Są tu fani Musierowicz?

[berta-live]

Z tego co pamiętam z archiwalnych postów, jacyś być powinni.

Bo mam pytanie. Czy wam też się wydaje, że jej książki były propatriarchalne i
antyfeministyczne? Bo na FF w wątku o książkach, których bohaterki nie są
różowymi pannami i dają sobie w życiu radę bez księcia, poleciłam książki
Musierowicz, bo wydawało mi się, że jej bohaterkom to czego jak czego ale
charakteru nie brakuje. No i się dowiedziałam, że jednak nie jest to
literatura odpowiednia dla przyszłej feministki.

[g.r.a.f.z.e.r.o]

Nie czytałem, ale nie bardzo wiem co to znaczy "nieodpowiednia literatura". Jak
się nie chce dziecka na fundamentalistę/tkę wychować to trzeba podsuwać
zróżnicowaną literaturę, a nie tylko propagandą tresować.

[berta-live]

W sumie podtykanie komuś lektur indoktrynujących w ogóle nie ma żadnego sensu.
Przynajmniej dopóki księgarnie i biblioteki są ogólnodostępne i każdy sobie może
przeczytać co mu w ręce wpadnie.

[2szarozielone]

Bo z MM to jest tak, że w tych starszych książkach to faktycznie - te nastolatki
to takie z charakterem były... Ale i tak celem ich życia - wszystkich - zawsze
jest znalezienie chłopa i zdobycie rodziny. U MM zasadniczo kobieta bez rodziny
to jest czarny charakter. A te co rodziny zakładają to muszą być ciepłe, oddane
dzieciom, rozmnażać się na potęgę, a pracę zawodową to jakoś tak chyłkiem
odwalać, wręcz niezauważalnie i nie wiadomo kiedy.

Co nie zmienia faktu, że ja Musierowicz lubię ;)

[berta-live]

A mnie się wydaje, że celem było przedstawienie pewnej realistycznej
rzeczywistości, tak żeby czytelnik mógł się identyfikować z bohaterami, którzy
całkiem nieźle radzą sobie z przeciwnościami losu. Bo mimo wszystko jej
bohaterki nie są jakimiś niekumatymi pannami, które biernie czekają na to co im
przyniesie los. Bo jakby opisała jakiś poprawnie polityczny świat, który w
rzeczywistości nie istnieje to weszła by raczej w konwencje literatury science
fiction zamiast obyczajowej.

[2szarozielone]

Tylko właśnie w ostatnich książkach weszła trochę w sci-fi :) Świat maturzystek
co ot tak, w ciągu tygodnia aranżują sobie ślub kościelny; świat "kur domowych"
które okazują się genialnymi dramaturgami piszącymi przez lata pod pseudonimem;
świat, gdzie kobieta z uśmiechem na ustach, uroda i świeżością bez trudu ogarnia
męża, dwójkę małych dzieci, dom na wsi, domowe wypieki i przetwory, sad,
stadninę, zwalającą się do niej rozliczną rodzinę i jakieś biznesy z Unią
Europejską;, świat gdzie małżeństwo lekarzy z dwójką dzieci, mieszkające w
suterenie daje siostrzenicy kasę na budowę domu - bo "oni jej nie potrzebują".

To tak obiektywnie patrząc - sf ;) Ale mówię - ja i tak lubię jej książki. A te
klasyczne, stare, pierwsze - to nawet bardzo :-D

Taką "politycznie poprawną" i feministyczną wersję książek dla młodzieży
próbowała pisac Kinga Dunin. Ale słabe to było jakieś...

No i fakt - książki nie mają indoktrynować, tylko skłaniać do myślenia. Jak
sobie nastolatka poczyta w ogóle jakąś wartościową literaturę, to jest szansa,
że zacznie samodzielnie myślec. I np. nauczy się czytać coś - i się z tymi
treściami nie zgadzać. A to chyba najważniejsze...

[berta-live]

Ja nie czytałam tych nowszych książek, więc mogę tylko się ustosunkować do tych
z lat 70 i początku 80. Czytałam to w będąc w podstawówce i wtedy mi się
podobały. I nie zrobiły na mnie wrażenia jakiś szczególnie prorodzinnych i
antyfeministycznych. A co do tych dalszych części, to być może autorka poszła w
komercję. No ile można mieć pomysłów, żeby powieść była sensowna, nienachalna i
jeszcze dobrze się czytała. :)

[2szarozielone]

Pewnie... To tak jak z niegdyś też ukochaną Chmielewską, którą nadal czytam, z
sentymentu i przywiązania chyba - ale już nie wyję jak zarzynana - jak np. przy
"Wszystko czerwone" albo "Lesiu" ;) Nawet już wątpię, czy ona sama te książki
pisze.

Ale sama MM z całą pewnością ma poglądy bardzo konserwatywne, prorodzinne,
spójne z tzw. "kulturą patriarchalną" - to przebija z jej felietonów, czy
książek "pozajeżycjadowych". Dla mnie to nie jest jakiś szczególny zarzut (choć
przy felietonach w "TP" jednak po pewnym czasie wymiękłam zasłodzona i
zaduszona). No ale to jest fakt. A że z wiekiem takie rzeczy się zazwyczaj
pogłębiają, a autorka traci też żywy kontakt z młodzieżą... no to efekty widać
wyraźnie w ostatnich książkach.

[berta-live]

Chyba się wybiorę do biblioteki pożyczyć te części, których nie czytałam.

[wilowka]

Zatrzymałam się na Nutrii i Nerwusie zdaje się i kojarzę, ze panna bez chłopa
nie funkcjonowała. Zdobytego lub zdobywanego. Owszem serca łamały, ale godny
samiec u boku celem był i oparciem :)

[2szarozielone]

A po zdobyciu takowego panny łagodniały, natychmiast zachodziły w ciążę i z
miłym uśmiechem oddawały się gotowaniu obiadow ;) Wyjątkiem chyba tylko Ida (w
dziedzinie tych obiadów)

[berta-live]

Ja się zatrzymałam na 'Opium w rosole'. I tak teraz patrzę na lata, w których
wychodziły poszczególne części. I te późniejsze to faktycznie jakaś masowa
produkcja była. Może faktycznie dlatego jakoś odstawały od tych pierwszych.

[2szarozielone]

No właśnie - a że mamy jednak do czynienia z czymś w rodzaju sagi - to i te
późniejsze książki jakoś siłą rzeczy rzutują na pierwsze tomy. I niestety nieco
inaczej się na postaci patrzy przez pryzmat tego, co zrobiły ze swoim życiem
później ;)

[sootball]

Tak, też trochę Musierowicz jest dla mnie zbyt "prorodzinna" ;). Ale i tak
bardzo przyjemnie się ją czyta, zwłaszcza właśnie pierwsze tomy.

Mermeciątka rządzą.
"Jedna babcia drugiej babci napluła do kapci" - wymaluję to sobie na chodziku,
kiedy już będę stara ;)

Ja tam wolę...

[autokrata.fetyszysta]

...Niziurskiego ;)