Facet

[mott]

Witam w sfeminizowanym świecie bulimiczek , jestem facetem od ok 17-19 lat
rzygam , objadam się kompulsywnie , robie sobie uczty , przesadnie ćwicze
generalnie normalka w tym "zawodzie" , z różnym nasileniem bywało
codziennie teraz raz na 2-3 tygodnie , generalnie ten syf siedzi w głowie ,
ciekaw jestem czy są jeszcze faceci którzy tez to mają czy jestem jednym z
nielicznych męskich bulimików , syf syf syf

[mott]

ta tak myślałem zero odzewu , k ... sfeminizowana choroba

[azylek82]

Słuchaj jeżeli chodzi o tę chorobę ona nie wybiera. Dotyka bez względu na płeć.
Jeżeli chcesz się wyleczyć musisz przejść to samo co wiele osób z tego forum,
łacznie ze mną. Być może to jest trochę trudny i wstydliwy temat dla facetów.
Jak długo chorujesz?

[mott]

Witaj a jednak ktoś odpowiedział , żyje sobie z tym g.... jak pisałem ok 17
lat sporo co , szczerze to już mi coraz bardziej zwisa to wszystko , jedni
pija , inni ćpaja , pala my się obżeramy , wiem że można przejść terapie są
grupy wsparcie ( już siebie widzę w kręgu pewnie 10 dziewczyn , chyba bym się
ze wstydu spalił ), pewnie jest jakiś program 12 kroków , niestety ten syf
siedzi w gowie i nie jest łatwo z tym wygrać.
Dzięki za odpowiedz i pozdrawiam. Czy Tobie udało się z tego wyjść ? Ja ciągle
czytam o dziwczynach chorych na bulimie , anoreksje widać facetów nie ma lub są
okazami jak ja ?

[myszka312]

jest faktem,że te zaburzenia częsciej dotykają kobiety niż mężczyzn,ale to zupełnie normalne,np na miażdżycę częsciej chorują mężczyźni itd.
czy moge zapytac ile masz lat skoro chorujesz od 17 lat?
ja dopiero od 3,5, od pół roku szukam pomocy,ale za darmo strasznie sie długo czeka,a prywatnie nie mam kasy...więc generalnie stoję w miejscu.
pozdrawiam!

[mott]

jestem troche po trzydziestce dla niektórych tutaj pewnie stary pryk ;)))

[azylek82]

Witaj. Mam pytanko czy leczyłeś się już u jakiegoś lekarza? Taka rozmowa z
psychologiem dużo pomaga, chociaż oczywiście, jak wiem z własnego
doświadczenia, wszystko i tak będzie zależało od ciebie. Mimo wszystko takie
wyrzucenie z siebie tego wszystkiego co ukryte gdzieś głęboko przynosi
psychiczną ulgę. Ja jak zdążyłeś zauważyć walczę, jestem zdeterminowana a forum
jest swego rodzaju odskocznią. Kiedy przychodzi moment krytyczny siadam do
kompa i piszę. Na razie pomaga. Ale na jak długo? Próbuj za wszelką cenę wyjść
z tego "bagna", w którym wszyscy na tym forum tkwimy z własnej winy. :)

[ja1502]

ktoś powiedzial, ze choroba nie wybiera. owszem, prawda, ale w tym sensie, ze
my ją wybieramy.
jesli nie widzisz sie za bardzo na terapii wśród dziewczyn, to dlaczego nie
zapiszesz sie na indywidualne spotkania.
nie stawiaj wszystkich na leczenie, bo tak naprawde masz postawić karty na
siebie. od ciebie zależy, od twojej gotowości zależy, czy wyzdrowiejesz czy
nie. nikt ci nie pomoze jesli ty nie bedziesz zdeterminowany. to jest w glowie.
ale nie jest tak , ze zostaje na zawsze. wychodzę z tego i wiem, wierzę, ze z
glowy mi to zniknie z czasem (już nie wymiotuję od 5 tygodni, jest cięzko, ale
daję radę i czeka mnie dluga droga).
pozdrawiam

[azylek82]

Witaj. Zastanawia mnie dlaczego zacząłeś wymiotować. Napisałeś, że w "tym
zawodzie to norammlene". Co zatem robisz? Njaważniejsze w twojej sytuacji to
zgłosić się do psychologa indywidualnie. Przynajmniej się wygadasz - a to
pomaga ( ja ryczałam jak bóbr ). Reszta zależy tylko od Ciebie. Pozdrowiam
kobieta bulimiczka :)

[megris]

Mott 17 lat to naprawde sporo.Nigdy nie byłeś n terapii.Nawet nie próbowałes?
Nawet terapia grupowa czy w szpitalu nie koniecznie musi oznaczać ,że będą tam
same Dziewczyny..a to chciazby dlatego ,ze w Polsce nie ma raczej
specjalistycznych szpitali zajmujących sie tylko ED.Raczej terpaia jest
prowadzona na oddziałach czy w ośrodkach leczenia nerwic czy uzaleznien czy pod
jeszcze inne "sztandary "podciągnięta.
Ja byłam na terapi gdzie byli Ludzie z róznymi problemami i róznej płci a ja
byłam jedyna Anorektyczką .Aleterapia była baardzo profesjonalna.
Pozdrawiam

[mott]

Dzieki za posty.
Nie nigdy się nie leczyłem , tz ograniczałem się do czytania jakiś książek czy
informacji z sieci w sumie mało to dawało.
Jedyne kroki jakie prawdopodonie podejme to wizyta u psychologa , takie
wygadanie się mysle że może oczyścić.
Napewno nie można siebie obwiniać o to choróbsko , już szybciej , życie
rodzinne , czy te posrane współczesne czasy .
Dlaczego zacząłem rzygać , mogło to mieć związek ze " zniknięciem " mojej
matki z życia rodzinnego , nie chce się o tym rozpisywać.
Czy warto być zdetrminowanym w walce z tą chorobą , sam nie wiem , powiem wam
że chyha lepiej się podać i dojrzeć do tego że jest się bezsilnym wobec tej
choroby , a póżniej poprościć POKORNIE Boga o to żeby nam pomógl z tego wyjść ,
ja nawet nie licze że przestane być bulimikiem ,ale od kiedy "poddałem się " i
proszę o wsparcie objadam się sporadycznie teraz może 2-3 tygodnie temu , i
chopciaż mam teraz okazje na małe obżarstawa ( lubimy te uczty co ;) to jakaś
racjonalna siła pomaga mi na różne sposoby , nie chcę was tu nawracać na siłe
ale mi to pomaga.
pozdrawiam
faceto bulimiko ;)

[azylek82]

Determinacja jest najważniejsza i chęć wyjścia z tego bagna. I ta racjonalna
siła, o której piszesz to właśnie to. Ja codziennie patrzę na znajdujący się
nad moim biurkiem napis "MAM PRAWO BYĆ MNIEJ PERFEKCYJNA" bo moje za wysokie
wymagania względem samej siebie wpakowały mnie w to wszystko. Ale sama jestem
sobie winna i tylko ode mnie zależy czy się wyrwę i zacznę normalnie żyć czy
nie. Masz spory staż, więc zgłoś się do lekarza to pomaga, chociaż nie jest
gwarancją wyzdrowienia. Dla mnie jutro kolejna runda :)

[mott]

Wiesz co może i detrminacja jest ważna ale mi naprawde ulzyło gdy zrozumiałem
że jestem bezsilny wobec tej choroby i podałem sie a nie łatwo mi było do tego
dojść , wiesz męska duma ( co ja nie dam rade )itd.
Z tymi zbyt wysokimi wymaganiami wobec siebie , tak to prawda , napewno nie
jestes sama sobie wina , niby gdy ktos choruje na grype jest sam sobie winien

[awwika]

Mam do Ciebie pytanie mott. U nas jest cos takiego, ze na początku swojej
choroby zasłaniamy się kultem ciała( oglądamy "idealne" zdjecia modelek itp.)
zanim sobie uświadomimy, ze chodzi o brak kontroli nad jedzeniem. Przepraszam,
ale to zwykłe zaciekawienie Twoim przypadkiem. Czym Ty się na początku
zasugerowałes? Bo przeciez nie fasionTV.