proszę o pomoc

[km_2]

od pewnego czasu jak mam problemy to raz na jakiś czas się tnę, nie
jakoś głęboko, trochę krwi jest tylko. Ale nie o to nawet chodzi.
Chcę iść do spowiedzi, a boję się. Nie wiem jak to powiedzieć
księdzu... Proszę o radę jak mam to powiedzieć, żeby ks zrozumiał?

[kolter-xxl]

km_2 napisała:

> od pewnego czasu jak mam problemy to raz na jakiś czas się tnę, nie
> jakoś głęboko, trochę krwi jest tylko. Ale nie o to nawet chodzi.
> Chcę iść do spowiedzi, a boję się. Nie wiem jak to powiedzieć
> księdzu... Proszę o radę jak mam to powiedzieć, żeby ks zrozumiał?

Idż do psychiatry a nie do kiepskiego rozładowywacza pozaziemskich urojeń

[wayout]

Idź do psychologa. Trudno jest na forum wyjaśnić mechanizm
samookaleczania się. Nie jest to dobre miejsce. Dotyka to zbyt
osobistych i intymnych spraw. Lepsze będzie zacisze gabinetu. Ksiądz
raczej nie jest dobrym rozwiązaniem. Po pierwsze to co robisz nie
jest grzechem, nie ma takiej możliwości. Jesli naprawdę wierzysz w
Boga, to wiedz, że odczuwa co najwyżej smutek, kocha Cię, nie
potępia. Nie masz więc z czego spowiadać się. Poza tym mało który
ksiądz byłby Ci w stanie sensownie pomóc, nawet jeśli uznałby, że
nie grzeszysz. Na ogół nie są przygotowani. Pozdrawiam ciepło.

[seth.destructor]

Artykuł przez
Google Translate

Po pierwsze szybka wizyta u psychiatry (sugestia na leki z re-
uptake'iem noradrenaliny i serotoniny; nic na bazie fluoksetyny i
pochodnych (Prozac, Asentra, Xanax, Citalopram, Lerivon) nie
zadziała poprawnie). Po drugie szybka wizyta u psychologa i terapia.

Księdza i Boga odstaw, bo w tym stanie są to czynniki wybitnie
stresogenne. Dopóki nie robisz tego na chłodno, z premedytacją, nie
jest to twoja świadoma decyzja, nie jest to twoja wina, więc się nie
zadręczaj (ale żyletki i noże możesz pochować).

[l.george.l]

km_2 napisała:

[...]
> Chcę iść do spowiedzi, a boję się. Nie wiem jak to powiedzieć
> księdzu...
[...]

Statystyki mówią różnie, ale jakieś tam prawdopodobieństwo jest, że będziesz
wręcz wymarzoną ofiarą do wykorzystania.
Posłuchaj dobrych rad: żaden ksiądz, żądne grupy modlitewne, żaden uzdrowiciel,
ale sprawdzony psycholog.

[frankafiranka1]

Nie chcę cię ostatecznie załamywać, ale tniesz się dlatego, że brakuje ci
jakiejś substancji w mózgu i tak się przypadkowo uwarunkowałeś, że cięcie
uzupełnia te braki.
Jak będziesz przyjmował tabletki (parę wizyt u psychiatry), to ci przejdzie,
musisz tylko zażywać je systematycznie i trafić na odpowiednie dla twojej
choroby i nie tęsknić za cięciem (wiele wizyt u psychologa). Zażywanie leków
będzie często wiązać się z rożnymi skutkami ubocznymi, np. brakiem popędu.
Na pocieszenie - reszta zależy już od ciebie, samo myślenie też wpływa na
wydzielanie różnych substancji w mózgu, więc do dzieła :)
Ksiądz ci na pewno nie pomoże, jak już to wiara, że będzie lepiej.