Dodaj do ulubionych

Uwaga, wdowa!

25.02.08, 22:59
W tym roku mija 10 lat, odkąd moja Mama jest wdową. Została nią w
wieku 43 lat. Przez ostatnie 10 lat Mama wyremontowała dom, wydała
za mąż dwójkę dzieci, dorobiła się trzech wnuczek, zdobyła pasję,
stała się uznawanym ekspertem w zupełnie nowej dla siebie
dziedzinie, wydała książkę, napisała wiele artykułów, pochowała trzy
ukochane psy, odbyła kilkanaście zagranicznych podróży, w tym do
Afryki i do Kanady, kupiła samochód, nauczyła się serfować po
internecie, zdobyła wielu przyjaciół... Jest Wielka. A ja nie mogę
się doczekać aż się wreszcie zakocha. Trzymajcie kciuki.
Obserwuj wątek
    • kozaczek3 Kochałaś ponad życie!To każda następna namiastką!! 26.02.08, 21:17
      Jak kochałaś ponad i mimo!!
      Aż tak bardzo że, obrócisz się za siebie kiedy niecierpliwość i żądza nie
      zatrzyma twego pragnienia.
      To marzeniach zawsze będziesz wracać do tej pierwszej.
      Szczególnie w trudnych chwilach tej następnej.
      Co bardzo często jest korzystne ze względu na czas marzeń.
    • atari800xl Re: Uwaga, wdowa! 26.02.08, 21:51
      majdeczko, jak kogos sie bardzo kocha i nagle ta osoba umiera, ginie...to ta
      milosc pozostaje do konca zycia... inaczej jest kiedy ktos cie
      zostawi...zawiedzie... wtedy mozesz sie szybciej pozbierac.
      Twoja mama moze nie chce sie zakochac...
    • trombozuh "Jednak wolę, że Boguś nie żyje, niż żeby miał 26.02.08, 22:03
      miał mnie zdradzić czy porzucić. Do mnie 'wdowa' pasuje. Lubię to słowo. Bo z
      jednej strony jest w nim zapisane, że męża mam, i jest jakaś stabilizacja. A z
      drugiej - wiadomo, że ten mąż żadnego już numeru nie wywinie.

      Czy trzeba jeszcze coś dodawać? Oto prawdziwa miłość w wersji typowej matki-polki.

      Trzymajmy się z daleka od bab, panowie.

      • senaid Re: "Jednak wolę, że Boguś nie żyje, niż żeby mia 01.03.08, 11:37
        trombozuh napisał:
        > miał mnie zdradzić czy porzucić. Do mnie 'wdowa' pasuje. Lubię to słowo. Bo z jednej strony jest w nim zapisane, że męża mam, i jest jakaś stabilizacja. A z drugiej - wiadomo, że ten mąż żadnego już numeru nie wywinie.
        > Czy trzeba jeszcze coś dodawać? Oto prawdziwa miłość w wersji typowej matki-polki.
        > Trzymajmy się z daleka od bab, panowie.

        To może teraz kolej na podobny reportaż, tylko o wdowcach?
        Mogę podać adres ojca-polaka (mała litera celowa). Kobieta 42 lata, umiera na wylew, a mężuś już na stypie do nastoletnich dzieci: "Tą panią kocham od 15 lat i od dzisiaj to będzie wasza nowa mamusia".
        No, ale przecież mężczyzna nie może zostać sam z dziećmi, bo zginie, więc najlepiej zacząć się przygotowywać zaraz po ślubie.
    • manacina Uwaga, wdowa! 26.02.08, 22:25
      "wdowi staż" - ponad 10 lat. Cały czas sama. Ostatnio, podczas luźniej,
      towarzyskiej rozmowy padło w moją stronę pytanie - ze strony mężczyzny - czy
      również z kobietami uprawiam seks. Po ochłonięciu spytałam skąd taka myśl, co we
      mnie wskazuje na takie preferencje. Otóż gość (do tej pory spędziliśmy w
      większym gronie raptem dwa razy po 2-3 godziny) mówi, że widzi we mnie silna
      osobowość, przywódcze cechy typowe dla mężczyzn, itd w tym stylu. Przemyślałam i
      sie nie dziwię - po latach bycia matka i ojcem w jednym, szarpania się z życiem
      i oddawania mu kopniaków (albo leczenia sie z nich) można tylko zaciskać zęby,
      prostować sie jeszcze bardziej i powtarzać jak mantrę - dam sobie radę, jestem
      silna,nie poddam się, zawsze do przodu... Wiem,że na zewnątrz wyglądam jak silna
      osoba, a środku ileż to razy chce sie wyć. Rola twardzielki jest tak do mnie
      przyklejona, że nie potrafię inaczej. Mimo, że przekonałam się na własnej
      skórze, że faceci nie przepadają za takimi kobietami (jak przy takiej być
      macho?). A ja czasem marzę by być w czyiś ramionach "taka mala"... Tylko nie ma
      w czyich - odstraszam. Za samodzielna, zbyt wyraźnie artykułująca własne
      zdanie... A lata lecą. Cholera, przediez nie zrobię z siebie słodkiej idiotki -
      zresztą, ktoś kto łapie sie na słodka idiotkę sam jest idiotą. Też tak macie?
      • semese Re: Uwaga, wdowa! 26.02.08, 22:43
        Znam to, mamacina. Ale się nie przejmuję. Cieszę się z tego, co mam
        i nie martwię tym, czego mnie los pozbawił. Jeżeli codziennie musisz
        pokonać to, z czym normalnie zmagają się dwie osoby, nie możesz być
        jednocześnie słodko bezbronną istotką. Siła wyklucza słabość. Ja
        jednak wolę tą siłę od wieszania się na kimś, na kim będę mogła
        polegać, a może nie koniecznie.
    • scriptus Uwaga, wdowa! 27.02.08, 00:35
      Rozwódka może kogoś nienawidzić i szukać miłości. A tu nie ma kogo
      nienawidzić.

      Co Ty kobieto wiesz o rozwodzie....
      Utraciłaś partnera, którego kochałaś, wiem, ból, ale możesz go
      przynajmniej zachować w sercu.
      Przy rozwodzie ginie dużo więcej. Ból taki jak przy utracie
      partnera, a do tego ten partner, teraz już zmieniony i obcy, wciąż
      Cię rani.

      Po śmierci możesz kochać wspomnienie o partnerze, po rozwodzie
      musisz sie odkochać, inaczej życie staje się pasmem bólu i udręki :(
    • wysoki-brunet Uwaga, wdowa! 27.02.08, 09:59
      (Z całym szacunkiem dla tematu, który jest bardzo bolesny.)
      Pani Autor - skąd ten poczciwy, stylizowany język? Staropolski szlif
      z czasownikiem na końcu zdania?
      - W tajemnicy to trzymam, tylko przyjaciółki najbliższe wiedzą.
      - Żeby już z teściową nie mieszkać.
      - Jaka to ja mądra byłam, że wszystko tak szybko pozałatwiałam.
      To taki środek artystyczny? Przez tę manierę nie mogłem doczytać do
      końca. Pani też tak mówi, czy to tylko miało wypaść tak, wie
      pani, "po ludzku"?

      I raz jeszcze - z całym szacunkiem dla tematu.
      pzdr
      • atagao Re: Uwaga, wdowa! 01.03.08, 19:57
        Daruj sobie szacunek, nie masz pojęcia o czym piszesz...
        artykuł odebrałam tak "ku pokrzepieniu", nie jestem sama,a w skali kraju,
        rany-ile nas jest...Ale utrata męża to tragedia każdej z nas, może idealizujemy,
        płaczemy, nawet stajemy sie śmieszne... Ciągle jednak jesteśmy same... brakuje
        wspólnej herbaty, porannej kawy do łózka, czasem dobrego słowa, pokrzepienia,
        bycia razem... infantylne? takie ,jak życie??? I tylko zadaje pytanie? dlaczego ja?
    • inga.s Uwaga, wdowa! 27.02.08, 13:59
      Celowo przestałam zaglądać na forum mama-wdowa, bo jakoś nie mogłam
      się tam znaleźć. Poza tym, czytanie o cudzych nieszczęściach
      sprawiało, ze czułam się jeszcze gorzej. Sama jestem wdową (Boże,
      jak ja nienawidzę tego słowa! Zwłaszcza w różnych formularzach
      urzędowych, gdzie nie ma do wyboru "wolna").. Już osiem lat prawie.
      Miałam 21 lat, kiedy wydarzył sie wypadek mojego Męża. Rzadko o tym
      mówię, nie lubię opowiadać, nie lubię o tym czytać. A tu pierwsza
      strona gazety z tym tematem - musiałam wejść. I jestem zdegustowana.
      Nie wiem, czemu ma służyć to roztrząsanie tematu, naprawdę. Czy
      któraś z Pań czuje się dzięki temu lepiej? Czy informując
      społeczeństwo o problemach, jakie ma mama-wdowa liczą, że coś się
      zmieni w postrzeganiu nas? Szczerze wątpię. Ja mam jak najgorsze
      doświadczenia z tym związane. Najlepiej pasuje mi tu określenie
      sitcomu na to, co się dzieje wokół młodej (zwłaszcza) wdowy.
      Zakłamana pseudo-życzliwość, wstrętna ciekawość, wypytywanie niby z
      troską, jak sobie radzisz. Jak? No cudownie przecież, w życiu nie
      byłam tak szczęśliwa! -teraz mam odwagę tak odpowiedzieć, ale kiedyś
      takie pytania były dla mnie koszmarem.. Bezsensownie czułam się w
      obowiązku tłumaczyć i na nie odpowiadać, a na twarzy pytającego
      zwykle pojawiał się źle skrywany uśmiech satysfakcji. Znalazłam na
      to sposób - wzięłam dziecko pod pachę i wyjechałam gdzieś, gdzie
      mnie nikt nie zna, nikt nie pyta, nikogo nie interesuję nadmiernie -
      jestem po prostu kolejną samotną matką, nie naznaczoną bardzo
      ciekawą tragedią, o którą należy przy każdej okazji wypytać, bo to
      przecież takie interesujące.. I każdej osobie poradziłabym to samo.
      Czytając ten artykuł jeszcze bardziej chcę się odseparować od tego
      tematu, bo nie widzę sensu informowania społeczeństwa o tym co ono
      świetnie wie, tylko stara się zapomnieć i nie zauważać. Nie róbmy z
      tego telenoweli, proszę - to właściwie najważniejsze zdanie
      tłumaczące, po co w takim razie się odzywam.
      • gonia88 Re: Uwaga, wdowa! 27.02.08, 14:38
        Ingo-POPIERAM twoje zdanie.Jestem i byłam w dokładnie takiej samej
        sytuacji...troche krótszy staż-3 lata,
    • bogna7.4 Uwaga, wdowa! 29.02.08, 12:52
      skad sie biora takie poku..one tesciowe????
      czy kobieta nie moze kochac swojego syna i jego zone?
      czy kompleks falliczny tak czesto musi zmieniac matke
      w znecajacego sie nad wlasnym dzieckiem poku..onego potwora?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka