jedzenie

[amela]

mam chwile przerwy w przygotowaniach i czytam gazetę, w której nt. świąt
wypowiada się Halina Bortnowska. nie mogłam się oprzeć, by wam jeszcze tego
nie napisać:
"polska wigilia to seans uroczytsej łącznosci z darami przyrody, owocami
ogrodów, rzek i mórz. Czas podziwu dla przemyślności ludzkiej. Posiłek tym
milszy, że postny, im bardziej wegetariański, tym lepiej.Może być powolnym,
uroczystym, wspólnym smakowaniem tego, co przyrządzili domownicy (...).
Jedzenie jest wspólnym mianownikiem - najprostszym, ale wcale nie niskim. Jest
cennym przeżyciem, gdy częstujemy się szczerze, wyrażając przez to życzliwość,
okazując uwagę i szacunek. A początkiem wspólnego spożywania jest przecież
łamanie się opłątkiem - uroczyste dzielenie się chlebem tak nikłym, że zostaje
sam czysty akt obdarowywania i łączności".

już dawno odkryłam że jedzenie łączy ludzi. unikając imprez, wyjść ze
znajomymi na pizzę, rodzinnych spotkań (bo będę musiała jesc), tracimy ten
wspólny mianownik z innymi ludźmi, tracimy jeden z najważniejszych elementów
życia w społeczeństwie.
ja dopiero uczę się jesc przy ludziach i nie ukrywam, że jest to b. trudne i
nie sprawia mi przyjemnosci. jest to dla mnie ciężkie doświadczenie. ale może
kiedyś nauczę się cieszyć wspólnym posiłkiem?
ciekawa jestem, co wy o tym sądzicie? jak czujecie się, gdy musicie jeść wśród
ludzi?

[zlotowlosa01]

Nienawidzę jeść przy ludziach.Nie spożywam wspólnych posiłków z resztą
domowników.Staram się jeść tak aby nikt na mnie nie patrzył,najczęściej wtedy
zamykam się sama w jakimś pomieszczeniu.Wspólnych posiłków unikam jak ognia.Moje
zachowanie jest bezsensowne,bo jak jem wśród ludzi to mam wrażenie że myślą-taka
gruba i je.Z pewnością tak nie jest,ale nie potrafię sobie tego przetłumaczyć.

[ansi21]

pamietam ze w liceum i gimnazjum tylko kilka razy zjadlam cos w szkole przy
znajomych. Wstydzilam sie tego okropnie. a np kupic loda i isc przez miasto z
nim. tragedia. teraz uz potrafie w obcym miescie coś zjesc. ale zaraz sie boje
ze ktos cos zobaczy i pomysli cos sobie( w sumie co by mogl
pomyslec...)oczywiscie tak jak piszesz zero przyjemnosci. ale udalo mi sie w
swieta zjesc przy wszystkich kilka pierogow. Jedyna osoba przy ktorej jem
normalnie to moj chlopak, ktory byl w trakcie mojego wychodzenia z napadow.(
razem 3,5 roku jestesmy przez co juz jakos sie nie wstydze tego ze jem-ogolnie
co w tym wstdliwego, ale przy innych jednak wstyd.)

[choraxyz]

Tez nie lubie jezdzic do rodziny bo trzeba tam cos jesc a jak nie
chce to wydaje im sie to co najmniej dziwne Jedzenie w towarzystwie
nie sprawia mi przyjemnosci Uwielbiam jesc w samotnosci nie tylko
wtedy gdy mam napad obzarstwa ale tak ogolnie Jedzenie powinno
laczyc ludzi ale w moim przypadku tak nie jest niestety Jak tak
patrze czasami na ludzi w jakiejs pizzerii albo gdzies to mysle jak
im fajnie ze tak sobie razem jedza, smieja sie, sa zadowoleni i ne
maja potem gigantycznych wyrzutów sumienia, nie to co ja...
Pozdrawiam:)

[blueberry87]

Nienawidzę jeść przy innych, czuję się wtedy upokorzona i żałosna i
mam wrazenie ze wszyscy sie na mnie gapią że jem za dużo i za czesto
i ze powinnam natychmiast przestac bo to wstyd. Chore, ale prawdziwe