Wolność

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20070903.htm
"„Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść! Wszystko mi wolno, ale
ja niczemu nie oddam się w niewolę” (1 Kor 6, 12). W ten sposób św. Paweł
odpowiada na roszczenia tego, kto pod pozorem wolności chce używać
wszystkiego, wszystkiego doświadczyć. Wolność od przepisów ciążącego prawa,
które Chrystus odnowił, Apostoł zaś przypomniał, nie może być synonimem
wyuzdania. „Nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w
kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie
troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom” (Rz 13, 13-14). „Wszystko
wolno” chrześcijaninowi, „wszystko jest czyste dla czystych” (Tt 1, 15), lecz
pod warunkiem, że pomaga mu do dobra własnego i innych, nie czyniąc niczyim
niewolnikiem. Wolność dzieci Bożych ma całkiem zgoła inny zakres niż
nieczystość, obżarstwo, gniew. „Nie pozwolę opanować się niczemu” — to program
tego, kto chce stać się panem siebie, by podlegać jedynemu władztwu, władztwu
Boga, które daje wolność.

Jak wszystkie inne cnoty, tak też umiarkowanie zostało wlane w duszę
chrześcijanina na chrzcie świętym jako zdolność poddawania świata nierozumnego
instynktu i namiętności duchowi, a ducha Bogu. Droga umiarkowania jest więc
drogą prowadzącą do wolności od wszystkiego, co może poniżyć człowieka do
poziomu życia zwierzęcego, drogą do tryumfu życia Ducha. „Ci, którzy żyją
według ciała, dążą do tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według Ducha
— do tego, czego chce Duch” (Rz 8, 5). Chrześcijanin odrodzony w Duchu Świętym
powinien umieć żyć nie tylko według wymagań ducha ludzkiego — rozumu i
wolności, lecz według wymagań Ducha Bożego, miłości i oddania się Bogu i
bliźniemu. Jest to najwyższy i pozytywny aspekt umiarkowania, który odrywa
człowieka od samolubnego schlebiania zmysłom i prowadzi go do doskonałej
harmonii ducha i materii, pozwalając mu szybko postępować w miłości, jaką Duch
Święty w nim rozlał. „Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś
ducha — do życia i pokoju” (tamże 6)."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 135