macierzyński a potem co???

[elle2006]

Hej dziewczyny nie wiem jaka jest u Was sytuacja, ale mi sen z
powiek spędza to, że zaraz po macierzyńskim będę musiała wrócić do
pracy. Niestety po 1 ze względu na zarobki a po 2 zależy mi na pracy
i nie chcę przedłużać swojej nieobecności. Na samą myśl,
że "zostawie" dziecko pęka mi serce.
Następnym problemem jest co zrobić z dzieckiem. Na żłobek za
wcześnie, babcie młode aktywne zawodowo, moja babcia nie da rady,
opiekunka- cieżko znaleźć a jak już o jakiejś słyszę to liczy sobie
straaaasznie dużo....za dużo jak na nasze możliwości. No i jak widać
jestem w kropce (
Licze że z czasem znajdzie się jakieś wyjście z sytuacji.
Kurcze zamiast tego becikowego rząd powinien pomóc kobietom w inny
sposob np. płatny wychowawczy ech........

Dajcie znać jak to będzie u Was wyglądało, może mnie przy okazji
oświeci. Pozdrawiam

[malda_80]

Ja też wrócę zaraz po macierzyńskim do pracy. Nie damy rady z jednej
pensji. My pracujemy na zmiany, więc trzeba będzie tak zorganizować
grafiki, żebyśmy się wymieniali. Na te kilka godzin, gdzie się
rozminiemy przyjedzie pewnie moja mama. Jedyny komfort z tym. Dla
mnie to właśnie chore. Macierzyński tylko 18 tygodni, dzieci do
żłobków przyjmują przeważnie od roku. A tych żłobków tyle co kot
napłakał... Wychowawczy bezpłatny... Nie wiem co bym zrobiła, jakbym
nie miała pomocy w mamie. A i tak wydaje mi się, że te 16 tygodni to
za mało... Dziecko jest jeszcze bardzo niesamodzielne. Powinien
trwać z rok...

[memphis90]

A czemu na żłobek za wcześnie? Moja mała albo zostanie z tatusiem (wersja
optymistyczna- dziecko bezobsługowwe, pozwalające rodzicom pracować), albo
pójdzie do żłobka (wersja realistyczna- dziecko wymagające ciągłego
zainteresowania, nie pozwalające na pracę w domu). Na opiekunkę nas nie stać-
żądają więcej pieniędzy, niż sama zarabiam...

[magdziaa77]

ja z pierwsza córką nie mogłam znaleźć dobrej niańki i naprawdę
miałam obawę, żeby iść do pracy a moje dziecko będzie z osobą, która
mi nie odpowiada.
A że mąż mógł akurat posiedzieć 2,5 miesiąca w domu, to po 8
miesiącach oddaliśmy Olę do prywatnego żłobka. To był początek lata,
więc na szczęście zdążyła oswoić kilka zarazków i bakterii przed
jesienią i nie chorowała tak często. I to był super wybór. Stać mnie
wprawdzie na niańkę, ale w ten sposób zaoszczędziłam parę złotych. i
do dzisiaj jestem b. zadowolona. A żłobek naprawdę polecam
(oczywiście musi się podobać rodzicom) i wcale nie uważam że to jest
jakieś ostateczne rozwiązanie.
Teraz jestem w trochę lepszej sytuacji finansowej, więc jak urodzę
drugie dziecko, to na pewno posiedzę przynajmniej rok. Jasne, że
boję się utraty pracy po wychowawczym, ale też wiem jak cierpiałam
jak poszłam do pracy po pierwszym macierzyńskim i 1,5 miesiąca
wychowawczego.

Pozdrawiam i życzę dobrych decyzji.

ps. naprawdę szkoda, że tak trudno np. znaleźć pracę na
wychowawczym, albo np. pracowac na pół etatu. Uważam, że to byłoby
super rozwiązanie finansowe dla wielu rodzin, a dziecko też by na
tym skorzystało. Przynajmniej w moim zawodzie trudno o takie
rozwiązanie.

[judyta2000]

A czemu na żłobek za wcześnie? Jeśli w twoim mieście nie masz
problemu ze żłobkiem to jesteś szczęściarą. Też tak kiedyś myślałam,
przecież są żłobki... i rzeczywistość okazała się zupełnie inna.
Mała urodziła się w maju i aby iść do żłobka musi mieć:
- skończony 1 rok
- dzieci zaczynają od września (czyli miałaby wtedy rok 1 4
miesiące),
- zapisy były tylko w jeden dzień, decyduje kolejność zgłoszeń, więc
ci pierwsi szczęściarze stali w kolejce już od 3 rano, ja ustawiłam
się o 7 i dla małej już miejsca nie było nawet na liście
rezerwowej... Całe szczęście mam babcie, ale w innym przypadku
byłoby ciężko wrócić do pracy...

[memphis90]

> Licze że z czasem znajdzie się jakieś wyjście z sytuacji.
> Kurcze zamiast tego becikowego rząd powinien pomóc kobietom w inny
> sposob np. płatny wychowawczy ech........

Już widzę te tysiące kobiet utrzymujacych się przez całe życie z siedzenia w
domu z dziećmi... A kto niby miałby na nie pracować?

[elle2006]

Złobek jak najbardziej wchodz w grę, ale u mnie przyjmują dzieci
które mają conajmniej roczek a moje będzie miało niecałe 5 miesięcy
jak wrócę do pracy

[jagnieszka1981]

zeby byc całe życie na wychowawczym to trzeba niezłe stado dzieci urodzic... A
jesli juz by się komuś udało, to przy dzisiejszym stanie naszej demografii,
nawet ty powinnas takiej pani pogratulowac i sie dorzucic, bo jej dzieci beda
kiedys pracowac na twoja emeryture... hehe..
a poza tym "siedzenie w domu" to nie jest adekwatne określenie na wychowywanie
dzieci, zwłaszcza gromady, więc widac ze sama nie masz ani jednego a się
wymądrzasz...

[jagnieszka1981]

a tak w ogóle to na tym forum nie chodzi chyba o to zeby swoje poglądy wypisywac
tylko wesprzec, poradzić, pocieszyc, czyli POMÓC; krytyki i chamstwa zewsząd
pełno, tu jest niepotzrebne

[memphis90]

IMO forum jest miejscem jak najbardziej odpowiednim do wpisywania swoich opinii.
Autorka akurat nie prosiła o pomoc, poradę czy pocieszenie.

[memphis90]

> zeby byc całe życie na wychowawczym to trzeba niezłe stado dzieci urodzic...
Rekord świata to 69 dzieci urodzonych przez pewną Rosjankę pod koniec XIX
wieku... Więc kobieta sporo potrafi

A
> jesli juz by się komuś udało, to przy dzisiejszym stanie naszej demografii,
> nawet ty powinnas takiej pani pogratulowac i sie dorzucic, bo jej dzieci beda
> kiedys pracowac na twoja emeryture... hehe..
Na moją emeryturę zapracują moje osobiste dzieci... I mój fundusz inwestycyjny.

> a poza tym "siedzenie w domu" to nie jest adekwatne określenie na wychowywanie
> dzieci, zwłaszcza gromady, więc widac ze sama nie masz ani jednego a się
> wymądrzasz...
Kochana, akurat wiem doskonale, co to wychowanie małego dziecka, bo praktycznie
wychowałam moją młodszą siostrę, podczas gdy rodzice siedzieli do nocy w pracy.
I naprawdę nie jest to takim problemem jak utrzymywanie tego domu plus praca
jeszcze zawodowa.

[sajgonetka]

> Już widzę te tysiące kobiet utrzymujacych się przez całe życie z siedzenia w
> domu z dziećmi... A kto niby miałby na nie pracować?

mam wrazenie, że ja już swoje 'wypracowałam', żeby móc posiedzieć nawet z
dwojgiem dzieci w domu
dodatkowo - mąż pracuje, więc składki tez odprowadza..

tysiące kobiet - na pewno nie chyba mało kto miałby az takie siły fizyczne i
predyspozycje, aby siedziec w domu z gromadką dizeci. bo jak wiadomo - samo
'siedzenie' w domu to nie pilot tv, ale mnóstwo pracy, obowiązków i
odpowiedzialności.
nasze matki miały zagwarantowane 3 lata płatnych urlopów wychowawczych,i jakoś
gospodarka nie siadła, a dzięki temu my jesteśmy na świecie i tak to się kręci..

[pirolina]

> nasze matki miały zagwarantowane 3 lata płatnych urlopów wychowawczych,i jakoś
> gospodarka nie siadła, a dzięki temu my jesteśmy na świecie i tak to się kręci.

Akurat nasze matki to miały urlopy wychowawcze za komuny i mówienie w tym
kontekście o gospodarce, która nie siadła, jest co najmniej zabawne.

[lilith76]

Po macierzyńskim chyba żłobek.
Nie damy rady z jednej pensji i to nie kwestia "nie wychodzenia do kina i teatru", czy braku nowej plazmy. Moja mama dwa tygodnie temu nagle zmarła, a nie pracowała w domu i czekała na moją ciążę. Tak się mocno nastawiłam na jej pomoc, że teraz ledwo ciągnę psychicznie.
Nie wiem, czy zdecydowałabym się na wychowawczy, nawet płatny - powrót na rynek pracy (zajęty absolwentami i reemigrantami z Irlandii) po 3 latach i bycie traktowaną jak larwa, która "byczyła się i leniła" przez tyle czasu

[pacynka27]

Wrócę do pracy. Na kilka miesięcy zatrudnię nianię. Babcia jest na miejscu i nie
pracuje ale ma tak wiele różnych schorzeń, że nigdy nie wiadomo jak będzie sie
czuła danego dnia - na szczęście będzie mogła "przypilnować" opiekunkę. Jak
maluch skończy rok pójdzie do żłobka.
Ze starszym synkiem siedziałam dopóki nie poszedł do przedszkola ale teraz nie
mogę sobie na to pozwolić (większa rodzina = większe wydatki) i nie chcę
rezygnować z pracy sprawiającej mi satysfakcję (w moim małym mieście jest bardzo
mało prawdopodobne żebym znalazła podobną pracę).

[variuss]

elle2006, może byłoby ci wygodniej pracować np na pół etatu,
przynajmniej na początku? Pracowałabyś przez np 3 dni w tygodniu
parę godzin dziennie, wtedy może koszty niani cię nie zrujnują i
bedziesz jednocześnie więcej czasu z dzieckiem. Taki model jest
super popularny na zachodzie Europy.
Może masz sąsiadkę, która jest w domu ze starszymi dziećmi i chętnie
się zaopiekuje twoim maleństwem przez te kilka godzin?

[elle2006]

Niestety w mojej pracy nie wchodzi w grę praca na 1/2 etatu. Pewnie
i tak zostawałabym po godzinach i pewnie pracując na cały etat też
tak będzie. Lubię swoją pracę i nie chcę z niej rezygnować, ale
dyrekcja niestety nie jest przychylna młodym matkom (słyszałam tekst
do dziewczyny żeby się zastanowiła czy praca czy dziecko )

Narazie najbardziej prawdopodobna jest wersja że po macierzyńskim
wykorzystam 3 tyg. zaległego urlopu, póżniej z 2 tyg. urlopu
wykorzysta mąż a na pół roku zatrudnimy opiekunkę. Jakoś będziemy
musieli zacisnąć pasa i się przemęczyć, później żłobek.

[madziuchna23]

jestem nauczycielem i mam to szczęście, że po macierzyńskim będą wakacje czyli
jeszcze dwa miesiące mi się uda przedłużyć, niestety na wychowawczy też nas nie
stać i liczę po prostu na to, że teściowa nam pomoże, żłobka nie biorę pod uwagę
bo mimo, że mieszkam w "wielkim mieście" to żłobków jest mało i są beznadziejne

[larie]

moja kuzynka jest nauczycielem i ostatnio wspomniała, że jest coś
takiego jak rok takiego specjalnego urlopu dla was. Główie dla celów
zdrowotnych (gardło etc), chyba po jakimś stażu pracy, ale
nauczycielki wykorzystują to na dziecko, albo, jak etatów brak, to
można się wymieniać w szkole i co rok jedna na takim urlopie dzięki
cxzemu pozostałe pracują. nic więcej nie wiem w tej kwestii.

[variuss]

> nie wchodzi w grę praca na 1/2 etatu <
Niestety, tym sie własnie różnimy od zachdniej europy- za to mamy
żenujące becikowe, jakby nie mozna było za te pieniądze wydłużyc
macierzyńskiego chociaż o 2 tyg albo zamienić to na ulge dla
pracodawcy żeby skrócił czas pracy młodej mamy!

Podpowiem ci, że dla kobiet karmiących przyszługują dwie - pół
godzinne przerwy w pracy, które to można sobie połaczyć i wychodzić
wczesniej z pracy o godzinę. Warto skorzystać!

Ja po macierzyńskim idę na "świadome" bezrobocie, ale mam taki zawód
że moge (jeśli zechę) pracowac w domu po 2-3 godzinki dziennie na
własny rachunek.
Prawda jest niestety taka, że cokolwiek się nie wybierze, zawsze sie
bedzie żałowało tej 2 opcji- kobiety, które biegaja do pracy
zazdroszą tym, co sa w domu z dziecmi i na odwrót.

[janana]

> kobiety, które biegaja do pracy
> zazdroszą tym, co sa w domu z dziecmi i na odwrót.

Nie zawsze. Nigdy przenigdy nie zazdrościłam kobietom w pracy będąc w domu z
dziećmi.

A teraz nie wiem co zrobię, urlop wychowawczy wykorzystałam, podczas niego
pracowałam w domu, ale nie w ramach mej stałej pracy, tylko zlecenia z zupełnie
innej branży.
Nie wyobrażam sobie zostawić takiego maluszka nawet tylko na pół dnia, nie chcę
przerywać tak szybko karmienia, mam ową możliwość pracy w domu, ale jeżeli
zrezygnuje z etatu musiałabym założyć firmę (bo ubezpieczenie itp.), a lękliwa
jestem...

[uccellino]

Ja to chyba nie pomogę, bo po prostu nie wyobrażam sobie bycia z
dzieckiem w domu krócej niz rok-półtora (a i to wydaje mi się
strasznie krótko)... A potem opiekunka, żadne babcie.

[madlenka77]

Hej Dziewczyny, mam trochę doświadczenia w tym temacie wybór
formy opieki nad naszym maluszkiem śnił mi się po nocach i naprawdę
nie był łatwy, w końcu wynegocjowałam w pracy pół etatu i
rzeczywiście praca na pół etatu jest fajnym rozwiązaniem , ja tak
pracowałam przez rok, na cztery godzinki do pracy a z dzidziusiem
opiekunka,a potem całe popołudnie z synkiem; tylko potem niestety
miałam problem z powrotem na normalne warunki bo pracodawca idac mi
na rekę i dając pół etatu musiał zatrudnić jeszcze jedna osobę, tak
że ostatecznie musiałam zmienić pracę , jakoś udało się bez bólu,
naszego synka wozimy teraz do tej samej opiekunki na 9 godzin i tak
jeszcze przez rok, aż pójdzie do przedszkola. No nie jest to tanie
rozwiązanie, ale nie mamy raczej wyjścia, najważniejsze że mu tam
dobrze i chętnie jeżdzi. Teraz staramy się o drugie dziecię i chyba
też zostanie z opiekunką , bo nie stać nas na wychowawczy
niestety ,chociaż chętnie bym została tym razem w domu, żłobek
raczej nie wchodzi w grę , za dużo się nasłuchałam o chorobach
maluszków, że dopóki jeszcze stac nas na opiekunke to wolę to
rozwiązane, tym bardziej że mam już zaufaną swoją Wierzę Wam że
zastanawiacie się już teraz co dalej bo też tak miałam i wybór wcale
nie był taki oczywisty i łatwy, ale głowa do góry , rozwiązanie samo
przyjdzie, trzeba przeanalizowac na co was stać finansowo i
ograniczyc się do tego , nie obwiniać się że musicie zostawić
dziecko w żłobku czy z opiekunka i iść do pracy, bo dziecko też to
wyczuje i będzie mu źle, takie jest życie i trzeba się z tym
pogodzić, takie czasy , tak naprawde niewiele kobiet może zostać na
wychowaczym i sie nie martwić o kaskę. Moim zdaniem najważniejsze to
podejść do tematu rozsądnie i cieszyć się tym co się ma ,
pozdrawiam

[tu_mama]

ja mam to samo.
narazie wymysliłam tylko tyle, że w tym roku nie wykorzystam urlopu,
zostało mi 22 dni. ten zaległy urlop wykorzystam w przyszłym roku po
macierzyńskim, wyjdzie dodatkowy miesiąc (rodze pod koniec listopada
tego roku).
potem przemyśle wychowawczy, ale góra 1-2 miesiące.
i dalej niańka... nic więcej nie wymyśliłam.

[memphis90]

Kurczę, a ja właśnie przeczytałam, że ze żłobkami jest krucho, dzieci trzeba
zapisywać w zasadzie przed poczęciem, a i tak miejsce nie jest pewne... Mam
tylko nadzieję, że dziennikarze jak zwykle przesadzają, inaczej tatuś będzie się
musiał nauczyć pracowac jedną ręką i zezując stale na małą...

[variuss]

> właśnie przeczytałam, że ze żłobkami jest krucho <

Mogę ci powiedziec, ze np w Warszawie ze żłobkami i przedszkolami to
nie jest krucho tylko to jest DRAMAT! To samo z niańkami.
Państwowe złobki są niemal nieosiągalne ( trzeba życ w nędzy i być
samotną matką), prywatne poniżej 1000 zł schodzą jak gorące
bułeczki,a złobki od 1000-1500 schodzą jak ciepłe bułeczki i zostaja
te powyżej 1500 zł. Niańka na cały dzień to koszt min 2000 do 2500
tyś.

rezerwacja żłobka

[ursz-ulka]

nie tylko w warszawie, w kaliszu moje znajome rezerwują dwa lata do
przodu...

[madzia10011985]

jakos nie moge zrozumiec kobiet ktore za wszelka cene chca wrocic do
pracy.nie mowie o tych ktore naprawde dobrze zarabiaja i mimo
oplacenia niani czy zlobka maja spory zarobek...w moim przypadku po
oplaceniu opiekunki czy zlobka zostalo by mi tyle co mam
wychowawczego wiec nie wyobrazam sobie zostawic dziecka pod opieka
obcej kobiety.nie po to sie na nie decydowalam zeby po kilku
miesiacach wrocic do pracy a moje malenstwo bedzie wychowywane przez
obca osobe.ale taka decyzja jest sprawa kazdej matki.ja jak juz
mialabym cos wybrac to chyba jednak postawilabym na
opiekunke...jakos do zlobka balabym sie oddac moje malenstwo po
drugie zaczelyby sie choroby i wogole...narazie jestem z moja corka
juz rok i zamierzam wykorzystac caly wychowawczy.

[gardenia_nowak]

po macierzyńskim urlop, 33 dni uzbierane z zeszłego i tego roku, a potem
zobaczymy, jaki nam się dzieciak trafił. Tak jak pisała Memphis "obługowy" czy
"bezobsługowy". Ja już przed ciążą chciałam zmienić pracę, ale mnie natura
zaskoczyła w półkroku i stwierdziłam, że w takim razie poczekam z tym. Pewnie
pod koniec roku wyślę kilka cv i zobaczymy, ile jestem warta. Mój mąż też cały
czas monitoruje rynek, a przy okazji ma jeszcze działalność gosp., którą na
zmianę doglądamy, więc w sumie to zależy, któremu z nas uda się znaleźć lepiej
płatną robotę. Idealnie byłoby, gdyby ta jedna pensja starczała nam na wygodne
życie, wtedy drugie byłoby w domu z małym i pilnowało interesu, żeby wypracować
bonusowy dochód. Generalnie mocno liczę, że przy dziecku jednak da się pracować
w domu , dla mnie to byłoby idealne rozwiązanie.
Rozważam też wychowawczy i wynegocjowanie z obecnym pracodawcą telepracy na
zlecenie, ale cóż, życie pokaże, jak to naprawdę będzie.

[tu_mama]

ja też najbardziej chciałabym iść na wychowawczym i pracować na
zlecenie.. mogłabym, mam nadzieje, że wszystko się "złoży" po mojej
mysli stała praca wtedy mogłaby poczekać

[embeel]

Jutro zaczynam 27tc i ide zlozyc plik papierow do merostwa, w tym
nasze zaswiadczenia o zarobkach z ostatnich 3-mcy, oswiadczenie
podatkowe, a i tak pewnie czegos zabraknie.
Potem bedziemy mieli rozmowe kwalifikacyjna , bo dzieciakow
oczywiscie wiecej niz miejsc i moze, jesli dobrze wypadniemy i
niezle nam z oczu patrzy, to potem nas przyjma.
We Francji dzieciaczki przyjmuja od 10tg, bo tyle trwa urlop
maciezynski i choc serce mi sie kraje, to chyba nie bede miala
wyjscia, chyba ze wygramy na loterii.
Trzymajcie kciuki za rozmowe!

[klubgogo]

Macierzyński 18 tygodni, zaległy urlop 21 dni i bieżacy 26 dni, zatem już jest pół roku. I też muszę wrócić do pracy, nie wiem co dalej. Babcie są 300 km dalej, nie mam stałego meldunku, zeby ubiegać się o żłobek, prywatny to pewnie wydatek 3/4 mojej pensji, i chyba tylko to mi zostanie. Jak znajdę miejsce...

Moja mama

[olik1980]

Jest 50-letnią emerytką, mieszka 10 km od nas, ma swoje auto i dom z ogrodem.
Myślę że nigdzie mojemu dziecku nie będzie lepiej. Bez mamy bylibyśmy w kropce...

[krasulas]

Rok po urodzeniu pierwszego dziecka wróciłam do pracy - innej firmy,
na to samo dobrze płatne stanowisko. Pracowałam, ale zero
satysfakcji. Pomimo, że nie wracałam późno, miałam nieco wyjazdów -
ogromną ilość miał mąż (już zmienił pracę) - coś traciłam. Córką
opiekował się dziadek i dochodziła babcia (nawet mieszkanie
zmieniliśmy na sąsiednie dla nich osiedle). Było ok, ale... nie
chciałam tak. Zakończyłam po roku karierę i zostałam w domu na 2
lata. Oglądałam nagrane przez tatę filmiki - pierwsze kroki, zabawy
na śniegu itd... Jednak znowu wróciłam do pracy... I, teraz po
drugiej ciąży nie wracam do pracy. Na szczęście sytuacja fiansowa
nam na to pozwala, choć mąż ma nieco nóż na gardle Ryzykujemy, a
widzę, że rodzice odetchnęli z ulgą.
pzdr

[madzia10011985]

ja tez jestem tego zdania ze dzieci powinni wychowywac rodzice.po co
decydowac sie na dziecko skoro nie mozna sledzic ich
postepow.dziadki oczywiscie kochaja ale to nie to samo co
rodzice...wiem cos na ten temat bo za swoich czasow tez wychowywali
mnie dziadkowie,a o niani czy zlobku wogole nie ma mowy.ja jestem
tego zdania ze dziecko w takim przypadku jest wychowywane bez
uczucia a kiedys moze miec zal do rodzicow ze poswiecali mu za malo
czasu.niechce tu nikogo urazac ale takie jest moje zdanie.ja obecnie
jestem na wychowawczym,maz pracuje i jakos wiazemy koniec z koncem a
ja przynajmniej mam satysfakcje z wychowywania coreczki i pewnosc ze
jest szczesliwa.

[kaamilka]

No proszę Cię! Co Ty mówisz? Mam mieć żal do mojej mamy, że chodziła
do pracy a ja do żłobka...!? Miałam pół roku jak poszłam do żłobka,
tak samo mój brat. Potem przedszkole albo babcia albo ciocia. A
mając siedem lat biegałam z kluczem na szyji, mając 8-9 odbierałam
brata z przedszkola (i jaka byłam wtedy dumna, że jako starsza
siostra odbieram młodszego brata). I jakoś żadne z nas nie ma
niczego za złe rodzicom! Wręcz przeciwnie - z rozrzewnieniem
wspominamy jazdę do przedszkola na bagażniku tatowego roweru.
Byliśmy typowymi dziećmi i typową rodziną PRL i każde z nas jest
szczęśliwym człowiekiem. Wręcz przeciwnie - nie lubie teraz osób,
które jako dzieci do 10 roku życia siedziały z mamą w domu, bo to są
teraz zazwyczaj egoiści i samoluby niepotrafiące same o siebie
zadbać.

[embeel]

Tez nie wyobrazam sobie miec zalu do rodzicow, ze oddali mnie do
zlobka a potem do przedszkola a babcie byly dochodzace.
Kochali mnie i kochaja jak potrafili najlepiej. A dzieki temu, ze
oboje pracowali, to moglismy zawsze wyjechac na wakacje i nigdy nam
niczego nie brakowalo.
Mnie tez sie serce kraje,ze bede musiala oddac moje malenstwo do
zlobka i to prawdopodobnie po 10 tygodniach, bo tu tylko tyle daja,
potem mozna jeszcze wycisnac 2 tyg. tzw. urlopu chorobowego, ale
lekarze niechetnie daja, bo kontrole sa duze, ale nie wyobrazam
sobie z drugiej strony, aby cala odpowiedzialnosc finansowa
spoczywala na barkach meza, ktory i tak lepiej zarabia, ale zawsze
sie troche dorzuce do budzetu, a przeciez malej nie bede kochac
przez to mniej.

Obserwuje we Francji model zlobkowo-opiekunkowy (szczesliwi ci, co
maja zlobek, bo opiekunka pozera straszne pieniadze) i nie mam
wrazenia, ze dzieciaki czuja sie mniej kochane. Nie fukcjonuje tu
tez prawie wogole instytucja babci dochodzacej i jakos swiat sie
kreci.

Pracuje nad tym, aby w pewnym momencie przejsc na wlasne konto,
wtedy bede miala bardziej elastyczne godziny, swoj gabinet i bede
mogla poswiecic wiecej czasu dzieciom, ale w tej chwili jeszcze jest
to niemozliwe...

[kaamilka]

> Kochali mnie i kochaja jak potrafili najlepiej. A dzieki temu, ze
> oboje pracowali, to moglismy zawsze wyjechac na wakacje i nigdy
nam
> niczego nie brakowalo.
O, i to też jest bardzo ważne. Dzięki temu, że rodzice pracowali
nigdy nam niczego nie brakło. Zawsze były wakacje, zabawki z pewexu -
nie mówię, że rodzice zastępowali nam zabawkami czas spędzony
razem. Jeśli ojciec albo matka zarabiają wystarczająco dużo, żeby
spokojny byt zapewnić dzieciom to powiedzmy, że ok, ale jeśli
dziecko ciągle czuje zaciskanie pasa, to chyba średnio fajnie (nie
mówię o sytuacji, gdy oboje pracują - to już inna para kaloszy), a
skoro można tą sytuację polepszyć to dlaczego nie skorzystać. Dzieci
nie są szczęśliwe jeśli wszystkiego muszą sobie odmawiać.

[krasulas]

Macie rację! Dlatego, nie siedziałabym po porodzie w domu, gdyby nie
optymalna sytuacja finansowa (choć w totka nie wygraliśmy) Taką
decyzję wspólnie podjęliśmy - choć życie układa rózne scenariusze i
kto wie jak za rok będzie. Ja też chodziłam do p-kola (wcześniej
pomagała mamie babcia, która tylko jej marudziła- pomimo, że byłam
grzecznym dzieckiem). Poszłam rok wcześniej - "powtarzałam" Maluchy.
Mama, pedagog, miałam dosyć stresującą pracę i zdarzało się, że
emocje nieco wyładowywała na mnie - pamiętam to do dziś! Na
szczęście całe wakacje spędzałam nad morzem, gdzie ona była wychowcą
kolonijnym - plus wczasy. Też szybko latałam z kluczem. Ale, to były
paskudnie inne czasy. Teraz... aż mi żal, że myślę o zajęciach
dodatkowych dla mojej 5-latki. Zamiast puszczać ją swobodnie
na "plac zabaw", uczyć nieco "innej" samodzielności, musze baczniej
dbać o jej bezpieczeństwo. Takie czasy dziwne nastały... Może
inaczej kształtuje się to w mniejszych miastach, na wsiach. Wszystko
zależy od warunków w jakich żyjemy i dzieci wychowujemy. Aha - i
absolutnie nie mam zamiaru siedzieć z dzieckiem do 6 roku życia -
planuję około 2-3 letni okres opieki w domu - moja Perła też szła
rok wcześniej do p-kola. A potem... kariera (i znowu dowożenie na
zajęcia)
pzdr

[gardenia_nowak]

ach, cudowne lata 80-te u mnie było b. podobnie i bardzo dobrze

O matko, ale ort! :)

[kaamilka]

[gardenia_nowak]

ja tez jestem tego zdania ze dzieci powinni wychowywac rodzice.po co
> decydowac sie na dziecko skoro nie mozna sledzic ich
> postepow

a tak w ogóle to jak to sobie wyobrażasz? płatny wychowawczy dla obydwojga
rodziców do 6 roku życia dziecka, kiedy idzie do zerówki? Troszkę chyba się
zagalopowałaś, no i zdecydowanie takie myślenie jest oderwane od rzeczywistości.

[annapa7]

Ja na pewno będę z Synkiem w domu do końca sierpnia 2009, rodzę na
początku listopada 2008. Czyli Maluch będzie miał już 10 mies. i to
jest dla mnie hiperkomfortowa perspektywa. Potem zobaczymy.
Jeżeli sytuacja finansowa nam pozwoli, to wychowawczy. Jeżeli nie,
to zasuwam do roboty, a co z Juniorem to się okaże.
Niemniej jednak chciałabym jakoś dorabiać na wychowawczym... I
trochę wyjść do ludzi

A życie pokaże co z tego wyjdzie

[madzia10011985]

A kto tu mówi o wychowawczym dla obojga rodziców i siedzeniu z
dzieckiem w domu do 6 czy 10 lat???w moim przypadku jest
nieoplacalny powrót do pracy wiec do puki nie skończy mi sie
wychowawczy zamierzam zajmowac sie moja córeczka.kazdy z rodziców ma
swoje zdanie i robi jak uwaza,ja nikomu nic nie zarzucam poprostu
wyrażam swoje zdanie.

[zosia333]

madzia, to zajmuj się swoją córeczką najlepiej do czasu, kiedy skończy 18 lat,
jedna tylko prośba - nie ucz jej ortografii. A jak się wychodzi z założenia, że
nie pójdę do pracy, bo mi się nie opłaca, to brak mi po prostu komentarza.
Przeanalizuj sobie, czy opłaca Ci się z rana wstawać, może lepiej całe życie
przeleżeć?

[madzia10011985]

Zosia,gdybyś pracowała za 700zł to też by Ci się nie opłacało,a o
edukację mojej córki nie musisz się martwić.A jak mi się będzie
chciało to leżeć też będę.

[gardenia_nowak]

"dziecko w takim przypadku jest wychowywane bez
uczucia"

to zwłaszcza zdanie zupełnie nikomu nic nie zarzuca...

> w moim przypadku jest
> nieoplacalny powrót do pracy

a w moim jest i dlatego mam zamiar tak czy inaczej do pracy wrócić. I na pewno
nie będę miała z tego powodu wyrzutów sumienia.

[kleo881]

ja poszlam na dwuletni wychowawczy. nie bylo latwo. czesto
pozyczalismy kase od rodzicow, ale bylo warto. po roku maz dostal
podwyzke i nasze problemy same sie rozwiazaly.

[avenasativa]

Ja wróciłam do pracy (chociaż innej) zaraz po macierzyńskim, przez
2 miesiące malym opiekowałą się sąsiadka, później Młody poszedł do
żłobka. Jestem bardzo ze żłobka zadowolona i synek też uwielbia do
niego chodzić, nie uważam, że czuje się przez to mniej kochany.
Trzeba tylko wyważyć wszystko, jak wracam do domu to poświęcam czas
tylko jemu , nie oglądam kątem telewizji staram się nie sprzątać
chyba, że z jego pełnym zaangażowaniem. Teraz jestem w drugiej ciąży
i tak mi się ułożyło, że jak dobrze pójdzie to do pracy wrócę jak
małe będzie miało 7 mcy, też planuję dać do żłobka. Mam nadzieję, że
uda nam się dostać bo teraz jest bum na żlobek (jedyny w naszym
mieście). Jedyny minus żłobka jak dla mnie to choroby. Pozdrawiam.