Chciałyśmy być perfect...

[ishja]

Chciałyśmy być perfect a teraz marzymy by być CHOCIAŻ normalne...
czy to nie żałosne?
Zgadzacie się ze mną?

[aga_ta85]

Dla mnie jest załosne to , ze zdajemy sobie sprawe z wlasnej choroby,
mowimy "walcze", a tak naprawde nic w tym kierunku nie robimy!

[marcysia1991]

Spójżcie... ja chociaż nie czuję się teraz najlepiej psychicznie to i tak
walczę. Na początku walki przy wadze 47kg powiedziałam, że dojdę chociaż do 50,
a później do 52kg i wiem że dojdę. Nikt nie odbieże mi tego celu i.....marzenia
by żyć NORMALNIE!!

[reese18]

Ja już nie mam siły walczyć! Kiedy wszystko jest wspaniałe ona to niszczy :(
Zabiera wszystko : Moją miłość, przyjaciół, życie....
Już powiedziałam sobie stop - Ja będę kontrolować moje życie nie ona :)
....ale to nie trwało długo....znów wróciła...i nie wiem czy dam rade znów
kontrolowac swoje życie....a szczególnie JĄ !

[klaudia661]

jestem chuda. mam to czego chciałam. to dlaczego siedze teraz przed monitorem i
płacze? rozmawiam ze swoich chłopakiem i go odpycham od siebie. mowie ze sie z
nim nie spotkam i mam ochote po prostu zniknąć dla świata?

[arletapp]

klaudi...zaintrygowal mnie twoj post... Mieszkasz sama, czy z rodzicami?
napisz cos wiecej o sobie, jak chcesz to na priva
Dla wyjasnienia: bylam jedna noga w tym bagnie, wyszlam o wlasnych silach po
kilku latach. Teraz probuje pomoc kolezance, ktorej 11 letnia corka sie pograza.

Jestem pewna, ze jestes wspanialym czlowiekiem i wielu ludziom na tobie zalezy.
I dla nikogo nie musisz byc perfekcyjna, bo jestes wlasnie taka, jaka cie lubia
i kochaja. I cos w tobie o tym wie, tylko jest stale zagluszane...

[aga_ta85]

Wg mnie w ogole nie walczycie...a marzenia, hmm, są tylko marzeniami niczym
wiecej, dzieki nim nie wyzdrowiejesz...no ale miej te swoje marzenia

[klaudia661]

zniszczyć chorobę... jeśli nie będą mnie akceptować taką jaka jestem to niech
wszyscy mnie zostawią w spokoju. Lubie być szczupła i chce by tak pozostało.
Szukać spokoju ducha to jest cel który chcę osiągnąć. Stabilizuje swoje życie.
Trzeba zdobyć wykształcenie i nie poddawać się. Trzeba walczyć o siebie
dziewczyny!
pozdrawiam

[tigerina]

byc parfekt...

tylko dla kogo...

dla innych jestesmy wieszaki..a dla siebie wciaz za grube..

[jkmk]

Ja marze o tym aby być idealną ale raczej nie myśle o anie a o tym co daje
pro-ana uważam ze to styl życia właśnie dla mnie nie chorujesz a stajesz się
idealnie chudziutka :) Buziaczki dla was chudzinki :***
3majcie się :D

[kingajk2]

nie weim , co to znaczy byc perfekt. chyba dla kazdego cos innego. JA przeszlam
anoreksje , tzn. ten jaciezszy okre 5 lat temu. Ale ztej choroby nigdy tak do
konca sie nie wyleczysz, nie zpomnisz o niej. Ona ci na to nie pozwoli.
Opanowalam "niejedzenie" ,a potem "zazeranie sie". ale wiem jak okropny teo byl
okres. dzis chcialabym ostrzec wszystkie mlode dziewczyny , aby nidy nie siegaly
po zadne diety. U mni etak wlasnie sie zaczelo. od niewinnej diety, a potem jak
zauwazylam ze chude i ze mi z tym dobrze, zmniejsszalam porcje zywnsociowe i
wreszcie sama zaczelam sobie komponowac wlasne diete. a wlasciwie moja dieta to
bylo jablko i jogurt naturalny light. w psychice pozostaje; jesli chcecie
dowiedziec sie czegos wiecej , to pytajcie .
Zalecam duzo sportu, zamiast diety. caluje was moje chudzinki. tzrymajcie sie !

[sloneczko766]

Racja zadnych diet , chyba ze z lekarzem!!!!!!!!!!!!!!!
Wyzdrowiejemy wszystkie!!!!!!!!!!!!!!
Robcie afirmacje!!!!!!!!!!!!
Napiszcie jak dzialaja

[monikaaaaaa1]

a macie napisana jakas afirmacje?????

[maniura6]

Chciałam być perfekt, bo chciałam, zeby moja matka traktowała mnie wreszcie jak
człowieka. Ona cały czas powtarzała, że jestem gruba, więc załamałam sie i w to
wpadłam.

[tigerina]

no to u mnie podobnie...tylko matke zamien na ojca:(

[maniura6]

Oni częst nawet nie zdają sobie sprawy, że to nas bardzo boli i dalej w nas
wpajają te swoje głupie komentarze. Kiedyś uważałam, że jetem gruba, ale nie
robiłam nic w tym kierunku, żeby schudnąć. Ale w końcu moja matka przesadziła.
Kiedy tylko cokolwiek jadłam mówiła:"Nie jedz tyle, bo nie dość, że jeteś gruba,
to będziesz jeszcze grubsza". Nie mogłam tego znieść. Uważałam, że skoro mówi mi
tak najbliższa mi osoba, to jeszcze gorzej myślą o mnie koledzy i koleżanki.
Teraz nie mogę z tego wyjść. Matka wie,że jestem chora i wciąż powtarza mi, że
nigdy nie mówiła, ze jetem gruba. Teraz nagle zmieniła zdanie i mówi, że jestem
chuda jak kościotrup i żebym coś zjadła. Ja jednak wiem, ze dla niej zawsze już
będę gruba...

[tigerina]

no..moj ojciec podobnie..teraz sie zapiera..ze tak nie mowil..

teraz..gdy jest juz za pozno..

[maniura6]

Wiesz co Tigerino? Tak sobie myślę,że jeżeli nasi rodzice mówią nam takie
rzeczy, to pewnie mają jakieś kompleksy z dzieciństwa i na siłę starają się nam
wpoić swoje zdanie, a gdy widzą, że nic sobie z tego nie robimy, to jeszcze
częściej komentują nasz wygląd, żebyśmy w końcu ich posłuchały. A potem jak się
okazuje, że jesteśmy chore, to nagle nie wiadomo dlaczego zapadają na amnezję.
To raczej rodzice, którzy mówią córkom takie rzeczy powinni się leczyć ze swoich
kompleksów, króre mieli w dzieciństwie. Jeżeli wygląd dzieci im się nie podoba,
to niech się nie patrzą, bo nawet nie wiedzą jak takie komentarze mogą zaboleć.
Po prostu są cholernymi egoistami...

[karolinaceg]

2 lata cięzkiej pracy nad sobą. Najpierw łzy, żal do świata. Nikt mnie nie
rozumiał , łacznie ze mną. Dlaczego ja czy to zle że chciałam być lepsza niż
inni, zapłaciłam bardzo wysoką cene. Ale dziś jestem już innym człowiekiem , 2
lat terapii u psychologa nauczyły mnie ze nie ma ideałow, trzeba żyć tu i
teraz . Nie mam recepty , każdy musi sam zdobyć się na terapie i przejśc przez
to piekiełko, ale uwieżcie. Można i trzeba! Pozdrawiam wszystki bulimiczki

[klaudia661]

a i tak zawsze kończy sie tym samym... nawet nie mówcie że nie walcze. Prawda
jest taka że choroba jest już nieodłączną częścią mojego życia... to co sama ze
sobą mam walczyć?? nie mam siły. Chyba nawet już nie chce walczyć. a niech mnie
zmiecie to choróbsko z tej ziemi. na coś trzeba umrzeć a im szybciej tym chyba
lepiej. tyle sie meczyc i to nie z losem tylko z sobą samym.żałosne. ludzie
lepiej traktują chudych, z grubych sie śmiejąc... taka prawda. Każdy nawet
błachy komentarz "ale ma fałde na brzuchu", albo motywy "ma brzuch jaj kobieta
ciężarna". To jest śmieszne? dla nich tak.

[maniura6]

I to jest niestety prawda, smutne, ale prawdziwe. Dla niektórych jesteśmy grube,
a dla innych chude. Poza tym bulimia to nie jest życie. To jest jak
rytuał:wsajesz, myjesz się, jesz, wymiotujesz, znowu jesz i znowu wymiotujesz.
Nie można myśleć o niczym innym niż tylko o jedzeniu. Niszczymy siebie i dobrze
wiemy, że to źle, ale nie umiemy przestać, bo to uzależnienie i to jest tragedia

[asiula12]

u mnie perfekcjonizm ma wiele twarzy: szczuplosc i ok wyglad (sprawa
oczywista), pracoholizm, bycie idealna mama, super zona, itd. Gdybym miala
tylko ane, to byloby luzacko, a ze perfekcjonizm dotyka wszystkiego czego sie
dotkne to juz problem i to spory, bowiem nie mam juz sily na bycie "super" na
kazdym froncie. Chetnie bede sledzic watek - jak pozbyc sie bycia perfekt.
Pierwszy moj krok byl taki, ze nauczylam sie pic .... wodke (w wieku 32 lat),
aby przetestowac, ze wcale nie trzeba wszystkiego tak do bolu kontrolowac.
pzdr

[klaudia661]

popadanie z jednaj skrajności w drugą... to tak jakbyśmy chciały wzbogacić
sobie życie... paranoja

[tigerina]

gdybysmy chcialy byc perfekcyjne tylko w dazeniu do doskonalej sylwetki to
byloby jeszcze do przejscia...
ale..nie:(:(
my musimy za wszelka cene byc dielane we wszystkim:(:
bo inaczej czujemy sie zerami...

i mimo tego tz doskonale wiemy ze idalny moze byc tylko Bóg...to i tak 9.5
punkta na 10 to dla nas porazka:(

[dolly21]

Jak twierdzi Jessica Pleva z Uniwersytetu Flinders w australijskiej Adelajdzie,
z jej badań wynika, że perfekcjonizm popychać może ludzi do skraju depresji, a
nawet do myśli samobójczych. Pleva odkryła też, że perfekcjonistów skutecznie
można leczyć przy pomocy kognitywnej terapii behawioralnej. Zapewne należy ich
po prostu przekonać, że „lepsze jest wrogiem dobrego”.

[klaudia661]

ktoś sie mnie zapytał "dlaczego bulimia a nie sport." buhaha... pierwszy raz
sieje sie chyba z choroby w tym momensie... a może z siebie sie smieje.