Smak popiołu

[wadim.zarski]

Dzisiaj powstał felieton inny niż wszystkie. Mam nadzieję, że was również zaskoczy.
Pozdrawiam
Link s. popoløu

[wadim.zarski]

ewadim.blogspot.com/2015/01/popioy.html

[baba503jaga]

Zyczę wszystkim miłośnikom ezoteryki, Reiki, ezo-coachingu i innych "szkoleń", aby dostały taką szkołę życia, "urok" miłosny, aby nareszcie pojęli, że nie ma najszczytniejszego i najszlachetniejszego celu na tej Ziemi niż miłość drugiej osoby, niż ofiarowanie siebie tej osobie, którą kochasz, nie ma innej żadnej wydumanej duchowości ponad szczęście Twojej żony i córeczki. Poznałam w swoim życiu mnóstwo róznych ezo, niektórzy nawet byli kapłanami religii wschodnich i mniemali siebie jako guru... ale, nie było w nich prawdziwej miłości! Kochając wszystkich, nie potrafili ofiarować miłości konkretnym osobom, tym, co byli blisko, obok i tak bardzo tej miłości potrzebowali.
A gdyby jeszcze ten żołnierz, który zabija czyjeś dzieci, bo każdy facet który trzyma broń, kiedyś był małym kochanym synkiem swojej mamusi, w imię jakichś chorych sloganów a tak naprawdę dla tych nikczemników co zapewniają bogactwa i bezpieczeństwo sobie i swoim dzieciom posyłając na śmierć i cierpienie - dzieci innych ludzi, zrozumiał, że nie zabija wroga, tylko człowieka..... no tak, utopia? A jednak wierzę, że ludzie uczą się i nadejdzie czas... pasożyci będą zmuszeni zwinąć żagle i i szybko uciekać z pięknej planety Ziemia :)

A Tobie Wadimie, jako osobie wyjątkowo wrazliwej, elastycznej i szybko uczącej się, życzyłabym przeczytania mojego uwielbianego autora - Jonatana Swifta. Najlepiej, w wersji urtext, bez okrojeń cenzorów.... To był Człowiek, który zrozumiał Boga.

[baba503jaga]

jeżeli chodzi o umieranie.... cóz... uważam, że życie jest po to - aby żyć.
Każdy z nas kiedyś przejdzie przez umieranie, tak czy siak.... Trzeba cenić życie i żyć, po to, aby nauczyć się kochać.
Kiedyś praktykowałam OBWE. Pewnego razu - naprawdę, udało mi się. Dusza wisiała nad nieruchomym ciałem, a wokół była czarna pustka... Próbowałam wydać polecenia ciału, aby poruszyć ręką, głową.... nic... przerażenie... Wtedy zrozumiałam, jak wielkim darem jest - życie. Jak wiele możliwości mamy, dopóki - żyjemy. I jak wielkim kłamstwem są te wszystkie religie i ezo-praktyki, mówiące o pięknym raju, życiu pozagrobowy, rozwoju duchowym etc.
Jedynym rozwojem duchowym jest - nauczyć się cenić inne żywe istoty i kochać tych, którzy przytrafili nam się na naszej drodze życiowej. Kochać. Wybaczać. Zyć.

ALOHA. :)))

[baba503jaga]

Natomiast jedyną świątynią Boga - jest drugi człowiek.
Kiedy obdarzamy drugą osobę swoją Miłością, okazujemy swoją Miłosc Bogu.
Ani jogin siedzący w osamotnieniu , ani kapłan, modlący się do Boga, nie są bliżej Boga. Tylko - bliżej tej pustki, Nirwany, kt pragna osiągnąć.
Bóg jest - w ozach żywej istoty. Bóg - to ten Drugi. Piąty element. Miłość, kt ożywia świat materii.

[baba503jaga]

w oczach duszy
w oczach twojej Miłości