nietypowy problem ...ale jednak jest..

[mmmmm110]

dziewczyny może wyda Wam się to śmieszne ale mam chyba depresje mam jedno
dziecko i jestem w planowanej drugiej ciąży(żle narazie ją znoszę tzn.
wymiotuje i mdli mnie).Chodzi o to że nie chce mi się nic robić jak nic nie
robię to płaczę czuje się fatalnie nie mogę się zająśc córką domem coś mi
brakuje i sama nie wiem czemu mam taką deprechę... może pomożecie jak z tego
wyjść, cieszyć się życiem???

[mmmmm110]

napiszcie coś jeśli mozecie bardzo proszę

[lee_a]

a może ściągnij mamę lub teściową do siebie, żeby zajęła sie szkrabem w domu a
ty pojedź sobie na parę dni do siostry, brata, rodziców, teściów? Mi bardzo
pomogly takie 3 dni u mamy, zmiana otoczenia, mama się troszczyła, spałam jak
długo chciałam, jadłam obiad albo nie, szłam na spacer albo nie... fajnie
było

[mmmmm110]

problem w tym że mam mamę w domu obok ale czuje się taka niepotrzebna ,,,już
mąż mi próbuje pomóc a ja ciągle żle się czuje

[eyes69]

Hormony...
I trzeba ten czas przebolec i przeczekac, bo sie inaczej nie da niestety.
Ja proponuje, zebys sie soba zajela.
Rozumiem, ze masz obowiazki, ze dziecko, ze dom...
Bedzie Ci trudno, ale dasz rade.

[mmmmm110]

już się zastanawiam czy mi to wogóle przejdzie albo jakieś tabletki
wziąć ,,,,może coś jest na taki stan??

[eyes69]

Napewno przejdzie!!!
Tylko musisz zaczac pozytywnie myslec.
Najlepszy jest sen - zeby odpoczac od dreczacych mysli.
Popros meza, zeby Ci pomogl.
Niech zrobi Wam kolacje czy obiad, niech posprzata, umyje Ci plecy i
przytuli.
Jutro sobota, pozniej niedziela - napewno ma wolne.
Odpocznij sobie...
Dziecie podrzuc babci, a sama po prostu przestan myslec, pospij sobie, zjedz
cos dobrego, wez odprezajaca kapiel czy prysznic...

[mmmmm110]

dziewczyny naprawde dziękuje za wasze odpowiedzi,,,,muszę się wziąć w garść
choć od długiego czasu próbuję na próżno,,,,moi rodzice ,teściowie pracują
całymi dniami a moąż sobota niedziela ma szkołę,,,,,i tak mam pod górkę,,,ale
dziękuje za nieśmianie się ze mnie,,,,

[venita]

ja miałam bardzo podobnie przez pierwsze 2,5 miesiaca ciąży,(z tym ,że ja nie
mam jeszcze dzieci)dosłownie nic mi sie nie chciało,często popłakiwałam,miałam
okropne sampoczucie i wogóle nie cieszyło mnie nawet że jestem w ciazy(chociaż
bardzo chciałam zajśc w ciaże)robiłam wszystko na siłe,sprzatałam,gotowałam z
zaciśniętymi zębami,bardzo dużo spałam,mąż nie pomagał mi w obowiazkach
domowych,myslałam że zwariuje z biegiem czasu polepszyło mi sie
samopoczucie,chociaż huśtawki nastrojów mam nadal.Moja rada jest taka,zapytaj
lekarza,czy,i wogóle jakies środki na tę depresje możesz brać,ludzie którzy
cierpia na depresje biorą przez cała ciaże leki antydepresyjne,bo dobre
samopoczucie jest ważne dla twojego nienarodzonego jeszcze dziecka,im szybciej
skontaktujesz sie z lekarzem tym lepiej dla ciebie i twojej rodziny.Ja obawiam
sie teraz aby nie dopadła mnie deresja poporodowa,bo wtedy też hormony mogą dać
o sobie znać i zasiać jakieś niemiłe spustoszenie w psychice...

[mmmmm110]

właśnie tak się czuję zapytam lekarza o leki bo mam niezłą
depresję ale jeszcze zdaje sobie z niej sprawę,,, boję się co dalej a
jeszcze ta zima,,,,,

[shisha2]

zapytaj lekarza czy możesz brać deprim, raczej nic mocniejszego nie będzie
dobre dla dzidziusia.
Na uloce jest taka informacja:
Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią:
Brak danych odnośnie szkodliwego wpływu wyciągów z dziurawca stosowanych
podczas ciąży i laktacji. Bez zgody lekarza nie zaleca się stosowania preparatu
u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią.