wiersze o szczecinie

[skuter70]

nawet nie wiedzialem, ze takowe istnieja:)
www.szczecin.storm.pl

[jottka]

To taka subtelna autoreklama, wieszczu pomorski? Nie wstydź się, napisz nam cos
tutaj od razu :)))

[skuter70]

jottka napisał(a):

> To taka subtelna autoreklama, wieszczu pomorski? Nie wstydź się, napisz nam cos
>
> tutaj od razu :)))

okazuje sie ze wieszczem pomorskim byl galczynski (nawet nie wiedzialem) tylko
jego wiersze troche zalatuja "minionym okresem":)

[jottka]

No jak to nie wiedziałeś, a ja myślałam, że w każdej szczecińskiej podstawówce
to się tłucze?!! I Gałczyński nasz, i Andrzejewski (tylko do recytacji apelowej
gorszy ;)), chyba tylko paru nie chciało tych mieszkań i luksusów na dzikim
zachodzie.

Zajrzyj sobie do tej spaśnej książki Marty Fik o kulturze peerelu, tam powinno
być sporo fascynujących informacji.

[Gość: Muminek]

Szczecin nasze miasto stare, ktore Odra na pół dzieli,
Wierszy nikt tu juz nie pisze, bo poeci tu posneli.

[Gość: skuter]

Gość portalu: Muminek napisał(a):

> Szczecin nasze miasto stare, ktore Odra na pół dzieli,
> Wierszy nikt tu juz nie pisze, bo poeci tu posneli.

to nie ja:)

[jottka]

I co, i to by było na tyle?!! No szarpnijże się, wieszczu od siedmiu płaszczy
bądx boleści, Pomorze czeka! :)))

[Gość: germanus]

Milczenie

Dlaczego milczysz, nie wiem zupełnie,
jakiż to powód dałem niechcący,
głosu przyjaźni czekam daremnie,
lecz nie nadchodzi z dala dźwięk drżący.

A u mnie jesień złoto-indiańska,
taka jak w Gdyni, nad brzegiem morza,
w lasach oliwskich, w alejach Gdańska,
na obsuniętych skarpach Orłowa.

I taka sama, jak pod Gorzowem,
jak na santockim wysokim brzegu,
jak na drożynie, co pod Maszkowem,
wiła się wolno śród żółtych krzewów.

I taka sama jak pod Szczecinem
na niskiej łące leniwej Odry,
w puszczy, gdzie buki znały me imię,
jak nad jeziorem Głębokim modrym.

Więc jeśli jesień jest taka sama,
i jeśli myśli łączą się nasze,
i jeśli morze nie ma wymiaru,
to czemu milczysz? A może płaczesz?

[Gość: Tomik]

No, no... Już się chciałem powygłupiać a tu bęc, aż mnie przytkało...
Nie będę się wygłupiał więc
Lub trochę...mało
:))))

[Gość: Muminek]

Chej! Poeci w tym Szczecinie,
Bo laur sławy was ominie,
Jak będziecie siedzieć w ciszy
I Świat o was nie usłyszy. :))))

[Gość: germanus]

Brzózka

Zdarzy mi się czasem wyśnić las mieszany,
lasy drawskie, ińskie, dębowo-sosnowe,
gdzie narecznic łany i malin polany,
poręby z białymi kwiatami poziomek.

Zdarzy mi się czasem wyśnić las bukowy,
podszczecińskiej puszczy drogi proste, ciemne,
dzikowe wykroty, doliny, parowy,
buczyny orzeszki podnoszone skrzętnie.

Zdarzy mi się czasem wyśnić las brzozowy,
białych pni kolumny na wrzosowisk klinach,
gdzie w trawie kozaka kapelusz czerwony,
a skrajem wiciokrzew brzezinę owija.

Siadam z kubkiem kawy przy ogniu kominka,
w okna panoramę spoglądam z ukosa,
przed domem trzy drzewa, akacja i lipa
oraz w dzień imienin brzózka posadzona.

Pieńki brzózki szare, smukłe, słabe, giętkie,
lecz od wichru, śniegu i sztormu silniejsze,
na działce nie będę sadził drzewek więcej,
bo więcej, prócz brzózki, w mym sercu nie zmieszczę.

[Gość: Muminek]

Jak Germanus wierszyk skleci,
Zlecą inni się poeci.

[Gość: 40-ka]

Pamiętajcie poeci
-wierszokleci,
"Hej" to ciągle "hej"
nie "chej"
niech bez błędów
słowo w elektroniczny
świat leci.

[Gość: Muminek]

Masz rację miła polonistko,
Lecz musisz przyznać byłem blisko
Tego by inni zrozumieli
I wiersze swoje klecić chcieli.

[Gość: 40-tka]

Przyznaję, byłeś blisko,
Lecz nie jestem polonistką,
Za moich szkolnych czasów
Nie było -po prostu - dysortografii.
Nauczyciele moi mili
Za błędy dwóje walili.
Zmieniły się jednak czasy
i mimo dwój
przechodzisz do następnej klasy.

[Gość: 40-tka]

Smrodek dydaktyczny wieje ...
Chyba się starzeję.

[Gość: Muminek]

Nie martw się wiekiem ma 40-tko,
Bo gdy sie wiosną wszystko budzi,
Człowiek dorosły jest jak dziecko
I wiek nie ważny jest dla ludzi. :)

[Gość: 40-tka]

W lustrze niedawno widziałam
Dziewczę o głowie białej
A teraz patrzy z ironią
baba z głową srebrzoną
Aleć Muminku miły
Twe słowa pocieszyły

[Gość: Muminek]

Wszak wygląd moja 40-tko,
Dla mężczyzn jeszcze nie wszystko,
Kobieta najlepiej smakuje,
Gdy jeszcze młodą się czuje.
Więc w lustro nie patrz krytycznie,
A mów zawsze - wygladam ślicznie!

[gregmi]

> Jak Germanus wierszyk skleci,
> Zlecą inni się poeci.

Watek jaki jest wszyscy widza, ale biora to lekko. A
jak juz sie znajdzie ktos (Germanus), kto napisze
wiersz, to zaraz sie znajdzie ktos inny (jak mu tam
muninkowatemu), kto z czystej szczerosci wysmieje nie
zwarzajac na wyzsze cele i byc moze jakies poswiecenie
Germanusa. Otoz uwazam, ze Germanus dal w swoich
kawalkach cos z siebie w przeciwienstwie do
muninkowatego. Radze zwrocic uwage, ze wiesze sa dosc
osobiste, a jednoczesnie pozbawione taniej dydaktyki
wierszy z polecanej strony (sztorm??). A opisy
przyrody? Co prawda nie Mickiewicz toto, ale wiesz
muninkowaty, co to wiciokrzew? A wiedziales, ze wrzosy
najchetniej rosna na klinach lasow? Ja nie, musialem
sprawdzic. Tez plus, prawda.
A opis Puszczy Bukowej? Prosty, a serdeczny. Jak juz
wiec cos zaczynacie i chcecie jakichs wypowiedzi,
powtarzam byc moze wymagajacych odwagi, to szanujcie.
Germanusowi naleza sie duze brawa. Bardzo ladne
wiersze, jedne z ladniejszych jakie o Szczecine
czytalem. Tak trzymac! A moze masz cos jeszcze, stary?
Pochwal sie, co?
Pozdrawiam Cie serdecznie greg
PS. No i nie zawieraja (te wiersze) bledow!!!! Ani
ortograficznych, ani gramatycznych, ani rzeczowych.
Potrafisz tak pisac, Munimek? To sie nie czepiaj!

[Gość: 40-tka]

Coś smutno post twój
brzmi
GREGMI
W obronie Muminka
Staje moja rodzinka
bo radość daje
i nikogo nie łaje-
jak ty-
GREGMI

[Gość: Muminek]

gregmi napisał(a):

> > Jak Germanus wierszyk skleci,
> > Zlecą inni się poeci.
>
> Watek jaki jest wszyscy widza, ale biora to lekko. A
> jak juz sie znajdzie ktos (Germanus), kto napisze
> wiersz, to zaraz sie znajdzie ktos inny (jak mu tam
> muninkowatemu), kto z czystej szczerosci wysmieje nie
> zwarzajac na wyzsze cele i byc moze jakies poswiecenie
> Germanusa. Otoz uwazam, ze Germanus dal w swoich
> kawalkach cos z siebie w przeciwienstwie do
> muninkowatego. Radze zwrocic uwage, ze wiesze sa dosc
> osobiste, a jednoczesnie pozbawione taniej dydaktyki
> wierszy z polecanej strony (sztorm??). A opisy
> przyrody? Co prawda nie Mickiewicz toto, ale wiesz
> muninkowaty, co to wiciokrzew? A wiedziales, ze wrzosy
> najchetniej rosna na klinach lasow? Ja nie, musialem
> sprawdzic. Tez plus, prawda.
> A opis Puszczy Bukowej? Prosty, a serdeczny. Jak juz
> wiec cos zaczynacie i chcecie jakichs wypowiedzi,
> powtarzam byc moze wymagajacych odwagi, to szanujcie.
> Germanusowi naleza sie duze brawa. Bardzo ladne
> wiersze, jedne z ladniejszych jakie o Szczecine
> czytalem. Tak trzymac! A moze masz cos jeszcze, stary?
> Pochwal sie, co?
> Pozdrawiam Cie serdecznie greg
> PS. No i nie zawieraja (te wiersze) bledow!!!! Ani
> ortograficznych, ani gramatycznych, ani rzeczowych.
> Potrafisz tak pisac, Munimek? To sie nie czepiaj!

Ja wierszy tutaj nie piszę,
Lecz wierszem rozmowę prowadzę ,
Więc lepiej zachowaj ciszę
Bo pójdę jeśli Ci wadzę.

Ja wierszy nie krytykuję,
I nie oceniam poety,
Coś jednak tu poszukuję,
Znalazłem Ciebie niestety.

Wiciokrzew, wrzos i świerszcza
W naturze często widziałem,
A poszukując tu wiersza
Twą prozę niestety zastałem.

[Gość: germanus]

Moze i mam wiecej, ale nie wiem, czy dac. gregmi
wtoczyl sie ze swoim slowem (dzieki), a dostal po
glowie. Jesli wiec moje wiersze maja powodowac
jakiekolwiek spory, to moze lepiej nie slac?
Pozdrawiam wszystkich wiosennie germanus

[skuter70]

Gość portalu: germanus napisał(a):

> Moze i mam wiecej, ale nie wiem, czy dac.

1) nie filozofuj tylko pisz, jak sie komus nie podoba to czytac nie musi

2) muminkowaty tez niech pisze:)

a ogolnie to troche dystansu,luzu i usmiechu:)))

[Gość: Tomik]

Trochę mi powiało grozą
Może by tak znowu...prozą?? :)))))

A prozą - piszmy, kochani! Słowo wzbogaca, a jeśli ktoś w życiu nie napisał
wiersza (serio!!), nie wie co stracił ! :))))))))0

[Gość: germanus]

Z cyklu: Sonety szczecińskie

Ostatnia wiosna

Witały mnie bukiety, szczecińskie, wiosenne,
kwiaty lekko różowe, magnolie bezlistne,
zieleń nieco nieśmiała, forsycje złociste,
i dzień coraz cieplejszy, południe słoneczne.

Szczecin piękniał kwietniowo z zimowego skrycia,
dwie grusze na podwórzu rozwijały listki,
ogródkowe akacje prężyły swe witki,
podokienna różyczka wracała do życia.

Mijałem wolno place, szerokie aleje,
chciałem pamięć odświeżyć, objechałem błonia,
przez chwilę zapomniałem, co wizyty celem.

Stanąłem na Śmiałego, popatrzyłem w okna,
dotarło do mnie wreszcie, że tracę nadzieję,
gdy Szczecin wracał wiosną, mój ojciec gasł zwolna.

[Gość: 40-ka]

Miło przeczytać Twój kolejny wiersz.

[Gość: germanus]

dzieki za cieple slowo. zanudzilem juz, czy dac jeszcze?

[Gość: 40-ka]

[Gość: germanus]

jak poczytalem kilka watkow, np ten z kostia w roli glownej, to pomyslalem, ze
ogolnie przydaloby sie wiecej poezji, w tym rowniez satyry lub okolicznosciowej
byle dobrej, ok, a przynajmniej poprawnej
dzis wiec, napisze Wam, dlaczego pisze
nie ma Szczecina, jest tylko Odra, nie w temacie zreszta, pozdr

Myśl dzika

Nieraz ludzie mnie pytają,
ktoś ty, powiedz szczerze,
po co książki takie czytasz,
szperasz w komputerze?
Po co gnasz do lasu wiosną,
gdzie tę brzózkę wleczesz,
i dlaczego z samochodu
coś ci ciągle ciecze?

Po co uczysz się nocami,
mało ci dyplomów,
i dlaczego sypiesz ziarno
sójkom po kryjomu?
Ciągle słuchasz tej symfonii,
którą znasz na pamięć,
powiedz, jak to się zdarzyło,
że się zakochałeś?

Nieraz trafi się życzliwy
gość, co życie prześnił,
mówi, rzuć pan te wierszyki,
pójdziemy na dziewki.
Albo ciągnie mnie na harce
w zadymionej sali
i próbuje mnie namówić
na jęczmienny zaczyn.

A ja siadam cicho w kącie
na łonie rodziny
i spisuję życia wpadki,
które współtworzymy.
Nakazuję ołówkowi,
by stylu pilnował,
a styl ma być niepoważny,
by uśmiech wywołał.

Nakazuję ołówkowi
igranie z diabłami,
zanurzanie się we wnętrzach
ludzi byle jakich,
odwracanie Odry kijem,
walkę z wiatrakami,
wyśmiewanie polskich przywar,
sąd nad cwaniakami.

A gdy wszystko już wyśmieje
ołówek stępiony,
to i ja, za lat pięćdziesiąt,
spocznę ucieszony.
Ucieszony myślą dziką,
która za mną chodzi,
aby biograf nie napisał -
umarł, bo się zrodził.

[Gość: 40-ka]

[Gość: germanus]

Cieplejsze

Ty jesteś szczecińskim chłopakiem
Śnią ci się platany na Błoniach
Portowych nabrzeży noc czasem
I dźwigów za długie ramiona

To miasto twojego dzieciństwa
Ulicą Śmiałego ganiałeś
Na szkolnym klepisku boiska
Do piłki kopanej się śmiałeś

To miasto jest z twojej młodości
Kłopoty z milicją miewałeś
Włóczyłeś się z Jasiem wśród gości
Maturę w Asnyku zdawałeś

Nie dało ci miasto spokoju
Ni trzosu grosików w potrzebie
Rzucany udręką podboju
Szukałeś większości dla siebie

To nie jest życiorys, lecz worek
Przeżytych nad Odrą boleści
Nie czekaj na dalszą historię
Bo wówczas się skończył twój Szczecin

Jak wracasz do niego - cóż, nie wiem
Lecz myślę, że w chwili wieczornej
Masz stamtąd cieplejsze wspomnienie
Niż z Sydney, Canberry lub Melbourne

40-tko!
alez prosze bardzo, ale ...
jesli podasz mi jakis swoj adresik, podesle Ci wiecej rymowanek
jakos nie widze, by ktokolwiek jeszcze byl zainteresowany
pozdr

no nie bądź taki :))

[jottka]

Germanusie, no nie dopraszaj się tak uznania nachalnie, poeci muszą swoje
odcierpieć ;)))

A poza tym to ja wolę te wiersze o liściach, magnoliach i słońcu, a nie "worki
boleści". Poezja publicystyczna to już nie to samo. :)))

[Gość: 40-ka]

[Gość: germanus]

Po pierwsze - ja sie nie dopraszam. Ja mam swoje wieczorki, programy,
wydawnictwa i nagrody - i ja wiecej uznania nie potrzebuje.
Po drugie - nie lubie sie narzucac. Zauwazylem, ze jedynie wdzieczne dziewcze
sie wpisuje, pytam wiec, czy slac.
Po trzecie - taki wiersz jak np "Cieplejsze" jest bardzo, ale to bardzo
osobisty (ktos o tym wspominal), wiec niekoniecznie musi Wam odpowiadac.
Po czwarte - chcecie listeczkow? Alez prosze bardzo. Pozdr

Moja brzózka

Białą trawą skrada się czerwona jesień,
chłodny ranek, trwa w bezruchu szara wrona,
to październik kroczy wolno, minął wrzesień,
szron na trawie, a ma brzózka wciąż zielona.

Wstaje słońce, trawa z wolna zielenieje,
dwa wróbelki skaczą wokół wąskiej dróżki,
miękka rosa lśni kroplami srebrnych pereł,
z pereł wstają białe pieńki mojej brzózki.

Coraz jaśniej, coraz cieplej, dzień się rodzi,
na gałązce cichym lotem sójka siadła,
wietrzyk strząsnął matce ziemi krople rosy
i listeczkom brzózki zagrał kujawiaka.

Zagrał mocno, zamaszyście i z radością,
jak grał brzózkom w zagajniku kowalowym,
zagrał skocznie, zagrał listkom i gałązkom,
moja brzózka zatańczyła taniec nowy.

Z kubkiem kawy siadłem w okna panoramie
i wspomniałem popołudnie w białym lasku,
tak jak wówczas gra mi wietrzyk nutek gamę
i jak wówczas lśni mi brzózka w słońca blasku.

Czegóż więcej w życia pełni pragnąć mogę,
gdy ma brzózka w słonku tańczy kujawiaka,
czegóż więcej, chyba tylko prosić skromnie,
by ma brzózka była ze mną w końcu świata.

Akacja

Co jeszcze trzeba mi zapomnieć,
gdy sięgam po listek akacji,
suchutki i mały, skurczony,
a ileż w listeczku przypomnień,
z Podlesia dziecięcych wakacji,
gdzie wuj Jan uprawiał zagony.

Gdzie ciotka Jagusia kochana
nie znała chwileczki wytchnienia,
gdzie Zosia, cioteczka zgarbiona
różańcem dzień długi żegnała,
gdzie kłamstwo nie miało schronienia,
Maryja mieszkała wielbiona.

Listeczek w powietrzu wirował,
żółciutki, podłużny listeczek,
aż wiatr go zaprosił pod daszek,
i dał mu odpocząć przy schodach,
i wspomniał kompoty cioteczek,
przypomniał, jak śmiał się wujaszek.

Spoglądam na listek w różańcu,
zapomnieć nie chciałem, lecz przecież
pamięci nie zawsze starczało,
tak wiele tych listków na ganku,
tak wiele dziesiątków uniesień,
tak wiele niechcący się stało…

[Gość: Jazzek]

Piękne! Teraz widzę, jak bardzo brakowało na naszym forum takiego kącika...
Germanus, więcej więcej prosimy! :)

A ja tylko mogę przypomnieć z dzieciństwa wierszyk o naszym forum:
"Uciekaj jottka do dziury
bo Cię dopadnie bbury..."
itd.

[jottka]

Jazzek, solenizowanie się od rana zaczęło? Mam nadzieję, że nie śpiewasz już
pieśni zaangażowanych drżącym głosikiem? ;)))

[Gość: Jazzek]

to jest kącik poezji, proszę jottki,
więc wypowiadaj się mową wiązaną w snopki :)

[jottka]

Ja się wypowiadam prozą poetycką, proszę solenizanta. Płynna fraza, przemyślne
figury retoryczne, te rzeczy ;)))

[Gość: Jazzek]

I w ten sposób powstają poematy dygresyjne, za co serdecznie przepraszam innych
forumowiczów w imieniu swoim i uroczej krakowianki jednej...
A tak nawiasem jestem szacownym jubilatem, jottko droga, a nie solenizantem
(3VII)

[jottka]

Jubilat to jest dom towarowy u wylotu Alej. Ale jak chcesz, to mogę Cię
jubilować :)))

A kiedyś Wojciech Mann mówił, że jako solenizant wymyśla sobie liczne
przywileje, np. "Teraz będę czytał książkę, proszę mi przewracać kartki".
Polecam :)))

[germanus]

Dzieki Wam. No wiec zalozylem konto. Mozna slac uwagi.
Nie, nie trzeba. Mozna tez wymienic mysli.
Na razie daje dalszy ciag listeczkow - to dla Ciebie
jottka. I dla Ciebie Jacku. Milego lekturowania. Pozdr

Niedziela

Dzień listopadowy, niedzielny poranek,
wszystkie drzewa zgodnie dowodzą miesiąca,
lipa dawno liście zrzuciła na ganek,
gałązka akacji inną łysą trąca.

Brzózka teraz żółta, nieduża, lecz dumna,
a na drugim rogu, od sąsiada strony,
stoi strojna klonu wysoka kolumna,
jak odbicie w lustrze, w palecie pozłoty.

Jednakie kolorem, wielkością odmienne,
zrzucają listowie powoli, ze smutkiem,
liście klonu wielkie, palczaście drapieżne,
listki mojej brzózki, owalne, malutkie.

Wiatr listopadowy, północny przeważnie,
układa mozaiki, kładzie z liści ścieżki,
zawija, przybliża, oddala w nieładzie,
lub na pięciolinii pisze nuty pieśni.

I dorzuca listków, dodaje koloru.
to szarpnie brzeziną, to potrząśnie klonem,
nie ustaje w trudzie przy składaniu wzoru,
za każdym podmuchem pyszni się swym tworem.

W panoramie okna siedzę z kubkiem kawy,
myślę o jesieni danej, jak łask wiele,
i pytam sam siebie, przyrody ciekawy,
czy mogłem wymarzyć piękniejszą niedzielę.

Wierzby

Jak z dróg wielkopolskich, jak z pól wągrowieckich,
z łąki pod Podlesiem, z rozdroża w Łosińcu,
znad stawu w Popowie, z chociszewskiej miedzy,
szumi piękna wierzba przy letnim gościńcu.

Kołysze witkami, muska moje włosy,
skrywa mnie przed światem, jakby dać mi chciała
intymności chwilę na ławeczce z rosy,
i nie wydać myśli, które w darze dała.

A myśli to zwyczajne, na miarę pamięci
mych lat niespokojnych, gdy grały mi wierzby,
jak gra każdy listek u każdej gałęzi
nad jeziorem Huron, w małej wiosce Bayfield.

[Gość: JACEK]

Germanusie, ja sie tu zaraz porycze, super, super!!!! ja niestety co do wiersza i rymowanek to nie jestem mocny
ale powiem tak
Och patrzcie,och patrzcie tam
To szczecinska, zielona laka
Och patrzcie,patrzcie, a Jottka ta
Puszcza, smierdzacego, krakowskiego BAKA
;-)))))

[germanus]

Czas - część I. Wówczas

Niechętnie się wówczas stawało
Niespiesznie budziło z omdlenia
Zamgloną bladością wracało
Do bytu, co był bez znaczenia

Nie zaszło daleko od progu
Skąd instynkt wrażenia odbiera
Czaiło się ciągle do skoku
I wówczas stawało się teraz

Czas - część II. Teraz

A teraz nie chciało być niczym
Siedziało na bieli czekania
Mówiło do kogoś o wszystkim
Słuchało jednego wołania

I było uparcie wierzące
We wszystko, co mogło być zwrotem
Czekało kaczeńców na łące
Wiedziało, co stanie się potem

Czas - część III. Potem

A potem nadeszło porankiem
Płakało nad białą deseczką
Przemyło oczęta rumiankiem
I było późniejszą chwileczką

Niechętnie się potem stawało
Powoli cuciło z pragnienia
Resztkami przyszłości wracało
Do bytu, co nabrał znaczenia

[Gość: 40-ka]

Zaglądam i ciągle czekam na nowe wiersze.
Germanusie, przypuszczam , że wiele osób czyta z przyjemnością Twoje wiersze.
Trudno recenzować je, zwłaszcza, gdy nie ma się w tym kierunku żadnych zapędów.
Albo się podobają, albo nie.
Zatem podrzucaj coś nowego.

[skuter70]

Germanus moze redagowales Kaktusa? bo cos mi sie tu chyba o V przewinelo?