Do przeciwniczek oddawania psów

[clio_1]

Jakiś czas temu toczyła się na forum dyskusja, w której się wypowiedziałam,
uznając, że ja psa bym oddała, przytoczyłam też przykład psa (bullmastiff) u
moich teściów
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=65530340&a=65530340
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=65530340&a=65947278
Wczoraj doszło do pogryzienia teścia przez psa. Teść ma ponad 20 szwów (na
przedramieniu i na nodze), gdyby nie obecność osoby trzeciej w domu, to nie
wiadomo jakby się to skończyło. Pies zaatakował jak teść potknął się na
schodach i się przewrócił.

Pies był u teściów 4-5 lat, nie pamiętam dokładnie (teraz ma 6,5 roku).
Teściowie dostali go od znajomych "na przechowanie, na 3 dni" bo pies pogryzł
poprzednią właścicielkę (mieli 2 bullmastify i 2 mniejsze psy, któregoś razu
bullmastif zaczął gryźć małego psiaka, właścicielka chciała go odciągnąć to
się odwinął i ugryzł).
Znajomi psa już nie odebrali bo "może byście go wzięli", a teściom szkoda było
go oddać do schroniska. O psa dbali, szczepili, chodzili na treningi i długie
spacery (duży pies musi się wybiegać), ale tak naprawdę nie wiadomo, czy ci
znajomi wcześniej go nie bili czy znęcali w inny sposób. W każdym razie pies
zareagował wczoraj tak jak zareagował i jest do uśpienia.
Ja nie będę ryzykować i zostawiać tam dziecka, małż też się teraz boi, nie
jesteśmy w stanie przewidzieć czy jak np. się schylę to pies nie rzuci mi się
do gardła. Syn ma iść spać do teściów w weekend, powiedziałam, że jeżeli pies
jeszcze tam będzie to ja Janka nie puszczę (pies ma być uśpiony, ale trzeba go
parę dni poobserwować, taka procedura administracyjna).

I teraz moje pytanie do przeciwniczek oddawania groźnych psów (bo pies to nie
zabawka), kiedy w domu pojawia się dziecko: czy nadal podtrzymujecie swoje
zdanie, że każdego psa da się tak wychować i ułożyć, że przestaje być groźny?

[silje78]

z tgo co piszesz wynika, że pies od poczatku sprawiał problemy.
jeżeli zakadasz, że w momencie zajscia w ciażę psa oddasz to znaczy,
że nigdy na psa nie powinnaś się decydować. jeśli to zrobisz to
świadczy to o tym, że jesteś skrajnie nieodpowiedzialna. ja mam kota
i sukę malamuta. wiem, że zwierząt trzeba będzie pilnować i mam
zamiar to robić, ponieważ NIE SĄ ONE MASKOTKAMI na jakis czas.
jedyne odstępstwo od tego to alergia małej na ich sierść, ale ja mam
co z nimi zrobić. będą mieszka u teściów, na tej samej działce.

[vanilla4]

tak uważam że każdego psa da się ułożyć - miałam wiele lat rottweilera - jak
wiadomo rasę uznaną za niebezpieczną - pies był grzeczny i posłuszny - mogłam mu
wyjąć jedzenie z pyska i nie smiał warknąć - ale to wymaga wielu miesięcy trudu
i pracy. Zawsze winien jest człowiek a nie pies - nie lubię takich uogólnień o
jakich pisze załozycielka wątku

[green_land]

Vanilla, a zastanowiłaś się nad tym, że może i będziesz miała
doskonały wpływ na psa,świetnie będziecie się rozumieć, ale Twoje
dziecko nie będzie takie? Przecież dziecko to dziecko - podejdzie do
miski, pociągnie za ogon... Miałam wilka, któremu mogłam trzymać
kość, gdy jadł. Tylko czy moje dziecko mogło by robić to samo? Albo
ktokolwiek z domowników?

[vanilla4]

nie przekonuje mnie to nadal - to nie ma znaczenia czy pies lubi czy nie -
dobrze ułożony wie co mu wolno a czego nie.

[madtea]

serio każdego? bo psa moich rodziców nie jest w stanie ułożyć ani instruktor
psów policyjnych ani ich cierpliwa praca; to co mówisz, to tak jak twierdzić, że
każdego przestępcę da się zresocjalizować - bzdura

[green_land]

Chyba 80% psów /jak dobrze pamiętam/ odpada podczas tresury i
przystosowania do pracy w policji. Są najczęściej za tchórzliwe -
policja wciąż preferuje owczarki, są dość proste w ułożeniu.
Nie każdego psa da się jednak ułożyć, to fakt.

[green_land]

> jeżeli zakadasz, że w momencie zajscia w ciażę psa oddasz to
znaczy,
> że nigdy na psa nie powinnaś się decydować
??? No, takiej "rewelacyjnej" teorii jeszcze nie słyszałam.

> będą mieszka u teściów, na tej samej działce.
Pies MA SWOJEGO PANA. Każda dłuższa zmiana w tym zakresie jest dla
niego ciężkim przeżyciem.
No a teraz pomyśl, co by było, gdybyś nie miała go gdzie zostawić. I
nie wyrokuj na drugi raz.
Odpowiedzialność to także podejmowanie trudnych decyzji. Nigdy nie
wiadomo, co psu strzeli do głowy. Gdyby mojemu zdarzyło się
warczenie na dziecko, bo np. podeszłoby do jego miski itp., poważnie
zastanowiłabym się nad jego uśpieniem. Bo jest to lepsze,niż
oddawanie psa do schroniska, czy nowym właścicielom /ma 7 lat/.
Wyobraź sobie, że Ciebie ktoś tak oddaje.

[kasia2200]

Do green land:
Gdyby mojemu zdarzyło się warczenie na dziecko, bo np. podeszłoby do jego miski
itp., poważnie zastanowiłabym się nad jego uśpieniem. Bo jest to lepsze,niż
oddawanie psa do schroniska, czy nowym właścicielom /ma 7 lat/. Wyobraź sobie,
że Ciebie ktoś tak oddaje.

A Ty green land wyobraź sobie,że ktoś Ciebie tak usypia!

[saralee]

Tak. nadal uważam, że każdego psa da się wychować. Musimy to tylko
zrobic odpowiedni człowiek.

[madtea]

pies jak i człowiek może mieć tak chorą psychikę, że najlepszy specjalista nic
nie poradzi

[izak28]

Nie wiem jak jest z psem "nabytym", nasze są wychowywane od małego, więc znamy
je na wylot (o ile to możliwe). A mimo wszystko nigdy nie zostawię dziecka sam
na sam z psem, bo tak się po prostu nie robi...
Jednak jakoś nie mogę pogodzić się z uśpieniem psa za gryzienie, po prostu nie
potrafię....

[lavelial]

należy odróżnić gryzienie od pogryzienia. ja na pewno nie
zostawiłabym dziecka w domu- mieszkaniu gdzie znajdowałby się obcy
pies. pies to tylko pies na dodatek dużej i groźnej rasy. różnica
jest również taka że jeśli pierwsze jest dziecko a dopiero później
pies jesty zdecydowanie bezpieczniej. kocham zwierzęta mam małego
psa i też spodziewam się dziecka ale mam to szczęście że jest to
bardzo łagodna i dobrze wychowana sunia. będzie kłopot bo do tej
pory to ona była rozpieszczana przytulana i kochana najbardziej na
świecie ale zrobię wszystko żeby nie czuła się odepchnięta i żeby
pokochała moją dzidzię . pozdrawiam i współczuję tym z Was które
muszą podjąć taką decyzję pies czy dziecko.

[green_land]

Uważaj jednak, bo takie rozpieszczone pieski, nawet malutnie,
potrafią zrobić sporą krzywdę. Mojej suce tak się przestawiło we
łbie Zawsze była na pierwszym miejscu razem z moim drugim psem.
Kiedy tamten zdechł, kupiłam młodego. Pomyślałam, że dobrze byłoby,
gdyby ona przez jakiś czas opiekowała się małym i razem z nim
siedziała w kojcu. Tak też zrobiłam. Gdy dostawały jeść, zawsze ja
pierwszą głaskałam, przytulałam, jej pierwszej dawałam jedzenie itd.
Mały był w drugiej kolejności. I pewnego dnia, gdy zamykałam kojec,
suka zaatakowała szczeniaka. Nie było to podgryzanie, ale prawdziwy
atak. Myślałam, że może mały podszedł do miski, że coś musiało się
zdarzyć takiego, że tak się wściekła, że to pewnie nie jej wina,
może ją ukąsiła osa... Ale atak się powtórzył jeszcze dwukrotnie i
już wiedziałam, że to nie przypadek. Psy rozłączyłam.
O tego czasu bardzo na nią uważałam, nie zostawiałam z dziećmi,
mimo, iż wcześniej robiłam to absolutnie przekonana, że pies jest
łagodny jak baranek.
Uważaj na pieska, bo nie wiadomo, co może jej w głowie siedzieć.
pozdrawiam

[owieczka30]

Mój teść ma owczarka niemieckiego takiego ogromnego owłosionego i do towarzystwa
dla niego sunię jamniczkę(psisko innych psów do niej nie dopuszcza a sam jej nic
nie zrobi, znaczy szczeniaków) za to trzyma się domu i pilnuje zamiast
włóczyć się za sukami jak to na wsi bywa że podwórkowce uciekają jak jakaś sunia
w okolicy ma cieczkę)
Ale jesli chodzi o złosliwość to ona jest prowodyrem wszystkich ataków dużego,
zaden kot co sie przybłąka przypadkiem na podwórko nie ma szans, kiedyś teść
dodał im jeszcze jednego pieska, malutkiego szczeniaczka, to duży nie miał nic
przeciwko a suka wyrzucała go z budy i kojca a ze była zima to w końcu się
rozchorował i zdechł, przypuszczam że jedzenie też mu zabierała.

[pinezka82]

Ja również nie zmienię zdania, co do tego, że każdego psa można wychować i ułożyć.
Z tego co napisałaś wynika, że Twoi teściowie zdecydowali się zostawić u siebie "podrzuconego" im przez znajomych psa, który poprzednim właścicielom sprawiał poważne problemy. Długie spacery nie wychowają psa, niestety. Pies, który raz pogryzł powinien był być poddany odpowiednim treningom i skonsultowany z behawiorystą. Poza tym decyzja posiadania psa powinna być przemyślana, a nie wymuszona przez, bo to po prostu nieodpowiedzialne.
O ile mi wiadomo, pogryzienie niezagrażające bezpośrednio życiu nie jest przesłanką do uśpienia psa, więc żaden weterynarz nie powinien się na to zgodzić!
Przykro mi, że Twój teść został pogryziony, ale nie zmienia to mojego poglądu, że winny większości takich sytuacji jest człowiek i często niestety nie ten bezpośrednio poszkodowany.

[clio_1]

Czytaj uważnie: napisałam, że teściowie dbali o psa, w tym m.in. chodzili z nim
na treningi (przez ponad 2 lata).
Teściowie lubią psy, zawsze pies w domu u nich był, decyzja o zatrzymaniu tego
psa nie była nieprzemyślana i podjęta pod wpływem chwili.

[pinezka82]

Twoja agresja jest nie na miejscu. Ty wyraziłaś swój pogląd, a ja swój i nie powodów wytykać mi czytania bez zrozumienia.
Psa agresywnego nie można oduczyć agresji, jeśli został tak wychowany od szczeniaka albo po prostu zaniedbany. Decydując się na takiego psa, właściciel musi wiedzieć jak taki pies może się zachować i jakie środki ostrożności musi zachować.
Decydowanie się na psa z problemami jest szlachetne, ale również nieodpowiedzialne, jeżeli się nad tym nie panuje.
Ciężko mi ocenić opisaną przez Ciebie konkretną sytuację, ale wysunęłaś z niej ogólny wniosek, z którym trudno się zgodzić.

[clio_1]

Nie widzę agresji w swojej wypowiedzi, napisałam, "czytaj uważnie" (dokładnie),
a nie "czytaj ze zrozumieniem" - jest między tymi sformułowaniami różnica i nie
zarzucam Ci że przeczytałaś moją wypowiedź bez zrozumienia.

[kasiak37]

odpowiadam twierdzaco na Twoje pytanie,tylko ze pewni ludzie nie powinni miec
psow pewnych ras...

[clio_1]

> pewni ludzie nie powinni miec
> psow pewnych ras...

Nie bardzo rozumiem Twoją wypowiedź.

[lavelial]

pewnie chodzi o to że ludzie delikatni i z bez obrazy -ze słabym
harakterem nie powinni mieć dominujących psów a raczej psy
poduszkowce

[kasiak37]

chodzi o to ze nie kazdy czlowiek,chodzi o charakter i podejscie do
zwierzat,moze miec psa bojowych ras...Jak taki pies trafi pod niewlasciwa
reke,jest jak bomba z opoznionym zaplonem-nie wiesz kiedy wybuchnie.Tak jak na
ulicach widze mlodziencow ostrzyzonych na pale z takim pieskiem na smyczy albo i
bez to od razu wiem jak ukladany jest taki pitbul,staford czy inna dziwna
rasa.Jak dla mnie,posiadanie takich psow powinno byc kontrolowane i obwarowane
nakazami i zakazami.

oddanie pieska

[hanulllka]

Uważam, że nie trzeba oddawać psa, kiedy pojawia się dziecko. Wręcz przeciwnie.
Dzieci, które wychowują się ze zwierzakiem o wiele szybciej się rozwijają.
Oczywiście wszystko zależy od wychowania psa. Jeśli pies jest lub był bity i
poniżany odpłaci się kiedyś pięknym za nadobne. Agresja rodzi agresję i to jest
fakt. Trzeba też ZAWSZE mieć psa i dziecko na oku. Wychowałam się z sunią a
teraz mam kotkę (jestem w 35tc). Trochę bałam się że kotka będzie sprawiała
problemy, nasłuchałam się niestworzonych historii, jak to kot rzuca się do szyi
dziecka, jak je atakuje itd, ale zasięgnęłam rady ekspertów i ludzi, którzy mają
kota i małe dziecko i jestem dobrej myśli. Wiem już jak postępować i jak
traktować kociaka i co ważniejsze, że wydawanie zwierzaka z powodu pojawienia
się niemowlaka jest absolutnie zbędne!!!

[moofka]

hanulllka napisała:

> Uważam, że nie trzeba oddawać psa, kiedy pojawia się dziecko.
Wręcz przeciwnie.
> Dzieci, które wychowują się ze zwierzakiem o wiele szybciej się
rozwijają.

masz jakies zrodlo tych rewelacji?

[madtea]

podobnie jak kontakt z innymi dziećmi tak i kontakt ze zwierzakiem przyspiesza
rozwój dziecka - choćby motorycznie
każdy jeden lekarz to potwierdzi chyba, że nie lubi zwierząt
druga sprawa - też potwierdzona przez lekarzy - pies w domu to większa szansa na
uniknięcie astmy u dziecka
chyba, że pediatrzy kłamią

[moofka]

madtea napisała:

> podobnie jak kontakt z innymi dziećmi tak i kontakt ze zwierzakiem
przyspiesza
> rozwój dziecka - choćby motorycznie

niemowle?
w jaki sposób na rozwoj motoryczny niemowlecia wplywa obecnosc psa?
i kto to badał?
zgodze sie ze w przypadku starszych dzieci obecnosc psa w domu uczy
odpowiedzialnosci i daje te szczegolna wiez, natomiast w przypadku
dzieci malych i niemowlat pies to jedynie klopot i ryzyko
ja bym sie NIGDY nie odwazyla zostawic choc na chwile w jednym
pomieszczeniu zwierzaka i niemowlaka

doniesienia o astmie sa cyklu "amerykanscy naukowcy odkryli" z
kolorowej gazetki
nikt o zdrowych zmyslach nie trzymalby natomiast w jednym domu
ziwerzaka i alergika


> każdy jeden lekarz to potwierdzi chyba, że nie lubi zwierząt
> druga sprawa - też potwierdzona przez lekarzy - pies w domu to
większa szansa n
> a
> uniknięcie astmy u dziecka
> chyba, że pediatrzy kłamią

kurs czytania

[madtea]

a czy ja lub hanulllka pisałam o niemowlęciu? bo ja z pewnością nie, a i w
poście hanulllki czytam o dzieciach a nie tylko niemowlakach... tak więc cóż,
chyba nie muszę odpowiadać kto to badał; dzieciaczki chętniej zaczynają
raczkować do bawiącego się psiaka, więc to taka kolejna atrakcja wywołująca chęć
przemieszczania się
masz najwyraźniej problemy ze zrozumieniem tekstu czytanego - ja pisałam o
uniknięciu astmy, a nie o chorym na alergię dziecku; widzisz różnicę między
uniknięciem poprzez uodpornienie a już zaistniałą choroba? najwyraźniej nie;
przeczytaj ze trzy razy zanim zdecydujesz się odpisać w swym agresywnym tonie;
nikt cie nie zmusza do mieszkania ze zwierzakiem, a to co dla ciebie jest
kłopotem dla innych radością

[moofka]

kurs czytania
aha

[ewsien79]

Istnieje coś takiego jak dogoterapia w wielu ośrodkach
rehabilitacyjnych na całym świecie, w Polsce również.Skoro przy
zwierzętach szybciej rozwijają się dzieci z porażeniami, autyzmem i
innymi schorzeniami to zdrowe dziecko też będzie się rozwijać.

Uważam, że skoro nie chcesz ryzykować posiadania psa to nie ryzykuj,
ale nigdy nie mów nigdy.Ja mam kilka zwierząt w domu i żadne nie
zrobiło dziecku krzywdy.A psa nie oddałabym tylko dlatego, że
zaszłam w ciążę i nie chce mi się chodzić na spacery, sprzątać i
dawać jeść.To przejaw zwykłego lenistwa, a jak widać dotyczy to
wielu pań na tym forum.Pies to kłopot, a dziecko to nie kłopot, jak
się urodzi to się przekonamy.

[madtea]

wszystko fajnie, ale chyba nie do mnie

:) Nie do Ciebie do moofki n/t

[ewsien79]

BEz sensu

[anew3]

ta dyskusja nie ma sensu, innych nie przekonasz.Nawet gdyby pies
pogryzl czy zagryzl im dziecko, one i tak bronilby psa.Niektrore
osoby nie powinny sie decydowac na dziecko bo sa skrajnie
nieodpowiedzialne-niebezpieczny pies w domu i dziecko-zgroza!Jak
mozna narazac swoje dziecko na niebezpieczenswto?!A tesc sam winny
bo sie przewrocil....dobre

[silje78]

masz rację to bez sensu. niektórym mózg zżera niechęć do zwierząt.
myśle, że mój pies i kot właśnie snują intrygę jak by tu zeżreć
nasze dziecko jak tylko wrócę z nim do domu. hmm, kot dziwnie patrzy
na mój brzuch, a sara dzis na mnie skoczyła. cholera, zamach zanim
mała się wukluła.

do silje

[anew3]

Odp:Lubie zwierzeta to nie o to chodzi, niebezpieczne zwierzeta nie
pownny jednak vbyc trzymane w domu szczegolnie , jesli jednym z
domownikow jest male dziecko.Zwierzeta to nie ludzie ,intryg nie
knuja, personifikowanie ich nie ma podstaw, na pewne sytuacje
reaguja tak nie inaczej, nie dokonca jestesmy w stanie przewidziec
ich reakcje.Dlatego tez czasem niestety trzeba usunac zwierze z domu
czy nawet je uspic ze wzgledu na bezpieczenswto ludzi.Uwagi o
nienawisci, ktora....itp lepiej sobie daruj.Boje sie , ze os z toba
jest nie tak skoro nie rozumiesz podstawowych rzeczy.Lubie tygrysy
ale ich miejsce jest w naturze czy ZOO , nie w prywatnym mieszkaniu,
niebezpieczne czy wsciekle psy pownny byc uspione itd i itd. Zycze
ci zeby w najplizym czasie jakis pies cie zaatakowal , napewno
bedziesz wiedziala jak sie zachowac i naturalnie nawet pogryziona
bedziesz bronila pieska? A moze juz to sie stalo i masz wsciekline?
Ürosze zauwaz ,ze mowimy o niebezpiecznych duzych psach , nie o
pudelkach , kotkach czy chomikach

[anew3]

Z przykroscia swierdzam, ze brakuje ci kultury i nie rozumiesz
podstawowych pojec.Zwierzeta intryg nie knuja bo nie sa ludzmi,
czasami reaguja tak a nie inaczej i sa zagrozeniem dla ludzi, nie
jestesmy w stanie zawsze przewidziec jak zachowa sie zwierze, co
wiecej czasem nie bedziemy w stanie sie skutecznie bronic.Pol biedy
jesli chodzi o nas samych-decydujemy sie na psa, duzego i
niebezpiecznego, liczymy sie z pewnym ryzykiem.Ale skrajnie
nieodpowiedzialne jest trzymanie duzych psow w domu , w ktorym sa
dzieci bo nie bedziemy w stanie ich pilnowac 24 h na dobe.Zwroc
uwage, ze nie dyskutujemy tu o kotkach, chomikach czy
jamnikach.Zwierzeta lubie- o ile tak mozna powiedziec bo tego slowa
uzywa sie raczej w odniesieniu do ludzi(wszystkie zwierzeta maja
swoje miejsce), wszystkie ale miejsce tygrysow jest w naturze czy
ZOO, tak samo krokodyli czy wezy boa itp.Duze zwierzeta nie pownny
byc trzymane w mieszkaniu, niestety nie kazdy to rozumie...Zycze ci
droga kolezanko , zeby cie szybko pograzl jakis pies moze wtedy
zmadrzejesz, a moze dalej bedziesz bronic pieska?Co bys zrobila
gdyby pies zaatakowal bliska ci osobe.Nadal nie jest to powod, zeby
go uspic?Lubie zwierzta ale na pierwszym miejscu sa dla mnie ludzie
i ich bezpieczenstwo.Niestety dla ciebie nie jest to oczywiste i to
wlasnie uwazam za szokujace jak rowniez to , ze uzywasz na forum
zwrotow obrazliwych i nie potrafisz uszanowac opinii innych

[pinezka82]

Posiada zarówno psa, jak i dziecka (a tym bardziej obojda naraz) jest decyzją bardzo odpowiedzialną i wymagającą umiejętności antycypowania jej następstw. Niektórzy ludzie są do takich decyzji niestety niezdolni.

[mama.malenstwa]

W takiej sytuacji tez niestety pozbyłabym się z domu psa. Cóż,
najważniejsze jest bezpieczeństwo domowników. Nie jestem
przeciwniczką zwierząt, mam w domu psa, ale wybrałam taką rasę,
która jest zrównoważona i przyjacielska i przede wszystkim wiem, że
sobie świetnie z takim spokojnym psem poradzę. Niestety często
ludzie kupują psy modne i nie rozważają, czy dana rasa pasuje do ich
charakteru, trybu życia itp.

Do clio

[paulina1206]

Witam! Oj Kochana, poruszyłaś ciężki temat. Niestety niektóre osoby
są na tyle ograniczone,że nie potrafią sobie wyobrazić jakie
konsekwencje może mieć posiadanie psa. Autorka wątku, który
przytoczyłaś pewnie już oddała psa i popieram ją w 100%, ja mam
podobny problem, też mam amstaffa, tylko mój idzie na wczasy do
teściowej. Powiedziałam mężowi,że psa nie chcę widzieć w domu dopóki
dziecko nie zacznie dobrze chodzić, a jeśli mu to nie pasuje, to
pies ląduje w nowym domu, tylko,że u kogoś obcego. Pies to po
pierwsze obowiązek - wychodzenie na spacery, sprzątanie, karmienie
itp itd, jeśli jest to york, to pewnie nie ma problemu, ale przy
psach większych ras problem się pojawia, a po drugie to ryzyko. I
tutaj to samo, mały yorczek nie zrobi dziecku dużej krzywdy,ale za
to taki amstaff ... niech chociażby skoczy na wózek - aż boję się
myśleć co mogłoby się stać! Tak, tak oczywiście zaraz ktoś mi
odpisze,że dziecko też brudzi i tez śmierdzi i też sra i sika i też
trzeba je karmić - oczywiście, ale dla mnie osoby które porównują
psa do dziecka są NIENORMALNE! przepraszam za szczerość,ale czasem
trzeba ... Pozdrawiam! I mam nadzieję,że problem psa zniknie szybko!

[fantaisie]

Paulina ja mam tylko jedno pytanie. Skoro masz takie podejście do psa, to po co
się decydowaliście na zwierzaka? i to takiej jeszcze rasy?
I nie chcę tu bronić dziewczyn, które uważają że oddanie psa/kota jest
barbarzyństwem jak również nie chcę atakować osób, które twierdzą że wręcz
przeciwnie: dziecko do domu, zwierzak z domu. I chyba nie można pisać, że są
osoby które nie powinny mieć dzieci gdyż tak bronią psów... to jest dla mnie
obraźliwe.
Niestety są rasy i rasy, jeśli jesteśmy delikatni, nie mamy w sobie dość sił
żeby psa utemperować to zastanówmy się nad wyborem rasy. To nie chodzi o to ile
godzin będziemy spędzać z psem na spacerach itp. tylko czy potrafimy zapanować
nad agresywną rasą, chociaż to też jest uogólnienie gdyż czasami te niby
agresywne są zdecydowanie łagodniejsze od tych milusińskich pieseczków...
Ja osobiście mam dwa psy i kota i oczywiście nie wyobrażam sobie sytuacji, że
muszę któreś oddać, ale to pewnie wynika z tego, że sunie są z nami od wielu
lat(14 jedna i 7 druga) i nigdy nie było takiej sytuacji, że były zagrożeniem,
zaś kot to chodząca łagodność, taki pluszak co nie drapie, nie gryzie, nie fuka
tylko mruczy i wciera się
I nazywanie niektórych ograniczonymi bo nie chcą oddać zwierzaka chyba nie jest
na miejscu.... są ludzie którzy po prostu kochają swoje psy/koty i traktują ich
jak domowników, bo skoro był moment, że została podjęta decyzja bierzemy to jest
to wiążące. Nikt nie zmuszał do tego, jest to naprawdę dobrowolne! Ale może
czasami troszkę brak wyobraźni....
pozdrawiam

[paulina1206]

Napisałam w nawiązaniu do wątku "pitt bull w domu". widząc co tam
niektóre dziewczyny wypisywały aż się wściekłam. Może faktycznie
przesadziłam, ale nikogo nie chciałam obrazić. Ja mam taki stosunek
do tego psa, ponieważ mąż przyniósł go do domu bez mojej wiedzy, to
nie była wspólna decyzja tylko jego, dlatego byłam zła, jestem i
zawsze będę, a pies nigdy tak do końca nie będzie dla
mnie "przyjacielem domu". I nigdy nie pozwolę, żeby moje dziecko
(będąc niemowlakiem, bo potem pies wróci) wychowywało się z psem
takiej rasy, mimo to, że pies jest niesamowicie łagodny i nie
zdarzyło mu się warknąć na człowieka. po prostu mu nie wierzę do
końca i nigdy tak się nie stanie. Przepraszam, jeśli kogoś uraziłam,
ale poczytaj sobie tamten wątek ... mi poprostu krew się w żyłach
zagotowała. Pozdrawiam!

[mapi9]

to Ty chcesz przyjąć psa spowrotem jak pies Twojego dziecka nie
będzie znał? bezsensu albo wogóle ich nie rozdzielaj albo
zrezygnujcie z psa

do mapi9

[paulina1206]

Teściowa mieszka w tym samym mieście, dwie ulice dalej. Pies będzie
znał dziecko. I tak - chce przyjąć psa spowrotem - mam nadzieję,że
nie masz nic przeciwko

[mapi9]

paulina1206 napisała:

> Teściowa mieszka w tym samym mieście, dwie ulice dalej. Pies
będzie
> znał dziecko. I tak - chce przyjąć psa spowrotem - mam nadzieję,że
> nie masz nic przeciwko

mogę się jeszcze zastanowić? ) pozdrawiam

[paulina1206]

mapi9 napisała:

> paulina1206 napisała:
>
> > Teściowa mieszka w tym samym mieście, dwie ulice dalej. Pies
> będzie
> > znał dziecko. I tak - chce przyjąć psa spowrotem - mam
nadzieję,że
> > nie masz nic przeciwko
>
> mogę się jeszcze zastanowić? ) pozdrawiam



No dobra, ale niedługo

do pauliny

[anew3]

masz calkowita racje i jestes osoba bardzo
odpowiedzialna.Oczywiscie, ze wazniejsze jest dziecko i jego
bezpieczenstwo

[paulina1206]

Miło mi to było przeczytać. Ja po prostu już martwię się o moje dziecko i staram
się wyeliminować wszystkie zagrożenia ( oczywiście w miarę moich możliwości, bo
nie wszystko można przewidzieć ) Mąż się śmieje,że już od pierwszych tygodni
ciąży walczyłam o swoje Maleństwo jak lwica Pozdrawiam!!

[pinezka82]

> Niestety niektóre osoby
> są na tyle ograniczone,że nie potrafią sobie wyobrazić jakie
> konsekwencje może mieć posiadanie psa.

Masz absolutną rację. I te właśnie osoby nie powinny mieć psów. I o to się właśnie rozchodzi, że o konsekwencjach posiadania psa myśli się zanim weźmie się psa do domu, a nie wtedy, gdy na horyzoncie pojawią się konsekwencje.
Nie wszyscy lubią zwierzęta, mają dla nich czas czy też potrafią się nimi odpowiednio zająć. Tylko że nie wszyscy muszą mieć psa, a jak już się go weźmie to się ponosi za niego odpowiedzialność do końca jego dni.
P.S. Mały york też może zrobić dużo krzywdy, bo to strasznie zazdrosne stworzenia. Każdy pies ma swoje wady...

[mapi9]

autorka wątku psa raczej nie mogła oddać bo to pies jej teściów i u
nich pies mieszka.Ona najwyżej może tam nie przychodzić

[madtea]

ja na ten przykład mam psa w domu od zawsze; u siebie mieszkamy z owczarkiem
niemieckim; niestety rodzice trafili u siebie teraz na wyjątkowo płochliwy
egzemplarz także owczarka ino długowłosego; a że najlepsza obrona jest atak to
psi jest odporna na ułożenie nawet przez lokalnego speca; niby się słucha i miły
jest ale potrafi wyrwać; nikogo nie ugryzł, ale szczeka na wszystkie dzieci; i z
Mężem wiemy że dziecka u rodziców nie będziemy zostawiać, wątpliwe staja się
nawet wizyty jak się będzie tak wydzierał na gości; ale póki co nie miałam serca
powiedzieć o tym rodzicom dla których to kochany pies jest; o chowaniu dzieci z
pitt bullami wole nie myśleć, choć znajoma ma i dwie córki świetnie się z nią
bawią; każdy pies może przyfilmić jak mu dziecko krzywdę zrobi, ale są rasy przy
których bym dziecka z wózka nie wyjeła

[mazowszanka7]

Witam, muszę zdecydowanie wystąpić w obronie tzw. ras groźnych.
Każdy nie odpowiednio ułożony pies może być agresywny, zazdrosny i
stwarzać zagrożenie więc proszę nie generalizować i nie pisać że
najwięcej pogryzień jest właśnie przez te rasy i stanowią niebywałe
zagrożenie.. Niestety najwięcej to sie tylko o tym pisze, bądź
pokazuje w tv bo to takie chwytliwe.
Niestety mieszańce są mało medialne a to one najczęściej atakują
ludzi.
Wymieniane przez was pitt bulle to bardzo miłe, towarzyskie i
oddane człowiekowi psy, świetnie odnajdujące sie w życiu z dziećmi.
Maja pecha co do wyglądu, który jednoznacznie kojarzony jest z
groźnym, chociaż jak na nie patrzę, to dopatrzeć sie tego nie mogę)
Nie demonizowałaby także łysych chłopaczków bo nie raz widziałam(a
na te rasy zwracam szczególna uwagę)jak pieszczotliwie sa one przez
nich głaskane i całowane, czego nie mogę powiedzieć o np.
przyzwoicie wyglądających dżentelmenach pacyfikujących publicznie
swoje psy.

Co do reszty to sie z wami dziewczyny zgadzam - pies to nie
rzecz!!!!!!!
Tylko po tych brzydkich opiniach o pittach tak mi się troszkę smutno
zrobiło, bo to takie milutkie psy.

[madtea]

nie mieszkałabym z pitt bullem ani innym psem "bojowym" (taka mają przecież
charakterystykę, jak jamniki - pies myśliwski) z tej prostej przyczyny, że to z
moich obserwacji zbyt trudny pies dla dzieci; mam też przykre doświadczenia z tą
rasą, bo zdarzyło się że te psy zwyczajnie rzucają się na inne, i to nie jest
taka psia ganianina ze szczekaniem, tylko z miejsca do gardła i g mu można
zrobić, bo na właściciela nie reaguje; znajoma o której pisałam w domu i owszem
ma z psem spokój, ale to dziwny człowiek bo bawi ja gdy pies przeskakuje przez
płot i rzuca się na inne psy; co do łysych wyrostków to opinia jak najgorsza, bo
często gęsto widzę jak drażnią swoje psy by były agresywne, często tylko po to
je kupują - proteza ich męskości i odwagi; nie pisałam, że to te psy najczęściej
atakują i gryzą - jednak ich natura jest taka a nie inna i dużo trudniej
utrzymać ją w ryzach

[mazowszanka7]

Zgodzę się z Tobą co do przejawów agresji w stosunku do innych psów,
to się zdarza ale zupełnie nie przekłada sie na agresję w stosunku
do ludzi.
A to właśnie to pokutuje nad tymi naprawdę miłymi psami. Znam wielu
normalnych ludzi posiadających psy tej rasy sama mam nadzieję do
nich się zaliczać))) i powiem ci jedno pies jak pies niczym nie
różni się od innych ras, śpi z nami w łóżku, całe dnie wyleguje się
na kanapie, jest strasznie "całuśny" rozdaje buziaki każdemu kto do
nas przyjdziejeździ z nami na każde wypady wakacyjne czy
weekendowe na których zdarza mu się spać z dziećmi znajomych.
Zupełnie ZWYKŁY pies który nigdy nie był trzymany w ryzach, po
prostu pokochaliśmy go jak tylko przybył do naszego domu i tyle.
I tylko o to mi chodzi że nie można zakładać z góry że to "złe" psy
bo tak naprawdę nie ma ras z definicji niebezpiecznych i groźnych
niestety z każdego można zrobić potwora.

i tak i nie

[madtea]

nie zgadzam się, że nie ma ras z definicji mniej i bardziej groźnych - każda
rasa ma swoją "specyfikę", a że i z jamnika można zrobić przestępce to prawda
co do nie przekładania się agresji do psów na agresję u ludzi - widziałam taką
akcję na spacerze, w której uczestniczyły i dzieci i dorośli - ja dziękuję za
taki sport

[mazowszanka7]

Co do specyfiki pitów to wiem że straszne z nich pieszczochy
Mam taki zazwyczaj że jak wiedze kogoś z takim psem to z reguły
zagaduje właściciela chwaląc urodę pieska i zawsze te psy zaczynają
witać się ze mną i średnio raz w tygodniu mam publicznie wylizane
uszy przez bardzo groźnego psa.(bo to takie lizoki są) Czasami także
zdarza mi sie cmokać na psa obserwując jego reakcję i z reguły
kończy sie na ciekawskim wzroku i machaniem ogona. Tak więc
moje "badania" którymi objęłam całe osiedle i nie tylko zupełnie
nie potwierdzają obiegowych opinii o tej rasie. Co do psich bójek to
są one bardzo częste ale gwarantuję ci że najbardziej sensacyjne i
zauważane są tylko te gdzie gryzą się psy "groźne" na mieszańce nikt
nie zwraca uwagi.
I absolutnie nie chcę, żeby ktoś nagle polubił dana rasę, chodzi mi
tylko o umiar w demonizowaniu.

[madtea]

a co moja wypowiedź ma wspólnego z demonizowaniem? to, ze na całym świecie
klasyfikuje się te psy jako groźne, chyba jednak o czymś świadczy i to wcale nie
o uprzedzeniach specjalistów od opisu psich ras. tyle

[siodme_niebo]

na tak postawione pytanie pozwolę sobie niegrzecznie odpowiedzieć
również pytaniem: czy uważasz Autorko, iż każdego człowieka da się
tak wychować, żeby nie był groźny dla otoczenia?

[mapi9]

1) Doberman
2) Cane corso.
3) Fila brasileiro.
4) Tosa inu
5) Perro de presa canario (pies kanaryjski)
6) Dog argentyński
7) Buldog amerykański
8) Perro de presa mallorquin (pies z Majorki)
9) Rottweiler
10) Akbash dog
11) Anatolian karabash
12) Amerykański pitbulterier
13) Owczarek kaukaski

to są rasy uważane za groźne.Jeśli tylu ludzi uważa,że amstafy to
mordercy to czemu ich na tej liście nie ma?
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/9e5e71112a1d7944.html
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/f11441c80446aff0.html A to mój
pies morderca pozdrawiam

[madtea]

www.zwierzak.com/index.php?s=vjufile&grkat=prawo&artplik=08_psy_pod_nadzorem.html
na amstaffy, czyli i pitt bulle trzeba mieć pozwolenie o czym właściele często
nie chcą pamiętać; mam wyjaśnić dlaczego potrzebne jest to pozwolenie? w
niektórych stanach usa tych psów zupełnie nie wolno hodować - są automatycznie
likwidowane

[mapi9]

Amerykański Staffordshire Terrier gdzie jest na tej liście? To,że w
stanach uważają te dwie rasy za jedną to nie znaczy że w Polsce też

[mapi9]

Wielu hodowców pitbulli (zwłaszcza w USA) krzyżuje linie American
Staffordshire Terriera i American Pit Bull Terriera w celu
poprawienia eksterieru. Czyli to dwie różne rasy

oczywiście

[madtea]

ktoś je zna z dobrej strony, ktoś ze złej; były hodowane jako "agresory" a
natura się tak łatwo nie zmienia; na polskiej liście brakuje jeszcze kilku ras
które potencjalnie można by tam dopisać; to że dla ciebie fakt, że gdzieniegdzie
jest to jedna rasa a u nas nie nic nie znaczy, czyli regulacje prawne są
istotniejsze niż spokrewnienie, to twój wybór

[madtea]

na wszelki wypadek:
American Pit Bull Terrier często mylony jest z rasą American Staffordshire
Terrier. Sytuacja ta wynika z faktu, że w USA istnieją dwie organizacje
kynologiczne, które uznają inne rasy. Pies może być rejestrowany podwójnie, jako
American Staffordshire Terrier i American Pit Bull Terrier, lub pojedynczo.
Odróżnienie tych ras, jak twierdzą sami hodowcy, jest problematyczne. Opinie
hodowców mówią że ewentualne kryterium rozróżnienia tych ras może stanowić
charakter - czyli rozróżnienie między mini jest "symboliczne" a rasa jako taka w
niektórych klasyfikacjach zupełnie nie uznawana

[paulina1206]

madtea napisała:

> na wszelki wypadek:
> American Pit Bull Terrier często mylony jest z rasą American
Staffordshire
> Terrier. Sytuacja ta wynika z faktu, że w USA istnieją dwie
organizacje
> kynologiczne, które uznają inne rasy. Pies może być rejestrowany
podwójnie, jak
> o
> American Staffordshire Terrier i American Pit Bull Terrier, lub
pojedynczo.
> Odróżnienie tych ras, jak twierdzą sami hodowcy, jest
problematyczne. Opinie
> hodowców mówią że ewentualne kryterium rozróżnienia tych ras może
stanowić
> charakter - czyli rozróżnienie między mini jest "symboliczne" a
rasa jako taka
> w
> niektórych klasyfikacjach zupełnie nie uznawana



jeżeli kupujesz psa z rodowodem to nie bedziesz miała problemu z
odróżnieniem rasy, a napewno odróżnisz polskiego amstaffa od pitt
bulla, przynajmniej w moim mieście - tylko ja mam amstaffa , reszta
to jakieś podrobione pitt bulle, nikt nie ma na nie papierów,
wszystkie są po jednych rodzicach i wszystkie są agresywne.
Mój pies jest okazem spokoju ( w domu, bo jeśli chodzi o podwórko to
jest okropny kiedy jakiś pies do niego podbiegnie), ma rodowód ,
jest po dobrych rodzicach, na 100 % jest amstaffem i nie musze mieć
na niego pozwolenia.

[madtea]

a pozwolisz dzieciakowi pójść z nim na spacer? rzecz jasna nie pięciolatkowi
tylko starszemu

[paulina1206]

napewno nie pozwolę, od tego jest człowiek, który wziął sobie psa ->
mój mężuś, ja teraz sama z nim nie wychodzę

[madtea]

troszkę głupia sytuacja, nie móc pójść z psem, rozumiem, że to lęk, że się
akurat wczepi w innego psa?

[paulina1206]

madtea napisała:

> troszkę głupia sytuacja, nie móc pójść z psem, rozumiem, że to
lęk, że się
> akurat wczepi w innego psa?



To też - pies jest bardzo silny i boję się że niechcąco mógłby
zrobić krzywdę, ja z nim nie chodzę, bo boję się,że mnie pociągnie,
co zresztą już raz się stało i o mało nie spadłam ze schodów, a co
do dziecka, to kiedy będzie większe przy mnie może i będzie mógł psa
poprowadzić ,ale nie pozwolę mu wyjść z psem samemu.

[mapi9]

>
>
> tylko ja mam amstaffa , reszta
> to jakieś podrobione pitt bulle, nikt nie ma na nie papierów,
> wszystkie są po jednych rodzicach i wszystkie są agresywne.
> Mój pies jest okazem spokoju ( w domu, bo jeśli chodzi o podwórko
to
> jest okropny kiedy jakiś pies do niego podbiegnie), ma rodowód ,
> jest po dobrych rodzicach, na 100 % jest amstaffem i nie musze
mieć
> na niego pozwolenia.

a zdjątkiem możesz się pochwalić?

[paulina1206]

mogę

[paulina1206]

na amstaffa nie musisz mieć pozwolenia

[mazowszanka7]

NO no pysk w sam raz do całowania co zrobić że niektórych
napawa lękiem.
Ale my wiemy swoje......
Pozdrawiam

[a.stalowa]

W takiej sytuacji uspilabym psa,zreszta nigdy w zyciu nie
zdecydowalabym sie na zmutowanego psa,na ktorego trzeba miec
pozwolenie,a w niektorych krajach wrecz wprowadzony jest odgorny
zakaz posiadania takiego psa.Rasa psa , ktory zaliczany jest do
grupy tych najbardziej niebezpiecznych wzbudza we mnie strach.
Dlatego tez mam malutkiego yorczka,ktory jest lagodnym,wesolym,i
antyalergicznym zwierzaczkiem

[mapi9]

mój czterolatek chodzi z sunią na smyczy czasami,ale tylko blisko
nas.Nie ciagnie go nawet,a sunia wszystkie pieski lubi tylko
niektóre jej nie lubią.Zawsze znajdzie się jakiś kurdupel który ją
przyatakuje.A ona tchurz ogon pod siebie i udaje że nic nie słyszy

[paulina1206]

to masz fajnie, jeżeli do naszego psa podejdzie jakiś inny,
wystarczy,że nie tak stanie i już jest wojna, do suk strasznie
ciągnie, ale tylko tej samej rasy, poza tym małe pieski olewa, a co
dobre - boi się tzw."wampirków" - na jego miejscu też bym się bała,
nie raz już go taki złapał za jajka

[mapi9]

oj to musiało boleć

[paulina1206]

No raczej pozostanie mu jakiś uraz

[dziagu]

Przeczytałam tę dyskusję z zainteresowaniem, ponieważ sama kupiłam
psa i to dużej rasy (sznaucer olbrzym), wiedząc, że jestem w ciąży.
Pies ma teraz ponad 5 m-cy, waży prawie 30 kg i sprawia dużo
kłopotów wychowawczych jak to szczeniak. Od 6 tygodnia jego życia
chodzimy z nim na treningi, jesteśmy jego stadem i on zna swoje
miejsce w nim, ma zakaz wchodzenia do sypialni, o spaniu z nami
nawet nie wspomnę. Jest wychowywany dość surowo, tzn. jest
przytulany, głaskany, uczestniczy w naszym życiu, ale jeśli
przekroczy granice (które od początku zna doskonale), jest karcony
(oczywiście, nie jest bity, bo jak ktoś zauważył podczas tej
dyskusji agresja rodzi agresję). Wychowując psa, trzeba wykazać
naprawdę wiele konsekwencji i włożyć dużo pracy, a nie wszyscy
ludzie mają na to ochotę. I bardzo dobrze, wolą tę energię
spożytkować na coś innego. Tylko że w takiej sytuacji nie wolno
decydować się na psa, a już szczególnie rasy groźnej. Taka rasa nie
jest uznana za groźną zgodnie z czyimś widzimisię, lecz często jej
twórcy (nie mówię o rasach naturalnych) stawiają sobie za cel
stworzenie psa np. do walki z innymi psami, trwa to czasem
dziesiątki lat i rezultatem jest pies wrogo nastawiony np. do innych
psów. I jest to sprawa genów, więc niemożliwa do zmiany poprzez np.
właściwy trening. Moi rodzice mieli kiedyś staforda, który uwielbiał
dzieci, łasił się do nieznajomych, ale na widok obcego osobnika
swego gatunku wstępował w niego prawdziwy diabeł. Decydując się na
takiego psa, trzeba znać konsekwencje swych działań i ... owe
konsekwencje ponosić przez nawet 20 lat. Nawiązując do pobocznych
wątków tej dyskusji: mały york dla małego dziecka może być tak samo
niebezpieczny jak inny pies, głaskanie i całowanie psa nijak się ma
do jego wychowania, naskakiwania na ludzi czy np. na wózek można psa
oduczyć i to dość łatwo . Mój pies daje mi mnóstwo radości,
spędziłam z nim wspaniałe kilka m-cy, mój lekarz powiedział dzisiaj
(35 tc), że moja córcia jest dobrze dotleniona, a mi przyszło na
myśl, że przy 3 długich spacerach dziennie też na niedobór tlenu nie
narzekam Wiem, że jeśli nie będę umiała poradzić sobie z psem tuż
po porodzie, to oddam go na kilka tygodni do rodziców. To moje
pierwsze dziecko, nie znam realiów życia tuż po porodzie,więc na
razie mam nadzieję, że do tego nie dojdzie Pozdrawiam wszystkie
miłośniczki psów oraz przeciwniczki wspólnego mieszkania psa i
dziecka

[moniqep]

Sznaucer olbrzym ,ukochany pies calej rodziny. Chyba byl lekko
rozpieszczony,wlasciciele go tak kochali ,ze traktowali jak czlonka rodziny.
Pies bym w domu juz dlugo,jak pojawilo sie dziecko (wnuczka). Pies byl tak
zazdrosny ,ze odgryzl malej dziewczynce pol policzka. Psa musieli oddac.

[mazowszanka7]

Z super expressu czy faktu te rewelacje.
Jeżeli rzeczywiście odgryzłby dziecku pół policzka to pies z miejsca
zostałby uśpiony, a tu takie ładne zakończenie historyjki -psa
musieli oddać.

[green_land]

Tez mam sznaucera olbrzyma Miał 3 lata, gdy urodziłam małą. Gdy
mała płakała, on stał pod oknem i skomlał. Pilnował wózka, tak sam
od siebie - a może po prostu ciekawiło go, co w nim jest Po
powrocie ze szpitala mógł obwąchać dziecko ile chciał - to bardzo
ważne.
Jedyne zagrożenie z jego strony to fakt, że jest w stanie przewrócić
dorosłego człowieka, bo biegnąc nie potrafi wyhamować czy ominąć
dziecka.
I jeszcze jedno - ta rasa dość późno dojrzewa, więc szkolenie go
przed ukończeniem 1,5 roku - 2 lat jest mało efektowne. Lepiej
zaczekać.
Pewno to wiesz, ale napiszę Przy wchodzeniu czy wychodzeniu pies
zawsze jest na końcu. On to traktuje jak wazność - wychodzi
pierwszy, więc jest najważniejszy i stara sie dominować. Wychodząc
ostatni, jest uczony, że w hierarchii stada jest na końcu.
Wszystkie chyba sznaucery mają jeszcze jedną cechę - duże psy
traktują jak wyzwanie - są gotowe do ataku, od razu chcą pokazać
swoją siłę. Ale już przed małymi pieskami... ucieka, bo nie wie, co
zrobić Taki maluch biega za sznaucerem, gryzie po łapach, a on
jest absolutnie zagubiony i zdezorientowany Wygląda to
przekomicznie. Ale też sznaucer olbrzym potrafi "dogadać się" z
innymi dużymi psami bez walki itd. ŁĄtwo podporządkowuje sobie inne
psy bez użycia siły. Wystarczy warknięcie w odpowiednim czasie.
Wychowanie psa nie jest takie trudne, ale trzeba znać daną rasę i
wiedzieć parę rzeczy.
Nasz nie lubi zbytnio przytulania, głaskanie także nie jest tym, za
czym przepada. Toleruje to tylko w przypadku nas, właścicieli. Nie
znosi głaskania przez obcych i zdarzyło mu się, że złapał zębami
moją znajomą, która zanim się zorientowałam wyciągnęła rękę i
zacżęła go głaskać. Głaskanie po głowie jest także oznaką dominacji
nad psem. Głaskanie po szyi, od spodu już nie.Dlatego mój pies
zareagował, jak zareagował. Ja mogę z nim zrobić wszystko, chociaż
muszę uważać przy zabawie z kijem, bo pies jest szybki i bardzo
silny i może zrobić krzywdę.
Przy szkoleniu miał bardzo wysoki próg agresji - dopiero po 7 razie
bodajże zaatakował pozoranta. Wcześniej nie reagował na okładanie
pałą, drażnienie itd. Widocznie wiedział,że to jakiś rodzaj zabawy i
nie odczuwał potrzeby atakowania. Dopiero po założeniu kagańca
zaatakował. Ma jeszcze jedną dobrą cechę - po poszczuciu na
pozoranta dobiega, przewraca go na ziemię i czeka na komendę. Nie
pozwala pozorantowi wstać, wtedy warczy. Ale odwołany, bez problemu
zostawia go i przychodzi. To cecha wrodzona u niego, nie nabyta -
chyba wszystkie szanucery to mają.
Ech, znowu natrułam
Pozdrawiam serdecznie i życzę sukcesów w wychowaniu brodacza
monachijskiego

prawie na temat ;)

[madtea]

www.wesolalapka.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=40&Itemid=9
może komuś się przyda to, co tu napisano

[dziagu]

Dzięki Madtea Bardzo fajna stronka

Ciągłe dyskusje ....

[ewsien79]

Ciągle bije się pianę na ten sam temat i ciągle wynika z tego to
samo.Jeżeli ktoś decyduje się na trzymanie psów ras groźnych to
chyba świadomie decyduje się na pewne ryzyko.Od lat wiadomo, że psy
groźne powinni mieć ludzie myślący i dbający nie tylko o dawanie
jedzenia, ale też o to, żeby ten pies był dobrze ułożony.Niestety w
Polsce większość osób posiadających tzw. psy do walk to ludzie nie
posiadający mózgu, dresy itp.Parę razy słyszałam o tym, że pies ma
być groźny, więc np. właściciel nie daje dużo jeść, bo im
głodniejszy tym groźniejszy.W takich sytuacjach z całego serca życzę
właścicielowi, żeby pies go zjadł - o jednego pajaca mniej.

Dziewczyny, które wypowiadają się na forum, a posiadają takie rasy
jak widać potrafią sobie dać z nimi radę i wiedzą na co stać ich
zwierzęta.

Natomiast panny wypowiadające się jak to pies wymaga opieki i
wychodzenia na spacery są dla mnie ograniczone.Nie jest istotne czy
to jest amstaff czy york.Każdy pies wymaga opieki i spacerów.Nie
rozumiem tej logiki - czy zdaniem tych pań york sika do zlewu i sam
robi sobie jedzenie.Żałosne.

Swojego czasu w telewizji pokazywano piękny spot o tym jak rodzina
wyjeżdzając na wakacje wrzuca psa do worka i do śmietnika.Może parę
koleżanek z forum chciałoby też wystąpić w takim spocie...

Posiadanie zwięrzęcia jak i dziecka to decyzja dość
odpowiedzialna.Przy każdym z tych stworzeń potrzeba sprzątać,
wychodzić na spacery.Ja mam owczarka, wielkiego, starego i nie
oddałabym go nigdy.Natomiast patrzę na to, że dziecko potrafi
poszarpać za sierść za uszy i trzeba uważać, najzwyczajniej
kontrolować to co się dzieje.A dlaczego nie połączyć wychodzenia z
psem i z dzieckiem na spacery.Jak widać po członkach mojej rodziny i
znajomych nie stanowi to problemu.

Co do zwierząt, które potrafią pogryźć właściciela to niestety u
zwierząt tak jak i u ludzi istnieją róznego rodzaju choroby, których
nie widać od samego początku.

Szkoda, że nie widać tych chorób, bo może wyeliminowałoby się
morderców, pedofilii i całą masę chorych istot.

[owieczka30]

,,Zgodzę się z Tobą co do przejawów agresji w stosunku do innych psów,
to się zdarza ale zupełnie nie przekłada sie na agresję w stosunku
do ludzi"
Czyżby? Mam dwójkę małych dzieci, jedno pół roku - w wózku, drugie 4 lata, na
chodzie, idziemy na spacer a przy nodze ciągnie sie moja sunia malutki
mieszaniec. Spotykamy sąsiada z ,,kochanym" pitbulkiem, który na widok mojej
suni wyrwał sie właścicielowi i rzucił sie do zagryzania mojej suni(od razu do
gardła) Ja z wózkiem i drugim dzieckiem w drugiej ręce, pod moimi nogami
zagryzają mi psa. Kotłowisko straszne, wołam do właściciela żeby odciągnął
swojego psa a on na to że jeszcze mu życie miłe i stoi. Moja sunia wyrwała sie
jakoś i zwiała, cała była pokaleczona, zawiadomiliśmy policję ale sąsiad dostał
tylko upomnienie. No i sam przyznał że jak jego pies kołtuni innego psa to
lepiej mu nie przerywać bo można też zostać pogryzionym. Kochane całuśne
pitbulki k..a m..ć

[ewsien79]

I w tym wszystkim chodzi właśnie o to, że ludzie kupujący takiego
psa powinni moim zdnaiem przechodzić testy psychologiczne.Taki pies
to nie zabawka i jak się go odda to weźmie go kolejny
nieodpowiedzialny człowiek i dojdzie do kolejnej tragedii.Człowiek,
który myśli może mieć tak samo broń jak i psa, a człowiek który chce
się pokazać może mieć właśnie yorka, chociaż to i tak zbyt duża
odpowiedzialność.Niestety w naszym kraju byle dres kupuje psa,
którym chce się pobawić, a jak się znudzi to odda i tak psie trafia
w kolejne cudne ręce, więc jak ma być normalne.Mam wielkie psy
różnych ras od dziecka i nigdy nie doszło do pogryzienia innego psa
czy człowieka, bo pies jest tak wychowany, że nawet z kotami
podwórkowymi żyje w zgodzie, a w domu ma 3 swoje.

[paulina1206]

ewsien79 napisała:


>
> Natomiast panny wypowiadające się jak to pies wymaga opieki i
> wychodzenia na spacery są dla mnie ograniczone.Nie jest istotne czy
> to jest amstaff czy york.Każdy pies wymaga opieki i spacerów.Nie
> rozumiem tej logiki - czy zdaniem tych pań york sika do zlewu i sam
> robi sobie jedzenie.Żałosne.

Hee - dobra jesteś - tylko porównaj sobie wyjście na spacer z amstaffem a
wyjście z yorkiem, jakoś ten mały york nie przeraża mnie tak jak amstaff - szłaś
kiedyś prowadząc tego psa na smyczy? Jest to jeden z najsilniejszych psów na
świecie i gwarantuje ci,że gdybyś wyszła z nim na spacer i pociągnąłby Cię z
całej siły to dolna szczęką zgarniałabyś glinę spod piachu!
>

>
> Posiadanie zwięrzęcia jak i dziecka to decyzja dość
> odpowiedzialna.Przy każdym z tych stworzeń potrzeba sprzątać,
> wychodzić na spacery.Ja mam owczarka, wielkiego, starego i nie
> oddałabym go nigdy.Natomiast patrzę na to, że dziecko potrafi
> poszarpać za sierść za uszy i trzeba uważać, najzwyczajniej
> kontrolować to co się dzieje.A dlaczego nie połączyć wychodzenia z
> psem i z dzieckiem na spacery.Jak widać po członkach mojej rodziny i
> znajomych nie stanowi to problemu.

A u mnie jest inaczej - ja po prostu i najzwyczajniej w świecie nie wyjdę z
wózkiem i z psem na smyczy! Nie utrzymam go. A wolno amstaffa nie puszczę.
Znajomych i całej rodziny nie mam zamiaru montować w opiekę nad psem. Teściowa
zobowiązała się go wziąć do siebie i ok, ale jeśli nie zrobiłaby tego to pies
prawdopodobnie zmieniłby właściciela. A za osoby ograniczone uważam takie, które
porównują psa do dziecka! To jest dopiero mądre ... Pozdrawiam!
>

Paulino

[ewsien79]

Jakbyś przeczytała ze zrozumieniem to piana byłaby mniejsza w Twojej
wypowiedzi.
Napisałam, że decydując się na psa trzeba brać pod uwagę wiele
aspektów.Ja zdecydowałam się na wielkiego psa i będę ponosić
konsekwencje do końca jego dni, bo pies nie jest rzeczą.Może mam
nawet większy problem niż Ty, bo mam zagrożoną ciążę od samego
początku, ale mam też oparcie we własnej rodzinie i w mężu.Chcociaż
to jest mój pies nie jego i pojawił się znacznie wcześniej niż mój
mąż.Ale nikt nawet nie pomyślał o oddaniu psa, bo pojawi się dziecko.

I jakbyś była może bardziej błyskotliwa to zauważyłabyś, że nie
porównuję psa do dziecka chociażby dlatego, że jedno straciłam, więc
nie bądź ograniczona faktycznie tylko czytaj ze zrozumieniem.W obu
przypadkach tylko pojawiają się kłopoty, którym trzeba sprostać, ale
najłatwiej jest pozbyć się kłopotu, no cóż to Twój wybór.

I nie napadaj na mnie, bo w Twoim poście zabrałam głoś i jakoś wtedy
nie zauważyłaś go, bo grzecznie wytłumaczyłam Ci co mogłaś
zrobić.Widocznie lubisz bić pianę i traktujesz zwierzęta
materialnie, a niestety one też czują i żyją.

[paulina1206]

Nie biję piany, tylko już mam dośc takiego gadania - każdy pies jest
inny, jeden chodzi ładnie na smyczy inny ciągnie, pies został
przyniesiony do domu bez mojej zgody - dlatego ja nie wychodziłam z
nim na spacery i nie przykładałam ręki do jego "układania",może
gdyby tak było teraz w niektórych momentach byłoby dużo lepiej. Ale
na wypominanie tego już za późno - każdy chce udowodnić,że opieka
nad psem to super prosta sprawa. Otóż nie dla mnie, chociaż nie
jestem leniwa, sprzątam po nim, daje mu jeść, bawię się, ale teraz
coś się zmienia w moim życiu, pies, którego zresztą nie akceptuje w
100% chcąc niechcąc zejdzie na dalszy plan. Zresztą nie tylko pies
jest częścią mojego życia - nie mogę postawić go na pierwszym
miejscu, mam prace, teraz będę miała dziecko. I denerwuje mnie,że
ktoś próbuje mi mówić co mam robić ( nie mówię konkretnie o Tobie) i
to,że wszyscy wiedzą lepiej co się dzieje w moim domu. Tyle. A co do
postu to nie zakładałam żadnego w podobnym temacie. Pozdrawiam.

[mazowszanka7]

>amstaff - szłaś
>kiedyś prowadząc tego psa na smyczy? Jest to jeden z
>najsilniejszych psów na
>świecie i gwarantuje ci,że gdybyś wyszła z nim na spacer i
>pociągnąłby Cię z
>całej siły to dolna szczęką zgarniałabyś glinę spod piachu!

Chadzam parę razy dziennie, tylko mój pies jak do niego mówię stój
to staje. Jak był młody to też miał tendencje do ciągnięcia się, ale
poświęciliśmy troszkę swojego cennego czasu i oduczyliśmy go takich
zachowań dawno temu. Wystarczy chcieć!
Zawsze śmieszą mnie osoby wyprowadzane na spacer przez psa bo
brakiem panowania nad nim świadczą o swojej nieudolności. Tak więc
zgadzam się z tobą że lepiej będzie jak go oddasz, bo psy tej rasy
potrzebują mądrych i nieprzypadkowych właścicieli.
Smutne jest tylko to że za wasze błędy w wyborze rasy psa, brak jego
ułożenia i w konsekwencji nie panowanie nad nim a także bezmyślność
(BO PSA NIE BIERZE SIĘ NA CHWILKĘ) płacić będzie pies dla którego
odrzucenie przez właściciela jest ogromnym cierpieniem.
Mam nadzieję że w twoje ręce nie trafi już nigdy żaden inny pies.

taa...

[madtea]

nie uważasz że zbyt dużo wiary pokładasz w swą mądrość, fachowość i cenny czas
jaki poświęciłaś na ułożenie psa? pies nie jest twoim przedłużeniem i zawsze
może zdarzyć się coś, co sprawi, że nad nim nie zapanujesz, czego nie życzę
stworzeniom i ludziom, na które miałoby to trafić

[mazowszanka7]

Wcale nie trzeba być wielkim fachowcem żeby umieć psa na smyczy
prowadzać. Natomiast brak tej umiejętności przekreśla w moich oczach
daną osobę jako właściciela jakiegokolwiek psa. Dziewczyna która o
tym pisała nie nadaje się na właściciela i tyle.
Nie podobają ci się dresiarze z pitami (to akurat rozumiem) ale
twoje posty do mnie świadczą że nie podobają Ci się także
normalni ludzie z pitami, bo jak pisze ze mam łagodnego, dobrze
ułożonego psa i wytykam nieodpowiedzialność i nieudolność u innego
właściciela to od razu zarzucasz mi zapatrzenie w swoją mądrość i
fachowość. A w dodatku sugerujesz że mój pies prędzej czy później
kogoś pogryzie. Przykro mi ale mój przypadek nie pasuje do twoich
wyobrażeń o ociekających krwią niewinnych ofiar złowrogich pysków
tych potwornie agresywnych psów. To tyle.
A rozmowa i tak dotyczy tematu nieodpowiedzialnych ludzi którzy
nabywają pieska od tak, a później siup pieska do lasku bo potomek w
drodze(mam nadzieje że chociaz w tej kwestii sie zgadzamy) a nie
tego kto jakie rasy lubi i czyj pies lepiej ułożony.

[madtea]

rozmowa dotyczy czy każdego psa da się ułożyć i czy każdy nadaje się do
wychowywania z nim dzieci. znam mnóstwo osób z pitami i ani jednej normalnej -
każda się cieszy że piesek taki groźny potrafi być, że inny pies nie podejdzie
nie mówiąc o pijaczku itp. taki pies zaatakował mojego psa, widziałam sytuację w
która uwikłane były dzieci; nie lubię ras bojowych, bo człowiek nie jest w
stanie nad nimi w takich sytuacjach zupełnie zapanować; tak, śmieję się z twojej
pewności siebie, bo aż nią ociekają twoje posty - ty to potrafisz, inni naokoło
ciebie nie, i oni się nie nadają żeby mieć pitty a ty i owszem, bo jesteś mądrym
odpowiedzialnym właścicielem. śmieszy mnie i przeraża jednocześnie twoja
pewność, że ty i twój pies nigdy nie będziecie w sytuacji, w której będzie on
zagrożeniem dla innych. nie wiem jak można byc tak pewnym psiaka, a zwłaszcza
bojowej rasy

Madteo

[ewsien79]

Właśnie w tym cały problem, że w większości takie psy biorą ludzie,
którzy chcą się popisać, a jak pies zaczyna dominować nad
właścicielem to jak napisała mazowszanka - do lasku.To jest
nienormalne.To są psy, które muszą mieć myślącego właściciela i
chylę czoła tym, którzy biorą je z rozwagą wiedząc, że decydują się
czasami na ciężką pracę.W przypadku Pauliny być może całkowicie
bezmyślny był mąż co twardo wynika z jej postów.Tak jak tysiące
ludzi, którzy tak jak na amerykańskich filmach chcą być posiadaczami
psa mordercy.Spotykam wiele ludzi z teoretycznie groźnymi rasami i
jak widzę jak bawią się te psy z dziećmi i jak są z nimi zwiazane to
aż miło - wszystko zależy od właściciela.A ja i tak upieram się przy
tym, że też mam pracę (do tego 3 dni w swoim mieście, a jeszcze dwa
120 km od miejsca zamieszkania), kawał sporego mieszkania do
sprzątania i nie oddam psa.Teraz jak muszę leżeć to obowiązki spadły
na męża, ale tak jest i nikt nie pomyślał o tym, żeby oddać
zwierzaka komuś innemu.

Paulino myślałam, że to Twój post: cytuję

[ewsien79]

Pitt bull w domu ...
Autor: paulina-w☺ 07.07.07, 17:38 Dodaj do ulubionych Skasujcie
Odpowiedz

witam! Jak czytałam wcześniej zastanawiałyście się co zrobić z
pieskami, te
dziewczyny, które mają yorki są w dużo lepszej sytuacji ode mnie. Ja
mam
amstaffa, pies mieszkał juz moim mężem zanim jeszcze się pobraliśmy,
więc nie
miałam wpływu na to, czy on będzie czy nie, natomiast w takiej
sytuacji jaka
jest teraz po prostu pies odpada, podjęliśmy decyzję, ze go oddamy w
jakieś
dobre ręce, najlepiej gdzieś gdzie miałby dużo miejsca do zabawy. Ja
niestety
nie będę w stanie się nim zajmować, mój mąż długo pracuje, poza tym
ten pies
strasznie mocno brudzi i śmierdzi, stąd taka decyzja. Czy ktoś ma
podobny
problem?A może ktoś chciałby odchowanego amstaffa ? Pozdrawiam!

[paulina1206]

faktycznie podobieństwo jest, ale to nie mój. decyzja o oddaniu psa
byłaby ostatecznością w naszym przypadku. Na szczęście znalazł się
ktoś kto się nim, zaopiekuje w najgorszych momentach. pozdrawiam!

[madtea]

zgadzam się, że trzeba wykazać się odpowiedzialnością a potem i cierpliwością; i
to nie tylko przy rasach bojowych, bo zaraz wyjdzie , że to psy dla ludzi IQ
powyżej 140 ; natomiast naprawdę obezwładniające jest stwierdzanie, że mój
pies jest cacy ułożony i jak ma stać to stoi i wiara w to, że tak zawsze będzie
- a co mózg mu wycięto i operacyjnie usunięto resztę instyntku? i nie chodzi mi
o przekonywanie, ze rasy bojowe są fuj i brzydkie, bo każdy potwór ma swojego
amatora; chodzi mi o to, że zwierzakowi nie można ufać bez granic "bo się go
dobrze i fachowo ułożyło"

[mazowszanka7]

Nic nie poradzę na to że mój pies nie przejawia żadnej agresji, a w
obronie własnej musiałabym nim rzucić w napastnika.
Taki już jest i nie jest to wynik szkolenia ani moich
czarodziejskich umiejętności.
Uczony był tylko posłuszeństwa i nie ciągnięcia się na smyczy. Ot
taki” dziwno- zwyczajny „ pitt który chadza sobie spokojnie na
smyczy obok śmiesznie pewnego właściciela i nie interesuje się
zbytnio innymi psami a z ludźmi się wita.
Ma już prawie 8lat i śmiejemy się że jedyne czego jeszcze z nami
nie robił to nie leciał samolotem i nie skakał ze spadochronu,
uczestniczy prawie we wszystkim, ma i miał bardzo wiele bodźców
które sprawdzały na bieżącą jego charakter w różnych sytuacjach.
A ty na siłę starasz mi się udowodnić że mój nieagresywny pies i
tak pewnie jest agresywny(skubaniutki dobrze udaje)) bo ty tak
uważasz.
Dlatego dalsza dyskusja nie ma sensu, bo nie jesteś w stanie
przyjąć do wiadomości że może być inaczej niż myślisz i nie każdy
pies rasy tzw. groźnej MUSI być agresywny.

[madtea]

znaczy problemy ze zrozumieniem tekstu pisanego; nigdzie nie napisałam, że musi
być agresywny; za to wszędzie podkreślam, że nieporozumieniem jest pewność, że
pies nie będzie agresywny w pewnych okolicznościach; i nie ma o czym rozmawiać,
skoro jest problem ze zrozumieniem; pani o kaszy pan o grochu; ja mówię, że może
i nie można tego wykluczać, ty że NIE I AMEN;

[ewsien79]

Po ośmiu latach można mieć zaufanie do psa, ja mam kolejnego psa już
11 lat i też mam zaufanie do niego.I też mam taki problem, że w
ramach obrony trzeba rzucić moim psem, bo on się nie rzuci tylko
będzie lizał i bawił się.Sprawdzony został również na dzieciach, a w
zasadzie potwornie niegrzecznych bliźniakch, które go szarpały,
ciągnęły za uszy, szczypały i jedyne co robił to czasami sobie
skamlał, bo dzieci nie byliśmy w stanie upilnować.

eh...

[madtea]

ja żyje z psiakami od zawsze i też mam do nich zaufanie; jednak ograniczone; w
pewnych sytuacjach człowiek nie może ręczyć za siebie, a co tu mówić o psiaku...
i tylko nie wiem, czy życzyć wam weryfikacji waszych obserwacji czy pozostania w
słodkiej ułudzie kontroli i znajomości psiej psychiki