Program Pobudzenia Rozwoju Gospodarczego

[Gość: Jerzy Kowalski]

Pomorska Izba Przemysłowo-Handlowa



Gdańsk, 2009-03-03

Sz. P. Prezydent RP Lech
Kaczyński
Premier RP Donald Tusk
Prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński
Wicepremier ds. gospodarczych Waldemar Pawlak

Jako obywatele, którym na sercu leży dobro tego kraju,
pragniemy niniejszym wyartykułować naszą troskę. Otóż z niepokojem
obserwujemy krach gospodarczy, który wkroczył na polski rynek.
Niestety, wyraźnie widać brak pomysłów i zdecydowanych działań osób
i instytucji, którym powierzyliśmy istotne sprawy naszego kraju. One
natomiast przyjęły na siebie obowiązek dbania o nasze
bezpieczeństwo; o spokojny byt polskich rodzin oraz o zapewnienie
stabilnej sytuacji dla przedsiębiorców.

Wzywamy Rządzących do obrony
polskich interesów i polskich rodzin

Nie wydaje się, że przy obecnej sytuacji serwowany nam „terroryzm
państwowy” zapobiegnie wyjściu poszkodowanych obywateli i
przedsiębiorców na ulicę. A my zapewniamy, iż chcemy negocjować
nową sprawiedliwą umowę społeczną – w Dworze Artusa w Gdańsku, a nie
na ulicach. Można natomiast odnieść wrażenie, że brak konkretnych
działań w czasie kryzysu jest w interesie pewnej grupy
funkcjonariuszy publicznych i ich otoczenia. Im się wydaje, że
w chaosie zagubią się ci, którzy faktycznie są odpowiedzialni za
obecny
stan państwa polskiego i nadal będą mogli oszukiwać społeczeństwo
i przedsiębiorców.
Za kryzys gospodarczy nie może odpowiadać i ponosić jego kosztów
ani polski obywatel ani polski przedsiębiorca. Do odpowiedzialności
powinni być pociągnięci wyłącznie funkcjonariusze publiczni,
urzędnicy samorządowi i urzędnicy administracji publicznej oraz
osoby i instytucje odpowiedzialne za nadzór, kontrolę, rozliczanie,
zapewnienie bezpieczeństwa wszystkich obywateli. Im przecież
powierzyliśmy obowiązki i ich opłacamy z naszych podatków.
Przypominamy:
Art. 115 § 13 KK – Funkcjonariuszem publicznym jest:
1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,
2) poseł, senator, radny,
3) sędzia, ławnik, prokurator, notariusz, komornik, kurator sądowy,
osoba orzekająca w sprawach o wykroczenia lub w organach
dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,
4) osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu
państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba, że pełni wyłącznie
czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym
uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,
5) osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu
kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie
czynności usługowe,
6) osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji
państwowej,
7) funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa
publicznego albo funkcjonariusz służby więziennej,
8) osoba pełniąca czynną służbę wojskową
Ktoś mądrze podsumował powyżej zacytowany artykuł w internecie:
Należy podkreślić, iż funkcje sprawowane przez ww. osoby są
najbardziej doniosłe dla funkcjonowania państwa, a osoby je
sprawujące mają rzeczywisty
i istotny wpływ na życie każdego obywatela; w bezpośredni sposób
kształtują one bowiem uprawnienia i obowiązki każdego z nas.
A rzetelni prawnicy twierdzą, że nadużyć władzy nie da się
rozliczyć, gdyż Art. 231 kk (nadużycie władzy) przy obecnym stanie
prawnym istnieje tylko na papierze. Wydaje się, że dlatego między
innymi płacimy podatki, aby tych, którzy zawiedli nasze zaufanie,
było można rozliczyć: cytuję art. 231 KK
§ 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje
uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę
interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia
wolności do lat 3.
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu
osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze
pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Martwy artykuł Kodeksu Karnego!!! dotyczący przekroczenia
uprawnień lub niedopełnienia obowiązków musi zostać uruchomiony
natychmiast jako nienegocjowalny element porozumienia społecznego.
Złych funkcjonariuszy publicznych należy pozbawić możliwości
dalszego oszukiwania społeczeństwa i wprowadzić zakaz pełnienia
przez nich funkcji publicznych przez 10 lat. Natomiast przy
drastycznych nadużyciach sprawowania władzy należy pozbawiać
majątków.
Nadszedł najwyższy czas, aby przestać wodzić nas jako obywateli za
nos. Jeśli w tym biednym kraju można ustawowo likwidować wiele
tysięcy miejsc pracy, to przy minimum opamiętania się przez
polityków, którzy zapomnieli o podstawowej misji funkcjonariusza
publicznego tj. służbie społeczeństwu, jest jednak możliwe
naprawienie błędów i zaniechań. Oczekujemy na pilną realizację
naszych oczekiwań oraz dyskusję, doprecyzowanie i wdrożenie
załączonej propozycji:

PROGRAMU
POBUDZENIA ROZWOJU GOSPODARCZEGO

Proponujemy w jak najszybszym terminie zorganizowanie spotkania pod
patronatem Prezydenta i Premiera w Dworze Artusa w Gdańsku – z
udziałem przedstawicieli przedsiębiorców oraz reprezentantów tych
interesariuszy, którzy przekażą nam swoje propozycje rozwiązań.
Oczekujemy zatem na pierwsze akty dobrej woli pogubionych polityków:
Mamy nadzieję, że Konstytucja RP jest uznanym prawem i obowiązuje
także w Gdańsku, gdzie bezskutecznie próbujemy odzyskać siedzibę
przy Długim Targu 39/40. Stąd też poniżej zamieszczamy nasze
postulaty:
1. Żądamy unieważnienia kapturowego wyroku, pozbawiającego
naszą organizację samorządu gospodarczego siedziby w Gdańsku – przy
ul. Długi Targ 39/40, gdyż nadal chcemy wspierać przedsiębiorców,
rozwijać działalność samorządową i zabierać głos w ważnych sprawach
gospodarczych kraju.
2. Żądamy usunięcia z obiegu prawnego wadliwej uchwały Rady
Miasta Gdańska narzucającej w okresie kryzysu 1000% podwyżki czynszu
dla lokali użytkowych – Sąd Administracyjny w Gdańsku został
powiadomiony przez Radę Miasta Gdańska o wniesieniu przez nas
skargi dopiero 12 lutego 2009 r. mimo, że Rada miała obowiązek
złożenia dokumentów do 24 grudnia 2008 r.!
3. Oczekujemy zmiany ustawy o likwidacji przemysłu
stoczniowego.
W Stoczni Gdynia zwolnienie powinno dotyczyć tylko tzw. „Klubu
Stoczniowego” oraz ukarania paru osób z Warszawy, które w
najbardziej drastyczny sposób przyczyniły się do
stoczniowej „apokalipsy”.

PROGRAM
POBUDZENIA ROZWOJU GOSPODARCZEGO
I POLEPSZENIA SYTUACJI SPOŁECZNEJ


1. Żądamy szczególnej troski o miejsca pracy, polegającej na
ochronie przedsiębiorców przed negatywnymi skutkami niekorzystnej
sytuacji gospodarczej poprzez:
• abolicję podatkową,
• amnestię w sprawach gospodarczych z wyłączeniem
prywatyzacji czy majątku skarbu państwa,
• gwarancje rządowe,
• reformę finansów publicznych i systemu podatkowego,
obniżenia podatków,
• natychmiastowe zaprzestanie wykorzystywania instytucji
publicznych lub administracji do nękania i niszczenia polskich
przedsiębiorców
• wstrzymanie wszelkich egzekucji komorniczych i postępowań
skarbowych oraz karno-skarbowych prowadzonych przeciwko polskim
przedsiębiorcom i obywatelom polskim,
• umorzenie odsetek od wszystkich długów (czas skończyć z
lichwą, która ogranicza rozwój społeczny i gospodarczy) oraz
znacjonalizowania nierzetelnych banków czy innych instytucji
finansowych – sprawa opcji czy łamania prawa bankowego,
• wykup złych kredytów przedsiębiorstw przez państwo poprzez
Bank Gospodarstwa Krajowego,
• kontrolę dotychczasowego rozdawnictwa funduszy z UE;
konieczność rozpatrywania tylko rzetelnych wn