obrzęk ślinianek

[Gość: d]

Słyszałam, że bulimiczkom i(lub) anorektyczkom na pewnym etapie choroby
powiększają się gruczoły ślinowe, przez co twarz wygląda jak u wiewiórki.
Sama od wczoraj mam wyrażny obrzęk ślinianek, a taki niewielki utrzymuje
sięjuż od jakichś dwóch tygodni. Nie wiem, czy to świnka, czy jednak dobrze
słyszałam..
Czy ktoś może mi pomóc i powiedzieć, czy to ma związek z wymiotami, i jak się
tego obrzęku pozbyć(oczywiście oprócz kroku oczywistego - nie rzygać, ale nad
tym pracuję)
dzięki wielkie!
d

[Gość: navia]

Piszesz, ze niewielki obrzęk utrzymuje sie juz od dwóch tygodni, więc świnka to
na pewno nie jest, bo juz byłabyć chora. Przy swince puchnie się szybko, a do
tego dochodzi jeszcze ból gardła i wysoka gorączka. Powiekszone węzły chłonne
mogą co prawda świadczyć o różnych infekcjach, nie tylko o śwince, ale - jak
juz mówiłam, byłyby tez inne objawy choroby. Więc to prawdopodobnie
podrażnienie wywołane wymiotami. Zapewne masz też bardzo wysuszoną i
podrażnioną śluzówkę gardła, cały organizm też moze być odwodniony. Mozesz to
złagodzić np. płucząc gardło naparem z szałwi, popijać ciepłe, ale nie gorące
ziołowe herbatki, słodzone miodem, lae przede wszystkim pracuj nad krokiem
oczywistym. Pzdr

[Gość: d]

Dziękuję, Navia. Obrzęk już zszedł i twarz wygląda normalnie. Właściwie dobrze
się stało, że ślinianki odmówiły posłuszeństwa: decyzję o tym, że muszę
przestać się obżerać podjęłam o jeden dzień wcześniej, tym razem miałam już
dobry powód (mężczyzna..), a to, że spuchłam tylko utrzymało mnie w tym
postanowieniu. Okazuje się, że to możliwe: dziśmija równo tydzień i wprawdzie
mam napady myśli, że chyba jużnie wytrzymam, ale szkoda mi zepsuć to wszystko
(tak właśnie - po prostu myślęsobie "szkoda by było") i jakoś się trzymam.
Dziękuję Ci za rady i za pozdrowienia. A do wszystkich niedowiarków - TO jest
nożliwe!
d

[Gość: navia]

Gość portalu: d napisał(a):

> dziśmija równo tydzień i wprawdzie
> mam napady myśli, że chyba jużnie wytrzymam, ale szkoda mi zepsuć to wszystko
> (tak właśnie - po prostu myślęsobie "szkoda by było") i jakoś się trzymam.

O własnie! Tak trzeba mysleć. A im dłuzej wytrwasz, tym bardziej będzie szkoda
tego spaprać i o to właśnie chodzi. Pomyśl sobie też, ze zwyczajnie szkoda
czasu na ataki - objadanie się, pozbywanie tego co się zjadło, doprowadzenie
się do ludzkiego wyglądu - ile na to czasu sie traci; pozostajesz ze
świadomością, ze znowu kilka godzin wypadło z życiorysu. Po co to komu. Trzymaj
się ciepło i myśl tak dalej, będzie dobrze!