Apel: dość horrorów o porodzie !!!

[katarzyna.br]

Przeglądając wątki na tym forum spotykam się z wieloma opisami porodu. Ich
makabryczne treści nie nastrajają optymistycznie, mimo że jestem już matką, a
co dopiero mają myśleć przyszłe mamy! Dziewięć miesięcy ciąży może stać się
oczekiwaniem jakiegoś horroru. Czy przez to, że przeczytają drastyczne opisy
przeżyć innych kobiet będą miały łatwiejszy poród? Czy stres jekiego mogą się
nabawić polepszy ich samopoczucie przed tym najważniejszym w ich życiu dniem?
Dlatego drogie Panie apeluję o trochę umiaru. To że miałyście trudny poród i
niemiłe doświadczenia nie ułatwi innym kobietom porodu a tylko dostarczy im
zmartwień i co noc będą się nimi zadręczać co noc.

Proponuję więcej optymistycznych historii, czy naprawdę macie tylko złe
wspomnienia z porodu - w końcu jego uwieńczeniem jest wasz największy skarb!!

Pozdrawiam

[kiku.san]

Tak, ja mam tylko złe wspomnienia z porodu. O mało nie straciłam życia ja i mój
syn.
I wiesz co? Gdyby mi wcześniej ktoś powiedział, że poród może wyglądać tak jak
mój, to z pewnością rodziłabym w innym szpitalu, i w inny sposób.
Czy ktoś sobie tego życzy czy nie, niestety, poród może być tragedią.

[anatemka]

Cóż, takie juz jesteśmy że lubimy opowiadac swoje przezycia z porodów. Znajomi
znają je juz na pamięć więc piszemy tu Mój poród był krótki. NAPRAWDĘ
bolesne skurcze miałam przez ok.godzinę. I wierz mi, to BYŁ horror. Chętnie
przeżyje go jeszcze raz, jesli znowu bedę w ciąży Natomiast moja koleżanka
twierdzi ze bardziej cierpi podczas bóli miesiączkowych niż w czasie porodu I
może takich postów powinno być wiecej?

[jaque]

Myślę że forum jest po to żeby pisać o wszystkim - jeśli ktoś jest zbyt
wrażliwy nie musi przecież czytać wszystkich wątków. Mnie te "makabryczne
treści" i "drastyczne opisy" uświadamiają na co powinnam sie przygotować, na co
uważać, czego wymagać... - a jeśli opowieści są przesadzone to świetnie, będę
mile zaskoczona...

[malwes]

A ja się trochę zgadzam z autorką wątków. Wszyscy wiemy, że porody bywają
trudne ale też nie uważam, że fora typu "ciąża i poród" a już na pewno nie "w
oczekiwaniu" powinny być miejscem na takie opisy. Każda kobieta, która jest lub
zamierza być w ciąży myśli o porodzie ponieważ to jej nie ominie. Ludzką rzeczą
jest, że człowiek sięobawia i więcej myśli negatywnych niż pozytywnych
opowieściach. Jednak każdy poród jest inny, i horror jednej osoby nie musi być
horrorem innej! Nie sądzę aby takie historie jakkolwiek mogły komuś pomóc. Co
do wypowiedzi jaque - ona ma rację, że o pewnych rzeczach lepiej wiedzieć, ale
osoby, które chcą "przestrzegać innych" powinny się wielokrotnie zastanowić nad
formą swoich wypowiedzi. Można napisać "Uważajcie na.., dopilnujcie aby
połozna..., żałuję, że nie uprzedziłam lekarza, że nie chcę...., itp.
Tak samo czasem zastanawiam się, czy na pewnych forach powiino się pisać o
martwych ciążach, utraconych dzieciach, itp...

To tak jak z jazdą samochodem. Wszyscy wiemy, że zdarzają się wypadki
śmiertelne ale to nie znaczy, że nie jeździmy samochodem. I owszem, warto
informowac o środkach bezpieczeństwa, ostrzegać ale nikt przecież nie krzyczy
kierowcy wsiadającemu do auta "a mama mojej koleżanki, to walnęła w tira aż ją
wyrzuciło przez przednią szybę...!!! Czy kierowca po takim wywodzie będzie
jechał spokojniej, uważniej i bezpieczniej... wątpię.

Pomyślcie o tym.
Gosia

[kasik8]

Tak naprawde to nie za bardzo rozumiem tematu tego watku...Skoro ktos nie chce
czytac..niech tego nie robi..Z drugiej strony nie rozumiem dlaczego kobiety
mialyby straszyc inne? to jakis absurd. Po za tym jesli zadawane jest pytanie
typu:" Jak przezylyscie swoj porod?" to trzeba sie liczyc z
odpowiedziami..chyba szczerymi, bo na takie liczymy.A nie tylko dobrymi. Jesli
chcemy sie pocieszac to powinnysmy isc poczytac bajki. A czy to co przeczytaja
panie nastraszy inne i nie zechcca zajsc w ciaze to tylko potwierdza to ze
czekaja na potwierdzenie swoich obaw. Bo jesli ktos chce miec dziecko bedzie
je mial bez wzgledu na wszystko...jesli nie- znajdzie tysiace powodow, zeby go
nie miec.
Nie robmy z siebie kruchych istot, na ktorych uszy nie powinny spadac pewne
slowa....bo swiat przepelniony jest strasznymi
rzeczami..filmami..historiami..a jednak kazda z nas to oglada czy czyta w
gazetach. Nie chodzi tu o straszenie ale o rzetelne przedstawienie
problemow...i szczerze powiem z wlasnego doswiadczenia, gdyby ktos mnie za
pierwszym razem poinformowal o tym czego sie spodziewac moge( a pytalam mamy,
babci itp- kazda milczala twierdzac, ze wszystko bedzie dobrze! ze tyle kobiet
urodzili i ja rowniez urodze!), jak moge wygladac, jak czuc po
porodzie...mysle ze mniej bylabym zdziwiona, zaklopotana, zarzenowana. Teraz
wiem to z doswiadczenia..szkoda, ze nie wiedzialam o tym wczesniej.
I z jednym tu sie trzeba zgodzic...na koncu drogi czeka cud!...ale tez nikt
nie powiedzial ze porod to cos przyjemnego.
A co do wypowiedzi malwes..to bez obrazy przypomina mi to postepowanie
wiekszosci ludzi...w Polsce a moze na swiecie. Jej zdaniem lepiej nie widziec,
nie slyszec..wiemy, ze cos istnieje, ale lepiej unikac tematu..to ze ktos
choruje i jest to cos strasznego ..nie mowienie o tym nie spowoduje, ze ten
ktos wyzdrowieje..spowoduje tylko , ze taka Pani Malwes poczuje sie lepiej nie
slyszac o tym jak umiera. To przykre..ja to nazywam znieczulica. Wiem, ale nie
chce wiedziec! czy tak??
Pozdrawiam Kasik

[jagienka.harrison]

Hej,
Trochę się z Tobą zgadzam, nie straszmy przyszłych mam! Z drugiej strony to im
bardziej się człowiek przygotuje na gorsze tym bedzie lepiej podczas porodu.
Ja akurat nie wspominam źle porodu, wprawdzie I okres skurczów miałam dość
długo, bo z 15h (przesiedziałam w domu) to II okres trwał 15 min. Od momentu
wpisu do szpitala do urodzenia Dominika minęła godzina. I nie bolało tak jak
się spodziewałam, może dlatego że cierpię na migreny od kilkunastu lat i
uodporniłam się na ból?
Powtórzę to co powtarzają wszyscy: gdyby było tak źle, to kobiety nie
rodziłyby więcej dzieci niż jedno
Z pozdrowieniami
Jagienka & Dominik (29.11.02)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=7662007&a=9411440

[martynka30]

W pełni opieram ten apel! Z całego serca! Mam tylko następująca uwagę:
proponuje rozszerzyć prośbę o niepisanie na forum o nasepujące tematy:
- zle wspomnienia o szpitalach (zawsze się znajdzie jakas czarna owca, co jej
coś nie pasuje w szpitalu, a w końcu wszsytkie rodzimy w szpsitalu i po co nas
straszyć)
- o komplikacjach w ciąży (przedwczesne skurcze, dające złe rokowania usg
itp. - takie posty tylko niepotrzebnie straszą mamy, które cieszą się zdrową
ciążą)
Autorki wątków poświeconych obumarłym ciążom, autorki postów w
rodzaju "Najtrudniejsza decyzja w życiu - pomóżcie" itp. system powinien
automatycznie wylogowywać, to oczywiste, ze nie chcemy by drażnił nas nawet
sam tytuł wątku, niech sobie założa własne forum (co tylko jak zaobaczymy jego
tytuł szukając czegoś w internecie?)

Na placyk na którym bawi się moja córka przychodzi od kilku dni mama z
córeczką, co ma bezwładne nóżki. Jedna z innych matek podzieliła się ostatnio
ze mną uwagę, że jej widok tej dziewczynki przeszkadza, taka wrażliwa
rozumiecie i biedactwo męczy się myśląc,że i jej dziecko mogloby tak
zachorować. Więc wolalby żeby ta spraliżowana dziewczynka nie straszyła jej i
innych, zdrowych dzieci.

Wstydźcie się dziewczyny, jesteście bezduszne i bez serca. Oby Was nie
spotkało żadne nieszczęście.

[martynka30]

katarzyna.br napisała:

> Przeglądając wątki na tym forum spotykam się z wieloma opisami porodu. Ich
> makabryczne treści nie nastrajają optymistycznie, mimo że jestem już matką,
a
> co dopiero mają myśleć przyszłe mamy! Dziewięć miesięcy ciąży może stać się
> oczekiwaniem jakiegoś horroru. Czy przez to, że przeczytają drastyczne opisy
> przeżyć innych kobiet będą miały łatwiejszy poród? Czy stres jekiego mogą
się
> nabawić polepszy ich samopoczucie przed tym najważniejszym w ich życiu dniem?
> Dlatego drogie Panie apeluję o trochę umiaru. To że miałyście trudny poród i
> niemiłe doświadczenia nie ułatwi innym kobietom porodu a tylko dostarczy im
> zmartwień i co noc będą się nimi zadręczać co noc.
>
> Proponuję więcej optymistycznych historii, czy naprawdę macie tylko złe
> wspomnienia z porodu - w końcu jego uwieńczeniem jest wasz największy
skarb!!
>
> Pozdrawiam











Katarzyna, a to nie Ty straszysz kilka linijek niżej seksem po porodzie? Bo ja
bardzo proszę, dość takich straszących maili! )) Dość horrorów o seksie po
porodzie! )). Twoje lęki nie nastrajają mnie optymistycznie. boję się, że 9
miesięcy może stac się oczekiwaniem jakiegoś horroru. Czy stres jakiego moge
się nabawić czytając Twój post polepszy moje samopoczucie w dniu w którym
zechce wrócić do seksu po porodzie? To że masz obawy, ze powrót do seksu
będzie w Twoim przypadku trudny, nieułatwi mojego seksu, atylko dostarczy mi
zmartwień cio noc będę się nimi zadręczać. Proponuję więcej optymistycznych
oczekiwań, czy naprawdę boisz się seksu po porodzie? W końcu jego uwieńczeniem
może być Twój kolejny skarb.

Pozdrawiam

[joasiiik24]

Wlasnie starczy tych strasznych opowiesci....o porodzie o tym ze seks po nim
nie jest taki jak powinien.Wiecie co kazdy z nas odbiera swiat inaczej a ja
porodu BOJE SIE OKROPNIE juz teraz chodziasz mam jeszcze 4 miesiace!!!!!!
zawsze sie balam i zawsze mowilam o tym glosno.Ale pocieszam sie tym iz bedzie
ze mna moj kochany maz...to mi pomoze i w koncu ujrze nasza :baletnice:


asia i 21 tyg "baletnica" Kamilka

[malwes]

Do Kasik8

Kasiu, jak widać w ogóle nie zrozumiałaś sensu mojej wypowiedzi. Nie wiem gdzie
ty tam znalazłaś tą znieczulicę. Napisałam przecież wyraźnie przy przykładzie z
samochodem, że owszem, pisać, mówić i informować ale... o tym co trzeba, w
odpowiedznim momencie i odpowiedniej formie.
A co do powodów aby nie mieć dzieci... jestem właśnie po 7m-cach udanej walki o
życie mojego dziecka w brzuszku... 7mcy x 30 dni z czego większość plackiem w
szpitalu przy basenie... I właśnie najlepiej wiem jak w takich sytuacjach
działają na człowieka wypowiedzi typu "straciłam dziecko w 25 tyg...". To nie
ma nic wspólnego ani z niezrozumieniem, ani strachem ani "kruchością". Może
jeśli sama nie przechodziłaś podobnych doświadczeń to się nie wypowiadaj w tak
obraźliwy sposób na temat innych.
Pozdrawiam.

do malwes

[majcia74]

Witam i cała drżę
Nie pisałam chyba dotąd o tym ile ciąż straciłam i w jakich okolicznościach, a
tylko o tym jednym dramatycznym razie który miał wpływ na dalsze moje życie i
starania o dzidziusia. I jestem w szoku bo potwierdziłaś, że jest to nadal
temat tabu Widzisz ja teraz też się boję, ale wiedza zdobyta na tym forum o
tym, że nie spotkało to tylko mnie i że można potem doczekać narodzin zdrowego
dzieciaczka powoduje, że mam jeszcze nadzieję na pomyślne ukończenie obecnej
ciąży, a informacje o niepowodzeniach innych i np.poprzedzających je objawach
pomagają mi w pełni monitorować obecny stan i wyławiać niepokojące objawy, o
których mogę potem porozmawiać z lekarzem. Bo często jest tak i w moim
przypadku tak było, że ja nawet nie wiedziałam że niektóre objawy powinny mnie
niepokoić i o nie nie pytałam, a potem okazywało się że to błąd.
Sama żeby się nie denerwować staram się nie czytać wątków na forach np. o
aniołkach, które traktują tylko o śmierci najmniejszych bąbelków, ale od tego
jest wolny wybór i zdrowy rozsądek żeby sobie samemu wybierać co się czytać
chce a czego nie i żeby dostosowywać to do własnej wrażliwości.

Tak czy inaczej po przeczytaniu wątku poczułam się trochę jakby kobietą drugiej
kategorii, która pozwoliła sobie na wylanie żalu na forum, a nie powinna bo ono
jest tylko dla niezagrożonych i szczęśliwie zakończonych ciąż...

Pewnie zaraz przeczytam, że czegoś nie zrozumiałam i to nie tak... ale uczucie
pozostanie...

Maja i Groszek /35tyg./

[malwes]

No właśnie o to chodzi - żeby pokazywać pozytywy i radość, mimo trudów, załamań
i zwątpień. Ja też przetrwałam ten szpital w dużej mierze dzięki dziewczynom,
które po dramatycznych przejściach podtrzymywały mnie na duchu. Mówiły mi
głównie o tym, że jest szansa aby się udało, że one sa tego przykładem. I
umiały zwrócić moją uwagę na objawy, które powinny niepokoić, bez zbednego
straszenia. Nie opowiadały mi w szczegółach o tych nieszczęściach, ktore je
spotkały, mimo, że ja chciałam wiedzieć (!)i nie uważały, bynajmniej, że to
jest temat tabu dla nich czy dla mnie, tylko po prostu, że to rozmowa "nie na
dziś i nie na teraz".
Ja się staram nie czytać pewnych rzeczy ale nazwa wątku nie zawsze sugeruje co
jest w treści a poza tym, nie wiem dlaczego piszesz ten list akurat tylko do
mnie, bo ja cały czas mówię o tym, żeby pisać o tych rzeczach tylko w
odpowiedniej formie a zauważyłam, że do wątku dopisało się mnóstwo osób, które
podzielają apel autorki i na dodatek są "kategorycznie na nie".
Pozdrawiam i wyłączam się z dyskusji. Ja już się wypowiedziałam na ten temat i
myślę, że wystarczy. Nie chcę tu prowadzić na forum jakiegoś "przepychania
racji"

Pozdrawiam wszystkich gorąco i życzę nam wszystkim aby nam życie dostarczyło
jak najwięcej miłych wspomnień do opisywania na forum.

[malwes]

Aha, zapomniałam o najważniejszym. Mnie się po prostu wydaje, że spore grono
osób, w przypadku jakichkolwiek trudów w życiu, nie myśli o tym, że "jest mi
źle, jestem nieszczęśliwa bo mnie to spotkało" tylko o tym, że "dlaczego mnie?
i "Dlaczego inni mają mieć lepiej", "Niech wiedzą jak może być strasznie!".
Zazdrość i rozczarowanie jest ludzką rzeczą ale trzeba się starać z tymi
uczuciami jakoś walczyć. Ja nigdy nikomu nie życzę aby przechodził przez to
samo co ja i dopóki kogoś to już faktycznie nie spotka, to staram mu się
oszczędzić negatywnych emocji bo po co mam go obarczać niepotrzebnym strachem?
Może on będzie miał szczęście nigdy tego nie doświadczyć.

A wyżalić się i zwierzyć... owszem trzeba. Ale ja się staram zwracać z tym do
osób, do ktorych jestem pewna, że chcą ze mną w tym uczestniczyć. I umiem
uszanować zdanie tych, którzy nie chcą tego słuchać. I nie myślę o nich, że
są "zakłamani, głupi" czy "żyją w świecie tabu."

[kasik8]

Malwes.
Można napisać "Uważajcie na.., dopilnujcie aby
połozna..., żałuję, że nie uprzedziłam lekarza, że nie chcę...., itp.
Tak samo czasem zastanawiam się, czy na pewnych forach powiino się pisać o
martwych ciążach, utraconych dzieciach, itp...

To tak jak z jazdą samochodem. Wszyscy wiemy, że zdarzają się wypadki
śmiertelne ale to nie znaczy, że nie jeździmy samochodem. I owszem, warto
informowac o środkach bezpieczeństwa, ostrzegać ale nikt przecież nie krzyczy
kierowcy wsiadającemu do auta "a mama mojej koleżanki, to walnęła w tira aż ją
wyrzuciło przez przednią szybę...!!! Czy kierowca po takim wywodzie będzie
jechał spokojniej, uważniej i bezpieczniej... wątpię.

Pomyślcie o tym.
Gosia

Mysle ze zrozumialam go dobrze! ja na przyklad na takie ostrzezenie
jechalabym ostrozniej...
Bo moim zdaniem wniosek z Twojej wypowiedzi jest taki jak napisalam
wczesniej...czego oczy nie widza tego sercu nie zal!....lepiej nie sluchac...a
moze sie uchronie...
to moim zdaniem troche smieszne.
Po za tym sens wogle takich apeli jest bezsensownych..tak naprawde glowna Pani
ktora zapoczatkowala watek jak i inne ktora ja popieraja powinny sie
zastanowic czy maja racje. Dla mnie to jest oskarzanie innych o pisanie
nieprawdy, przekazywanie klamstw wyssanych z palca..a nie sadze by tak
bylo!...na pytania sie odpowiada...nie mozna liczyc na to ze dostanie sie
tylko odpowiedz ktorej sie oczekuje..czyli taka ktora opisze nam wizje porodu
ktory chcialybysmy miec!!!....bo to wtedy ja proponuje zalozyc tym paniom
forum...o nazwie..BAJKI DLA BOJACYCH SIE DZIEWCZYNEK>..

samochodem, że owszem, pisać, mówić i informować ale... o tym co trzeba, w
> odpowiedznim momencie i odpowiedniej formie.

Wytlumacz mi kiedy jest odpowiedni moment i forma? czy kiedy ktos zadaje
pytanie..czy odpowiednim momentem nie jest odpowiedz...czy kiedykolwiek
uslyszalas cos w stylu.."JA TAK MIALAM I WSZYSTKIE TAK BEDZIECIE MIALY!!!" czy
raczej w formie o jaja prosisz
"Uważajcie na.., dopilnujcie aby
połozna..., żałuję, że nie uprzedziłam lekarza, że nie chcę...., itp.
???
życie mojego dziecka w brzuszku... 7mcy x 30 dni z czego większość plackiem w
> szpitalu przy basenie... I właśnie najlepiej wiem jak w takich sytuacjach
> działają na człowieka wypowiedzi typu "straciłam dziecko w 25 tyg...". To
nie
> ma nic wspólnego ani z niezrozumieniem, ani strachem ani "kruchością". Może
> jeśli sama nie przechodziłaś podobnych doświadczeń to się nie wypowiadaj w
tak
> obraźliwy sposób na temat innych.

A ta wypowiedzia co robisz??? nie uzalasz sie nad soba???
Moje dziecko nie oddychalo po porodzie!! po tak chwalonym DOLARGANIE>>>>...i
moze gdyby ktos mi powiedzial....ostrzegl jakie sa konsekwencje tego leku
moze bym kategorycznie odmawiala podania go...
ale wolalalbym wiedziec niz nie slyszec tego ! I szkoda ze musialam sie
nauczyc tego na wlasnym bledach...
Ale zycie nauczy Cie wiele rzeczy...i obys byla na nie gotowa...a nie
zdziwiona.
Nikomu nikt tu zle nie zyczy, nikt nie zamierza nikogo straszyc..a jesli kogos
cos razi to po co to czyta/??
Kasik

[ginekolozka]

A ja się tu pozwolę wypowiedzieć profesjonalnie.

Jestem lekarzem gin-poł, pracującym od wielu lat w jednym ze szpitali
kliniczych. I matką. I niestety muszę przyznać, że problem tu poruszony nie
jest mi obcy. Prawie każdego dnia musimy chronić nasze pacjentki przed innymi
pacjentkami, raczącymi je wymyślonymi, przesadzonymi historiami o porodach-
horrorach. Porody bywają trudne, nie można temu zaprzeczyć ale jest to naprawdę
niewielki odsetek a to, do czego posuwają się w opowieściach niektóre panie
graniczy z jakąś psychozą. I niestety, nie umiem w żaden sposób usprawiedliwić
takich zachowań. Ciężko myśleć dobrze o kims takim, bo niby czemu to ma
służyć???. Nawet jeżeli relacja jest w części prawdziwa, to czy
takie "ostrzeżenie" pomoże innej rodzącej złagodzić ból? Czy raczej go pogorszy
na skutek stresu i złego nastawienia. Komplikacje przy porodzie nie biora się z
niczego, mają swoją przyczynę i porównywanie odczuć jednej osoby do drugiej
jest bezsensowne. To przerażające, że czasami takie "dobre rady" przekazują
pacjentkom rodziny: matki, teściowe, przyjaciółki.

Kasik8 - przeraziła mnie twoja powyższa wypowiedź. Jak mozna mieć w sobie tyle
jadu i agresji? Obraziłaś na tym forum chyba wszystkich, których było można. I
faktycznie, wydaje mi się, że nie zrozumiałaś nawet tytułu wątku, nie mówiąc
już o treści zamieszczonych wypowiedzi. Jeśli uczestnictwo na forum ma polegać
na obrażaniu tych, którzy "śmieją" mieć własne zdanie, to może zrezygnuj z
wypowiedzi?

Kasik8, a gdzie ty znalazłaś informacje o "chwalonym" Dolarganie? Od wielu,
wielu lat trąbi się o negatywnych skutkach tego narkotyku, więc nie wiem, kto
ci go tak zachwalił - może ktoś na "forum"? Napisałaś, że dziewczyny bawią
się "w kruche istotki" i bojacym przydałoby się forum "bajek dla bojących
dzieci"... a ja tak przypadkiem zauważyłam, że poszukujesz na forach informacji
o tym, jak ułatwić sobie poród za pomocą harbatki z liści malin...? Więc co?
Nie jesteś taka dzielna? Więc szukasz, co raz to ciekawszych sposobów na łatwy
poród właśnie na forum, nie u lekarza? Doświadczenie z Dolarganem niczego cię
nie nauczyło? Więc ja ci kochana, pozwól, po lekarsku powiem, że możesz się
spodziewać różnych innych efektów specjalnych po malinkach w okresie
okołoporodowym. I jak coś się stanie, to co? Napiszesz, że "gdyby ci na forum
powiedziano, to byś wiedziała....?

I nie życz, kochana, nikomu niczego w stylu "życie cię nauczy", bo jak to
świadczy o tobie jako o człowieku, kobiecie, matce? Ja rozumiem, że twoje
wypowiedzi mogą wynikać z przejść, sytuacji domowej czy innych rozczarowań ale
myślisz, że jesteś jedyna? Ja każdego dnia obserwuję na oddziałach kobiety,
przechodzące życiowe dramaty i płakać mi się chce, widząć z jaką godnością,
zrozumieniem i ciepłem one to znoszą i jak wspierają się wzajemnie.

Piszecie, że rady na forum bywają pomocne. Owszem, ale ja wielokrotnie tu
zaglądam i włos mi się jeży od niektórych porad. Wiele osób raczy innych
niesprawdzonymi, nieprawdziwymi informacjami, ktore mogą być wręcz szkodliwe.
Forum to dobre źródło informacji ale należy do tego podchodzić sceptycznie.
Przeraża mnie, że niektórzy są skłonni powierzyć swoje zdrowie czy dziecka
anonimowym osobom z ekranu. To nie jest częste, ale zdarzały się już pacjentki,
które zgłaszały się do szpitala z komplikacjami, których same się nabawiły
lecząc się na własną rękę. Ja rozumiem, że lecznictwo nie jest tanie i kontakt
z lekarzem bywa utrudniony ale ludzie, na Boga, trochę zdrowego rozsądku.Tu
przecież stawka jest czasem większa niż tylko poprawa samopoczucia.

Życzę wszystkim wspaniałych porodów.

[kasik8]

Jesli wystepujesz tu w roli gin-poloznika..to pozwol ze ja rowniez mam wiele
watpliwosci do tego co piszesz.
Stanelam tu w obronie kobiet, ktore chcac udzielic innym rady..na zreszta
zadane na ten temat wczesniej pytanie zostaly skrytykowane.
Jak mozna mowic zeby takie panie, ktore stracily swoje dziecko nie odzywaly
sie na forum??? czy to uwazasz za nieobrazliwe ?? bo akurat to mnie razi..mnie
osobiscie sie taka tragedia nie przytrafila..ale jestem w stanie tego
wysluchac, "nauczuc" sie czego z ich doswiadczenia...nie kaze im uciekac na
inne fora lub tworzyc swoich. Rozwiazanie jest proste...jesli nie chcemy
czegos sluchac poprsotu tego nie czytamy..zarzucasz mi ze nie pozwalam miec
wlasnego zdania innym..a sama wlasnie nie pozwalasz miec zdania komus...i inne
panie zwoleniczki tego watku nie pozwalaja podzielic sie doswiadczeniami gdyz
sa dla nich zbyt brutalne. Jak sama wspomnialas takie jest zycie..takie
sytuacje sie zdarzaja...a ja wspomnialam ze chcialabym o tym wiedziec..a
weryfikacje odpowiedzi lub opowiesci i tak kazda przyszla mama podejmuje sama.
I tobie rowniez radzilabym czytac uwaznie moje posty a nie wylapytac tylko to
co chcialas wylapac....

Kasik8, a gdzie ty znalazłaś informacje o "chwalonym" Dolarganie?

Nie napisalam slowa ze znalazlam dobre informacje na ten temat..ale ze nikt
nigdy nie uprzedzil mnie o jego skutkach i gdybym moze wczesniej w poprzedniej
ciazy wchodzila na tego typu fora..ktos by mi cos na ten temat wyjasnil.
A jesli jestes faktycznie gin. poloznikiem to wytlumacz mi dlaczego sie go
uzywa w szpitalu??? skoro jest taki zly...a moze raczej bardziej zly niz dobry?
Dlaczego WY jako opieka medyczna nie poinformujecie pacjeta o jego
skutkach..dlaczego podejmujecie decyzje sami przy porodzie nie informujac
nawet matki jaki srodek dostaje?
Dlatego wprowadzacie studentow na sale porodowa bez zgody pacjentki pomimo
tego iz nalezy sie o to wpierw zapytac (pytam Ciebie gdyz piszesz ze jestes ze
szpitala klinicznego a tam najczesciej studenci ucza sie na pacjentach)? bo
skoro jestes taka madra co do pouczania to wyjasnij mi takie niedociagniecia???
Powiesz mi ze Ty jestes inna? ze u Ciebie w szpitalu traktuje sie innaczej
pacjentow? Ze wystarczy zeby spytac lekarza a nie tu na forum? A myslisz ze
czemu takie fora powstaja..dlaczego kobiety maja tyle watpliwosci? moze
dlatego ze kazdy lekarz mowi co innego i kazdy traktuje potem kobiete
niestety "przedmiotowo"!
Nie pochwalam wary we wszystko ..pozostawiam decyzje takak jak i sobie zawsze
pozostawiam czytajac posty kobietom. Nie pochwalam rowniez strasznenia..ale
typowego straszenia...


a ja tak przypadkiem zauważyłam, że poszukujesz na forach informacji
>
> o tym, jak ułatwić sobie poród za pomocą harbatki z liści malin...?

Co sie tyczy tego co napisalas o herbatce to ja podpisuje sie obiema rekami
pod tym co pisze i o co pytam..nigdy nie zaprzeczalam temu iz zadaje pytania o
ulatwienie porodu...nie rozumiem wiec do czego pilisz. Szukam kazdej
alternatywy ulatwienia sobie bolu, latwiejszego porodu..i wlasnie po to sa mi
potrzebne opinie innych mam...czy pomoglo itp...zbieram wszystkie informacje i
podejmuje decyzje. Wiec o co Ci chodzilo z ta wypowiedzia komplenie nie wiem.


I nie życz, kochana, nikomu niczego w stylu "życie cię nauczy",

a nikomu "KOCHANA" nic nie zycze...przeraza mnie tylko to ze wlasnie zycie
mnie nauczylo wielu rzeczy a szkoda..moglam wielu bledow uniknac...i to tez
napisalam..a zycie kazdego uczy...codzennie...a uwiez mi lepiej byc
przygotowanym na cos niz sie nauczyc na wlasnych bledach.

Pozdrawiam Cie serdecznie.. i mam nadzieje, ze teraz Ty bedziesz ostrzegac
inne mamy o tym co moze sie wydarzyc ..tak profesjonalnie a nie "klamstwem "
jak my to robimy.
Kasik

Do kasik8 w sprawie ginekolozki

[elasz4]

W pełni Cię popieram, mierzi mnie to co ta pani wypisuje, bo wychodzi na to, że
nie ma porodów ciężkich tylko są wymyślone, a szpital i personel medyczny to po
prostu anioły, które chcą nam pomóc tylko my tego nie doceniamy.

[ginekolozka]

W szpitalu, gdzie ja pracuję nie podajemy Dolarganu. Jest to jednak lek
dopuszczony do stosowania jako środek usmierzający ból przy porodzie a w
temacie gospodarki lekami w innych szpitalach nie będę się wypowiadać. Jeśli
szpitale go stosują, zostaje on podany na życzenie pacjentki i lekarz ma
obowiązek poinformować o skutkach działania. Nie wiem, jak dawno temu rodziłaś,
ale ja od kilkunastu lat nie spotkałam się z przypadkiem aby pacjentka nie była
zainteresowana tym, co jej zostaje podane w trakcie porodu i nie mówię tylko o
znieczuleniach na życzenie ale wszelkich medykamentach podanych ze względów
medycznych.

Kasik8, tylko utwierdziłaś mnie w przekonaniu, że masz problemy z panowaniem
nad emocjami i faktycznie brak ci zupełnie umiejętności dyskutowania i kultury
wypowiedzi.

Elasz, jeszcze raz powtórzę to, co napisałam powyżej. Naprawdę ciężkie porody
bywają ale nie jest to duży odsetek rodzących i mam na ten temat coś więcej do
powiedzenia niż wy.

[majcia74]

No to ja mam nadzieję, że "Pani Doktor" nie pracuje w warszawskim szpitalu bo
jak przyjdzie mi u Pani rodzić i usłyszę, że jestem kolejną histeryczką, która
nasłuchała się dziwnych rzeczy i bezkrytycznie stosowała się do wszystkich rad,
a do tego kłamię czy przesadzam w opisie tego co mam już za
sobą /ginekologiczno/położnicza przeszłość/wypełniając ankiety czy robiąc
wywiad położniczy to będzie poprostu dym...

Maja i Groszek /35 tyg./

[kasik8]

No masz racje nie panuje nad emocjami jak slysze takie brednie..
No i czy nie mowilam ze takie beda Twoje odpowiedzi, ze u Ciebie w szpitalu
tak nie ma...
Zreszta to nie tylko moje niedowierzania ale tez innych pan w tej kwestii.
Ja rodzilam 8 lat temu..wiec jak piszesz o nastu to gruba przesada..po za tym
mam opinie pan bierzace.. i nie tylko z forum!!! (zeby nie bylo ze klamia).
Ze takie sytuacje sa nagminne...kobieta musi uczyc sie wlasnych praw..musi
uczyc tez tego personel medyczny...a raczej przypominac o tym co moga a czego
nie. Byl watek o dolarganie i ewentualnym usmierzaniu bolu..jakos zadna nie
stwoerdzila by ja mnie bolala.. za to czula sie bardziej "tepa" i odurzona...
Mnie nikt nie pytal czy chce, nie mowil co podaja..dostalam dolargan w kilku
dawkach..mialam lezec i najlepiej sie nie wtracac..i o to chodzi wlasnie
personelowi medycznemu..twierdzacemu iz kazda ciezarna przesadza i wymysla..
(nie kazdemu..zdarzaja sie wyjatki)...
Lamanie rawa jest nagminne...i jesli nie bedzie sie o tym pisac i mowic..tylko
kazac zamykac gebe na klutke to dalej tak bedzie.!
Twoje argument nie przekonuja mnie..ale masz prawo do ich wypowiadania..jednak
tylko za siebie...a nie za innych!
Ja dyskutowac umiem...to Ty nie potrafisz odpowiadac na zarzuty..rozmowa nie
polega na dwoch kiwajacych sie glowach na TAK...ale na przedstawianiu swoich
racji..I jak narazie jesli chodzi o kulture wypowiedzi..to Ty mnie obrazilas
nie ja Ciebie..
Kasik)

[melka_x]

Hej ginekolożko, spokojnie. Kasik ma inne zdanie niż założycielka wątku i ma
do tego prawo. Zarzucasz jej brak panowania nad emocjami, nieumiejętność
prowadzenia dyskusji itp., takie warościujące sformułowania tylko
niepotrzebnie podgrzewają atmosferę. Masz prawo nie zgadzać się z Kasikiem,
ale argumenty można przestawić spokojnie, bez atakowania osoby mającej inne
zdanie.

A co do informacji w szpitalach to ja niestety zgadzam się z Kasikiem. Wielu
lekarzy (nie wszyscy oczywiście, ale niestety wielu) mimo wyraźnych próśb i
pytań nie informuje o potencjalnych skutkach ubocznych podawania danego leku,
nie tłumaczy na czym polegają komplikacje, jakie są rokowania itp. Podejrzewam
że gdyby Kasik wiedziała jakie typu komplikacje moga wystapić u dziecka, nie
zgodziłaby się na podanie dolarganu. I nic dziwnego, że żałuje że nie znalazła
takiej informacji na forum. Pozdrawiam

[kasik8]

Tak sie nawet zastanawialam i postanowilam to sprawdzic..
Pierwszy raz Cie widze na forum..nie udzielalas sie wogle i napisalas tylko
dwa posty..w odpowiedzi na moje posty...! o dziwo.
Wiec jesli sie nie myle...podajesz sie za kogos innego.
W sumie ja tez moge uzywac kilku nikow..tylko po co?
Kasik))

[ginekolozka]

No pewnie, że masz rację, Kasik8
Jeśli już bywam na tym forum, to wolę i muszę coś poradzić z pozycji matki, nie
lekarza. Myślę, że jedno forum eksperckie na temat ciąży wystarczy a mnie
trzeci etat nie jest potrzebny. A twój post, Kasiu, zwrócił moją uwagę najpierw
przez "Dolargan", który jest moim "faworytem" wśród leków (i niestety, wciąż
faworytem wśród pacjentek) a potem...przez ton wypowiedzi.

Sprawa ginekolozki cd

[elasz4]

A ja chciałabym dowiedzieć się w jakim to nieziemskim szpitalu pracujesz.
Gdzie szanuje się prawa pacjentki, gdzie kobieta nie jest traktowana
przedmiotowo.
Gdzie pracują uczciwi lekarze i położne, którzy nie biorą łapówek za to co
powinni robić w ramach swoich obowiązków.
Gdzie kobieta podczas porodu jest informowana o swoim stanie i o lekach, które
się jej podaje i daje się jej wyór czy chce coś przyjąć czy nie.
Gdzie nie nacina się krocza bez potrzeby.
Gdzie nie robi się lewatywy bez potrzeby.
Gdzie jest się traktowaną z godnością i przede wszystkim "po ludzku".

Chętnie skorzystam z usług takiego szpitala nawet gdybym musiał jechać 500km na
drugi koniec Polski.

[martynka30]

Elu, są wspaniali lekarze, uwierz mi, choć wiem, że to nie jest normą, a
nieżyczliwych i niestety nierzadko niekompetentnych jest zdecydowanie za dużo.
Ale ja chciałam o czymś innym. Kompletnie nie rozumiem intencji ginekolożki.
Duża część osób biorących udział w dyskusji zapędziła się nieco lub
niezręcznie się wyraziła (i ja -biję się w piersi- i Malwes, i Kasik, i
inne). Ale kiedy emocje opadły, pojawiły się listy z tlumaczeniami intencji,
przeprosinami dyskusja stała się raczej merytoryczna. Po prostu jedne z nas
uważają, że ze "strasznych" postów można wyciągnać wnioski dla siebie, inne
odczuwają to jako bezsensowne straszenie i też mają do tego prawo. I nagle gdy
robi się na tym wątku mimo różnicy zdań całkiem przyjemnie, pojawia się
ginekolożka i atakuje -zjadliwie i napastliwie- Kasika. Nie bardzo rozumiem co
było celem. Ale to jeszcze nie najgorsze, najgorsze jest dla mnie że
ginekolożka zmieniła nick by pokłócić sie z Kasikiem (bo doprawdy biorąc pod
uwagę ton jej wypowiedzi trudno uznać to za co innego niż pokłócenia się).
Dlaczego zmieniła nick? Bo zobaczyła słowo "dolargan"? Jest dużo wątków, gdzie
jest mowa o różnych lekach.
Gienkolożko - mamy się wspierać na tym forum, możemy się zapędzić w dyskusji,
ale po co gdy wszystko wyjaśnione wsadzasz kij w mrowisko, jakby Ci zależało,
żeby zrobiło się nieprzyjemnie. W dodatku te wartościujące określenia, mogłaś
powiedzieć to wszystko inaczej. A już wątku o herbcie z malin kompletnie nie
rozumiem, co ma fakt, że Kasik jest zwolenniczkąby pisać nawet najmniej
rpzyjemną prawdę o porodach do tego, ze pyta od kiedy pić taką herbatkę? I
wiesz co mam dziwne przeczucie, że wcale nie jesteś lekarką, czy nie wybralaś
sobie nicka po to żeby podeprzeć się auorytetem medycznego wykształcenia? A
jeśli jesteś lekarką, w dodatku położnikiem to tym gorzej. Nie ma nic
gorszego niż napastliwy, agresywny, zjadliwy lekarz. To jest akurat zawód od
którego wymaga się więcej niż od innych. Lekarz ktory nie w sobie życzliwości
dla ludzi, nie będzie dobrym lekarzem.

Sprawa ginekolozki cd do martynki30

[elasz4]

Masz rację, że są lekarze którzy są super. Ja zawsze mówiąc o swoim porodzie
nie narzekałam na lekarzy, bo uważałam, że byli kompetętni z jednym wyjątkiem,
dlaczego nie można podać żadnych środków przeciwbólowych kobiecie jeśli
ewidentnie widać, że ból jest nie dozniesienia ?
I to mnie boli, że jak się później dowiedziałam gdybym zapłaciła i miała własną
położną to takie środki bym dostała, ale wiem, że to nic by nie pomogło i tak
nie urodziałabym drogami natury, ale to już całkiem inna historia.
Ja swój post (poprzedni) napisałam z pewną ironią bo tak jak napisałaś jeśli w
tej osobie (ginekolożce) jest tyle agresji, napastliwości i zjadliwości, że
przyznam, ze nie chciałabym znaleźć się pod jej opieką.

[kasik8]

Kochane,...a wiec podsumowujac....
Te ktora chca zajsc, miec dziecko_ nie boljcie sie nie ma czego..ciaza to
okres blogiego lenistwa.
Do tych co sa-juz jestescie wiec wiedzcie ze nic wam nie grozi...a wszystkie
tu zamieszczone posty tysiace postow to stek bzdur...ktore kobiety wyssaly
sobie z palca by straszyc zlosliwie inne przyszle mamy za kaze ze same sa w
ciazy. Idzcie do fachowcow oni Wam poradza !
DO tych co zaraz urodza- porod to pestka...najchetniej rodzilabym codziennie
a moj to jakis dziwny zbieg okolicznosci...przepraszam ze nastraszylam
zmyslonymi historiami o moim porodzie wszystkie mamy...i za inne tez
przepraszam. Od tej pory proponuje tylko tym "normalnym" mamom prowadzic to
forum a my bedziemy rozwiewac ich obawy.

Mam nadzieje ze teraz Pani ginekolozka jest zachwyconaa...gdyz cofnelysmy sie
do epoki kamienia lupanego.
Jestem zdziwiona opinia iz stajac w obronie kobiet ktore mialy straszne
doswiadacznia zostalam potraktowana jako osoba agresywna...i nie powinnam sie
wiecej wypowiadac na tym forum. Szkoda ze czytajac inne posty jest wiecej
tak...agresywnych Pan jak ja. Co na inne posty odpowie pani ginekolozka?

Rece opadaja...naprawde..
Jesli kogos urazilam swoimi postami szczerze przepraszam...mam zamiar juz
mowic same mile rzeczy i nie "zmyslac" juz wiecej.
Zadowolona? Kasik

[adzia_a]

Pamiętam, jak byłam w pierwszej ciąży i jak mnie straszyły inne dziewczyny -
natomiast ulgę odczuwałam rozmawiając z mamą, teściową (która zaliczyła poród
pośladkowy m.in.), babcią (która rodziła pierwsze dziecko przez trzy dni) i
generalnie z kobietami ze starszej generacji. One jakoś nie czują tej potrzeby
udowadniania wszystkim, jakie to niesamowite chwile przeżyły i jakimi są
bohaterkami...

Twardsze były od nas, czy jak?

W każdym razie, rozmwaiając o porodzie, wolę brać przykład z nich, niż z wielu
moich rówieśnic, z których każda z całą pewnością cierpiała tak, jak nikt inny
przed nią )))

[izys]

Wiesz Adzia, jak tak czytałam te wszystkie wypowiedzi(z jednymi się nie
zgadzam, z innymi i owszem) to rzeczywiście mam wrażenie że kazda z nas pisząc
coś od siebie jest przekonan o swojej racji(i to jest oczywiste), natomiast
dostrzegam że każda wypowiedzi innych interpretuje "po swojemu"- więc
częściowo gubi ich sens, myśląc że inna osoba atakuje ich sposób myślenia.
Przecież pouczanie innych nie ma w ogóle podstaw psychologicznych- myślę ze im
bardziej ktoś nas poucza, wyśmiewa, mowi nam o braku naszej racji, tym
bardziej utrwalamy się w swoim przekonaniu!!!
Ja, tak jak ty, szłam rodzić z opowieścią mojej mamy w pamięci (4
dzieci): "poród boli, ale poradzisz sobie"- więc faktycznie nie nasłuchałam
się jaką to ona jest bohaterką. Choć jako przedstawicielka młodszego, jak
nazwałaś, pokolenia sama dużo opowiadałam o trudach pierwszego porodu- nie
wiem może po to by w ten sposób odreagować- teraz jest możliwość zrobić to na
forum, więc pewnie dlatego tyle dziewczyn chce by ktoś jej wysłuchał, może
współuczł, a może nawet podziwiał, jak sobie dobrze poradziła w trudach-
wszystko to leży w psychice... i przy okazji w dzisiejszych możliwościach
komunikacji międzyludzkiej.
Właściwie to poopieram wszystkie- te które czują potrzebę zwierzenia się ze
swoich trudów (ktoś chce o czymś pisac- inny ktoś chce to czytać) oraz te
które nie życzą sobie tego czytać- wolą optymisyczne podejście dożycia.
No i to na tyle! Ale się tu zaostrzyła dyskusja no no, aż gorąco uff!
Pozdro Iza+plumkaczek 29tygodni

[groszkowamama]

Tak sobie myślę o postach dziewczyn, które utraciły ciążę bądź dziecko, o
poście dziewczyny która prosiła o radę, czy usunąć płód z poważnymi wadami. Ja
pamiętam tytuły tych postów i moim zdaniem te tytuły sugerowały czego można
się spodziewać, ktoś kto nie chciał czytać takie rzeczy nie był zmuszony.
I tak sobie myślę jak czują się te dziewczyny.
Najpierw dowiedziały się, że są na tym forum niemile widziane.
Za chwilę, że według Malwes za ich decyzją o powieszeniu postu o ich historii
stoi małostkowość, że napisały to, bo nie mogą się pogodzić dlaczego to je
właśnie spotkał zły los.
Tak się zastanawiam jak one teraz się czują.
Jak chciałaś im Malwes dokopać to nie ma co, udało Ci się.
Brak mi słów. Widziałam wiele agresywnych postów, ale po raz pierwszy naprawdę
zatkało mnie z ogromu ludzkiej podłości. I to pisze dziewczyna w ciąży. Smutny
ten świat.

[jaga2003]

Ja, dzięki temu forum, odnalazłam sens swojego poronienia. Niestety, wtedy, gdy
najbardziej cierpiałam, byłam sama. Moja rodzina, która uważa, że skoro jestem
po 30-stce i tak długo nie mieliśmy dzieci, to sama sobie na to zasłużyłam.
Moja mama gdzieś tam w głębi sądzi, że poroniłam, bo używałam tamponów. Ile
mogłam ryczeć przed przyjaciółkami?? One tego nie przeszły, więc nie potrafią-
mimo najszczerszych chęci - zrozumieć i same się boją. A przecież jakoś trzeba
się pozbierać, także ze względu na najbliższych. Gdybym wtedy znalazła to
forum, to jestem PEWNA, że nie umierałabym z rozpaczy tak długo. Dowiedziałabym
się, że nie jestem sama - a tego najbardziej mi było potrzeba, bo porodnienia
(jak widać i z tego wątku, niestety) to wciąż temat tabu.
Teraz staram się wyłapać z forum wszystkie za małe pęcherzyki, niebijące
serduszka, plamienia, zabiegi - bo wiem, że mogę pomóc, gdyż sama to przeżyłam.
I właśnie to sprawia, że może to okropne doświadczenie miało jakiś sens?
Wierzę, że jeśli pomogłam skrócić cierpienie chociaż jednej dziewczynie, która
poroniła, to jest ok. Ja byłam z tym wszystkim sama i to dopiero był horror.
Też pamiętam taki wątek, że po przeczytaniu 1 zdania zalałam się łzami i miałam
je w głowie przez kilka dni. Zamknęłam go od razu ale obserwowałam liczbę
postów i cieszyłam się, że ktoś się dopisuje, a to na pewno pomoże jego
autorce. Więc można sobie jakoś z tym poradzić.
Nie potrzebujemy forum, na którym są same ochy i achy - bo w ciąży jest różnie
i daleko jej czasem do błogosławionego stanu (Ja i tak wszystkim muszę w kółko
mówić, jak się wspaniale czuję - takie są oczekiwania, wiecie, "ciąża to nie
choroba" ależ mnie wkurza taki tekst I tylko tutaj mogę poskarżyć się na
chandrę, męża, bezsenność, strach.
Świat jest smutny, Groszkowamamo, ale na szczęście także my tu jesteśmy i
dzięki temu trochę łatwiej na nim się żyje ) A że niektórzy jeszcze nie
dorośli - to też dobrze, bo nikomu nie życzę swoich przeżyć, więc liczba
nieszcześcia na świecie jest o nich mniejsza. I niech tak pozostanie
Pozdrawiam z nadzieją, że to incydentalny wątek,
jaga 30T

[kasiagleb]

mam wielką prośbę, jeśli możesz odezwij się do mnie na adres prywatny
[e-mail]
z góry dziękuję

Kasia mama Jasia

Właśnie - troszkę empatii...

[adzia_a]

Wiesz, rzeczywiście coś w tym jest, że wiele osób chce po prostu, aby je ktoś
wysłuchał, pocieszył - to całkiem ludzkie, każda z nas ma taką potrzebę.

Tylko, że z tym trzeba jednak chyba wiele ostrożności i własnie tej empatii - w
końcu wyobraźcie sobie sytuację, kiedy idziemy odwiedzić kogoś bliskiego w
szpitalu przed operacją i popwiadamy mu, jakie cierpienia, powikłania i bóle
przeżył ktoś inny w podobnej sytuacji...No nie wiem, ja bym nie chciała tego
słuchać. Obiektywnie - to to jest prawda. Subiektywnie - nie każda prawda
nadaje się do wygłaszania w kazdych okolicznościach.

A że mam obserwa\cje takie jakie mam...No właśnie, sama nie wiem, dlaczego np.
przed moim porodem tyle dziewczyn zniechęcało mnie np. do nauki oddychania "Bo
jak mnie zaczęło boleć to zapomniałam o oddychaniu i w ogóle poród to koszmar" -
podczas gdy teraz z doświadczenia wiem, ile ta nauka może ułątwić.

Nie chodzi o to, żeby ogłaszać wszem i wobec, że poród nie boli, bo boli jak
diabli. Ale można do tego podejść konstruktywnie - podzielić się swoją wiedzą
na temat technik radzenia sobie z bólem, na temat znaczenia obecności ojca przy
porodzie, na temat prawa do zzo, można pogadać technicznie, zamiast epatować
opisem swoich cierpień. No bo czemu te opisy miałyby służyć? Czy kogoś będzie
mniej przez to boleć?

Nie potrafiłabym straszyć dziewczyny w pierwszej ciąży opisem swojego porodu.
Raczej zawsze rozmawiając z takimi osobami, staram się położyć akcent na to, że
nad tym bólem można próbować zapanować i można się tego nauczyć.

[melka_x]

Ja jakiś czas temu opisałam swoją historię, która nie skończyła się dobrze.
Jakoś rozumiem Malwes, pamiętam że długo zastanawiałam się czy opisywać to. W
końcu zatytułowałam post w sposób, który moim zdaniem nie pozostawiał
wątpliwości, że to będzie smutne, sądziłam że jak ktoś nie będzie tego chciał
czytać, to nie zajrzy. Ogrom wyrazów współczucia, wielki ładunek empatii który
dostałam w odpowiedzi sprawił, że wydawało mi się, że nie zrobiłam nic złego.
Chyba myliłam się i naprawdę mogę to zrozumieć. Przykro mi tylko potwornie
Malwes, że uważasz, że zrobiłam to dlatego, że „myślę tylko o tym, dlaczego
mnie to spotkało i dlaczego inni mają mieć lepiej, niech wiedzą jak może być
strasznie!”
Napisałaś też „zazdrość i rozczarowanie jest ludzką rzeczą ale trzeba się
starać z tymi
uczuciami jakoś walczyć” czemu sądzisz, że ja czuję zazdrość, że to było
motywacją do wysłania mojego postu? Mam 3 przyjaciółki, które mają małe dzieci
i nawet nie wiesz jak bardzo cieszę się ich szczęściem. Kiedy mijam maluchy w
wózkach uśmiecham się do nich, bo w każdej dziecięcej buzi widzę okruchy mojej
córeczki, każde dziecko (a nie zawsze tak było) budzi teraz moje rozczulenie.

Rozumiem, że możesz nie życzyć sobie obecności na forum takich osób jak ja,
ale nie osądzaj mnie. Nie feruj takich łatwych wyroków o małodusznych
motywacjach osób, które wieszają smutne posty. Krzywdzisz nas takimi
podejrzeniami. Pozdrawiam

p.s. nie będę więcej wypowiadać się na tym forum, nie dlatego że sie
obraziłam, ale po częsci rozumiem Malwes, napisałam teraz tylko po to by
prosić, by nie przypisywać takim osobom jak ja złych intencji.

[jaga2003]

Melka - nie znikaj stąd, proszę!
Właśnie Ty możesz bardzo pomóc innym dziewczynom! I sama sobie też, pisząc do
innych. Pamiętam Twój wątek - chociaż nie miałam odwagi go przeczytać. Ale
widziałam, ile dostałaś odpowiedzi i jeszcze piszesz, że Ci to pomogło.
Na pewno - niestety -wcześniej czy później znajdzie się tu ktoś o podobnym
doświadczeniu i będzie Wam obojgu łatwiej.
Nie chowaj się ze swoją tragedią, to nic nie pomaga, a wręcz pogarsza sprawę.
Myślę o Tobie często i nie chcę zapomnieć, że i takie doświadczenia zdarzają
się w życiu.
Pozdrawiam i trzymaj się,
jaga

[majcia74]

Melka nie świruj! Nigdzie nie odchodź!
Chociażby dlatego, że dzięki Tobie wiem, że trzeba uważać na piguły
pediatryczne w Orłowskim, a w styczniu do niego się właśnie wybieram.
No i z innych powodów o których napisałaś w swoim pięknym wątku o córeczce, ale
już się o nich nie wypowiem żeby więcej nie straszyć...

Pozdrawiam serdecznie
Maja i Groszek /35tyg./

[malwes]

Ja nie wiem, czy wy czytacie w ogóle to,co jest napisane w postach czy tylko
rzucacie okiem a potem pełne emocji produkujecie długie rozżalone posty?

Melko, czy ja gdziekolwiek napisałam, żeby nie pisać o trudnych przeżyciach????
Napisałam, i wydaje mi się, że dość wyraźnie, żeby pisać ale zastanowić się nad
formą i tym, co chcecie przekazać.

Właśnie twoje posty były przykładem trudnej wypowiedzi ale takiej, która ani
nie zranila ani niepotrzebnie nie przestraszyla innych. Z tytułu wątku
wynikało, że post nie jest radosny. Można się więc było zdecydować czy czytać
czy nie. Oprócz ogromnego współczucia, mozna było wysnuć z tego pewne wnioski i
o szpitalach i o lekarzach i o życiu w ogóle... W twoich wielu późniejszych
postach też jest wiele ciepła, ostrożności i dobrych porad dla innych. Radzisz
a nie straszysz a to jest ta ogromna różnica, której niektórzy nie widzą. Po
prostu z wszystkim należy zachować umiar. Bo pewnien styl wypowiedzi może być
krzywdzący. Wyjaśnię wam może na przykładzie.
W jednym z postów kiedyś dziewczyna pytała, czy ma się martwić silnymi bólami
brzucha w początkach ciąży. Wcześniej plamiła ale była po wizycie lek. i brała
leki. Jedna z odpowiedzi na jej pytanie brzmiała:
"Kochana, ja też tak miałam. Mimo leków zaczęło mnie boleć a w nocy było już po
wszystkim..."
Jak uważacie, czy taki post wniósł coś konstruktywnego do jej życia,
samopoczucia czy, jak piszecie, wiedzy o ciąży?
Inny przykład:
Dziewczyna pyta jak wygląda nacięcie krocza, jak się to robi, itp... Jedna z
odpowiedzi mówi o tym, że nacinanie krocza było najgorszym doświadczeniem w
życiu autorki! Na samą myśl przechodzą jej dreszcze...". Pytająca zdobyła jakąś
wiedzę o nacinaniu krocza? Nie lepiej było napisać, że to bywa bolesne, bywa
nieprzyjemne ale nalezy dopilnować aby położna uprzedziła o tym, zrobiła to na
szczycie skurczu,itp?
A z własnych doświadczeń: leżąć w szpitalu złapałam silną infekcję bakteryjną.
Jedna z koleżanek powiedziała mi, że ona też tak miała i że zaraz odejdą mi
wody i będę miała po ciąży". Pomogła mi w czymś? Wyżaliła się w "odpowiedni
sposób" Oprócz tego, że z nerwów zakrwawiłam i rzeczywiście gdyby nie personel
to bym "miała po ciąży". A na drugi dzień usłyszałam, że owszem, nie leczone
infekcje moga prowadzić do powikłań ale jeżeli są wcześnie zdiagnozowane,
odpowiednio leczone, to nie zrobią krzywdy ani mnie ani dziecku i że akurat ten
szczep bakterii nie jest aż tak złośliwy?

Niestety na forum jest mnóstwo wypowiedzi w tym stylu, które w niczym nie
pomogą. I ani mnie, ani myślę autorce wątku, nie chodziło o to, żeby nie pisać
o trudnych porodach, tylko nie ubierać tego w historie rodem z horrorów.

Dlaczego zakładasz, Melko, że ja akurat tobie albo komuś personalnie
przypisałam chęć zranienia innych? Niestety, wybacz - to że ty jesteś uczciwą
osobą nie znaczy, że po ulicach,szpitalach, forach nie chodzą właśnie takie
osoby, które uwielbiają przerzucać swój strach i żal na innych. Może miałaś
szczęście, że ich nie spotkałaś, ale niestety się zdarzają. Nie pomyślałaś o
tym, że może ja też przeżyłam jakąś tragedię? Może nie jedną a więcej i że może
jestem po prostu ostrożna z wypowiadaniem się na ten temat w postaci "Przeżyłam
horror!" I tylko o to mi chodziło. Zeby myśleć o tym co i jak się pisze. Moje
wypowiedzi nie miały nic wspólnego ani z tobą ani z nikim personalnie. I
właśnie mnie teraz jest przykro, bo nie wiem na jakiej podstawie odniosłaś moje
posty do siebie, rozżaliłaś się na forum na temat tego jaka jestem,nic o tym
nie wiedząc.

Nie mam do nikogo żalu, że pisze o czymś ciężkim na forum, ale podpisuję się
pod apelem autorki wątku, żeby pisać o tym w sposób, który naprawdę coś wniesie
dobrego do życia tych, którzy proszą o pomoc czy informacje na forum. Każde
ostrzeżenie, czy opis własnych złych doświadczeń można przedstawić w formie,
która nie będzie jedynie źródłem niepotrzebnych frustracji. A przecież same
wiemy, że będąc w ciąży odbiera się pewne rzeczy w sposób dużo bardziej
emocjonalny niż zwykle i nie ma się na to wpływu.
Pozdrawiam serdecznie.

[amoga]

Uwazam, ze to co napisala Malwes to jedna z najmadrzejszych wypowiedzi na tym
forum jakie czytalam. Mysle, ze zaszlo tu jakies potworne nieporozumienie i
dlatego wiele dziewczyn pisze z takim oburzeniem i wielkimi pretensjami do
Malwes. Czytajac wszystkie wypowiedzi Malwes NIE ZNALAZLAM ani jednego slowa
czy zdania, ktore negowaloby w jakikolwiek sposob osoby opisujace swoje lub
zaslyszane historie,ktore obrazuja ludzkie cierpienie!!!! Natomiast przez
wszystkie watki Malwes przewija sie caly czas jedna prosba... Nie o to zeby nie
pisac o tragediach z jakimi spotykamy sie my przyszle lub obecne mamy ale o to
zeby przekazac te niewatpliwie przykre informacje w odpowiedni sposob. Uwazam,
ze takie informacje sa bardzo wazne a przekazane w odpowiedni sposob moga byc
zrodlem bezcennych informacji dla rodzicow,ktorzy oczekuja na swoje maluszki i
modla sie zeby szczesliwie przyszly na swiat.
Calkowicie zgadzam sie z Malwes i uwazam, ze wszystkie wypowiedzi negujace ja
wynikaja ze zwylkego nieporozumienia badz blednego odczytania jej intencji!
Pozdrawiam Aga i 37 tyg. Damianek

[katarzyna.br]

Ale powiało grozą!! Nie wiedziałam, że mój apel o horrorach wywoła inny horror.
Mam wrażenie że wiele osób żle zrozumiało moje intencje. Jest mi bardzo
przykro, że innym jest przykro, że wystapiłam z takim apelem. Chciałam również
przeprosić Malwes, bo to przecież przez mój "głupi" pomysł zostałaś zaatakowana
z taką zaciętością.

Chciałabym jedynie aby osoby piętnujące innych stwierdzeniami, że są "podłe,
bezduszne,i bez serca" ugryzły się w palec i nie pisały takich rzeczy. Czemu to
służy?

Dlatego apeluję do wszystkich aby porzucili chęć wypowiedzenia się na ten
temat, bo kolejne osoby będą obrażać innych a te następne poczują się urażone
i naprawdę same stworzymy jakiś hooror.

Pozdrawiam

[martynka30]

To ja napisałam, że Malwes jest bez serca. Wbrew temu co pózniej napisała, jak
byk stoją w jej wcześniejszych wypowiedziach dwa zdania. Jedno, że forum to
nie jest odpowiednim miejscem do pisania o obumarłych ciążach! Drugie to, że
osoby wieszające takie posty nie umieją sobie poradzić z zazdrością! I na tej
podstawie napisałam, że Malwes jest osobą bezduszną. Jej ostatnia wypowiedź
jest już rzeczywiście stonowana i z wieloma zdaniami mogę się zgodzić. Ale nie
zmienia to faktu, że w początkowych postach zapędziła się. Pozdrawiam

[martynka30]

katarzyna.br napisała:


Chciałam również
> przeprosić Malwes, bo to przecież przez mój "głupi" pomysł zostałaś
zaatakowana
>
> z taką zaciętością.
>
Przepraszam, jeśli zapędziłam się, ale Katarzyno, a jak Twoim zdaniem poczuły
się osoby, które powiesiły kiedyś smutne posty, a teraz dowiedziały się od
Malwes, że uczyniły to powodowane zazdrością? Naprawdę dziwisz się, że tak
krzywdzące zdania wywołały zaciętość?

Oj dziewczyny....

[malwes]

Katarzyno.br.
Nie przepraszaj za nic. Nic się nie stało. Posty na forum wywołują czasem wiele
emocji ale to chyba dobrze. Uczymy się czegoś o sobie i o innych a przecież to
też czemuś służy. Jesteśmy różne, na wiele spraw reagujemy inaczej a wszystkie
takie zdarzenia jak ten wątek też coś wnoszą do naszego życia.

Martynko30
Po twoim poście przejrzałam jeszcze raz wszystkie swoje wypowiedzi i...

Napisałam: "Tak samo czasem zastanawiam się, czy na pewnych forach powiino się
pisać o martwych ciążach, utraconych dzieciach, itp..." Tu jak widzisz nie ma
zdania, że "forum to nie jest odpowiednim miejscem do pisania o obumarłych
ciążach!" "Pewne fora" i "zastanawiam się" to jest różnica w stosunku do tego
co napisałaś. To były moje rozważania,wątpliwości na temat tego, że nie każde
forum (np. "w oczekiwaniu")nadaje się na każdy wątek.

2. Napisałam: "Mnie się po prostu wydaje, że spore grono osób, w przypadku
jakichkolwiek trudów w życiu, nie myśli o tym, że "jest mi
źle, jestem nieszczęśliwa bo mnie to spotkało" tylko o tym, że "dlaczego mnie?"

Pisałam o życiu, o ludziach ogólnie, głownie myśląc o niektórych moich
znajomych. Nigdzie nie napisałam, że to się odnosi do autorek smutnych wątków i
cały czas miałam na myśli temat "porodów-horrorów" i "posty-straszaki", które
przytoczyłam powyżej.

Niemniej jednak, jeżeli zostałam źle zrozumiana, to przepraszam. Na pewno jest
coś w tym, że to co mnie się wydaje jasno powiedziane, nie jest tak
jednoznaczne dla innych. Nie miałam zamiaru nikogo urazić.

Myślę, że warto zarzucić spory, bo przecież nie o to chodzi, żeby sobie robić
przykrości, tylko żeby sobie pomagać. Nie raz otrzymałam od was wsparcie na
forum i mam nadzieję, że ja również nie raz pomogłam.
A ten spór... myślę, że jest dobrą nauką tego, jak pisać, żeby oddać to o czym
się myśli i jak pisać aby uszanować czyjeś odmienne zdanie.

[martynka30]

Malwes: ja też przepraszam. Pewnie jestem przewrażliwiona, bo sama niedawno
poroniłam drugą ciążę (pierwsza skończyła się happy endem), no i po tym
zdaniu, że zastanawiasz, czy to odpowiednie miejsce by pisać o smutnych
rzeczach itd. poczułam się niemile widziana. Ciesze się, że to nie bylo
Twoją intencją i przyjmijmy cześć, że tej dyskusji za gigantyczne
nieporozumienie))

Natomiast co do straszenia, to już bez żadnych złosliwości, zupełnie spokojnie
i naprawdę życzliwe ja mam inne zdanie. Ja np. pamiętam posty w odpowiedzi na
niepokój jednej z dziewczyn, ktora plamiła. Niemal wszystkie były
uspokojające, że pewnie to nic poważnego, że one to też miały i wszystko było
ok itd. Tylko jeden post był "straszący", dziewczyna napisała że u niej
plamienie skończylo sie poronieniem. Zapamiętałam ten post i kiedy sama
zaczęłam plamić wpadłam w panikę i histerię. Dzięki temu nie miałam żadnych
oporów żeby zbudzić męża i lekarza w środku nocy. Pojechaliśmy do szpitala i
okazało się na USG, że płód rozwija się dobrze. Mimo tego krawienie zaczęło
być żywoczerwone, poleciały jakieś skrzepy itp, zatrzymano mnie w szpitalu z
rozpoznaniem "poronienie zagrażające". Według mojego lekarza przyczyną
krawienia była chwilowa niedomoga hormonalna. Czasem zdarza się, że ciałko
przestaje już funcjonować, a łożysko jeszcze nie zaczyna. Ciąże utrzymałam
dzięki potężnym zastrzykom hormonów, a lekarz nie ukrywał że gdybym z tym
czekała to możliwe, że nie udało by sie jej uratować. Więc ja jestem ogromnie
wdzięczna tej dziewczynie, która tak mnnie przestraszyła, gdyby nie ona
czekałabym. Podobne odczucia mam gdy czytam np. pytania o przedwczesne skurcze
i widze morze odpowiedzi, że to na pewno tylko skurcze przepowiadające. W
wiekszości przypadków pewnie tak, ale to ZAWSZE trzeba sprawdzić u lekarza,
więc czasem takie "straszenie" przydaje się. Przyznaję Ci natomiast rację, że
warto zadbać o formę. Pozdrawiam bardzo serdecznie

[rrenata]

Płakałam czytając wypowiedzi Melki, a czytałam je z własnego wyboru! Marzyłabym
dowiedzieć się, że jej się udałoSama też niedawno napisałam rozżalona, kiedy
znany lekarz po badaniu USG rozpoznał poronienie zagrażające, po czym szybko
się pożegnał zostawiając mnie rozdygotaną samą sobie. Sama doświadczyłam, że
takich chwilach nie myśli się przy pisaniu posta o jego merytorycznym rzesłaniu
czy też użyteczności. Forum spełnia wiele funkcji - informuje,pozwala się
wypłakać,daje punkt odniesienia (wejdźcie na forum "Praca", żeby się przekonać,
jak cudowne i wspierające jest to nasze Mam już nastoletniego syna, a w
marcu oczekuję córki, której przyjście na świat mnie po prostu przeraża - tzn.
aspekt techniczny tego przyjścia - bóle porodowe, cięcie, obolałe piersi - same
dodajcie, co jeszcze.
Ale czym jest ten strach wobec bólu utraty dziecka po dwumiesięcznej walce? To
mi właśnie uświadomił post Melki i innych dziewczyn doświadczonych w tak
straszny sposób.
Życzę sobie i nam wszystkim więcej zrozumienia, lekkiego porodu i zdrowych
maluchów
Renata (z Heleną, którą, jak Bóg pozwoli, wyściskam na początku marca)

[melka_x]

Jeszcze raz dziękuję za wszystkie ciepłe słowa. Jesteście wspaniałe! A do
Malwes: cieszę się z tego co napisałaś w ostatnim poście, czuję się dzięki
temu znacznie lepiej. I skoro już nieporozumienia zostały zażegnane to może
jednak warto wrócić do dyskusji? Malwes i Katrzyna: uważam, że jeśli kobieta
wie dobrze, jakiego typu są komplikacje, jakie są rokowania to straszenie jej
jest naprawdę... no szkoda słów, przykro mi że coś takiego spotkało Malwes.
Ale sądzę, że posty które uwzględniają i najgorszy wariant zdarzeń są
potrzebne. Ja nie mogę się z tym pogodzić, że w momencie gdy poczułam skurcze
nie pojechałam do razu do lekarza, może te dwa dni wcześniej coś by zmieniły.
Może i nie, ale pewności nie mam. A ja się sama uspokojałam, że to skurcze
przepowiadające i było mi głupio w weekend dzwonić do lekarza, pojechalam
dopiero w poniedziałek. Dziś żałuję, że nikt mnie nie nastraszył. Podobnie
rzecz ma się z porodem, gdybym trafiła na post opisujący możliwe powikłania po
cc, może sama bym ich uniknęła. A tak nie wiedziałam na co zwrócić uwagę. Na
pewno nie należy się straszyć, ale warto sobie uświadamiać możliwie
konskwencje pewnych powikłań, o ile można im jakoś przeciwdziałać. No a przy
okazji: to ja też lubię czytac optymistyczne historie, one mi uświadamiają, że
to własnie jest normalne, a nie to co mnie spotkało. A skoro tak to zaczynam
wierzyć, że i mnie kiedyś się uda. Pozdrawiam mamusie, wszystkie groszki i
fasolki

Wracając do tematu

[malwes]

Melko i pozostałe forumowiczki... Cieszę się, że już minęły emocje i można
spokojnie wrócić do wątku. To naprawdę bardzo dobrze, że można się wymienić
doświadczeniami na forum i naprawdę głęboko wierzę, że niejedna z nas uniknęła
wielu komplikacji właśnie dzięki poradom innych.
Smutne jest natomiast to, że tak naprawdę właśnie lekarz powinien być
najlepszym źródłem informacji i podporą w czasie ciąży a niestety często tak
nie jest. I my, a przynajmniej ja, czuję się często niepewnie w takich
sytuacjach. Zawsze jest gdzieś ta wątpliwość gdzie jest granica między
asertywnością, prawem do informacji a podważaniem kompetencji czy
natarczywością. Zawsze mnie trochę martwi to, jak ktoś na forum prosi o poradę,
pisząc, że wizytę lekarską ma za tyle i tyle dni. Stąd wniosek, że wiele z nas
nie ma możliwości zwrócenia się do lekarza z zapytaniem po prostu przez
telefon. Człowiek się zawsze tak jakoś krępuje, czy oby nie przesadza, czy
wypada, itp. Ale wiecie co, ostatnio, zupełnie przypadkiem poznałam lekarza,
który nie pracował prywatnie i na najzwyklejszym dyżurze na izbie przyjęć,
mając wiele pacjentek podobnych do mnie, objął mnie i powiedział "Nie płacz,
babo, będziesz miała gorsze powody do tego". I dał mi numer komórki, i
odpowiedział na kilka moich sms-ów... nie mając w zasadzie z tego
nic "materialnego". I wtedy trochę gdzieś zaświecił mi się w głowie jakiś
promyk, że jednak są lekarze, którzy naprawdę mają powołanie i kochają to co
robią i robią to bezinteresownie. Tylko "wystarczy" mieć szczęście ich spotkać.
Tak dobrze by było, byśmy mogły liczyć w pierwszej kolejności nie na siebie,
nie na forum i nie na łut szczęscia tylko na lekarza, który rozwieje nasze
wątpliwości.
Pozdrawiam i wszystkim nam tego życzę.

[tjoanna]

Gosiu, to nie jest takie proste. Ja mam WSPANIAŁEGO lekarza. Dał mi telefon i
mogę dzwonić, kiedy tylko potrzebuję. Ale powiem Ci, że wolę pytać o różne
rzeczy na forum właśnie. Dlaczego? Bo lekarz też człowiek Jakoś mi tak
niezręcznie zawracać mu głowę, jeśli nie jest to konieczne. Przecież on ma
mnóstwo pracy, ma też własną rodzinę i szczerze mówiąc czasem mi szkoda, że
taki świetny człowiek ma tak niewiele czasu dla siebie i swoich najbliższych.
Poza tym spójrzmy prawdzie w oczy: często chodzi nam o poradę, ale nierzadko
też o zwykłe wygadanie się i podzielenie doświadczeniami, nieprawdaż?
Joanna

[malwes]

A no pewnie, że nie proste. Lekarz nie jest w stanie żyć problemami wszystkich
swoich pacjentów w dzień i w nocy. Sama mam zawsze wyrzuty sumienia jeśli juz
muszę zadzwonić. Swoją drogą ciekawe, jak rozwiąże się teraz ta sprawa nocnych
dyżurów pełnionych przez lekarzy rodzinnych...? Ale to już zupełnie inna sprawa.

[elasz4]

Przykro mi, ale nie zgadzam sie z tobą (katarzyną.br) uważam, że skoro miałam
ciężki poród to dlaczego mam to ukrywać. Dla mnie osobiście to był koszmar, a
pózniejsza opieka w szpitalu kwalifikowała się pod prokuratora, ale uważam też,
że przecież ktoś może na pewne rzeczy się przygotować wiedząc co może taką
osobę czekać. Poza tym uważam, ze takie wątki czytają tylko osoby, które chcą
to usłyszeć. Ja np. wychodziłam z założenia, że wolę się przygotować na coś
gorszego a potem się miło rozczarować.
Dlatego uważam, że każdy powinien mieć prawo wyboru jeśli ktoś chce wiedzieć to
dlaczego nie opowiedzieć mu prawdy.