długo za długo

[0lunia]

Niestety prawdziwe jest stwierdzenie, że im dłużej się choruje tym trudniej
wyzdrowieć. Widzę to po sobie, to trwa już 3 lata i ostatnio lepiej jem.
Niestety waga tego nie wskazuje. Kiedy ja się cieszę ze swoich sukcesików,
rodzice i tak są niezadowoleni bo waga nie wzrasta. Przez to są kłótnie, mam
gorszy nastrój i znów to głupie jedzenie staje się podświadomie moją kartą
przetargową.
Ciągle czekam na czas, gdy uda mi się wszystko zmienić, byleby nie było zbyt
późno. Życie jest super, na razie trudno mi w pełni z niego korzystać, bo
jestem za chuda i kłótnie w domciu psują mi nastrój.
Cała moja rodzina jest tym zmęczona.

Czy na wasze jedzenie też wpływają "czynniki zewnętrzne"?

[agaciaxx77]

oj tak napewno wpływają i to bardzo, ja Akurat choruję na bulimię. niekiedy jest
tak że nie mam pojęcia skąd u mnie takie napady , taki dołek niewytłumaczalny,
ale to chyba siedzi we mnie już tak głeboko, jest tak zakorzenione. czasmi myślę
ze to jest w mojej podświadomości. Pozornie w moim życiu aktualnie jest w
porządku, mam przy sobie wspaniałego faceta, rodzinka jakaś taka wyrozumiała
ostatnio, co prawda sesja się zbiża, ale jakoś sobie poradze, zdolna dziewczynka
podobno jestem. Ale jestem zakłamana, paradoksalnie wiele przez to zyskuje.
Rodzinka sadzi że wszystko ze mną w porządku, ze uporałam się z moimi
problemami, to dziwnie pomaga, nikt sięmnie nie czepia, nikt nie próbuje mi na
siłe pomóc. sama żyje w swoim światku, pozornie szczesliwa i mniej przejmuje się
swoją wagą...

[iwona862]

Czytam te wszystkie wypowiedzi i zadaje sobie pytanie czy my naprawdę chcemy
wyzdrowieć? ale tak w 100 %!?