o świętach

[Gość: tola]

Nienawidzę świąt! Przed mam ogromny stres, bo jak je przygotować, wszystko
urządzić, pogodzić. A ptem mam ogromnego kaca. Nigdy w święta nie wypoczywam,
nie jestem zadowolona, tylko STRASZNIE zmęczona. Nikt mnie nie rozumie.
Rodzina uważą, że wariuję i w ogóle jestem do niczego.

[Gość: kasia]

mam tak samo.
i wcale nie jest tak jak w reklamach telewizyjnych.Przz to całe zabieganie
okoloświąteczne,święta są jakies takie bez uroku.

[Gość: tola]

Cieszę się, że ktoś jeszcze czuje podobnie jak ja...Z rozpedu chciałam napisać
"ma jak ja...", ale z tego akurat nie ma co sie cieszyć

[jadwiga_r]

Mam podobne odczucie.

[marchefka27]

ja sie podpisuję pod słowanmi kasi...
jako dziecko bardzo lubilam swieta - spedzalismy je u dziadkow, byli kuzyni i
bylo fajnie, odkad jestem "dorosla" nie lubie siwat...coraz bardziej :( a
chcialabym zeby i moj synek mial radosne wspomnienia z dziecinstwa...

[willi2]

[Gość: Opty]

Bo święta są przede wszystkim dla dzieci wielką magią i my dorośli mamy im
stworzyć odpowiednią atmosferę. To rozczarowanie może bierze się stąd, że
odchodząc z domu rodzinnego wciąż mamy w pamięci "dziecięce" odczucia świąt i
podświadomie chcemy jeszcze raz tak przeżywać, co niestety nie zawsze się
udaje, bo tu sprzątanie, gotowanie, zakupy, sama proza życia.Tym bardziej można
się zastanawiać jak robiły to nasze mamy, kiedy czasy były bardzo trudne, że
wyczarowywały coś z niczego.
Pozdrawiam z Nowym Rokiem:)

[kolorko]

A ja uwielbiam świeta:) W tym roku miałam w domu Wigilię na 12 osób, a 3
tygodniowy okres przedswiateczny spedziłam na chorowaniu ( najpierw jedno,
pozniej drugie dziecko i ja). Nie wyrobiłam się z zakupami, porzadkami,
zaplanowanymi potrawami. I co- swiat sie nie zawalił:) Moze odpuscić sobie
perfekcjonizm na świeta, dac na luz, to naprawde pomaga:)
Ja w każdym razie z ubierania choinki i całaj reszty cieszę sie tak, jak moje
dzieci i mam nadzieje, ze zawsze tak będzie:)
Pozdrawiam poświatecznie- a choinka ( zywa) bedzie stała do lutego:)