strach przed porodem

[kasiulag02]

Witam, jestem w 39 tygodniu ciąży , więc niedługo poród, którego się okropnie boję(.czy są tu na forum kobiety które też mają taki strach???jak sobie z tym radzicie,macie jakiś sposób na złagodzenie bólu?dodam ze w moim szpitalu nie ma możliwości wykupienia ZZO

[kandalama]

Ja się też boję jak cholera. Bokiem mi juz wychodzą uwagi o tym, że to przeciez
'naturalne'. Smierć też jest naturalna - czy kogoś to pociesza i mniej sie boi?
Choroby tez sa naturalne (od pokoleń pewien procent populacji cierpi na
określone schorzenia - czy przez to mniej się cierpi? Jak usłysze jeszcze raz -
zwłaszcza od jakiegoś faceta którego nie czeka w najbliższej przyszości rura w
kręgosłup i pękanie krocza, uduszę.

[monika7895]

Powiem,ze ja tez sie balam,porodu wywolywanego,bo bylam 2 tyg.po
terminie,czesto tez takie porody koncza sie cesarka,ktorej bardzo
nie chcialam miec,na cale szczescie udalo sie dzien przed umwiona
wizyta urodzic normalnie sni szczerze bol przy partych
niedozniesienia,a jednak mile sie rozczarowalam bo skurcze nie takie
strasznea same parte 25minut trwaly takze da sie przezyc
nastawcie sie pozytywnie troszke napewno to pomagaa i tak nie da
sie juz z tego wycofac...pozdrawiam

[kandalama]

Ten ostatni argument chyba najbardziej do mnie przemawia Wolę jasne
postawienie sprawy. Nie zamierzam jednak teraz myslec o tym dzień i noc i
umierać. To jak z egzaminami - można się tak wkręcić że te dni przed to gehenna
w porównaniu z samym egzaminem.
Życzę wszystkim dużo luzu!

[basia9989]

Witam.Też się okropnie boję ale cóż mogę zrobić.Dlatego wchodzę tutaj do was zeby się wspierac nawzajem i jest mi o wiele lzej na sercu dzieki wam i wymianie róznych pogladów na rózne tematy.Pozdrawiam i dziękuję wam

[a.bc]

Ale po co sie nakręcacie? będzie jak będzie

[scarlett.o-hara]

Witam,
ja co prawda rodziłam 9 m-cy temu, ale poradzę jak przeżyć to wszystko. Przede wszystkim nie nastawiać się, że szpital (ten na NFZ oczywiście) to jest hotel **** i że idziemy tam na góra 3 dni (jeśli wszystko będzie ok). Dowiedzieć się wcześniej czy trzeba mieć swoje rzeczy typu ubranka dla dziecka, pieluchy itp.
Poza tym również nastawić się na to, że poród MUSI boleć, nie da rady inaczej - chyba że ZZO. Da się przeżyć - najgorzej to rozwierania szyjki macicy długo trwa i przez to są bolesne skurcze, ale samo parcie już dla mnie bolesne nie było. Nawet nie czułam, że dziecko wychodzi, było tylko takie "chlup" . Widać natura tak nas stworzyła. Więcej optymizmu, w końcu na świat wydasz swoje wyczekiwane Maleństwo, a o bólu i cierpieniu zapomnisz bardzo szybko. Nie chcę straszyć, ale poród to pestka z problemami, które pojawią się później (karmienie, zrobiło kupkę czy nie, odparzona pupa itp. itd. - ale też to przeżyjesz). Uśmiech zadowolonego maleństwa wynagrodzi Ci wszystko.
Pozdrawiam serdecznie, uszy do góry!

[fabiankaa]

Kazdy sie boi. Bo to lek przed nieznanym i swiadomosc, ze poród jest
przezyciem raczej bolesnym.
Ja swoj lęk oswoiłam przez udział w szkole rodzenia, przez lekture
wielu artykułów, przez wiedze zdobyta na ten temat. I to wiele
pomogło. Pomogły oczywiscie zajecia z oddechu, pozycje porodowe itp.
Ale najwazniejsze dla mnie bylo nastawienie psychiczne i swiadomosc
tego, co sie dzieje. Dlatego porod wspominam milo.

[seytan_a_22]

Koniec 37tc i zauwazylam, ze lek przed porodem sie zmniejszyl, co wiecej
wyczekuje go z ciekawoscia i juz przyznam duza niecierpliwoscia. Stwierdzam z
swojego obecnego punktu widzenia, ze lek przed egzaminem maturalnym byl
wiekszy od kiedy juz wszystkie potrzebne rzeczy zostaly zalatwione, synus ma
wszystko zakupione ogarnal mnie wiekszy spokoj, moze ja nienormalna jestem, ze
tak mysle, ale tak jestza to faktor stresu mojego partnera wzrosl

a co do zmniejszenia bolu naturalnymi sposobami, ja bede stawiac na ciepla
kapiel, prysznic, termofor niz na technike oddychania i poruszania sie. Bo jak
mi sie macica stawia i boli jak cholera to tylko te pierwsze trzy opcje mi
pomagaja, wiec domyslac sie moge, ze na sali bedzie podobnie.

Eksmitowalabym najchetniej sama tego malego lokatora, bo kurcze 9miesiecy
czynszu nie placi

[kontrr]

Rodzę na dniach i na strach przed porodem bardzo pomogła mi lektura
relacji z forum "poród domowy". Owszem, dziewczyny piszą też o bólu,
ale jakieś to wszystko w tych ich relacjach jest normalne, nie
traumatyczne, spokojne. Myślę, że duża zasługa w tym ich
psychicznego nastawienia, pewnej akceptacji tego, co się dzieje.

[agatracz1978]

Ja też się boję. Chyba najbardziej tego, żebym nie zrobiła czegoś c Małej
zaszkodzi. Mam już dosyć opowieści koleżanek o bólu, przypadkach trudnych
porodów, chorób dzieci itp. Wcale mi to nie pomaga. Staram się myśleć, że będzie
ok i zobaczę wreszcie moją Małą (choć to dopiero 31 tc) ale nie nastawiam się
też, że będzie to przyjemna i bezbolesna wizyta.

[izzzkaaa]

tak człowiek w ciazy sie stresuje a to malenstwem a to prodem a poród to dopiero
poczatek pozniej to bedzie jazda.ja staram sie nie przejmowac porodem i tak mnie
to nie minie a stres mi w niczym nie pomożę

[postka]

jak mnie dopada takie strachliwe myślenie, to sobie powtarzam, że
nie ja pierwsza i nie ostatnia, skoro jakoś kobiety te dzieci rodzą,
to czemu ja miałabym nie dać rady. Ostatecznie nie jestem jakaś
wyjątkowa. Boleć pewnie będzie, bo musi, ale się ten ból kończy
przecież kiedyś, więc damy radę

Szczerze mówiąc to bardziej się boję popękanych brodawek, nawału
pokarmu i całego tego połogowego dyskomfortu, bo to wszystko w
przeciwieństwie do porodu nie trwa doby, tylko najmarniej z
miesiąc...

[magda1237]

Mi pomogło stwierdzenie położnej ze szkoły rodzenia, że każda ciąża
musi zakończyć się porodem i że nikt tego za mnie nie zrobi.
Po prostu wzięłam się w garść i stwierdziłam że skoro tyle kobiet od
tylu tysięcy lat rodzi to i ja urodzę a przy odrobinie szczęścia
może będę w tej grupie kobiet które rodzą lekko. Tego się trzymałam.
Poród trochę mnie jednak przerósł, pamiętam gdy do sali porodowej w
której rodziłam w zasadzie tylko z położną i mężem przyszedł lekarz
sprawdzić czy wszystko ok. Pyta mi się jak się czuję a ja mu na to
że chcę wyjść na chwilę na korytarz żeby się zastanowić, że
potrzebuję jeszcze trochę czasu żeby się przygotować, ze nie
myślałam że to tak będzie boleć. Wesoło się zrobiło, lekarz się
śmiał. Coś mi tam wtedy powiedział (już nie pmiętam co) żeby mnie
psychicznie wesperzeć. W tym momencie wzięłam się drugi raz w garść
i powiedziałam sobie bez względu na ból dam z siebie wszystko, że
chcę mieć to jak najszybciej za sobą. I urodziłam zdrową, silną
córeczkę. Mała dostała 10 pkt . I urodziłam w dniu w którym miałam
termin, póród był błyskawiczny, choć bolesny. Nacieli mnie
delikatnie choć od początku położna mówiła że się bez tego obejdzie
jednak tętno dziecka zaczęło spadać na ostatnich partych i decyzja o
nacięciu była błyskawiczna.