Forum i Peter Mayle

[marghot]

Siedzę sobie w pracy i podczytuję forum oraz książkę "Rok w Prowansji".
Pracować mi sie nie chce, bo i za wiele do roboty dzisiaj nie mam.
Jesc chce mi się neisamowicie - serki, winko, slońce.
Ah, a tu 15 stopni, w pracy bez smakołyków...

[giezik]

no to wspolczuje, bo to ksiazka w czasie ktorej slinianki nie przestaja pracowac

[marghot]

ale za to ile słońca i śmiechu - coś za coś
a smakołyki czekają w domku :))

[Gość: Voltaire]

Hej !!!
Polecam tegoż autora "Kosztowne nawyki" - wprawdzie tylko czesc traktuje o
jedzeniu, ale za to o jakim !!!

Pozdrowienia rowniez z Ponania

[marghot]

a tak, dzięki
"nawyki" mam już za sobą (choć tylko te w wersji książkowej ) ;))

lewin

[jottka]

mayle i mayes (ta od toskanii :) popularni na forum, ale jeszcze jest b ładna
książka ludwika lewina 'podróż po stołach francji', chyba niedawno 2.wydanie
sie ukazało

też zabawne, choć w innej konwencji, historia jedzenia + przepisy + wrażenia
odautorskie

[qubraq]

jottka napisała:
> mayes (ta od toskanii :) popularni na forum,

Jottko droga, napisz mi coś, svpl, o tej "Mayes od Toskanii". Jakoś jej nie
zapamiętałem (może powinienem się wstydzić!)
Andrzej

[brunosch]

Polecam jeszcze "Hotel Pastis".
Wszystkim dziewczynom, co chcą wyglądać jak chude mietły i są na nieustannej
diecie, polecam fragment, gdzie mężczyzna z zachwytem patrzy na kobietę która
kocha jedzenie.

[giezik]

mialem w liceum kolezanke, szczupla wysoka dziewczyna, ktora jadala na rowni ze mna (a byly to czasy, gdy kurczaka z rozna bylem w stanie zjesc na raz).
Z kolei w "Nie ma sie z czego smiac" Heller opisuje swoje (i przyjaciol) eskapady po chinskich knajpach, gdzie po raz pierwszy do meskiego grona dopuszczono pielegniarke - rowniez zwiewna istote - pozerajaca kilogramy smacznego jedzenia

[Gość: Cynamoon]

Bo ponoc, jaki kto ma stosunek do jedzenia, takie ma i do seksu :-)

Cos w tym jest. Ja przejawiam namietnosc do jedzenia i to jakos zawsze dziala
na facetow ;-)

[jottka]

ale, prawdę mówiąc, to 'rok w prowansji' najlepszy, a cała reszta, acz można
poprzerzucać w wolnej chwili, to klony pierwowzoru :)

o, przypomniało mi sie jeszcze 'przez kuchnie i od frontu' miry michałowskiej

[brunosch]

No to dorzucę: Leo Moulin: Życie codzienne zakonników w średniowieczu X-XV w.
Warszawa, PIW 1986.
Czytając byłem permanentnie głodny, takie tam są opisy rozkoszy kulinarnych,
nawet w poście dogadzali sobie, że hej.
Ten sam autor napisał książkę, której nie przetłumaczono (jeszcze) Kulinarna
historia Francji.

Ranking ksiazek z jedzeniem w tle

[giezik]

subiektywny oczywiscie:
1.Afrodyta, I.Allende
2. Przepiórki w płatkach róży, L.Esquivel
...
4. Rok w Prowansji/Pod sloncem Toskanii

[marghe_72]

Gieziku, popieram.. choć Prowansji nie znam

I dodam - "moja kuchnia pachnaca bazylią "T. Capponi Borawskiej
M.

[lunatica]

jottka napisała:
> o, przypomniało mi sie jeszcze 'przez kuchnie i od frontu' miry michałowskiej

ostanio, kupiłam u bukinistów :-)) pod dworcem... jest w czym wybierać.

[Gość: zrelaksowana]

A mnie się dzisiaj przypomniała książka kucharska autorstwa Joanny
Chmielewskiej. Przeczytałam, że właśnie wydaje kolejny pewny bestseler.
Ta jej książka kucharska jest również bardzo zabawna, ale jednocześnie pełna
całkiem praktycznych rad dla nielubiących spędzać w kuchni życia. Ten jej
dystans do tematu przesycony z drugiej strony trzeźwymi spostrzeżeniami jest
bardzo sympatyczny.
Książka jest "małopoetycka", ale pełna ciekawych uwag, zwłaszcza dla
początkujących.

[kaye]

A ja czytałam tę książkę będąc na diecie, podczas której nic nie mogłam jeść
poza ichnimi zupkami. Okres lektury tej książki spowodował lekki kryzys, ale
wytrzymałam i teraz trzymam wagę nawet jeśli wykorzystuję przepisy z forum:-)
Ale książka jest baaardzo smakowita.

Ludwika Lewina też niedawno przeczytałam. To są raczej eseje, ale bardzo
ciekawie napisane (+ przepisy kuchni francuskiej).

[kaye]

A ja czytałam tę książkę będąc na diecie, podczas której nic nie mogłam jeść
poza ichnimi zupkami. Okres lektury tej książki spowodował lekki kryzys, ale
wytrzymałam i teraz trzymam wagę nawet jeśli wykorzystuję przepisy z forum:-)
Ale książka jest baaardzo smakowita.

Ludwika Lewina też niedawno przeczytałam. To są raczej eseje, ale bardzo
ciekawie napisane (+ przepisy kuchni francuskiej).

Chyba moja kieszeń

[marghot]

nie wytrzyma zakupów książkowych, nie mówiąc juz o potrawach inspirowanych
lekturami ;)))

[jottka]

no to zostaw lekture i do roboty :) a z mnóstwem zarobionych pieniędzy
pójdziesz sie tarzać w rozpuście do księgarni

[Gość: CynamonowaMay]

Bardzo smaczne książki:

"Przez kuchnię i od frontu" Miry Michałowskiej
"Chochlą i mieczem" Jolanty Wachowicz-Makowskiej
"Z moim ojcem o jedzeniu" Marii Iwaszkiewicz
"Przy polskim stole" z serii A to polska właśnie, piękne wydanie z mnóstwem
ilustracji i zdjęć
"Hotel Sacher" Ernst Hagen, też jedna z moich ulubionych, historia założycieli
hotelu, Franza Sachera i jego rodziny, wiele anegdot i opisów pyszności a
wszystko w cudowny klimacie najświetniejszych czasów Austro-Węgier, polecam!

Pozdrawiam, CynamonowaMay!

[jottka]

jeszcze wydawnictwo 'watra' wydawało w latach 80/90 takie małe książeczki pt
kuchnia... (brazylijska, żydowska, amerykańska, turecka itp.) - na wizus dość
paskudne, można w antykwariatach spotkać, a bardzo ładnie są pomyślane -
obszerny tekst wprowadzający (historia kulinarna danego kraju, doświadczenia
autora, sporo anegdot), a potem wybór przepisów

[lunatica]

Gość portalu: CynamonowaMay napisał(a):

> "Przy polskim stole" z serii A to polska właśnie, piękne wydanie z mnóstwem
> ilustracji i zdjęć

do kupienia za grosze w taniej książce na Brackiej w Krakowie :-))

[Gość: Liska]

Marghot,
P. Mayle jest fajny, ale spróbuj Frances Mayes, jeśli jeszcze nie próbowałaś...
Bella Toskania jest raczej do bani, ale "Pod słońcem Toskanii" jest bardzo
niezła (po tym z całą pewnością nie będzie Ci się chciało pracować)...
Ja czytałam z pięć razy i zawsze kończyło się to powrotem do Włoch...
:-)

[marghot]

czytałam "Bella.." i nie przypadła mi do gustu.
Może zatem skuszę się na "Pod słońcem...", to przecież niejako pierwsza część.
Buziaki od fanki Włoch i Prowansji :)

[Gość: Liska]

"Bella" jest nudna jak flaki z olejem ble ble ble...
"Pod słońcem..." jest zupełnie inna i dzieje się wyłącznie w Toskanii. O
tęsknocie, nostalgii, burzach i smakach.
I ABSOLUTNIE nie sugeruj się filmem pod tym samym tytułem, bo - moim skromnym
zdaniem - nie ma NIC wspólnego z książką.
:-)

[giezik]

dokladnie - nie wiem czy to tlumaczenie, czy sama ksiazka jest wynikiem "kontraktu" po sukcesie pierwszej, ale drugiej nie warto gneralnie dotykac (zwlaszcza zeby nie zepsuc sobie wrazenia po Pod sloncem ...

[Gość: Liska]

no i jeszcze ten film nieszczęsny, gdzie - oczywiście - musiał się przyplątać
romans z pięknym Włochem brrrr

[marghe_72]

Piekny jak piękny. Mdławy ten Raoul Bova. Odorbina pieprzu by sie zdała.
M.

obie

[jottka]

części dylogii frances mayes tłumaczyła zofia kierszys, więc trudno przypuścić,
że nagle zatraciła zdolności językowe, umiejętności warsztatowe i zasady
przyzwoitosci przy okazji :)

[giezik]

czyli Bella Toskania jest po prostu do bani ....

[Gość: Liska]

do bani: jakieś tam wędrówki po Italii, nużące nieco. Myślę, że Frances
postanowiła popłynąć na fali "Pod słońcem".

A jedyną rzeczą z filmu, która mi się podobała, była Diane Lane.....

[Gość: Marghe_72]

Nie no.. Diane Lane przy widokach wysiada:)
A ten polski chłopczyna? Brrrrrrrr
M.

[coralin]

Wcale nie jest do bani. Jest lepsza od Pod słońcem Toskanii, przynajmniej w
polskim tłumaczeniu.

[coralin]

Gość portalu: Liska napisał(a):

> "Bella" jest nudna jak flaki z olejem ble ble ble...
> "Pod słońcem..." jest zupełnie inna i dzieje się wyłącznie w Toskanii

Pod względem literackim Bella Toskania jest o niebo lepsza od Pod słońcem
Toskanii. Może sprawiło to nie najlepsze tłumaczenie Pod słońcem...
Z Mayle zgadzam się . Najlepszy jest Rok w Prowansji.

[Gość: Camille]

Musze sie przyznac, ze od roku przeczytalam chyba wszystkie ksiazki w 3
lokalnych bibliotekach ktore maja cos wspolnego z mieszkaniem i kulinariami w
krajach srodziemnomorskich-oczywiscie zaczelam od Roku w Prowansji i Slonca
Toskanii...Jestem zafascynowana tym regionem i chlone wszystko jak gabka...Nie
jestem nawet w stanie przypomniec sobie wielu autorow i ich ksiazek-a byla tego
przynajmniej setka! Pamietam, ze Frances Mayes wydala tez osobna ksiazke z
przepisami i zdjeciami, mam troche tych przepisow.
Jedna z ciekawszych ksiazek tego typu jest niedawno przeze mnie przeczytane
Wzgorza Toskanii Ferenca Mate-slowo daje, ze przytylam od samego czytania!
Jestem swiezo po lekturze Turcji,zebym wiedziala, jakie doznania kulinarne mnie
w te wakacje czekaja. Obecnie jestem w trakcie zglebiania Kalabrii-fascynujace.
Zupelnie inna kultura niz na polnocy Wloch.
Ciekawe, ze wiekszosc tych ksiazek napisali mezczyzni, a najwiecej rozpisuja
sie o posilkach ktore zjedli-z bardzo szczegolowym ich wyliczeniem i opisem.
Aha, jeszcze jedna ciekawa pozycja pt. Pory roku w winnicy-wprawdzie p.
Mondaviego z Kalifornii, ale on Wloch, wiec i ksiazka tez jest w tym stylu.
Bardzo polecam, ze wzgledu na te wszystkie cudowne przepisy i zdjecia ktore tam
zobaczycie/nie wiem tylko, czy w Polsce dostepna/.
No, to ide dalej czytac...."Kradzione figi i inne przygody w Kalabrii" Marka
Rotelli.

[Gość: Liska]

Camille, a te "Wzgórza Toskanii" są w jakim języku? Kurczę, ja bym chętnie
poczytała coś kulinarno-podróżniczego.
I jeszcze jedno: czy przepisy Frances są ciekawe czy takie sobie?

Kiedyś wspominałam już na Forum, że bardzo polecam "The French Kitchen" Joanne
Harris (autorka "czekolady"). Tu też od samego oglądania obrazków się tyje...
Książka jest pięknie wydana, a cały dochód z tantiemów Joanne przekazuje
fundacji "Lekarze bez granic".

Camille, PLEASE wrzuć tu więcej tytułów i autorów!!!! Mogę czytać też po
angielsku, byle ciakawe było...



A co do języka "Bella Toskania" - zgadzam się, że lepszy niż w "Pod słońcem",
ale dla mnie ważne jest w tych książkach coś innego niż piękny język: emocje. A
jak czytałam "Pod słońcem" serce mi pękało z tęsknoty za zapachem włoskich
uliczek pachnących wieczornym wiosennym deszczem, za kawałkiem pizzy zjedzonej
w samochodzie w wietrzny dzień w Rimini. Za cafe latte wypijanej jedna po
drugiej... "Pod słońcem" poruszyło we mnie struny i zagrało głośno i namiętnie,
a "Bella..." cóż, po prostu ładna książka...
:-)

[coralin]

Gość portalu: Liska napisał(a):

> >
> A co do języka "Bella Toskania" - zgadzam się, że lepszy niż w "Pod słońcem",
> ale dla mnie ważne jest w tych książkach coś innego niż piękny język: emocje.
A
>
> jak czytałam "Pod słońcem" serce mi pękało z tęsknoty za zapachem włoskich
> uliczek pachnących wieczornym wiosennym deszczem, za kawałkiem pizzy
zjedzonej
> w samochodzie w wietrzny dzień w Rimini. Za cafe latte wypijanej jedna po
> drugiej... "Pod słońcem" poruszyło we mnie struny i zagrało głośno i
namiętnie,
>
> a "Bella..." cóż, po prostu ładna książka...


Czyli jednak ładna a nie do bani, a na pewno nie można powiedzieć ze Mayes
poszła na łatwiznę po sukcesie Pod słońcem... W Bella Toskania przypomniała
sobie że jest pisarką:) Nie tylko językowo jest lepsza. Bella Toskania jest o
wiele wartościowsza, bo Mayes wplata informacje na temat kultury, historii .
Ale ten cielęcy zachwyt klimatem i urokiem pozostał. Mimo że Mayes kupiła dom w
Toskanii i pierwsza cześć jest o remontowaniu , pisze jak amerykańska , naiwna
turystka: "ach jakie to piękne":) Stąd te tabuny amerykańskich turystów w
Toskanii:)

[Gość: Camille]

Wszystko co przeczytalam, to po angielsku.....Radze, zebys poszla do miejskiej
biblioteki i poszperala. Ja tak zrobilam-odkrylam, ze kazdy kraj ma osobna
polke, najpierw leci wszystko co historyczne a potem ich zycie codzienne. I tak
sie zaczelo-zaczelam od Francji, przez Wlochy, Hiszpanie, Portugalie, Grecje,
Turcje, etc-nawet nie wiecie ile tego jest! Dlatego jak przczytalam wszystko co
mnie interesowalo w jednej bibliotece, przenioslam sie do drugiej, gdzie mieli
inne pozycje. I tak czytam juz od roku, konca nie widac! Przy okazji zaliczylam
pare ksiazek o winie, ktore tez wrecz ubostwiam.
Wyciagnelam te swoje kartki z przepisami ktore uwazalam za ciekawsze w czasie
czytania-sa to przepisy znajomych Frances Mayes - kilka przepisow z zielona
fasolka, pasta ragu, kurczak cacciatora, zupa pomidorowa, odori,kilka przepisow
z prawdziwkami, zupa cebulowa. Mam tez z innej ksiazki, tym razem o
Prowansji/ale nie Petera, niestety nie pamietam autora/przepisy na zupe
Bouillabaisse, salatke nicejska, oraz ratatouille. Jak jestes ktoryms
zainteresowana, to daj znac.

kurczak z 40 zabkami czosnku

[giezik]

Wspomina o tym autorka (Pod sloncem Toskanii) - szukalem w necie, szukalem na stronach jej poswieconym, nigdzie nie ma. Moze macie pomysl na to?

PS. Bella Toskania - do bani. Nudna, nawet te kawalki historyczne nie sa wstanie przykuc uwagi. O ile pierwsza "zrobilem" w jeden dzien, o tyle z "bella" chyba caly tydzien po kawalku sie meczylem. To, ze mizerna literacko
moze udowodnic ExLibris Anne Fadiman (choc jest tam tylko kilka kawalkow o gotowaniu :))) ) to jest to ksiazka ktora pobudza - emocjonalnie i zmyslowo (ale to juz na inne forum chyba)

[brunosch]

Gdzieś czytałem o takim kurczaku i spróbuje zrekonstruować przepis:
Po zezłoceniu kurczaka (oczywiście posolony, popieprzony, a moim zdaniem
jeszcze podzielony na części) i dolaniu wody wkłada się do brytfanny CAŁE
główki czosnku, zdejmuje się z nich tylko tę najbardziej odstającą łupkę, ale
nic już więcej. Całość dusi się do miękkości mięsa, a uduszony czosnek
rozsmarowuje na pieczywie, z którym się je to mięso.

chicken with forty cloves of garlic

[lunatica]

"I can't wait to cook for these wines

[giezik]

oszzz ja głupi, a ja wszedzie w przegladarkach wpisywalem 40 zamiast forty
:)))
dzieki bardzo

Wyznanie

[hania55]

Nigdy nie czytałam Mayle'a. A tej pani z Toskanii czytałam tylko drugą część,
ale nie do końca, bo, pomijając smakowite opisy jedzenia, jakoś mnie jej
dziecięcy zachwyt wszystkim i wszystkimi i naiwne zdumienia, troszkę irytowały.

PS. Marghot, ale masz fajnie w pracy :-) Ja też tak chcę!!

[giezik]

nadrób... i przeczytaj pierwsza. Pomysl na risotto z botwiną jest wlasnie stamtad. Czeka na cieplejsze dni - zimna zupa czosnkowa i kilka przepisów z szałwią w roli głównej

[hania55]

Tak właśnie od jakiegoś czasu zasadzam się na Pod Słońcem Toskanii, ale zawsze
jakaś inna lektura wygrywa :-)

hania,

[jottka]

bo pani mayes jest - najłagodniej rzecz ujmując - sentymentalna do bólu i
człowiek nieco mniej odporny na balsamy dla dusz i zachody słońca o cudnym
poranku czy jakoś tak nie ma siły tego czytać bez stanowczego zagonienia sie do
lektury :)

natomiast można inteligentnie przeskakiwać opisy duszy oraz przyrody i
podczytywać wzmianki kulinarne, opisy targów i gotowe przepisy, bo one przyjemne

a 'rok w prowansji' mayla poczytaj sobie, bo sie przede wszystkim można pośmiać

[coralin]

O tak, zasługą Mayes jest "odkrycie" szałwii przeze mnie. Jest tam przepis na
smażoną szałwię i oczywiście zaskakujące, ale zaskakująco dobre smażone kwiaty
cukinii. Pyszny jest też przepis na caponatę. A i Mayes i Mayle dobrze że tacy
popularni, bo być może dzięki nim ludzie zaczną doceniać sezonowe produkty i
nie będziemy częstowani sztucznymi pomidorami w styczniu.

[linn_linn]

Szalwia jest w Polsce niedoceniana. Kiedys kojarzyla sie glownie z bolem
gardla, a przeciez w kuchni zachowuje sie godnie. Ostatnio znalazlam przepis
na "schiacciatine" / rodzaj pieczonych plackow / z szalwia, rozmarynem i
czosnkiem.

[hania55]

Szałwią przyprawiam np. wątróbkę cielęcą (świetnie pasuje też do nadzienia z
wątróbek drobiowych), gnocchi (z masłem), do piersi kurczaka albo sznycelków
cielęcych duszonych w białym winie.

[coralin]

hania55 napisała:

> sznycelków
> cielęcych .

Saltimbocca też z szałwią:)

[hania55]

Tak, oczywiście :-)

[marghot]

oj, to bylo wczoraj, a dzis nawet czasu na zajrzenie na forum nie ma

[Gość: jola]

Jeszcze o Frances...

[Gość: Liska]

mnie się też podoba, jak ona o ludziach włoskich pisze... sentymentalnie, ale
ujmując ich naturę... pogrzeb agenta nieruchomości, kiedy przynosi mu słoik
miodu... Wiecie co? leżałam kiedyś na toskańskiej trawie i myślałam sobie: "Oto
w tej ziemi leży gdzieś signor Martini".

A Cortonę odwiedzałam naiwnie myśląc, że nikt tej książki jeszcze nie czytał...
Było to pierwsze wydanie Prószyńskiego, wygrzebane gdzieś z najniższej półki.
Takie tam bla bla, myślałam, pewnie nikomu się to nie podoba...
a jak zobaczyłam te wszystkie amerykańskie staruszki pytające o "taki mały
warzywniak" i zegar na rynku, czym prędzej stamtąd uciekałam...
Ona o wszystkim, co normalnego by wkurzyło, pisze w taki sposób, że człowiek
zapomina o wszystkich przywarach Włochów.

czytałam gdzieś, że państwo Mayes kupili sobie nowy dom w Toskanii, bo mieli
dosyć wycieczek zaglądających im przez płot. Tym razem adres jest sekretem...
do czasu:-)

[Gość: Liska]

A! A propos jej talentu literackiego: usiłuję czytać książkę "Swan", której
tytuł inteligentnie przetłumaczono na "Słodka leniwa Georgia" i jakoś mnie nie
porywa... Więc może to jednak miłość do Italii a nie Frances...
;-)

Do Linn_linn

[Gość: N.C.]

Linn linn czy możesz podać po polsku przepis na placki szałwiowe, o których
wspomniałaś? Proszę:-)))

<< Ostatnio znalazlam przepis
na "schiacciatine" / rodzaj pieczonych plackow / z szalwia, rozmarynem i
czosnkiem.

[linn_linn]

Podam jutro. Teraz klikam szybciutko.

[linn_linn]

Schiacciatine alla salvia, czyli placki szalwiowe
300 g maki – 3 lyzki oliwy extravergine – sol – ciepla woda – 7 g suchych
drozdzy
jako farsz: oliwa extravergine – 20 listkow szalwii – rozmaryn - 2 zabki
czosnku - sol gruba morska
- posiekac szalwie, rozmaryn i zabki czosnku
- w misce wymieszac make, oliwe, sol, ciepla wode i drozdze dodajac
posiekane ziola
- wyrobione ciato podzilic na 4 czesci i zostawic do wyrosniecia
- rozwalkowac na grubosc 5 mm, posmarowac oliwa i posypac sola
- piec w uprzednio nagrzanym piekarniku / 250° / przez okolo 10 minut

[Gość: N.C.]

Linn_linn, dziękuję Ci bardzo. A tego rozmarynu to dużo dajesz? Kupiłam
rozmaryn w doniczce, taki krzaczek z 4 gałązkami, na każdym trochę listków
(takie wąskie listeczki,prawie jak b. duże igły) i nie wiem ile tego. Szałwia
też jest w doniczce, ciekawe, czy jakby ją przesadzić rozrośnie się, bo na
razie, to w doniczce właśnie za 20 listków. Pozdrawiam

[linn_linn]

Tego rozmarynu to naprawde malutko; chyba, ze ktos bardzo lubi. Ja nie lubie
rozmarynu w nadmiarze. Mozesz poczekac, az szalwia sie rozrosnie. Ja wlasciwie
wszystkie listki juz zuzylam.