Tak się boję!

[tatimati]

To już za parę dni moja 2,5 letnia córeczka wkroczy w świat przedszkolaków.
Byłam tak huraoptymistycznie nastawiona, ją też tak nastawiałam, mała cieszy
się i nie może się doczekać, a mnie dopadają coraz większe wątpliwości...Do
rozstań ze mna jest przyzwyczajona ( rok chodzi już do niani), ale nagle
przestanie być centralnym obiektem zainteresowania całego otoczenia, a stanie
się jedną z wielu. Czy da sobie radę? Tak się boję...

[opieniek1]

nie jesteś sama. Mój mały syneczek też idzie od poniedziałku. Z jednej strony
nie mogę się już doczekać (on od 2 tygodni co rano pyta czy to już) a z
drugiej... wchodzi w wielki obcy świat. Nie mogę spać po nocach. Ale wierzę, że
sobie poradzi.

[mamadwojga]

Nie bójcie się dziewczyny. Nawet jak będą łzy i błagania typu: Mamo, nie
zostawiaj mnie tuuuuuu, buuuuu. Moja córka ryczała jak syrena, absolutnie nie
chciała się od nas oderwać. kiedy pani brała ją na ręce, to kopała i
wierzgała. Serce się kroiło. Pani twierdziła jednak, że jak tylko znikamy z
sali, dziecko się uspokaja i bardzo ładnie bawi. W czerwcu, pod koniec roku
usłyszałam z ust mojej córki zdanie: No co ty tak szybko po mnie przychodzisz?
A teraz, po wakacjach Michalinka nie może się doczekać przedszkola i odlicza
dni na swoich małych paluszkach. Na pewno, takie rozstanie z rodzicami to jest
horror dla małego dziecka, ale jak już malec pozna nowych przyjaciół, to nie
ma nic przeciwko zostawaniu w ich gronie. Niestety czasem trwa to kilka
tygodni i wtedy wszystkich serce boli...