Zachowanie po przedszkolu

[korniz]

Od czasu kiedy syn zaczął chodzić do przedszkola stał się nieznośny :jęczy
płacze denerwuje się nie słucha rozrabia.A natomiast w przedszkolu jest jak
aniołek nie ma z nim żadnych problemów.Dodam ze chętnie chodzi.Skąd może
takie zachowanie wynikać?Proszę o wyjaśnienia!I co z tym zrobić

[ehhermiona]

To pewnie dlatego, że bycie grzecznym, uważnym i posłusznym w przedszkolu to
dla dziecka ciężka praca i po powrocie musi jakoś odreagować. Są dzieci, które
w przedszkolu rozrabiają, a mamy potem w to nie wierzą, bo w domu to "aniołek",
albo odwrotnie. Podobno większość dzieci w ten sposób się zachowuje
(przynajmniej na początku) i nie należy dziecka-"aniołka" przedszkolnego
zmuszać do takiego samego spokoju w domu. Moja córka w przedszkolu była b.
samodzielna, sama się ubierała, jadła itd. (mając 3 lata), a jak tylko ja się
pojawiałam na horyzoncie, to nagle "rączki, nóżki bolą i mamusiu ubierz mnie" -
musiałam ją traktować jak dzidziusia

Monika

[klaryma]

Przeczekać z duzą cierpliwoscia i wyrozumiałością. Moja córka, zawsze grzeczna
i pogodna, tez tak sie zachowywąła prawie przez cały pierwszy rok przedszkola.
To jest chyba sposób odreagowania stresu przedszkolnego i myślę, że trzeba to
uszanować.

[rysia_mama_wiktorka]

U nas dokładnie to samo. Wiktor ma 2.5 roku i od półtora miesiąca chodzi do
przedszkola. W przedszkolu aniołek, uśmiechnięty, połuszny, jedzący wszystko
sam i jedzący nawet wszystko co podadzą! A w domu zaczyna się zadyma. Wszystko
jest źle, wścieka sie o wszystko i w ogóle jest podminowany, że nie idzie z nim
normalnie funkcjonować. Więc idziemy na podwórko a tam zadyma od początku o
wszystko awantura, jak jego kolega coś chce od niego to oczywiście zaczyna
piszczeć i krzyczeć, że nie da. Nawet do domu nie da się go zaprowadzić
normalnie bo mam awanturę jeszcze w mieszkaniu.
Ale na pociesznie napiszę, że jest już coraz lepiej. W domu staramy się
obchodzić z nim trochę delikatniej ale nie traktujemy go jak księcia I jak
mamy na to czas to jedziemy gdzieś kawałek i on wtedy zasypia nam w
samochodzie. Odreagowuje trochę stres i później jest już lepiej. Moim zdaniem
takie zachowanie to napewno jest rodzaj odreagowania przedszkola, bo przecież
ile czasu można być grzecznym usmiechniętym chłopczykiem a poza tym u nas np.
dochodzi zmęczenie bo to jednak jest dość spory wysiłek dla takiego dziecka.

Życzę duuuuuuużo cierpliwości,

pozdrawiam,

Paulina mama Wiktorka

[kia24]

Zgadzam się z przedmówczyniami, dodatkowo jest to wg mnie chęć zwrócenia uwagi
rodziców, których cały dzień się nie widziało. Mój Kuba 3,5 też jest
debiutantem przedszkolnym, po powrocie do domu (wraca z babciami) jest dobrze,
ale gdy tylko wrócimy z mężem z pracy, dziecko robi się nieznośne. Uspokaja się
i wycisza wtedy gdy któreś z nas po prostu poświęci czas tylko jemu. Musimy się
poprzytulać, powypytywać, pobawić i zapewnić o naszej miłości - i już jest
dobrze.