Ślonske legyndy

[broneknotgeld]

Grzibowicko legynda

Grzib tukej miyszkoł kedyś przed laty
Ponoć był piernik richtig bogaty
I do swojego durś prziwionzany
Że ze tym wszyskim chcioł być chowany

We ziymi leży przeca już downo
A z nim tyż ślubno - kedyś szykowno
Kota dociepli i psa starego
Tyż wor piniyndzy co był łod niego

Jak już mioł wszysko poszoł do Piotra
By wrota nieba przed Grzibym łotwar
A świynty Pioter yno zamrugoł
W czyśću pokuta zadoł mu dugo

Pedzioł mi kedyś tyż jedyn ołpa
Że z tych piniyndzy co wzioł sie kupa
Mo w Grzibowicach być coś dobrego
Wtedy sie skończy kara łod niego

Szukali forsy już lot za wiela
Znojść niy umieli i majom tela
Co dlo sia yno ciynżko zarobiom
Ło skarb zapytej - w gowa sie szkrobiom.

[broneknotgeld]

Mikulczycko legynda

We Mikulczycach kedyś godali
Że tukej Zobrze siyngo nojdali
W historio wiekow naprowdy starych
Choć dzisioj ciynżko dać tymu wiary

Ponoć by miały już tysionc lot
Z czego tyż byłbych naprowdy rod
Taki gyburstag - radości wiela
Blysła by przeca wiyncyj ta sztela

Drewniany kościoł kedyś tu stoł
Łon downe daty na belce mioł
We łoziymnostym wieku je znodli
Na ślad historii tyj wtedy wpodli

Jednak ze czasym niszczoł zabytek
Remont - za wielki był dlo nich zbytek
I Bytomiowi go łodsprzedali
Kery mu pisoł historio dali

We parku miejskim go postawiyli
Świynto galerio tam sie zrobiyli
Z czasym zaś pomnik łod ofiar wojny
Tu drugo wojna przetrwoł spokojny

Dalyj tyż Bytom mioł go we zocy
Cieszoł łon kożde tukej nom łoczy
W końcu sie spoloł choć był niywinny
Jak nastoł w Polsce tyn "stan wojynny"

Bestoż tam dzisioj tych dat niy szukej
Choć szłoby zadbać ło sprawa tukej
Czy som papiory? Wiela w tym prowdy?
Historio swojo znać trzeba zowdy.

[broneknotgeld]

Tatarka z Mikulczyc

W dziewiytnostym wieku stoł tu słup z kamiynia
Ło kerym ciekawie bajała ta ziymia
Cosik we tym było - przeca znojdowali
Broń - jak we tym miejscu ziymia połorali

Podobno Tatary co Krakow zdobyli
W naszych Mikulczycach tyż dość dugo byli
Koczowała tukej mało chańsko horda
Łobrońcow grodziska chcieli wziońć za morda

Z marszu sie to jednak wcale niy udało
A jak łoblynżynie durś sie przeciongało
Słup tyn postawiyli by wojskym kerować
Przed łokym Tatara niy szło sie już schować

Zaczyli na polach gryka potym sadzić
By sie ze prowiantym w prziszłości poradzić
Bo łoni łod downa jom przeca wcinali
A we Polsce tego nic a nic niy znali

Dyć choć pod Legnicom richtig nos pobiyli
Jednak sie ze Ślonska dość pryndko cofnyli
Na południe poszły ichnie czambuliki
Tatarkom do dzisioj zowiom ziorka gryki.

[broneknotgeld]

Złoto kaczka toszecko

Jak Leopold Gaschin był tu zamku panym
Som we wielkim pryku czynsto niywyspany
Szukoł piykny frelki kero by mu dała
Miyłość i potomstwo wiela yno chciała

Stało sie - mioł ślubno - prziwioz jom z daleka
A piykno tyż była nad zochwyt czowieka
Dyć w Toszku sie łona za dobrze niy czuła
Niy miała gowiedzi keryj ziorno suła

Graf jak sie dowiedzioł kupioł kaczki kury
Gołymbie furgały jak paczołś do gory
Terozki we zamku tela było ptoctwa
Że ludzie pytali - Po co te dziwoctwa?

A wszysko skiż pszonio tyj gryfnyj Gizeli
By dobrze sie czuła we swyj nowyj szteli
Leopold w niyj widzioł wielke szczyńście swoje
Pedzioł - Dom ci dziubku wszysko co jest moje

Na pamiontka tego kaczka podarowoł
Kerom sie tyż tukej niyjedyn dziwowoł
Piyknie jom zrobiyli ze złota szczyrego
Gniozdo srebrne miała i jojka do tego

Była to terozki pamiontka rodziny
Co szczyńście niyś miała w toszecke dziedziny
Jednak niy na dugo wszysko to tak trwało
Ktosik ciepnoł urok - niyszczyńście sie stało

Dyć jednego razu po wielki zabawie
Jak wszyscy na zamku pospali sie prawie
Łogyń buchnoł kajsik - zarozki był wielki
Wiater mu pomogoł - pryndko trowioł belki

Gizela von Gaschin we izbie sie budzi
Chce uciyc ze łognia - na darmo sie trudzi
We strachu sie ciepie na łobroz łod przodka
I schodzi w podziymia głymboko do środka

Ze kaczkom tom złotom uciyko lochami
Juz ledwo mo siyła przebiyrać nogami
Zymdlała i ptoka po drodze straciyła
Jakosik wylazła jak sie łocuciyła

Śmiertelnie zmynczono do grafa dotarła
I jymu na rynkach juz wtedy umarła
A kaczka we lochu do dzisioj kajś leży
Kedyś jom szukali - teroz niy chcom wierzyć

Że to jest legynda nojczyńści godajom
Po prowdzie to przeca pojyńcio niy majom
Jak lochy pod zamkym sie ciongnom daleko
Tyn skarb tam na śmiałka ciyrpliwie durś czeko.