wstydzi się mnie

[muffinni]

Mam 168 cm wzrostu, ważę 47-48 kilo. Mój mężczyzna wstydzi się ze mną
pokazywać. Wstydzi się tego od kiedy jesteśmy razem, czyli od ponad 3 lat.
Teraz mi to powiedział i przestał mnie ze sobą zabierać do znajomych, na
imprezy, nawet do swojej rodziny. Mówi, że nie chce się pokazywać z eksponatem
na lekcje anatomii...
Jestem anorektyczką, wiem o tym. Udaje mi się już utrzymać wagę na stałym
poziomie, nie chudnę. Wpędziłam się w chorobę jakieś 45 lat temu i od tej pory
nie potrafię nic z tym zrobić, nie umiem pozbyć się obsesji na punkcie
jedzenia. On jest tym zmęczony - stąd taka decyzja.
Bardzo źle mi z tym, czuję się jeszcze gorsza i bardziej samotna. On mi na to
odpowiada, że jemu źle z moją chudością. Chciałabym, żeby mnie zaakceptował
taką, jaką jestem, ale on nie chce słuchać komentarzy innych ludzi o tym, że
jestem chuda i uwag o tym, że zapewne mnie głodzi. Źle mi z tym... tracę
motywację...
Co o tym myślicie? Co zrobić?

[maddalena85]

Nie słyszałąm nigdy o osobie, która tak długo chorowałaby na
anoreksję. Chorowałaś, kiedy wiązałaś się z tym mężczyzną, a on miał
nadzieję- być może ,że Cie miłością wyleczy... Choć musiałabyś coś
niecoś napisać na ten temat.
Znam natomiast te pragnienie, które ty także odczuwasz- "Chciałabym,
żeby mnie zaakceptował taką, jaką jestem". Jednak myslę, że miłość
bezinteresowna, to tylko miłość rodzicielska :)
Może Twój mąż myśli, że mówiąc, że źle wyglądasz, zmotywuje Cię do
zmian... Kiedyś mój chłopak tak myślał... mylił się.
Walczyć o siebie, walczyć o związek... pokazać, że Ci zależy na
sobie i na mężu- tak myślę.

[ankaaa]

Mądry facet bo ... NIE AKCEPTUJE choroby.

Jesli chcesz nadal z nim być to posłuchaj go ;)))

[to_jaaa]

Źle mi z tym... tracę
motywację...


a niby co było dotychczas twoją motywacją? uznałaś, ze facet musi
kochać taki szkielet i spoczęłaś na laurach? łatwo, wygodnie i
świetna wymówka, zeby nic nie robić, co?
no, to może czas na nowa motywację - przytyć dla ukochanego

[muffinni]

mówi, że wyglądam odrażająco, chorobowo, wstrętnie, jak szkielet... i że nie
obchodzi go, co jest dla mnie dobre a co złe, a jedynie to, żeby nikt z jego
znajomych nie widział go ze mną :(
a to, że mnie nie zabiera nie jest metodą na to, zebym przytyła, to według niego
tylko sposób osiągnięcia celu - niewstydzenia się, że ktoś na mnie patrzy...

myślicie że to jest w porządku?

[littlebutterfly]

no to powiedz mu co powinien robic abys wyzdrowiala skoro wiesz co dla Ciebie
najlepsze...

Czy Ty masz jeszcze troche rozumu? Myslisz, ze bedziemy Cier usprawiedliwiac?
Sama sobie znajdz odpowiedz. W sumie niezly facet skoro nie chce sie z Toba
pokazywac;p widzisz jaki jest zdesperowany;)

[to_jaaa]

myślicie że to jest w porządku?

i co? mamy przeprowadzic analize pierwiastkową faceta i go potępić? raczej nam
go żal
w wieku 30 lat to już naprawdę powinnaś myśleć troche rozsądniej niż 13-latka

[iwona862]

Muffinni przepraszam że pytam ale ile ty masz lat ? czy macie
dzieci ?

[muffinni]

mam 30 lat, nie mamy dzieci, nie jesteśmy małżeństwem

[ankaaa]

Ykmm, to tak trochę bez sensu być "razem" skoro wstydzi się z Tobą
wychodzić .....

[maddalena85]

Wpędziłam się w chorobę jakieś 45 lat temu
mam 30 lat
- nie rozumiem (???)
znaczy miałaś na myśli 4-5 lat temu, czy tak?

[ereszkiqal]

Nie bardzo rozumiem na czym polega to wasze bycie razem (jestem
blondynka;))
Pzede wszystkim powinnas skorzystac z pomocy psycholga ,a pozniej
zastanowic sie czy wasz "zwiazek" ma jakas przyszlosc.

[muffinni]

tak, miałam na myśli 4-5 lat...

[malgocha21]

też nie za bardzo rozumiem na czym polega ten związek...nie myślisz że to nie
jest normalne że facet mówi takie rzeczy???tym bardziej dorosły mężczyzna
(mniemam iż jest w podobnym wieku do Ciebie)... Po co właściwie jest z Tobą,
skoro się Ciebie wstydzi???
ALE: Z drugiej strony może należy zrozumieć pewne rzeczy próbując sie postawic
na jego miejscu??może martwi się o Ciebie, widzi że dzieje sie cos złego ale nie
wie co robić. Może nie zabierając Ciebie ze sobą do znajomych próbuje wymusic
na Tobie zmiany, może chce abys w konću cos ze swoją chorobą zrobiła??To
naturalne że nie wie jak sie w takiej sytuacji zachować, on jest zdrowy a Ty
niestety nie. Powinniście usiąść i poważnie porozmawiac jak przystało na
dorosłych, dojrzałych ludzi...jeśli nie bedziesz chciala nic zmienić, nie zdziw
się że pewnego dnia Twoj mężczyzna po prostu odejdzie a wtedy nie powinnać go o
nic winić...takie moje zdanie
przemyśl wizytę u psychologa i rozpoczęcie terapii. Zycze powodzenia!!!

[magor_ek]

nie rozumiem jak można się wstydzić tego że bliska mi osoba
choruje!!! po co mieszać chorobę z moralnością??? po za tym w ten
sposób tylko utwierdza cie w przekonaniu że ważna jesteś nie ty jako
osoba, ale twój wygląd, a to rodzi błędne koło. z drugiej strony,
tobie chyba z chorowaniem wygodnie, skoro nawet nie myślisz o tym by
zacząć się leczyć?
pozdrawiam

[summerka]

kurcze.,.. rozumie gdybyś ważyła 35 kg.. ale 48....... ja bylabym szczęsliwa pzry takiej wadze.. ale faceci mają zupełnie inne podlądy na te sprawy......

[goska8211]

mam 25l. jestem samotna, od jakiegoś tygodnia. nie wygląd był
przyczyną naszego rozstania, ale to fakt, że ostatnimi czasy, mój
były już chłopak zaczął narzekać - że on mnie kocha taką jaką
jestem, kochałby mnie nawet wtedy, gdybym przytyła 30kg (o tym, że
gdybym schudła kolejne 10kg nie wspomniał, więc chyba odchylenie
wagi w tą stronę nie wchodziłoby w rachubę, zresztą nie dziwię się),
ale zaczynam wyglądać coraz mniej atrakcyjnie, mniej kobieco. gdzie
moje biodra, piersi... wyglądam co najmniej niezdrowo. najgorsze w
tym wszystkim jest to, że przyznaję mu rację. moim ideałem kobiety
nigdy nie były modelki z wybiegów, ale kobiety o pełnych kztałtach.
z drugiej strony, obawiam się przytyć. obawiam się każdego kg.
Ba,nawet 0,5kg to powód do zwalonego humoru. kiedy ważyłam 62kg
(przy wzroście 155m,!) chciałam zrzucić tak gdzieś do 48, a kiedy
osiągnęłam tą wagę, nagle bariera się obniżyła i zapragnęłam ważyć
45. kiedy już ważyłam 45, uznałam nagle, że w sumie to dużo, że
nadal mam za grube uda, pupe..
no i zrzuciłam do 42. odpowiadałaby mi ta waga, gdyby nie fakt, że
nie przycodzi mi tak łatwo jej utrzymanie. i kiedy waga zaczyna
wskazywać 42,5 dostaję deprechy.

to tyle o mnie. co do Ciebie muffinni, to nie szukaj motywacji do
walki w partnerze. nie zrzucaj na niego tego ciężaru. szukaj siły w
sobie. zacznij walkę z chorobą. anoreksja/bulimia wykańcza
psychicznie. jedzenie - wokół tego krąży nasz świat. a kto na tym
cierpi najbarzdiej .. osoby, które kochamy.