ile jeszcze moge pożyć

[zazie-w-tramwaju]

Hmm, wreszcie cos tu zdecydowalam się napisac. Wlasciwie to juz wszystko
zostalo napisane, przez inne poszkodowane przez bulimię. Ale tak, rzeknijcie
szczerze, czy dziewucha chorująca 11 lat na bulimie, rzygająca od 11 lat
dzien w dzien, pijaca codzien (zaczelam pić, by wypędzic, huhu, bulimie,
bardzo smieszne)z 4 piwka-pije od 4 lat, paląca paierosy (na codzien uczesana
studentka, 2 kierunki, usmiech, tere fere, mila, zdolna) ma szanse pożyć
jeszcze troche? ile mi dajecie. jesli chodzi o leczenie to nie ma o czym
mowic, zaczelam 10 lat temu, szpitale, terapie mam za sobą, leki (uu, ile ich
bylo), psychiatrow, psychologow też, nie pomoglo. To juz chyba nieuleczalne,
mozektos wie ile szacunkowo moge jeszcze pozyc? Samotna nie jestem, mam
znajomych, chlopaka, dobrych rodziców itp. Ech

[zazie-w-tramwaju]

Echhhhhhhhhhhhhhhh...nawet mi nikt nie odpowie...

[forkate]

będziesz żyła tyle ile dane jest Ci tam w Górze...jesli Twoja choroba ma juz
tyle lat to znaczy że jesteś wyjątkowo silna bo jednak jeszcze trwasz i być
może keidyś przyjdzie taki dzień że zaczniesz żyć zdrowo...życzę Ci tego :)

[zazie-w-tramwaju]

Kurde, wyjątkowo długo?? A większość z was jak długo choruje?
A tak nawiasem mówiąc, to w stanach świadomości czasu i przestrzeni (ciała,
hhe, swiadomosc ciala posiada mnie zawsze), rzeczywiście, dziwię się, jak
organizm ludzki znosi takie wyniszczanie. I tak tylko odliczam kolejne lata, i
z 2 zrobilo sie 11, a ja z licealistki stałam się absolwentką studiow...

[otofoto1]

Kolezanka, nie poddawać się, tylko walczyć! :-) Ja mam, co prawda,
"tylko"5,5-letni staz bulimii, za to ED (anoreksja i takie tam) ponad 8:/
Jeszcze się nie uporałam, ale m a l u s i e ń k i m i kroczkami wedruję naprzód,
czasem regres, czasem ciut do przodu... da się, uwierz!!! :-) Najczęściej
pierwszych kilka terapii kończy się fiaskiem (tez zaliczyłam gromadkę
specjalistów, zanim trafiłam do p. psycholog, u której leczę się już 2,5 roku...
Poszukaj dobrego psychologa, gorąco Cię namawiam:) Bulimia często mija (wbrew
powszechnemu mniemaniu) bez śladu na psychice, to nie alkoholizm:-) A i ciało
się zregeneruje, ząbki da się podleczyć... Możesz z tego wyjść obronną ręką, i
wyjdziesz, wierzę w Ciebie! :-D Na pewno nie ja jedna:-) Trzymaj się dzielnie i
szukaj pomocy dobrego specjalisty!Dużo zdrowia

[zazie-w-tramwaju]

Ech, dzięki...własnie się przestraszyłam nadziei na wyleczenie. Stracilam ją,
buu, z 7 lat temu...? A ze specjalistami, wydaje mi się, że obskoczyłam
wszelkich z mego miasta (krakow). Kurcze, ale dzięki za otuchę, absolutnie nie
mam z kim o tym pogadac, nobody knows, prócz rodzicow

[mroovcia]

tez tak mam:/ moze nie tyle lat moze nie bulimia, choc w sumie zalezy..nie
umialabym komus o tym powiedziec..:/
nawet ci którzy wiedzieli mysla ze to JUŻ MINĘŁO...
nom..takie sa beznadziejne realia

[ja1502]

to wcale nie znowu aż taki dlugi staz.ja mam problemy od 8 klasy podstawówki, a
za kilka miesiecy bede miala 28 lat. oczywiscie początki byly anorektyczne,
potem tez malo wymiotowalam, ale z czasem czeste i codzienne. byla tylko 3 i
pol miesieczna przerwa, rzeszta to tylko przerwy kilkudniowe, rzadko tydzien i
czy dwa.
teraz znow sie lecze i mam male sukcesy. nie wymiotuje juz 6 dzień.jest mi
ciezko. czasem b ciezko. bywam rozdrazniona i wtedy od razu chce zjesc caly
swiat no i nim wyżygać.

[jenny_j]

wydaje mi się ze bulimia nie ma bezposrednio znaczacego wplywu na dlugosc
Naszego zycia (niezbyt skuteczna forma samounicestwienia;),mimo wplywu na stan
organizmu np. wczesniej ujawnia sie ostereoporoza. Wszystkie jeszcze dlugo
pozyjemy.

[authentica]

Kiedys wyczytalam, ze jednak ma. "Bulimiczki umieraja mlodo" - takie bylo
przeslanie tekstu. Najczesciej serce...

[amelka201]

Jak Ty to robisz ze odnosisz sukcesy na studiach(2 kierunki itp) a do tego to
drugie ycie ktore Cie tak wyniszcza.Bulimia alkohol fajki,jak Ty to łaczysz z
nauką.Sorry ze tak dopytuje ale dla mnie kiedys to bylo niemozliwe,zawaliłam
zaje... studia przez bulimie depresje i moze alkohol troche tez bo za duzo
imprezowalam byle by tylko nie myslec o tym co robie i co sie ze mna
dzieje.Pogubilam sie w tym wszystkim.Teraz jest zupelnie inaczej,zaczelam nowe
studia i mozna powiedziec nowe zycie.Lecze sie,wymiotuje coraz rzadziej.Mam
nadzieje ze wszystko sie ułoy.Tobie te tego ycze.Jestem pełna podziwu ze mimo9
bulimii jakos sobie radzisz,chocia na pewno nie jestes szczesliwa.Pozdrawiam

[zazie-w-tramwaju]

Ech, to jedyne co tzryma mnie przy rzeczywistości, to, ze mam jakies zajęcie.
Wychodze z domu na zajęcia i wiem, ze nie ma szans obezrec sie w tym czasie.
Dopiero gdy wracam zmęczona do domu, kupuje juz do tramwaju parę bułeczek i
pozeram. Przychodze, wymiotuje, ide po alkohol, a potem niezaleznie czy sie
ucze, czy czytam, czy oglądam film, popijam. Wszystkie sesje zaliczylam pijąc
przy nauce rozcienczone z sokiem piwo+jakies paluszki, zeby cos chrupac
oczywiscie. Rano wstaje opuchnieta, maluje sie pieczołowicie, ubieram skrzetnie
i jade na uczelnie. A w weekend odrabiam zadania z zycia towarzyskiego-
przychodze usmiechnieta, dowcipkująca, głośna, piję bawie sie, wiec znajomi
uwazają ze wszystko w porządku. Nawet najblizsi przyjaciele i chlopak nie
wiedza o bulimii, najwyzej mowie, ze porzygalam sie od nadmiaru piwa. Dusze sie
w tym podwojnym zyciu, ale nie potrafie sie przyznac do bulimii, do alkoholu
owszem, do bulimii nie...

[samba12]

hej malenka!!!!nie martw sie kotku wszystko bedzie dobrze1!!!!!!!!Pamietaj ze po
ciezkich czasach przychodza lekkie!Nie tylko ty prowadzisz podwojne zycie kazda
z nas.Ok ja przestalam prawie dwa lata temu bo stwierdzilam ze to nie ma
sensu.RZygasz ,meczysz sie ,puchniesz a i tak wszyscy maja cie w dupie(sorki za
wulgaryzm)Kazdy ma swoje problemy i mysli tylko o sobie,jak zarobic,jak
oszukac,jak byc lepszym a ty sie zabijasz bo chcesz cos
udowodnic,pokazac,pokochac.Nie tedy droga...Naucz sie byc szczera ,mow co
myslisz,zatrzymaj sie czasem i pomysl o maluczkich tego swiata.Choroba nie
pomoze aby cie kTos zauwazyl ale czyni cie wrazliwsza i ty mozesz zauwazyc kogos
cierpiacego w tym oszalalym swiecie.Nie poddawaj sie ,pamietaj bedzie
dobrze.pozdrawiam Iza

[jenny_j]

masz racje Samba, my sie niszczymy a inni czesto Ci najblizszi maja Nas gdzies,
chociaz szzcerzee wydaje im się że robią wszystko dla Nas. Niestety w praktyce
zdrowienie inaczej wygląda u każdego, a Tobie b.gratuluje wypędzenia tej
cholery. Moj styl życia Zazie-w-tramwaju duzo ma wspolnego z moim. Nienawidze
tego jak bedac sam na sam z sama soba nie moge wytrzymac, czasem nawet juz sie
ryczec nie chce, a przy ludziach wszystko sie nagle zmienia, trzeba zaczac
gre... A ze studiami, dobra jestes;) Ja niestety notorycznie (i z premedytacja
chyba) je zawalam. Juz chyba nie potrafie sie uczyc, skoncentrowac na tym co
istotne, zero motywacji i checi:(

[zazie-w-tramwaju]

Najblizsi..hmm. Chlopak, mieszkając ze mną, nie zauwazyl, rodzice wiedzą
praktycznie od początku. Na poczatku wozili mnie do psychologów, walczyli,
krzyczeli, zabraniali, probowali ratowac, ale teraz, po 11 latach zobojętnieli
zupelnie na fakt choroby. Po prostu, nasza kochana corka ma bulimie, i tyle.
czasem zapytają (nie mieszkam z nimi):jak tam studiA, chlopak, to szmo, a na
koniec - rzygasz jeszcze? Ech jenny-j, ja ze soba nie potrafie dnia wytrzymac,
ba, 2 godzin, po prostu nie znosze swego towarzystwa, dostaje lęków, pije, JEM,
wchlaniam etc. A przy ludziach jestem zupelnie kims innym, nie wiem, czy
ktokolwiek ze znajomych, przyjaciol domyslilby sie moich problemow...

[bianka1982]

Mam identyczny problem. Tyle ze nie pije na codzień - tylko na imrezach (czyli dość często;) Na studiach idzie mi dobrze, nawet udało mi iś wyjechać na stypendium. Uchodzę za przebojową i bardzo towarzyską, bo gdy wychodze do ludzi jestem typem "jajcary" Nikt jednak nie zdaje sobie sprawy jaką część życia spędzam rzygając:( I moja mama niby podtrzymuje mnie na duchu ale jedyne co może zrobić to zapytać od czasu do czasu: " A jak tam z bulimią? Lepiej?" A ja: "NNNNoooo hmmm lepiej... powiedzmy;)" co oznacza: " W ogóle nie lepiej .. jak juz coś to ... gorzej!" I ona doskonale o tym wie. Jest bezradna. Ja też...

[niezawiniona]

no czesc to widze,laczy nas duzo...tez studia w Krakowie,wszystko zaczelo sie w
liceum a teraz no coz powinnam byc absolwentka ale postanowialam przedluzyc
wakacje...no oprocz chlopaka.I tak jak u ciebie rodzice zaakceptowali ten
fakt,tez juz nie walcza,tylko pytaja czy jeszcze rzygam...no i nie wiedza o
amfie.O tym wiedzieli kilka lat temu,jak zaczynalam sporadycznie brac i rowniez
walczyli z tym swinstwem.Na co dzien jestem ulozona studentka,w rzeczywistosci
wrakiem czlowieka...od ok 6 lat prowadze podwojne zycie.I mam dosyc.Jak dlugo
moge pozyc?

[zazie-w-tramwaju]

Tak, tak...rodzice-wlasnie, po serii pytan jak na studiach, jednych, drugich,
jak z magisterka, jak z tym z tamtym, na koncu (czasem) "a rzygasz jeszcze?". Na
codzien - tak...ułożona studentka, a w środku bagno. Kiedy wieczorem zostaje
sama w mieszkaniu, jakby ktos z nienacka by zapukal, to by zobaczyl moją druga
stronę - zapuchniety, zapijaczony wrak człowieka

[ngrosbart]

Cześć, Amelko! Gdzie się leczysz? Szukam dobrego ośrodka dla swojej siostry,
która też jest chora...

[maksiu102]

kupuj szybko polinesian noni 3x3 (brać przez 6 miesięcy) preparat w 100%
naturalny stworzony przez Boga że tak powiem :)
www.calivita-online.pl/strona/5preparaty-ziolowe/polinesiannoni-caps.html
pozdrawiam

[hayes]

hehe, mam ten sam problem. Dwa kierunki. Nie wie nikt( no teraz prócz ciebie).
I jest o wiele bardziej zajebiście. Niezniosłabym tej pogardy jakby się ktoś
dowiedział. Czy tobie nie jest za to wstyd??! Za to że oni tam umierają z
głodu, nasze matki zcierają ręce na gotowaniu, a my wypie..my wszystko do
kibla? Szkoda że nie mamy już szacunku do życia, albo przynajmniej do siebie...

[authentica]

Zazie, jakze bliskie mi sa Twoje przezycia. Tez mam kilkanascie lat bulimiii na
koncie. Szczesliwie - malo intensywnej (raz dziennie). Co zabawne, od jakiegos
czasu sluzowka zoladka odmowila mi posluszenstwa i noca po alkoholu brzuch boli
mnie tak mocno, ze wole/musze go omijac...

Stale wraca do mnie pytanie: dlaczego? Dlaczego zmagamy sie z tym problemem?
Zbyt wrazliwe? Bolesne doswiadczenia? ...

[zazie-w-tramwaju]

Ty też?:(((((( A udało ci sie kiedys przerwac? Myślisz ze jest jakies wyjscie? Z
żołądkiem radze Ci sie zwrócic do internisty. Ja dostalam leki chroniące
śluzówke, mam zresztą nadżerki. Chociaz siemię lniane pij, ratuj organizm!
Trzymaj sie!!!