Gen czytania

[moleslaw]

Jak zaczęła się wasza przygoda z książkami? Mam na myśli to czy w waszych
domach były książki i mole książkowe czy nie?U mnie np. nikt nie czytał nie
mieliśmy książek a ja zaczęłam czytać po pierwszej książce ,którą dostałam w
prezencie.To była : "Najwyższa góra" Mieczysławy Buczkówny,dostałam ją na
gwiazdkę i kompletnie wsiąkłam.
Dopiero od tego czasu w moim domu zaczęły się pojawiać książki,najpierw w
formie prezentów a jak byłam starsza sama kupowałam.W ten sposób stworzyłam
swoją małą ale ukochaną bibliotekę.
Mój syn miał już sporo książek zakupionych przed urodzeniem,wiele z nich to
moje książki z dzieciństwa a od jakiegoś czasu sam już sobie książki wybiera w
Empiku.Stwierdził że też będzie czytać jak mama.Z przyjemnością patrzę jak
zasypia a przy łóżku odłożona jest książka,którą czytał przed snem.Wprawdzie
ma 7,5 roku więc jeszcze często czytam mu na głos.Nie mogę stwierdzić że to
jego czytanie się utrzyma ale byłoby fajnie.
Rozpisałam się strasznie,ale jestem ciekawa w jakich domach ( pod względem
stosunku do książek) się wychowałyście kochane moliki?

[pinkdot]

U mnie w domu zawsze książek było sporo - takie to czasy były, że literatura
była tania jak barszcz, to rodzice kupowali. Czytano mi od maleńkości, sama
się nauczyłam czytać jak miałam 3 lata i od tego czasu jestem samodzielna w
doborze lektur. Najgorsze było to, że do biblioteki mogłam się zapisać dopiero
jak skończyłam 6 lat...pamiętam do dziś ten dzień, gdy mama zaprowadziła mnie do
tego przybytku, który był dla mnie rajem na ziemi.
Sama mam nadzieję stworzyć podobne warunki mojemu synkowi, który urodzi się zimą
- już nie mogę doczekać się powrotu do tych wszystkich baśni, legend, książek
przygodowych, komiksów (kolekcję Thorgali będzie posiadał obowiązkowo.

[dolmadakia]

U nas wdomu zawsze się czytało,nigdy nie widziałam,żeby rodzice
czegoś nie mieli aktualnie do czytania.Mama mówi,że u niej w
domu/dziadkowie byli prostymi niewykształconymi ludźmi,którzy
stawiali na czytanie i kształcenia dzieci/zawsze ich zachęcano do
czytania,babcia nigdy nie kazała gasic światła,bo późno...Dzieci
było troje-dwoje się wykształciło,czyta na okrągło,dokształca się
ciągle/nie zważając na wiek już ...mocno zaawansowany/a trzecie
nigdy się uczyć nie chciało i do dziś czyta tylko program TV i
kulinaria
Mój mąz też na szczęście z rodziny czytającej a młodszy
syn /10/ostatnio złapał bakcyla na Szklarskiego i Harrego Pottera.Na
szczęście lubi czytać,bo inaczej bym pomyślała,że mi go w szpitalu
podmieniliStarsze moje dziecko złapało bakcyla wcześniej /jakieś
7 lat miało wtedy/Alem się rozpisała...

[gemmavera]

U mnie w domu zdecydowanie się czytało, czytał głównie tata. Widok człowieka z
książką był więc dla mnie dość naturalny.

Swoją drogą ciekawe, dlaczego jedni lubią czytać, a inni nie.
Stosunkowo prostą i narzucającą się odpowiedzią byłoby twierdzenie, że to się
wynosi z domu. Ale jak widać na przykładzie założycielki wątku, wcale tak nie
jest. Ja sama znam rodzeństwo wychowywane w tym samym "nieczytającym" domu - i
jedna osoba czytać uwielbiała od zawsze, druga się przy tym śmiertelnie nudzi.

[zana20]

W moim domu ( mimo, że to mieszkanie w bloku) cały jeden pokój
stanowił bibliotekę. Czytać uwielbiała głównie moja mama, a tato
zrobił własnoręcznie półki na ścianach z drewna, bo książęk
przybywało, a biblioteka się rozrastała. Mama często "zdobywała" je
spod lady ( w czasach trudnych), ale też kupowała sporo w
antykwariacie. Pasją tą zaraziła mnie, aczkolwiek nie udało się jej
z moją siostrą. Siostra, przejęła geny po tacie - to więcej taki
umysł ścisły, matematyczny i nie cierpi czytać. Z czasem pokój -
bibliotekę (a raczej pokoik) zajęłam ja, bo uwielbiałam w nim bywać
i szperać po półkach. Do teraz istnieje mimo, iż już mamy swoje
domy, a ja i tak lubię w nim przesiadywać, choć w swoim domku
stworzyłam już swoją własną ( acz nie tak wybitną) biblioteczkę ))

[merolik]

U mnie było tak: tato wcześnie nauczył mnie czytać, miałam 3 lub 4
lata. Książek w domu było sporo, kupowała je przede wszystkim mama,
wiem, że kiedyś czytała sporo, choć smutne jest, że później rzadko
miała czas na książki Ale jakieś zamiłowanie i szacunek do
książek mi przekazała Książki były dla mnie nejlepszym prezentem:
pamiętam np. pięknie wydanych "Krzyżaków" na 8 urodziny. Tato też
nie czytał często, ale jak już, to do późnej nocy. Brat - zaraził
się ode mnie pasją kolekcjonowania, czytania juz mniej (kupował
setki komiksów, serie "Tomka..." Szklarskiego, "Pan Samochodzik",
prawie wszystko Karola Maya, itp.)

[jej_wysokosc_sardynka]

Pamiętam, że rodzice czytali mi bardzo dużo baśni, uwielbiałam ich
słuchać. Przed snem włączałam z siostrą kasety magnetofonowe z
bajkami. Na początku nie chciałam sama czytać, bo to było męczące,
ale gdy nabrałam wprawy - zaczęłam czerpać z tego dużą
przyjemność.

[yaris76]

odkad pamietam otaczaly mnie ksiazki. moja mama lubila (do dzis
lubi) czytac. zawsze chetnie mi kupowala nowe.
mi milosc do ksiazek pozostala. mam nadzieje zaszczepic ja w moim
synku. jak na 2,5 latka ma dosc pokazna biblioteczke i chetnie siega
po ksiazeczki.
jak siegne pamiecia wstecz to moi dziakowie byli "molami" - w domu
mojego taty dziadek czytal glownie ksiazki historyczne, u mojej
mamy - dla odmiany literatura dot. II wojny swiatowej.

[ewazuza]

Ja zdecydowanie w "molowym" domu,i tak chyba najłatwiej zostać molem.Książek
było(jest) pełno i to w czasach kiedy zdobycie czegoś wartościowego wymagało
nieco wysiłkuZresztą biblioteki moich rodziców jeszcze w całości nie
ogarnęłam,nie wiem czy dam sobie radę

[velika]

Mój dom także był pełen książek, podobnie jak dom dziadków. Jak byłam malutka
czytali mi rodzice, potem pochłaniałam książki w ilościach hurtowych.
Uwielbiałam wyprawy do biblioteki(zresztą nadal to lubię), przesuwanie palcami
po obwolutach, szukanie czegoś, czego jeszcze nie miałam w rękach i wypożyczanie
tyle, ile byłam w stanie unieść W rodzinie nie było problemu ze mną jeśli
chodzi o prezenty- zawsze prosiłam o książki. Kiedy szłam do kogoś w odwiedziny,
rzucałam się od razu do półek z książkami, żeby znaleźć coś, co można pożyczyć
Moja siostra z kolei czyta bardzo mało i jest typem komputerowo-telewizyjnym.
Teraz czytam zbyt mało- ze 1-2 książki na tydzień, trzeba wrócić do dawnej formy

[natalijasz]

u mnie książek na pewno nie brakowało, choć z tego co pamiętam nie od zawsze
zatracałam się w czytaniu, chyba musiałam do tego dojrzeć. fakt, że miałam 2
starszych braci też nie ułatwiał mi rozpoczęcia nowej pasji jaką byłoby
czytanie, wolałam z nimi grać w piłkę. jednak w pewnym momencie coś się stało, z
tego co pamiętam moja mama zaczęła dbać o to, żebym mimo wszystko zachowała choć
trochę dziewczęcości, tak więc to ona powiększała moją biblioteczkę. do tego
moje ciocie! ilekroć je odwiedzałam dostawałam najnowsze wydanie książek dla
dziewczynek bardzo miłe wspomnienia. nagle okazało się, że lubię czytać! sama
byłam zaskoczona. później urodził mi się jeszcze jeden brat, myślałam, że
straciłam szansę na współtowarzysza, który czytał by ze mną na zmianę (cichutko
liczyłam na siostrę) jednak okazało się, że braciszka bardzo łatwo zarazić
miłością do książek, no i stało się. teraz kupujemy na spółę

[jk3377]

u nas kiazki sie czytało.jak bylam mala to mama nie az tak juz miala
czas na to,ale ogolnie panowala atmosfera do czytania.sama potrafila
czytac do rana jak opowiadala np Lilie,gdzie pani zabila pana...tak
mi sie to utrwaliło.....
wiem tez ze gdy mialam roczek,ksiezyc mnie w nocy obudzil i pierwsze
co zrobilam to wzielam ksiazeczke-ruską na marginesie-i tym gadaniem-
czytaniem obudzilam mame)))
tak wiec nie wiem czy geny hhaha))))

[kerry_weaver]

U mnie zawsze były w domu masy książek, rodzice czytali, cała
rodzina dużo czytała, na wszelkie okazje najlepszym prezentem były
książki, mama czytała w wannie, przy obiedzie, w łóżku, na
wakacjach, babcia zdobywała w księgarniach książki "spod lady",
wujek miał w domu gabinet, w którym wszystkie 4 ściany od podłogi po
sufit to były tylko jego książki.

W tej atmosferze nic dziwnego, że ja czytałam mając 3 lata, mój brat
w wieku lat 4 Pierwsze co przeczytałam samodzielnie to W
Wojtusiowej Izbie Porazińskiej. Mój syn pobił rodzinny rekord ucząc
się sam czytać kiedy miał 2,5 roku, teraz idzie do III klasy i
pochłania książki jak odkurzacz na kolonie spakował 4 nowe
książki a po tygodniu dzwonił "przywieźcie mi coś do czytania". No
ale jak tu się dziwić, mama czyta w wannie, w łóżku, przy
obiedzie... i tak dalej, historia zatacza koło. Dla równowagi 5-
letnia córka woli lalki niż czytanie

[mucta]

A u mnie się książek nie czytało. Rodzice z tych co absolutnie nie czytają
innych rzeczy poza gazetami. Nie czytali bajek na dobranoc.

A ja i mój starszy brat to zagorzali czytacze (zwłaszcza ja). Najstarsza siostra
też nieczytająca raczej.

Nie wiem więc skąd się to wzięło. Mam nadzieję, że syn moją pasję odziedziczy.

[magda776]

U mnie w domu czytało się od czasu do czasu, ale manią czytania
zaraziłam się u moich dziadków od strony mamy, gdzie spędzałam
większość czasu w wieku 3-6 lat i wakacji. dziadek nauczyciel,
babcia - bibliotekarka. Do dzisiaj mam obrazek przed oczami, jak
leżałam koło dziadka, który czytał mi historię żółtej ciżemki,
Szwedów w Warszawie, Łowców wilków, Łowców Złota, albo namioty
wezyra...Mój wujek (brat taty) dla odmiany czyta z książek tylko i
wyłącznie trylogię Sienkiewicza. Średnio raz do roku. Muszę się
kiedyś zapytać, czy zna niektóre fragmenty na pamięć.
A moje dzieci - 3,5 i 2,5 lata czytaja mamy albo taty oczkami,
zawsze na dobranoc, a także w czasie dnia, jak tylko im przyjdzie
im na to ochota. ostatnio musiałam im czytac w czasie podróży
autem...a tego za bardzo mi nie wolno