a w poniedziałek

[olga_w_ogrodzie]

będzie się miało sesję z całkiem nowym terapeutą.
bo ta pierwsza wizyta była rozpoznawczo-wywiadowcza dlań.
pytał i się patrzało - wywiadowało się też - nawet jaki ma charakter
pisma, i czym pisze - że piórem wiecznym się spodobało to, i na ile
słucha i, co i, jak mówi - się było czujnym, jak lisek w norce
swojej.
ale pytania zadawał, które wydawały się rozsądne dla dalszego biegu
spraw.

no i dobre on zrobił wrażenie. ten pan starodawny.
certyfikaty wisiały na ścianie, pan elegancki, wstawał z krzesełka,
gdy się witał i żegnał, głupot i banałów nie gadał...
się uśmiechał, ale nie zanadto, by się nabrało podejrzeń, że cukrzy.

oby był taki, jak Dorotka Żuk na Nowowiejskiej.
ta to dopiero zrobiła rewolucję - nigdy by się nie pomyślało, że
jakaś mloda laska tak może zrewolucjonizować.
a mogła.
się udało potem wiele rzeczy nawyczyniać pożytecznych.

żeby on , ten pan Jerzy, dał radę i żeby się samej dało radę - że
jak dwa razy w tygodniu, to się stawiać tam, nawet jak jest
kompletny szajs.

chyba da się radę, bo się stwierdziło teraz,
aktualnie,
na ten moment rozchwiania,
że choć ta baba z fd prawie zamordowała,
to się nie obraziło na świat cały - chce się do tego pana iść -
nawet rozryczeć.
najwyżej - no trudno.
nie ma co udawać wszak, bo z udawaniem chojraczki to terapię można o
kant rozbić.

tyle, że nie jest dobrze, iż od początku się w nim Tatę zobaczyło.
można się uzależnić
totalnie.
a potem porzuci - odejdzie na emeryturę, albo, co gorsza umrze i
znowu bydło będzie.
się tak do ludzi nie przywiązywać i nie ufać od razu - to by było
optymalne.

[olga_w_ogrodzie]

się zauważyło -
gdy się naprawdę wkurzyło - się pisze bardzo długie teksty.
bez sensu może.
gdy się jest naprawdę mocno przygnębioną - się nie pisze wcale.
gdy się jest w normie jako takiej - się pisze coś w wordzie - co
może, się nie wierzy, ale może, może i jest sensowne z lekka.

a głupia baba na fd powiedziała, nie wiedząc nic, że się nie leczy i
leków nie bierze.
a tu cała akcja i z psychiatrą, i z terapeutą, z wykupieniem
recepty, a przedtem dostarczeniem leków przez pół Polski do mnie
osobiście do domu przez duszę życzliwą...
i nawet o badanie cytologiczne wyhaczyło się idąc sprawnie za ciosem.
czy taka baba wie, jaki to wyczyn był ?
czy taka baba rozumie, że ktoś inny, o pomoc nie proszony, załatwił
te leki, gdy się samej w stanie nie dawało nic zrobić ?
czy ta baba pojmie, jak można pomóc, gdy się pomóc chce faktycznie ?
czy ta baba wie, że dobra, mądra pomoc mobilizuje dodatkowo, bo się
szanuje wtedy pomagaczy i nie chce się , by pomyśleli, iż pomogli na
darmo ?

nie.
TAKA baba nie wie nic.
amen

[olga_w_ogrodzie]

a temu akurat panu
się być może powie w poniedziałek,
że się znów zapętla z niejedzeniem,
bo na zbyt wiele się sobie pozwoliło będąc przestraszoną tym
zasłabnięciem, co to się sobie nogę pokiereszowało aż.
się nie chciało zasłabywać więcej, zatem poszło się w niedozwolony
chleb, a nawet makaron.
doxepina zwykła tak zrobiła.
no i się jest grubą okropnie.
ale się powie mu,
temu panu,
że zeznania narodu na temat tejże otyłości są inne,
niż bezpośrednio zainteresowanej.
/ da Bóg, kimkolwiek On i czy w ogóle jakiś jest - to się powie
nawet i to o jedzeniu - jeśli ten pan się okaże być takim, jak
pierwsze wrażenie mówiło./

[cuckoo.for.caca]

a ja sobie gram na gramofonie tralilalala tralilalala

[olga_w_ogrodzie]

no i ślicznie to brzmi.
bardzo ładny mjusik plej jest to.

[1002a]

a ja we wtorek powiem pani, że się jednak więcej nie pojawię
a dziś wypowiem internetową umowę -
żegnajcie przegapione w monitor noce

[toxic_so_much]

żegnajcie
bądźcie zdrowi

[akwarium_doskonale]

zostan z nami
zostan z nami

[banda_alfreda]

jako, że nikt nie będzie Was kochał jak my.
madmiernie oraz rzetelnie bardzo.

[1002a]

oznaką dorosłości
albo symptomem zgorzknienia wieku średniego
jest cudzego kochania w poważaniu zatrzymywanie

[laurpi]

ja też jestem w trakcie zmiany psycholożki, może ta nowa nawet będzie
terapeutką? ale chyba nie, bo to w publicznej placówce, to pewnie trudno trafić
na terapeutę. do tej poprzedniej chodziłam w sumie z pół roku, przeciętnie co
tydzień, z jedną przerwą półtoramiesięczną na jej urlop i już pod koniec to z
mojej strony było rzadziej. ale też wcześniej do niej chodziłam i jakoś na moją
deprechę mi nie pomogło. więc chyba było czas zmienić. na ostatniej wizycie
ładnie się pożegnałam, podziękowałam i wyszłam jakaś taka lżejsza może trochę,
nie wiem...
kurde, muszę się wziąć wreszcie za robotę, bo znowu dzisiaj nic nie zrobię!