Nadszedł lipiec

[kefirka.de]

Rzadziej piszę, pochłaniają mnie coraz częściej codzienne sprawy.
Zgodnie z zamierzeniem lipiec to miesiąc powrotu z de. Pozostało 30 dni.
Właściwie poza dekoncentracją i kiepską pamięcią pozostałe objawy się cofnęły.
Te dwa zawsze ustępują najpóźniej. Podobno im później zostanie opanowana
depresja tym dłużej trwa remisja. Nie wiadomo na ile przyczyn depresji
należałoby szukać w chorobie tarczycy. Wszystko okaże się w najbliższych latach.
Nie podjęłam decyzji czy próbować zawalczyć o rentę. Miałabym co robić, nie
nudziłabym się. Pewnie poszukałabym dodatkowego źródła dochodu, mniej
stresującego, mam też dużo rozbabranych spraw do uregulowania. Jednak
zwyczajny lęk przed zmianami hamuje przed podjęciem ryzyka.
A może zostanę już z tym bałaganem w głowie i decyzja się sama podejmie? Wtedy
pozostałabym Kefirką de i uratowałabym dla uczczenia tej okoliczności kurę o
wdzięcznym imieniu Kefirka od śmierci w rosole. Nęcąca wizja.

[ichnia]

Czytając Twój dzisiejszy post w innym wątku, zwróciłam uwagę na
sygnaturkę - niezmienną - w lipcu...
No chyba jest coraz lepiej, skoro odzywasz się coraz rzadziej
(szkoda, ale dla Ciebie to chyba lepiej), coraz bardziej wciągają
Cię codzienne sprawy. Mnie również męczą dwie wymienione przez
Ciebie dolegliwości: brak koncentracji i kłopoty z pamięcią. Jakoś
próbuję to ogarniać, ale strasznie męczące jest czytanie z 5-10 razy
jednego zdania, które napisałam, zanim dotrze do mózgu jego sens...
Ale cóż zrobić, pocieszam się jedynie tym, że z głębszego dołka
trochę wygramoliłam się wyżej. Zahaczyłam się jednak i nijak na
powierzchnię wydostać się nie mogę. A może to niemożliwe? Może już
nie ma powrotu do tego co było i zawsze już będzie "nie tak"?? I
chyba tego obawiam się najbardziej...

P.S. Sory, wcale nie chciałam tak przygnębiająco napisać, samo
wyszło... nie będę jednak kasować...

[kefirka.de]

Mnie również męczą dwie wymienione przez
> Ciebie dolegliwości: brak koncentracji i kłopoty z pamięcią. Jakoś
> próbuję to ogarniać, ale strasznie męczące jest czytanie z 5-10 razy
> jednego zdania, które napisałam, zanim dotrze do mózgu jego sens...
> Ale cóż zrobić, pocieszam się jedynie tym, że z głębszego dołka
> trochę wygramoliłam się wyżej.
W cale nie napisałaś przygnębiająco. Ichnia jeśli zostały tylko takie objawy
najprawdopodobniej niedługo miną i tym samym minie depresja. Tak mówią lekarze.
Napisz proszę jak długo chorujesz.

[ichnia]

kefirka.de napisała:
> Napisz proszę jak długo chorujesz.
>
Za długo... To już trwa na tyle długo, że mam wrażenie iż zawsze tak było i
nadal będzie...

Nie zostawaj!

[marouder.eu]

Nawet nie wiem, jak Ci na imie, ale nie zostawaj kefirka...osoba chora, prawie
bez woli, za to z silna potrzeba przynaleznosci...rob wszystko, co nakazuje
porzadek administracyjno-prawny, zalatw rente, prace..to jest wazne..wtedy i
lustro sie do Pani usmniechnie:)

[kefirka.de]

Cześć Marudku
> Nawet nie wiem, jak Ci na imie, ale nie zostawaj kefirka...osoba chora, prawie
bez woli, za to z silna potrzeba przynaleznosci.
No nie jest ze mną już tak źle. Kefirka to zdrowa osoba, "Kefirka de" to ta sama
osoba tylko w depresji. Lekarz mówi i ja też tak sądzę, że depresja ustępuje.
..rob wszystko, co nakazuje
> porzadek administracyjno-prawny, zalatw rente, prace..to jest wazne..wtedy i
> lustro sie do Pani usmniechnie:)

Lustro i ja już wymieniamy uśmiechy, uśmiech trochę blednie gdy myślę o powrocie
do dawnej pracy. Strasznie jej nie lubię. Mam tylko 2 wyjścia. Albo powrót i
ciągłe stresy albo próba uzyskania renty i dorabianie do jako takiego poziomu
życia. Innej możliwości nie mam. Pewnie wrócę :(, chociaż mam szansę na tę rentę.

[mskaiq]

Mysle ze masz i trzecie wyjscie. Mozesz polubic prace, to zwykle
wymaga wielu zmian w nas samych. Jesliby sie to udalo to mialoby
olbrzymi wplyw na depresje, wygralabys bardzo wiele waznych rzeczy
dla siebie.
Serdeczne pozdrowienia.