gdzie w papierach jest napisane ze leżąc na sali..

[felicja666]

...po porodzie musze godzić sie zeby mi zaglądali i badali?ja mam cały poród
ustawiony z innymi ludzmi niż ci co są w szpitalu w którym rodze i oprócz
swego gina to nikomu nie pozwole sie tknąć,zatem chce sie zapytać czy są
jakieś na to papiery gdzieś?krocza mam nadzieje nie będe musiała nacinać(w
ogóle to jest beznadziejna nazwa"krocze"...)poza tym mój facet jest lekarzem
wiec tez sie zna...a ja wiem jakie drobnoustroje co i kiedy wywołuja(bo w tych
badaniach chodzi o uniknięcie poprodowych zakazen wywołanych przez bakterie)i
jak to wyglada(jestem mikrobiologiem),moze to głupawe pytania ale mnie to
ciekawi.Pozdro

[aga55jaga]

troszkę nie rozumiem gdzie tkwi twój dylemat. Poród masz ustawiony ok ale
opieka poporodowa opiera się na tym m in iż jest badana np macica czy się
dobrze obkurcza (palpitacyjnie), oraz właśnie krocze - ale pod kątem gojenia
się np nacięcia i właśnie niechcianych zakażeń. To są normalne rutynowe
badania - wzrokowe w drugim przypadku (no chyba ze sytuacja wymaga innch). Więc
nie rozumiem. Gdyby było coś, odpukać, nie tak nie będziesz przecież wołała za
każdym razem "ustawionych ludzi"??
Moim zdaniem troszkę panikujesz

[blaszany_dzwoneczek]

Palpitacji prawie dostałam jak przeczytałam o "badaniu palpitacyjnym"
Nie obraź się aga55jaga, nie mogłam się powstrzymać...

[aga55jaga]

a dlaczegóż aż tak nagła reakcja - czyżbym przekręciła słowo?

[mama_kotula]

aga55jaga napisała:

> a dlaczegóż aż tak nagła reakcja - czyżbym przekręciła słowo?

O tak. Ale za to jak śmiesznie DDD

[mariolka55]

no własnie po co idziesz do szpitala??? mozesz przeciez rodzic w
domu...........albo jesli sobie nie zyczysz takich badan i wogule ,wyjsc na
własne zadanie i ryzyko do domu,ja bym jednak nie ryzykowała ze wzgledów na
dzidziusia....

mama-kotula

[aga55jaga]

> O tak. Ale za to jak śmiesznie DDD


hihihii fajnie))))) a jak powinno być ??

[natalka691]

Chyba badanie palpacyjne (chyba że i ja coś przekręciłam he, he

[aga55jaga]

nie nie przekręciłaś już sprawdziłam )) faktycznie nieźle napisałam ))))
hihiihihhhi)))))))))

[zuzaeb]

chyba chodziło o palpacyjne badanie.....

[aneta79_1979]

Jesteś przewrażliwiona i tyle. Po co idziesz wogóle rodzić do szpitala????

[mama_kotula]

felicja666 napisała:

> ...po porodzie musze godzić sie zeby mi zaglądali i badali?ja mam cały poród
> ustawiony z innymi ludzmi niż ci co są w szpitalu w którym rodze i oprócz
> swego gina to nikomu nie pozwole sie tknąć,zatem chce sie zapytać czy są
> jakieś na to papiery gdzieś?

Proponuję, aby twój "gin" odebrał ci poród na łonie natury, a w razie potrzeby
wykonał cesarskie kamieniem i wieczkiem od puszki.
O, albo wypisz się z dzieckiem na własne żądanie w godzinę po porodzie, wtedy
nikt cię nie tknie.
A papiery owszem, są. Możesz je dostać u psychiatry.

> krocza mam nadzieje nie będe musiała nacinać (w
> ogóle to jest beznadziejna nazwa "krocze"...)
Komu chcesz nacinać krocze? A nazwa faktycznie, do bani.

> poza tym mój facet jest lekarzem
> wiec tez sie zna...a ja wiem jakie drobnoustroje co i kiedy wywołuja(bo w tych
> badaniach chodzi o uniknięcie poprodowych zakazen wywołanych przez bakterie)i
> jak to wyglada(jestem mikrobiologiem)

No to wybacz, ale chyba bym nie chciała iść na wizytę do twojego faceta, ani
tym bardziej mieć jakichś badań przez ciebie wykonywanych (boshh, ten post
pisze kobieta po studiach, nie uwierzę).
Jak zamierzasz, skarbie, wykryć u siebie te bakterie o których piszesz?
Wydzielinę z wkładki na szkiełko i pod mikroskop?
Poza tym poczytaj coś może na temat tych badań, o obkurczaniu się macicy (może
to te bakterie ją ściskają, co?), o gojeniu się krocza (fujj, co za brzydkie
słowo ), cokolwiek.
Skąd się tacy ludzie biorą?

,moze to głupawe pytania ale mnie to
> ciekawi.Pozdro

[...]

[felicja666]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[natalka691]

Felicja przesadzasz chyba troszkę. Rozumiem cię z tym wystawianiem krocza przed
obcymi ludżmi i jeżeli nie dasz sie dotknąc i nie ściągniesz majtek to nikt cie
siłą do tego nie zmusi, bo niby jak. No ale nie musisz być wulgarna. Z
puszczaniem się badanie w szpitalu nie ma nic wspólnego, nie obrażaj
forumowiczek, wszak podobno jesteś osoba na poziomie, panią magister
mikrobiologii.

[mama_kotula]

felicja666 napisała:
> no ciekawe skąd ty sie wziełas.

Eeee... mamusia mnie urodziła? Wiesz, zaczęło się od seksu
(jezusmariajózefieświęty, dotykanie, olaboga!)...

> ku...czy tu o nic nie mozna juz zapytac to po
> cholere jest w ogóle takie forum,wcale nie prosiłam akurat ciebie o udzielenie
> informacji,szkoda twojego czasu,

Jak to nie prosiłaś, moja droga? Zadałaś pytanie na forum publicznym, zatem
k.a.ż.d.y może na nie odpowiedzieć, bowiem zadane ono zostało ogółowi.
I faktycznie szkoda mojego czasu

> nic nie poradze na to ze nie lubie jak ktos mnie dotyka czy cokolwiek ze mną
> robi jak go nie znam jak ty lubisz to0 sie puszczaj
> nara

To "nara" każe mi wątpić, czy faktycznie skończyłaś te studia... może
ewentualnie studium, skarbie?
A jeśli dla ciebie badanie lekarskie = puszczanie, to potwierdza się moja
teoria o konieczności wizyty u psychiatry, radzę z serca.

czy felicja666 jest naprawdę po studiach???!!!

[mamarcina]

felicja666 napisała:

>
> no ciekawe skąd ty sie wziełas.ku...czy tu o nic nie mozna juz zapytac to po
> cholere jest w ogóle takie forum,wcale nie prosiłam akurat ciebie o udzielenie
> informacji,szkoda twojego czasu,nic nie poradze na to ze nie lubie jak ktos
mni
> e
> dotyka czy cokolwiek ze mną robi jak go nie znam jak ty lubisz to0 sie
puszczaj
> nara


Przecież to co ona pisze to jakis BEŁKOT!
tak pisze osoba związana , choć marginalnie , z medycyną (mikrobiolog)?

to chyba jakiś żart; mam nadzieję
że też nikt nie wywalił tych wypowiedzi...

[olijka1]

wierz mi, jak bedzie potrzeba, to sama bedziesz prosila o naciecie krocza!!

to powinnaś rodzić w ustronnym miejscu i tyle

[luciii]

skoro ustawiasz sobie poród, męża masz lekarza i masz swoje widzenie na całą
sprawę, to nie rozumiem po jaką cholerę wybrałaś szpital publiczny??????

skoro jesteś wszystkim przeciw [ci inni zaglądający lekarze wykonują SWOJĄ
PRACĘ], to dziwi mnie Twoja decyzja - znajdź sobie inne miejsce, albo każ się
zawieżć do domu


tak wogóle to dla mnie takie zachowania jak Twoje są śmieszne, a nawet żałosne
wybacz, ale nie zmienię zdania

[malinka255]

Sorki, ale nie rozumiem, Twoich obaw; co to takiego, skoro leży się w szpitalu
i na początku podpisuje zgode na leczenie, potem masz pokazac to czy tamto;
lekarz po porodzie na wizytach będzie dotykał przez koszule Twoich piersi, aby
sprawdzic, czy nie masz kamieni itd oraz spojrzy
"w majtki" na wydzielinę; ja bym nie śmiała mówic, że chce tak czy tak, prosze
mnie nie tykac, bo bym się tam czuła jak kosmitka; to nic strasznego, to tylko
kilka dni;
malinka

[llilly]

"Zaglądanie i badanie" to istotny element opieki poporodowj.Lekarz, który Cię
nie obejrzy i dokładnie nie zbada może iść DO WIĘZIENIA za zaniedbanie
obowiązków.Dziwie się, że mąż Ci tego nie uświadomił.Jednym słowem-wymyślasz
głupoty wołające o pomstę do nieba...Może faktycznie zdecyduj się na poród
domowy i wtedy wyczyniaj sobie co dusza zapragnie nie utrudniając nikomu pracy.

[katrint]

No właśnie po co korzystasz z publicznej opieki zdrowotnej skoro jesteście z
mężem samowystarczalni????Współczuję personelowi,który musiałby sie tobą
opiekować...histeria ot i wszystko na ten temat.
Troszkę skromności i lepiej na tym wyjdziesz.Znam przypadek pewnej
pielegniarki,któej wydawało się,że wszystko wie i wypisała się po cesarce na
własne życzenie,żeby nikt jej nie ogladał,przecież ona wszystko wie
lepiej.Historia zakończyła się tragicznie dla niej

[feema-to-ja]

wszyscy tylko czekaja zeby Cie "tykac", zagladac Ci w gacie i macac po
cyckach...ehhh, kobieto, ile Ty masz latek co?

wygląda na to, że to smarkula, bo słowo...

[luciii]

"pozdro" piszą małolaty, taka podobno moda, ble

[felicja666]

pozdro-to sobie moze pisać kto chce ja nie mam 40 lat,i nie uważam jakobym
musiała szasatać tu czystą polszczyżną ale z tego co widze to tu same
staruszki,mój facet wiele mi uświadamia ale to nie jest wasza sprawa,skoro tak
trudno odpowiedzieć wam na pytania to tylko jedna jest odpowiedz-mało was to
obchodzi wiec wyszło w sumie na jedno-same jestescie ignorantkami,bo z tego co
widze to zadna z was nie wie ze taki dokument powinien być,a rodze jak chce i
gdzie chce-bo taki mam kaprys.pozdro

[felicja666]

troche mnie poniosło,za wulgaryzm przepraszam,nikog obrażać tez nie bede,jezeli
ktoś sie tak poczuł to przepraszam,ale sie w jednym chyba nie pomyliłam ze tu to
raczej szkoda sie pytaćo cokolwiek bo tylko szum sie robi,wiec dam sobie
spokój.mam 28 lat i dwa lat temu próbowano mnie zgwałcić-przelezałam 2 tygodnie
w szpitalu i to nie było nic przyjemnego.A rodzić chce w szpitalu czy to takie
dziwne?to tyle a moje pytanie brzmiało raczej "gdzie w papierach..."no ale chyba
nikt nie jest w satnie mi udzielić info.pozdro

[natalka691]

Felicja podpisujesz w większości szpitali zgodę ogólna na leczenie. Przy
przyjęciu na porodówke też. Zgody jako takiej na oględziny krocza nie
podpisujesz, po prostu jak nie będziesz chciała to cie nie zbadają, bo jak???
Jak przychodzisz do internisty i nie dasz się zbadać to cię nie zbada, jak
jestes u ginekologa i nie wejdziesz na fotel to tez cię nie zmusi, więc wydaje
mi się że tutaj jest na tej samej zasadzie, poburczą pod nosem, powiedzą
najwyżej żeś dura i tyle i wpisza to najwyzej do dokumentacji medycznej, żeby
nie byo na nich w razie jakiegos zakażenia. A ciebie zbada twój gin i jak nic
nie będzie się działo to będzie ok (czego życzę).Jedynie presja personeli i
jego zdziwienie może byc większe. Bo będa doktory zdumione na pewno,
przynajmniej na pierwszym obchodzie. W papierach nigdzie nie jest napisane na
temat o który pytasz, to wynika z przyjęcia do szpitala.

sama dałaś świadectwo o sobie - nie warto z tobą

[luciii]

się spierać, współczuję jedynie temu dziecku, bo to nie jego wina, że urodzi je
taka kobieta


ja zamykam rozmowę, uważam cię za osobę z całkowitym bakiem szacunku zarówno do
innych jak i do siebie samej, co pokazujesz z każdym swoim postem
nie warto się męczyć i wdrażać w rozmowy z nadętą [...] - tu sobie wstaw swoje
ulubione przekleństwo

[mama_kotula]

felicja666 napisała:

> troche mnie poniosło,za wulgaryzm przepraszam,nikog obrażać tez nie
bede,jezeli ktoś sie tak poczuł to przepraszam,ale sie w jednym chyba nie
pomyliłam ze tu to raczej szkoda sie pytaćo cokolwiek bo tylko szum sie
robi,wiec dam sobie spokój.mam 28 lat i dwa lat temu próbowano mnie zgwałcić-
przelezałam 2 tygodnie w szpitalu i to nie było nic przyjemnego.A rodzić chce w
szpitalu czy to takie dziwne?to tyle a moje pytanie brzmiało raczej "gdzie w
papierach..."no ale chyba nikt nie jest w satnie mi udzielić info.pozdro

Jakbyś sformułowała swój tytułowy post ze wskazaniem na lęk przed dotykaniem ze
względu na traumatyczne przeżycie z przeszłości (nawet byś nie musiała pisać,
jakie), i że masz wątpliwości czy obawy, to pewnie dziewczyny, łącznie ze mną,
inaczej by cię potraktowały.
Niestety, w tytułowym poście (i następnych, poza cytowanym przeze mnie wyżej)
widać jedynie fochy i roszczeniową postawę rozkapryszonej paniusi, która tylko
z mężem po bożemu, a ginekologa się wstydzi, bo ojojojoj.

[aga_sama]

Pogadaj o tym wszystkim ze swoim ginekologiem, koniecznie w szpitalu,
koniecznieprzed porodem. Może będzie na tyle elastyczny, żeby załatwić Ci opiekę
np. 2 innych lekarzy, kiedy on sam nie będzie miał dyżuru. Podjedziesz, pogadasz
z nimi, poczujesz się pewniej. A jak się wstydzisz innych pacjentek, to niech
cię badają w gabinecie.
Myślę, że nie ma co ryzykować, lepiej spróbować załatwić sobie intymne, godne
warunki.

[petunia28]

a ja cie doskonale rozumiem - twoje cialo, twoja decyzja. przykre jest tylko
to, ze trafilas tu na bande nietolerancyjnych idiotek. niesamowite ile te
przyszle mamusie maja w sobie jadu

[misspigy]

a mój mąż jest włąśnie lekarzem - i obecnie robi drugą specjalizację - właśnie
psychiatrię ... i zroooobił wielie oczy - żadnych takich papierów się nie
podpisuje... a jak pacjent się nie da zbadać, to wtedy pisze się papier, że się
nie dał zbadać... ) chyba, że zagraża to życiu pacjenta - wtedy zatrzymuje
się go wbrew woli i pisze do sądu o zgodę! ale tak się dzieje najczęściej w
psychiatryku... natomiast na "ginesach" raczej do takich syt. nie dochodzi...
nie chcesz być badana - ok - podpisujesz papier i do domku ... na własną
odpow. - ale kiedy coś się stanie - to też nie można mieć żadnych pretensji...
a w takiej chwili Twój ustawiony gin. przecież może zajmować się akurat inną
ustawioną pacjentką! nie radzę ryzykować. Ja też byłam dzielna po pierwszym
porodzie ... wstałam z łóżka rano (urodziłam o 21.00) i ... straciłam
przytomność!! i wtedy nikt mnie nie pytał, czy życzę sobie, aby mnie dotykali i
wynosili nieprzytomną spod prysznica!!

[aga55jaga]

ale zgodę na leczenie podppisujesz.

[elza78]

to po co ci szpital, zawsze mozesz sobie rodzic w domu, w polsce to tez jest
mozliwe...

PILNE - do felicja666

[amadea26]

Karta Praw Pacjenta - tam masz zapisane swoje prawa, w tym prawo do wyrażania
zgody na interwencję medyczną, które obejmuje także wszelakie badania itp. A
najprościej - możesz po prostu sie nie zgodzić i nikt nie może Ci nic
powiedzieć. Nawet, jeżeli podpiszesz zgodę na określone zabiegi itp., możesz tę
zgodę cofnąc, o ile jesteś swiadoma.
Szczegółowe info znajdziesz wpisując 'prawa pacjenta' lub 'katra praw pacjenta'
w google - wyskoczy Ci mnóstwo stron.
Dla przykładu podaję jedną:
www.infoobywatel.gov.pl/zis/Prawa_pacjenta/prawa_pacjenta/zgoda_interw_medy/index.html
Poza tym w każdym szpitalu i przychodni wisi info na ten temat na tablicach
informacyjnych - nie sprawdzałam osobiście, ale mój Mąż - lekarz mi
powiedział ))
Pogadaj ze swoim - na pewno wie dokładnie, jak to jest z tym prawem medycznym -
szkolą ich z tego zarówno na studiach, jak i stażu. I nie denerwuij się. Nikt
na siłę Cie nie będzie badał. Trzymaj się. Pozdrawiam.

P>S>Ja ide rodzić w przyszłym tygodniu (wywoływanie). Też liczyłam na
nienacinanie (to był mój bezwzględny priorytet)i wiele innych rzeczy, ale
dziecko mam wielkie i teraz jedyne na co liczę, mimo ustawionej położnej i
lekarza, to na to że nie będzie cc. I mąż - lakarz raczej mi tu wiele nie
pomoże... Może Ty będziesz miała więcej szczęścia )
Pozdrawiam.

[kromzo]

moim zdaniem martwisz się trochę na zapas.Badanie po porodzie polega na lekkim
naciśnięciu brzucha w celu sprawdzenia czy macica się prawidłowo obkurcza( ja
nigdy po porodzie w szpitalu nie byłam badana ginekologicznie).Jeżeli byłabyś
nacietę , to mogą ogladać ranę czy się dobrze goi.Takie są moje doświadczenia.

[felicja666]

dziekuje za informacje,pisząc o tym ze skończyłam takie studia i mam takiego
męża nie miało na celu przechwalania się,lecz to ze potrafie pewne rzeczy
zauważyć(i nie wątpie ze większość z Was również),o tym ze zgodę na leczenie-to
wiem ,szukałam tylko informacji w przypadku gdy na coś nie będę się chciała
zgodzić,jezeli nie będzie to koniecznie i czy jest to gdzieś zapisanie,nie mogę
urodzić w domu-mimo ze bardzo bym chciała,akurat jest to podytkowane dobrem
mojego dziecka.A swoją drogą(tylko dla wybranych)to miłe ze Ktoś uważa ze
jestem młodsza niz jestem he,i jak chce jeżdzić mi po życiorysie to lepiej niech
tez waży słowa,bo mnie poniosło ale za to przeprosiłam,bo nikogo urazić nie
chciałam,a talentu literackiego nie posiadam,zatem rozumiem ze ktoś nie
zrozumiał zagadnienia.Mimo wszystko dzięki.

[mamkube]

A ja myślę ze skoro masz swojego lekarza a on zgadza sie z tobą i twoimi
przekonaniami to powinnaś być spokojna. Przecież pewnie on est wtajemniczony we
wszytko i to do niego należy teraz ustawienie wszystkiego tak żeby tobie było
dobrze. Niestety część z zabiegów wykonywanych przez lekarki i położne nie da
sie ominąć. Wszystko zalęzy od twojej sprawności, ja miałam naturalny poród
zakończony cesarką, niestey człowiek musiał liczyć tylko na innych przez te
dwie, trzy doby. Tobie tego nie życzę oczywiście. Jednak mogę ci powiedzieć że
ja byłam przerażona tym że będę musiała być badana i wogóle oglądana przez
szereg dziwnych osób, ale potem uwierz mi już wszystko jedno, jakoś człowiek
dostosowywuje sie do sytuacji. Zresztą ja miałam tylko badane obkurczanie
macicy przez dotykanie brzucha, oraz przez pierwszą dobę a jak wstałam to już
nie ordynator ogladał odchody na podpasce, potem tylko pytał. Na prawdę nie
jest tak źle. A badanie ginekologczne miałam zrobione przy wypisie, i tu myślę
że na pewno twój lekarz będzie to mógł zrobić.
Pozdrawiam
Edyta

[haganna]

To "proszę pokazać krocze" podczas obchodu lekarskiego na położniczym jest
rzeczywiście beznadziejne!
Owszem, sprawdzanie szybkości obkurczania się macicy jest oki. Ale to krocze to
dla mnie kosmos.
Po pierwsze, żeby coś zobaczyć, trzeba by pacjentkę na fotel posadzić.
Po drugie, ocena wydzieliny powinna brzmieć "proszę pokazać podpaskę".
Po trzecie, jak nacięcia nie było, to takie pokazywanie uważam za szczyt
bezsensu.
Po czwarte, ja zwykle jakoś dziwnie podczas obchodu byłam pod prysznicem .
Po piąte, możesz się wypisać ze szpitala na życzenie i nikt "obcy" głowy Ci nie
będzie zawracał.
Po szóste, nie przejmuj się komentarzami "gniewnych-nawiedzonych" powyżej (nie
przesadzacie, drogie panie?).

[llilly]

Chyba sobie żarty stroisz Haganna?Ogląda się i krocze, i wkładkę i to nie tylko
żeby ocenić gojenie rany po nacięciu, ale obeność ewentualnej infekcji,
patologicznego krwawienia i nieprawidłowej treści w tzw. odchodach (z góry
uprzedzam że to termin medyczny a nie potoczny).Proponuję skończyć medycynę a
później dyskutwać o zasadności lub jej braku w przypadku konkretnych medycznych
procedur.Dla przyjemnosci nikt nikomu w krocze nie zagląda.Pozdrawiam.

[natalka691]

Proponuję zakończyc już dyskusję. Zainteresowane wiedza,że majtek nikt z tyłka
nie zdziera, nikt po korytarzach szpitalnych z lagą za ubrane majtki nie gania.
Nikt na siłę pod prysznicem nie będzie w krocze zaglądałi czekał na delikwentke
na sali aż wróci. Mozna w tym czasie otworzyc gazetę, albo książke i czytac,
albo wączyc laptopa, grac w pasjansa albo bombki, albo wyjśc na korytarz i
przeprowadzic rozmowę przez telefon komórkowy, albo słuchac radia przez
słuchawki(wtedy nie usłyszy się niepochlebnych komentarzy doktorów) i olać
doktorów, najwyzej wyrzuca ze szpitala. Jak ktoś chce będzie pokazywał gołe
krocze do wglądu na sali poporodowej, jak ktoś uzna, że to narusza jego godność
i intymnośc poprosi o badanie w gabinecie lekarskim i prawdopodobnie tam
zostana przeprowadzone oględziny, wszak o pomoc w szpitalu mozna poprosić
zawsze, gdy człowieka cos niepokoi. Jak ktos jest zaniepokojony może wołac
połozną i bęzie zaglądać kilka rzy dziennie dla spokoju kobiety w połogu. Mozna
sie także wypisac na żądanie i wynieśc się od obcych facetów i bab z
dzieciątkiem w domowe pielesze i własny gin albo mąż będzie zaglądał.
Połozniczy drogie kolezaniki to nie psychiatryka jak ktoś powiedział i Pan Bóg
i polskie prawo daje człowiekowi wolnośc osobistą.Więc proponuje spokojnie
podejśc do tematu i bez nerwów. Każda z nas zrobi tak jak jej sumienie mówi i
będzie odpowiadała za ewentualne konsekwencje, wszak odpowiedzialnośc wiąże się
przeciez nieodłącznie z wolnością.
Zgadzam się z haganna, czym byc może naraże się na ostracyzm niektórych
koleżanek, że zaglądanie w niepokrojone krocze jest bez sensu, przy takim
powierzchownym badaniu niewiele się stwierdzi. I w ogóle obnażanie sie przy
obcych ludziach , nie w miejscu intymnym czyli gabinecie uwazam za brak
wyczucia i kultury osobistej oraz wrazliwości na poszanowanie godności drugiego
człowieka przez lekarzy (a z kulturą wu nich zwłaszcza w szpitalu bardzo
krucho). Natomiast oglądanie odchodów poporodowych i obkurczanie się macicy
jest jak najbardziej w porządku, ale już wyciąganie podpasek brudnych i
zaplamionych z majtek przy obcych jest, gdy patrzą na to inne dziewczyny z sali
jest obrzydliwe. Nie chodzi mi w tym momencie o moje samopoczucie, ale o
odczucia współlokatorek w sali szpitalnej. Może i przesadzam, ale oceniłabym to
tak, ja zostawienie brudnej, pokrwawionej podpaski w ubikacji, kiedy inni
domownicy tez z niej korzystają. No chyba, że jest tak że jak człowiek znajdzie
się na porodówce to mu wszystko jedno, ale nie sądze. Ja osobiście nie życze
sobie patrzeć, na zafajdane wkładki innych mamus w sali szpitalnej.

[knabino]

Natalko - nic dodać, nic ująć. W Polsce jeszcze niestety nie funkcjonuje coś
tak prostego, jak parawany wokół łóżek pacjentów w salach zbiorowych. A
przydałyby się, żeby pacjent chociażby w czasie obchodu i jakichś zabiegów mógł
zachować swoje prawo do intymności. Przez całe życie wpaja się nam zasady owej
intymności - siusiamy za zamkniętymi drzwiami łazienki, nie zostawiamy brudnych
podpasek w toaletach na wierzchu, zasłania się intymne miejsca wszędzie oprócz
plaży nudystów. Aż tu nagle mamy pokazywać krocze i podpaski lekarzom - ok, to
da się przeżyć, jest konieczne, ale dlaczego na wspólnych salach, przy innych
pacjentach??? Sama nie leżałam w szpitalu, ale gdy odwiedzałam chorą mamę
napatrzyłam się na brak intymności np. wszyscy odwiedzający mogli podziwiać
goły tyłek jakiejś babci, która się odkryła i nie umiała sama przykryć lub
spała. I nie zapomnę, jak na 8 osobowej sali musiałyśmy z siostrą rozebrać do
naga naszą mamę i umyć ją, ponieważ nie mogła ani iść ani jechać pod prysznic
na wózku i rzekomo nie było w szpitalu innej możliwości. Daję głowę, że żadna
pielęgniarka, żaden lekarz nie zgodziłby się na coś takiego, gdyby sam był
pacjentem. A tymczasem, gdy ktoś z nas, "cywili" się zbuntuje, jak Felicja,
dostaje po łapach, że pokazuje fochy itd. Słychać też głosy rozsądku, że tego
się nie zmieni, że tak trzeba i trzeba przeżyć. Smutne, że tak łatwo godzimy
się z takim stanem rzeczy, bo w naszej jednostkowej sprawie nie damy rady
walczyć przecież z latami "tradycji". Niby nie, ale czasem warto powalczyć o
siebie. Dlatego postawa Felicji mi się podoba i wszystkich, które jej tu
pomogły. NIE TYLKO JEJ.

[haganna]

Obawiam się, że ukończenie medycyny nie daje kwalifikacji do oceny obecności
ewentualnej infekcji podczas oglądania nie naciętego krocza (chyba, że masz
mikroskop w oczach).
Oglądanie czystej wkładki (często zmienianej) nie daje lekarzowi NIC.
Myślę, że chodzi o traktowanie pacjentek jak bezmózgie, bezwolne istoty, które
nawet nie potrafią ocenić odchodów połogowych i zgłosić lekarzowi wątpliwości.
To zwyczaj rodem z głębokiej komuny i tyle!

nigdzie

[earl.grey]

Nigdzie nie jest to napisane. Będąc w szpitalu możesz nie zgodzić się na
jakikolwiek zabieg/badanie. Co więcej, nie jest to powodem „wyrzucenia” cię ze
szpitala. Ale na pewno narazisz się na fochy lekarzy. Zresztą skoro nie są ci
potrzebni, to możesz wypisać się do domu, na Zachodzie jest to normalne, że
godzinę po porodzie idziesz do domu. Umówisz się ze swoją położną i już.

Żelichowski, M., "Doktorze, mozesz mnie leczyć", artykuł w Rzeczypospolitej z
1999 r., nr 7:
„Prawo pacjenta do wyrażenia lub odmowy zgody ma charakter niezbywalny. Nawet
jeśli pacjent zrzeknie się go, co zostanie odnotowane np. w dokumentacji
medycznej, lekarz nie zostanie zwolniony z obowiązku uzyskania zgody. Prawa
pacjenta są bowiem integralną częścią praw człowieka.
W świetle art. 19 ust. 1 pkt 3 u. o z.o.z. pacjent ma prawo do odmowy
zastosowania określonego świadczenia zdrowotnego. Nie można więc uznać, że
korzystając z tego prawa, dopuszcza się działania nagannego. Ponadto, w świetle
art. 22 u. o z.o.z. okoliczności, w których można wypisać ze szpitala, zostały
wyczerpująco wyliczone. Nie ma wśród nich braku zgody na zaproponowane leczenie.
Zgoda pacjenta [na dokonanie zabiegu medycznego] ma charakter odwołalny. Może ją
skutecznie cofnąć zarówno przed przystąpieniem do udzielenia świadczenia
zdrowotnego, jak i w trakcie jego udzielania. Lekarz ma wówczas obowiązek
zaprzestać go.”
M. Żelichowski jest znanym specjalistą w zakresie prawa medycznego.

[natalka691]

No więc Felicja wyluzuj się, prawo po Twej stronie. Możesz nic nie pokazac i
wyrzucic nie mają prawa, a jak nic się nie będzie działo to po porodzie mozesz
przenieśc się do chatki i chodzic na konsultacje do swojego lekarza. Nic się
nie denerwuj, a niewybredne komentarze jednym uchem wpuścisz drugim wypuścisz i
juz. Dobrze earl.grey, że przywołałaś te przepisy.

[earl.grey]

to ja tylko uzupełniam, gdyby ktoś nie wiedział, że ta " u. o z.o.z." powołana w
moim poście to ustawa o zakładach opieki zdrowotnej. Pozdrowienia dla Natalki I
Knabino oraz dla założycielki wątku - tez uważam, że należy walczyć o swoje
prawo do intymności, oczywiście bez obrażania nikogo. No właśnie, cholerka - a
coś tak prostego jak parawany czy zasłonki pomiędzy łózkami? To rozwiązałoby też
problem mężów czy innych gości odwiedzających swoje żony i dzieci, przy których
np niekoniecznie chce się karmić... Nie wierzę, że to kwestia pieniędzy.

[felicja666]

dziękija myślę ze to raczej kwestia wygody,ICH wygody,szukałam argumentu
którym mogę powalczyć,dlatego pytałam o jakiś papierek,ich argumenty są
oczywiste"przecież myśmy juz to czy tamto widzieli,w końcu jesteśmy lekarzami i
mamy to na codzień","czego sie pani krępuje/wstydzi"itd.ale mnie to nie
obchodzi,chcę urodzic w spokoju i mieć potem spokój,bez dodatkowych wrażeń i
nieprzyjemnych sytuacji,czy to tak wiele?rozumiem ze dla kogoś to mało
istotne,ale są tacy dla których jest.Nie mówie o skrajnych
przypadkach:omdleniach,zasłabnięciach itd-wtedy to chyba jasne ze sie dzieciaka
nie chce osierocić,ale kiedy wszystko przebiega prawidłowo to mozna wymagać
pewnych spraw.ja tez sie napatrzyłam w szpitalach,co tam sie wyprawia,jak
zapytałam mojego męża(wtedy chłopaka)jak był jeszcze na studiach czy oni sie
pytaja pacjentów o zgode przy badaniach to stwierdził ze nie,bo i po
co?nawkładałam mu do głowy,bo rozumiem-zdobywać praktyke,ale mozna to robić w
sposób bardziej kulturalny.teraz sie pyta czy moze swoich studentów
przyprowadzać he.Ja będąc tam nie chce się z nimi użerać,chce wspominać to
miło,chyba za wiele nie wymagam?

[natalka691]

Też żałuję że nas tak mało i wkurza mnie, że niektórym kobitom nawet jak cos
sie nie podoba to się na to godzą, bo nie wierzą, że coś sie zmnieni, ale wiem
że nawet jednostkowe oddziaływanie na otoczenie niesie za sobą pozytywne zmiany
w otoczeniu, choc nie następuje to szybko. I chyba świat idzie do przodu nie
dzięki takim co są całkowicie ulegli. wWiem, że nie zawsze jest tak jak byśmy
chciały, ale warto zawsze chociaz starac się, by inni nas szanowali, i starać
się sznowac innych.

[aska_ou]

FELICJA,

Rzuć okiem na stronkę Fundacji Rodzić po Ludzku. Tam piszą o prawach rodzącej.
KOlezanka przezyla takie upokorzenie że 7 osób ogładało jej krocze zanim poród
się zaczął.
Ja napewno zareaguję i powiem że sobie tego nie życze bo MAM TAKIE PRAWO. Gdzie
mus to mus ale obecność studentów i praktykantów ? Wypraszam sobie, trzeba miec
jakis szacunek dla intymności.

Popieram Cię w pełni !

[natalka691]

Powoli przestaje miec ochotę ruszac się na poród do jakiegokolwiek szpitala,
serio, przemyslę to.

[pasta_i_basta]

Dziewczyny myśle dokładnie tak samo jak Wy.
Nie oczekuje nie wiadomo czego.
Moge byc badana, ale w gabinecie na miłośc boską, czy to takie nienormalne?
Poza tym to zerkniecie na krocze to czysta kpina, super dokladne badanie.
Ja tez sie nie zagodze na publiczne odnazanie. Mi to przeszkadza i tyle .
Dodam, ze nie mam zadnych traumatycznych doswiadczen, nie jestem pruderyjna,od
wielu lat chodze regularnie jak wiekszosc kobiet do ginekologa.
Ale nie dam sobie wmowic, ze zasady panujace w szpitalu sa normalne inie zgodze
sie z nimi do poki cos sie nie zmieni.
Pozdrawiam Was dziewczyny

[saskiaplus1]

Heh, ale śmieszny wątek! Urodzisz, dziewczyno, to przestaniesz się tak nad
swoim tyłkiem trząść.

[malgorzata19762]

Dlatego, że niektóre z Nas piszą, że to śmieszny watek i trzesiemy sie nad
swoimi tyłkami jestesmy traktowane tak, a nie inaczej. Bardzo przykre, że te
które sie na to nie godzą są wyśmiewane na forum i wciąż w mniejszości

[earl.grey]

ale zauważ, że na 50 postów Saskiaplus jest pierwszą osobą, która uważa walkę o
intymność po porodzie za dziwną. Cała reszta podeszła do tematu całkiem
normalnie i poważnie. Ja też chociaz nie jestem aż tak wrażliwa i w sumie licze
się z tym, że szpital to szpital i może tam być ktoś oprócz mojego lekarza, nie
uważam, żeby Felicja przesadzała. Myślę, że wszelkie oglądanie można
przeprowadzić dyskretnie, a nawet w gabinecie, a nie w ogólnej sali i powinno to
byc normą.

[earl.grey]

no ja urodziłam, a nad swoim tyłkiem nie przestałam sie trząść. Miałam
szczęscie, bo rzeczywiście położne i lekarze byli bardzo dyskretni (rodziłam w
małym szpitalu, za nic nie poszłabym do kliniki). Gdyby jednak było inaczej,
walczyłabym o swoje prawo do intymności. Wiadomo, że w trakcie porodu to strach
zadzierać z lekarzem czy położną, ale po fakcie to już naprawdę można.
Dla mnie zupełnie niezrozumiałe jest to, że komuś to, kto zagląda w jego własny
tyłek i co z nim robi jest obojętne...
Ale myślę, że to wynika z długotrwałego powtarzania, że tak musi być, a rodząca
kobieta to nic więcej jak krowa w oborze czy kura nioska i z braku wiary, że
rodzącej kobiecie należy się szacunek - a to jest konsekwencją traktowania
kobiet w ogóle w naszym kraju.

[saskiaplus1]

Gadanie. Właśnie przez takie osoby walka o godne traktowanie rodzących idzie jak
po grudzie. Na miejscu lekarzy i położnych też by mnie szlag trafiał, jak by mi
ktoś taką księżniczkę odpracowywał.

[earl.grey]

hmmm..... to co to jest "godne traktowanie rodzących"? Czy szanowanie czyjejś
intymności i przestrzeganie podstawowych praw pacjenta (do odmowy poddania się
badaniu - podstawę prawną podałam niżej) nie jest elementem godnego traktowania?
Zauważ, że ze strony lekarza jest to tylko przestrzeganie obowiązującego prawa,
więc chyba nie powinien go od tego zaraz szlag trafiać. W końcu wiadomo, że jak
pacjentka odmawia poddania się badaniu, to wystarczy to wpisać w papiery i
lekarz nie poniesie odpowiedzialności zawodowej, jak coś się spaprze. Więc czym
się tu denerwować? Jedna nie chce, żeby ją badać, to i dobrze, mniej roboty.
Chyba, że ktoś musi swoje władztwo demonstrować.

wypisz sie w 1 szej dobie, po dziecko przyjdź po

[ida771]

3 dniach. na swoje zyczenie masz prawo. jak nie potrzebujesz opieki to Twoja
sprawa i Twoje ryzyko. nie narazaj tylko dziecka i zostaw je. jak lezysz w
szpitalu to personel odpowiada za Ciebie wiec bedzie chciał cie oglądać.

lekarz ludzki czy weterynarz?

[knabino]

A ja pozdrawiam Earl.grey!
Porównanie do cielących się krów nasunęło mi się także, gdy po przeczytaniu
setek postów i raportu Fundacji Rodzić po Ludzku wyobraziłam sobie jak to
wszystko wygląda. W czasie porodu do kobiety ma prawo podejść każdy lekarz i
położna i zbadać jej najbardziej intymną część ciała, w trakcie
najintymniejszego momentu jej życia - porodu, kiedy ona leży "na samolocie" z
rozłożonymi nogami i nie widzi, co jej tam robią. Jeżeli wygląda to tak, że
wchodzi lekarz, którego kobiecina nie widziała przedtem na oczy, przedtawia
się, mówi kim jest i uprzedza, że zamierza ją zbadać w taki a taki sposób i w
takim a takim celu, ok - to rozumiem. Ale jeżeli jest tak, że gość wchodzi bez
słowa (no może jakieś 'dzień dobry' pod nosem) i bez uprzedzenia wkłada jej
palce po pochwy - to jest to po prostu chamskie. To pogwałcenie jej prawa do
intymności, godności i informacji. Z zaskoczenia pewnie bym się tylko
zestresowała i nic nie powiedziała, ale teraz, po stwierdzeniu, że mi się taki
scenariusz nie podoba i po przygotowaniu, poprosiłabym go, żeby mi się
przedstawił i wyjaśnił co i po co robi, właśnie dlatego, że nie jestem cielącą
się krową, to nie jest obora, a on za weterynarza też chyba się nie uważa.
Jeżeli są kobiety, dla których taki scenariusz jest do przełknięcia, to może
dlatego, że w naszym społeczeństwie jest wszędzie sporo chamstwa, braku
szacunku i niestety ludzie to akceptują, taka norma. Czytałyście może Tracy
Hogg "Język niemowląt"? (bardzo polecam) Niesamowita położna, która radzi, by
od pierwszych chwil kontaktów z noworodkiem mówić do niego i uprzedzać, co ma
się zamiar zrobić. Sama pisze, że gdy przychodzi na badanie ginekologiczne
czuje się niekomfortowo (ona, położna!!) i prosi lekarza, żeby mówił jej, co
zamierza. Jeżeli ktoś czuje się ok i nie ma żadnych oporów w takich sytuacjach,
to dobrze, nie ma sprawy.
Wracając do weterynarzy: w sumie jest jednak coś, czego ludzcy lekarze mogliby
się nauczyć od nich. Kiedy weterynarz chce zbadać psa (czy innego zwierzaka),
nie robi tego z zaskoczenia, nie podchodzi do niego jak burza i nie wykonuje
gwałtownych gestów. Pies się wtedy boi, spina, może się nawet odwinąć i ugryźć,
lub wyrwać i uciec. Dobry weterynarz nawiązuje najpierw kontakt ze swoim
pacjentem, mówi łagodnie, głaszcze go i uspakaja. Nigdy nie widziałam, żeby
weterynarz cokolwiek robił przy zwierzaku, np. szył go, jednoczesnie robiąc coś
innego, tak jak na przykład w jednym poście lekarz szyjąc krocze kobiety po
porodzie rozmawiał przez telefon po angielsku, a stażysta trzymał mu słuchawkę
przy uchu. Czasem mam wrażenie, że moje psy są lepiej traktowane, niż ludzcy
pacjenci i nie jest to kwestia pieniędzy. To kwestia kultury i szacunku do
drugiego człowieka. I nie przekonuje mnie tłumaczenie, żeby "poświęcić" się dla
dobra dziecka, jakoś to przeżyć, bo tak to jest. Ida771 napisała, że "personel
odpowiada za ciebie więc będzie cię chiał oglądać". OK, dam się pooglądać, dam
się zbadać, ale z zachowaniem i poszanowaniem moich praw do intymności,
godności i informacji.

[llilly]

Masz rację Ida.Przykro mi, że myślicie o lekarzach tak źle.Są też tacy, którym
zwyczajnie zależy na tym, żeby pacjentka była zdrowa i wpis w historię choroby
owszem w razie powikłań uchroni od więzienia, ale nie od sumienia.A zasłanianie
się prawami do godności itp. w tym przypadku to kpina, jeśli kiedyś Wasze
dziecko uprze się aby w czasie lekcji zjeść pizzę bo głód powoduje
dekoncentrację i jest niekorzystny dla zdrowia to też rozpętacie kampanię na
rzecz prawa do poszanowania praw człowieka???Nie podobają Wam się szpitalne
procedury to nie korzystajcie ze szpitalnej opieki.Apeluję o zdrowy rozsądek
zamiast tej histerii i walki o narzucanie lekarzom własnego widzimisię.Dajcie
nam pracować po prostu.

[felicja666]

no i się zaczeło he,powiem tak:lekarz-zawód jak każdy inny-jedni są ok inni nie
zabardzo,ale wymaga troche więcej...ludzkiego podejścia,podobnie jak
nauczyciel,położna-a niestety są ludzie którzy biorą się za to,męczą na studiach
a potem mają wszystko w nosie-i z jednej strony im sie nie dziwie,bo za taką
kase to tez by mi się harować nie chciało.Ja jestem w stanie zrozumieć każdą
postawe,w końcu nie dla każdej kobiety jest istotnie jak będzie traktowana,w
końcu najwazniejsze juz sie stało,ale są tez takie dla których jest to ważne i
tyle.U nas jest niestety tak ze przed porodem to możesz czegoś wymagać i to
zostanie spelnione,zeby Cie nie denerwować ,natomiast potem to mało ważne
-sick.wniosek:szukać,czytać,pytać,mieć świadomość(z nieuświadomioną kobietą
łatwiej sobie poradzić),wymagać.I nie wymagam dlatego ze jakaś damulka ze
mnie,która wie lepiej,ale coś tam wie i chce być traktowana z godnoscią.Nie
zyczę nikomu przeżywania upokarzających,nieprzyjemnych sytuacji,a takie się
często zdarzają.Ja juz pisałam ze mam lekarza i połozną,ale oni nie są z tego
szpitala w którym będę musiała urodzić,ze względu na dziecko,a dzieciaka tez
samego tam nie zostawie,chciałabym tylko uniknąć podobnych komentarzy jak na
początku w tym poście.

pracować po prostu

[knabino]

Polecam, bardzo na temat:
kobieta.gazeta.pl/rodzicpoludzku/1,71296,3218196.html
JAsne, że są wspaniali lekarze, dobrzy, mądrzy i delikatni. Serdecznie ich
pozdrawiam i ściskam. Ale: szpitalne procedury to nie są twory narzucone przez
tajemną siłę, tylko zostały stworzone przez ludzi. MOżna je zmienić, nie trzeba
ich albo ślepo akceptować, albo odrzucić i nie korzystać z nich. Dla
mnie "pracować po prostu" oznacza rutynę - bez refleksji, według schematu. W
tym momencie, Llilly, jako lekarz stawiasz się ponad nami, potencjalnymi
pacjentami. Lekarze są ważniejsi, wiedzą lepiej, pacjent nie ma prawa mieć
indywidualnych odczuć, uczuć. jeżeli ma, nazywa się to "histerią"
i "widzimisiami". Jeżeli patrzy się na pacjenta jak tylko na ciało do
naprawienia, zszycia i pooglądania, rozumiem takie stanowisko. ALe jeżeli
postrzega się pacjenta jako istotę wyposażoną również w psychikę, to wtedy
robota lekarza jest cięższa i nie da się jej odwalać "tak po prostu". Myślałam,
że lekarzy uczy się o wpływie psychiki na ciało, ale chyba jednak nie.

[llilly]

Wszystko można zrobić taktownie i delikatnie.Nic się nie poradzi na
wieloosobowe sale, ale można przynieść ruchomy parawan i odgrodzić badaną
pacjentkę.Knabino, o wpływie psychiki na ciało to chyba wie każda osoba
interesująca się medycyną, nie trzeba się tego uczyć, a empatię albo się ma,
albo nie.Ale nie można przychodzić do szpitala z listą życzeń i reagować
histerią na to, że czasami trzeba nagiąć oczekiwania do warunków, jakie oferuje
polska Służba Zdrowia.Serdecznie współczuję lekarzowi, który będzie miał dyżur
po porodzie takiej pacjentki, która nie da się zbadać, ale rozumiem, że nie
potraficie sobie tego wyobrazić, gorzej że nie chcecie zrozumieć.A co do
stawiania kogokolwiek nad kimkolwiek lub odwrotnie-sama się tak
ustawiasz.Pozdrawiam-L.

[knabino]

LLilly, nie chcę się kłócić, bo być może nieporozumienia wywodzą się z niezbyt
jasnych sformuowań, ot, niedoskonałość języka, ale Twoje słowa zabrzmiały dość
wyraźnie, cyt:
"Nie podobają Wam się szpitalne
procedury to nie korzystajcie ze szpitalnej opieki.Apeluję o zdrowy rozsądek
zamiast tej histerii i walki o narzucanie lekarzom własnego widzimisię."

Odebrałam jako powiedzenie nam, pacjentkom, że jak nam się coś w szpitalu nie
podoba, do mamy spadać, że nasze (pewnie niektóre) reakcje są histerią i
narzucamy lekarzom nasz widzimisie. 'Widzimisie' to określenie dość pejoratywne
i znaczy znacznie mniej niż "własna opinia". Czyli że nie mamy prawa się
wtrącać w Wasze królestwo. No cóż, ja to odebrałam w ten sposób, że szpital
jest dla lekarzy i żeby dać Wam w spokoju pracować.

[felicja666]

no juz nie róbcie ze mnie takiej wrażliwej:/było mineło szkoda gadać,lekarze są
jak ludzie-i dobrzy i żli, a propos jeden taki(wręcz wspaniały)lekarz uratował
zycie chłopakowi mojej siostry(miał guza mózgu),ale o swoim pobycie w szpitalu
nie lubi mówić,dla niego(24-letniego faceta)było to krępujące jak młoda
pielęgniarka zakładała mu cewnik albo myła...nie chce być żle zrozumiana-nie
chodzi o to ze będę wrzeszczeć ze sienie dam zbadać,jak będzie coś nie wporządku
to sama o taką pomoc poprosze.Nie widze jednak potrzeby aby przy kazdej zmianie
dyżuru czy rutynowych sytuacjach obcy ludzie,ciągle mnie badali(moja mama jak
ostatnio lezała na ginekologii to jednego dnia badana była 8 razy!).Ogólnie
jestem za parawanami-sali jednoosobowej po porodzie nie potrzebuje,ponieważ
fajnie jest z kimś wymienić sie doświadczeniami.Lecz jakoś nie uśmiecha mi sie
nawet karmić dzidzie kiedy do innych kobiet cała rodzinka przyjedzie-chciałabym
zeby to było tylko mojei mojej małeja przykre jest to ze trzeba prosic(nie
histeryzować) o sprawy które powinny być na porządku dziennym w każdym
szpitalu.Kiedyś było gorzej,ale cos się zmieniło ,bo ktoś zwróciła uwage ze
mozna inaczej, lepiej-teraz tez moznadrodzy Lekarze nie czujcie sie urażeni
hehe(mężu Ty tez nie)-Wasz zawód jest trudny,ale pamiętajcie:pomagajcie a nie
pogarszajcie,bo dla rodzącej lekarz to skarb(bezpieczniej),więcdlaczego czasami
takie smutne wspomnienia...pozdrawiam

[earl.grey]

nie mam nic złego na myśli mówiąc, że jesteś wrażliwa. Sama o sobie myślę, że
jestem chyba bardziej niż przeciętnie wraż;liwa na takie szpitalne sprawy. Ale
wrażliwa czy nie, masz świętą rację, że pacjentka ma prawo do intymności i może
się domagać respektowania go.

[felicja666]

do przedmówczyni,no ja raczej nie chciałabym zeby moje dziecko było głodne....

[felicja666]

eh tamat wątku uważam za wyczerpany.Post napisany w mysl zasady:"co szpital to
obyczaj",a "Polska to kraj absurdu".A histeria tez moze było wywalczenie w ogóle
praw kobiet?i równości klasowej?i zwalczanie rasizmu?ile osób-tyle zdań i
mysli,każy postępuje według (jakby nie było)swojego widzimisie.za wszystkie
posty dziękuje-za te miłe i niemiłe również(ktos mi wlazł juz nawet do łózka co
mnie bardzo rozbawiło hehe),ważne ze nie pozostało to bez echapozdro(to juz
nałóg)

[earl.grey]

to nie jest "zasłanianie się prawami do godności" tylko po prostu obowiązujące
prawo. Ustawa o ZOZach jest podstawowym aktem prawnym, który powinien znać i
stosować w swojej pracy każdy lekarz, tym bardziej ten, który tak boi się
więzienia. Nie ma natomiast przepisu gwarantującego dzieciom jedzenie pizzy w
czasie lekcji, porównanie jest więc raczej nieuprawnione. Z postu wynika, że
jesteś lekarzem. Weź pod uwagę, że właśnie wyraziłaś swój stosunek do prawa i
pacjentów:
1. stwierdzenie, że dla ciebie ustawa o ZOZach jest kpiną,
2. stwierdzenie, że obowiązująće prawo przeszkadza ci w pracy
3. obrażanie ("histeria") kobiet, które po prostu chcą z istniejącego prawa
skorzystać, nawet jeśli uważasz, że są przesadnie wrażliwe.

[llilly]

Nie wnikam w w/w akty prawne i nie polemizuję z ich treścią bo nie jest to moim
celem.Rozmawiam z Wami aby uświadomić niektórym osobom, dlaczego określony typ
postępowania nie jest zbyt rozsądny.Niestety widzę, że lepiej jednak być
lekarzem, który po uzyskaniu podpisu pacjenta w historii choroby spokojnie
idzie spać...cóż trudno.Dobrze wiedzieć.Powiem jedno-takich macie lekarzy, na
jakich sobie same zapracujecie, nie można wymagać wszystkiego dając w zamian
figę z makiem.Pozdrawiam.

[earl.grey]

Zauważ, że Felicja chce nie dać się zbadać po porodzie, a nie w trakcie. To nie
powinno robić problemu (skoro nie robi samej Felicji) i nie bardzo rozumiem, co
niby ona, czy też inne pacjentki, miałyby "dawać w zamian"?
Zgadzam się natomiast z tym, że mamy takich lekarzy, na jakich same zapracujemy
i dlatego właśnie jestem zwolenniczką domagania się intymności przy badaniach i
zabiegach - lekarze sami na to nie wpadną, niestety.
a z tymi parawanami, to mnie też frapuje, czemu nie są w użyciu. Albo jak na
filmach, których akcja toczy się na początku poprzedniego wieku - takie zasłonki
na sznurkach pomiędzy łóżkami. Przecież to nie jest kwestia pieniędzy, tylko chęci.

[llilly]

W zamian oczekuję po prostu współpracy, a badanie po porodzie jest bardzo
ważne.Współpraca= np.pacjent informuje na wstępie, że się na dane badanie nie
zgadza, wtedy siadamy i wspólnie szukamy rozwiązania takiego, jakie bedzie do
przyjęcia dla obu stron.

[earl.grey]

Llilly - jak tak to super. Przynajmniej ja chciałabym na ciebie trafić, jeśli
jestes w tej mniejszości lekarzy, którym chce się dyskutować z pacjentka,
dlaczego na badanie się nie zgadza, zamiast od razu ją opierdzielić i wyzwać od
histeryczek. Rozwiązanie w takim przypadku jest chyba dośc łatwo znaleźć - jeśli
nie chce się naprędce remontować szpitala (zasłonki czy parawany) to
wystarczy... pójśc do gabinetu na badanie, zamiast robić je przy innych.
Powiedzieć parę słów, tak jak mówisz, w końcu tez jesteś kobietą, może też to
przeżyłaś, łatwo byłoby w takiej sytuacji nawiązać kontakt nawet z bardzo
wrażliwą pacjentką.

[llilly]

Dziękuję Earl.Grey, cieszę się, że udało nam się jakoś znaleźć w końcu ten
kompromis, którego tak się uczepiłam )).Cenię sobie Twoje zdanie, całkiem
miło się dyskutowało.Ja mam "obsesję" na punkcie rozmów z pacjentami, bo to po
pierwsze skraca dystans i pozwala pacjentowi przestac się bać lekarza i
szpitala, a z kolei mnie ułatwia ogólnie rzecz ujmując proces diagnozowania, a
w rezultacie bardzo przyspiesza leczenie ku obopólnej korzyści.Staram się
zrozumieć pacjenta, wtedy łatwiej zrozumieć i wyleczyć Jego chorobę.Pozdrawiam
serdecznie-L.

a propos histerii na sali porodowej...i postaw lek

[misspigy]

moj mąż tez był obecny przy kilkudziesięciu porodach (tylko tyle bo robi inną
specjalizację) i opowiadał mi o zachowaniach kobiet jakie miał okazję
obserwować: wiele kobiet (tu zupełnie nie nawiązuję do postu felicji ani innych
dziewczyn) po prostu popada w histerię, krzyczy, uderza nadgarstkami w co może
(efekt połamane paznokcie i poranione do krwi ręce) no i co najgorsze zupełnie
nie słucha ani lekarza ani położnej.... nie wspomę już o jakimkolwiek aktywnym
porodzie! i to nie są sceny rodem ze średniowiecza... i wtedy po takim
porodzie, który z reguły kończy się jakimiś problemami (porozrywane krocze
itp.) pacjentka idzie do domu i opowiada, jaki to okropny szpital itp.

Mja przyjaciółka (po szkole rodzenia nota bene) też uraczyła mnie opowieściami
o lekarzu sadyście itp., który doprowadził do tego, że jest cała porozrywana...
dopiero mąż koleżanki wyjaśnił, że to niestety była tylko i wyłącznie jej wina -
zupełnie nie słuchała ani lekarza ani położnej tylko krzyczała i ....
wierzgała nogami!!! aż się wierzyć nie chce... A ja na tym formu ani razu nie
przeczytałam postu, w którym któraś z rodzących podeszłaby krytycznie do siebie
samej... zawsze jest to CZYJAŚ wina... nigdy moja... ale z reguły prawda leży
po środku...

[knabino]

Hm. Myślę, że na temat takiego zachowania kobiety rodzącej (kiedy wierzga
nogami, nie słucha, nie współpracuje i przy okazji robi sobie krzywdę) powinien
wypowiedzieć się ktoś kompetentny, na przykład psycholog lub psychiatra. Ja
kompetentna nie jestem, ale intuicja mówi mi, że tak zachowuje się kobieta
przerażona, której nie zapewniono poczucia bezpieczeństwa, która nie rozumiała,
co się z nią dzieje, ani co "jej robią". Być może zachowywała się tak z powodu
bólu, który sam w sobie mógł "odbierać jej zmysły", albo został
zintensyfikowany właśnie przez przerażenie. I taka kobieta ma rację opisując
swoje doświadczenia jako piekło, bo właśnie tego doświadczyła. Z boku -
wyglądało to tak, jak opisał mąż. Czy można mówić tu tylko o winie kobiety?
Pewnie, że personel medyczny chciał jej pomóc, ale nie dotarł do prawdziwego
źródła problemu. Już raz powoływałam się na podejście lekarzy weterynarii do
zwierząt i znowu nasuwa mi się takie skojarzenie - pies, który nie pojmuje, co
się z nim dzieje i co mu robi lekarz, a przy tym bardzo go boli (na przykład
lekarz musi zbadać bolący odbyt itp.) również reaguje histerią - rzuca się,
skomli, próbuje walczyć. czasami trzeba zastosować więc narkozę. Inny pies z
kolei potulnie wytrzyma wszelkie zabiegi pomimo bólu i strachu. Przecież ludzie
też są różni, różnie reagują - nie można powiedzieć, że histeryczna reakcja
kobiety jest nienormalna - zdarza się, i fachowcy powinni wiedzieć, jak sobie z
tym poradzić i jak pomóc takiej kobiecie.

[earl.grey]

i dlatego taka ważna jest rola lekarza, a zwłaszcza położnej, którzy zamiast
wrzeszczeć na przerażoną kobietę powinni jej pomóc zrozumiec, co się dzieje.
Jesli nic nie dociera, to wrzask też nie. Rozwiązaniem w sytuacji, kiedy rodząca
już całkiem "dostaje kota" z bólu jest po prostu znieczulenie, a nie
paternalizowanie na zasadzie "co za histeryczka" albo "wszystkie przez to
przeszły, to i ty wytrzymasz". Poczytaj posty dziewczyn, które rodziły na
Zachodzie, albo w domu, jakoś dobrze wspominają. Tam mniej boli? Nie, otoczenie
jest przyjaźniejsze. To ma ogromne znaczenie. Jeśli we wrogim otoczeniu, z
osobami, które traktują ją jak histeryczkę masz przezywać takie trudne chwile,
to naprawdę nie ma się co później dziwić, że opowiadają, że szpital taki
straszny. Zauważ też, że najczęściej jest tak, że opinie o danym szpitalu
powtarzają się (poczytaj w akcji Rodzić po Ludzku). Statystycznie trafia tam
więcej histeryczek, a do tcyh, które są częściej chwalone - mniej? Czy po prostu
w tych drugich opieka jest lepsza? Przy okazji - dlaczego nikt nie opowiada o
"sadystach" w szpitalach prywatnych? Bo za pieniądze masz lepsze warunki, po
prostu.
Jeśli chodzi o porozrywane krocze, to sa w Internecie amerykańskie badania, z
których wynika, że parcie spontaniczne było korzystniejsze niż parcie
"dyrygowane", jak chcesz, to poszukam.

[knabino]

W atak "histerii", a właściwie niech będzie bez cudzysłowiu, bo faktycznie
można wpaść w prawdziwą histrię, sama bym pewnie wpadła, gdybym odczuwając
strasznie bolesne skurcze chciała za głosem natury zejść do parteru, walczyć z
bólem po mojemu, jak mi wygodnie, przeć jak mi podpowiada ciało, a zamiast tego
zostałabym zmuszona do leżenia i przywiązanoby mi nogi. Wściekłabym się jak
cholera. Słowo 'współpraca' używane nader często w kontekście porodu zawsze,
ilekroć pada, oznacza 'słuchanie i robienie tego, co mówi położna'. A mi się
wydaje, że współpraca to coś bardziej jak kompromis - rodząca mówi, że czuje,
że w danym momencie taka a taka pozycja będzie dla niej mniej bolesna i
bardziej efektywna i położna mówi 'ok, ale dobrze by było, żebym widziała co
się dzieje'.

[misspigy]

ja rodziłam sn, nikt mi nóg nie przywiązywał, ani nie wrzeszczał i nie zmuszał
do leżenia... a na kursie szkoły rodzenia uczono mnie, jak ważna jest
współpraca rodzącej i personelu... a dlaczego?? Przede wszystkim dla dobra
dziecka! Przyjaciółka mojej babci była wiele lat położną, zaczęła pracować
grubo rzed wojną i wiecie co ona opowiadała? dokładnie takie same sceny:
wierzgające i wrzeszczące kobiety - i co trzeba było zrobić w takiej syt?
Sprowadzić psychiatrę? he he - cytuję: "Jak się darła, to trzeba był nieraz w
twarz dać"! straszne prawda? Ale w większości przypadków skuteczne!!

Z drugiej strony nie bardzo rozumiem porównanie z lek. weterynarii. Poród to
rzecz naturalna - a jednocześnie bardzo indywidualna i silnie przeżywana przez
kobietę - ja rodząc cały czas myślałam o dziecku... żeby oddychać, słuchałam
położnej i lekarza, ale ani na chwilę nie pomyślałam - ale boli!! tylko czy
dziecko jest ok!!! A ja?? Niech boli byle syn był zdrów!! Z tego co wiem, to
byłam informowana, co i jak sie ze mną działo - ile cm rozwarcia, jakie
skurcze, jakie tętno i czy nacinać... ale nic - absolutnie nic z tego nie
pamietam - pamiętam tylko, że wszystkimi siłami skupiałam się nad tym, żeby
pomóc dziecku przyjść na świat! A bolało jak cholera!! Potem leżąc z małym w
szpitalu też całą uwagę skupiałam na nim ... nie potrafię sobie nawet
specjalnie przypomnieć, czy ktoś kazał mi pokazywać krocze i czy ktoś chciał
oglądać wkładki... Cieszyłam się z narodzin dziecka i to było najważniejsze!!!

[earl.grey]

to ja znowu zacytuję mój ulubiony post z innego wątku. babcia autorki całe życie
była położną, wydaje się, że mniej więcej w tych samych czasach, co przyjaciółka
babci Misspigy:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=34468799&a=37614207&wv.x=2
miyoki napisała:

> ja tylko mam uwagę do fragmentu o nacinaniu krocza, przeczytałam go mojej
> babci, która przez całe swoje życie odbierała porody. Na tysiące dzieci, które
> odbirała kobieta pęłkła tylko kilka razy i to tak delikatnie, że rany zagoiły
> się szybko. To był wstyd dla położnej jeśli kobieta pękła przy normalniej
> wielkości dziecku. Więc babcia prosiła o taką odpowiedz: że jasne, że kobiety
pękają skoro > rodzą na leżąco bo umiejętnie wyciąganie dziecka przekrecanie
gówki i zmniejszanie napięca na krocze zapobiega pęknięciu) no i wątpi aby
nacięcie chroniło przed dalszym pęknięciem bo historie o popękaniach u jej
wnuczek napawają ją grozą. A i żadna kobieta nie chodziła w jej czasach do
szkoły rodzenia i jakoś nie pękały nie miały problemu ze współpracą i nie
musiały być przywiązywane do łóżek.

jak widzisz, położna położnej nierówna i to właśnie tłumaczy dlaczego pacjentki
mają bardzo różne wspomnienia. Dodam jeszcze, że też znam dwie położne, jedna -
mama mojej koleżanki, kiedy opowiadała o swojej pracy, zawsze słyszałam o
kretynkach i histeryczkach (dosłownie!), które drą mordy i przez swoje
zachowanie krzywdzą dziecko, druga też położna, opowiada o tym, że jest
szczęśliwa wykonując taki piękny zawód, podkreśla, że instynkt pozwala kobiecie
rodzić w taki sposób, w że mniej czuje ból i że nie powinno się jej w tym
przeszkadzać, a podstawową rola położnej jest wspieranie kobiety. Ta druga
pracuje w Szkocji.
Jak rodziłaś, byłaś posłuszna (jak zauważyły koleżanki poniżej, tak właśnie
często personel rozumie "współpracę"), nie forsowałaś swoich życzeń (przez
personel zwanych fanaberiami). gdybyś rodziła w Szkocji, przyszłabyś do szpitala
z - uwaga - planem porodu, gdzie byłoby napisane, czego sobie życzysz, a czego
nie. Twoje życzenia byłyby respektowane i byłoby to oczywiste. Wszelkie rzeczy
nie ujęte w planie, albo nieprzewidywalne, byłyby z tobą konsultowane. Za
podniesienie głosu na pacjentkę położna straciłaby pracę. Przywiązania nóg albo
uderzenia nikt sobie nawet nie wyobraża. To jest zabronione prawem nawet wobec
więźniów, także w Polsce.

[misspigy]

czy byłam posłuszna... byłam dobrze przygotowana i i psychicznie i fizycznie!
Starałam sie zrobić wszystko właśnie tak, aby nie zaszkodzić dziecku!!
Nie rodziłam w Szkocji - i nie mam takiego zamiaru - ale nie mogę powiedzieć,
żebym była traktowana pretensjonalnie - poród odbierał kolega męża, połozne
starały się jak mogły (w końcu rodzi pani doktorowa) i nikt mi niczego nie
narzucał ... hehe kiedy wylądowałam na porodówce, wszyscy orzekli (po cichu,
tak abym nie słyszała, że pewnie urodzę nad ranem - a była 21.00) - mąż mój
miał na tyle rozsądku, że widząc jak wiję się z bólu powiedział - bedzie dobrze
i urodzimy szybciutko .... i urodziłam w ciągu 40 min!! Dopiero potem
dowiedziałam się, że miało to trwać jeszcze ze 12 h!!

Plan porodu hmmm.. niezłe! Tylko jak można zaplanować poród?? Szkoła rodzenia
przygotowała mnie, jak mniej więcej to wygląda: od momenty przyjęcia do
szpitala - ze strony formalnej itp. ale przecież nikt nie może przewidzieć, o
której lewatywka a o której szycie?????

[lilla_veneda]

A mnie dziwi cos innego...
Dziwi mnie, że lekarz rozmawia o swoich pacjentkach z żoną, komentuje ich
zachowanie i skarzy się na swój ciężki los. No cóz, taka pracę sobie wybrał.
Piszę jako córka lekarza i żona policjanta. Nie przypominam sobie, aby
kiedykolwiek mój tata komentował zachowania swoich pacjentów, a miał do
czynienia z róznymi przypadkami. Czasami skarzył się na ciężki dyżur, ale nigdy
nie opowiadał, że ten czy tamtem wył z bólu, albo nie pozwolił się zszyć.
Podobnie mój mąż nie opowiada o sprawach służbowych, jesli to miałoby naruszyc
czyjąś prywatność. Czasem musi zatrzymac sąsiada, ale nie widzi potrzeby
informowania o tym całej rodziny. To co dzieje sie na sali porodowej, nie
powinno wyjść poza jej cztery ściany. A po lekarzu spodziewałabym się więcej
zrozumienia i taktu. Pacjent to tylko człowiek. Kazdy ma inny próg bólu, inną
odpornośc psychiczną. Sama rodziłam klasycznie - z lewatywą, nacinaniem,
wyciskaniem dziecka, na leżąco i szyta " na żywca", ale jestem twarada babka i
wszystko to zniosłem bez protestu, wierzgania i krzyków. Nikt z personelu nie
maiał podstaw, żeby powiedzieć jedno złe słowo o moim zachowaniu. Mimo to
rozumiem, że inna kobietka na moim miejscu wyłaby z bólu. I co ? Uspić ją?
Odmówić jej prawa do macierzyństwa, bo nie jest dość dzielna przy porodzie? Nie
potrafimy przewidzieć własnych reakcji, a co dopiero cudzych. Może mój kolejny
poród będzie dużo trudniejszy, może dziecko będzie większe albo inaczej
ułozone, a ja jestem b. drobna i mogą pojawic się problemy. Świadomośc tego, że
lekarze zamiast mi pomóc (jeśli puszczą mi nerwy), obserwują i komentują na
gruncie prywatnym moje zachowania, na pewno mi nie pomoże i wywołuje we mnie
prawdziwą przykrość. Mam koleżankę, która ma tak niską odpornośc na ból, że
idąc do dentysty bierze garść tabletek przeciwbólowych. Zwlekała z decyzją o
drugim dziecku 8 lat, bo tak bardzo bała sie porodu. W końcu zafundowała sobie
cesarkę, ale nie zmienia to faktu, że jest wspaniała matką dla obojga dzieci
(chciaż nie chciała czy tez nie potrafiła zmierzyc sie po raz drugi z porodem).
Zastanawiam się jeszcze, co znaczy: "Byłam dobrze przygotowana". Nie każda
kobieta ma możliwośc chodzenia do szkoły rodzenia, nie każda, mimo znajomości
teorii, zdaje sobie sprawę z tego, co ją czeka. Do operacji też teoretycznie
mozna sie przygotować: duzo czytać, dowiadywac się co i jak będzie robione, co
nie znaczy, że operacja sie uda, a pacjent po wybudzeniu bedzie czuł się
znakomicie.
Rozumiem, że lekarzowi czy położnej trudniej pracuje sie z pacjentką, z którą
prawie nie ma kontaktu, bo tak skupiona jest na sobie i na bólu, że nie reaguje
na polecenia. Ale to jest wpisane w ich zawód. Lekarz powinien to potraktowac
jak jakiś trudny przypadek, jak wyzwanie. Czyli mimo przeszkód starać się
opanować sytuację, doprowadzic taka kobiete do szczęśliwego końca i miec
satysfakcję, że zrobiło się kawał dobrej roboty. Tak rozumiem realizację
przysięgi Hipokratesa.

[knabino]

Post lilli to chyba pierwszy taki post od kobiety, która potrafi zrozumieć
reakcje innych kobiet - wielkie dzięki. Nie ma sensu, o czym już pisałam,
powoływac się na SWOJE DOŚWIADCZENIE, swoje tylko odczucie i mówić "skoro dla
mnie ból/nacięcie/szycie było ok, to inne też powinny to znieść i być
zadowolone". Każdy ma prawo do swoich odczuć. Nie dziwię się, że misspiggy była
dobrze traktowana - lekarzy i ich rodziny traktuje się inaczej.
Plan porodu to nie to, co myślisz. Jest to praktyka porodówek na zachodzie. To
spisane w punktach oczekiwania i preferencje kobiety dotyczące porodu. Są one
respektowane, oczywiście z możliwymi modyfikacjami w razie nieoczekiwanych
komplikacji itd. W Polsce jeszcze nie praktykowane, ale ja i tak taki plan
sobie uczynię ))

[misspigy]

gwoli wyjaśnienia - mąż mój nie rozmawia ze mną o swoich pacjentach - tym
bardziej nie rozmawiamy o porodach - ponieważ mąż mój nie jest
ginekologiem...nie mam pojęcia kto jest jego pacjentem ani na co ewentualnie
się uskarźają ... Co więcej - mąż mój zabronił mi czytać swoje książki a tym
bardziej niechętnie dyskutuje ze mną nt. np. konieczności nacinania krocza itp.
Kwestia kobiet i ich zachowania wyniknęła w momencie, kiedy ja tuż przed
porodem wpadłam w panikę i mąż poradził mi wtedy, żebym się uspokoiła, bo
krzyki, panika i nerwy nic tu nie pomogą - jak sam miał okazję się
przekonać...uczestnicząc podczas praktyk w wielu porodach i to wszystko!

A skoro jesteś córką lekarza nie dziwi cię fakt, że permanentnie podważa się
(także na tym formum) autorytet lekarza???? Z policjantami chyba jest
podobnie??? Bo ja mam zaufanie do lekarzy i położnych - nie jestem przecież
mądrzejsza od nich! A potem na forum pojawiają się posty przerażonych
dziewcząt, które (ze słyszenia) wiedzą jaki to poród jest okropny i straszny a
lekarze do bani!!! Strach się bać! Jasne, że zdarzają się różne sytuacje: ale
(jak mówi jedno z praw Murphy'ego) - jeżeli coś ma pójść źle - to napewno
pójdzie!! Więc po co straszyć lekarzami i szpitalami????? Czy nie lepsza jest
tu właśnie wiedza 9a jeśli jej) brak to zdrowy rozsądek???
Dziwi mnie jeszcze jedno - dziewczyny piszą często, że bez zzo albo cc nie
urodzą, bo boli , bo strach itp. ... że lekarze i położne powinni być
nastawieni tylko na ślepe posłuszeństwo względem rodzącej i spełniać wszystkie
jej prośby i żądania .... a gdzie w tym wszystkim miejsce dla dziecka????
Przecież ono jest tu najważniejsze!!!
Chyba za bardzo się zaangażowałam w tą dyskusję - tak bardzo, że pól nocy nie
przespałam!! ale to chyba jakaś fobia ciążowa!

[earl.grey]

można by stworzyć słownik synonimów porodówkowych:
"współpracująca" - posłuszna
"rozsądna" - potulna
"histeryczna" - wspominająca cos o prawach pacjenta
"podważać kompetencje lekarzy" - mieć pogląd na własny poród
"roszczeniowa" - domagająca się szacunku
"narażać życie i zdrowie dziecka" - nie życzyć sobie rutynowych interwencji
"wydaje jej się że wszystkie rozumy pojadła" - chciałaby decydować o własnym ciele

[imbirka]

> można by stworzyć słownik synonimów porodówkowych:
> "współpracująca" - posłuszna
> "rozsądna" - potulna
> "histeryczna" - wspominająca cos o prawach pacjenta
> "podważać kompetencje lekarzy" - mieć pogląd na własny poród
> "roszczeniowa" - domagająca się szacunku
> "narażać życie i zdrowie dziecka" - nie życzyć sobie rutynowych interwencji
> "wydaje jej się że wszystkie rozumy pojadła" - chciałaby decydować o własnym
ciele

Earl.grey, genialne!!!!

[lilla_veneda]

Przykro mi, że tak się przejełaś naszą wymianą opinii. Jak się zorientowałam
obie jestesmy w ciązy, obie rodzimy w lipcu i nie powinnysmy sie niepotrzebnie
denerwować. Nie o to tutaj chodzi, żeby wzajemnie podnosic sobie cisnienie.Jest
między nami róznca zdań i chyba na tym polega uroda świata, że ludzie czują i
myślą inaczej.
Co do autorytetu lekarzy. Staram się po prostu zachować obiektywizm. Spojrzeć
na problem nie tylko od strony medyków ale także od strony spanikowanej
pacjentki. Dziewczyny nie straszyłyby porodówkami, gdyby nie miały złych
doświadczeń. Czy straszą? Nie wiem, chcą raczej podzielić się swoimi
przezyciami, przestrzec inne kobiety przed tym, co je spotkało.
Opisałam juz swój pierwszy poród, teraz przygotowuje się do drugiego i wiem, że
tym razem nie pozwolę sobie na dzień dobry podłączyc oksytocyny. Własnie ze
względu na dobro dziecka. Dostałam jej taką końska dawkę, że macica przestała
reagowac na bodźce i nie chciała się kurczyć. Dziecko trzeba było wycisnąć.
Dopiero niedawno dowiedziałm się, że taka praktyka jest zabroniona, bo wiąze
się z ryzykim uszkodzenia struktur mózgowych dziecka i uszkodzeń narządu
rodnego kobiety. Wtedy o tym nie wiedziałam. Ja tez miałam zaufanie do lekarzy
i połoznej, ale patrząc obiektywnie nie wszystko zrobili tak, jak trzeba. Może
moja bardziej roszczeniowa postawa uchroniałby nmie przed komplikacjami. Na
szczęście wszystko skończyło sie dobrze, ale uczucie rozczarowania pozostało.
Nie mam żadnej traumy, mimo bólu i strachu nie wspominam tego porodu jako
horroru.Zastanawiam sie tylko, jak będzie tym razem. Do tamtego szpitala nie
wrócę własnie ze względu na utratę zaufania i autorytetu. Obie miałysmy to
szczęscie, że urodziłysmy dość szybko, więc nie wiemy, co to znaczy 15 czy 20
godzin bólów porodowych. Tyle męczyła się dziewczyna, którą przyjmowano ze mną
do szpitala. Pod koniec była juz tak zmęczona, że nie miała siły przeć. Błagała
o cesarkę. Po prostu była wyczerpana i czuła, że nie da rady. Jej reakcję też
nazwano histerią, a przeciez przez pierwsze godziny była spokojna, opanowana i
robiła, co jej kazali. Lekarz za wszelką cenę chciał, żeby urodziła naturalnie.
Tylko czy rzeczywiście taki długi poród słuzy dobru dziecka? Po to mamy
zdobycze medycyny (między innymi cc), aby z nich korzystać ( co nie znaczy
naduzywać). Po co narażać dziecko na niedotlenienie? Jesli kobieta czuje, że
coś jest nie tak, że sytuacja ją przerasta, dlaczego lekarze jej nie słuchają?
Ilu dramatom można by zapobiec?
Naprawdę nie chodzi mi o podważenie autorytetu lekarzy, tylko o to, by mniej
rutynowo podchodzili do swoich obowiązków. Jako zona lekarza odbierasz to
trochę jako atak na bliską Ci osobę, ale spróbuj nabrac do tego dystansu.
Postaw się w sutuacji przeciętnej pacjentki. Nigdy nie zetknęłaś się ze złym
traktowaniem ze strony lekarza? Z lekceważeniem czy złośliwością? Nota bene
kiedy w 4 tygodniu ciązy z dziwnymi objawami poszłam do lekarza, który przez
wiele lat był przyjacielem mojego taty, odesłał mnie z gabinetu z
komentarzem: "Taka ciąża to nie ciąża. Przyjdź za 3 tygodnie." A nastepnego
dnia zaczęłam krwawic i wylądowałam w szpitalu z groźbą poronienia. Dla niego
byłam kolejnym przypadkiem, a ja starałam się zapobiec nieszczęsciu, bo znam
swoje ciało i zauważam, gdy dzieje się coś nienormalnego. A wystarczyło sie
zainteresować, przepisać Duphaston, tym bardziej, że wczesniej raz juz
poroniłam. I jak tu miec zaufanie? Właśnie jako córka lekarza, który SŁUCHAŁ,
co mówią do niego ludzie i miał dla nich wiele wyrozumiałości, ośmielam się
krytykować innych. I sądzę, że mam ku temu podstawy. Piszesz, że sama wpadłaś w
panike przed porodem, ale był przy Tobie mąż, który Cię uspokoił; poród
odbierał kolega męża, więc miałaś poczucie bezpieczeństwa i świadomość, że
będzie się starał jak najlepiej. Wierz mi, nie każda ma taki luksus. I nie
chodzi tu o jak piszesz ślepe posłuszeństwo personelu względem rodzącej i
spełnianie wszystkich jej próśb i żądań. Chodzi o zapewnienie jej dobrej,
fachowej opieki w zyczliwej atmosferze. Gdyby w tej kwestii polskiej słuzbie
zdrowia nie mozna było nic zarzucić, akcja "Rodzic po ludzku" nie rozwinęłaby
sie na taką skalę, a wszystkie młode mamy wychodziłyby ze szpitali zadowolone.
To nie atak. To po prostu opinia kobiety, której lekarze juz po porodzie
zrobili dużą krzywdę, a potem kamuflowali to w imię źle pojętej solidarności
zawodowej. To że teraz jestem w ciązy, to prawdziwy dar od losu i zasługa tych
lekarzy, którzy naprawili to, co "schrzanili" inni. Każdy kij ma dwa końce -
policjanci, nauczyciele i lekarze dzielą sie na fachowców i partaczy. Jesli
wywołuje sie dyskusje na temat tych drugich, to chyba dobrze, bo dzięki temu
bedziemy bezpieczniejsi, mądrzejsi i zdrowsi. Autorytet tych pierwszych raczej
na tym nie ucierpi.
Pozdrawiam serdecznie Ciebie i dzidziusia zycząc nam obu łatwego i szybkiego
porodu.
Lilla

[misspigy]

no właśnie - chyba za bardzo się angażuję w dyskusję nt. ciążowe - ale wynika
chyba to z faktu, że że odkąd jestem właśnie w ciązy popadam ciągle w jakieś
fobie - np. wydaje mi się, że ochroniarka na bramie się na mnie uwzięła, albo
że jakieś urządzenie w domu szczególnie głośno pracuje... nie wspomnę już o
chorobliwym sprawdzaniu gazu, zamków i torebki (czy ktos np. nie porwał mi
dokumentów) ehhh to chyba hormony.

Z drugiej strony staram się jednak myśleć pozytywnie. A trochę mnie to
kosztuje - w pierwszą ciążę zaszłam 6 lat temu - poroniłam - lekarz co prawda
potraktował mnie wtedy można powiedzieć ok - wyjaśnił mi dokładnie, co i jak no
i jeszcze pocieszył, że na pewno jeszcze urodzę nie jedno zdrowe dziecko ...
myślałam, że jakoś to przeżyje. Położyli mnie do łóżka i poinformowali, że rano
zrobią jeszcze zabieg oczyszczania macicy ... w nocy miałam wściekłe bóle -
całe skrzepy ze mnie wychodziły. Kilka razywychodziłam do łazienki - potem
przez 2 dni mogłam oglądać to, co pozostało po mojej ciąży - w formie
zaschniętej krwi na podłodze! Po prostu nie posprzątano tego z korytarza!!!!
Ale pal licho. Kiedy wybudziłam się z narkozy po zabiegu zobaczyłam obok siebie
na łóżku młodą kobietę, która miała lada moment zacząć rodzić (już 2 dziecko) -
a położyli ją na patologii ... z braku miejsc!! I tak mogłam sobie leżeć i wyć
w poduszkę. Mój związek po tym wszystkim rozpadł się i myślałam, że już nigdy,
przenigdy nie zajdę w ciążę!! A jednak po kilku latach wyszłam za mąż za kogoś
innego i urodziłam mu dziecko. w lipcu urodzę drugie Nie chcę koncentrować
się na tamtych przeżyciach... choc wiem (niestety), że może być różnie.

Również pozdrawiam i życzę wszystkiego naj naj dla Ciebie i maleństwa!

plan porodu

[earl.grey]

tam nie robią lewatywki, chyba, że ktoś wyraźnie sobie życzy, a jeśli tak, to
właśnie po to jest plan porodu, żeby to wpisać. Nacina się też tylko kilka
procent kobiet, w razie rzeczywistej potrzeby, kobieta mimo to może w planie
porodu wpisać, że np nacięcia sobie nie życzy i prosi, żeby zrobiono wszystko,
co możliwe, aby go uniknąć. Jeśli okaże się konieczne, nikt nie wykona go wtedy
bez konsultacji. Poza tym plan podrodu obejmuje np.: planowane sposoby
łagodzenia bólu, ewentualny zamiar korzystania z wanny (jeśli jest), a czasami
nawet... wyznanie rodzącej (jeśli jest muzułmanką, to nie ma prawa w porodzie
uczestniczyć męski personel). Plan porodu służy zreszta między innymi do tego,
że gdyby kobieta "straciła głowę", to personel będzie wiedział, jak postępować
zgodnie z jej oczekiwaniami. To nie tylko "fanaberie", jak by u nas powiedzieli,
ale też usprawnienie pracy na porodówce. No ale u nas za takie usprawnienie
uważa się przywiązanie nóg dla dobra rodzącej i jej dziecka...
Polecam książkę Miriam Stoppard "Childbirth", właśnie na ten temat przede wszytskim.

miriam stoppard

[monistach]

earl.grey - gdzie można dostać tę książkę? próbowałam w necie, ale w Polsce
jest chyba nieosiągalna. Czy masz może oryginał? bardzo chciałabym ją
przeczytać.

[earl.grey]

kupiłam w Polsce w Empiku w Poznaniu, ale dwa lata temu. musiałabyś zapytać w
jakimś Empiku, czy mają w magazynach.

[monistach]

dzięki, poszukam.

[knabino]

Nie ma jednego, właściwego, uniwersalnego przepisu na poród dla każdej kobiety,
bo każda kobieta jest inna. Są oczywiście pewne typy i jak kiedyś pisała pewna
położna, położne oceniają pacjentki, szufladkując je pewnie
jako "normalne", "histeryczki" i co tam bądź - czynią to zgodnie ze swoimi
doświadczeniami, podejściem do pracy i do życia w ogóle. Znam kobietę, która
była bardzo zadowolona z opieki przy porodzie, w czasie którego:
1.leżała cały czas
2.podano jej oksytocynę
3.przywiązano nogi
4.nacięto
Ja jej krytykować nie będę, skoro ona była zadowolona. Uważała, że tak ma być,
chciała tylko, żeby dziecko już wyszło całe i zdrowe. Ta kobieta bardzo, bardzo
kocha swoje dziecko i jest szczęśliwa.

Inna babka na jej miejscu mogłaby powiedzieć: dajcie mi pochodzić, poskakać i
coś zjeść zamiast oksytocyny, dajcie mi przeć w kucki i nie tnijcie, bo przez
kilka miesięcy ćwiczyłam jak dzika i stosowałam masaże. I taka kobieta też
bardzo swoje dziecko kocha i chce dla niego jak najlepiej, bo chce je urodzić
sn - siłami natury.

Są różne położne, różni lekarze, różne podejścia. Niektórzy chcą pracować w
spokoju i nie mieć kłopotów. TAcy na pewno nie lubią kobiet przezywających
poród szczególnie silnie. Wielkie rozczarowanie przezyłam kiedyś słuchając
opowieści mojej koleżanki, młodej lekarki specjalizującej się w neonatologii.
Do porodu przywieziono kobietę, która rodziła dziecko z wodogłowiem. Była
spanikowana, przerażona i krzyczała: "Pomóżcie mi, pomóżcie". Moja koleżanka
skomentowała to: "Tak sie darła, jakby jej ktoś krzywdę chciał zrobić". Nie
potrafię oddać tu tonu w jakim to powiedziała, ale było to takie bezduszne
oburzenie. Boże chroń nas przed takimi lekarzami, którym trudno zrozumieć ból i
strach cierpiącej istoty. Nie muszą dosłownie "współodczuwać", bo wypaliliby
się szybko, ale rozumieć i pomóc stosownie do sytuacji. Histeria to jedną z
możliwych reakcji, reakcji naturalnych. kobieta nie wpada w histerię, żeby
zrobić na złość personelowi medycznemu.
Jeżeli komuś wydają się niestosowne czy niezrozumiałe porównania do weterynarii
(to też rozumiem, bo nie każdy miał okazję do takich obserwacji i ok), można
pomysleć o podejściu do dziecka. Polecam Tracy Hogg. Dziecku też można dać w
twarz, jak płacze lub jest nieposłuszne, można na nie nakrzyczeć, można
egzekwować "współpracę" siłą. ALe, jak zauważa earl.grey, prawo reguluje pewne
zachowania. mamy swoje polskie tradycje związane z przemocą - na szczęście dużo
się o tym mówi i mam nadzieję, że będzie lepiej!

[margonik]

Felicja, rozumiem Cię. Jesli masz swojego lekarza, który będzie Cię doglądał,
to po co 10 innych. Ale oczywiście ktoś musi Cię doglądać. Tylko nie wiem, jak
Ty chcesz to zorganizować, skoro "Twoi ludzie" są spoza tego szpitala?

Moja matka straciła kiedyś ciąże i jeszcze miała powikładnia (bezpłodność do
końca życia) właśnie przez nadgorliwość lekarzy. Trafiła z krwawieniem do
szpitala. Jej lekarz prowadzący wydał zakaz prowadzenia badań wewnętrznych.
Tymczasem zjawił się jakiś nadgorliwiec z bandą studentów i wszyscy sobie na
niej poużywali - w celach edukacyjnych. Straciła dziecko i płodność.

Szczególnie, jak się jest w ciązy, trzeba wiedzieć komu dawać się badać i nie
wystawiać tylka każdemu lekarzowi, który sobie zażyczy. Ale zdarzają się
przypadki, że trafia się do szpitala i trzeba się zdać na przypadek. Możesz
mieć nawet umówionego lekarza, ale jak się zdarzy, że coś nie gra, to nie
zawsze można na niego czekać. Także też nie usztywniaj się w swojej decyzji!
Nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli.

[przeciwcialo]

Histeria i tyle. Prywatna klinike polecam skoro cała ekipe chcesz sprowadzic.
Nie tylko w głowach sie niektórym przewraca.

[earl.grey]

no właśnie. A czemu to w prywatnej klinice można mieć szacunek do pacjentki, a w
publicznej nie? Czy szacunek aż tyle kosztuje? Czy może należy się tylko tym,
które stać na prywatną klinikę?
przy okazji, bo właśnie wyczytałam w wątku o rodzeniu (w publicznym szpitalu!) w
Niemczech: "nie ma zadnego ogladania krocza i rozbierania przy personelu czy
wspollezacej bez potrzeby - wszytsko bazuje na takcie i szacunku"

[przeciwcialo]

o matko- chodziło mi o to zeby rodziła tam gdzie pracuje ta jej ekipa jak sie
wstydzi innych lekarzy i połoznych. mozna rodzic w domu i wtedy nikt jej spoza
ekipy nie dotknie.

[przeciwcialo]

a generalnie wszedzie dobrze gdzie nas nie ma.

[earl.grey]

a mi chodzi o to, że elementarnym prawem pacjenta (na początku wątku podałam
podstawę prawną) jest odmowa badania i w wziązku z tym nie powinna słyszeć
(zwłaszcza w szpitalu) że jest histeryczką.

[przeciwcialo]

mozna sie nie zgodzic na badanie. ale poród i pierwsze trzy doby po porodzie
mozna zakwalifikowac jako stan zagrozenia zycia. jesli pacjentka sie upiera i
nadal nie chce sie dac zbadac i zdaje sobie sprawe z konsekwencji- jej prawo.
ale dla mnie to histeria. najlepie lecyc jak Kaszpirowski- bez dotyku i na
odległosc.

[haganna]

Pacjentka chce się dać zbadać, ale z poszanowaniem jej godności i intymności.
Tylko do niektórych to nie dociera!

[przeciwcialo]

nie wiem jak może nieintymnie badać ginekolog. Mnie zapytano czy wyrażam zgode
na obecnośc stazystów. Nie wyraziłam więc wyszli. Nikt nie robił problemu. Nie
sądzę aby w innych szpitalach kolejka ustawiała sie do pacjentki. Mimo całej
oddziałowej obsady tylko jeden lekarz że tak powiem zaglada a reszta sie nie
wgapia.

[monistach]

przeciwcialo napisała:

> mozna sie nie zgodzic na badanie. ale poród i pierwsze trzy doby po porodzie
> mozna zakwalifikowac jako stan zagrozenia zycia. jesli pacjentka sie upiera i
> nadal nie chce sie dac zbadac i zdaje sobie sprawe z konsekwencji- jej prawo.
> ale dla mnie to histeria.

Nie chodzi o niezgodę na badanie, ale o warunki, w jakich się ono dokonuje.
Ciekawe dlaczego (według znajomej lekarki) pokoje jednoosobowe po porodzie
wynajmują najczęściej przedstawicielki służby zdrowia? Chcą się odizolować
od "cywilów"? A może chcą mieć zapewnioną intymność, bo doskonale wiedzą, jak
to w naszych szpitalach wygląda. I kiedy same biorą udział w obchodach myślą
sobie "ja bym nigdy nie pokazała tyłka całej tej świcie na obchodzie".

[przeciwcialo]

ja jestem słuzba zdrowia i raz lezałam z sześcioma kobietami, raz z dwoma a raz
z trzema. Nie rozumiem problemu. Rodziłam po prostu w nieswoim szpitalu i juz.
Ale z zasady lecze sie poza miejscem pracy.

[earl.grey]

no to jak leżałaś z tymi sześcioma kobietami, to gapiło się:
- sześć kobiet,
- cała świta chodząca na obchód, jak dobrze pójdzie to kilkanaście osób,
- stażyści lub studenci, jeśli są (w klinice nie możesz nie wyrazić zgody)
Załóżmy, że się nawet nie gapią, bo ich setne krocze nie interesuje. Ale są.
Pacjentka może być skrępowana. Jak jest wrażliwa może jej nawet przeszkadzać, że
rano i wieczorem za każdym razem gapi się inny lekarz (jeden). Może się nie
zgodzić - wolno jej. Musi rozumieć, że w razie czego nikt nie zauważy, że coś
się paprze. Akurat w przypadku Felicji ten problem jest rozwiązany, bo jej facet
jest lekarzem. W innych przypadkach można go też rozwiązać:
- może się pogapić położna, może będzie to mniej nieprzyjemne,
- może z nią pogadać lekarz, spokojnie, nie na zasadzie "histeryczka", tylko dla
uspokojenia tak jak mówiła Llilla, która zresztą jest lekarzem,
- wszelkie oglądanie można przeprowadzać w gabinecie, czyli bez osób postronnych
i to powinno być normą, tylko wtedy dla lekarzy i położnych za długo by trwało,
więc im się nie chce.

[przeciwcialo]

Dla mnie postawa autorki postu to histeria i juz w to że jest mikrobiologiem to
nie uwierze. Bada sie w rekawiczkach, dla każdej pacjentki sa zmieniane na
nowe.
A zreszta szkoda pisac ....

[haganna]

No cóż, jesteś więc typowym przedstawicielem polskiej służby zdrowia, dla
którego przeprowadzanie badania w tłumie nie jest naruszeniem intymności i
godności, bo przecież "tylko jeden patrzy".
Absurd do kwadratu!

[przeciwcialo]

na porodówce byłam pacjentka a nie pracownikiem

[haganna]

Niemniej jednak mentalność "białego fartucha" z głowy na ten czas
nie "wyparowała".

rodzic po ludzku

[knabino]

A propos z artykułu na stronie Rodzic po ludzku o prawach pacjentek na
porodówkach - zwłaszcza ostatnie zdanie:

"Prawa pacjenta w praktyce

Z badań wynika, że starania personelu, by przestrzegać praw pacjenta, są
niewystarczające. Rezygnuje się wprawdzie z obowiązkowych kiedyś zabiegów,
takich jak golenie krocza i lewatywa, umożliwia porody rodzinne, matki mają
dzieci cały czas przy sobie, ale często naruszane jest prawo do poszanowania
intymności i godności. Czasem po prostu z zaniedbania (np. pozostawia się
szeroko otwarte drzwi do sali porodowej) lub z braku empatii (dopuszcza się
obecność wielu osób w trakcie obchodu)".

[agastrusia]

Mówiąc szczerz na początku też wziełam Felicje za histeryczke i może nią jest w
rzeczywistości. Mnie nie przeszkadzało, że codziennie lekarz sprawdza stan
mojego krocza ale wydaje mi się, że można coś z tym zrobić. W Anglii kobieta
idzie do domu w dwie godziny po porodzie - więc można. Nie wiem co dzieje się
dalej ale chyba jakoś jest to rozwiązane i można.
Pozdrawiam

różnica

[knabino]

Jest różnica między dyskretnym badaniem pacjentki przez jednego lekarza lub
położną w gabinecie lub co najmniej za parawanem, a między rozkładaniem nóg na
sali zbiorowej przed gremium złożonym z kilku osób. Na pewno są kobiety, którym
to nie przeszkadza i nie budzi sprzeciwu, OK. Ale jeżeli kobieta czuje
zażenowanie i dyskomfort w takiej sytuacji - należy to uszanować. Widocznie
takie oględziny naruszają jej uczucia, na pewno można inaczej. Nie wszyscy są
tacy sami.