to on chce czy nie chce?

[habibeti]

Mam problem z moim mezem. Od dluzszego czasu ja bardzo chce miec dzidziusia, a
moj maz nie za bardzo. Nie chcial rozmawiac, ale ostatnio powiedzial, ze sie
boi, ze nie bedziemy mieli czasu dla siebie, ze on nie jest gotowy, itp itd.
Faktem jest ze moj maz ma 30 lat, ustabilizowana sytuacja zawodowa, mamy
mieszkanie, wszystko ok.
Po kilku rozmowach inicjowanych z mojej strony, powiedzial, ze chyba warto
sprobowac, bo on chyba nigdy nie poczuje wielkiej chceci posiadania dziecka, a
ze mnie kocha i ze ja chce to moze trzeba zaczac sie starac. Nie jest to moze
deklareacja, ktorej bym oczekiwala, ale sam, niewymuszenie to powiedzial,
uznalam ze jest to krok naprzod. Powiedzialam, ze pojde do lekarza zrobic
badania kontrolne, zaczen brac kwas foliowy i zaczniemy brac do roboty.
Chcialam z nim jeszcze troche pogadac, na ten temat, ale on mnie slucha, a sam
mamlo mowi. Jak sie zapytalam dlaczego nie tryska radoscia, dlaczego nie chce
gadac, powiedzial, ze musze dac mu troche czasu.
Wczoraj rano, powiedzialam mu ze mam owulacje, i ze wieczorem jest szansa, a
wieczorem... moj mezus zmeczony.... i nic.
co to wszystko znaczy? Chce czy nie chce? Ja moge poczekac, ale on jest taki
trudny... Czy on chce ale sie boi i zacznie sie cieszyc pozniej czy nie chce
ale czuje ze nie ma wyjscia? Co mam robic? Przeciez dzieci nie robia sie przez
zapylenie Jak

Nie istnieje coś takiego...

[uccellino]

...jak chcenie dziecka na 100%. To za wielka sprawa - ambiwalencja
jest zawsze. Skoro teoretycznie jesteście zdecydowani, to może po
prostu kochajcie się radośnie, ile wlezie - ale nie strasz go
owulacjami ))

Moje doświadczenie niestety wskazuje, że można mieć baaaardzo dużo
czasu na okrzepnięcie w tej decyzji... ;-/

[lilith76]

Jedna drobna rada - nie mów mu nigdy, że jest owulacja, że śluz, że szansa: to najprostsza droga do chwilowej impotencji mężczyzny, nawet u tych którzy dziecka pragną. Oni mają hydraulikę nastawioną na zdobywanie, nie inseminację - jak słyszą, że mają stanąć by złożyć nasienie, to im się blokuje

Sorry za kolokwializmy

[embeel]

zgadzam sie z lilith - faceci zle znosza informacje o owulacji,
blokuja sie, poza tym wiesz, trzeba stanac na wysokosci zadania,
wiec stres...przynajmniej moj tak mial, zaraz sie stresowal, ze nie
mamy przyjemnosci i tak dalej, ze sie zmuszam....jesli obydwoje
chcecie tego dzieciatka nie mow mu, tylko uwodz jeszcze bardziej niz
zwykle wlasnie w te dni

[habibeti]

Oj, dzieki. No nic, ja chyba tez musze odetchnac, bo tak chce ze o niczym innym
nie mysle, i oczekuje tego samego od mojego meza. Dziecko jeszcze nie poczete, a
ja mu zycie planuje. Chyba faceci tak nie maja, do niego czesciowo dotzre jak
zajde juz w ciaze, a potem naprawde jak juz sie urodzi
Poki co kulilsmy nowy samochod, i to chyba bardziej kreci mojego meza

[zefirekk]

kurde, jakby mi ktoś powiedział, że dziś mam się starać o dziecko bo jest największa szansa, to by mi normalnie zabrało siły A nie możecie się po prostu kochać wtedy kiedy macie na to ochote? Tyle na tym forum wątków o tym, że się bardzo chce ale nie wychodzi i wszystkie rady sa takie same - ODPUŚCIĆ! więc i ja Ci to samo radzę ciesz się seksem i już. Dzidzia się sama zrobi w odpowiednim dla siebie czasie. A im więcej będziesz myśleć tym gorzej dla Ciebie i Twojego męża.

[anulka0as]

zefirekk ma racje poco od samego poczatku stresowac sie owulacjami a
tymbardziej poco mowic mezowi mysmy poprostu zaczeli sie kochac
bez zabezpieczenia moj kochany mial frajde a ja tam w glowie mialam
kiedy co i chcialam dziewczynke ale nic nie mowilam i w pierwszym
cyklu nie chcialam sie kochac w najprawdopodobniejszej owulacji i
wyrwalo mi sie raz "dzis nie bo bedzie chlopiec" a moj kochany jak
to uslyszal to chcial jeszcze bardziej, to bylo mile bo widzialam ze
tez mu zalezy na dzidzi a wczesniej podczas rozmow tez nie mial
zaduzo do powiedzenia no ale w efekcie bedziemy miec dziewczynke z
trzeciego cylku gdzie juz nie patrzylam kiedy co, poprostu sie
kochajcie...
powodzenia

[vivianna_82]

zgadzam się z powyższymi wypowiedziami
TY bardzo chcesz i zaczęłaś się obserwować iw iesz kiedy co się
dzieje i ok. Jeśli Ci to nie przeszkadza w radosnym seksie to wiedz
kiedy masz owulację itp. Ale jeśli Twój mąż ma lekkiego stracha, to
nie mów mu o tym, bo wtedy nawet jeśli zaczniecie się kochać, a on
ciągle będzie miał to w głowie to w efekcie może być ciężko
uwodź go, cieszcie się sobą...
a on na pewno zacznie się cieszyc potem

[habibeti]

no dobra, ja wypuscilam powietrze z pluc, a moj ukochany wzial sie do roboty,
nawet kazal mi swiece robic. chory! Cykle mam cholernie nieregularne, wiec
owulacji nie mam co wyliczac z kalendarzyka, tylko musze sie obserwowac, a tego
do konca nie potrafie, bo pol zycia na pigulkach spedzilam. no nic, bedzie jak
bedzie, te starania sa baaardzo przyjemne

[habibeti]

chyba jednak chce...
wczoraj juz prawie spalam, a ten znowu
starania sa fajne! mam nadzieje, ze jak ukarza sie dwie kreski, to czestotliwosc
nie spadnie!

[mar_bo]

No to super - trzymam kciuki. Co do częstotliwości po zajściu - nie nastawiaj
się ani w jedną ani w drugą. Ja jestem w 4m-cu. Najpierw z powodu zagrożenia
lekarz zakazał nam się kochać, potem silne mdłości. Teraz jest super.

habibeti

[magda8887]

habibeti napisała:

> chyba jednak chce...
> wczoraj juz prawie spalam, a ten znowu
> starania sa fajne! mam nadzieje, ze jak ukarza sie dwie kreski, to czestotliwos
> c
> nie spadnie!

SUPER ! a Ty tak się martwiłaś
teraz ja czekam aż mój małżonek tak jak Twój zdecyduje się na dzidzię. Jesteśmy
3 lata po ślubie i mały brzdąc przydałby się już. Kocham dzieci. Strasznie mnie
do niech ciągnie. Ja to bym już chciała ale mój mąż bardziej ma głowę na karku.
Chodzi mi o to, że mnie interesuje tylko dziecko a mąż z kolei skupia się nie
tylko na dziecku ale na naszej sytuacji finansowej czy będziemy w stanie
zapewnić dziecku odpowiednie środki itd. W sumie to ma rację bo puki co to on
pracuje na nas dwoje. Rozmawialiśmy wielokrotnie o dziecku i zdecydowaliśmy, że
najpierw muszę znaleźć pracę abyśmy mogli wyprowadzić się od jego rodziców.
Gdybym teraz zaszła w ciążę to nie wiem czy bym ją donosiła ... za dużo stresu
mam na co dzień związanego z teściem. Na początku jak nalegałam na dzidzię to
wydawało mi się, że mąż nie chce ... ale teraz wiem że chce tylko on najpierw
chciałby abyśmy się od jego rodziców wynieśli, mieli ten swój kąt. Zauważyłam,
że mój mąż również lubi dzieci. Miło popatrzeć jak bawi się w piaskownicy z moim
4letnim siostrzeńcem. A ostatnio jak byliśmy na weselu była moja koleżanka z 2
miesięczną córeczką, strasznie się w nią wpatrywał i uśmiechał. ))
Także teraz jestem na etapie ostrego poszukiwania pracy

[embeel]

Madzia, szukaj pracy, bo szczerze mowiac, osobiscie nie wyobrazam
sobie mieszkania z tesciami! ktos moze powiedziec, ze to lepiej, bo
pomoga przy maluchu ale to kwestia wzgledna.
ja jestem w odwrotnej sytuacji, mieszkam za granica, rodzice w
Polsce, tesciowa na drugim koncu kraju, oddalona o 800 km i wiem, ze
bede musiala liczyc na siebie, ale nie wyobrazam sobie , aby
tesciowa byla za sciana. Mama pewnie czasem przyjedzie, tesciowa tez
zajrzy, bo Zabe mam ciezko pracujaca, ale to wszystko kwestia
nastawienia.
Bede prawdziwa Matka Polka co to zawsze da sobie rade.
A Ty szukaj, szukaj, bo to wazne chocby dla wlasnego zdrowia
psychicznego. tez przez pewien czas bylam zalezna od meza i mimo, ze
ani razu nie usluszalam od niego wyrzutu, to zle mi z tym bylo. nie
zarabiam kokosow ale mam swoj udzial w budzecie domowym, co jest dla
mnie bardzo wazne.

embeel

[magda8887]

embeel napisała:

> Madzia, szukaj pracy, bo szczerze mowiac, osobiscie nie wyobrazam
> sobie mieszkania z tesciami! ktos moze powiedziec, ze to lepiej, bo
> pomoga przy maluchu ale to kwestia wzgledna.

embeel szukam szukam ... ostatnio nawet miałam już nadzieję, ale niestety na 1
miejsce było 23 kandydatów i niestety nie udało mi się. Mąż mnie dopingował i
podtrzymywał na duchu, że dostanę tą pracę. Uwierzyłam w to, takie już plany
mieliśmy. A tu klops, przyjęli kogoś innego. Strasznie to przeżyłam, aż się
popłakałam. Mąż pocieszał mnie. Oboje znaleźliśmy inną ofertę pracy i od razu
poszłam dowiadywać się. List motywacyjny i CV + inne dokumenty już przesłałam.
Teraz czekam.
A co do teściów to nawet nie mam co śnić o tym, że mi przy dziecku pomogą.
Szczerze mówiąc to nawet bym nie chciała. Teścia nie trawię, już samo patrzenie
na niego podnosi mi ciśnienie. Za wiele przykrości wyrządził mi a przede
wszystkim mojemu mężowi. Ostatnio stanęłam w męża obronie to mi się oberwało od
teścia. Miałam ochotę go udusić.
Mam nadzieję, że tym razem z pracą mi się uda, ponieważ spełniam podstawowe
wymagania.

[habibeti]

Sytuacja finansowa ma znaczenie. Praca także. Własny kąt i w miarę regularne
dochody to podstawa, bo dziecku potrzebny jest spokój i stabilizacja, a rodzice
nie martwiący się o kasę mają wicej cierpliwości.
Z drugiej strony, uważaj z tą stabilną sytuacją. Można czekac w nieskończonośc,
bo zawsze mozna powiedziec, ze mozna wiecej zarabiac, ze zamiast mieszkania
mozna miec domek itp itd.
Jesli obydwoje tego chcecie to jakos znajdziecie dogodny moment.

[magda8887]

habibeti napisała:

> Sytuacja finansowa ma znaczenie. Praca także. Własny kąt i w miarę regularne
> dochody to podstawa, bo dziecku potrzebny jest spokój i stabilizacja, a rodzice
> nie martwiący się o kasę mają wicej cierpliwości.
> Z drugiej strony, uważaj z tą stabilną sytuacją.

z mężem już ustaliliśmy, że jak tylko dostane pracę to łatwiej będzie nam
znaleźć własny kąt. A jak już będzie to zaczniemy starania o dziecko. Teraz nie
możemy pozwolić sobie na dzidzię, ponieważ tak jak już wcześniej pisałam,
miałabym trudności z donoszeniem ciąży ze względy na atmosferę jaka panuje w
domu. Musimy wyprowadzić się od jego rodziców. Po drugie ciężko byłoby nam
finansowo, co prawda mąż prowadzi własną działalność ale ... no właśnie jest to
"ale" mamy spore wydatki - na każdym kroku teście ciągną od nas kasę, np.
musieliśmy kupić opał na zimę, mamy zrobić remont dachu, co miesiąc płacimy
teściom za wynajem lokalu pod działalność i wiele innych rachunków/opłat mamy