Ratunku,14tc a zakaz seksu i ciągłe kłótnie

[anita125]

Boże, muszę się w końcu gdzieś wygadać bo to wszystko jest już nie na moje
siły.Gdy zaszłam w ciąże byliśmy strasznie szczęśliwi. Niestety w 10tyg
pojawiło się plamienie i ból brzucha. Dostałam Douphaston na podtrzymanie oraz
leżenie i zalecenie aby wstrzymać się ze współżyciem. Od tego czasu słyszałam
ciągłe wymówki i pretensje. Jest mi z tym strasznie źle, ponieważ zawsze
bardzo lubiłam się kochać z moim partnerem i robiliśmy to bardzo często.Po
ostatniej wizycie doktor powiedziała że można powoli zacząć próbować, tylko
najpierw trzeba uporać się z infekcją która jeszcze dodatkowo się
napatoczyła.A to jakieś następne 2 tyg. Zależy mi na tym związku ale
usłyszałam już tyle przykrych rzeczy, włącznie z tym że jest mnóstwo innych
chętnych dziewczyn,że lekarz jest głupi, pakowanie się partnera w środku
nocy,że już naprawdę mam dosyć tego wszystkiego. Najważniejsze jest dla mnie
zdrowie dziecka i kropka.A są przecież inne "środki zastępcze i metody", które
zastępują normalny stosunek.Jednak to nie wystarcza. Ciągle są jakieś
awantury, ja też nie jetem aniołkiem, płaczę z byle powodu jak nigdy, czuję
się nierozumiana i rozgoryczona.Dochodzą nerwy. Mój chłopak ciągle siedzi w
internecie i ogląda filmy porno.Wtedy szlag mnie trafia. To już zaczyna być
wszystko jakieś chore.Wczoraj raz spróbowaliśmy i stwierdził że nie było tak
jak by chciał bo nie czuł żebym była wyluzowana i podniecona.Teraz jestem sama
zła na siebie, bo rzeczywiście nie wiem jak miałam być wyluzowana i
podniecona, skoro nie powinnam tego robić ze względu na tą infekcję. Jak to
wszystko wytrzymać? Bardzo proszę o jakąś radę jak przetrwać ten czas, może
któraś z Was miała podobne problemy i wie jak postępować. Na szczęście z
dzidziusiem jest wszystko w porządku, ale ja mam w domu ciągłe kłótnie, ciche
dni i już wszystkiego mi się odechciało.Buuuu.......

[insomnia0]

smutne to co piszesz(( musisz normalnie spokojnie porozmawiac z partnerem..ja
rowniez od pocztku ciazy do 3 miesiaca mialam zakaz..ale nie mialam takich
scen.. powiedzialam mezowi ze ze wzgledu na zdrowie dzidziusia musimy sie
powstrzymac-nie wiedzialam na jak dlugo..i wytrwal.. w koncu ten czas nie trwa
wiecznie..tylko rozmowa..spokojna..rzeczowa...powiedz mu co i Ty czujesz..jak
Ty reagujesz na dodatkowy stres.. powinien zrozumiec.. przeciez chodzi o zycie,
zdrowie waszego dziecka..nie ma nic wazniejszego...

[mamemilka]

Rozmowa na spokojnie powinna rozwiazac istniejacy koflikt, o ile Twoj partner
jest w stanie zaakceptowac taka sytuacje, ze zdrowie dziecka jest teraz
najwazniejsze. Przechodzilam podobna sytuacje rok temu, ale musze powiedziec,z e
to co sie dzieje teraz nie wrozy dobrze na przyszlosc.Mam nadzieje,ze on
dojrzeje i zrozumie,z e Ciebie krzywdzi

[polla10]

Mój mąż prawie rok musiał wytrzymać ponieważ cała ciąża zagrozona no
i miesiąc po ciąży. Nigdy przenigdy niczego mi nie wypomniał, sam
nie chciał zbliżeń bo mógłby się zapomnieć a tego by nie chciał.
Teraz po kilku latach śmiejemy się z tych chwil z tej jego
wytrwałości. Nie wiem co bym zrobiła na Twoim miejscu ale na pewno
bym nie ustąpiła, bo jeśli odpukać puk puk coś by się stało to ten
cały ciężar spadłby na Ciebie. warto ryzykować? Wątpie! Porozmawiaj
z nim zapytaj czy jesteś warta aby poczekał na Ciebie jeszcze te
kilka miesięcy czy tygodni. Jeśli poczeka chwała mu za to ale jeśli
nie radze zmienic partnera.

[anita125]

Wiem , wiem, próbowaliśmy rozmawiać. Jest dobrze przez dzień lub dwa, a potem
byle jaka sprzeczka i wszystko sprowadza się do tego samego tematu. Raz mówi, że
mnie kocha i zrobi dla nas wszystko, zaraz potem że nie będziemy razem i on się
wyprowadza. Potem przeprasza i mówi że życia sobie bez nas nie wyobraża i że bym
tego nie brała na serio bo to w nerwach. Kocham go , tyle tylko że po prostu
przestaję mu ufać po tych wszystkich huśtawkach.A nie raz urządził takie
piekiełko, że myślałam że zawału dostanę albo wyprowadzę go sama. Ciągle mam
nadzieję, że ten ciężki okres jakoś w końcu minie, jesteśmy przecież dorosłymi
ludźmi, a życie nie opiera się tylko na seksie, czy chwilowym jego braku...

[asik_cz]

Trudno coś radzić, nie znamy całej sytuacji , całego Waszego
związku. jak było przed ciążą, czy problem jest rzeczywiście "tylko"
w braku seksu? Czy był miły, ciepły, wrażliwy, czy chciał tego
dziecka i teraz nagle mu się rzuciło na mózg?
Nie wiem, co rozmowa może pomóc. Zawsze mnie bawi, jak ktoś sądzi,
że "szczera rozmowa z partnerem" będzie cudownym lekiem, po którym
jemu sie nagle odechce, wszystko zrozumie i bedzie wyrozumiałym
partnerem do końca ciąży, albo i całego życia. Ciąża partnerki u
większości facetów nie wyzwala jak sądzę, nagle i automatycznie,
nieujawninych dotąd pokładów czułości, wręcz przeciwnie - to trudny
czas także dla niego, więc jeśli dotąd nie było idealnie, to teraz
może być gorzej.
Tulę, współczuję i nic nie radzę. Można spróbować przetrwać. Albo
sie wyprowadzić. Pozdrawiam

[mela42]

Nawet nie czytam rad Koleżanek, chociaż pewnie mądre i życzliwe. Ja mam trochę
więcej niż 30 lat, niedawno urodziłam dziecko, a mój partner bywa w domu 6 m-cy
w roku (taka praca). Okres ciąży, porodu i połogu był sprawdzianem prawdziwego,
dorosłego uczucia. Zdaliśmy go na 6.
Przepraszam, ale muszę to napisać: Twój partner jest gó..arzem.

[agusiak27]

I tu się zgodze z koleżanką....zdrowie Twoje i dziecka jest ważniejsze!!Miałam taką sama sytuacje,od 2msca zakaz i ciągłe infekcje i tez miałam gadane,aż nie wytrzymałam.....bo czasami to wydawało mi sie ,ze dla niego wżniejszy sex niz dziecko!A skoro nie umie sobie poradzic to jego problem,tyle ze nam sie wogóle nie układało jakos i potem juz było coraz gorzej.Ale tak czy siak...partner powinie Cie zrozumiec ,jak nie...to wybacz,ale chyba mało dojrzały jest.To jest dziecko a nie zabawka...i broń swoich racji -Ty je w sobie nosiszJa juz jestem w 35tc iniedługo bede to maleństwo mieć na rękachPowodzenia a jemu wyrozumiałości życze

[bell1977]

Anitko, ile let ma twój partner, bo jego zachowanie jest strasznie niedojrzałe.... Ja również miałam ciążę zagrożoną i zero seksu przez wiele miesięcy i powiem ci, że chociaż było to prawie 9 lat temu to nie przypominam sobie żadnych tego typu scen. Mieliśmy trudne chwile, ale można te sprawy załatwić bez ryzykowania życia waszego dziecka, mój mąż to rozumiał (chociaż też było mu ciężko i bywały między nami awantury ale o co innego). Może zapytaj go jak się poczuje jeśli mu ulegniesz i wasze maleństwo umrze... jak będzie się czuł wiedząc, że jego zachciewajka została okupiona taka stratą? Strasznie ci współczuję bo akurat teraz potrzebujesz wsparcia a nie awantur i tak jest ci ciężko ze świadomością, że masz zagrożoną ciążę. Ściskam cię cieplutko i myśl przede wszystkim o maleństwie i zaglądaj do nas w chwilach zwątpienia napewno otrzymasz pomoc.

[izzunia]

mam pytanie - czy Twoj partner chce tego dziecka? Bo mi wyglada na to, ze nie.
najwyrazniej nie dociera do niego, ze w Twoim przpadku albo sex albo dziecko.
A jesli bedziesz miala jak ja - przez kilka miesiecy calkowity zakaz seksu, ba
podniecania sie bo grozi przedwczesnym porodem? To co on wtedy zrobi? Dalej
bedzie sie zachowywal jak rozpuszczony bachor?
Jak on bedzie reagowal po porodzie, gdy przez 6 tygodni nie bedzie w ogole sexu,
a pozniej moze bedzie - jesli nie bedziesz obolala, pocieta, etc?

moze najwyzszy czas dorosnac?

[anulka59]

Twój partner nie dorósł do założenia rodziny-my z mężem od początku(4tydz) ciąży
musieliśmy zrezygnować nawet z pieszczot bo ja od razu miałam bolesne skurcze i
niestey tak było całą ciążę ale oboje wiedzieliśmy dlaczego tak jest i że to nie
trwa wiecznie.Porozmawiaj z partnerem tym bardziej ze gin pozwala wam już
próbować więc może wszystko się ułoży.

[kasiapro1]

Po prostu dzieciaczek,ktoremu w piekny swiat basni zakradl sie wrog-
dziecko i jest zlyt.Niedojrzaly gow...rz!!!Moze on ma jakies
problemy z seksem?Niech sie wyprowadzi,przynajmniej nie bedziesz sie
denerwowac.Zaraz po urodzeniu wskoczy na ciebie czy nie bedzie
czekal i zaliczy inna,nie odmawiajaca?Smutne to,ale w takich
sytuacjach wychodzi niestety charakter czlowieka

[ida_marcowa1]

rany...aż sie nie chce wierzyć, że takie sytuacje naprawdę się zdarzają.co to za
człowiek?a gdybyś nie daj Boże była chora, miała połamane ręce i nogi , to co?
poszukałby sobie innej, bo na seks z tobą musiałby za długo czekać?
człowiek pokazuje prawdziwe oblicze w sytuacjach trudnych.a tutaj to nie ludzkie
oblicze tylko jakiś ....gnom!
nie daj się. teraz ty i dziecko jesteście najważniejsze.a jak chłopakowi to nie
odpowiada, to niech spada do mamusi lub innej pani, która biedactwo dopieści.

[aniesiak]

no cóż...właściwie wszystko już koleżanki napisały. Ja dodam tylko: kobieto
szanuj siebie i dziecko, które nosisz w sobie i nie pozwól się traktować jak
rzecz do zaspokajania potrzeb ...

[yoo-yoo]

Moim zdaniem rozmowa nic nie da. Dziewczyna już tyle razy próbowała.
Potrzebna profesjonalna pomoc typu terapia rodzinna, ale nie u
jakiegoś domorosłego psychoanalityka tylko w jakims sprawdzonym
miejscu, wiem, że bardzo dobre terapie robi Instytut Erikssonowski.
A w ogóle to ja kiepsko widzę przyszłość tego związku. Przecież
później będzie jeszcze gorzej. Po porodzie w ogóle nie będziesz
do "użytku", potem w naturalny sposób bedziesz zmęczona, on ci
pewnie nie będzie pomagał, tylko wiecznie będzie niezadowolony, bo
przecież jego potrzeby są najważniejsze. Dziewczyno on nie dorósł,
do poważnego życia, do ciebie, do bycia ojcem. Zerwać z nim
całkowicie (wymazać z życia) nie możesz, bo w końcu już zawsze
będzie ojcem twego dziecka, ale nie rób sobie zbyt wielkich nadziei
na poprawę. Nie wiem co ci powiedzieć. Bardzo ci współczuję, bo
kiedy ty potrzebujesz największego wsparcia i miłości nie
otrzymujesz nic poza wyrzutami, awanturami i cichymi dniami. Bądź
silna, przede wszystkim dla siebie, a zaraz potem dla dziecka,
spróbuj to sobie jakoś poukładać, może znajdziesz właściwe
rozwiązanie.

[24marta24]

Wiem że liczysz na pocieszenie ale tu mi się nic innego na usta nie ciśnie jak pocieszenie że zawsze możesz go spakować i wtedy będziesz żyła ze swoim dzidziusiem w spokoju, bo tu nic dodać nic ująć. straszenie że są inne chętne? no wolne żarty, tego kwiatu pół światu również płci męskiej, może jak go spakujesz to coś do tej łepetyny dotrze? chociaż trudno w to uwierzyć, przepraszam za szczerość

czytam to wszystko i..

[mamakacperka-pl]

jestem w szoku!!!! wybacz kochana ale ten Twoj facet nie dojzal
jeszcze do bycia ojcem i do zycia "na powaznie". z tego co piszesz
to liczy sie dla niego tylko seks a nie zdrowie Twoje i malenstwa a
to juz daje do myslenia i jest nie wporzadku... do tego te jego
teksty ze jest mnostwo innych dziewczyn chetnych to juz
przegiecie... szantaz emocjonalny i tyle..a do tego daje ci do
zrozumienia ze nie jestes jedyna...wspolczuje ci bardzo.. naprawde..
ja rowniez mialam zakaz wspolzycia ze wzgledu na plamienia i ciaza
zagrozona ale moj mąz to w zupelnosci zrozumial i sam jeszcze
stopowal moje zapędy mowiac ze jeszcze nie mozna itp) porozmawiaj
ze swoim chlopakiem na spokojnie i szczerze... a najlepiej niech
pojdzie z toba na kolejna wizyte do lekarza i wspolnie z nim
porozmawiajcie.. moze wtedy do niego dotrze...
trzymam kciuki za Ciebie i za Was

[aga1981mdudi]

O tak,wizyta u lekarza przydałaby sie temu facetowi. W przypadku ciąży
zagrożonej, dla mnie wybór prosty-albo seksik albo dziecko. Dziwne tylko że twój
chłopak tego nie rozumie.Anita 125-nie daj sie.Rób to co ci dyktuje
instynkt.Rozumny facet nie namawia kobiety do seksu jesli to grozi dziecku.Wiem
że dla faceta czasem to trudne,ale żeby sie tak zachowywać,i te strony
porno...Spróbuj z nim porozmawiać.Może coś do niego dotrze.

do elkarza z facetem koniecznie!!!

[ainer1]

Anita- wez go do lekarza!!!
Najpierw do ginekologa a potem do psychiatry. Nie żartuję- jeżeli nie rozumie
Twoich argumentów albo Ci nie wierzy to fachowców faceci chętniej zwykle słuchają.

[patotinek]

nie znam całej sytuacji ale koleś chyba niedość że nie dorósł do ojcostwa to tak
na dobrą sprawę do związku bo jeżeli Ty idziesz na u tępstwa to tym bardziej on
teraz powinien powodzenia i dalej stanowczości ci życzę

[dosia2308]

Kochana..ale trafiłaś! A jak nie będziesz mogła chodzić to będzie Cię
szantażował: kromka chleba za sex?????!!!! Gratuuję mu! A niech idzie sobie
ulżyć do innej! Jeszcze sama bym go spakowała. W worki na śmieci żeby było
szybciej. Dziewczyno ocknij się! A jak dzieciaczek będzie miał kolkę to będzie
Cię zmuszał do radosnych i spontanicznych stosunków z zatyczkami w uszach?!
Radzę Ci - uciekaj póki możesz. Jestem po kilku związkach i rozstaniach. Obecnie
w trzeciej ciąży, zagrożonej, duphastonie i nospie. Też przed ciążą mieliśmy
cudowny sex. A teraz... Cóż jest nam trochę trudniej ale jest cała gama czułości
do przerobienia Dziewczyno, głowa do góry! Trochę dumy i godności!!!!! A temu
kretynowi i neurotykowi nie należy się taki dar jak dziecko. Pomyśl o tym.

[justa_m1]

Nic tylko konkretna rozmowa z partnerem o tym w jakim jesteś stanie zdrowotnym,
albo wspólna wizyta u ginekologa tu pozostaje. A jeśli nie potrafi tego
zrozumieć, to daj sobie spokój, nie zmuszaj się do współżycia, tylko po to żeby
go zadowolić. Widocznie jest niedojrzały, aby zrozumieć powagę sytuacji. A co
najgorsze nie jest gotowy na przyjęcie dziecka, skoro myśli tylko o zaspokojeniu
własnej potrzeby i nawet inne formy kontaktu z Tobą mu nie wystarczają.
Myśl teraz o dziecku i o sobie. A partner powinien Cię wspierać i nawet znosić
Twoje teraźniejsze zmiany nastroju, bo to normalne w ciąży.
Pozdrawiam i zdrowia życzę.

[gosiak-1]

Jeżeli rozmowy nie pomagają to może weź go do ginekologa na następną
wizytę, niech zobaczy Wasze dzieciątko na USG, poproś jeszcze raz
lekarza o wytłumaczenie dlaczego musicie powstrzymać się od
współżycia. Poza tym możecie popróbować jeszcze innych technik.
Jestem teraz w 33 tyg. i od 3 mies.ciąży nie możemy się kochać.
Twój partner musi chyba przejść szybki kurs dojrzewania. Jeżeli to
nie pomoże to pamiętaj, że Ty i dzieciątko jesteście najważniejsze.
Jeżeli on tego nie rozumie, to nie widzę go w roli dobrego tatusia,
bo to źle wróży na przyszłość...

[sharlee]

Niestety zachowanie Twojego partnera świadczy jedynie o jego kompletnej
niewiedzy, beztroski, egoizmu i co najgorsze zupełnej niedojrzałości do bycia
ojcem. Współczuję Ci ogromnie!

Zacznij mu przemycać w jedzeniu jakiś brom

[nisar]

albo coś w tym stylu.
Gupek.

Do licha...

[robatchek]

Irenka Kwiatkowska kiedyś śpiewała - katuj, tratuj, ja przebaczę wszystko ci jak
bratu... Anitko, czy przypadkiem nie tli się w Tobie poczucie winy za to, że
aktualnie jesteś, nazwijmy to, lekko niepełnosprawna? Masz żal do siebie o to,
że Twój partner nie może otrzymać od Ciebie tego, co niby mu się należy. Dałaś
mu wczoraj, i...? Porażka, nie? Powiem Ci, że to bardzo cwany chłopiec jest.
Doskonale widzi, że może Tobą dowolnie manipulować, wymaga zrozumienia dla jego
popędu i wybujałego libido. Nie dasz mi, wezmę sobie inną... Dziewczyny napisały
już właściwie wszystko - że niedojrzały, że egoista, że do lekarza z nim
koniecznie. Podpisuję się pod tym obiema rękami, pod jednym warunkiem - on do
lekarza, owszem, zwłaszcza do psychiatry, bo jeśli chodzi o ginekologa, to może
być różnie - zniechęci się zupełnie albo zacznie, na swój sposób, litować. Ale
Ty także do specjalisty, psychologa. Bo to niemożliwe jest, żeby normalna,
fajna, młoda dziewczyna, bez jakiejkolwiek przyczyny pozwalała sobie na takie
zachowanie. Brak Ci pewności siebie, przyzwalasz mu na robienie tego, czego sama
nie akceptujesz - filmy porno, awantury o seks, dobieranie się do Ciebie
podstępem, po nocach. Tylko patrzeć, jak Ci czegoś usypiajcego dosypie i
"weźmie" na śpiocha, nie myśląc o tym, że może własnemu dziecku zaszkodzić, bo
parę ruchów posuwisto-zwrotnych jest więcej warte od zdrowia czy życia.
Jeśli zaś nie chcesz psychologa, sama zrób sobie rachunek sumienia i zastanów
się, skąd u Ciebie tyle uległości. Zależna jesteś od niego, i musisz się
podporządkować? W Twoim domu rodzinnym ojcec tak matkę traktował, więc wydaje Ci
się, że tak ma być? Może zwyczajnie boisz się samotności i etykietki rozbitej,
czy, tfu, patologicznej rodziny?
Piszesz, że Ci się odechciało... Czego? Faceta ignoranta, dziecka, ciąży,
cichych dni, a może ciągłego ulegania jego zachciankom, bycia manipulowaną?
Zastanów się...

Życzę Ci dużo cierpliwości, zdrowiutkiego dzieciaczka i wiele zdrowego rozsądku.
I przemyśl sobie to, co Ci napisałam....

Pozdrawiam serdecznie!
R.

[aga1981mdudi]

robatchek,doskonale to ujęłaś.Nic dodać nic ująć.

[robatchek]

Dziękuję! Taki ze mnie domorosły pseudopsycholog....
Ale to, że być może trafiłam, wcale mi jakoś dumy nie przysporzyło... Trzeba
pomóc dziewczynie, bo się zakręci i jeszcze jakie nieszczęście z tego wyniknie,
ehhh...

[alena30]

Kurczę, jak przeczytałam ten wątek to w pierwszej chwili pomyślałam,
że to tylko prowokacja i coś takiego raczej nie jest możliwe w
dzisiejszych czasach. Prawdę mówiąc, brak mi słów!!! Naprawdę!

Poślij Go do diabła!!!!

[joasia81]

Nawet nie moge czytać takich postów bo szlag mnie trafia ale nie
wiem czy byłabym zła bardziej na Twojego partnera za egoizm i
beznadziejne zachowanie czy na Ciebie że w ogóle dyskutujesz z nim
na temat seksu gdy życie Twojego dziecka jest zagrożone.
Na zakończenie ja w 6tc trafiłam z krwawieniem do szpitala tabletki
leżenie plackiem uspokoiło się w 14tc ale ciaza do końca juz była
pod ścisłym nadzorem. Z mężem nie sypialismy przez całą ciąże!! w
ogóle radzilismy sobie "ręcznie" chodzi o niego bo ja nie moglam. On
mnie kocha i dziecko dlatego tak sie zachował.
Twój partner kocha tylko siebie i zawarośc spodni.
Przepraszam za dosłowność i jeśli Cię uraziłam

Pozdrowienia i nie daj się

[hancik5]

Litości, dziewczyny, wybierajcie sobie normalnych facetów !! Wiążecie z dupkami,
a potem płacz i zgrzytanie zębów.

[74agajg]

Dziewczyny już wszystko napisały, ja tylko dodam : dziewczyno
zastanów się i to szybko czy ten d...pek jest wart Ciebie i tego
dziecka ????
Ja już bym go dawno spakowała.

[morcheeba77]

...jeszcze nie jest za późno...przemyśl, to.Ten facet nie jest Ciebie wart.NIGDY
nie licz na to,że KOMUKOLWIEK ZMIENI SIE CHARAKTER...Nigdy
Morch

Postawcie się w sytuacji Anity

[bell1977]

Dziewczyny wiem, że macie dobre chęci i wasze wszystkie rady wynikają z dobrego serca, od jakiegoś czasu jestem na forum i nie mam co do tego wątpliwości, ale warto walczyć o związek tym bardziej dla dziecka. Ja sama miałam parę razy takie spięcia z mężem, że gdyby nie dziecko to rozstalibyśmy się a teraz jestem bardzo szczęśliwa i staramy się o rodzeństwo dla naszego synka. Po prostu niektórzy faceci nie zagłębiają się i nie analizują spraw i problemów tak jak my - kobiety. Mój mąż, na przykład, jak sie okazało po baaaardzo szczerej rozmowie, wcale nie zdawał sobie sprawy, że pewne jego zachowania i słowa mnie bardzo ranią, ale jak zobaczył to moimi oczyma to zmienił się (jestesmy małżeństwem 10 lat). Więc zamiast pakować go, to chyba jednak lepiej przynajmniej spróbować poskładać wszystko do kupy i stworzyć prawdziwą rodzinę dla mającego się narodzić maleństwa. A jeśli mimo wszystko się nie uda to przynajmniej będzie miała dziewczyna świadomość, że spróbowała. No i wszystko zależy oczywiście czy Anita go kocha, jeśli nie, to faktycznie lepiej dać sobie spokój teraz i poukładać wszystko od nowa , ale osobno, bo po porodzie z pewnościa nie będzie wcale łatwiej, wiem z doświadczenia i myślę, że każda z was to potwierdzi.

[sylwia.ax]

Współczuję. Skoro facet nie jest w stanie tego wytrzymać to co
będzie jak pojawi się dziecko i nieprzespane noce. Przykro mi, ale
jakiś nieodpowiedzialny gó..arz Ci się trafił.Ja zastanowiłabym się
nad przyszłością.
pozdrawiam i życzę szczęścia i zdrowia

[renatz]

taaaak.....mozna by wiele napisac, wiele zostalo powiedziane i
napisane. /wez partnera na USG. Niech zobaczy dziecko, moze nawiaze
jakas wez z dzieckiem. to chyba jedyna rada. trzymam kciuki.

[szyszunia11]

Dziewczyno, przepraszam ale ten człowiek z takimi tekstami, takim zachowaniem nie jest wart Ciebie ani dziecka. Moim zdaniem żadna "szczera rozmowa" tu nie pomoże... bardzo dobrze, że to wyszło teraz - moim zdaniem taki związek nie ma przyszłości, może to mocne słowa, ale jego zachowanie jest skandaliczne.

[mamadana1984]

Bardzo mi przykro, że masz taki kłopot. Myślę, ze twój men jest typem
seksocholika i bardzo przydałaby się rozmowa z psychologiem, a także z
ginekologiem. Powiedz swojemu ginowi, że masz taki problem i żeby wytłumaczył
twojemu menowi, jak bardzo może zaszkodzić. Zdrowie dziecka jest ważniejsze od
jego zaspokojenia!

[tulejka_lejka]

Tak przeczytałam to ze smutkiem ale i zrozumieniem, bo mnie
przydarzyła się podobna historia i prawde mówiąc nigdy nie sądziłam
że cokolwiek takiego mi się zdarzy. Byliśmy ze sobą ponad dwa lata,
on bardzo dziecka chciał i mnie namawiał, ja jakoś nie rwałam się do
tego. Wreszcie się zdecydowaliśmy i jak tylko się dowiedział zaczęła
się szopka. Obrażanie mnie, traktowanie jak przedmiot i nie liczenie
się z uczuciami. Tak jakby uznał że już sprawa jest załatwiona i
może przestać się starać . Kiedy zostawił mnie teraz na święta samą
zdążyłam sobie przemyśleć wszystko i dojść do tego czego nie chce.I
wiem jedno źle wybrałam ojca dla mojego dziecka ale też nie mam
zamiaru się męczyć. postanowiłam przeżyć tą ciążę i macierzyństwo
sama,bo lepsze jest liczenie na samą siebie, niż facet obok który
Cię rani.