niechciana ciąża

[musssli]

Mam 23 lata i zaszłam w ciąże. Chłopak z którym to się stało nie jest dla
mnie nikim ważnym, spotkaliśmy się wcześniej tylko kilka razy. Jestem jeszcze
na studiach i bardzo się boję. Nie wiem czy powiedzieć o tym rodzicom, są z
małego miasteczka i mogą nie zrozumieć! Boje się, że tata wyrzuci mnie z domu
i przestanie wpłacać pieniądze na ukończenie studiów. Czuję się samotnie i
źle... Słyszałam o aborcji i zaczynam się zastanawiać czy jest dla mnie
jedyne wyjście w tej sytuacji??? Nie chce tego robić ale bardzo się boję, że
nie poradzę sobie z dzieckiem gdy zostanę z nim zupełnie sama. Czy możecie mi
pomóc? Co mam zrobić, czy mam podjąć się aborcji? A może istnieja jakieś
organizacje które moga pomóc mi w przyszłości materialnie lub zająć sie
dzieckiem? Proszę odpiszcie !!!

[czarny.kot997]

aborcja w tym kraju jest nielegalna, istnieje podziemie (chyby wszyscy oprocz
rzadu o tym wiedza) ale nigdy nie wiesz na kogo trafisz, niestety. mozesz tez
dziecko oddac do adopcji zaraz po urodzeniu, rodzine adopcyjna mozesz poznac
juz wczesniej-jest mnostwo ludzi, ktorzy chca zaadoptowac niemowle.

[artdesign84]

ja również mam 23 lata i studiuję .. Porozmawiaj z rodzicami.. Jeżeli nie
chcesz tego dziecko to pamiętaj że zawsze możesz je oddać do adopcji.. Nie
podejmuj pochopnej decyzji o aborcji.. Ze wszystkim sobie poradzisz..

[artdesign84]

Ja studiuję nauki o rodzine.. Dużo jest placówek, które Ci pomogą materialnie i
psychicznie z dzidziusiem odezwij się do mnie : [e-mail]
Postaram Ci się pomóc

[aga_b3]

Mam 32 lata, od 2 lat bezskutecznie staramy sie z mezem o dziecko. Czas i
pieniadze wydajemy w klinikach leczenia nieplodnosci. W zyciu zaluje tylko
jednej rzeczy: ze nie zdecydowalam sie na dziecko w mlodym wieku (bo wydawalo
mi sie wtedy, ze szkola i kariera sa wazniejsze). Zazdroszcze dziewczynom,
ktore wpadly na studiach i maja juz odchowane dzieci. Takich jak ja sa setki.
Wejdz na forum Nieplodnosc, a zrozumiesz, o jakim zyciowym dramacie mowie.

Nie podejmuj pochopnej decyzji o aborcji. Nie wiesz wcale, czy zostaniesz sama.
Czy tata cie wyrzuci. Przeciez to bedzie jego wnuk czy wnuczka. Pieniadze na
ukonczenie studiow znajda sie predzej czy pozniej - przeciez sama mozesz je
zarobic, poza tym chlopak bedzie musial placic alimenty.

Jestes dorosla kobieta. Dasz sobie rade. Gdy dziecko sie urodzi, bedzie to
najprawdopodobniej najpiekniejszy moment w twoim zyciu. Jezeli nie chcesz zyc z
ojcem dziecka, poznasz kiedys innego mezczyzne. Mam 6 kolegow, ktorzy ozenili
sie z dziewczynami majacymi dzieci z poprzednich zwiazkow i kochaja je jak
wlasne.

Jezeli nie zechcesz dziecka, mozesz je oddac do adopcji. Uszczesliwisz jakas
pare, ktora przeszla swoja droge krzyzowa aby cieszyc sie potomstwem.

Aborcja zawsze wiaze sie z ryzykiem, ze bedziesz mogla miec problemy z zajsciem
lub utrzymaniem kolejnej ciazy.

Nie poddawaj sie panice, tylko gleboko sie zastanow. Zadzwon na telefon
zaufania. Porozmawiaj z kims.

[sierpniowa_mama1]

KOBIETO, ABORCJA????? Nawet o tym nie myśl!!!! Czy Ty nie wiesz jak to niszczy
psychicznie człowieka??? Nawet gdybyś nie patrzyła na aborcję przez pryzmat
religii, etyki, to popatrz na to jako na coś co zniszczy nie tylko życie nowego
człowieka, ale i Ciebie! Głowa do góry!!! Wielu rodziców nie chce
mieć "nieślubnych" wnuków i może jak się dowiedzą że spotka ich coś takiego to
na początku są rozczarowani, ale jaka później radość z nich bije jak sobie to
przemyślą, nie mówiąc już o momencie gdy dzidzia przyjdzie na świat! Wtedy to
szaleją z radości i duma ich unosi ponad innych! Uwierz mi! Ja jestem w 27 tc,
rok temu wyszłam za mąż, w tej chwili mam 20 lat i moi rodzice też nie bardzo
chcieli żebym zaraz po ślubie w tak młodym wieku miała dziecko. A teraz gdy już
wiedzą to dbają o mnie jak nigdy dotąd, choć z nimi nie mieszkam. Moja jedna
koleżanka "wpadła" na pierwszym roku studiów. Rodziców ma baaaaaardzo
niewyrozumiałych! Ojciec zawsze gdy szła na imprezę krzyczał na nią, że jak
wpadnie to ją z domu wyrzuci, albo zabije! I wpadła. Matka jak to matka nawet
się ucieszyła bo odezwały się w niej uczucia rodzicielskie. A ojciec początkowo
był wściekły, nie odzywał się wogóle. A potem... Urządził córce wesele (miał
być tylko cichy ślub), zięciowi załatwił pracę (choć go nienawidził wcześniej),
i teraz za wnuczkę życie by oddał!!! Patrysia będzie miała w sierpniu roczek a
już w lipcu urodzi się jej siostrzyczka lub braciszek. Rodzice pomagają tej
mojej znajomej, na co przed ciążą nie mogła liczyć. Tak że Twoja ciąża zmienia
nie tylko Ciebie ale i wiele osób z Twojego otoczenia! Ciąża to dar! Gdybyś się
jej pozbyła miałabyś wyrzuty sumienia do końca życia i nie raz zapłakałabyś na
tym!!! Uwierz mi. Znałam lekarza który przeprowadzał aborcje. Jego też to
zniszczyło. Popełnił samobójstwo, choć był mocny psychicznie wcześniej. Tak że
naprawdę nie warto!!! Jak już będziesz miała duży brzuszek i dzidzia będzie
kopniaczkami dawać Ci oznaki miłości to zobaczysz że wtedy pomyślisz: "Oni
mieli rację, nie warto by było!" Tak że nie ma się tu nad czym zastanawiać! A
jako samotna matka będziesz mogła na pewno liczyć na jakąś pomoc, choć ja i tak
wierzę że największą otrzymasz od swoich rodziców. Bo napewno nie pozwolą Ci
zabić swojego wnuczka, czy wnuczkę. Nie na darmo się często mówi, że "wwnuczki
się jeszcze bardziej kocha niż własne dzieci". Pozdrawiam i więcej optymizmu
życzę!!!!!!!

[alpepe]

jeśli nie chcesz przerywać ciąży, to tego nie rób, jeśli się jednak zdecydujesz,
to przytoczę ci słowa lekarza:lekarze, co farmakologicznie przerywają ciążę, to
paprochy, miałem pacjentkę, która przyszła do mnie już 20 tyg. Najgorsze to to,
że taka ciąża może być potem uszkodzona.
W moim mieście stawka normalnej aborcji to 1400 zł. Nie namawiam cię, tylko
informuję i powtórzę jeszcze raz, jak nie chcesz przerywać ciąży, to tego nie
rób. Życie ci się ułoży, zobaczysz.

[polpotworek]

Znam kobiete która byla dokladnie w takie samej sytuacji i w ostatniej chwili
zrezygnowala. Dzis zaluje ze w ogole chciala to zrobic bo jej córka jest dale
niej najważniejsza na świecie, kiedy byla sama ona byla jedyna osobą która
nigdy jej nie zostawila bo matka jest dla niej calym swiatem
Mozesz tez wejsc na forum aborcja, znajdziesz tam dziesiatki zrozpaczonych
dziewczyn z syndromem postaborcyjnym. Wierz mi zabicie dziecka to ostatnia
rzecz jaką mozesz zrobic w tej sytuacji. Nie zakladaj najgorszych scenariuszy,
zaufaj wielu z nas które wiedza jak dziecko odmienia świat i caly system
wartości, naprawde w tym momencie nie zdajesz sobie z tego sprawy.
I popieram dziewczyny... jesli juz teraz nie chcesz tego robić to tego nie rób
bo zabijajac dzieciuszko zabijesz część siebie i bedzie ci naprawde cięzko z
tym żyć. Pomysl ze w Tobie rozwija sie takie maleństwo dla którego bedziesz
niedlugo calym światem, wierz mi ze to wszystko co cię teraz otacza kiedyś
zblednie bo nie jest to warte utraty dziecka.
Trzymaj sie

[pati_poznan]

Hej! Mam 21 lat jestem w 7 miesiacu ciazy i uwierz mi ze ja tez nie chciałam
teraz dziecka ale przytrafilo sie i teraz jestem bardzo szczesliwa z tego powodu
uwazam ze dopoki sie nie "wpadnie" to nigdy nie bedzie sie przygotowanym do
bycia mama czy tata ale ciaza zmienia zupełnie myślenie dasz rade napewno! nie
usuwaj ciąży w najgorszym wypadku oddasz dziecko do adopcji w co wątpie bo kiedy
poczujesz pierwsze ruchy kopniaczki itp to napewno zrobisz wszystko co w twojej
mocy zeby dzidzia była z Tobą A co do Twoich rodziców obojętnie skąd nie są
jak dowiedzą się że będą mieli wnuka napewno beda w niebo wzieci i nawet nie mow
im ze myslalas o usunięciu ciąży! zobaczysz bedzie dobrze wspomnisz nasze słowa!
GŁOWA DO GÓRY!!!

[anulka25]

witaj!

ja mam 21 lat i obecnie jestem w 18 tygodniu. coprawda moje dziecko jest w stu
procentach planowane. nie zmienia to faktu ze jestem na studiach i mieszkam
zagranica gdzie oprocz meza nie mam zadnej rodziny, jestem zdana totalnie na
siebie. z Twojego postu wynika ze nie jestes naprawde przekonana do aborcji. i
radze Ci abyc tego nie robila. to potem moze miec wplyw na Twoje zdrowie i
psychike. moja znajoma kiedys poddala sie aborcji bo nie chciala dziecka i w
momencie kiedy chciala zajsc w ciaze...najpierw miala problemy z zajsciem a jak
sie udalo to poronila. za ostatnim razem udalo jej sie ale urodzila wczesniaka
ktory walczy o zycie w szpitalu.
mysle ze sobie poradzisz, sa zlobki itd. a rodzice...jezeli im powiesz ze
chcesz urodzic i ukonczysz studia mysle ze zrozumieja. w najgorszym razie oddaj
dziecko do adopcji, ale nie usuwaj ciazy bo to moze byc decyzja ktoej bedziesz
zalowala do konca zycia.

pozdrawiam

[elioli]

Witaj,
Wierze Ci, ze mozesz byc teraz zalamana i widzisz wszystko w ciemnych barwach.
Zastanow sie jednak, nie ma sytuacji bez wyjscia.
Nie wiesz w jaki sposob zareaguja Twoi rodzice. Ludzie czesto potrafia
zaskakiwac.
Nie mysl o aborcji. Kierujesz sie w tym momencie strachem. Wiele kobiet, ktore
usunelo ciaze zmaga sie z ogromnym poczuciem winy, niejednokrotnie maja powazne
problemy z zajsciem badz utrzymaniem kolejnej ciazy. To nie jest wyjscie z
sytuacji. Kilka postow wyzej dziewczyna opisala Ci co przezywaja ludzie ktorzy
nigdy nie beda mieli swojego biologicznego dzieciatka - to jest prawdziwy
dramat.
Porozmawiaj z ojcem dziecka. Jesli nie chcesz to przeciez nie musisz z nim zyc.
Porozmawiaj z rodzicami.
Masz 23 lata - doskonaly biologicznie wiek na urodzenie dziecka.
Poradzisz sobie - nie mam co do tego watpliwosci. Pewnie ze beda sie zdarzaly
trudne momenty ale kto ich nie ma, a zobaczysz, ze gdy bedziesz trzymala swoje
dziecko na rekach to beda to Twoje najpiekniejsze chwile.
Glowa do gory.
Pozdrawiam serdecznie.

Ps. A pieniadze zawsze sie znajda. Chlopak musi wspolutrzymywac dziecko,
dodatki, swiadczenia z tytulu samotnie wychowujacej, mozesz podjac domowa
prace. Mozliwosci jest na prawde wiele. Powodzenia!

[kasiapfk]

www.niechcianaciaza.pl/

[agg.agnieszka]

Moge napisac dokladnie to samo co dziewczyny- nie usuwaj prosze! Pomysl, ze w
tobie juz bije malenkie serduszko, ufnego kielka.Ten Kielek kiedys wyrosnie i
bedzie patrzyl na ciebie z miloscia. Ofiaruj mu zycie, daj szanse. Jestem pewna
ze sobie poradzisz i nie bedziesz nawet myslec o oddaniu do adopcji dzidziusia.
Ulozysz sobie zycie, jedno a nawet wiecej dzieci to nie znowu taka przeszkoda w
znalezieniu partnera. Bedzie ci trudno rozpoczac rozmowe z rodzicami, ale
pomysl, ze jak usuniesz bedziesz miec tak wielkie wyrzuty sumienia, ze kazde
dziecko na filmie, w reklamie bedzie przysparzac ci lez. Moja kolezanka 6 lat
temu usunela ciaze i do dzis zapala swieczke w ten sam dzien kiedy miala
aborcje, nie wyobrazasz sobie jak cierpi widzac moja coreczke. Nie popelniaj
jej bledu...

[marta.mokry]

Hej. Kiedys moj byly chlopak wrobil mnie w aborcje. Oszukal mnie razem z
lekarzem a kiedy zorientowalam sie, ze tak jest bylo juz za pozno. To bylo
prawie 2 lata temu. Teraz mam 23 lata i jestem w planowanej, jak najbardziej
chcianej ciazy. Jest lepiej ale tego co przechodzi sie w trakcie usuwania
dziecka i bezposrednia po fakcie, nie da sie opisac. Nie wspomne juz o tym, ze
uraz zostaje na cale zycie a pomimo wszystko poczucie winy ciagnie sie za mna
caly czas... Bylam taka glupia, ze im uwierzylam...
Prosze Cie nie rob tego!!!!! Za rok bedziesz zastanawiala sie jak wygladaloby
Twoje dziecko.... Wierze w to, ze bedziesz silna i, ze nie zrobisz tego.
Powodzenia

[misinka81]

Ja jestem w drugiej, ale nieplanowanej ciąży. Mam 26 lat. Jest to dla mnie o
tyle trudne, że właśnie rozstałam się z mężem. Też myślałam o usunięciu ciąży,
zamówiłam nawet przez internet pigułki poronne, ale jak już czekałam na
przesyłkę, zrozumiałam, że nie potrafiłabym się na to zrobić, nie mogłabym
sobie ani swojemu dziecku spojrzeć w oczy, złamałabym jedną z podstawowych
zasad, którymi się w życiu kieruję i nie miałabym dla siebie odrobiny szacunku.
Nie chciałam tego dziecka, długo starałam się o nim nie myśleć, że jest, że się
pojawi w moim życiu...Ale jak trafiłam na patologię ciąży, bo miałam
krwawienie, to wtedy dopiero przeraziłam się tym, że mogę je utracić.
Zrozumiałam, że pokocham je tak samo jak te, które już mam. Teraz jestem w 27
tygodniu ciąży, miewam też czasami uczucie, że tak by mi było dobrze, gdybym
była sama z odchowanym już dzieckiem, a tak muszę od nowa układać swoje życie.
Ale później patrzę na mojego 4-letniego synka, którego kocham nad życie i myślę
wtedy, że za jakiś czas będę miała aż dwóch takich urwisów do kochania, dwa
razy tyle miłości ich do mnie i mojej do nich...Wiem, że dziecko to rezygnacja
z wielu rzeczy, jestem na podyplomowych studiach i być może będę musiała
przełożyć ich zakończenie. Ale wierz mi, na początku jest się w szoku, jak się
dowiaduje o niechcianej ciaży, wszystko wtedy wydaje się nie do rozwiązania, bo
studia, rodzice, chłopak... Ale pomyśl, że jesteś pewnie na 4 roku, więc jest
duża szansa, że urodzisz dziecko i uda Ci się skończyć studia w terminie (ja
urodziłam na 3 roku, nie brałam dzieckanki, obroniłam się w terminie studiując
dziennie). Też teraz bałam się reakcji rodziców, bo nie dość, że mąż się
wyprowadził, to jeszcze będę miała drugie dziecko. Rodzice mi pomagają i wiem,
że jakoś się ułoży. Powodzenia!!! Jak już podejmiesz decyzję i powiesz
rodzicom, będzie Ci łatwiej.

[czarodziejka87]

Ja zaszlam w ciaze w wieku 19 lat,na drugim roku studiow czyli kilka miesiecy
temu. Sytuacja rodzinna zmusila mnie do aborcji.

[magda120975]

Nic nie usprawiedliwia aborcji!!!!!Wydaje mi się,że trafiłaś nie na to forum bo
dziewczyna potrzebuje wsparcia i pomocy a nie przyzwolenia na aborcję!!!!Może
powinnaś napisać ile Cię to kosztowało(nie myslę o kasie) i jak się z tym
czujesz.Nie wiem w jakiej sytuacji rodzinnej jesteś,że wybrałaś właśnie aborcję
ale wiem,że z każdej sytuacji jest wyjście!!!
Jestem matką od 9 miesięcy i wiem,że to największe szczęście tulić do swojego
serca dzieciątko!!!
Zawsze po burzy wychodzi słoneczko

[magda120975]

Pisałam to do czarodziejka87

[dagny1001]

Uspokój się. Nie masz prawa nikogo potępiać, nie znając jego sytuacji. Czujesz
się moralnie lepsza rzucając gromy na nieznaną Ci dziewczynę?

[magda120975]

Nikogo nie potępiam tylko jak zauważyłam musssli potrzebuje pomocy i wsparcia a
nie suchego stwierdzenia,że czarodziejka87 usunęła ciążę i co dalej?Dlaczego
jej nie opisała jakie to uczucie zabić bezbronne dziecko?Nie wiem czy wiesz ale
to jest decyzja na całe życie!wiem bo mam koleżankę,która usunęła też
dlatego,że miała taką a nie inną sytuację rodzinną i wiem jakie do dzisiaj ma
wyrzuty sumienia,jak bardzo ją to boli i jak nie potrafi sobie z tym poradzić!A
minęło juz ładnych parę lat!!To wraca jak bumerang.I proszę Cię nie pisz mi,że
rzucam w kogoś gromami.Zapewniam Cię,że wcale nie czuję się lepsza i nikogo nie
potępiam tylko uważam,że z każdej sytuacji jest wyjście!Ale czy to musi być
akurat aborcja?

[ninoczke]

Musssli - to wyłącznie Twoja decyzja. Wiem, że bardzo się boisz i czujesz się
zagubiona, a każda z dróg niesie za sobą nieodwracalne konsekwencje, ale
pamiętaj, decyzja, która podejmiesz, to decyzja na całe życie.
Może masz przyjaciółkę, z którą możesz porozmawiać, może jakić psycholog w
organizacji kobiecej?
Tu na forum, nikt nie zna dokładnie Towjej sytuacji i nikt nie powinien
decydować za Ciebie.

[monia832]

Wspolczuje ze akurat masz taka sytuacje i na pewno nie chcialabym sie znalesc
na twoim miejscu.Ale czy aborcja musi byc tym jedynym wyjsciem?! ja terz jestem
w ciazy z tym ze mam kochajace go chlopaka i rodzine ktora sie bardzo
cieszy.Wydaje mi sie ze powinnas najperw porozmawiac o tym z chlopakiem i
ustalic co on o tym sadzi i mysli.Tyle koze nie wieze ze juz nie pokochalas
swojej fasolki

[emilka371]

Ja urodziłam moje dziecko w wieku 21 lat na 2 roku. Wiem że jesteś przerażona
też byłam. Ale proszę nie usuwaj tej ciąży, w tobie rozwija się zycie, nie
możesz go zabić! Twoi rodzice mogą być zli na ciebie na początku ale pózniej gdy
maluszek będzie już na świecie na pewno pokochają go równie mocno jak ty! To
cudowne uczucie móc nosić w sobie część siebie, zobaczysz wszystko się jakoś
ułoży, na świat przyjdzie istota która będzie cie kochać najbardziej na świecie!!!!

[ini2005]

Trzymaj się i nie daj się! Masz 23lata? To przecież nie 16! Nie jesteś już
małą, bezradną dziewczynką, choc pewnie teraz tak się czasem czujesz. Rodzice
rodzicami, wściekają się, wrzeszczą, ale im to minie. Pewnie że lepiej
zaplanowac, w Twojej sytuacji życie zaplanowało za Ciebie, więc podejmij ten
trud, przejmij odpowiedzialnosc, zobaczysz, nie będziesz żałowac. Macierzyństwo
naprawdę wynagradza wszystkie początkowe trudności. Rozejrzyj się, świat jest
pełen młodych mam! Szczerze życzę Ci, aby Twój wewnętrzny głos poprowadził Cię
najlepszą drogą.

[milo281]

aborcja to zawsze jest najgorsze wyjście i potem będziesz tego żałowała.
rodzice na pewno Cię nie zostawią i dasz sobie radę! Teraz to dziecko moze nie
jest zbyt chciane przez Ciebie ale gdy zobaczysz zmiany zachodzące w twoim
ciele zakochasz się w tym dziecku!!! Od chwili gdy je ujrzysz juz po porodzie
będziesz pewna, ze decyzja którą podjełaś była dobra... Musisz tylko poczekac...

[e-mail]

[ekonomisci1c]

Hej. Mam na imię Kaska i kocham pomagac ludziom.
Nie jestem zwykłą dziewczyną, która ma jakąś ochotę pomagać.
Jestem po studiach psychologicznych, kursach psychologiczno-pedagogicznych.
Przeczytałam setki kasiążek na temat, ciązy, nie chcianych dzieci, zabezpieczen
itd.
Dziennie odpisuje na około 100maili.
Kocham to robic (pomagać).
Piszcie, a odpowiem na kazdego maila : [e-mail]

Ps. W weekendy, długie weekendy, święta nie odpisuje, ponieważ często nie mam
dostępu do internetu, lecz odrazu po wolnym, każdy z was dostanie
wyczerpującego zwrotnego maila z odpowiedzią.

Pozdrawiam.
Katarzyna 26lat.

[meeg23]

witaj jestem mama 2 dzieci obecnie w ciazy z 3 dzieci to najwieksze szczescie
chyba kazdej kobiety jeszcze sie o tym przekonasz zrob wszystko tylko na boga
nie mys nawet o aborcji jest tyle mozliwosci zeby oddac dziecko do adopcji lub
zostawic w szpitalu odrazu po porodzie lub najlepiej zapoznac z rodzina ktora
pragnie dziecka a nie moze miec swojego napewno taka rodzina zaopiekuje sie
toba w czasie ciazy bedziesz mogla ich poznac dobrze przez ten okres ja
osobiscie mysle ze nie oddasz tego dziecka nikomu jak poczujesz tylko pierwszy
ruch ze ono zyje w tobie a ty jetes dla niego najwazniejsza osoba na swiecie
jak zobaczysz to malenstwo to znikna wszystkie watpliwosci i wszystko
przestanie byc wazne mysle ze jak bys porozmawiala z rodzicami to wszystko by
sie ulozylo nie wieze ze by cie wyzucili z domu zyj poprostu tak jak dawniej
ucz sie studjuj zrob co uznasz za sluszne ale nie aborcja bo to dziecko niczemu
nie jest winne daj mu zycie a nie zabieraj mu go pomysl jak bys sie potem czula
nie wybaczysz sobie tego do konca zycia...