maz muzulmanin

[renapol]

Poszukuje dziewczyn ktorych mezowie sa muzulmaninami. Obojetnie czy mieszkaja
w Polsce czy tez nie. Otoz moja dobra kolezanka poznala chlopaka ktory jest z
Syri. Jest w nim bardzo zakochana i mysli o zwiazaniu sie z nim. Ja osobiscie
proboje ja przekonac aby tego nie robila. Nie mam nic przeciwko islamowi ale
uwazam ze ona nie zdaje sobie sprawy z powagi sprawy. Nasze kultury tak
bardzo sie roznia od siebie. Sama mam meza ktory jest obcokrajowcem i wiem
jak mnie bylo ciezko przyzwyczaic sie do jego kultury i obyczai chociaz moj
maz nie jest muzulmaninem. Mieszkamy na cyprze moj moz jest grekiem. Musze
wam takze powiedziec ze ten chlopak jest bardzo wiezacym muzulmaninem ktory
bardzo przestrzega swojej religi. Moze ktoras z was moze sie wypowiedziec na
ten temat. Jakie jest wasze zdania. Czy takie malzenstwo ma szanse na sukces
czy tez nie?
bardzo bym prosila o odpowiedzi, oczywiscie zapoznam moja kolezanke z nimi.
Rena

[izabelski]

Pierwsza uwaga jaka mi sie nasuwa, aczkolwiek moze nie dotyczyc Mslim z Syrii
odnosi sie do samego slubu.
O ile wiem ortodoksyjni Muzulmanie moga wziasc slub tylko z kobieta tej samej
wiary, dzieci musza byc wychowane w wierze ojca I on podejmuje decyzje odnosnie
ich przyszlosci.
Jesli kolezanka nie bedzie mieszkala w kraju ojczystym meza to sytuacja moze
sie ulozyc inaczej, niz gdy zmieni wiare - czyli bedzie musiala byc posluszna
mezowi, zamieszka z tesciamia pod jednym dachem I bedzie od nich zalezna
finansowo I nawet przy wyjscie z domu bedzie musiala prosic o meska asyste, bo
inaczej nie wolno.
Napiszcie, ze nie mama racjii, bo tak wlasnie przedstawia miasie obraz
malzenstw z muzulmanami.
Aczkolwiek sytuacja jest troche inna w UK, to jednak roznice kulturowe sa
ogromne - znam jednakoz malzenstwo, gdzie on jest Egipcjaninem a ona Polka, ale
facet jest poza granicami swojego kraju wiecej niz polowe swojego zycia I jest
niezwylke zeuropeizowany.
Nawet, jesli sie pobiora za granica a potem pojada do jego ojczyzny, to nie
znaczy ze wszystko bedzie po jej mysli.
Zasugeruj kolezance, zeby poszukala jakiejs Polki w sytuacjii podobnej do
swojej I przyjrzala sie jej zyciu.

izabelski

[beduinka]

izabelski napisała:

> Pierwsza uwaga jaka mi sie nasuwa, aczkolwiek moze nie dotyczyc Mslim z Syrii
> odnosi sie do samego slubu.
> O ile wiem ortodoksyjni Muzulmanie moga wziasc slub tylko z kobieta tej samej
> wiary,

nieprawda
muzułmanin może wziąść ślub z muzulmanką, żydówką lub chrześcijanką

[greeneyes27]

Sądzę, że mogą mieć szansę na sukces, o ile będą mieszkać w Europie lub
Ameryce. Jeśli chodzi o życie w jego kraju, to podchodziłabym do tego bardzo
sceptycznie. Moja koleżanka pomagała swojej znajomej z dziećmi uciekać od męża
muzułmanina z Afryki Północnej. Ale jak to w życiu bywa są też szczęśliwe
wyjątki...

[kiranna]

Niezupelnie sie zgodze.
Jesli urodzil sie w Europie lub Ameryce albo mieszka tam od dziecka, to moze
tak, a i to w zaleznosci od tego w jakim srodowisku sie wychowal.
Najczesciej jednak emigruja ludzie bez przyszlosci w swoim wlasnym kraju,
czesto z najnizszych warstw spolecznych. Nie czarujmy sie, jak nie ma pieniedzy
na chleb, to i szkol tez w kraju nie skonczy, chyba, ze mieli socjalizm A
jak nie ma wyksztalcenia, to co moze robic za granica? zamiatac ulice... to
jest zamkniete kolo. Z kilkudziesieciu milionow Turkow emigrujacych do Europy
tylko 2,3% ma wyzsze wyksztalcenie. To sa najczesciej ludzie ze wschodu, z
najbiedniejszych regionow. A im biedniej w domu, tym wiecej przemocy i zycia w
zgodzie z "tradycja" zdarzaja sie wyjatki, oczywiscie, jak to w zyciu bywa

Zawsze przed podjeciem decyzji o slubie, szczegolnie w innym okregu kulturowym,
radze przyjrzec sie narzeczonemu na jego wlasnym terenie, zobaczyc jakie sa
relacje miedzy rodzicami, rodzenstwem i ich malzonkami. Za granica latwo ubrac
przyslowiowy bialy kolnierzyk i biale rekawiczki i udawac kogos innego, a na
wlasnym terenie zazwyczaj nie gra sie juz tak latwo.
Jesli facet jest ok, to bedzie tez w porzadku i na swoim gruncie
pozdr.

[ejedlina]

Cześć, czy dostałaś mój list? Czekam z niecierpliwoscią na odpowiedź.
Pozdrawiam

[kiranna]

ejedlina napisała:

> Cześć, czy dostałaś mój list? Czekam z niecierpliwoscią na odpowiedź.
> Pozdrawiam

Nie, nie dostalam, a na jaki adres wyslalas? pzdr.

[kiranna]

Witaj, poszukaj w poprzednich postach na tym forum, w temacie "roznice
kulturowe", jest m.in. moj post na interesujacy Cie temat.
Moj maz jest muzulmaninem, jestesmy razem 10 lat, mieszkamy w Turcji.
Znam duzo par mieszanych, jedne malzenstwa sa bardziej udane, inne mniej, ale
wiekszosc z nas przyznaje jedno, nie mamy juz sil walczyc z jednostronna
opinia "zyczliwych" na temat muzulmanow. Najczesciej sa to ludzie, ktorzy sami
nigdy nie mieli okazji poznac zadnego muzulmanina, a islam znaja z pikantnych
opowiesci typu "Porwane", "Tylko z moja corka", itp, ewentualnie z gazet czy "W
pustyni i w puszczy" (nota bene powiesc pisana prawie 100 lat temu!), a
ostatnio programu "Detektyw" z TVN Nie twierdze, ze takie przypadki nie maja
miejsca, ale sa to sytuacje skrajne, a w kilku przypadkach mozliwe do
przewidzenia wczesniej.
Odwrocmy sytuacje zalozmy, ze jakas cudzoziemka zakochana w Polaku i myslaca
o slubie z nim, ale nie zna naszego kraju, kultury, religii chrzescijanskiej.
O Polsce wie tyle, co napisza od czasu do czasu w gazetach na stronie ze
skandalami, czyli o molestowaniu dzieci przez niektorych ksiezy, a sprawie
dyrygenta choru chlopiecego, o zabojstwie chlopca przez nauczycielke zakochana
w jego ojcu czy o zabiciu 4 letniego chlopca, ktory stal na drodze do nowego
malzenstwa jego mamy, o noworodkach znalezionych w beczkach, o gangach
nastolatkow wymuszajacych haracze od dzieciakow wracajacych ze szkoly, itp. Jak
myslisz, co pomysli o malzenstwie z mezczyzna z takiego kraju? Ja bym zwiala
gdzie pieprz rosnie To tez sa fakty, ale zgodzisz sie, ze skrajne przypadki,
a nie forma naszej polskiej kultury i obyczajowosci! A takie m.in. wiadomosci
docieraja do tureckich gazet i TV, az dziw, ze nikt mi sie nie przyglada czy
przypadkiem nie robie krzywdy wlasnemu dziecku, bo przeciez w Polsce...

Malzenstwo z muzulmaninem czy w ogole cudzoziemcem to wypadkowa wielu
czynnikow, a nie tylko kultury i religii. Duzo zalezy od nas samych, od naszych
charakterow, od zdolnosci przystosowania sie do innych warunkow (nie wszedzie
cudzoziemiec przyjmowany jest z otwartmi ramionami), latwosci nawiazywania
kontaktow, odpornosci na stres, jaki jest wpisany w zycie w obcojezycznym
srodowisku przynajmniej na poczatku pobytu, na pewno rezygnacji z niektorych
przyzwyczajen (w kontekscie islamu zaraz wiekszosc mysli o chodzeniu za mezem
2m i zakryciu po czubek nosa albo w ogole czadorze ) i ogolnie EMPATII,
poniewaz druga strona tez nie ma latwo, tyle, ze jest na swoim gruncie. To
dotyczy wiekszosci emigrantow na calym swiecie, nie tylko Polakow. Tak sie
sklada, ze mieszkalam i pracowalam w kilku krajach (na Cyprze rowniez) w
srodowisku ekspatow, cudzoziemcow z roznych krajow i kultur i temat ten jest mi
dosc bliski, na tyle, ze chcialabym kiedys go studiowac, jesli tylko pozwoli mi
na to czas

Zastanawia mnie dlaczego probujesz przekonac kolezanke, zeby nie wychodzila za
maz za tego czlowieka? Czy tylko dlatego, ze jest muzulmaninem? Podejrzewam,
ze troche osadzasz go przez pryzmat Cypru Polnocnego wiesz co mam na mysli,
prawda?
Ale jesli rzeczywiscie znasz tego czlowieka osobiscie i wiesz o nim cos co
powinna wiedziec lub na co powinna zwrocic uwage Twoja kolezanka, albo jest
cos co Cie niepokoi w ich relacjach, to nie wahaj sie z nia porozmawiac na ten
temat. Wiadomo, ze milosc lubi patrzec przez rozowe okulary, potem zaczyna
sie proza zycia, ktora juz niekoniecznie moze miec kolor rozowy.

Nie zrozum mnie zle, to nie jest atak personalny, ale proba odpowiedzi na
podobne posty, pojawiajace sie na wielu forach przynajmniej raz na tydzien.
Recepty na udane malzenstwo z muzulmaninem czy nie do dzis nie wymyslono,
gwarancji tez jak dotad nikt nie udziela, przynajmniej mnie o tym nic nie
wiadomo
I jeszcze jedno, nasze malzenstwo przechodzi wlasnie "kryzys 10 roku", ktory
nie wiem jak sie zakonczy. Miejmy nadzieje, ze dobrze, obydwoje kochamy do bolu
synka i mamy wspanialych ludzi wokol siebie, ktorzy probuja nam pomoc zrozumiec
siebie w nowej roli. Moje pretensje dotycza meza jako czlowieka, a nie
muzulmanina czy cudzoziemca. I wierz mi bardzo, bardzo niewiele roznia sie od
pretensji e-mam z tego forum, ktorych polsko-polskie malzenstwa w tej chwili
rowniez sa na zakrecie.

Przy okazji wierzacy muzulmanin jest podobno lepszym mezem niz niewierzacy,
moze gdyby moj maz byl wierzacy, to pewne problemy nie pojawilyby sie w naszym
zyciu...
Polecam forum "kraje arabskie" - tam znajdziesz wiecej info na temat malzenstw
mieszanych i w ogole zycia w tamtejszej kulturze.


Serdecznie pozdrawiam
Anka

[abiela]

Zgadzam sie z kiranna oczywiscie. Zwiazek z kazdym obcokrajowcem to wielka
lekcka tolerancji i adaptacji. A wracajac do islamu, to przyznaj Kiranno, ze w
Turcji ma on jednak troche inna forme niz na przyklad w Omanie czy
Bahrajnie...tak wiec i malzentswo z obywatelem Turcji z pewnoscia bedzie troche
inne.
Mysle, ze kolezanka autoki pierwszego postu powinna zaznajomic sie z kultura
kraju pochodzenia przyszlego meza, z jego rodzina, ze zwyczajami i postawic
sobie pytanie czy jest w stanie to zaakceptowac, bo, IMHO, milosc to nie
wszystko.

Pozdrawiam i zycze przemyslanej decyzji
Ania

[kiranna]

Aniu, masz racje, Turcja bardzo podkresla swoja swieckosc i rzeczywiscie zyje
sie tutaj swobodniej niz w innych panstwach tego regionu. Omanu i Bahrajnu nie
znam, wiec nie porownam ich z Turcja.
Jednak i TR ma swoje problemy, im dalej na wschod, tym bardziej paleczke
przejmuje religia i tradycja, a prawo jest tylko na papierku
Wschod rzadzi sie swoimi niepisanymi prawami, a ludzi chorych na umysle nie
brakuje nigdzie. To trudny kraj, pelen kontrastow i sprzecznosci, ale dzieki
temu bardzo ciekawy

pozdr.

[abiela]

Zgadzam sie z Toba w pelni!
Pozdrowka,
Ania

[goskay]

Kiranna,chodziaz pisalas swój watek dawno temu i nie wiem czy jeszcze tu
jestes.Chcialabym spytac gdzie mieszkasz w Turcji,bo ja tez w Turcji mieszkam na
wschodzie)))Pozdrawiam .Moj adres [e-mail]

[izabelski]

Ciesze sie, ze podalas wiele szczegolow odnosnie swojego zycia w Turcjii.
Czy moglabys nam powiedziec, czy aby wziasc slub ze swoim mezem w Turcjii
powinnas byla byc muzulmanka?

Jakie sa prawa matki wzgledem dzieci w Turcji gdyby doszlo do rozwodu?

Pytam z ciekawosci, bo moja kolezanka, ktore chcial wyjsc za maz za Muzulmanina
z Iranu musioala zmienic wiare etc a na to jej sumienie nie pozwolilo I dlatego
tez zrezygnowala z malzenstwa.

izabelski

[aniaheasley]

Chyba jest tak ze mezczyzna muzulmanin moze sie ozenic z chrzescijanka, tzn.
jest to dozwolone, bo i tak wtedy on bedzie decydowal o religii dzieci, ale nie
moze byc odwrotnie, tzn. kobieta nie moze wyjsc za chrzescijanina, w obawie ze
maz bedzie ja chcial zmusic do wychowania dzieci w swojej wierze.

[kiranna]

Znam malzenstwo w TR, gdzie maz jest Polakiem (chrzesc), z zona Turczynka
(muzulm), sa po slubie, choc faktem jest, ze musieli czekac na urlop pewnego
up..dliwego urzedasa, zeby sie pobrac. Facet troche sie czepial, choc podstwaw
prawnych nie mial zadnych, Konstytucja turecka nie zabrania zwiazkow z
innowiercami, bez wzgledu na plec. Za to w odwecie znajomy nadal coreczkom
piekne imiona - Katarzyna i Agnieszka, nie do napisania w dokumentach przez
tureckich urzednikow )

pozdr.

[kiranna]

Widze, ze Joanna juz mnie ubiegla i odpowiedziala na Twoje pytania
Ja tez nie musialam zmieniac wiary, w ogole nie bylo nawet takiej rozmowy.
Wiara jest kwestia prywatnego wyboru czlowieka, choc faktem jest, ze przyjmuje
sie zwyczajowo (nie urzedowo!), iz dziecko urodzone w TR z ojca muzulmanina,
jest tez muzulmaninem. W dokumentach jest rubryka "religia", ktora w zwiazku z
checia dolaczenia Turcji do UE, ma byc niedlugo zlikwidowana. Jesli rodzice
sobie zazycza inaczej, wpisuje sie religie taka jaka wybiora dla swojego
dziecka, nie musi to byc islam. W TR szanuje sie innowiercow, sa rozne koscioly
m.in. katolickie, gdzie odprawiana jest nawet msza po polsku. Niezbyt
przychylnie natomiast patrza na ateistow.

Jesli chodzi o rozwod, to we wszystkich znanych mi przypadkach dziecko zostalo
przy matce, bez wzgledu na plec. Slyszy sie od czasu do czasu, na szczescie
rzadko o walce o dziecko miedzy ojcem Turkiem a matka cudzoziemka, najczesciej
jednak dotyczy to Turkow zamieszkalych kiedys za granica, a po rozwodzie
zwyczajnie porywajacych do Turcji wlasne dzieci z kraju matki. Te przypadki,
ktore ogladalam w TV zakonczyly sie szczesliwie, dzieci wrocily do domu.
W Tr prawo rodzinne o ile mi wiadomo, jest takie jak w Polsce, matka i ojciec
maja rowne prawa do dziecka.


Widze, ze jest sporo niejasnosci na temat Turcji i zycia tam, mam skopiowanych
kilka swoich poprzednich postow z innych for, tematy czesto sie nakladaja, nie
ma sensu wszystkiego pisac od nowa
Jesli Was to interesuje moge je tutaj wkleic

pozdrawiam
Anka

[ejedlina]

Cześć Karinna, ja raczej chciałambym o coś zapytac niż się wypowiedzieć.
Poznałam chłopaka, który jest turkiem, mieszka w Turcji itd. Cały czas trwania
tej znajomości zastanawiam się, czy ten zwiazek, chyba tak moge to nazwać ma
rację bytu. Napisałam do Ciebie, bo tam mieszkasz. Powiedz mi czy kobiety,
polki, czy ogólnie obce, mają tam szansę funkcjonować normalnie, tzn pracować,
osiagnąć jakąs pozycje społeczną, czy pozostaną na zawsze "home lady", jak to
określił mój chłopak swoja mamę, tyle,ze turczynkę. Nie ukrywam, ze tutaj żyję
normalnie, mam dobrą pracę, wykształcenie, jakąs pozycję, zastanawiam się czy
to udałoby się przenieść w tamte realia, czy to jest niemozliwe. Co nmoze robić
tam taka kobieta jak ja poza wychowywaniem dzieci, co nie czuję aby było moim
powołaniem, rozumiesz co mam namysli. A w polsce oczywiscie, tak rasistowskim
mimo wszystko kraju, on nie ma szans z kolei. Cały czas mam dylemat czy
kontunuowac czy zapmnieć.Z obu stron jest pozytywne nastawienie, czuję też od
niego to ciepło i uczucie, tak bardzo trudno mi z tego zrezygnować,
zwłaszcza,ze nie spotkałąm nikogo alternmatywnie interesujacego w polsce. Co
mozesz mi powiedzieć?
Pozdrawiam EDyta

[kiranna]

Hej, kwestia pracy to jest sprawa miedzy Toba a Twoim partnerem, ale radze
porozmawiaj na ten temat przed podjeciem decyzji o przeprowadzce do Turcji.
Dobrze byloby tez wybadac czy jego rodzina nie ma nic przeciwko jego zwiazkowi
z cudzoziemka, a najlepiej poobserwowac go na jego gruncie, jakie ma relacje z
rodzina, z rodzenswtem, jak sie odnosi do Turczynek z Twojego pokolenia,
szczegolnie tych pracujacych, itd.

Turczynki z mojego srodowiska to glownie kobiety dobrze wyksztalcone, znajace
jezyki, sporo podrozujace za granice, wiekszosc z nich pracuje, niektore maja
swoje firmy, niektore zarabiaja wiecej od mezczyzn, kilka jezdzi w sprawach
sluzbowych po calym swiecie. Pracuje tez kilka znanych mi Polek. Ja rowniez
pracowalam przez wiele lat w jednej firmie z mezem, tam zreszta sie
poznalismy )
Wszystko zalezy od Was, od Twojej profesji, znajomosci jezykow i nie da sie
ukryc, ze od srodowiska, w jakim bedziecie zyc. Tutaj niestety wciaz jeszcze w
tradycyjnych rodzinach pokutuje przekonanie, iz pracuja te kobiety, ktorych maz
nie potrafi sam utrzymac rodziny. Wiele kobiet jest z tego dumnych, ze nie musi
pracowac, bo to oznacza wyzszy status ekonomiczny wg nich. Praca malo ktorej
kojarzy sie z wolnoscia i niezaleznoscia, raczej z przykrym obowiazkiem. To
oczywiscie ogolny zarys

Zakladam, ze nie bedziecie mieszkac na wsi w hermetycznym srodowisku lub w
bardzo religijnej rodzinie, tam rzadko kobiety pracuja zawodowo.
Klasa srednia i wyzsza (w tym ostatnim przypadku wylacznie w gre wchodza swoje
firmy lub miejsce w zarzadzie korporacji rodzinnej) jest bardziej tolerancyjna
w kwestii podjecia pracy przez kobiete. Housewife (tr. ev hanımı, czyt. ew
hanymy) rzadko kiedy jest tutaj kura domowa w rozmemlanej bluzce, z 5
dzieciakow uczepionych fartucha Do dzieci zazwyczaj maja opiekunke, do
szkoly i ze szkoly najczesciej dzieci przywozi serwis, a do sprzatania jest
dziewczyna. Czas wolny Turczynki spedzaja glownie na zakupach albo wzajemnym
odwiedzaniu sie z kolezankami czy sasiadkami i plotkach, obowiazkowo przy kawie
i czyms upieczonym przez siebie albo na wypadach do fryzjera i manicurzystki,
itd. Na moim osiedlu jest ok. 30 fryzjerow, drugie tyle salonow pieknosci(!) i
tylko 1 ksiegarnia Wiekszosc tez ma zazwyczaj swoj samochod, bo odleglosci
sa tu straszne.
Ostatnio duza popularnoscia wsrod "pan domu" ciesza sie rozne kursy
artystyczne, malowanie na szkle, na jedwabiu, produkcja bizuterii, swiec, itd.
oraz wszelkiego rodzaju odchudzania Zaczynaja tez powstawac jak grzyby po
deszczu fitness cluby. Oprocz tego Turczynki uwielbiaja rozne robotki reczne,
dzierganie, haftowanie, ksiazki niestety rzadko kto tutaj czyta
Jesli pracuja to tez nie do poznej starosci, znam niejedna 40-latke juz
emerytke ) w Turcji jest bardzo duzo mlodych ludzi, trzeba zrobic im miejsce
na start, prace zaczyna sie wczesnie, dlatego i na emeryture odchodzi sie tez
dosc wczesnie

Jakkolwiek by nie bylo, jesli tylko bedziesz zadowolona ze swojego zwiazku,
powinno byc Ci latwiej przystosowac sie do zycia tutaj, a bycie "housewife"
wcale nie musi oznaczac cofanie sie w rozwoju
glowa do gory! grunt, zebys wybrala wlasciwego czlowieka

Acha, jeszcze jedna sprawa, o ktorej mialam napisac juz wczesniej. Ktos tu
pisal o mieszkaniu pod jednym dachem z tesciowa jako standard w rodzinach
muzulmanskich. To jest ogromna rzadkosc w miastach, a jesli juz, to w naprawde
biednych rodzinach, ktorych nie stac przynajmniej na wynajecie mieszkania.
Czesto za to wielopokoleniowa rodzina turecka mieszka w jednej kamienicy,
wybudowanej wspolnymi silami, ale kazde malzenstwo ma swoje kilkupokojowe
mieszkanie z oddzielnym wejsciem, kuchnia i lazienka.
Ze wszystkich znanym mi malzenstw, tylko moja pomoc domowa mieszka ze swoja
tesciowa, ale to jest naprawde uboga rodzina ze wschodu.

pozdrawiam

[kiranna]

Musze dodac dwa slowa tak jak juz wspomnialam wczesniej Turcja to kraj
ogromnych kontrastow, wlasciwie brak jest czegos posrodku. Z jednej strony jest
takie zycie jak opisalam powyzej, a z drugiej kobiety rodzace co roku, do konca
ciazy pracujace w polu czy od rana do nocy pucujace mieszkania na polysk, coby
mezulek byl zadowolony i sasiadki nie oplotkowaly Najczesciej jednak jesli
ktos decyduje sie na zwiazek z cudzoziemka, blizej mu do srodowiska opisanego w
poprzednim poscie.
Nie chcialabym kreowac tutaj Turcji jako panstwa 100% zachodnioeuropejskiego,
bo tak, niestety, nie jest i pewnie jeszcze dlugo nie bedzie, ale przy
odrobinie zdrowego rozsadku przy wyborze partnera i szczypty szczescia mozna tu
zyc nie gorzej niz w Europie
pozdr.

[comevorrei]

cze. co prawda nie mam meza muzulmanina. ale bylam w zwiazku facetem z egiptu
przez okolo 1,5 roku. i nic dobrego z tego nie wyszlo. nie powiem ze byl zlym
facetem, po prostu byl inny. radze twojej kolezance sie zastanowic.nie wiem czy
cos dobrego z tego wyjdzie. ja w kazdym badz razie staram sie unikac
muzulmaninow. nie jestem przeciw nich, mam kilku znajomych. jako koledzy sa ok.
ale o zadnym zwiazku nie bylo by mowy.

[joanna_xx]

Witam,
moj maz rowniez jest muzulmaninem, choc niepraktykujacym; tez pochodzi z
Syrii. Mialam okazje mieszkac w tym kraju choc w tej chwili mieszkam w Szwecji
ale chetnie bym tam wrocila. Maz jest wspanialym czlowiekiem; wychodzac za
niego nie musialam zmieniac religii (w przypadku kobiety nie ma takiego
wymogu!). Dzieci jednak automatycznie w krajach arabskich przyjmuja religie
ojca- choc w rzeczywistosci zalezy to wszystko od wzajemnych relacji z
malzonkiem. Powiem wiecej- nie moge dac recepty Twojej kolezance na udane
zycie z muzulmaninem czy Syryjczykiem; sama powinna poznac jego, jego relacje
z rodzina, przyjaciolmi i wtedy ostatecznie podjac samodzielna decyzje. Nie
nalezy jednak uogolniac; rownie dobrze mozna odradzac muzulmance slub z np. z
Polakiem, bo to "przeciez" alkoholik. Dlatego bylabym daleka od
generalizowania, by miec sie na bacznosci przed muzulmaninem. Fakt: to inna
kultura i nie kazda z nas jest na cos takiego gotowa. Wszystko jednak jak
zwykle zalezy od konkretnego mezczyzny i to niezaleznie od tego czy jest
katolikirm, muzulmaninem, zydem czy kim.
Jezeli interesuja Cie kwestie zwiazane z zyciem z Syryjczykiem czy
zamieszkaniem w tym kraju, chetnie sluze pomoca,
pozdrawiam.

[lara11]

a ja poradzilabym kolezance zasiegniecie opinii w polskim MSZ, zdaje sie, ze
istnieje jakis odpowiedni wydzial, gdzie dysponuja oficjalnymi informacjami na
temat roznych krajow. Gdybym byla na jej miejscu podrazylabym temat.
Nalezalo by miec oczy szeroko otwarte na kwestie dwustronnych umow
regulujacych stosunki cywiloprawne , z gory zapoznac sie ze swoja ewentualna
sytuacja prawna w panstwie meza, uwaga: bardzo wazna kwestia dzieci (!).

[mrufkaa]

No w koncu mam chwile, zeby sie dopisac.
Moj maz jest iranczykiem, muzulmaninem ( bo wbrew pozorem sa tam tez i
mnijeszosci religijne: chrzescjanie, Zydzi, zaratustrianie). Izabelski ma
racje, aby wyjsc za niego za maz w obliczu prawa iranskiego musialaby
podpisac, ze Allah jest Bogiem, a Mahomet Jego prorokiem. Dlatego tez mamy
tylko cywilny slub europejski, a wedlug prawa iranskiego zyjemy na kocia lape
Niewiele moge dodac do tej dyskusji, moze warto podkreslic jeszce raz to, ze
islam w kazdym z krajow muzulmanskich wyglada inaczej, przybiera inne formy
kulturowe i prawne w zaleznosci od tradycji danej nacji. I wlasnie z tym
powinna sie owa zakochana naprawde zapoznac, bo nawet jesli beda mieszkac w
Europie, maz, jak kazdy maz, wniesie w zwiazek to co wyniosl z domu. Mozna sie
bardzo zdziwic. w obie strony
Moj maz nie jest wlasciwie praktykujacy. Wyjechal z Iranu majac nascie lat i
ma swiadomosc ograniczen jakie niesie Jego religia. Niemniej jest muzulmaninem
i to sie nigdy nie zmieni. Wiele refleksji nad samoswiadomoscia religijna
mojego meza wyplynelo podczas naszych wielogodzinnych rozmow na te tematy,
ktore chyba byly jedna z rzeczy, ktora najbardziej nas zblizyla
Julia jest ochrzczona. I zostanie wychowana w wierze katolickiej. tak
zdecydowalismy ( co do wszystkich dzieci), bo wydalo nam sie to jedynym
rozsadnym rozwiazaniem w naszej sytuacji. Moj maz nie czuje sie na silach, by
przekazac dzieciom zreby wlasnej religii, a ja jako matka mam to niejako
wpisane w moja role kulturowa, poza tym mam znacznie wieksza wiedze i
swiadomosc mojej religii niz Alex swojej. Z kazdej strony wypada na mnie. A
zgodnie twierdzimy, ze lepiej dac dziecku jakas religie niz zadna.
Oczywiscie taka raz podjeta decyzja nie rozwiazuje sprawy raz na zawsze. wiem,
ze Alex czasem cierpi. I niewiele potrafie na to poradzic. Duzo rozmawiamy o
tym, ze kiedy nasze dzieci dorosna, same wybiora. Mnie czeka zgoda na
obrzezanie, jesli bedziemy mieli chlopca. juz jestem chora na sama mysl.
Pisze o tych sprawach, zeby choc zarysowac jakiego kalibru kompromisy wchodza
w gre w tego typu zwiazkach. To nie zabawa, czasem to przewartosciowania w
podstawach wyobrazen na temat osoby, zwiazku, samorealizacji. z pewnoscia
trzeba baaardzo kochac.
Co do reszty, moge zgodzic sie z Kiranna. Jesli mam mu cos do zarzucenia, to
zwykle balagan w lazience, skarpetki na podlodze, za maly udzial w pracach
domowych... zwykle codzienne sprawy, ktore daja sie rozwiazac na biezaco.
Piekny jest natomiast model rodziny, ktory wyniosl ze swego domu i religii i
przyznam, ze zaden z moich poprzednich partnerow nie mial tak dobrze
poukladane w glowie na ten temat.

[joanna_xx]

mrufkaa napisała:
Izabelski ma
racje, aby wyjsc za niego za maz w obliczu prawa iranskiego musialaby
podpisac, ze Allah jest Bogiem, a Mahomet Jego prorokiem.
Nie zgodze sie z tym jesli chodzi o Syrie. Wlasnie sprawdzalam swoje dokumenty
slubne i wyraznie tam napisano, iz jestem chrzescijanka (slub cywilny w
Syrii). Jezeli chodzi o kontrakt malzenski (muzulmanski) jest w nim miejsce na
wpisanie wzajemnych zyczen, np. kobieta moze wpisac, ze to ona decyduje o
rozwodzie, ze maz nie moze miec wiecej zon, itp. W tym miejscu pan mlody moze
sobie zazyczyc, by kobieta przeszla na Islam. Moj maz tego nie wymagal.
Dlatego jeszcze raz w swietle powyzszego zaznaczam, ze nie ma obowiazku, by
kobieta zmieniala religie. Co do prawa iranskiego nie bede sie wypowiadala.
Wiem jednak, ze interesuje cie przyklad Syrii, bo stad pochodzi chlopak Twojej
kolezanki. Dodam tez, iz mam syna i nie obrzezalismy go,mimo, ze dzieci
automatycznie przyjmuja religie ojca. To taki uklad miedzy mna a mezem. Dodam
tez, ze moj maz nauczyl mnie gotowac, prac, prasowac, itp. Mimo, iz teraz nie
robi takich rzeczy (no, moze z wyjatkiem gotowania), bo nie ma czasu, to
zdarza sie, ze mi pomoze jak jestem zawalona praca. Co do modelu rodziny,o
ktorym wspomniala mrufkaa to wypada mi sie z nia zgodzic.
Pozdrawiam

[mrufkaa]

Asiu, to byla literowka, mialo byc "musialabym", zreszta to wynika z ciagu
dalszego mojej wypowiedzi. Nie mam pojecia o Syrii i nie odwazylabym sie tak
wypowiadac na ten temat.

[aniaheasley]

W sprawie obrzezania tylko - to akurat nie wszedzie jest sprawa religii, w rpa
skad pochodzi moj maz jest to zupelnie rutynowy zabieg wykonywany ze
wzgledow.....higienicznych, moj maz bardzo sie zdziwil kiedy mu powiedzialam ze
w Europie sie tego nie praktykuje, a przynajmniej nie z tego powodu.

[ewunia_uk]

W USA tez o ile sie nie myle, obrzezanie wykonywane jest dosc rutynowo,
bynajmniej nie ze wzgledow religijnych.

Podstawowa roznica polega na tym, ze obrzezanie religijne wykonywane jest bez
znieczulenia, tak przynajmniej jest w judaizmie.

[kiranna]

W Turcji rytualne obrzezanie wykonuje sie w znieczuleniu miejscowym.
Zabieg przeprowadza sie coraz czesciej w szpitalach zaraz po urodzeniu, ale w
tradycyjnych rodzinach czesto jeszcze w domach z zachowaniem sztuki lekarskiej,
oczywiscie, gdy chlopiec osiagnie wiek 7-8 lat, moze tez byc w innym wieku,
np. razem z mlodszym bratem. W dawniejszych czasach i jeszcze obecnie na
wsiach "sunnetci", czyli spec od tych spraw jest oddzielna, bardzo szanowana
profesja.
Dla nas trudne do uwierzenia, ale obrzezanie (sunnet) to swieto, na ktore
chlopcy bardzo czekaja. Dostaja tego dnia mnostwo prezentow, maja specjalna
biala pieknie haftowana posciel na te okazje, ktora kosztuje majatek
i "sultanskie" lub "generalskie" ubranie. Zwyczajowo wydaje sie tez przyjecie
z tej okazji, niemniej wystawne niz wesele, w bogatszych rodzinach w 5*
hotelach lub slynnych restauracjach.
W niektorych krajach Azji Sr., tego dnia chlopiec obwozony jest po miescie/wsi
w specjalnym pieknie udekorowanym powozie, za ktorym ida zaproszeni goscie i
orkiestra
Nam moze sie nie podobac, ale dla muzulmanow jest to tradycja gleboko
zakorzeniona w ich kulturze i religii, warto o tym pamietac, zanim sie wyrazi
swoja dezaprobate w ich obecnosci.

pozdrawiam
Anka

[mrufkaa]

Alez ja doskonale wiem jak to jest z obrzezaniem na swiecie
I nie mam tak naprawde nic przeciwko samemu zabiegowi, bo konsekwencje dla
zdrowia sa raczej neutralne, jesli nie pozytywne. Tylko pamietajac sile
instynktu ochrony dziecka nowonarodzonego przed jakimkolwiek bolem ( mysle o
moich doswiadczeniach z malenkosci Julki) nie wyobrazam sobie tego zabiegu na
moim kilkudniowym synku. Bo w Iranie przeprowadza sie to zwykle zaraz po
urodzeniu. Wyczytalam tez, ze takim malutkim nie da sie podac znieczulenia, za
duze ryzyko... ( pewnie aga_rn sie tu dopisze)
Rozmawialismy juz zreszta o tym z mezem i ustalilismy, ze na pewno obrzezamy,
ale wtedy, gdy bedzie mozna pod znieczleniem i bez obaw o skutki uboczne w
postaci utraty apetytu czy zachwiania relacji matka-dziecko... no fakt,
naczytalam sie i teraz sie zamartwiam. A kto wie, oze bedzie Alexandra
Victoria?)) dla wyjasnienia: nie jestem w ciazy
No a dla mojego meza to bardziej tradycja niz religia, ale rozumiem, ze taka
ma potrzebe i chce to uszanowac. On sie tez baardzo staral na Boze
Narodzenie ))

[renapol]

dziewczyny bardzo wam dziekuje za odpowiedzi!
Nawet nie wiecie jak bardzo pomoglyscie. Zapoznalam moja kolezanke z waszymi
odpowiedzami. Napisalyscie wiele ciekawych rzeczy. Uwazam ze wszystkie wasze
odpowiedzi pomoga mojej kolezance w podjeciu decyzji co do jej przyszlosci.
Pozdrawiam,
Rena

[kiranna]

Mrufeczkoo
My wiemy, ze Ty wiesz, ale zapewne wiesz tez, ze sa tacy co jednak nie
wiedza ) to dla nich wlasnie byl ten post, przynajmniej ja mialam takie
intencje opisujac obrzezanie w TR.
Haslo "maz muzulmanin" ma ogromna sile przyciagania, pewna jestem, ze czyta nas
duuuzo wiecej osob niz wypowiada sie Warto wiec skorzystac z okazji i
przyblizyc temat, moze uda sie obalic krzywdzace mity nt. malzenstw z
muzulmanami, zeby w przyszlosci naszym dzieciom zylo sie spokojniej w PL, badz
co badz rowniez i ich ojczyznie.

Pozdrowka dla wszystkich czytaczy i pisaczy tego watku, a mezom
chrzescijanskich zon i ich rodzinom skladam zyczenia wesolych swiat
Anka

[jamnica]

a propos obrzezania

[mrufkaa]

Smiem szczerze watpic w skutecznosc masci emla przy tym zabiegu. To nie jest
zabieg na samym naskorku, a likokaina z masci emla nie wnika glebiej,
niestety... ale zdaje sobie sprawe, ze inne znieczulenie u noworodkow nie
wchodzi w gre. dlatego mam takie zdanie jakie mam o obrzezaniu.

[aldusia1]

Czesc,
Moj partner jest z maroka ,mieszkamy w holandii i mamy 2,5 r synka.nie mamy
slubu ale zamierzamy wziac slub cywilny.co do dziecka to ma on moje
obywatelstwo bo wg.prawa marok.nie jestesmy malzenstwem i nie uznaja go.Co do
obrzezania to jest to na pewno sprawa religii ale w maroku dokonac go mozna w
klinice ze znieczuleniem jesli cie na to stac,czasy sie zmieniaja...Muzulmanizm
jest jak kazda inna religia tylko sa ludzie ktorzy ja roznie
interpretuja.Uwazam ze to nie ona jest problemem ale roznice kulturowe i
spoleczne-np.hierarchia w rodzinie.W moim przypadku mialam wiele przykrosci i
problemow spowodowanych przez rodzine jego matki,ludzi zyjacych od wielu lat w
europie,pomyslalby kto,ze b.cywilizowanych...nic podobnego.Tylko to,ze nie
jestem marokanka skresla mnie z listy.Odwrotnie z rodzina ze str.ojca w maroku-
zadnych uprzedzen i naciskow,akceptuja nasz zwiazek i chca zebysmy zawsze do
nich przyjezdzali z naszym blond synkiem...pozdrawiam

[renapol]

Droga Aldusiu!
Dzieki za wypowiedz na ten temat. Ja osobiscie uwazam ze taki zwiazek to bardzo
wielka lekcja akceptacji. Zarowno kobieta jak i mezczyzna musza isc na ugode w
wielu sprawach. Najwazniejsze ze wam sie to udaje i nie wazne co mysla drodzy
czy tez rodzina twojego partnera.
zycze ci wiele szczescia. Jestes bardzo odwazna.
pozdrawiam,
renapol

[marlena_w]

Renapol, przepraszam, ja zupełnie nie na temat - otóż wspomniałaś, że mieszkasz
na Cyprze. To wspaniałe miejsce - bardzo tęsknię za tą wyspą...
Bardzo cieszyłabym się, gdybyś sie do mnie odezwała!
Pozdrawiam - Marlena
Mail: [e-mail]

[beduinka]

Zapraszam na forum o krajach arabskich

jest tu wiele wątków na ten temat

[hela1]

Tez sie dopisze, watek ciekawy, wypowiedzi ciekawe!
Jestem od 14 lat zona Marokanczyka , mieszkamy w Norwegii, mamy 2 dzieci,
dziewczynke i chlopca i kompromis kulturowy jako podstawe naszego zwiazku.
Obchodzimy wszystkie swieta: Boze Narodzenie itp tak jak i te muzulmanskie,
czasem i jakies norweskie wpadnie (swieto narodowe hucznie obchodzone).
Jestesmy otwarci wzajemnie na nasze kultury, to wydaje mi sie recepta na
powodzenie zwiazku. Mam bardzo dobry kontakt z rodzina meza, on z moja rowniez.
Wydaje mi sie, i jest to jak najbardziej moja subiektywna opinia, ze zwiazek
Polki z "innokulturowcem " ma wieksze szanse powodzenia, glownie z racji tego,
ze wychowane jestesmy do zycia rodzinnego, w poszanowaniu tradycjii szeroko
pojetej wiary, niz np. malzenstwo z wyemancypowana do bolu kobieta np
skandynawska. Zycze powodzenia kolezance renepol!
Pozdrowienia
Beata