ja chyba jestem nienormalna, ale ...

[paulina1206]

wszystkie ( a przynajmniej większość) dziewczyn mówi,że strasznie
się boją porodu, że nie wiedzą jak to wytrzymają itd. itd., a ja już
nie mogę się doczekać kiedy złapią mnie jakieś bóle i w końcu będę
mogła urodzić. Przecież każda z nas musi to przejść a nastawienie
robi baaaaardzo dużo! Mnie w tej chwili przy każdym obrocie w nocy
boli brzuch, ciężko mi się chodzi, ciężko mi się oddycha, wogóle
ciążę przechodzę dość "boleśnie", dlatego chciałabym już żeby
pobolało raz i konkretnie, a potem chciałabym się już tylko cieszyć
moim Maleństwem. Ludzie w koło pytają: "I co - boisz się już" - a
kiedy odpowiadam,że nie robią wielkie oczy... hehe bo tak to już się
utarło,że wszystkie kobiety się panicznie boją porodu, że krzyczą
podczas ( chociaż kiedy leżałam w szpitalu nasłuchałam się tych
krzyków i uwierzcie mi - większość kobiet darła się chyba tylko
dlatego,że tak wypada )i wogóle mówią o tym jakby to było jakieś
masakryczne przeżycie - dziewczyny - a przeciez po tej chwili bólu
spotkacie się ze swoimi dziećmi - i czy jest sens się tego bać ?
Pozdrawiam!!

[annainfo]

podejście jest dobre, może spróbuje je zastosować przy drugim
porodzie.Trzeba to przezyć ( oby szybko !)i tyle a potem to już
tylko cieszyć się dzidzią i to jest najważniejsze.
Ale przy pierwszym porodzie to nie byłam taka dzielna.Im bliżej
porodu tym większy strach. Wydawało mi się ,że nie będe krzyczeć bo
raczej jestem osoba, która nie lubi zwracać na siebie uwagę
więc "jak będzie bolało to zacisne zęby i tyle". Ale sie nie dało ,
krzyk sam wyrywa się , nie można tego powstrzymać.

[mania805]

Mam tak samo. Wszyscy dookoła się pytają czy juz się boję, więc
się zastanawiam czy czasem nie powinnam, bo jak do tej pory to się
nie boję. Też czekam na ten moment z nastawieniem, że boleć będzie,
ale jakoś to przeżyję skoro ludzkość do tej pory istnieje jako
gatunek .

[lukrecja34]

przed pierwszym porodem też byłam taka bohaterka,nie bałam się,czym wzbudzałam
niedowierzanie.za chwilę urodzę drugie dziecko i już nie jestem taka
odważna-boję się jak cholera.ból porodowy jest bardzo silny,u mnie krzyk sam
się wyrywał z gardła.to nie jest tak,że krzyczy się dla zwrócenia na siebie uwagi.
życzę wam bezbolesnych porodów

[dora1211]

A ja uważam ,że te obawy są spowodowane ewentualnymi komplikacjami
przy porodzie a nie samym bólem. Ja urodziłam córkę 14 miesięcy temu
i uwierzcie mi sam ból to pestka w porównaniu z tym co przeszłam
później po porodzie, który u mnie skończył sie nie zaciekawie.

[just12]

Mhm...większość kobiet darła się dlatego, że tak wypada???? Ty chyba
nie wiesz co piszesz...poczekaj aż sama doświadczysz trudu i wysiłku
związanego z porodem. Ja przed pierwszym porodem byłam oazą spokoju,
jadąc do szpitala po odejściu wód nie czułam ani odrobiny strachu
tylko podniecenie, że już niedługo zobaczę swojego syna. Niestety
gdybym wiedziała co mnie czeka trzęsłabym się jak osika . Co do
krzyków ja krzyczałam dopiero przy samym parciu ale nie z powodu
bólu (bo wtedy już bólu nie czujesz) tylko żeby pomóc sobie przy
ogromnym wysiłku fizycznym. Życzę powodzenia

[olenka_a]

Ja się boję, bo jestem doipiero w 16tc. Jak będę juz gruba i
ociężała to chyba też nie będe mogła się doczekac rozwiązania

Myslę, że każda z nas ma świadomość, że musi przez to przejść, a na
końcu tej drogi czeka nas wspaniała nagroda, co nie zmienia faktu,
że ból nie jest za przyjemnym przezyciem i każda jesgo postać budzi
strach (nawet wizyta u dentysty

[zaba133]

ja czekam z niecierpliwością na drugi... bo pierwszy był raczej
łatwy, trochę pobolało przy skurczach, jak w bardzo bolesnych
miesiączkach, potem było juz w miarę łatwo
aż jestem ciekawa co będzie teraz

Paulina

[paulina812]

To chyba Twoje pierwsze dziecko, tzn pierwszy poród. Też miałam
takie nastawienie przed pierwszym porodem i w sumie dobrze bo po co
się dodatkowo stresować a co ma być to będzie bo urodzić i tak
musisz. Ale chcę Cię zapewnić, że darłam się nie dlatego, że tak
wypada tylko dlatego, że nie mogłam wytrzymać z bólu, nie byłam w
stanie sama dojść do toalety tylko mąż musiał mnie zaprowadzić,
położna w środku lata zamknęła okno żeby ludzie na ulicy nie
słyszeli jak wrzeszczę, mąż chciał mnie podnieść z podłogi a położna
mu powiedziała - Niech ją pan zostawi. I to nie trwało chwilkę tylko
całe 13 godzin. Swój pierwszy poród wspominam koszmarnie. Za to
drugie dziecko rodziłam 2,5 godziny a teraz jestem w ciąży z trzecim
i już się wcale nie boję bóli porodowych (wszystkie dzieci rodziłam
BEZ znieczulenia zewnątrzoponowego).

[paulina1206]

jasne,że nie wszystkie przechodzą poród łatwo, wiem,że czasem
pokrzyczeć jest lepiej, ale moje odczucia na temat kobiet które
rodziły w moim szpitalu są takie jakie są - one darły się ( to nie
był krzyk z bólu ) wtedy kiedy wchodziły do nich na sale położne,
kiedy wychodziły jedna z tych pacjentek wyciągnęła telefon i
zadzwoniła do koleżanki pogadać i poplotkować. Ja nie mówię,że nie
będę krzyczeć jeśli będę uważała ,że to jest konieczne, jeśli w
jakiś sposób będzie miało mi to pomóc - ale staram się nie
nakręcać,że strasznie się boję tylko myśleć o tym jak będzie po
wszytkim i narazie mi się to udaje. W piątek miałam już "fałszywy
alarm" skurcze co 5 minut, bolesne jak sam skurczybyk, ale cieszyłam
się jak głupia,że to już, za to jak przeszły to trochę mi się smutno
zrobiło

[zuza2904]

Ja też porodu samego w sobie się nie boje,po co na zapas zamartwiac
się,przyjdzie pora to faktycznie zobacze jak to jest.Boje się tylko
nacięcia i czy krzywdy nie zrobią dziecku w trakcie.A co do krzyków
to mam nadzieje że nie będe zabardzo aktywna,bo jak teraz o tym
myśle to to mnie zawstydza,krępuje,no ale jak będzie bolało to nie
będe miała wyjścia i pewnie będe krzyczec.POZDRAWIAM.

[asieksza]

A ja im bliżej tym bardziej się boję, trzecie cc pod koniec
października.Najbardziej boję się czy Julcia będzie zdrowa i czy ze
mną wszystko będzie ok bo w mojej sytuacji lekarz powiedział, że
może być różnie ( z usunięciem macicy włącznie jeśli będzie
trzeba ).Rok temu jak już leżałam na stole to nogi mi sie trzęsły
jak galareta i to nie z zimna ale ze strachu i nie dało się tego
opanować, za to jak już usłyszałam płacz córeczki to było mi
wszystko jedno co ze mną robią, najważniejsze było , że ona jest
cała i zdrowa. Po ostatnim porodzie było mi bardzo ciężko wstać, na
szczęście położna mnie nie goniła i pozwoliła poczekać na męża,
który bardzo mi pomógł . Teraz już chciałabym mieć to już za sobą i
mieć maleństwo przy sobie i to chyba nic dziwnego. Daj znać jak
będzie już po . Czasem położne zachęcają do krzyku bo wówczas
oddycha się przeponą i dotlenia maluszka.Więc jeśli pomaga komuś to
nie krytykuj tego

[alpepe]

jak rozumiem, nie rodziłaś.
Wobec tego życzę ci pozostania w swej słodkiej jakże nieświadomości. Nie wiesz
dziecko, co mówisz.

[goniamamaigora]

jak zgłosiłam sie do spzitala po odejściu wód w pierwszej ciąży to
pielęgniarki zapytały czy sie boję - oczywiście odpowiedziałam, że
ani trochę. jedna z nich stiwedziła -"ach pierworódka!" i zaczęły
sie śmiać. teraz jestem w drugiej ciąży i doskonale rozumiem ich
żart.

[miecka29]

Popieram Toje podejscie, po co sie stresowac za wczasu, jak ma bolec
to i tak bedzie bolalo, ja akurat mialam cesarke przy pierwszym
(polozenie poprzeczne) a teraz synek lezy dobrze ale jest tak duzy
ze tez raczej czeka mnie cesarka, wiec odrazu mowie nie wypowiadam
sie na teamt jak to strasznie boli, jedynie co to przy pierwszym
dziecku nawet nie poczulam ze rodze, mialam skurcze jak sie okazalo
co 3 min, i rozwarcie na 5 a ja czulam tylko twardniejacy brzuch,
ale wiem ze nie ma zasady, czesto stres zwiazany z bolem jaki
przezywasz wstzrymuje cala akcje porodowa, tak miala moja kolezanka,
ktora tez jechala do szpitala szczesliwa ze juz rodzi, i jak ja
wzielo na dobre to wszystko nagle ucichlo i rodzila 16 godzin, a
mialo byc tak pieknie. Dobrze ze sie nie stresujesz, ale przypadkiem
nie zarzekaj sie ze nie wezmiesz znieczulenia, lepiej sie dowiedz
jak to wyglada w trakcie porodu i czy Ci podadza na wyrazne zadanie,
bo moja kolezanka, tak dlugo prosila i prosila, ze w koncu po 3
godzinach prozb urodzila sama, i nikt nawet nie pokwapil sie zeby
jej cos podac, ale wczesniej nie zglosila tego ze moze bedzie
chciala, to bylo 5 lat temu nie wiem jak jeset teraz.........

[paulina1206]

Fakt - nie rodziłam jeszcze - ale to co napisałam to moje zdanie na
ten temat i moje przemyślenia, więc jeśli ci to nie przeszkadza to
niech tak zostanie DZIECKO !

[misia_2309]

Ja też się nie boję samego porodu - pierwsze dziecko oczywiście. Tak
naprawdę o wiele bardziej się boję, żeby szczęśliwie donosić
zdrowego dzidziusia. A do porodu podchodzę pozytywnie, jako taka
formalność na koniec ciąży Po co się niepotrzebnie nakręcać? I
tak będzie co ma być. Poza tym nie warto straszyć innych.

[adamari1]

nie jestes nienormalna, a w kazdym razie nie jestes jedyną z takim podejsciem.
Przez całą ciaze nie wykrzesałam z siebie obawy przed porodem, choc wg
wszystkich cioc, kolezanek, itp powinnam sie tego niezwykle bać, na granicy
histerii, "bo to strasznie boli", "bo nie masz pojecia, co cie czeka", po nocach
nie sypiać i łykac srodki uspokajajace
Nie bałam sie wlasnie miedzy innymi dlatego, ze nie wiedzialam co mnie czeka,
nie potrafilam wyobrazic sobie tego bólu, a i do samej kwestii porodu
podchodzilam jak do czegos naturalnego.
Owszem, poród mnie zaskoczyl z intensywnoscia jego doznan i ogromem bólu,
aczkolwiek nic by to nie zmienilo, gdybym bała sie tego przez kilka
wczesniejszych miesiecy.

[atlantis75]

Nie jesteś nienormalna. Masz prawo się nie bać i to całkiem
słusznie, bo po co się stresować. Razi mnie tylko kompletny brak
szacunku w stosunku do kobiet, które się boją i które... krzyczą na
porodówce. Przemawia przez Ciebie poczucie fałszywej wyższości,
które w zestawieniu z brakiem doświadczenia w rodzeniu dzieci - nie
najlepiej świadczy o Twoim podejściu do tematu.

[paulina1206]

W żadnym wypadku nie jest tak,że nie mam szacunku do kobiet, które
się boją i rozumiem,że tak jest, ja akurat tak to czuję a to że ktoś
inny czuje inaczej to najzupełniej normalne. Może tak
to "zabrzmiało", ale zapewniam wszystkie Panie,że nie przeszkadza mi
to ,że ktoś krzyczy czy się boi. Każdy ma prawo do różnych odczuć.
Ja sama się nie zapieram że nie będę krzyczeć kiedy będę rodzić, ale
jeśli mi się uda to będę się powstrzymywać. Nie wiem co mnie czeka,
ale nie nastawiam się negatywnie. To głównie o to chodzi w mojej
wypowiedzi. Pozdrawiam!

[hanulllka]

" Tylko głupcy się nie boją..."

Czytając Twojego posta odniosłam wrażenie, że nie masz za bardzo pojęcia o tym
co piszesz. Sama jestem w pierwszej ciąży i nigdy nie ośmieliłabym się
krytykować żadnej kobiety, która ma już poród za sobą, ani za to że krzyczała,
ani za to, że nie krzyczała. Z tego co czytałam, to należy krzyczeć, a raczej
wykrzyczeć ból - podobno bardzo pomaga. Co do lęku, to przyznam, że na razie nie
boję się bólu, a to pewnie dlatego, że nie potrafię sobie go wyobrazić, bo nigdy
takiego nie doświadczyłam, choć czasem, kiedy bardzo boli mnie krzyż,
zastanawiam się, jaki ból towarzyszy porodowi, skoro już teraz przyszło mi tak
cierpieć. Ale to nie znaczy, że strach jest mi obcy. Najbardziej boję się, że
dzidzią będzie coś nie tak, boję się moich reakcji, że nie dam rady, że odeślą
mnie ze szpitala, teraz boję się, że przenoszę i będą musieli wywoływać (dziś
mija mój termin, a tu NIC) i jeszcze wielu innych rzeczy związanych z tym ważnym
dla mnie wydarzeniem. I nie wyobrażam sobie, żeby traktować je jak nic takiego,
bo w końcu rodzi sie człowiek, moje Dziecko i chcę, by towarzyszyły temu
wszelkie emocje.
Życzę pomyślnych i szybkich rozwiązań,

Hania

[frytka.es]

Ja w pierwszej ciazy tez sie nie balam.O porodzie myslalam po prostu
jak o chwili kiedy wreszcie bede mogla zobaczyc i przytulic moje
malenstwo.Teraz jestem dopiero w 18 tc ale mysl o porodzie tez nie
wywoluje we mnie strachu.Choc pierwszy do latwych nie nalezal-cos ok
16 godzin,wywolywany,z bolami co 1 min i bez rozwarcia.Nie krzyczlam
bo nie chcialam.Ale doskonale rozumiem kobiety ktore to robia.Z cala
pewnoscia ulga ogromna.Coz,u mnie taka natura.Mnie natomiast bardzo
wkurzyl fakt,ze kolezanka,ktora przyszla mnie zobaczyc przed
porodem,stwierdzila-e..,nie krzyczysz to Cie nie boli.To dopiero
jest ignorancja.
Ja zycze wszystkim latwego,przyjemnego i bezbolesnego porodu.I czy z
krzykiem i strachem,czy bez ,i tak urodzimy te maluchy ,a`potem to
juz nic nie ma znaczenia...

[moofka]

cudnie, zycze ci z calego serca, zeby takie podejscie towarzyszylo ci i po, serio
ja przed pierwszym tez bylam wspaniale nastawiona i lecialam na te porodowke jak
na skrzydlach

na mysl o drugim porodzie cierpnie mi skora chociaz w ciazy jakby nie jestem
polozna tez twierdzila, ze nie mam powodu sie drzec, o ile dobrze pamietam ja
bylam innego zdania

dobre, uśmiałam się, grunt pozytywne myślenie:)

[matylda07]

Dziewczyno, to jest ból, jakiego się nawet nie wyobrażasz. I nie taka chwila,
czasem kilkanaście godzin.
Ja też się nie bałam, póki nie zaczęło boleć. Ale za to po wszystkim bolało
mnie ...gardło!
Rozbawił mnie Twój post))

nie,no faktycznie

[paulina1206]

lepiej usiąść w fotelu i rozmyślać jak bardzo będzie bolało i co mi
będą robić i jak bardzo będę krzyczeć. Moja ciąża była zagrożona,
plamienie w 6 tc, plamienie w 16, potem skurcze co minutę w 27 tc,
pobyt w szpitalu, masa leków które mają pomóc maleństwu, a jednak
bardzo się boję czy mu nie zaszkodziły, obawa o to czy będzie zdrowe
czy nie - a Ty mi piszesz,że się uśmiałaś? Fajnie - bardzo się
cieszę że Cię rozweseliłam, ale poród - i to,że to mnie będzie
bolało nie przeraża mnie wcale w porównaniu do tego jak bardzo bałam
się i boję zresztą w dalszym ciągu o mojego synka!

[justbe86]

Ja przez całą ciążą miałam dobre nastawienie, nie bałam się porodu,
nie zakładałam najgorszych scenariuszy, wierzyłam, że w moim
przypadku nie będzie tak żle jak wszyscy mówią i... rzeczywiście nie
było tak żle! Bóle były do wytrzymania, miałam ze sobą męża,
graliśmy w karty, rozmawialiśmy. Najgorsze dla mnie były bóle parte
i wtedy nie zwracałam uwagi na to jak głośno krzyczę i co mówię, a
mówiłam takie głupoty że szok;P
Bardzo dobrze, że się żle nie nastawiasz to bardzo pomaga. I nie
będzie tak żle!
A tak dla pocieszenia: ja też całą ciąże miałam problemy, plamienia,
zagrożenie przedwczesnym porodem, mnóstwo leków i pobyty w szpitalu.
A moja Amelka zdrowa jak ryba
Więc głowa do góry i lekkiego porodu życzę.
Pozdrawiamy
--
Amelka

[matylda07]

ciekawe co odpowiesz dziewczynie, która założy podobny wątek, gdy już będziesz po...

Nikt Ci nie każe rozmyślać nad tym, co będzie. Po co piszesz takie posty?
Oczekujesz głaskania po głowie. Zazwyczaj (nie zawsze) poród to choler...ie
bolesny i Twój tekst:
"hehe bo tak to już się
utarło,że wszystkie kobiety się panicznie boją porodu, że krzyczą
podczas ( chociaż kiedy leżałam w szpitalu nasłuchałam się tych
krzyków i uwierzcie mi - większość kobiet darła się chyba tylko
dlatego,że tak wypada )i wogóle mówią o tym jakby to było jakieś
masakryczne przeżycie - dziewczyny - a przeciez po tej chwili bólu
spotkacie się ze swoimi dziećmi - i czy jest sens się tego bać ?
Pozdrawiam!!"
Ha ha ha bardzo poprawił mi humor

Ja tez leżałam z zagrożoną ciążą, martwiłam sie o dziecko. I co z tego? Nie
oczekiwałam od nikogo, żeby sie nade mną użalał?

Sama zatytułowałaś swój wątek....

I jeszcze:
Moja córka jest zdrowa i urodziła sie w 5 godzin w zaj...stym bólu, którego
Tobie nie życzę. Więc nie martw sie na zapas mimo wszystko.

[paulina1206]

tak, napisałam to żebyś Ty poglaskała mnie po główce. A siebie
możesz stuknąć, bo jeżeli nie podoba Ci sie to co ja myśle to
poprostu nie odpowiadaj

To nie jest forum prywatne :/

[matylda07]

Komentuję Twój post i każdy ma prawo do odpowiedzi, nawet jeśli Ci o nie nie
pasują. Twoja sprawa co myślisz i nie interesuje mnie to.
Słowa: "chociaż kiedy leżałam w szpitalu nasłuchałam się tych
krzyków i uwierzcie mi - większość kobiet darła się chyba tylko
dlatego,że tak wypada" mnie rozśmieszyły, ale inną dziewczynę mogą zaboleć.
Porodówka nie jest miejscem do pokazu dobrych manier, i nie myśli się o nich,
gdy ból Cię wykręca. Noo, ale Ty jeszcze nie rodziłaś, za to duużo widziałaś...

P.s.Dlaczego mam się "stuknąć"?
Nie nakręcaj się tak.

[gonia28b]

nie bałam się - byłam bardzo pozytywnie nastawiona
pierwszą fazę porodu i pierwsze skurcze z uśmiechem na twarzy
przeszłam - położna nie mogła się nadziwić ))
a potem wrzask i wycie, jakiego się po sobie nigdy wcześniej nie
spodziewałam...
Pozdrawiam również!

[denea]

A ja myślę, że podejście, które prezentuje autorka wątku jest lepsze
niż nakręcanie się przez 9 m-cy aż do granic histerii w stylu Boże,
co to będzie, jak ja to przeżyję, a jestem taka nieodporna na ból
(zawsze się zastanawiałam, co to właściwie znaczy).
Sama i owszem, trochę się bałam, ale starałam się myśleć pozytywnie
i pamiętać raczej te dobre opowieści o porodach niż straszenie, że
to ból jakiego sobie nie wyobrażam. Okazało się to prawdą ale
wydaje mi się, że nastawienie sporo mi pomogło.
Jeszcze co do krzyku, to różnie mówią. Nam położne w szkole rodzenia
radziły skupienie się na oddychaniu a nie tracenie tak potrzebnej
energii na krzyk. Chociaż pewnie nie zawsze się da, pewnie zależy od
kobiety.

[alutaaa]

Heheh, to chyba już jakaś regóła, że pierworódki nie boją się
porodu. Z resztą ja również do nich należę, a raczej należałam bo
ostatnio obudziłam się ok. 4 w nocy z panicznym, wręcz paraliżującym
strachem. Do rana już nie mogłam zasnąć i jak już sobie
wytłumaczyłam, że nie mam wyjścia bo po kościach się nie rozejdzie i
muszę urodzić to, pojawił się kolejny lęk: jak ja dam sobie radę z
małym dzieckiem, czy będę się umiała nim zajmować i takie tam.
Oczywiście rano już troszkę mi przeszło, zwłaszcza że w nocy to
wszystko się wyolbrzymia, ale od tamtej pory próbuję się dowiedzieć
czegoś więcej na temat porodu i opieki nad maluszkiem, bo do tej
pory to byłam kompletnie zielona i myślałam tylko o tym jak to
będzie cudownie z takim różowiutkim maluszkiem w domu Czyli
wszystko jak w reklamach Pampersa

[frytka.es]

Aha,jeszcze jedno.Wszedzie piszemy o porodzie i o bolu.Ale jest cos
takiego jak depresja poporodowa,na ktora duzo mniej niz na
bol,jestesmy przygotowane.Pisze o tym,bo mnie bardziej psychicznie
zabolaly moje mysli i odczucia po porodzie.Tak bardzo sie
cieszylam,ze mam coreczke i tak bardzo ja kochalam,ale jednoczesnie
patrzalam na nia i myslalam"Boze,juz nic nie bedzie jak
dawniej,koniec imprez,juz sie nie wyspie,itp.rzeczy.Ktore
przeszla,wie o czym pisze.Ale na szczescie sie nie dalam .Zwalczylam
te mysli i pozniej bylo juz tylko lepiej.Ale jest wiele kobiet,ktore
sobie nie radza.Obwiniaja sie o takie mysli i popadaja w prawdziwa
depresje.Chcialam tylko powiedziec,ze takie mysli po porodzie sa
zupelnie normalne,i nie ma sie ich co wstydzic.Hormony tez tutaj nie
sa bez winy.Zycze jeszcze raz optymizmu i szybkiego porodu .I mam
nadzieje,ze mnie nie "zjecie",ze wyskoczylam tutaj z depresja.

[zuza2904]

Tak jak różne kobiety tak i różnie przechodzone ciąże.Jedne żle
przechodzą inne nie czują że są w ciąży.Ja byłam pierwszym dzieckiem
mojej mamy która urodziła mnie bardzo szybko bez żadnych
stresów.Więc po co się martwic na zapas.Nierozumiem po co żle
nastawiac,straszyc.Przecież urodzic i tak trzeba niema innego
wyjścia,czy będzie bolec czy nie.

Brawo Paulina!!!tak trzymaj!!!

[ja-hoja]

Mialam takie podejscie przy 1 porodzie i czekam teraz jak na
zbawienie na bole,ktore potwierdza ze to juz czas rodzic.Rodzilam
wtedy i teraz bede bez znieczulenia)Kobieta ma zapisane to w
naturze,ze ma rodzic i NAJPRAWDZIWSZA PRAWDA jest NASZE nastawienie
do tego bolu.Tak to Bog wymyslil i tak jest.Zrozumienie sensu tego
bolu to polowa sukcesu.Wiadome jest,ze jak wiesz dlaczego boli,co
sie w tym momencie dzieje uspokaja (bo to nie bol zeba ktory jest
bez sensu).Tu wiesz po co,na co i dlaczego.Kazda kobieta ktora
zrozumie sens tego bolu nawet juz w trakcie porodu rodzi zupelnie
inaczej.(tak poza tym-jestem polozna)

[kruche_ciacho]

jeśli zahaczamy już o boga to w księdze Rodzaju czyli IMojżeszowej
jest jasno powiedziane dlaczego kobiety rodzą w bólu - była to
konsekwencja grzechu jakiego dopuścili się Adam i Ewa za co Bóg
ukarał między innymi kobietę iż od tej pory "powijać" dzieci będzie
w strasznych bólach - czyli nie jest to dar lecz kara

ja tam nie zamierzam być cierpiącą matką-polką i skoro natura czy
też Bóg "obdarowała" nas takim cierpieniem nalezy sobie dopomóc
nie rodzę w Polsce i jeśli poczuję cokolwiek ponad moja wytrzymałość
wezmę znieczulenie tym badziej że dopraszać się o to tutaj nie muszę
ja tam nie wiem "po co na co i dlaczego" i nie zamierzam się na siłę
przekonywac że tak musi być - skoro można sobie ulżyć i nie będzie
żadnych przeciwwskazań to się zastanawiac nie będę, pozdrawiam

do Kruche_ciacho

[ja-hoja]

Ja nie wnikam w to dlaczego tak rodzimy,tak jest to stworzone.Tylko
podalam sam fakt.Nnikt tez nie zmusza Cie do porodu w bolu ponad
Twoje sily, bo w wielu juz naszych szpitalach nie musisz jak
twierdzisz o to prosic.Przy 3-4 cm po prostu Ci to proponuja( za
darmo)i to tylko jest Twoja decyzja.A to,ze popieram takie podejscie
to moja indywidualna i kilku innych dziewczyn sprawa.Ja nie potepiam
znieczulen,ale mam prawo wyrazic swoje zdanie i nie chce tez zeby
ktos drwil z naszego podejscia do sprawy.Pozdrawiam i zycze
wytrwalosci

[kruche_ciacho]

stworzono tez wraz z tym światem choroby, wojny, zło - i to nie
znaczy że jest to dobre i tak musi być
no własnie wnikasz w zasadność tego bólu i tłumaczysz to jako "dane
od Boga" co wg Biblii jest karą nie darem (jeśli wierzyć w
genesistowskie sprawozdanie o stworzeniu świata, ofkors)

nie przekonuję cię do zmiany zdania, każdy mama rodzi tak jak chce

a ja wyraziłam swoje zdanie i nie było moim zamiarem żebyś odebrała
to jako drwinę! Pozdrawiam.

[stenia44]

Paulinka, tak trzymaj, popieram Twoje pozytywne nastawienie. Kazda
kobitka piszaca na forum ma swoje doswiadczenia jak widzisz i przez
ich pryzmat ocenia porod. Nigdzie nie jest zapisane, ze bedziesz
przechodzila jakies tragedie, jak np wypowiadajaca sie alpepe i
calkiem mozliwe, ze Twoje doswiadczenie porodu bedzie blizsze temu,
jakie przechodzila np zaba133. Zycze Ci jak najlepiej, a pozytywne
nastawienie trzymaj do konca, bez wzgledu na to co by sie dzialo
przy porodzie, mysle ze to moze tylko pomoc. Nerwowe nastawienie w
ciazy i przed samym porodem nie pomoglo jeszcze zadnej mamie, a i
dla dzidzi lepiej kiedy mama jest spokojna

nie jestes nienormalna,

[sheer.chance]

tylko troche niedoswiadczona
i zupelnie szczerze ci zycze, zeby tak zostalo.

Ja tez sie nie balam i jechalam do szpitala podekscytowana, ze to
JUZ. I myslalam sobie, ze te babki to chyba przesadzaja w
opowiesciach o porodach, bo przeciez ja jade juz ze skurczami i sa
do przezycia. Znieczulenie? moze dla mimoz, ja jestem dzielny kozak
i zadnego znieczulenia nie potrzebuje...
Pare godzin pozniej zdanie mialam zmienione o 180 stopni i szeptem
(bo nie mialam sily mowic normalnie) pytalam kiedy przyjdzie
anestezjolog Jedyne czemu sie wtedy dziwilam, to jak kobieta ma
sile wrzeszczec, jak to tak cholernie boli...
Taka mala lekcja pokory

[tunia30]

Miałam podobne podejście i ... żałowałam, że się łudziłam. Myślałam, że spoko
sobie poradzę, bo nie takie rzeczy mi się w życiu przydarzyły. Też krzyczałam z
wysiłku i z bólu, że już nie wytrzymam i idę do domu itd., a potem mi było
głupio. Obecnie jestem w drugim miesiącu drugiej ciąży i już się boję porodu.
Wiem, że będę krzyczeć, że będzie bolało jak chol... i już się nie łudzę, że
jakoś ta "chwila bólu" minie. Nie zgrywam już bohaterki...
Życzę zzo (bo ja nie mam takiej możliwości)
Tunia

[fergie1975]

ja dam sie darłam nieparlamentarnie z czystego bólu...
Ale fakt też sie nie bałam przed moim I porodem, drugiego juz sie bede bała ))

Hmmm, miałam przy pierwszym dziecku tak samo!

[zebra12]

Nie bałam się nic a nic. Jak się zaczęło to byłam tak podekscytowana
i radosna, że hej. Z czasem już było coraz gorzej. Ale nie
krzyczałam, jakos poszło. Byłam raczej zmęczona.
Przy drugim porodzie jak się rozpoczął, to się zaczęłam trząść ze
starchu... Ale trwał 20 minut Przy trzecim też liczyłam na
ekspres. Ale nie było tak jak myślałam. Poród trwał godzinę. Same
bóle rozwierające są do zniesienia. Cały czas chodziłam i
rozmawiałam. Ale niespodziewanie przyszły parte. I tu zaczął się
koszmar jakiego nie doświadczyłam przy poprzednich porodach. Móze to
wina rozciagniętego juz porodami krocza, może czegoś innego, ale
czułam jak na żywca rozrywa mnie kawałek po kawałku twarda głowa
dziecka! Kłujący ból, jak cięcie tępym szkłem. Z bólu zatrzymałam
akcje porodową i zanikły skurcze. Nie byłam w stanie świadomie
przeć, gdy tak mnie rozrywało. Jednak przemiła pediatra pocieszała
mnie, szczypała brzuch, by skurcze wróciły i jakoś z wrzaskiem
urodziłam! To był całkiem inny poród od poprzednich, a byłam PEWNA,
że ja, doświadczona matka urodzę tak jak poprzednio, bez bólu
przechodzącej główki!
Myliłam się!