Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: D]

O Boze, ci ludzie to wariaci...Przeraza mnie ten artykul...

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[maruda.r]

"Gdy szłam do kosmetyczki, zawsze brałam je ze sobą, a one za każdym razem
chciały, żeby zrobić im ten sam zabieg, który robiono mnie. W "Spa Di Da" po
prostu oferujemy dzieciom to, o czym zawsze marzyły."

**********************************

Tak wygląda klasyczna hodowla półdebili.

[Gość: poganin]

dlaczego "pół"?

własnie

[Gość: dlaczego???]

[Gość: asdf]

Półdebili bo gdyby byli kompletnymi debilami nie napędzali by żadnej koniunktury
tylko pozabijali się przy pierwszej próbie przejścia przez ulicę.

Rezerwat lewackiej menelity

[bezportek]

Co wspolnego ma Beverly Hills z reszta USA? Ze dwa, trzy procenty
populacji. Reszta to zlewaczone, prozniacze, kosmopolityczne
towarzystwo pasozytujace na przemysle rozrywkowym - glownie agenci,
prawnicy i przepisywacze cudzych tekstow. Niemal 100% z nich to
zdeklarowani demokraci, zawolani wybrzydzacze na Ameryke,
cywilizacje i prawo. BH nawet na tle Los Angeles wyroznia sie
natezeniem antyglobactwa i socjal-femino-gejo-narkokracji.
Mowa o stalych mieszkancach, bo sa jeszcze tymczasowi - po kilku
meksow na kazdego milionera z leniwym tylkiem. Tania sila robocza do
sprzatania, podlewania, gotowania, prania i kopulacji - nic
dziwnego, ze finansowana przez Beverly Hillbillies ciota hillary
broni nielegalnej imigracji ze wszystkich sil.

[Gość: Kaczo i Boso]

"Co wspolnego ma Beverly Hills z reszta USA? Ze dwa, trzy procenty
populacji"
-------------------------------------------------------------------
Mniej z cala pewnoscia, mniej! Powinienes jeszcze "bezportek"
dopisac w CZYICH rekach (a raczej kieszeniach...) siedzi BH
oraz Hollywood. Tyle, iz wtedy ktos moglby o tobie
napisac, zes nie tylko zwyczajnie glupi ale
i antysemita!

[Gość: Steady]

Opowiada Pan, niestety, głupstwa. Co jest o tyle dziwne, że
niewątpliwie dysponuje Pan zdolnością logicznego myślenia i sporym
zasobem erudycji. Jednak wtłoczył Pan swoje myślenie w prościutki
schemacik - winne jest zawsze jakieś "lewactwo", antyglobaliści,
jajogłowi wywrotowcy, ateiści, kosmopolici, feministki, pederaści i
inni dewianci, którzy poprzez media deprawują nieszczęsnych
prostaczków.
Gdyby nie oni, to szlachetni i pobożni zwolennicy tradycji,
przyzwoitości i wartości rodzinnych skończyliby z tą deprawacją.
Dobre sobie...

Pułapkę, w która Pan wpadł - i to w bardzo licznym towarzystwie - w
języku angielskim określa się ostatnimi czasy jako "backlash"
(odwrócenie). Bardzo, ale to bardzo polecam Panu książkę Thomasa
Franka "Co z tym Kansas" (ukazała sie ostatnio w przekładzie
polskim), gdzie to zjawisko zostało poddane rzetelnej analizie.

Backlash - mówiąc w największym skrócie - polega na tym, że ludzie
słusznie zirytowani powszechnym upadkiem obyczajów, nieustannymi
skandalami, kultem celebrities, wynaturzeniem mediów i ostentacyjnym
lekceważeniem przez nie elementarnych norm przyzwoitości, a także
postępującą pauperyzacją klasy średniej przy bajecznych zarobkach
różnych "dętych" celebrities - winę za to przypisują właśnie
jakiemuś wyimaginowanemu "lewactwu", które jakoby dysponuje władzą
by ten nasz świat tak znieprawiać...

Drogi Panie. Równie dobrze może Pan przypisywać odpowiedzialność
kosmitom. Te nieustannie eksponowane w mediach na żer takim jak Pan
żałosne postaci o rzekomo "lewicowych" zapatrywaniach (jak u nas
różne Środy i Sierakowscy), te festiwale wypaczeńców, te kabotyńskie
popisy żałosnych błaznów w rodzaju Kuby Wojewódzkiego czy Szymona
Majewskiego - pozostając na gruncie polskim, bo identycznie wygląda
to niemal wszędzie, wystawiane są na widok publiczny właśnie po to,
by prowokować i odwracać uwagę od istoty rzeczy.

Chciałbym zwrócić Pana uwagę na fakt, że mediami tak naprawdę
zawiadują korporacyjni magnaci (R. Murdoch, Springer), którzy maja
pełną moc decyzyjną, co do tego o czym się pisze i co się pokazuje.
Tak, tak, ja wiem - Murdoch ma swoja Fox TV, która ciska gromy na
deprawatorów, których ten sam Murdoch eksponuje w innych
kontrolowanych przez siebie stacjach i tabloidach.

Wszystko po to, by nie rozmawiać o tym, o co naprawdę chodzi, czyli
o pieniądzach. Zapewniam Pana, ze jestem zdeklarowanym konserwatystą
jesli chodzi o kwestie obyczajowe (i nie tylko). I mam szczerze dość
tych wszystkich "tęczowych" koalicji, feministycznych histeryczek,
trockistowskich przebierańców z tytułami naukowymi i całej tej
żałosnej hołoty, którą się bezwstydnie non stop pokazuje. Ale
naprawdę nie mam zamiaru traktować podmiotowo tych głupków, którzy
służą wyłącznie dezorientowaniu opinii publicznej. Dużo bardziej
interesują mnie inspicjenci, którzy ich wpychają na scenę, sami
pozostając za kulisami.
To oni bowiem - w przerwach między liczeniem pieniędzy i zabawami z
prostytutkami płci obojga - deklarują swoje niezłomne przywiązanie
do tradycyjnych wartości i inicjują krucjaty w ich obronie.
Mam wrażenie, że jest Pan myślącym człowiekiem. Naprawdę Pan tego
nie dostrzega? Jeszcze raz rekomenduję książkę T. Franka i mam
nadzieję, że próbując znaleźć winnych kryzysu ekonomicznego i
obyczajowego naszej cywilizacji, zechce Pan wziąć pod uwagę tzw.
elity finansowe, a nie jakichś głupawych lewaków pozbawionych tak
naprawdę jakiegokolwiek wpływu na rzczywistość.

[Gość: onkel Tom]

Hm, a Pan Szanowny to w ogóle zrozumiał był, co przeczytał?? Bo jakoś tak mi
wychodzi, że Farnk obanaża właśnie ów "anty-lewacki", konserwatywny (także
obyczajowo) blichtr, który ogarnął Amerykę i (jak widać i słychać) nie tylko.
Właśnie dokładnie o to chodzi, że ludzie uważają, że istotne sprawy to "obrona
wartości' krucjata przeciw zboczeńcom, bo wiadomo dziś pedały, jutro pedofile,
etc. Więc ludziska z radością i ochotą debatują, lżą, plują sobie w pyski, a jak
trzeba to i po mordach dają - właśnie o te, a nie inne sprawy. A tak na prawdę
rzecz idzie o najstarszą dyscypline świata: GOLENIE CIEMNYCH FRAJERÓW. I odcień
ciemnoty (czerowny, czy czarny) nie robi w tej dyscyplinie żadnej różnicy.
Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Steady]

Chciałbym Pana zapewnić, że potrafię czytać ze zrozumieniem znacznie
trudniejsze teksty niż publicystyczna książka T. Franka. Co więcej,
podzielam zapatrywania autora iż zabieg socjotechniczny, jaki
zastosowano by zdezorientować "milczącą większość" (czytaj:
przystrzygiwanych frajerów, jak Pan to słusznie ujął), jest w
gruncie rzeczy niezbyt wyrafinowaną manipulacją. Niestety, skuteczną.

Pewnie to Pana zdziwi, ale można mieć konserwatywne zapatrywania w
sprawach obyczajowych, i zdecydowanie lewicowe poglądy na kwestie
społeczno-ekonomiczne. Jeśli mamy już stosować takie staroświeckie
punkty odniesienia: prawica - lewica. Cóż, są one coraz bardziej
rozmywane - a szkoda.
Innym słowy: uważam się za osobę o poglądach lewicowych, ponieważ
uznaję kapitalizm (nazywany dziś eufemistycznie "wolnym rynkiem") za
anachroniczny i w najwyższym stopiu destrukcyjny system
zorganizowanego wyzysku i zniewalania istot ludzkich, rujnujący
wszelkie relacje międzyludzkie i normy etyczne.

Nie jestem natomiast utopistą, ani "lewakiem", tj. osobnikiem
wzdychającym tęsknie za ponawianiem nieudanych eksperymentów
historycznych prowadzącym do jakiegoś nowego globalnego falansteru.
Komunizm (czy jak kto woli - realny socjalizm) był w gruncie rzeczy
odmianą kapitalizmu państwowego, w którym warstwę uprzywilejowaną
stanowiła nomenklatura polityczno - gospodarcza. Dzisiaj podobną
rolę pełni technokratyczna warstwa administracyjna wielkich
korporacji i grup kapitałowych (bo własność jest coraz bardziej
rozproszona).

Żyję na tym świecie pół wieku i doprawdy nie wzdycham tęsknie za
minionym systemem (byłem w opozycji, trochę czasu spędziłem w
miejscach odosobnienia). Natomiast wahadło wychyliło się zanadto w
drugą stronę. Nie odpowiada mi ani dziki kolektywizm tłumiący
wszelką inwencję, ani neoliberalne szaleństwo prywatyzowania
dosłownie wszystkiego.

Natomiast w sprawach obyczajowych drażni mnie czynienie ze spraw
intymnych dla każdego człowieka przedmiotu nieustannej debaty
publicznej, choć oczywiście wiem, czemu te zabiegi służą.
To, co dziś uchodzi za "lewicę" (jak u nas np. środowisko "Krytyki
Politycznej") nie zasługuje w ogóle na to miano, ponieważ
nie zajmuje się w gruncie rzeczy ani polityką, ani ekonomią, a
jakimiś drugorzędnymi bzdetami - postmodernistycznym kwestionowaniem
możliwości istnienia obiektywnej prawdy, rozstawianiem lacanowsko-
żiżkowskich kozetek psychotereapeutycznych czy jałową
masturbacją "genderową".

Powiem krótko: jest dla mnie aksjomatem, że ludzie, choć różni,
powinni mieć równe prawa i możliwie jak najbardziej równe szanse.
Rasa, przynależność etniczna, płeć, upodobania seksualne nie powinny
mieć żadnego znaczenia. I czynienie z nich przedmiotu "dyskursu",
gdy wystarczy egzekwowanie konstytucyjnych norm, odwraca jedynie
uwagę od spraw ważnych.
Szczerze mówiąc nie obchodzi mnie, kto z kim sypia,
dopóki nie koliduje to z kodeksem karnym. Jednakowoż jeśli ktoś
uprawia seks z osobą tej samej płci albo np. odkurzaczem czy
paprotką, to bardzo przepraszam, ale z punktu widzenia choćby
biologii ewolucyjnej jest to niewątpliwie dewiacja i nie musi mi sie
to podobać, choć - oczywiście - nic mi do tego. Jeśli jakaś pani
czuje się "ciemiężona fallicznie", to jej sprawa, ale kiedy wzywa
bałamutnie inne panie do rewolucji przeciwko mężczyznom i rodzeniu
dzieci w ogóle, to mam prawo do swego zdania na ten temat.
Żyd jest dla mnie takim samym człowiekiem, jak każdy inny, nawet
jeśli jest wyznawcą judaizmu i bredzi coś o narodach wybranych.
Polak-katolik ma zresztą podobny defekt - uznawania kategorii
religijno-etnicznych za nadrzędne wobec kryterium obywatelstwa (co
do mnie, jestem ateistą).

Tak, uważam się za konserwatystę w sferze wartości etycznych (także
tych wywodzonych z religii i powszechnie z nimi łączonych) - jestem
zwolennikiem tradycyjnej rodziny, dotrzymywania zobowiązań,
staroświeckiego pojęcia honoru, przyzwoitości, etc.

I w niczym mi to nie przeszkadza całkowicie zgadzać się z diagnozami
Noama Chomsky'ego, Naomi Klein, Johna K. Galbraitha, Immanuela
Wallersteina czy Zygmunta Baumana, dotyczącymi katastrofalnego
wpływu obecnego turbokapitalizmu na naszą cywilizację.

Ja także serdecznie pozdrawiam i mam nadzieję, że nie musze być
uznawany za raroga.

dobry tekst, gratuluję!!!

[Gość: gtomasso]

Mógłbym się pod tym stwierdzeniem podpisać obiema rękami i jedną nogą (no bo bez
przesady;)!
Powiem szczerze, że potrzeba by było bardzo dużej gimnastyki umysłowej i jakiejś
znieczulicy emocjonalnej żeby nie przyjmować tez przytaczanych przez
wspomnianych przez Pana autorów (jakkolwiek takich ludzi jest w tej chwili
zdecydowana większość...) i jeszcze paru innych , których Pan pominął, ale
piszących w podobnym duchu (Baudrillard, Stiglitz, Barber, Postman etc.).
Także potwierdzam - można mieć poglądy konserwatywne w sprawach obyczajowych i
jak najbardziej lewicowe w kwestiach społeczno-ekonomicznych, to jest oczywiście
do pogodzenia i w mojej opinii nawet wskazane. Niemniej w kilku punktach miałbym
trochę inne zapatrywania, ale już nie będę tego roztrząsał na tym forum, sens
całości jest najważniejszy.

Serdecznie pozdrawiam!

[Gość: Steady]

Bardzo dziękuję za tak przychylną opinię, ale przyznam, że
najbardziej ucieszyło mnie spotkanie tu kogoś, kto pod pewnyni
względami podobnie postrzega rzeczywistość. Czytujemy te same
książki - ja także sięgam po autorów, których Pan wymienił, a
podejrzewam, że gdybyśmy obszerniej ustalili listę inspiracji -
również jeśli chodzi o literaturę piękną, film, etc., to okazałoby
się, że reprezentujemy podobne poczucie wrażliwości na sprawy
społeczne i - nie bałbym się tego określenia - podobne poczucie
odpowiedzialności za kształt świata, na którym przyszło nam chwilowo
przebywać. A co do różnic - świetnie, to właśnie czyni rozmowę
ciekawszą i pozwala modyfikować własne zapatrywania.

Najważniejsze, że można właśnie rozmawiać i porozumiewać się,
niezależnie od tej bezładnej plątaniny pojęć, idei, sloganów, jaka
raczą nas niestrudzenie korporacyjne "wolne media".

Prawdę mówiąc uważam, że wystarczy więcej racjonalizmu, odpowiednia
doza empatii i trochę staroświeckiego humanizmu, by uczynić ten
świat trochę lepszym. Niestety, to dziś szczególnie deficytowe
artykuły w naszym pełnym towarów globalnym hipermarkecie.

Swoją drogą, trudno jest - z racji zrozumiałych ograniczeń - wyłożyć
własne poglądy w dysputach na forum.
Pracuję właśnie nad książką, w której próbuję to zrobić w miarę
spójnie i konsekwentnie. Jeśli to Pana choć odrobinę interesuje, to
kilka jej fragmentów można znaleźć pod adresem:
www.banks.pl/emporializm.pdf
a pod adresem
www.banks.pl/rw.pdf
trochę starszych ulotnych tekstów proweniencji bardziej literackiej.

Serdecznie pozdrawiam.

[boulihacker]

"Jednakowoż jeśli ktoś uprawia seks z osobą tej samej płci albo np. odkurzaczem
czy paprotką, to bardzo przepraszam, ale z punktu widzenia choćby biologii
ewolucyjnej jest to niewątpliwie dewiacja i nie musi mi sie to podobać, choć -
oczywiście - nic mi do tego."

Pisać to umiesz, ale o ewolucji jeszcze poczytaj. W liceum nie o wszystkim było.

[Gość: Steady]

boulihacker napisał:

>> "Jednakowoż jeśli ktoś uprawia seks z osobą tej samej płci albo
>> np. odkurzaczem czy paprotką, to bardzo przepraszam, ale z punktu
>> widzenia choćby biologii ewolucyjnej jest to niewątpliwie
>> dewiacja i nie musi mi sie to podobać, choć - oczywiście - nic
>> mi do tego."
>
> Pisać to umiesz, ale o ewolucji jeszcze poczytaj. W liceum nie o
> wszystkim było.

No cóż, liceum było w moim przypadku baaardzo dawno i stan wiedzy od
tego czasu uległ dość zasadniczym zmianom. Dlatego staram się te
luki wypełniać jak umiem przy pomocy odpowiednich lektur.
Przeczytałem wydane w Polsce prace R. Dawkinsa, J. Goulda, K.
Lorenza, E. Wilsona, J. Mediny i wielu innych autorów. Staram się
czytać ze zrozumieniem. Być może jednak (czego nie wykluczam)
popełniam w moim rozumowaniu jakiś zasadniczy błąd, który byłeś
łaskaw mi wytknąć w inkryminowanym fragmencie mojej wypowiedzi, a
którego nadal nie dostrzegam. I naprawdę byłbym zobowiązany, gdybyś
mi go wskazał.

Wyjaśniam możliwe źródło nieporozumienia: nie uważam, by procesy
ewolucyjne miały charakter celowy (piszę zresztą o tym niżej, w
innym poście). W tym aspekcie "wartościowanie" behawioru niektórych
przedstwicieli naszego podobno szczególnego gatunku nie miałoby
sensu. Istotą ewolucji jest bowiem poniekąd "ślepy traf".
Jednakowoż - biorąc pod uwagę fakt, że jesteśmy obdarzeni
świadomością - należałoby przyjąć, że w jakiś sposób ten czynnik
może i powinien determinować niektóre nasze zachowania.

Co do dewiacji - nie, nie uważam aby (skądinąd dość często spotykane
u róznych gatunków) zachowania homoseksualne były "sprzeczne z
naturą". Gdyby tak było, to by w naturze nie występowały. Koniec.
Kropka. Natomiast jesli przyjmiemy, że dewiacją, czyli odchyleniem
od normy jest zachowanie odbiegające od behawioru zdecydowanej
większości pozostałych osobników, a co więcej redukujące do zera
mozliwość odniesienia sukcesu reprodukcyjnego i przekazania swoich
genów dalej w tej niekończącej się sztafecie, to niewątpliwie mamy
do czynienia z dewiacją (co niekoniecznie musi oznaczać nadawanie
temu słowu odcienia jednoznacznie pejoratywnego).

Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że homoseksualizm trudno jest uznać
za jakowąś jednostkę chorobową (jak chcieliby wyznawcy
różnych "świętych ksiąg"), skoro nie ulega wątpliwości, że
te "preferencje" nierzadko bywają po prostu biochemicznie
zdeterminowane już na etapie życia płodowego. W innych przypadkach,
i owszem stanowią formę nabytego "imprintingu" (inicjacja, etc.).
Znam także teorie zakładające, że genetyczne predyspozycje do
homoseksualizmu mogą być przejawem niebywale złożonych procesów
ewolucyjnych, zarówno w odniesieniu do korzyści całego gatunku, jak
i rywalizacji wewnątrzgatunkowej. Nie chodziło mi zatem - naprawdę -
o ujmowanie czegokolwiek "odmieńcom" i uszczuplanie ich praw,
jakkolwiek przyznaję, że jako zdeklarowany heteroseksualista (ze
szczególnym przy tym szczęściem do heter) wolę w ogóle nie
rozpatrywać sposobów w jaki realizują swoje upodobania
panowie "kochający inaczej", bo nie wiedzieć czemu (zapewne atawizm)
reaguję na to instynktowna abominacją. Do owych przejawów ekspresji
seksualnej. Nigdy - do ludzi, którzy ją przejawiają. Tak, odmawiam
sobie zdecydowanie prawa do tego by kogokolwiek klasyfikować
jako "pedała" czy "lesbę", bo jest to po pierwsze chamskie, a po
drugie - na szczęście - upodobania płciowe nie powinny być
czynnikiem wpływającym na ocenę człowieka. Chyba, że ktoś sam czyni
wszystko by się do tego wymiaru zredukować i robić z siebie stale
albo minoderyjną ciotę, albo agresywnego geja. Nie lubię zbytecznych
ostentacji w życiu publicznym, ani promiskuityzmu i dlatego nie
przepadam za wszelakimi "procesjami miłosci" przeciągającymi
ulicami miast organizowanymi zarówno przez homo- jak i
heteresoksualistów. Co mi - jak mniemam - wolno, nieprawdaż?

Moje zapatrywania na kwestię homoseksualizmu noszą też zapewne
znamiona dziwnej ambiwalencji - do lesbijek podświadomie zniechęca
mnie to, że nie chciałyby się ze mną przespać, a do gejów wręcz
przeciwnie - to, że mogliby chcieć. Cóż za niekonsekwencja ;-)

Swoją drogą, o odkurzaczu wspomniałem tylko dlatego, że GW doniosła
niedawno o poczynaniach jednego z naszych rodaków z tymże sprzętem
gospodarstwa domowego, którym to śmiałym eksperymentom nasz krajan
oddawał się na Wyspach Brytyjskich w czasie, który na mocy umowy o
pracę powinien był poświęcać na inne, bardziej konwencjonalne
zajęcia. Niestety, jego inwencja w poszukiwaniu nowych zastosowań
odkurzacza nie została należycie doceniona i wylano go z pracy, co
nie wydaje mi się ani niezrozumiałe, ani nieusprawiedliwione.
A przecież krzywdy nikomu nie czynił, a i dzieci z tego związku z
całą pewnością nie będzie. Nie podejmuję się orzekać, czy odkurzacz
stanowił jedynie substytut, czy też jego miłośnik go sobie jakoś
zantropomorfizował. Czy mam prawo oceniać, wiedząc tak niewiele?
A i tak sobie myślę w cichości ducha, ze to jednak dewiacja.
Przynajmniej póki co, bo jak się media będą takimi przypadkami
intensywnie zajmować, to na zasadzie mimesis takie praktyki mogą
wkrótce stać się dość powszechne. Ot, fenomen kulturowy, a może
właśnie jakaś skłonność ewolucyjna? Nie mnie to rozstrzygać.

Pozdrawiam.

Prywatny rozkład menela

[Gość: Memento mori]

"Natomiast w sprawach obyczajowych drażni mnie czynienie ze spraw
intymnych dla każdego człowieka przedmiotu nieustannej debaty
publicznej, choć oczywiście wiem, czemu te zabiegi służą."

Nie mogę się do końca zgodzić z tym, że sprawy intymne są nieistotne i tak proste, jasne, jak dark side of the moon - Pan ma określony pogląd choćby na "kwestię odkurzacza", a znaleźliby się ludzie, którzy dwie godziny by mówili Panu o błędzie podejscia i oceny "odkurzacza" z punktu widzenia biologii ewolucyjnej. Nieustanna debata natomiast może być wynikiem wielu czynników, nie tylko wyciskana jest z ludzi żelazną "łapą korporacyjną". Zgadzam się ze zdaniem zamieszczonym kiedyś przez Chwedeńczuka właśnie w jednym z numerów Krytyki, że prywatne (w tym intymne) jest jedynie odmianą publicznego, bo robimy dokładnie to, co powodowane jest biologią i kulturą gatunku, co jest w istocie publiczne, jakkolwiek rozróżnienie na prywatne i publiczne jest użyteczne. Jednak znów pojawia się pytanie - do jakiego stopnia, w jakim momencie rozróżnienie nie obowiązuje? W zasadzie nie zgodzę się też, przy całym szacunku dla tradycjonalizmu, bo to on wyznacza jakąś pewność obyczajową i po części nadaje rytm emocjom utożsamianym z czymś lepszym "jakościowo", choć może właśnie to, co "krzyczy we mnie" pozwala podniecać się taką "Symfonią zmysłów", na przykład, (mniejsza o definicje drobnomieszczaństwa, dulszczyzny i oksymoron zerwania z tradycją) - nie zgodzę się więc z łączeniem dyskursu "genderowego" z niemoralną naiwnością wobec 'kapitalistycznych siłaczy', choć mogę się zgadzać, co do intrumentalnego traktowania przez nich tegoż. Interesuje mnie np. znaczenie kopulacji analnej zwierząt (czy jest to w istocie wyznaczanie hierarchii), interesują mnie pojawiające się teorie, że wszyscy są 'bi', interesuje mnie nienarysowana na plakacie piętnującym dewiację lesba, też to, że pedała trzeba dopaść, a Szczuka może być co najwyżej po.....a, wreszcie interesuje mnie kwestia wyróżniania rodzajów agresji - złośliwej, asertywnej (to chyba ma jakiś związek z fallicznym piętnowaniem, nieprawdaż?) etc. i wskazywanie na jej źródła, jak i wiele wiele innych takich małoważnych spraw, trudno.
Należy też pamiętać, że ewolucja jest procesem ślepym.
Stosunek "staroświeckich" kategorii lewica - prawica był opisany z kolei w doskonały, humorystyczny sposób w jednym z tekstów Mrożka (chyba w Tygodniku Powszechnym, chyba z 95 roku), gdzie autor odnosił się również do ewolucji. Niewykluczone, że zgadzamy się co do ekonomii. A niewykluczone również, że liberalizm to pojęcie amerykańskie oznaczające empowerment i dawanie szansy na emancypację;)

Pozdrawiam

[Gość: Steady]

OK, przyznaję, że moja wypowiedź mogła budzić irytację z racji jej
nazbyt arbitralnego tonu w kwestii wytaczania linii demarkacyjnych
między tym, co intymne, a tym co publiczne. Proszę jednak przyjąć
zapewnienie, że nie jestem Sową Przemądrzałą, przekonaną o
bezwzględnej słuszności swoich mniemań. Naprawdę. Tyle, że w
wywodach na forum nie sposób uniknąć uproszczeń i polaryzowania
stanowisk.

Nie, nie jestem zwolennikiem wprowadzania jakiegoś sztywnego
podziału na sferę prywatną i społeczną. Mam świadomość, że się one
(i bardzo dobrze) przenikają i zawsze pozostają w jakiś sposób
nieostre. Nie uważam również, że nie powinny być one przedmiotem
dyskusji. Idzie mi raczej o zachwianie proporcji i beztroskie
mieszanie porządków.

Co więcej, byłoby znakomicie, gdybyśmy zdawali sobie sprawę jak
bardzo rządzą nami przeróżne atawizmy i uwarunkowania biologiczne
(szczególnie libido), które z wymiaru jednostkowego przenoszą się w
wymiar zbiorowy. To uwarunkowania, których niepodobna lekceważyć.
Dlatego chętnie czytywałem i czytuję prace Desmonda Morrisa,
Richarda Connifa, Edwarda O. Wilsona i wielu innych popularyzatorów
osiągnięć genetyki czy socjobiologii. Nie lekceważę także rozpraw
Baudrillarda, Foucaulta czy Lacana (choć nie taję, że ich relatywizm
i postmodernistycznie rozgadanie okropnie mnie niekiedy drażni).
No dobrze, ale inny charakter mają refleksje nad nad wpływem
biologii na szeroko pojętą kulturę, czy wnikliwe analizy naszej
psyche, a zupełnie inny próby czynienia z nich nie tyle nawet
kluczy, co swoistych "wytrychów" do interpretowania wszelkich
złożonych relacji międzyludzkich.

Nie zarzucam zatem np. feministkom, że stwarzają zupełnie sztuczne
problemy, bo to byłaby nieprawda, ale twierdzę, że próbując
nieledwie całą rzeczywistość dopasować do swoich schematów
pojęciowych stają się śmieszne i kompromitują sprawę, której chcą
bronić. Padają one często ofiarą pułapki "pars pro toto", podobnie
jak obsesjonaci studiów "genderowych", może i pożytecznych, gdyby
nie skłonność do tworzenia przy tej okazji "ogólnej teorii
wszystkiego" w oparciu o własne zapatrywania.

Innymi słowy - jeśli mamy omawiać przyczyny coraz bardziej
irracjonalnego charakteru gospodarki kapitalistycznej i coraz
głębszych kryzysów, które ona generuje, to paplanie o "fallokracji"
jako głównej bolączce jest po prostu pozbawione sensu.

Oczywiście, nigdy dość uczenia się i szukania nowych odpowiedzi na
stare pytania. Naprawdę nie mam fetyszystycznego stosunku do
tradycji. Jedyna sensowna postawa to zastanawianie się które
z "memów" jakie oferuje nam tradycja powinniśmy zachować, a nawet
walczyć o ich ocalenie, a z których należałoby zrezygnować ze
względu na ich ewidentną szkodliwość. Stosunek do tradycji powinien
być selektywny i trochę nieufny, ponieważ tylko wówczas może być
naprawdę twórczy.

Oczywiście, że ewolucja jest procesem ślepym - jak ów "ślepy
zegarmistrz" Dawkinsa - ale przecież jesteśmy jedynym gatunkiem,
który o tym wie i który ma (przynajmniej hipotetyczne) szanse zyskać
wpływ na jego przebieg i zacząć wprowadzać w ten proces własne
zmienne. Wywiedzione z kultury, nie z natury, pozostającej tylko
obojętną rajfurką, sterującą na róznych poziomach (np.
biochemicznie) wieloma naszymni poczynaniami. Inaczej mówiąc: możemy
jako gatunek zacząć podmiotowo uczestniczyć w tej grze. Nasza wiedza
i nasza świadomość (a ta ostatnia może być sobie nawet sui
generis "wybrykiem") naprawdę mogą pozwolić to osiągnąć. Chyba, że
wcześniej sami ochoczo popełnimy zbiorowe samobójstwo na skutek
nieokiełznanej rywalizacji wewnątrzgatunkowej, do czego zresztą
zdajemy się ochoczo zmierzać...

Pozdrawiam.

[Gość: sad]

Steady nie p....l

[Gość: Seady]

Gość portalu: sad napisał(a):

> Steady nie p....l

Ani myślę czynić coś takiego publicznie. Natomiast Pan, jak widzę,
się nie krępuje. Proszę bardzo. Szczęść Boże i na zdrowie, choć nie
powiem by było to choćby ucieszne. Pozwolę sobie nie łączyć
stosownych wyrazów.

[Gość: Steady]

P.S.
Używam formy Pan, ponieważ nie przypominam sobie, bym miał wątpliwą
przyjemność przechodzić z Panem na "ty". I nie zwykłem się
pospolitować z naturami tak prostymi i nieskomplikowanymi, które
swoje tendencje polemiczne, aspiracje intelektualne i odczucia
emocjonalne zwykły oddawać przy pomocy zasobu leksykalnego
składającego się z jednego czasownika i kilku (równie plugawych)
rzeczowników.
Nick "sad" wydaje mi się odpowiedni. W istocie, to smutne. Bardzo
smutne.

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[plasticzek_y]

biedne dzieci, szkoda mi ich...

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: aska]

o jesuuu... marzenie dzieci czy rodzicow?? z artykulu wynika za
dzieci nawet specjalnie nie zwracaly uagi na to co sie dzieje.
masakra...

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: śrutowiec]

Spełnienie marzeń dzieci? jeśli dzieci mają takie marzenia, można się z nimi
pobawić w domu! co to za rodzice?

Druga sprawa, że właściwie im to tylko na kasie zależy, a tak pewnie tylko do
wywiadu powiedziała (do wywiadów zawsze się mówi tak, aby wyjść najlepiej, wiem
z własnego doświadczenia).

Ostatnia sprawa, to depilacja i golenie. Litości! Przecież te dzieci muszą
przeżyć 2x tyle, ile mają teraz lat, aby mieć co golić!

Podsumowując - Amerykanie to idioci, i za każdym razem tylko potwierdzają tę tezę ~~

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: ika]

happy endu nie będzie-z tych bachorów wyrosną snobistyczne, bezmózgie potwory
oceniające innych po tym, czy ma się włosy na przedramionach, czy nie.

[Gość: a]

przerazajace jak glupi potrafia byc ludzie......

potwornośc

[Gość: true]

[Gość: M]

Naprawdę nic mnie nie przeraziło bardziej niż ten artykuł. Dokąd ten świat zmierza?

Przynęty na pedofili

[Gość: hola]

Rodzice sami produkują przynęty na pedofili a może sami mają jakieś
pedofilskie skrzywienie i z dzieci robią ... kukiełki?

[stworzenje]

Gość portalu: hola napisał(a):

> Rodzice sami produkują przynęty na pedofili a może sami mają jakieś
> pedofilskie skrzywienie i z dzieci robią ... kukiełki?


dobre,dobre spostrzezenie :-D,brawo :-)

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: mArjon]

Dokąd zmierza ten świat?!

[Gość: m]

Jak kogoś stać, to niech sobie płaci. Jego dziecko, jego piesek,
jego łotewer. Jeśli ktoś ma ochotę wsadzić sobie niemowlaka jak
pieska do złotej torebeczki i nosić na ramieniu, albo przemalować na
różowo - to już jego sprawa. Jeśli ktoś uważa za stosowne wychowywac
dziecko na nieznośnego, zmanierowanego pustaka - też jego sprawa.
Uczenie ludzi mieszkających pół planety od nas moralności i dystansu
do siebie to chyba nie nasza sprawa, eh? W ostatecznym rozrachunku
ludzie żyjący w takim środowisku i z takimi wartościami prędzej czy
później zdychają marną śmiercią, wariują, albo rzucają to w cholerę -
jest to zatem ich sprawa, ich decyzja i oni poniosą konsekwencje.

nie jego sprawa, bo dzieci to nie samochody,

[Gość: łagodny baranek]

nie należą do swoich rodziców.

postuluję za.. tych popie..nych "rodziców"

[jerry21]

to niby do kogo naleza ?

[wujaszek_joe]

do siebie samych. ludzie rodzą się wolni i nie traktuje się ich jak pieski czy
rzeczy

do czasu...

[Gość: tege]

do czasu gdy zauważysz, że wszystkie dzieciaki sąsiadów są przemalowane na
różowo... Nie tak do końca "róbta co chceta".

...dno..!!!

[Gość: maciej]

...to koniec ludzkości, .....świat bez wojen wariuje od
konsumpcjonizmu ...NIESTETY!!!!!!!!!!!

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: madziula201]

A co mozna depilowac u dziecka????? lub co golic u 7 latka?????? Zastanawiajace
i przerazajace.Biedne dzieciaki.

przyjdzie do Polski? jak Walentynki i inne durnoty

[stworzenje]

tylko patrzec jak taki debilizm do Polski trafi,bo Polacy niestety takie glupoty
lubia kopiowac,zamiast swoje wartosci hołdowac.

[meg_2]

Pracuję w przedszkolu i niestety mogę stwierdzić, że jest ogromna szansa, żeby
takie przypadki znalazły sie już w Polsce. Gwiazda z High School Musical to
idolka polowy 6-letnich dziewczynek. Chcą śpiewać, tańczyć i marzą o wszystkich
gadżetach związanych z filmem. Rodzice oczywiście kupują.
Co raz do przedszkola przynosza kosmetyke kolorowa dla dzieci: cienie,
blyszczyki, pachnidla i maluja sie do upadlego.
Wina obarczyć można tylko i wyłącznie rodziców. Kiedy ja miałam 6 lat biegałam
po podwórku, a nie oglądałam po raz setny ten sam film. Kosmetyki też kupują
dzieciom rodzice. Zamiast iść z nimi do parku ciągają na aerobik. Przykładów
jest tysiące.

do meg_2

[stworzenje]

zalosne... tak wina rodzicow zdecydowanie ale tez i agresywnych reklam w TV etc.
Ja pierwzy i chyba ostatni rok ucze w szkole podstawowej, nie moge patrzec na ta
amerykanizacje komercje walentynkowa, konkursy na najlepsza dynie.Ludzie zyjemy
w Polsce czemu nasze ma upadac. Dzieci zas nie znaja muzyki ludowej
polskiej,nocy Świętojanskiej.Ale co tam i profanacja niezla odchodzi tez,bo 5
klasy beda mialy bal,taki oplacony przez rodzicow jak Studniowka i Poloneza
tanczyc beda!!! To chore,jak na sile tancza,przeciez to kompletnie niedojrzale
dzieciaki,smieja sie nawzajem z siebie etc.Dzis widzialam na korytarzu probe
porażka i wstyd. Wiec wole nie uczyc w szkole i tego nie widziec i sie nie
denerwowac,bo wiem,ze i tak nikt by mnie nie posluchal jakbym chciala to zmienic.

do stworzenja

[Gość: latouche]

wiesz co, ja chyba tez wole zebys nie uczyla, skoro masz problemy z gramatyka :)
nawet jezeli nie uczysz polskiego.
poza tym nie wiem co jest zlego w tanczeniu poloneza, w koncu tanczac tradycyjny
polski taniec wlasnie "holduja tradycyjne wartosci", zeby uzyc Twego sformulowania.
a pomysl z salonem pieknosci dla dzieci kretynski, tu sie zgodze.

[stworzenje]

> polski taniec wlasnie "holduja tradycyjne wartosci", zeby uzyc Twego sformulowa
> nia.
> a pomysl z salonem pieknosci dla dzieci kretynski, tu sie zgodze.

jakbys zobaczyla jak o w szkole,ucze pierwszy i ostatni rok,dzieci sa okropne!!!
A co do polskich znakow nie uzywam,co by szybciej pisac.
Co tu pokazywac im poloneza,jak one podstaw wychowania nie znaja.

To nie wina rodziców (głównie...)

[Gość: gtomasso]

Niestety w tych czasach rodzice mają dużo mniejszy wpływ na dzieci niż nawet
kilkanaście lat temu, bo wtedy nie było jeszcze wszechogarniającej
"medializacji" i komercjalizacji życia ludzkiego.
W socjalizacji pierwotnej najważniejsi są, owszem, rodzice, jednak w
późniejszych okresach większy wpływ zdobywa grupa rówieśnicza (więc owe, dla nas
szokujące, zachowania rozprzestrzeniają się jak wirus - nikt nie chce być
gorszy, na etapie podstawówki nie myśli się o "być" tylko raczej "mieć", tak jak
inni, bardzo ważne żeby nie odstawać od grupy, bo inaczej ta daje to mocno
odczuć, co się bardzo przeżywa - pamiętajmy, to są dzieci!). Ponadto dzieci uczą
się wzorców zachowania naśladując dorosłych, którzy teraz są głównie zajęci
pracą, a potem ewentualnie sobą (też są ofiarami konsumpcjonizmu...) i tych
dorosłych widzą przede wszystkim w TV;)
Rodzice mogą niby wiele, ale jak rzeczywistość dookoła jest jaka jest, to
granice ich ingerencji wydają się być bardzo wąskie... oczywiście są wyjątki,
ale reguła jest niestety właśnie taka.
A jak ktoś mi nie wierzy w moje deprecjonowanie wpływu rodziców na dzieci to
polecam do wglądu książkę Naomi Klein "No logo", gdzie w jednym z fragmentów
autorka (obecna guru alterglobalistów i wielka przeciwniczka konsumpcjonizmu,
marek itp. dla niewtajemniczonych) opisuje, jak to jej rodzice, hipisi, chcieli
ją wychować w duchu, powiedzmy, "antymaterialistycznym" czy
"antykonsumpcjonistycznym", a ona jednak zawsze zaciekle walczyła o lalki Barbie
czy jedzonko w McDonaldzie - dopiero jak podrosła to zmieniła podejście, ale to
już niestety nie każdemu będzie dane...

Podsumowując - dopóki system kapitalistyczny jest jaki jest (a może być inny) to
rodzice mogą co najwyżej sobie pogwizdać, ich dzieci i tak wychowają media, a
jak nie one to ich koledzy i koleżanki z klasy na nich wychowane. Oczywiście w
niektórych przypadkach dziecko może z pomocą rodziców się temu wszystkiemu
oprzeć, ale często ceną tego będą inne negatywne cechy charakteru tego dziecka w
życiu dorosłym (aczkolwiek dopuszczam do siebie istnienie wielu wariantów
bardziej optymistycznych, niemniej te tezy wydają mi się jednak ponurą regułą)
Zatem: bez jakichś zmian systemowych urządzenia naszego społeczeństwa będzie
ciężko powstrzymać owe idące z Zachodu trendy, ale nic nie jest niemożliwe i
wiele wariantów jest możliwych, więc może (oby)już za parę lat będziemy
świadkami zupełnie odwrotnych sytuacji;)

Pozdrawiam

Bardzo zmutny artykul

[corky5]

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: janko]

nie chcę aby moje dziecko wyglądało jak britney... ona jest koszmarna

[Gość: Ella]

Pokopani i to zdrowo. Przerażające.

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[smok_sielski]

Pora umierac....
smok

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: shelly]

debile i tyle...... a jak chca byc jak britney czy lohan to nie pozazdroscic... o ile mi wiadomo obie te lasie teraz to kompletne dno...
twarz lindsay zostawia wiele do zyczenia, nei mowiac o spasionym ciele britney
a jak sie dzieci do takich rzeczy przyzwyczaja wmlodym wieku to tylko czekac az mi woda sodowa do glowy uderzy i same debilki wyrosna i modnisie i nikt nie bedzie meic z nich pozytku

[Gość: heh]

wiesz co Shelly? Czytając Artykuł sie przeraziłam, ale na twój post parsknęłam
śmiechem. pouczasz innych jacy to źli, a sama prezentujesz poziom nie godny
jakiejkolwiek uwagi. Wykazujesz się nie tylko niezrozumiałością tekstu czytanego
ale także, po prostu głupie jest twoje rozumowanie

Szesnastka

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: jam]

im się wszystkim w głowach popie....iło ;/ ...żal.com

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: lukasz]

Ludzkosc chyba naprawde od czasu do czasu potrzebuje jakiegos globalnego kataklizmu, wojen, glodu lub ludobojstwa, bo inaczej po prostu glupieje :/

Upadek, zwyrodnienie.

[koliberek33]

To dowód na upadek cywilizacji.
Hodowla lolitek, kretynów i zwyrodnialców.
To powinno być zakazane.
Przypomina się starożytny Rzym.

[Gość: ox]

mnie tez. A najgorsze, ze nie mamy mozliwosci zeby w tym nie uczestniczyc. Nawet
jesli nie mamy tv, nie ogladamy filmow, czy nie sluchamy muzyki to i tak
fundujemy te idiotyzmy, bo gwiazdy to ulubiency reklamodawcow, a praktycznie
malo co nie jest reklamowane. Czasem mam wrazenie, ze to nowy typ feudalizmu,
albo dziesieciny. Co ktoras wydana zlotowka (czy nam sie to podoba czy nie)
idzie na jakiegos pasozyta.

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: ko-mo-sa]

a w Milanowku pod Warszawą jest SPA dla psa, wiecie?

Być jak Barbie, czyli dzieci w salonie piękności

[Gość: gosc LA]

mieszkam od 20 lat okolo 30 km od Beverly Hills,polowe informacji co
sie dzieje w np w Hollywood dostaje wlasnie z GW, tu czytam tylko
prase niedzielna, mam wrazenie ze tak jest ale dotyczy to znikomego
odsetka ludnosci.
Zaloze sie ze 99% ludnosci Los Angels nie wie nic nt tych beauty
salons dla dziecii zgadzam sie to glupota i wynaturzenie ale tu
ludzie nie wiedza co robic z pieniedzmi.
Z drugiej strony ktos kto byl lub mieszka w Ameryce chocby od
urodzenia i mowi ze zna ten kraj to tak jakby twierdzil ze zna
Kosmos, po prostu jest bardzo naiwny w tym rozumowaniu.

[Gość: gosc LA]

chce jescze dodac swoje trzy grosze jako mieszkaniec Los Angeles.
Otoz filmy amerykanskie pokazuja obraz Ameryki ktorej nie ma,
telewizja natomiast, sczegolnie news, pokazuja obraz Ameryki ktora
przeraza(srednio trzy osoby zabite w LA, napady etc)jakkolwiek znowu
nie dotyczy to okolo 80 procent miasta jako wielkiej alomeracji i
okolo 80% ludnosci. W BH nikt nikogo nie zabil chyba od 20 lat,
tamgdzi ja mieszkam rowniez ,ale w South Central LA srednio jest
jeden zabity dziennie.W sumie jest to fascynujace miasto i
zdecydowana wiekszosc ma ugruntowane niezwykle wartosci moralne wg
ktorych zyja tzn uczciwosc,pracowitosc i serdecznosc w stosunku do
innych przez co sie znakomicie zyje.

Z całym szacunkiem...

[Gość: gtomasso]

... ale obawiam się, że opinia przeciętnego zjadacza chleba (a nie wprawionego
obserwatora, także bez obrazy, to nie obelga), choćby byłby nawet w samym środku
wydarzeń po prostu nie może być do końca miarodajna (gdyby tak pisało wielu
takich jak Pan, z wielu środowisk, to oczywiście prędzej), bo najważniejsze
aspekty stosunków społecznych zobaczy tak naprawdę tylko ktoś z zewnątrz, bez
uprzedzeń i sympatii (to trudne, ale niektórzy przynajmniej się starają to
robić, inni mają naturalny talent, a normalni ludzie po prostu nie są do tego
zdolni), którymi nasiąka ktoś, kto jest tzw. insiderem, czyli wsiąkł w daną
strukturę społeczną o który z natury rzeczy ma spore szanse żeby być
nieobiektywnym;)
Także Pana obserwacje i doświadczenia są na pewno w jakiś sposób kojące, lecz
mimo wszystko nie przekonujące. Jest w końcu wiele pozytywnych zjawisk i
zdarzeń, których nie śmiem negować, ale jednak te negatywne też mają miejsce i
skądś się biorą. A których jest więcej? Bez rzetelnych i obiektywnych danych
trudno spekulować, jednak na podstawie tego co udało mi się dotychczas
dowiedzieć i zaobserwować to WG MNIE LA nie jest tak wspaniałym miastem jak Pan
przedstawia, aczkolwiek biorąc pod uwagę hedonistyczny aspekt życia to LA jest
na pewno fantastyczne, bez cienia wątpliwości;)

oto kolejne dowody, że bóg nie istnieje

[Gość: error]

a jeśli istnieje to jest głupi, zły i próżny bo przecież niby stworzył człowieka
na swoje podobieństwo. żenada