o drogę pytam

[tu-nie-tam]

Jestem dda, mam nerwicę lękową (i stany depresyjne), miałam bulimię (albo mam,
nie wiem - od kilku lat nie wymiotuję, odżywiam się normalnie, choć muszę w to
włożyć sporo energii, czasem zdarza mi się zajeść stres).
Mam pytanie, chyba techniczne - czy jest istotne, pod jakim kątem będę się
leczyć? jest jakaś hierarchia w pracy nad sobą? Kiedyś usłyszałam, że powinno
się zająć bulimią, potem sięgnąć źródła.

Próbowałam tylko terapii dda, ale szło bardzo opornie. W dodatku byłam
odosobniona jeśli chodzi o tak ciężkie objawy nerwicowe i to nie pomagało mi w
nabieraniu przekonania, że "wszyscy dda mamy podobnie", czemu grupa ma w dużej
mierze służyć. Chcę chodzić na psychoterapię, wiem, że mam jeszcze sporo do
przerobienia, ale nie wiem, od której strony to ugryźć.

[nienill]

tu-nie-tam napisała:
> Mam pytanie, chyba techniczne - czy jest istotne, pod jakim kątem będę się
> leczyć? jest jakaś hierarchia w pracy nad sobą?
w zasadzie nie ma


Kiedyś usłyszałam, że powinno
> się zająć bulimią, potem sięgnąć źródła.
przypuszczam, ze osoba ktora to powiedziala miala na mysli "zajecie sie", czyli
doprowadzenie sie do takiego stanu w jakim juz teraz jestes

bez "siegania do zrodla" calkowiecie zaburzen odzywiania sie nie uleczy,
zaczniesz lepiej poznawac siebie, a jednoczesnie zajadanie stesow takze zacznie
zanikac

[nienill]

moze poczytaj sobie historie roznych dziewczyn

ogolnie ich sytuacja wygladala tak, ze chodzily na indywidualną, gadaly o
wszystkim-rodzinie, dziecinstwie, obecnym zyciu,
i w tym samym czasie zmniejszaly sie im objawy - w zaleznosci jakie one byly:
kompulsywne jedzenie, agora, nerwica lękowa, depresja itd.
a czesc z nich takze jest dda

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12051
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=48485
dlatego napisalam, ze hierarchia jako taka moim zdaniem nie istnieje

[tu-nie-tam]

dzięki.
już trochę się rozglądam po tych różnych forach.

Moje wątpliwości chyba biorą się z tego, że myślę sobie bardziej o terapii
grupowej. Przy indywidualnej chyba nie głowiłabym się tak bardzo, bo tu właśnie
gadanie o wszystkim i tak, niezależnie od "profilu", powiedzmy, a tam jednak
kilkanaście osób, wśród których nie chciałabym się czuć odmieńcem, "cięższym
przypadkiem", a trochę tak było na dda, gdzie ludzie normalnie chodzili do
pracy, a mnie było głupio (bez sensu) po raz kolejny mówić, że denerwuję się
choćby na myśl o rozmowie kwalifikacyjnej...
Nie wiem, może faktycznie indywidualna. Muszę się rozejrzeć, jakie są opcje.

[nienill]

wiec zwyczajnie mozesz sie umowic na spotkanie w jakims osrodku i zeby nie
tracic czasu zaczac nie od calej historii Twojego zycia i problemow, tylko od
watpliwosci, ktore opisalas tutaj na forum

i od razu zapytac jak wyglada grupa, do ktorej ewentualnie moglabyc trafic


rozumiem Twoje rozterki i wiem co to znaczy sluchac osoby, ktora opowiada, ze
radzi sobie z czyms, z czym ja sobie nie radze
to rzeczywiscie nie jest przyjemne

ale jesli sie wejdzie w grupe osob, w ktorej kazda sobie nie radzi, choc kazda z
innymi rzeczami, to jakos leci

[ankaaa]

Istnieje, jak to nazwałaś, hierarchia ;)
Dlatego nie zareagowałaś - najpewniej - na terapię grupową DDA.

Szukaj terapii indywidualnej, u psychoterapeuty z certyfikatem
<najlepiej>. Spokojnie powinien sobie poradzić z twoimi objawami ;)

Certyfikaty - Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego lub
Psychologicznego.

[tu-nie-tam]

ankaaa napisała:

> hierarchia ;)

no co?;) :)

> Dlatego nie zareagowałaś - najpewniej - na terapię grupową DDA.

to się trochę zdenerwowałam... Bo na wstępnym spotkaniu mówiłam o swoich
objawach i już wtedy miałam wątpliwości, czy się odnajdę. Prowadzący nie
wiedzieli, że "dlatego nie zareaguję"?...
Nie mam do końca jasności, czemu to nie zagrało, ale wizja, że zagrać nie bardzo
mogło, a ja wmawiałam sobie, że to ze mną coś nie tak, bo "za mało się
starałam", przeraża mnie i wkurza.
No ale to już na marginesie.
Dzięki za link.

[ankaaa]

Każdy terapeuta ma wiedzę - jakie osoby mogą uczestniczyć w terapi
grupowej, a jakie nie.

Bynajmniej nie jest to twoją winą, że nie zgrało ;)
Często jest tak, że ludzie idą na grupową a potem kontynuują na
indywidualnej.
Czasem jest i tak, że biorą osoby na grupową - żeby jakiś kawałek
sobie naprawili ;) wiedząc doskonale, że nie ma możliwośći
wyleczenia w takiej formie ...

Spróbuj indywidualnej, ale u DOBREGO specjalisty !

[nienill]

> Spróbuj indywidualnej, ale u DOBREGO specjalisty !


sprobuj u dobrego specjalisty
indywidualna czy grupowa - to juz Twoj wybor

[tu-nie-tam]

ankaaa napisała:

> Często jest tak, że ludzie idą na grupową a potem kontynuują na
> indywidualnej.
> Czasem jest i tak, że biorą osoby na grupową - żeby jakiś kawałek
> sobie naprawili ;) wiedząc doskonale, że nie ma możliwośći
> wyleczenia w takiej formie ...

Kiedy emocje trochę opadły, dotarło do mnie, że rzeczywiście nie mogę ich
potępić w czambuł, "jakiś kawałek" rzeczywiście został naprawiony. Dzięki za tę
odpowiedź, myślę, że takie widzenie sprawy może być bliższe prawdy, niż to
czarno-białe, w jakie zaczynałam wpadać.

Co do partaczy, to zdarzyło mi się, niestety, też mieć z nimi wcześniej do
czynienia.

[nienill]

> to się trochę zdenerwowałam... Bo na wstępnym spotkaniu mówiłam o swoich
> objawach i już wtedy miałam wątpliwości, czy się odnajdę. Prowadzący nie
> wiedzieli, że "dlatego nie zareaguję"?...
tak jak jest wielu niekompetentnych lekarzy, tak jeszcze wiecej jest
niekompetentnych psychologow

moze rzeczywiscie trafilas na partaczy - nie wiem

to smutne, ale sie zdarza.
moja pierwsza psycholog tez była niesamowitą pomyłką i mialam przez pewien czas
szczera chec i powody, zeby ja za to rozszarpac
a żal pozostał do dzisiaj


> Nie mam do końca jasności, czemu to nie zagrało, ale wizja, że zagrać nie bardz
> o
> mogło, a ja wmawiałam sobie, że to ze mną coś nie tak, bo "za mało się
> starałam", przeraża mnie i wkurza.

normalne

[nienill]

ankaaa napisała:

> Istnieje, jak to nazwałaś, hierarchia ;)
a ja sie bede upierała, ze nie ma

> Dlatego nie zareagowałaś - najpewniej - na terapię grupową DDA.

skoro tam wytrwala, to znaczy, ze jakos sie tam jednak odnalazła

jesli są osoby, które nie nadają sie na grupową, to:
1. wcale na nią nie przychodzą, bo lęk jest dla nich zbyt dużą przeszkodą
2. przyjdą, ale nie potrafią sie otworzyc i same rezygnują po kilku spotkaniach,
bo nic im to nie daje



a na terapie "dda" mogla nie zareagowac, bo np. terapeuta byl do dupy i źle
prowadził grupę, a nie dlatego, ze z definicji na nią nie powinna trafić

[ankaaa]

Odsyłam do fachowej literatury albo na wykłady z psychoterapii /
psychologii klinicznej.

[nienill]

ankaaa napisała:

> Odsyłam do fachowej literatury albo na wykłady z psychoterapii /
> psychologii klinicznej.
jeszcze pani poda autora, rok wydania i numer strony

bo wiedza z zakresu psychologii wyjatkowo plynna jest, wiec powolywanie sie na
nią także moze byc malo przekonujace


ja w tym wypadku wole opierac sie na "dowodach z zycia wzietych"
a te mowia jedno: bezwzglednych regol nie ma

[ankaaa]

Tak może pisać jedynie laik.

[nienill]

ankaaa napisała:

> Tak może pisać jedynie laik.

dla ciebie moze laik
dla mnie praktyk

[mindtriper]

A ja byłam dziś na terapii i takiego offtopa zrobiłam i zapytałam o
tą hierarchię. Oczywiście usłyszyłam "dlaczego o to pytasz", ale
trudno, dostałam też odpowiedź.
Że jest hierarchia ważnoścoi problemów,jak najbardziej. Wygląda mw
tak (o ile nie pokręciłam):
-najpierw pomoc ofiarom przemocy
-potem terapia uzależnień
-potem albo jednocześnie jak ktoś tak ma (i to jest chyba nasz
punkt) leczenie zachowań przynoszących szkodę życiu i zdrowiu np.
zab. odżywiania, samookaleczenia

A potem cała reszta w dowolnej kolejności, jeśli komuś nie potrzebna
jest ta część powyżej.

No i jeszcze, że czasem trzeba to połączyć z farmakoterapią.

[nienill]

> -najpierw pomoc ofiarom przemocy
> -potem terapia uzależnień
> -potem albo jednocześnie jak ktoś tak ma (i to jest chyba nasz
> punkt) leczenie zachowań przynoszących szkodę życiu i zdrowiu np.
> zab. odżywiania, samookaleczenia
czyli w obrebie obszaru w jakim sie poruszamy, moja "laicka" teoria pasuje