Trzeci ciaza - nadzieje i obawy

[anechca]

Ja bardzo sie ciesze, ze juz niedlugo moja rodzinka powiekszy sie o
kolejnego potomka. Nadzieje mam, ze dam sobie wzorowo rade, a z
drugiej strony obawiam sie, ze nie podolam...szczegolnie, ze moj
najmlodszy syn bedzie mial dokladnie roczek, kiedy jego siostrzyczka
badz braciszek przyjda na swiat.
A jak to u Was jest badz bylo?? Czy macie podobne doswiadczenia,
nadzieje badz tez obawy??

[sylwusiasr]

wiesz ja jakoś nie mam zmartwień czy dam sobie radę czy nie ale
jestem jak narazie szczęśliwa mamuśka mam syna 11 lat i drugiego 6
lat a w pazdzierniku przyjdzie na świat CORECZKA i tak bardzo się
cieszymy wszyscy POWODZENIA

[3.mamuska]

Pewnie, że dasz radę, ja mam trzech wspaniałych synów i wiem, że jeśli świadomie
rodzi się dzieci i kocha się je ponad wszystko, to pojawienie się ich na świecie
daje tyle energii, że można góry przenosić. Mój starszy synek też miał niewiele
ponad rok kiedy na świecie pojawił się jego braciszek, zajmowałam się nimi
najlepiej jak umiałam i nie narzekałam, bo nie było powodów, wiele razy
słyszałam od znajomych, że mnie podziwiają i wtedy zastanawiał się za co?
Przecież zajmowałam się tylko swoimi dziećmi. Teraz mam trzecie maleństwo,
starsi chłopcy chodzą do przedszkola i też sobie radzimy, bo jak powiadają "w
grupie siła". Powodzenia

[wysokieobcasy7]

3.mamuska ale mi zaimponowalas swoja odpowiedzia!!!! pieknie
napisalas- jak sie rodzi z milosci i chce sie tego...
ja wlasnie dzis wieczorkiem odkrylam (zrobilam test 3 godz temu!!)
iz bede miala trzecie malenstwo (boze nadal nie powiedzilam jeszce
mezowi!! nie moge w to uwierzyc! jestem w szoku ) i tez sie boje
jak autorka tego watku...
czy podolam a glownie czy donosze ciaze bo bieganie wokol dwojki to
juz nie jest to samo co lezenie przy pierwszym i odpoczywanie kiedy
sie chce...

boje si ez ewysilek fizyczny sie na dziecku zle odbije.. boje sie..
ugh nie bede wymieniac..

ale ogromnei si eciesze bo dziecko swiadomie poczynalismy ) i
bardzo bardoz chcemy miec trzecie.

Mamy starsza coreczke 3 latka i 3 mce, synka roczek i 2 mce i teraz
termin na Maj 2010. Czy podolam z trzema maluszkami wszystkie
ponizej 5 roku zycia?? postaram sie! dziekuje 3.mamuska.

napisz cos jeszzce czy bylo ci ciezko/ latwo na poczatku... dziekuje
Ewa

[trixie-hope]

Wysokieobcasy7
My zaczynamy starania o 3 maluszka. Mam dwóch synków w wieku 6i3
lata.
Tak jak Ty mam mnóśtwo dylematów. Praca, pieniążki,czas dla męża,
siebie.Co z organizacją logistyczną? I takich pytań jeszcze
tysiące...
Przypominam sobie jak to było z drugim. Te same pytania i
wątpliwości na które realnie nie było miejsca bo gdy dziecko
przyjdzie na świat to po prostu nowa rzeczywistość styka się z
naszym życiem, dociera przez pewien czas i płynie dalej.
Będzie dobrze.Dasz sobie ze wszystkim radę. Zobaczysz.
Jak długo trwały Wasze starania?

[trixie-hope]

trixie-hope napisała:

> Wysokieobcasy7
> My zaczynamy starania o 3 maluszka. Mam dwóch synków w wieku 6i3
> lata.
> Tak jak Ty mam mnóśtwo dylematów. Praca, pieniążki,czas dla męża,
> siebie.Co z organizacją logistyczną? I takich pytań jeszcze
> tysiące...
> Przypominam sobie jak to było z drugim. Te same pytania i
> wątpliwości na które realnie nie było miejsca bo gdy dziecko
> przyjdzie na świat to po prostu nowa rzeczywistość styka się z
> naszym życiem, dociera przez pewien czas i płynie dalej.
> Będzie dobrze.Dasz sobie ze wszystkim radę. Zobaczysz.
> Jak długo trwały Wasze starania?
Zapomniałam o najważniejszym. GRATULACJE!!!

[3.mamuska]

Gratuluje Ci serdecznie i trzymam mocno kciuki, bo wiem i jeszcze dobrze
pamiętam ile trudu ode mnie wymagała ta moja trzecia ciąża. W zasadzie to od 7
do 20 tyg. leżałam, w tym dwa razy w szpitalu bo miałam plamienia i krwawienia,
spowodowane tym, że wcześniej miałam dwa razy cc, porobiły się zrosty, do tego
krwiak, bo przed samymi Świętami Bożego Narodzenia poślizgnęłam się i
przewróciłam, nie było łatwo. Wiele obowiązków spadło na męża, poranne ubieranie
chłopców i karmienie, wożenie do przedszkola, potem odbieranie, odwiedzanie mnie
jeszcze w szpitalu. Ale cały czas wierzyliśmy, że będzie dobrze i że damy radę,
kiedy mnie zaczynało brakować nadziei mąż mnie wspierał, kiedy jemu, ja zawsze
znalazłam dobre słowo. Kiedy jednak zaczął się 23 tydz. i było widać poprawę, ja
też mogłam już swobodniej wychodzić z domu (oczywiście nie było mowy o dźwiganiu
czegokolwiek i robieniu jakiś pieszych maratonów)ale zawsze nie było to ciągłe
siedzenie w domu, mogłam już sama zawieść chłopców do przedszkola, odebrać,
przygotować coś do jedzenia, chociaż włączyć pralkę, czy zmywarkę. I w zasadzie
od tej pory czas poleciał mi już bardzo szybko, za nim się obejrzałam był koniec
lipca i szłam do szpitala. Urodziłam zdrowiutkiego, ślicznego synka, na punkcie
którego starsi bracia i mąż po prostu oszaleli. Mąż go kapie, najstarszy synek,
zawsze przygotowuje ubranka, a średni pieluszki i chusteczki, a ja jak to kiedyś
powiedział mój lekarz jestem królową matką I mogę powiedzieć z zupełną
świadomością, że jestem szczęśliwa, a kiedy patrzę na mojego maleńkiego Jasia,
to czasami trudno mi aż powstrzymać łzy wzruszenia. Trzymam za Ciebie kciuki i
życzę wiele, wiele zdrowia i sił nie ukrywam będą potrzebne, ale wiara czyni
cuda, pozdrawiam cieplutko

[wysokieobcasy7]

3.mamuska przeczytalam twoja odpowiedz i sie poryczalam... jak
pieknie napisalas... ja tez jakos tak wierze ze w trojce jest wielka
sila.
znam kilka kobiet ktore maja trojke dziecii zawsze wydaja mi si eone
b silne i pewne siebie. Ja zawsze wierzylam ze bede mama trojki
tylko tak jak piszesz- sama realizacja (czyt ciaza) jest ciezkim
przezyciem...
na razie pozostaje optymistyczna choc maz wlasnie wyszedl na spacer
z dwojak abym troche dom oporzadzila a ja chodze z kata w kat i
sobie poplakuje i na internecie siedze.. jakbym sie rozklejala..
boze drogi a ja musze byc silna dla mojej obecnej dwojeczki.. ni
ejest latwo ale sama tego chcialam i nie zamienilabym tego na nic w
swiecie!

w jakim wieku sa twoi chlopcy teraz? dzieki za wsparcie bardzo Ewa

[juleg]

U mnie też pełno obaw (10tc), ale tak jak napisała 3.mamuska kobieta ma jakąś
energię z kosmosu, opiekując się ukochanymi dziećmi, ja też mam ruchliwych
synków i zapanować nad nimi, z nimi ugotować obiad, sprzątać to wyzwanie a
jednak działam i daję radę, choć czasem muszę sobie pokrzyczeć w przestrzeń
jestem pewna, że damy radę, najważniejsze, żeby dzieci były zdrowe Znalazłam
kiedyś fajne forum forum.gazeta.pl/forum/f,49913,Trojkowo.html
trójkowe ale jakoś cicho u nich jest, może razem wniesiemy tam życie?

Trójkowe forum

[3.mamuska]

Fajne to forum i też myślę, aby wnieść tam więcej życia, choć z drugiej strony
nie dziwię się, że jest tam tak spokojnie, bo przy trójce znaleźć trochę wolnego
czasu, to już sztuka

[3.mamuska]

Hej, w końcu znalazłam chwilę, aby usiąść przy komputerze, weekend pochłania
zawsze mnóstwo mojego czasu, zakupy, obiad i kawa u jednych rodziców, u drugich
i tak czas ucieka. Wysokieobcasy7, miło mi że mogę ci jakość pomóc, jeśli tylko
będziesz miała ochotę to możemy zawsze sobie popisać, bo gg przy mojej "armii"
nie wchodzi w grę. Odpowiadam na Twoje pytanie moi chłopcy są w wieku 4 i 3
latka oraz 5,5 tygodnia. Rozumiem Twoje obawy, przy pierwszym dziecku raczej ich
się nie ma, przy drugim już trochę, a przy trzecim sporo więcej. Mnie też zdarza
się zastanawiać jak to będzie za kilka lat, kiedy chłopcy pójdą do szkoły, na
studia, ale jak na razie staram się żyć chwilą. Najważniejsze, że oboje z mężem
mamy w miarę dobra, stałą pracę,nie najgorzej płatną, choć wiadomo czasy mało
stabilne, a kredyt mieszkaniowy trzeba spłacać, ale czy warto zadręczać się na
zapas? Dla mnie zawsze najważniejsze jest abyśmy byli zdrowi i zgodni ze sobą,
wtedy zawsze znajdzie się na wszystko sposób , powodzenia i wiele optymizmu Basia

[wysokieobcasy7]

dziekuje Basiu ale ty masz w sobie sil! Malutkich masz tych synkow,
to bedzie podobie jak u mnie jesli dotrwam do maja czyli prawie
4 latka, prawie 2 latka i noworodek ;-00
Mowia iz trojka dzieciaczkow ponizej 5 roku zycia to jedno z
najwiekszych wyzwan jakie moze wziasc na siebie kobieta chociaz ty
tak nie brzmisz )

Jak radzilas sobie psych podczas ciazy z faktem ze musialas siedziec
w domu (szpitalu!) a dwojka synkow chciala zyc aktywnie tak jak
dotad??
Ja mam wlasnie z tym problem. z natury jestem b aktywna i non-stop
im/ nam wymyslam jakies fajne miejsca gdzie chodzimy/ rowery/ parki/
hustawki/ farmy zwierzat itd a teraz musze zwolnic i to jest takie
ciezkie... Tlumacze sobie ze to dla dobra maluszka w brzuszku
(chociaz tlumaczyc naprawde nie musze bo zmeczenie jest tak
wszechogarniajace w tym pierwszym trymestrze ze po prostu padam juz
w polowie dnia!!).

A zatem psychicznie chce a fizycznie nie moge i to bardzo trudne do
pogodzenia.

Swietne to porownanie z krolowa matka... chociaz u nas chyba jednak
tak nie bedzie z mezem wracajacym do domu o 21/ 22 i dwulatkiem )
ale o tym jeszcze nie mysle. skupiam sie calkowicie na tym aby
donosic. dziekuje pa Ewa

[wysokieobcasy7]

PS Basiu mialam cie zapytac- co jeszcez robisz na forum 'W
oczekiwaniu'?? przeciez juz nie oczekujesz (chyba...)? ))

[3.mamuska]

Nigdy nie mówię nigdy z tym oczekiwaniem, wpadam tutaj tak z przyzwyczajenia,
a z drugiej strony zawsze można tutaj "spotkać" fajne dziewczyny, a mnie odkąd
jestem w domu najbardziej brakuje rozmów z ludźmi, w pracy rozmawiałam z ich
mnóstwem, a teraz tylko mąż, dzieci i rodzina, a ileż można mówić z mamą o
zaprawianiu śliwek, czy z teściową o robieniu bigosu Pytasz się mnie jak sobie
radziłam w ciąży, można powiedzieć, że miałam to "szczęście", że chłopcy
chodzili do przedszkola i żłobka, wiedziałam, że są w dobrym miejscu i maja
właściwą opiekę. Mój mąż na całe szczęście, też pracuje w jakiś bardziej
ludzkich godzinach 8-16, a więc popołudniu, kiedy dzieciaczki były w domu mogłam
zawsze liczyć na jego pomoc. Wiem, że u Ciebie jest inaczej, ale zobaczysz te
ciężkie dni szybko miną, ani się nie obejrzysz, a brzuszek się powiększy i
będziesz czuła się lepiej, a na razie może myślałaś o poproszeniu kogoś
bliskiego z rodziny o pomoc? Nie wiem jaka jest Twoja sytuacja, ale może
dziadkowie, albo jakaś ciocia, znajoma mogłaby chociaż 2 godzinki dziennie
poświęcić Twoim dzieciaczkom, Ty byś mogła sobie wtedy chociaż trochę odpocząć,
a to ważne zwłaszcza na początku. W moim przypadku tak czasami było, ale moja
rodzina cała mieszka w jednym mieście, więc nie było problemu. Pozdrawiam Cię
cieplutko i twoje dzieciaczki, oczywiście razem z tym w brzuszku, dbaj o nie

[wysokieobcasy7]

Dziekuje Basiu (mam nadzieje ze autorka postu nie ma nic przeciwko
ze tak sobie piszemy ale w koncu to jest na temat bo obawy i obawy ;-
) ale ty jestes pomocna i taka ciepla. Bardoz ci dziekuje ze
wsparcie..

Zazdroszcze ci tej twojej calej rodziny w jednym miescie, mam i cioc
dookola.. bardoz za tym tesknie zwl teraz jak zalozylam rodzine. Ja
niestety/ stety od 12 lat mieszkam w londynie wiec najblizsza
rodzina o tysiace km oddalona ;-(( Mama czasem przyjedzie ale na
krotko.
Rodzina mojego meza mieszka w UK ale ok 2 godzin od nas i niestety
nie jest specjalnie pomocna, wrecz przeciwnie- niedzielne herbatki
na 2 godziny raz na 2 mce to max!
Moj maz pracuje w dobrej mdzn firmie ale niestety godziny pracy sa
beznadziejne tj czesto zostaje do 21/ 22/ nawet polnocy. czasami az
chce misie plakac ile trzeba sie poswiecic aby gdzies profesjonalnie
zajsc. na razie do konca 2010 nie mamy wyboru bo do wtedy ma
podpisany kontrakt.
itd itd moglabym jeszce pisac i pisac i marudzic ale nie o to
chodzi.

Nauczylam sie juz z tym wszystkim zyc, teraz tylko musze nauczyc sie
jeszcze jakos w to wszystko wkrecic maluszka. boje sie ak sobie sama
z tym wszystkim poradze ale ja uwielbiam wyzwania choc zdrowie i
szzcescie dzieci jest czyms co traktuje nadzwyczaj powaznie i nie
chcialabym z niczym ryzykowac jesli nie musze...

Basiu chcialam cie zapytac- czy twoja dwojka (a zwlaszcza mam na
mysli to pierworodne bo wiadomo ono zawsze pierwsze jednak bylo)
zazdrosna troche byla o trzecie malenstwo jak sie urodzilo??
Troche sie tego boje (obawy!!) pomimo iz moja corka juz teraz
starsza jest i wiele wiecej rozumie niz jak sie synek urodzil ale
mimo wszystko wiem iz bedzie ja to troche kosztowalo...

Ide spac bo jestem tak padnieta iz widze potrojnie (juz ) pa
Ewa

[delfinela]

Witam, nie sądzilam ze znajde na forum mamuski ktore mają już dwoje
i oczekują trzeciego dzidziusia. Dziewczyny przylaczam sie do Was.
Mam dwoch synów, a teraz oczekuje trzeciego dziecka - termin mam
dopiero na maj. Na dwie kreseczki na tescie czekalam caly rok.
Bardzo się cieszę z tej ciąży. Pozdrawaim trójkowe mamy.

[wysokieobcasy7]

No to witamy delfinela! A w jakim wieku masz synkow?
Ja tez mam termin na maj! na 3 maja wg moich na razie obliczen )
Ewa

[juleg]

O dziewczyny to mamy terminy blisko siebie ja kwiecień, mam również dwóch
synków przekochanych a w poniedziałek pierwsze USG
Jeżeli chodzi o zazdrość to martwię się o młodszego, bo starszak sam mnie
namawiał na dzidziusia