dobre rady

[monia.tychy]

Witam serdecznie,
mam dylemat zapisalam swojego 2 letniego synka do przedszkola byłam juz
przekonana ze dobrze robie i ze wszystko bedzie oki az spotkałam
przedszkolanke!!!! ktora powiedziała ,że dziecko jest za małe, że zrobię mu
krzywdę, że zamknie sie w sobie i nie odnajdzie sie w grupie i że sie nie
nadaje (ona nie zna mnie ani mojego syna - obca baba)i mnie podlamala. Jutro
pierwszy dzien w przedszkolu i strasznie sie boje. Jeżeli oddałyście dziecko
do przedszkola w wieku 2 lat i możecie opisać swoje doświadczenia będę bardzo
wdzięczna.
Pozdrawiam
Monika

[radoscik]

Myślę że to za wczesnie na wyciaganie wniosków z tej decyzji. Ja tez zapisałam
córkę do przedszkola, dzisiaj jej pierwszy dzień na dłuzej, wczesniej
przechodziła zajęcia adaptacyjne. Przeciez każde dziecko jest inne i w rózny
sposób reaguje na zmiany. W przedszkolu do którego chodzi moja córcia trzylatki
czasami źle reagują na rozstania z mamą, ja na razie nie załuję mojej decyzji,
zobaczymy jak będzie dalej. Głowa do góry wszystko będzie dobrze.

[radoscik]

Zapomniałam dodać ze moja córka dwa latka kończy dopiero w listopadzie, a jak
na razie świetnie sobie radzi w przedszkolu.

[iksel1]

monia.tychy napisała:

> Witam serdecznie,
> mam dylemat zapisalam swojego 2 letniego synka do przedszkola byłam juz
> przekonana ze dobrze robie i ze wszystko bedzie oki az spotkałam
> przedszkolanke!!!! ktora powiedziała ,że dziecko jest za małe, że zrobię mu
> krzywdę, że zamknie sie w sobie i nie odnajdzie sie w grupie i że sie nie
> nadaje (ona nie zna mnie ani mojego syna - obca baba)i mnie podlamala.

Wiesz ja miałam bardzo podobna sytuację - trochę mi się źle na sercu zrobiło,
że w sumie tak pochopnie pani wystawiła "opinię" o moim dziecku.
Kiedy myśleliśmy o zapisaniu małego do przedszkola miał własnie ok 2 latka
(debiut w wieku 2,8) i jedna z pań wtedy własnie powiedziała, że takiemu małemu
dziecku zrobimy krzywdę. Fakt przyjmowali od 3-latków, ale moje dziecko było
rocznikowo tylko "2 tygodnie młodsze".
Do końca obawialiśmy się, że TA pani może być jego wychowawcą - z takim
nastawieniem???

Okazało się, że mały swietnie się zaadoptował, o wiele lepiej niż strsze
dzieci, kompletnie nie odstaje od "poziomu grupy", a poza tym okazał się takim
pupilkiem pań i TEJ pani równiez.

[minia26]

Witaj!
Ja tez zapisalam swoja corke do przedszkola z tym ze zaczynamy dopiero od
stycznia (wtedy bedzie miala 2 lata). Mysle, ze sama bedziesz umiala doskonale
ocenic, czy Twoje dziecko akceptuje nowa sytuacje, poza tym moim zdaniem panie
pracujace w przedszkolu bada mowily Ci na bieżąco jak zachowuje sie Twoj synek
kiedy zostaje bez Ciebie, czy bawi sie, czy dobrze sie czuje i w ogle. Mysle,
ze nie mozna nie znajac dziecka ocenic, czy ono nadaje sie do przedszkola czy
tez nie. Czas pokaze, nie zrazaj sie tym co uslyszalas, obserwuj synka,
rozmawiaj z nim, przekonuj, tlumacz dlaczego dzieci chodza do przedszkola, itp.
To Ty jestes jego Mama i napewno bedziesz wiedziala co dla niego najlepsze.
Pozdrawiam
Monika

[burza4]

moja poszła do przedszkola miesiąc przez 2 urodzinami - obok otwarto takie z
grupa żłobkową i postanowiłam spróbować. Grupa była mała, bo przedszkoale
otwarto jakoś później, w październiku bodajże, mała poszła od stycznia. Dużym
plusem tej sytuacji było to, że inne dzieci były już z przedszkolem oswojone,
nie było tez aktów histerii ze stony rodziców )), bo to, co się działo w
przedszkolu po wakacjach to było jakieś pandemonium. Nie żeby dzieci - rodzice
właśnie amoku jakiegoś dostali! moja corka patrzyła oniemiała na tłum
rozszalałych matek z nosami na szybie - aż nie chciała zostać, w zasadzie się
nie dziwię - kto by chciał zostać w takim domu wariatów?

No ale poszła w połowie roku i było ok. - pierwszy tydzień zleciał koncertowo,
mała zaciekawiona poszła z panią, pomachała rączką i tyle ja widziałam. Potem
dla odmiany coś jej się nie podobało, potem złapała przeziębienie i siedziała
tydzień w domu, byłam zestresowana, co będzie dalej czy ta niechęć jej się nie
pogłębiła przez ten czas - tymczasem dziecko szło, tylko tak jakoś się
utwierdzając w tej decyzji, bo pod nosem powtarzała jak mantrę "nie pakać,
psyjdzie mamusia, nie pakać, psyjdzie") Mamusia psysła naturalnie i potem
poleciało z górki, ukochana koleżanka, ulubiona pani...

Ważna jest dojrzałość dziecka, a to sprawa bardzo indywidualna i nie znając
twojego synka, baba nie powinna wyrokowac, co dla niego jest dobre. Moja córka
nudziła się ze mną w domu, ciągnęło ją do dzieci, a w koncu nie mogłam całymi
dniami siedzieć na podwórku! bardzo szybko zintegrowała się z grupą, mimo że
była najmłodsza, szybko też przygruchała sobie narzeczonego )). No i była
samodzielna, załatwiała się sama, potrafiła się ubrać i jeść.

Spróbuj po prostu i zobacz, jak twoje dziecko się odnajduje w nowej sytuacji.

Ach, łezka się w oku kręci... teraz moja mała jest wyższa ode mnie o głowę...

Do rozwagi dla pochopnych mam!

[hanka78]

Witam
Osobiście próbowałam zapisać moją córeczkę w wieku 2,4 m-ce ale się nie
powiodło. Po 4 dniach zrezygnowaliśmy. Wydawało się, że wszystko będzie dobrze,
bo dziecko świetnie rozwinięte , znające alfabet, od 1,5 roku mówiące pełnymi
zdaniami.... i nic z tego!!! Płacz , smutek, pretensje..a przecież nie o to
chodzi!
Co ważniejsze chcieliśmy zapisać córkę gdyż uważaliśmy, że ona tego potrzebuje.

Istnieje opinia z którą ja osobiście się zgadzam, że 3 lata to nieprzekraczalna
granica. Rozłąka z matką nawet dla świetnie rozwiniętego dziecka, przed 3
rokiem życia jest krzywdząca i niekorzystna w skutkach. Tak małe dziecko po
prostu nie może być do tego przygotowane.
Jak zaznaczałam nie jest to mija opinia ale opinia bez mała wszystkich
psychologów i co lepszych lekarzy...

Jeżeli posłałyście swoje dzieci tak wcześnie do placówek opieki to możecie się
pocieszać chyba tylko tym, że niektóre dzieci trafiły jeszcze gorzej...np. :do
domów dziecka.

pozdrawiam hanka

[burza4]

Nie histeryzuj, koleżanko... miliony ludzi były wychowywane w żłobkach i
przedszkolach i jakoś nie mają choroby sierocej.

Co więcej - w ostatnim Wprost jest dość bulwersujący artykuł o możliwościach
poznawczych dzieci, z których wynika, ze 3-latki to powinny już chodzić do
szkoły, i praktycznie robimy im krzywdę ograniczając ich naturalne skłonności.
I tez różni mądrale to udowodnili badaniami...

Twoje dziecko źle zareagowało, ale inne niekoniecznie powtórzą ten schemat.
Moje było uszczęśliwione możliwością zabawy z dziećmi, cudowną panią, na którą
trafiliśmy. W ciągu krótkiego czasu jej rozwój bardzo skoczył do przodu -
przede wszystkim mowa. Niekorzystne w skutkach to było siedzenie ze mną w
domu...

Że już pominę prosty fakt, że sporo matek po prostu nie ma wyboru, bo musi
pracować, i to często od razu po macierzyńskim. I nie ma powodu, żeby
demonizować sprawę i wpędzać kogoś w poczucie winy, skoro czyjeś dziecko
odnajduje się w tej sytuacji całkiem nieźle.

[iksel1]

Jeżeli posłałyście swoje dzieci tak wcześnie do placówek opieki to możecie się
> pocieszać chyba tylko tym, że niektóre dzieci trafiły jeszcze
gorzej...np. :do
> domów dziecka.
>
> pozdrawiam hanka


Widzisz, je "pocieszam się" tym, że posłałam swoje dziecko do "placówki
swietnej rozrywki i zabawy".
Nie musiałam wracać do pracy ze względów finansowych.
Wybaralismy przedszkole na próbę, bez żadnej presji (biorąc pod uwagę
ewentualne niepowodzenie).
I wybraliśmy najlepsze przedszkole z możliwych - nie pierwsze lepsze,
najbliższe.

[aquaplus]

Cześć
Ja postąpiłam podobnie. Zaprowadziłam synka (wtedy 1,5 rocznego) do żłobka
tylko dlatego żeby miał kontakt z rówieśnikami. Nie było ryków, krzyków. Teraz
ma 5 lat i chodzi do 3 grupy przedszkolnej i połowe wakacji pytał kiedy idzie
do przedszkola. Dodam , że dziecko w warunkach domowych straszliwie nieśmiałe w
żłobku czy przedszkolu rozkręcało się tak , że był najważniejszy w grupie tzn.
jego specjalnościa były drobne rozróby, jakies kawały zasłyszane od starszego
brata, nie do końca cenzuralne wierszyki - był i jest po prostu dusza
towarzystwa. A dziecko prędzej czy później musi rozstać sie z rodzicami i każdy
wybiera ten indywidualny moment (czasem ze względów finansowych). Ale żeby
zaraz porównywać żłobek czy przedszkole do domu dziecka to duża przesada.

[pawlinka]

hej!!!
ja też jestem z Tych(-ów)i posłałam mojego 4,5 latka do przedszkola od tego
września. Za rok chciałabym posłac córeczkę, będzie miała wtedy 2,5 prawie.
Może podzielisz się ze mną Twoimi doświadczeniami z takim małym przedszkolakiem?
Będę wdzięczna.
Aga

[monia.tychy]

czesc!!!
jak narazie jest wszystko dobrze płacze podobno tylko przy rozstaniu myśle, że
szybko się przyzwyczai. Ważne jest to, że po przyjściu do domu opowiada, że
było fajnie i że jutro też chce iść.
pozdrawiam
Monika

ja tez jestem z tychow:)

[anita001]

i moj syn rowniez 2 i pol latek poszedl teraz do przedszkola. Jest zachwycony
Nie bylo placzu jak go zostawialam, nie bylo histerii, paniki. Wrecz jest placz
jak po niego przychodze. nauczyl sie juz dwoch piosenek i wierszyka. Mysle ze
swietny czas wybralismy na poslanie go do przedszkola. bardzo potrzebowal
kontaktu z rowiesnikami, zabaw , czegos co mogloby go rozwijac. Ja niestety nie
potrafilabym mu tak czasu zorganizowac jak robia to w przedszkolu. Wybralismy
swietne przedszkole i nie zaluje wyboru.
Pozdrawiam

[hanka78]

No cóż...do niektórych to jak grochem o ścianę...
Widać sytuacja uległa diamertalnej zmianie...wszystko u Was już super i nie ma
żadnych problemów...pozostaje pogratulować...

A co do uczenia się 3 latków to całkowicie się zgadzam z tymi naukowcami. Moje
dziecko w jak miało 1,5 roku mówiło pełnymi zdaniami, w ieku 2 lat znało
alfabet, teraz w wieku 2,9 zaczyna czytać......Mam nadzieję, że w trakcie
tej "cudownej" zabawy w żlobeczkach Wasze maluszki zdobędą podobne umiejętności
w podobnym wieku...

Choć nie wiem czemu z góry założyłam, że ich nie mają czy słusznie?

[marianka15]

hanka78 napisała:

> No cóż...do niektórych to jak grochem o ścianę...
> Widać sytuacja uległa diamertalnej zmianie...wszystko u Was już super i nie
ma
> żadnych problemów...pozostaje pogratulować...
>
> A co do uczenia się 3 latków to całkowicie się zgadzam z tymi naukowcami.
Moje
> dziecko w jak miało 1,5 roku mówiło pełnymi zdaniami, w ieku 2 lat znało
> alfabet, teraz w wieku 2,9 zaczyna czytać......Mam nadzieję, że w trakcie
> tej "cudownej" zabawy w żlobeczkach Wasze maluszki zdobędą podobne
umiejętności
>
> w podobnym wieku...
>
> Choć nie wiem czemu z góry założyłam, że ich nie mają czy słusznie?

Hanuś, co Ty piszesz? Moja córcia poszła do przedszkola w wieku 1,5 roku i to
była najlepsza decyzja, jaką mogliśmy podjąć! Miała swoju ukochane towarzystwo,
pierwszą "miłość", nabrała apetytu. Zaadaptowała się błyskawicznie. W wieku 2
latek miała wg pani pedagog z przedszkola zasób słowictwa na poziomie
czterolatka, teraz ma 3,5 roku i liczy sprawnie do 12-tu, dodaje, odejmuje, zna
litery i pisze najprostsze wyrazy. Przedszkole wcale jej nie cofnęło, a wręcz
odwrotnie! Panie zastanawiaja sie nawet nad przeniesieniem jej do
czterolatków...

Nie można tak uogólniać. Różne są dzieci, różnie się rozwijają, ale pierwszy
raz słyszę, że dziecko w takiej placówce może się rozwijać wolniej niż to
siedzace w domu z matką. Przede wszystkim rozwinie się jego umiejętnosć
współżycia w grupie, z pewnością też w jakiś sposób inteligencja emocjonalna. I
to w życiu dziecka może odnieść większy sukces niż czytanie w wieku 2,9 m-cy,
gdyż tę umiejętność i tak opanuje w szkole. A częstym problemem małych geniuszy
jest właśnie brak umiejętności współżycia w grupie...
Szanuję Twoje zdanie, ale proszę, nie reaguj na innych w stylu: "grochem o
ścianę"...

Do Hankam78

[verdana]

Przeczytaj sobie artykuł w najnowszym "Ergo" "Zmeczeni geniusze". Tam własnie
opisują dzieci wypisz-wymaluj jak Twoje. Najpierw czytanie w wieku 2 lat, potem
4 jezyki, tenis, itd. A potem badania wykazuja, ze dzieci tak wychowywane mają
ogromną wiedzę, ale absolutnie żadnej mozliwosci twórczosci. Dla nich długopis
służy do pisania i tyle. Nie umieją sobie wyobrazić, do czego jeszcze mógłby
służyć. Zabrano im bowiem dzieciństwo i mozliwość samodzielnego myślenia, a nie
tylko uczenia się.
W tym samym artykule lekarze biją na alarm. Jeszcze nigdy wśród 9-latków nie
było takiej ilosci prób samobójczych. Jeden z ojców synka, który jako 9-latek
próbował się zabić, zgodził się na hospitalizację tylko pod warunkiem, że syn
będzie mógł dojeźdżać na treningi, bo przecież ma zawody.
Mój syn mówił pełnymi zdaniami w wieku 2 lat. W wieku 4 nauczył się
samodzielnie czytać.
W żłobku był od 11 miesiąca zycia.

[hanka78]

Drogie mamy. Napewno macie wiele racji w tym co piszecie. Mojej córki jednak te
problemy nie dotyczą. Jeżeli się uczymy to tylko "przez" zabawę. Wiem, że mnie
nie znacie i nie jestem dla Was żadnym autorytetem w kwestii wychowania
dziecak. Może jedna warto posłchać kogoś kto się na tym zna?
No chociażby na gazeta.pl są porady psychologów i opinie na temat
dobrego "wieku przedszkolnego".

I jeszcze jedno...moja córka nie ma nic wspólnego z żadnymi geniuszami. Jest
najzwyklejszym dzieckiem, któremu poprostu czas poświęcają rodzice i nie
zrzucają tego obowiązku na żólbek i przedszkole (W WIEKU O KTÓRYM PISAŁAM OD
POCZĄTKU - CZYLI CONAJMIEJ DO LAT 3!!!!!!)

[linusia_75]

Czy to ci sami specjaliści, co twierdzą, że 3-latek musi sikać do pampersa a
pozbawienie go stałej opieki matki przed 6 r.ż pozostawi trwały uraz z jego
psychice . O tych oskarżonych o pedofilię nie wspomnę...
Ano ani sikac nie musi ani urazu miec nie będzie - doświadczenie i statystykiu
przeczą tym Swiatłym teoriom.
To nie bogowie, tylko ludzie, bardzo często bez przysłowiowych butów chodzący.
Nie jestem psychologiem, ale jako pedagog psychologii uczyłam się przez całe
studia. Jako matka wiem ile w tej teorii jest bzdur lub co najmniej różnych
nurtów, z których każdy ma oponentów.
Wiem też, że kwestii wychowania mojego dziecka żadna najświetlejsza książka nie
będzie mądrzejsza ode mnie. Podobnie jak od większości rodziców.
Chodziłam do przedszkola od 3 r.ż. i jakoś normalna jestem. Właśnie do
przedszkola zaczęła chodzić moja niespełna 3-letnia córka. Po niej też jakoś
nie widać, żeby od normy miała odbiegać. Traumy też żadnej nie będzie mieć,
podobnie jak 90% jej kolegów przedszkolaków. Z tych 10 1 % to dzieci, które
faktycznie do przedszkola jeszcze się nie nadają. Pozostałe 9% to dzieci,
których rodzice nie poradzili sobie z przedszkolnym debiutem i wypisywali po
kilku dniach.
Więc nie demonizujmy: ani psychologów, ani przedszkoli. Bo wychodzi na to, że
całe nasze pokolenie jest nienormalne.
Linusia