porod w domu - co sadzicie i czy kto sie decyduje?

[opistocelikaudia]

juz zadalam to pytanie na forum dziewczyn rodzacych w listopadzie - no i
ogolnie mowiac pomysl rodzenia w domu nie cieszy sie entuzjazmem. Tymczasem ja
sie od jakiegos czasu zaczelam zastanawiac nad ta opcja - zachecona
doswiadczeniem znajomych i tekstami np. o porodach z pania Irena Choluj, a
zniechecona doniesieniami ze szpitali, i poczuciem ze rodzenie staje sie
procesem/zabiegiem operacyjno-szpitalnym, odartym z intymnosci itp
ale wcale nie jestem przekonana, boje sie ryzyka komplikacji itp, pomimo
swiadomosci ze kobiety od zarania dziejow rodzily raczej naturalnie

[antyka]

porod w domu - ale najlepiej, gdy juz przynajmniej raz rodzilas
przy pierwszym dziecku nie ryzykuj...

[opistocelikaudia]

no wlasnie stety-niestety I dziecko

[mg2006]

Ja bardzo doradzam ten pomysł. Miałam rodzić naturalnie bo ciąża
była "książkowa", wyniki badań bardzo dobre, dzidziuś ułożony główką w dół. Po
12 godzinach rówie wzorowej drugiej części porodu w szpitalu i żartach lekaża,
że "coś nie chce mamuśka przeć" dzidziusiowi zaczeło spadać gwałtownie tętno. W
ciągu 2 minut wylądowałam na stole operacyjnym. Mały okręcony był pępowiną jak
baleron. Gdyby nie błyskawiczna decyzja lekarza oraz to, że rodziłam w szpitalu
i była podłączona do KTG - wolę nie myśleć co by było. Może łądnie wyglądają te
porody domowe na holenderskich filmach. Osobiście nigdy nie zaryzukuję. Nie mam
zamiaru być tą jedną mamą na miljion której przytrafi się nieszczęście -
któremu można było zaradzić.

[agnieszkaela]

Mieszkam w Holandii a tu to normalne. No, ale wlasnie musza byc warunki tj
bezproblemowa ciaza i dobry tj szybki dojazd do szpitala w razie komplikacji.
Ja po poczatkowym przerazeniu ze mam rodzic w domu, gdzies w polowie ciazy sie
do tego przekonalam. No, ale moj Filip nie spieszyl sie na swiat i wyladowalam
w szpitalu gdzie wywolano porod. Warunki mialam idealne, i jedyne czego
brakowalo to spokoju po porodzie, bo lezalam na kilkuosobowej sali i nie moglam
wypoczac.
Tutaj przy porodznie w domu pomaga tez pielegniarka, ktora sprzata po porodzie
a potem przez kilka dni pomaga w opiece nad dzieckiem i matka, oraz w
prowadzeniu domu. Rodzac w Polsce w domu, musisz miec kogos na stale do pomocy
przez kilka dni, do porzadkow, gotowania, pomocy przy dziecku zanim nie
dojdziesz do siebie. No, ale to jest do zorganizowania.
Ja w sumie ciesze sie ze rodzilam jednak w szpitalu, z tym, ze wrocilam do domu
juz tego samego dnia i pierwsze dni z synkiem spedzalismy w swoim domu, na
swoim terenie. Nie chcialabym zostawac dluzej w szpitalu.
Trudna decyzja. Rozwaz spokojnie za i przeciw i nie daj sie zastraszyc ciotkom,
sasiadkom i kolezanka ze myslac o porodznie w domu nie dbasz o dziecko.

[alicja30]

opistocelikaudia napisała:

>kobiety od zarania dziejow rodzily raczej naturalnie

tak, ale jaka była wtedy umieralność wśród noworodków i rodzących kobiet

[eliszka25]

w niektorych krajach jest to dosyc popularne (wiem, ze np. w niemczech). ja tez
moglabym tak zrobic (mieszkam w szwajcarii). nawet kasa chorych zaplacila by mi
za taki porod. tylko, ze ja bym sie bala. bo co by bylo, gdyby nagle cos bylo
nie tak, albo dziecko po porodzie musialoby dostac tlen czy trafic do
inkubatora? mam pod nosem, czyli w najblizszym miescie, bardzo dobry szpital z
klinika ginekologiczna i oddzialem dzieciecym, wiec w razie czego wszystko na
miejscu. w zwiazku z tym nie widze powodu, zeby ryzykowac. tylko u nas warunki w
szpitalu sa nieporownanie inne niz w polsce.

[lidia.d]

W życiu!
Mój starszy synek nie przeżyłby, gdybym rodziła go w domu. Wszystko było super,
cały poród super tylko w ostatniej fazie nagle zaczęło mu spadać tętno. W ciągu
kilku minut wyciągnięto go ze mnie próżnociągiem, ale i tak urodził się w
zamartwicy (na 4 pkt). Na szczęście szybko doszedł do siebie i teraz fjny z
niego rozbójnik.
Przyczyną nagłej zmiany stanu dziecka było tzw. wypadnięcie pępowiny. Mały
przechodząc przez kanał rodny uciskał główką pępowinę, więc nie mógł otrzymywać
przez nią tlenu. Gdyby nie KTG i natychmiastowa reakcja lekarzy... Wolę nawet o
tym nie myśleć.

Co z tego, że 99 na 100 czy nawet 999 na 1000 kobiet może urodzić w domu
bezpiecznie, skoro każda z nas może, odpukać, okazać się być tą jedną, której
się nie uda. Nigdy nie poniosłabym takiego ryzyka. Argumenty mówiące o tym, że
w domu przyjemniej, szybciej i mniej stresowo zupełnie mnie nie przekonują,
skoro po drugiej stronie jest większa szansa na bezpieczeństwo mojego dziecka.

Sorry, za długą wypowiedź, ale gdy słyszę o porodzie w domu, po prostu skóra mi
cierpnie!

Pozdrowienia

Lidka

[imbirka]

A jaka była przyczyna wypadnięcia pępowiny? Czy przebito ci pęcherz płodowy w
czasie porodu? W czasie porodu w domu nigdy się tego nie robi, podobnie w
centrach porodowych, ponieważ przebicie pęcherza zanim główka dziecka jest
nisko właśnie moze spowodować wypadnięcie pępowiny.
>Argumenty mówiące o tym, że
> w domu przyjemniej, szybciej i mniej stresowo zupełnie mnie nie przekonują,
> skoro po drugiej stronie jest większa szansa na bezpieczeństwo mojego dziecka.
Rozumiem Twoje obawy, zwłaszcza po twoich przeżyciach. Ale ja bardziej obawiam
się porodu w szpitalu, niż w domu. Boję się tego, że w szpitalu jest większa
skłonność do robienia rzeczy (np. częste badania wewnętrzne, przebicie pęcherza
płodowego, mniejsza swoboda ruchu, częste leżenie pod KTG), które mogą mieć
negatywne konsekwencje, chciażby dlatego, że świadomość tego, że za scianą jest
sala operacyjna daje personelowi pewne poczucie bezpieczeńsstwa. Doświadczona
domowa położna nigdy nie ryzykuje życiem dziecka, ani rodzącej. Badania
naukowe pokazują, że poród w domu jest bezpieczny, oczywiście pod ściśle
określonymi warunkami.

[lidia.d]

Nie przebijano mi pęcherza. Wody odeszły mi jeszcze przed dotarciem do szpitala. Jedyną ingerencją w poród było podanie oksytocyny, ale to chyba raczej nie może być przyczyną wypadnięcia pępowiny...

[alicja0]

moja znajoma pani ma 5 dzieci, gdzie pierwszą dwójkę (każde osobno) urodziła w
szpitalu, ale kolejne trzy porody miała w domu - w zasadzie z konieczności, bo
szybko się zaczęło. Była zadowolona z takiego obrotu sprawy.
Chyba pierwszy poród lepiej jednak mieć w szpitalu, bo sam człowiek nie zna
siebie w sytuacji porodu, gdy go jeszcze nie przechodził, natomiast jesli ciąża
idzie OK, jeśli pierwszy poród był OK, to byłabym ZA kolejnym porodem w domu
(ale z dobrym dojazdem do szpitala )

[metis1]

Mysle, ze w takiej sytuacji niezlym rozwiazaniem byloby urodzenie dziecka w
domu, ale w domu ...Narodzin! Ostatnio dowiedzialam, ze sie, ze juz jest cos
takiego:
www.domnarodzin.pl
Z fachowa pomoca, ale w domowej atmosferze i tak, jak podpowiada to natura.

W publicznych szpitalach tez mozna urodzic "po swojemu", trzeba tylko poszukac.
Moze pozniej warunki "pobytowe" nie sa najlepsze (nie zawsze pojedyncza sala,
poza tym, co szpital, to szpital... ), ale minimalizuje sie ryzyko.
Ja w czasie calego porodu ani na chwile nie polozylam sie na lozko porodowe
(urodzilam na stojaco, wczesniej wanna, pilka, worek sako) i nie dostalam
zadnego leku ani znieczulenia - tylko metody naturalne (woda, pozycja,
aromaterapia itp). Porod byl krotki, sprawny, dziecko na 10 pkt.A., i oboje z
mezem wspominamy go b.b. milo, bo wszystko (jesli chodzi o porod) bylo tak, jak
sobie wymarzylismy. Ale nie odwazylabym sie rodzic w domu, mimo tak pozytywnych
doswiadczen...

[opistocelikaudia]

no wlasnie tez zaczelam sie zastanawiac nad tym domem narodzin, szczegolnie ze
to moj I porod. A powiedz prosze w jakim szpitalu rodzilas?

ja bym bardzo chciala

[kraxa]

wiadomo, ze musza byc przeslanki medyczne- tzn. wszystko OK i zapewniona dobra
opieka poloznej- ty sie trzeba interesowac juz od poczatku ciazy. Dziewczyny,
ktore pisza o OGROMNYM ryzyku- bez przesady, ryzyko jest, ale w koncu nie
rodzicie same, nad za przproszeniem muszla klozetowa, tylko macie na mejscu
wykwalifikowana polozna. Ja mam niestety problem "techniczny"- mieszkamy poki
co w wynajetym domu, wiec jakos sobie nie wobrazam tak intymnego przezycia w
przypadkowym miejscu. Dlatego ta ciaza zakonczy sie w szpitalu- skoro kazdez
tych miejsc jest w sumie jednakowo obce. Ale nastepna, jesli juz bedziemy na
swoim lub na przyklad w Polsce w moim domu rodzinnym- to bardzo chetnie
przymierze sie do porodu w domu

[spa76]

przyznaję, że byłoby to szalenie komfortowe dla mnie, ale jednak zbyt
ryzykowne. może gdyby to była kolejna ciąża, o wzorowym przebiegu, po łatwym
pierwszym porodzie, to zaczęłabym się zastanawiać...w takim wypadku chciałabym
pewnie, żeby oprócz położnej był też lekarz i żeby przyjechali z ktg.

[opistocelikaudia]

no wlasnie, tylko ze wtedy - lekarz, ktg (oprocz poloznej) - znacznie rosna
koszta calej imprezy...
Jesli sa tu na forum jakies mamy, ktore juz rodzily w domu, to mam pytanie
dotyczace kwestii formalnych, poporodowych. Rozumiem, ze w szpitalu, kiedy juz
dziecko sie urodzi, wykonuje sie standardowo - oprocz mierzenia i wazenia -
jakies badania zarowno dzidziula jak i mamy (a moze nie?). Czy tego typu
badania trzeba zrobic tez po porodzie domowym i jak to w praktyce wyglada -
kiedy i gdzie (do byle jakiego szpitala, do przychodni...?)powinnam sie zglosic?

[spa76]

teoretycznie rejonowy, czy jakikolwiek inny, szpital nie powinien ci odmówić
wykonania standardowych badań, szczepień, czy opieki nad noworodkiem (inna
sprawa to ich komentarze). jechać tam zaraz po porodzie?
optymalnie by było, gdyby zaraz po porodzie znalazł się w twoim domu też
neonatolog, który chociaż wstepnie oceniłby stan maluszka.

[laluu]

Ja tez bym chciała. Ale... mysle, ze nie przy pierwszym porodzie. Ale nad Domem
narodzin sie będę zastanawiac.

[kaeira]

Ja właśnie planuję we wspomnianym Domu Narodzin. (termin środek wrzesnia) Dodam,
że jest o kilka minut drogi od szpitala, z którym jest "umowa transferowa".

Domowy poród bardzo popieram - ale sama nie czułabym się komfortowo, ze względów
psychiczno-technicznych. Małe, zagracone mieszkanie, malutka łazienka, sąsiedzi
za ścianą. Wolę być w jakimś miejscu "przeznaczonym" do przodu.

P.S. Dane statystyczne ze świata dotyczące porodów domowych, w domach narodzin,
w izbach porodowych itp. jasno wykazują, że są one bezpieczniejsze i mają
mniejsze ryzyko powikłań niz porody szpitalane (chodzi oczywiście o przypadki
"normalne", a nie "trudne". (zresztą wszelkie komplikacje sa przeciwskazaniem).
Jak pisała imbirka, szpitale i szpitalne praktyki mają masę negatywów, o ktorych
się nie wie albo nie mówi.

P.S. Moja koleżanka rodziła z p. Chołuj, wystąpiła komplikacja w postaci skoków
ciśnienia, położna zabrala ją spokojnie na Żelazną, gdzie dostała leki, została
zbadana, i wszystko potoczylo się dalej swoim rytmem.

[estel7]

ja planuję poród w domu - za tydzień będę się kontaktować z położną. Dlaczego??
właśnie z powodu bezpieczeństwa - bardzo wielki odsetek komplikacji porodowych
bierze się z niepotrzebnych interwencji medycznych - właśnie przebijanie
pęcherza, przyspieszanie porodu bo się np spieszy personel, niefizjologicznej
pozycji itp. Jestem przekonana, ze przy normalnej ciąży trzeba zaufać naturze -
i dobrej położnej. A tak przy okazji to śmiertelnosć noworodków i matek wzrosła
na przełomie 18 i 19 weku kiedy to do porodów zaczęto wzywać lekazy - było to
spowodowane mniędzy innymi tym że przenosili na rodzącą zarazki ze szpitali i
prosektoriów.
Choć przyznaje, ze gdyby dom narodzin był w moim miescie to pasowałoby mi to
najbardziej.
Myślę, ze kobieta powinna rodzic tam gdzie czuje sie bezpieczna - dlatego ani
nie doradzam ani nie odradzam.
Ja osobiści boję sie położnych i lekarzy, którzy medykalizują poród i stosuja
niepotrzebne interwencje - wiem że w szpitalu bylabvbym w duzo gorszej formie
psychicznej i stresowałabym sie pod tytułem "co oni mi zaraz zrobią bez pytania
i jak tym zaszkodzą mi lub dziecku". Ale inna kobieta moze sie bać rodzic w
domu - niech każda z nas wybierze to co najlepsze - na tym polega
odpowiedzialność za nasze dzieci - robiy to co uznajemy za najlepsze i ponosimy
tego konsekwencje.

[lilith76]

Myślałam nad tym kiedyś. Ale teraz wiem, że jeśli będę w ciąży, to mój facet kategorycznie zaprotestuje - jego dwaj, urodzeni ponad dwadzieścia lat wcześniej, bracia urodzili się w domu i nie przeżyli porodu.
Moja mama też żyje dlatego, że akuszerka odesłała w końcu babcię do szpitala.

No i nie wiem jak dam sobie kiedyś radę bez z.o.o., nie wyobrażam sobie tego...

moim zdaniem duzo zalezy od psychiki

[kraxa]

Ja np. poki co nie wyobrazam sobie znieczulenia, ale nie wykluczam
jednoczesnie, ze jak mnie przycisnie to jeszcze zaskomle o nie ;-DDD

[opistocelikaudia]

no wiec wlasnie ja tez nie wiem jak dam sobie rade bez znieczulenia,
szczegolnie po opowiesciach kolezanek. Ale z drugiej strony, moja mama rodzila
i mnie i brata bez znieczulenia i jakos nie wspomina tego jako bardzo
traumatyczne przezycie. Nie wiadomo tez jak bardzo bedzie bolec (tak jak juz
chyba pisalam to I porod) i jaka jest/bedzie w tym przypadku moja wytrzymalosc
na bol. Poza tym z tego co czytalam znieczulenie zewnatrzoponowe moze wydluzyc
cala akcje porodowa a przeciez bol to nie jedyna dyskomfortowa rzecz zwiazana z
rodzeniem. No i takie mam dylematy
I tez jakos blizsza dzis mi jest idea rodzenia w Domu Narodzin niz w domu,
chociaz gdyby udalo mi sie zdobyc namiary na p. Choluj np. to kto wie...

Jeszcze re Dom Narodzin

[kaeira]

Jeszcze a propos Domu Narodzin w Warszawie:

- Nie ma tam mozliwości ZZO.
- Jest oczywiście KTG, a także takie urzadzenie do słuchania tętna pod wodą.
- W pakiecie jest wizyta neonatologa, natomiast szczepień nie ma.
- Słyszałam, że rodziła tam jakaś dziewczyna, która specjalnie przyjechala ze
Śląska (!)

Dom Narodzin-czy ktos rodzil

[opistocelikaudia]

no wlasnie fajnie byloby uslyszec opinie kogos kto juz tam rodzil... Dajcie znac
dziewczyny jesli rodzilyscie w Warszawie w Domu Narodzin

[aurelkax]

Hej, ja tez szukam opinii na temat przebiegu porodu w Domu Narodzin.
Sama sie chyba zdecyduje, bo alternatywą dla mnie jest tylko poród domowy... O
szpitalu nie chcę slyszec... Ciąża to nie choroba przeciez...
Kto "inteligentny" wymyslil likwidacje dawnych izb porodowych??? Sama sie
urodzilam w takim miejscu i moja mama mowi, ze ten porod to jedno z
fajniejszych doswiadczen w jej życiu. Kolejne dwa miala juz w szpitalu i
powiedziala, ze nie ma nawet sensu porownywac...

[lolinka2]

Ja byłam wielką zwolenniczką idei i naprawdę autentycznie szczerze chciałam tak
urodzić. Kontrę postawił mój ślubny małżon, mówiąc że jeśli tak to on do tego
ręki nie przyłoży, bo gdyby coś się zadziało itp... itd...
Kompromis był taki że rodziliśmy w Św. Zofii i było mocno domowo. Wyzszość tego
pomysłu nad porodem w domu okazała się dopiero na finiszu - mała była owinięta
pępowiną na której był supełek... miała zaburzenia adaptacyjne, bo nałykała się
krwi i nie rozprężyły się jej całkowicie płuca... 3 dni w cieplarce, gdy
przyszła na świat była wiotka i szara jak papier toaletowy.. wolę nie myśleć, co
by było gdyby..., tym bardziej ze żaden zapis ktg nie wskazywał na możliwość
problemów... I tak to wyleczyłam się z idei porodu w domu. Nadal chcę mieć
dzieci (jeszcze jedną dwójeczkę , ale wiem, ze urodzę je na Żelaznej a nie w
domu. Być może ktoś gdzieś będzie chciał inaczej i jego święta wola, ale już
wiem jak to moze wyglądać i nie podejmę ryzyka. Nie przy moich możliwościach
organizmu, przebiegu ciąz i poprzednich porodów.

[mariolka55]

ja bym sie chyba bała.......ze w razie komplikacji moze sie cos stac....... ale
moja mama rodziła moja młodsza siostre (wtedy była swietna połozna,która nie
bała sie przychodzic do domu,tylko własnie nie przy pierwszym dziecku) i była
zadowolona, ja zreszta nie mam warunków bo mieszkamy z tesciami i siostra meza
z rodzina,wiec poród w takim domu byłby dla mnie wiekszym stresem niz w
szpitalu a potem wszyscy znajomi znaliby wszystkie szczegóły wiec dziekuje
bardzo!

[ik_ecc]

Rodzilam w domu, pierwsze dziecko, ale nie w Polsce tylko w Kanadzie, gdzie
jest to wzglednie normalne przy bezproblemowej ciazy. Mialam przy sobie 2
polozne, z ktorymi przed porodem przedyskutowalam kazdy mozliwy wariant "a co
jesli" o jakim udalo mi sie wyczytac/wymyslec/uslyszec. Na kazdy daly mi
najwyrazniej satysfakcjonujaca odpowiedz, bo zdecydowalam sie wlasnie na dom.
Porod byl szybki (niecale 4 godziny), nieskomplikowany, polozne na prawde
fantastyczne i podczas i po porodzie.

Byla to jedna z najlepszych decyzji jakie podjelam w zyciu. Nikt mi dziecka nie
zabieral do absurdalnego mycia i klucia, dziecko pierwsze 3 godziny zycia
przelezalo mi na golaska na piersi (do ktorej podczolgalo sie i zaczepilo sie
samo - nigdy nie mialam problemow z karmieniem piersia), w mieszkaniu byl
polmrok, cisza, spokoj, wszystko znajome, swoboda... Polozne posprzataly nie
wiadomo kiedy, pomogly i pokazaly co robic z dzieckiem, mnie pomogly sie umyc i
przebrac - wszystko jakos tak wlasnie na spokojnie, naturalnie, ze i nam sie to
udzielilo, niczym nie musielismy sie stresowac, lezelismy sobie z mezem na
lozku i wpatrywalismy sie w kluche...
Kazdy ewentualny kolejny porod tez bede planowac w domu.

W Polsce to ani w domu, ani w szpitalu

[24milenka]

Gratuluję tak udanego porodu i miłych wspomnień.

> > > > > > > > > > > > >

Nie można jednak z doświadczeń holenderskich czy kanadyjskich wyciągać
bezpośrednich wniosków nt. porodu w Polsce. W Polsce są tylko pojedyncze
położne, ktore mają doświadczenie w porodach domowych. Nie ma też procedur
postępowania w razie komplikacji w trakcie takiego porodu.

Pytać o opinię nt. porodu domowego kobietę, która urodziła w domu w Holandii czy
Kanadzie, to tak samo jakby pytać o poród w szpitalny kobietę, która rodziła w
szpitalu np. w Niemczech: Kobieta która rodziła w niemieckim szpitalu będzie
zachwalać rodzenie w szpitalu, powie, że warunki były znakomite, pełna
intymność, uzwglednienie życzeń i potrzeb rodziców dziecka, bez rutynowego
nacinania, cały personel życzliwy, a do tego za możliwość wzięcie znieczulenia,
oddzielną salę do porodu itp. nic nie trzeba było dopłacać. I czy na podstawie
takiej opini można wyciągnąć wniosek, że poród szpitalny w POLSCE też będzie
wyglądac taki sielankowo? Nie.

> > > > > > > > > > > > >

Wychodzi na to, że w Polsce po prostu trudno o poród bezpieczny, a zarazem pełen
intymności i uwzględnienia życzeń kobiety. W Polsce nie mamy zagwarantowanego
tego ani w szpitalu, ani w domu (chociaż części kobiet się udaje intymnie,
zgodnie z ich życzeniami i bezpiecznie przejść przez poród, czego nam wszystkim
życzę).

Dawniej rodzono w domu, ale....

[zebra12]

Nikt dziś nie mówi, jaka była śmiertelność okołoporodowa kobiet i noworodków! A
była ogromna. Ludzie wśród wszystkich ssaków rodzą się z największą
proporcjonalnie głową. Dlatego nasze porody są cięższe i dłuższe niż innych
stworzeń. Myślę, że te kobiety rodzące przez wieki w domu, ich mężowie
umierający ze strachu przed wejściem do pokoju, gdzie odbywał się poród, oni by
się chętnie zdecydowali na poród w szpitalu, ale takiej możliwosci nie mieli.
Teraz oczekuję trezciego dziecka, ale i tak na poród w domu bym się nie
zdecydowała, mimo porodów szybkich. Czasem nieoczekiwanie pojawiają się jakieś
problemy. Można wtedy nie zdążyć. Szkoda życia....

[turzyca]

Jako historyczke mocno zainteresowana ludzmi (czyli zyciem codziennym), a nie
polityka, az mnie nosi, gdy czytam o umieralnosci noworodkow i poloznic w
dawnych wiekach.
Owszem przyrost naturalny byl w granicach 2 promili, przy stopie urodzin okolo
10 promili. Dlaczego? Bo kazda najglupsza choroba byla smiertelna. Bo dyfteryt,
rozyczka, odra, grypa, swinka, gruzlica, blonica, tezec, krztusiec, ktore dla
nas sa tylko nazwami szczepionek, dla nich byly smiertelnym zagrozeniem. Bo my o
ospie, dzumie i tradzie juz zapomnialysmy. Bo syfilis i rzezaczka teraz nie sa
przekazywane z pokolenia na pokolenie. Bo nie byly znane nie tylko antybiotyki,
ale wszelkie procedury medyczne. Bo dziecku odwodnionemu przez biegunke i
wymioty nie mozna bylo podac kroplowki. Bo obecnie kazda z nas ma okres od 13 do
50 roku zycia (mniej wiecej) i ok. 13 @ w roku. Wtedy zdarzaly sie dlugie
okresy, gdy u kobiet @ nie wystepowala. Wystarczyly dwa pechowe lata pod rzad,
zeby na wielkich obszarach ludzie glodowali w stopniu uniemozliwiajacym
rozmnazanie i przezycie malych dzieci. Ludzi, ktorzy wymyslili aseptyke i
antyseptyke, wysmiewano.
Kazda z Was, wie czy ma cukrzyce, gestoze, lozysko przodujace. Czy dziecko nie
jest ciezko chore. Jak duze jest. Dla nich to wszystko bylo zupelnie nieznane.
Mamy mnostwo szczescia, ale warto z tego szczescia rozsadnie korzystac. Jesli
ktoras zdecyduje sie na porod domowy bedzie tysiackroc bezpieczniejsza niz jej
prababka.

Prosze nie uprawiajcie demagogii i nie porownujcie obecnych porodow domowych z
tamtymi, chyba ze macie zamiar przez cala ciaze nie pojawic sie u lekarza, od
urodzenia nie umylyscie sie ani razu i nie rozczesujecie koltunow, bo to pewna
smierc. Prosze...

[amwoz]

Mnie samą moja mama 28 lat temu urodziła w domu, wszystko poszło jak z platka,
a położa z przychodi dotarła w momencie, kiedy już wychodziłam.

Sama rodziłam 14 msc. temu i cieszę się, że byłam w szpitalu. Po zajęciach w
szkole rodzenia to juz nie było takie obce miejsce. Byłam razem z mężem,
rodziłam w spokojną noc. Mialam do dyspozycji worek sako, drabinki, piłkę.
Lekarz zostawił mi przygaszone światło. Rodziłam na specjalnym fotelu w pozycji
na pół wertykalnej (do wyboru była też sala z wanną).
Dziecko było okręcone pępowiną i dostało 6 pkt.
Ja choć poród przeżyłam cudnie, to później okazało się, że pękło naczyie
krwionośne przy pochwie i powstał krwiak z 0,5 l. krwi. Bolało tak, że aż
zemdlałam. Szybka interwencja i operacja były możliwe właśnie dlatego, że byłam
w szpitalu.
Teraz jestem w drugiej ciąży i opcji z porodem w domu nawet nie biorę pod
uwagę.
Trzeba pamiętać, że to jest mój poród i ja decyduję w jakiej pozycji rodzę
(oczywiście, jeśli wszystko przebiega ok.) Obecność męża była dla mnie b.
ważna. Pokój przytulny, można nawet było włączyć muzykę (o czym w emocjach
całkowicie zapomnieliśmy).

Pozycja półsiedząca jest niewskazana

[24milenka]

Mam uwagę trochę z obok tematu wątku.

amwoz napisała:

> Rodziłam na specjalnym fotelu w pozycji
> na pół wertykalnej

Pamiętajmy, że pozycja półsiedząca (pewnie to masz na myśli mówiąc o pozycji
półwertykalnej) jest podobnie niekorzystna, jak leżąca.

[amwoz]

Ten fotel dawał spore możliwości regulacji. Cały poród można przejść niemal w
pozycji pionowej (w każdym razie opierając się na nogach, a że miałam szycie,
to zostałam odchylona do tyłu.
Wiem też, że koleżanka rodziła uwieszona na szyji męża i też nikt nie robił
żadnych problemów (to apropos niewspółpracującego personelu

[figrut]

Mam troje dzieci i jeśli kiedyś przyjdzie mi mieć czwarte, to o ile nie będzie
żadnych przeciwwskazań, urodzę w domu. Ryzyko istnieje zawsze - w domu i w
szpitalu. Dawna wysoka umieralność okołoporodowa dotyczyła głównie zakażeń
podczas porodu - teraz to wiemy, więc możemy temu zapobiegać. Nie zawsze w
szpitalu jest lepiej. Pierwsze dziecko - córkę - rodziłam 65 godzin. Gdyby nie
KTG i wyniki z niego, a także oksytocyna, masaże szyjki i inne przyspieszacze [i
opóźniacze typu leżenie na płasko podczas monitorowania], to poród miała bym o
wiele lżejszy, bo nie na siłę. Wszystko szło by w swoim tempie i nikt niczego by
nie przyspieszał wbrew naturze. Wód nie miała bym pewnie zielonych [wynik
nadmiaru przyspieszaczy chemicznych], córka nie była by podduszona, ja nie była
bym potraktowana jak położnica której zadaniem jest jak najszybciej urodzić.
Do porodu z dwójką kolejnych dzieci nie mam się specjalnie o co
przyczepić. Moja Teściowa swoje pierwsze dziecko [mojego
niemęża] urodziłą w domu. Był to 2 grudzień 1975 roku - ślizgawica i mgła, więc
karetka nie zdążyła przyjechać na czas i całe szczęście. Jak już dojechali i jej
syn był na świecie, to nie pozwoliła się zabrać do szpitala [postąpiła wbrew
obowiązującym wtedy przepisom], bo skoro już urodziła, to było dla niej
nielogiczne jechać do szpitala, bo po co [Teściowa to typ buntownika ].
Następnego dnia zaczęły umierać noworodki i małe dzieci w szpitalu
Inowrocławskim. Na kilkanaścioro noworodków urodzonych w szpitalu przeżyło wtedy
dwoje. Po latach ludzie między sobą mówili, że była to posocznica, ale szpital
tego nie nagłaśniał [ówczesne władze] i sprawa ucichła. Ja wiem, że to był taki
tragiczny przypadek i takie rzeczy zdarzają się sporadycznie, ale napisałam to
dla przeciwwagi niebezpieczeństwa porodów domowych. Zawsze może się coś
nieprzewidzianego zdarzyć.