Aurelio - priv n/t

[aidka]

[aurelia_aurita]

odpisałam.
(niedawno wstałam, dzieńdobrypaństwu)

[aidka]

byłam.
519 jechałam - faktycznie najlepsze połączenie.
się nieco udało - trochę z powrotem kłopot był,
ale pychiatryk i ta wychudzona osoba z wielkimi, przerażonymi oczyma
na tym łóżku szpitalnym..- no to jak jej powiedzieć, że przepraszam -
ja sama przerażona.
nie wiem jak pomóc.
a już tak dobrze z nią było.
teraz ją po uszy nafaszerowali i zawsze mam wątpliwości - czy to dla
czyjegoś dobra czy , by mieć święty spokój, bo pacyfikacja.

bardzo dziękuję, Aurelko.

[aidka]

bo jest tak, że zna się fajną kobietę,
się z nią widuje regularnie,
się gada o pierdołach i rzeczach ważkich,
i nawet, gdy mówi, że takie gadki są dla niej terapią, to to jest
partnerka - jak terapia, to dla obu nas.
a raptem się ją widzi znów w psychiatryku na łóżku skuloną - jednym
z ośmiu, gdzie inne się kulą i się widzi, że to już nie jest
partnerka teraz, tylko dziecko - dziewczynka, która patrzy tymi
ślepiami wielkimi w chudej buzi, bym coś zrobiła, by to jej
przeszło - a co ja mam zrobić ?

a to jak się weszło na salę i zobczyło ją skuloną - kurwa mać.
no po porstu kurwa jebana pierdolona mać.

[aidka]

i jeszcze miałam etap wyłączonych telefonów, gdy ona miała operację
z krojeniem brzucha i morfiną , więc mnie nie było dla niej.
a potem się zapadła w to bagno.
i już z niej nic nie ma, tylko te ślepia takie smutne, że umrzec od
razu można, gdy się spojrzy.

a ja sobie siedziałam zadowolona, że nic nie dzwoni i nikt nic nie
chce. kurwa mać.
taka to ze mnie luksusowa przyjaciółka.

[olga_w_ogrodzie]

no dobrze.
to ja nie odbierałam telefonów, a może, gdybym ?
ale co robiło państwo polskie pakując w nią morfinę?
co teraz robi państwo polskie mi ją faszerując jak gęś na pasztet z
wątróbki ?
wszystko sobie elegancko wyszykowali tam : recepcja, szatnia, punkt
informacyjny ze znudzoną panienką dłubiącą w zębach - to mają kasę
na bajery, a jak ja pytam jakie leki, jaki lekarz prowadzący, to ona
nawet nie wie, ale że dużo, a lekarz jest dziwny, wg niej, i
straszy, że jak nie , to inne jej jeszcze leki włączą.
znaczy co ? jak lekarzowym wymaganiom nie sprosta i nie zacznie się
śmiać od rana, to jej lorafen wpierdolą ?
już parę razy wpierdolili.
po co jak ona ani samobójcza, ani agresywna...
ani nie prosiła o coś - sami dali - pacyfikacja ?

a ja wiem swoje - odwalić się od niej z lekami - inaczej zacząć...-
a nic nie powiedziałam, tylko tam patrzałam, patrzałam i musiałam
wyjść, bo za chwilę, mnie by też capnęli.

widziałam ją już w różnych stanach i że nie leki ją wyprowadzały.
dziś też widziałam przebłyski w tym wyrazie oczu, który trudno
zapomnieć - maleńka dziewczynka - głodna - każdy przejaw zrozumienia
ważny.

nie miałam odwagi powiedzieć - spierdalaj stąd, nie bierz tego
szajsu - nie miałam prawa.
ale czy oni myślą o niej czy tylko o sobie - że jak co, to oni są
bezpieczni - i chuj z jej wątrobą, chuj z jej życiem, które, jak po
lobotomii aktualnie, chuj, że przyćpana, że chudnie dziwnie, że
blada - ważne, że mają podkładkę : leczyliśmy - a na dowód lista
specyfików.

[aurelia_aurita]

cieszę się, że dałaś radę.
wszystkiego dobrego!

[aurelia_aurita]

a co do szpitali - każdy szpital to przygnębiający widok.
na mnie zawsze największe wrażenie robił oddział neurologiczny...

[olga_w_ogrodzie]

to jest jasne, że u mnie teraz to odruch warunkowy - się muszę
nauczyć, że nie każdy szpital oznacza capnięcie mnie na siłę.
i nie każde podziemie, metro, zatłoczone coś musi oznaczać, że
będzie panika.
w ogóle juz mało wierzę w szpitale i w leki.
mój brat cioteczny, ale jak rodzony , co to sobie marzyłam, że
takiego mam, dziś mi powiedział znienacka, że mnie kocha i to było
lepsze, niż cały listek relanium po tej mojej wyprawie autobusem nr
519.
ale ogólnie - mocno jestem wkurzona na służbę zdrowia i państwo
polskie.