Stosunek do jedzenia okresla podejscie do zycia...

[Gość: senin]

Zainspirowala mnie ivu, bo napisala cos z czym sie w zupelnosci zgadzam:


"Podobno stosunek do jedzenia sporo mówi o podejściu do życia w ogóle. "

i dalej :
"Znałam
kiedyś faceta, który był bardzo kapryśny, prawie niczego nie jadł (z
wyjątkiem
pizzy), wszystko niedobre - chociaż nigdy nie próbował. We wszystkich innych
dziedzinach był dokładnie taki sam."

Ja tez tak sadze. i z niektorymi nowopoznanymi ludzmi nie mam ochoty
przestawac.. no moze utrymywac bliskich kontaktow juz po trzecim wspolnym
posilku.

A co Wy na ten temat sadzicie?

[ziemiomorze]

Ta?
Istnieje poglad, ze stosunek do jedzenia mowi wiele o podejsciu do seksu i tego
bym sie raczej trzymala.
W kazdym razie - do swiata zmyslow na pewno. Te panny, ktore z niechetna mina
grzebia widelcem w kopczyku salaty bez oliwy, ci panowie, ktorzy jedza tylko
to, co juz znaja...hehe

I ci wszyscy rozkoszni smakosze, ktorzy wiedza co i jak ;-)

zet

[Gość: senin]

a czy podejscie do seksu/swiata zmyslow nie mowi wiele o podejsciu do zycia?

tylko jak to (podejscie do zycia) sprawdzic kierujac sie kryterium seksu w
codziennych kontaktach towarzyskich?


Ja tam od tygodnia chyba przyjelam wierze w "powiedz mi jak i co jesz a powiem
ci kim jestes" ;)

[Gość: Liska]

zgadzam się w 100%. Ludzie, którzy celebrują posiłek, celebrują też życie.
Chodzi o to, żeby umieć wypić herbatę delektując się nią, a prostą kanapkę
podać tak, by smakowała jak w najlepszej restauracji.
Jak widzę ludzi w hipermarketach z wózkami wypełnionymi śmieciowym jedzeniem -
pudłami z pizzą za 5 zł, ketchupem i gazowanymi napojami we wszystkich kolorach
tęczy, zastanawiam się, jak wygląda ich życie. Pewnie podobnie.

[Gość: fairy]

moze wyglada teczowo

[Gość: Liska]

Tak tęczowo, jak obraz kontrolny w telewizorze nad ranem;)

[ramshe]

Gość portalu: Liska napisał(a):

> zgadzam się w 100%. Ludzie, którzy celebrują posiłek, celebrują też życie.
> Chodzi o to, żeby umieć wypić herbatę delektując się nią, a prostą kanapkę
> podać tak, by smakowała jak w najlepszej restauracji.
> Jak widzę ludzi w hipermarketach z wózkami wypełnionymi śmieciowym jedzeniem -
> pudłami z pizzą za 5 zł, ketchupem i gazowanymi napojami we wszystkich kolorach
>
> tęczy, zastanawiam się, jak wygląda ich życie. Pewnie podobnie.
ZGADZAM SIĘ Z TOBĄ W 100% :)

[nobullshit]

"Powiedz mi, co jesz, a powiem ci, kim jesteś" - Brillat-Savarin
w "Fizjologii smaku". Howgh i amen.

Liska, jesteś przecudnie złośliwa :))) Wywołałaś uśmiech na twarzy osoby
siedzącej przy kompie jakąś 14 godzinę (minus przerwy na jedzenie,
rzecz jasna)

[Gość: Cynamoon]

O, tak. Zgadzam sie, ze stosunek do jedzenia mowi bardzo wiele o czlowieku!
Mam wrazenie, ze ludzie, ktorzy nie dbaja o przyjemnosc zmyslowa wynikajaca z
jedzenia, sa zbrakowani w jakis sposob. Albo zblokowani.

Ja tez zawsze obserwuje co maja ludzie w koszykach i zgaduje jacy sa :-)

[Gość: szopen]

Po prostu nie sposob sie nie zgodzic.

Jako, ze jedzenie jest nieodlaczna czescia zycia stosunek do jedzenia duzo mowi
o czlowieku.
Ale to chyba dziala w druga strone.
Jakie podejscie do zycia takie podejscie do jedzenia.

A teraz szybki "test psychologiczny": Jakie jest wasze podejscie do jedzenia i
czy naprawde tacy sami jestescie w zyciu?
O sobie.
Bardzo lubie dobre jedzenie,
gotuje zawsze cos nowego,
cos inaczej,
nie za bardzo przejmuje sie zgodnoscia z przepisami to tylko inspiracje,
potrafie spedzic bardzo duzo czasu gotujac cos na co mam akurat ochote,
do gotowania podchodze w sposob analityczno-naukowy to znaczy dobieram
parametry/temparatury/czas/skladniki wg posiadanej wiedzy,
uzywam sporo nowoczesnego sprzetu kuchennego,
nawet jesli mam prawie pusta lodowke potrafie ciut pokombinowac i wyczarowac
cos odlotowo dobre.

W zyciu: inzynier.
Chyba pasuje.

[nobullshit]

Gość portalu: szopen napisał(a):


> A teraz szybki "test psychologiczny": Jakie jest wasze podejscie do jedzenia
> czy naprawde tacy sami jestescie w zyciu?

Właściwie nie lubię gotować "na oko". Wolę mieć przepis
i dokładnie podane ilości.
Zawód wyuczony: bibiotekarz
Zawód wykonywany: tłumacz
Więc też - przynajmniej to - by się zgadzało :)

[Gość: Pichciarz]

Na szczęście "ci ludzie" nie gotują - w naszym sensie tego terminu.
Ja jednak sądzę, że aby naprawdę gotować trzeba być artystą, mieć wyobraźnię,
poczucie humoru, spotykać innych z uśmiechem.

[Gość: senin]

sobota pozne po poludnie, jestem po dorym obiedzie zakropionym niezlym
chardonnay, tak mi blogo, ze moge sie troche odkryc - znaczy sie dac wyraz
wszystkim moim uprzedzemiom i zrzedliwosciom:

1.nie lubie gdy ludzie "w gosciach" wydlubuja z potrawy kawalki, ktore im nie
pasuja, albo zostawiaja na talerzu calosc potrawy. (zdarzylo sie to dwa razy
moim gosciom, a wlasciwie gosciowi, bo byla to ta sama osoba). No kurde, chyba
mozna w siebie troche wmusic nawet jak nie jet to "Ritz".

Mysle sobie, taka to nie bedzie zwazac czy ci na odcisk nadepnie, czy nie, byle
by tylko jej osobiste upodobania byly zaspokojone. (sprawdzilo sie w zyciu)

2.nie lubie gdy ludzie rzucaja sie na najlepsze kaski na polmisku, nie
zwracajac uwage czy wystarczy dla innych nakladaja na talerz ogromne ilosci, a
po dziobnieciu widelcem raz czy dwa zostawiaja na talerzu 70%. Obserwowalam to
w zyciu pare razy ( nie, nie byly to potrawy przeze mnie gotowane ;))) i byly
bardzo smaczne)

Dla mnie to sugeruje nieokrzesana chciwosc i chocby taka osoba nie wiem jak
slodka w innych sytuacjach byla, przypuszczam, ze gdy przyjdzie do sytuacji
prawdziwie podbramkowej w zyciu nie bedzie miala zadnych skrupulow by uzyc
innych jako podnozka.


lubie:
Gdy ludzie jedza z radoscia i iskrami w oczach, nawet jak troche przy tym
mlaskaja ;))

2. lubie gdy zapominaja sie przy jedzeniu... co tam , ktory widelczyk do tego
czy tamtego, mozna nawet rekami, lubie spontanicznosc

3. Lubie gdy zjadaja wszystko, co JA przygotuje. Raz nawet polubilam
dziewczyne, ktora probowala uwodzic mojego meza, tylko za to ze zjadla caly
garnek curry, ledwieco dla nas zostawiajac ( mial starczyc na trzy posilki;)))

zdanie o niej oczywiscie zmienilam na drugi dzien :)))

o sobie napisze pozniej, bo wlasnie spojrzalam w lustro, rozczarowana ze moje
super spodnie ZNOW sie nie dopinaja... chyba musze zmienic podejscie do jedzenia

na razie nie lubie jesc ;((

[iwu]

Widzę, że debatujecie o tym, co napisałam wczoraj, więc się przyłączę.
Muszę przyznać, że jako dziecko byłam potwornym niejadkiem, nie wiem jak udało
mi się przebrnąć przez dzieciństwo ;-) ale za to teraz lubię dobrze zjeść,
lubię gotować i lubię patrzeć jak inni wsuwają to co ugotuję. Na ogół ludziom
smakuje. Może z niejadków wyrastają smakosze? Albo przynajmniej ludzie, którzy
wiedzą czego chcą i nie zadowolą się byle czym? Ciekawe co o tym sądzicie.
Co do teściku: lubię improwizować, ale gdy robię coś po raz pierwszy, wolę
trzymać się przepisu, ważę produkty, nic nie dosmaczam po swojemu i gdy ta
wersja mi odpowiada, to się jej trzymam. Ale lubię też otworzyć lodówkę i
zastanowić się co można zrobić z tego co już jest, bo to żadna sztuka polecieć
do sklepu z listą zakupów. Zawsze coś wymyślę.
Nie lubię tych wszystkich kurczaków i mięsiw, które "można wziąć do ręki i
obgryźć". Zdecydowanie wolę jedzenie bezproblemowe, bezkostne, z którego nic
już nie trzeba wydłubywać, tylko jeść wszystko. Sztućcami. Ryba, ma się
rozumieć, jako filet. Tak, jestem wygodna, czy jak kto woli wygodnicka.
W restauracjach zawsze zamawiam coś, czego wcześniej nie jadłam, albo potrawy,
których z różnych przyczyn nie robię w domu.
A jeśli chodzi o zawód, to uczę w liceum, jestem po filologii angielskiej.
Muszę się jeszcze wypowiedzieć na temat tych kolorowych, wypchanych wózków w
hipermarketach. Też się temu przyglądam, ale nie z obrzydzeniem, a raczej ze
smutkiem. Myślę, że ci ludzie w większości nie mają wyboru i kupują po prostu
to, co jest tanie. Takie czasy. Tu w Łodzi jest potworne bezrobocie i nic
dziwnego, że większość ludzi nie je kiełbasy chorizo tylko parówki marki Tesco.
Ale chyba jest też tak dlatego, że ludzie są jacyś bez polotu, nie starają się
pomyśleć, że dobrze jeść to nie znaczy drogo. I tu kółeczko się zamyka, bo jak
się nie ma pracy, to nie ma się ochoty fantazjować kulinarnie, stąd chyba to
przygaszenie i ładowanie do koszyka tego, co akurat jest w promocji.

[Gość: Cynamoon]

A ja najczesciej improwizuje.
Uzywam dziwnych polaczen, czasem zaskakujacych dla tradycjonalistow.
Nie istnieje dla mnie tabu i zasady: tego nie laczy sie z tym. Ja lacze.
Chytam w locie jakis przepis, nie doczytam i juz wiem, co chce z nim zrobic.
Wychodzi swietnie zazwyczaj.
Kazdy ekspertment jest ciekawy.
Bardzo lubie tez przerabiac przepisy- wychodzi cos zupelnie innego.
Rzadko trzymam sie scisle receptury i proporcji (poza pewnymi wyjatkami, gdzie
trzeba) Sa tez rzeczy proste i nie szalone ktore uwielbiam (makarony z sosami)
i robie czesto.

Zawod wyuczony?
Koncze studia arytsyczne ;-)wiec jestem jakas tam arystyczna dusza ;-)

luuuuu

[jottka]

dzie, a nie prościej napisać 'tacy już, kurde, fajni jesteśmy, ale ci inni to
dziwni są, nie?' :)

no ale rozumiem, że trzeba sie czasem po głowie pogłaskać, a te spodenki,
senin, to wyrzuć, to zły materiał jest, w praniu sie zbiegł :)

e

[emka_1]

tam zaraz fajni;) ja to wiem, że wredna jestem, a przerost formy nad treścią
działa jak płucka na kwaśno :(

ani nie nie jem aby żyć, ani nie żyje aby jeść.

[i.nes]

Hm... Ciekawa sprawa z tym testem. Zobaczmy...

Jak piekę ciasta, to trzymam się sztywno receptur i przesądów, typu "w wilgotny
dzień biszkopt nie wychodzi" - bo faktycznie nie wychodzi ;)

Jak robię obiad w tygodniu, to nie myślę nad proporcjami. Zaglądam do lodówki i
robię potrawę "na-winie" - czyli "co się na-winie". Mam żelazny zestaw suchych
składników /ryż, kuskus, kasze/, przypraw i mrożonego miesa, więc w połaczeniu
z toną warzyw w lodówce zawsze coś się uda.

Uwielbiam pasjami czytać przepisy i oglądać zdjęcia potraw. Sycę nimi oczy i
wyobraźnię. Na nowe przepisy muszę mieć spokój i czas. Ważne jest dla mnie
skupienie i `wdrukowanie' wrażeń. Kiedyś nowe przepisy wykonywałam dokładnie wg
podanej receptury, ale wraz z doświadczeniem nauczyłam się ufać instynktowi i
na bieżąco modyfikuję.

Podobnie jak Senin, nie znoszę gdy ludzie cos wydłubują z dania. Mam koleżankę,
która wydłubuje cebulę z sałatki greckiej.

Uwielbiam, gdy ludzie umieją celebrować posiłek. Cieszy ich atmosfera, nigdzie
się nie spieszą, komentują potrawę.

Zawód wyuczony: ekonomista
Zawód wykonywany: lektor & tłumacz

[qubraq]

Gość portalu: Cynamoon napisał(a):

> A ja najczesciej improwizuje.
> Uzywam dziwnych polaczen, czasem zaskakujacych dla tradycjonalistow.
> Nie istnieje dla mnie tabu i zasady: tego nie laczy sie z tym. Ja lacze.
> Chytam w locie jakis przepis, nie doczytam i juz wiem, co chce z nim zrobic.
> Wychodzi swietnie zazwyczaj.
> Kazdy ekspertment jest ciekawy.
> Bardzo lubie tez przerabiac przepisy- wychodzi cos zupelnie innego.
> Rzadko trzymam sie scisle receptury i proporcji (poza pewnymi wyjatkami,
gdzie
> trzeba) Sa tez rzeczy proste i nie szalone ktore uwielbiam (makarony z
sosami)
> i robie czesto.
>
> Zawod wyuczony?
> Koncze studia arytsyczne ;-)wiec jestem jakas tam arystyczna dusza ;-)

Cześć, piszę do Ciebie bo trochę się juz znamy. Czy na podstawie kilku
wiadomości o jedzeniu z wątku "Poznajmy sie" mogłabyś mi coś o mnie powiedzieć
czego jeszcze nie wiem lub nie czuję, co może mi jeszcze "przed wyłączeniem
prądu w środku dnia" pomóc być lepszym. Jeśli z Twojego testu wyniknie, że
jestem niezły skurczybyk to mimo tego wal prawdę prosto w oczy.
Andrzej

[Gość: Cynamoon]

...chodzi Ci o jakies inspiracje, bo nie bardzo zrozumialam?
Sprecyzuj prosze.
Btw,od dluzszego czasu pisze do Ciebie email w sprawie tych grafik
(pamietasz?), tylko cos go skonczyc i wyslac nie moge :-)ale moze wieczorem mi
sie uda.

pzdr

[Gość: Liska]

A ja najbardziej nie lubię, kiedy ludzie rzucają się na jedzenie, nie czekając
aż gospodarz/gospodyni zasiądą do stołu.
Mam takich jednych znajomych. Niby "na poziomie". Przyjeżdżają do mnie z
daleka, a moja radość pryska za każdym razem, kiedy usiądą do nie do końca
nakrytego stołu... Bo kiedy stawiam na nim ostatnią rzecz i chcę zacząć jeść,
okazuje się, że już nic nie ma albo w momencie siadania (sic!), pan gość pyta,
czy mógłby prosić o dokładkę caprese, bo właśnie się skończyła...

[i.nes]

Straszne :( Ja wiem, że przystawki są smakowite i czasem jadam taką caprese po
prostu jako kolację, ale to co piszesz jest po prostu straszne. Dla takich
znajomych nie warto się wysilać. Zupa, drugie, bukiet surówek. I chwatit.

[Gość: Ela]

Liska,

Pomylislas sie, ci "na poziomie" sa "dno absolutne".

Radze Ci podawac inaczej, tak jak, np. we Francji.
Nakryty stol znaczy telerze i sztucce, szklanki, i serwetki.
Puste.

Goscie przychodza, gadu-gadu, polaza, a gdy uwazasz ze jest moment gotowy, to
pros zeby usiedli (zastanow sie takze jak ich chcesz posadzic, kto obok kogo).
Wiekszy efekt zrobi gdy Twoj przyjaciel/maz z ktorym przyjmujesz gosci
powie "Madame est servie" - konwencjonalne zdanie z holdem dla pani domu ze
mozna siadac do stolu.

Kazde danie podajesz Ty kazdemu na talerz - czyli narobisz sie, ale jest pewne
ze nikomu nie zabraknie. Mozesz takze wtedy sie pytac czy wszyscy wszystko
lubia - jesli nie, to nie kladz (kiedys wam opowiem historie o obiedzie kiedy
wykrylismy ze jedni znajomi sa Mormoni).
Mozesz takze powiedziec przed obiadem co przygotowalas i w jakiej kolejnosci
podasz.

Pozdrawiam

<quote> Liska napisala:
A ja najbardziej nie lubię, kiedy ludzie rzucają się na jedzenie, nie czekając
aż gospodarz/gospodyni zasiądą do stołu.
Mam takich jednych znajomych. Niby "na poziomie". Przyjeżdżają do mnie z
daleka, a moja radość pryska za każdym razem, kiedy usiądą do nie do końca
nakrytego stołu... Bo kiedy stawiam na nim ostatnią rzecz i chcę zacząć jeść,
okazuje się, że już nic nie ma albo w momencie siadania (sic!), pan gość pyta,
czy mógłby prosić o dokładkę caprese, bo właśnie się skończyła...
</quote>

[pocztufka]

oj, oj a co z tymi, co w ogóle nie gotują, a kuchnie traktują jak przedpokój
albo i jeszcze gorzej??? a jedzenie jak dostarczanie organizmowi energii???

[i.nes]

Jeżeli jedzenie jest częścią życia, to brak radości z jedzenia jest zubożeniem
życia. Tacy ludzie tracą wiele :_(

test

[Gość: szopen]

Z tym testem to ot tak mi przyszlo do glowy napisac.
Wyszlo dosc ciekawie.
Zastanawiajac sie nad wlasnym stylem gotowania jedzenia mozna czuc sie jakby
przegladajac sie w lustrze.

W sumie ciekawe.

I w dodatku pasuje.

[Gość: Cynamoon]

Naokolo "psychologii kuchennej" to w czasie studiow wynajmowlalam czesto pokoje
kolezankom z roku i stwierdzilam, ze duzo mowi o osobowosci sposob smarownaia
chleba a wlasciwie sposob nabiarania masla lub margaryny. Jedni dziubia
koncowka noza,tak, ze tworza sie kreski i katy ostre inni wybieraja ze srodka
pojemnika, inni naokolo az na srodku tworzy sie coraz mniejszy walec lub stozek
itd...
Ale kazdy robi to inaczej!
:-)))

[szycha80]

a jak sie niczym nie smaruje to co?

[myshen82]

Mam mnostwo znajomych ktorzy jedza nie dlatego ze jedzenie jest przyjemne, ale
dlatego ze "muszą"... Muszą, bo jedzenie dostarcza energii itp. Kazdy posilek
to dla nich przykry obowiazek...
Jesli chodzi o mnie, uwielbiam jesc... pierwszą rzeczą o ktorej mysle kiedy
wstane jest śniadanie: nie ma dla mnie większej przyjemności niż celebrowanie
śniadanka....
Bardzo lubię gotować, ale przez to ze mam dużo pracy raczej trudno mi znaleźć
czas na pichcenie czegoś skomplikowanego...
najbardziej lubię jak ludzie jedzą coś co zrobiłam i im smakuje...

[marcia.m]

prawie wszyscy tutaj są zgodni w opiniach :).
pod tym ze stosunek do jedzenia sporo mowi o podejsciu do zycia podpisuje sie
rekami i nogami :), wypowiedzi powyzej wystarczajaco to wyjasniaja wiec
musialabym sie powtarzac.
uwielbiam gotowac, jesc juz nie tak bardzo (zawsze po gotowaniu nie jestem juz
zbyt glodna bo sie tyle naprobuje i podjem). a w szczegolnosci gotowac dla
kogos :). zreszta, ktos kiedys powiedzial o jedzeniu chyba (nie jestem pewna)
ze mysl o tym ze gotuje sie dla kogos, myslenie o tym kims w trakcie gotowania
poprawia smak, dodaje sie do niego uczucia po prostu :).
a jeszcze lepiej sie gotuje z ta druga polowka, czas spedzony razem w kuchni na
eksperymentowaniu jest bezcenny. mam szczescie bo mojemu facetowi odkad
jestesmy razem bardzo spodobalo sie gotowanie, nawet niechcacy wywolalismy mode
wsrod naszych znajomych na wspolne przygotowywanie jedzonka ;).
dla mnie kuchnia to najwazniejsze miejsce w domu, wokol stolu toczy sie
zycie :).
pytanie czy wole spac dluzej czy wstac rano przed praca pol godziny wczesniej
zeby razem usiasc przy kawie i sniadaniu (nawet jesli to nie do konca jest
sniadanko, tylko kawa i ew jogurt) nie jest zadnym dylematem :).
pozdrawiam :)

[Gość: pianissima]

Uwielbiam jesc (dlatego czesto zagladam na to forum)! Jedzenie sprawia mi
ogromna przyjemnosc (waga w normie :D, choc pilnuje i czasem sie odchudzam ) .
Lubie odkrywac nowe smaki, dania :))) Lubie kosztowac cos, czego jeszcze nie
jadlam :))) Naprawde niewiele rzeczy uznaje za niejadalne. Lubie celebrowac
posilki. Lubie gotwac, ale dla kogos. Jesli sama - posilki sa prostsze.
Ogromnie cenie dobre wino.... kuchnie wyrafinowana (nouvelle cusine!)... Nie
pamietam kiedy jadlam schabowego z kapusta... Najbardziej cenie kuchnie:
francuska, wloska, chinska (ale nie majaca wiele wspolnego z budkami) i
indyjska.
zawod wyuczony: ekonomista, teoretyk literatury, dziennikarz
zawod wykonywany: dziennikarz (polityka miedzynarodowa)

[Gość: lu]

Senin, zgadzam sie w 100%: stosunek do jedzenia i sposob jedzenia mowia duzo o
czlowieku. Juz samo zachowanie przy stole... Dlatego chetnie i z duza
przyjemnoscia wychodze z ludzmi cos zjesc. :))))

[mamadwojga]

Eeeeeeeeeeeeeee tam.........
Wynikałoby z tego że najlepsi i najbardziej kreatywni, łakomi na życie ludzie
to GRUBASY, OBŻARCIUCHY, ŁAKOMCZUCHY.
Osoby z dobrym apetytem, typu zjem wszystko i w każdej ilości - takie osoby
miały by być najlepszymi kochankami? Bo mogą dużo i często i w każdej
konfiguracji??
Mam kilkoro znajomych którzy uwielbiają gotować, usta im się nie zamykają,
ciągle coś żują, gotują wymyślnie i z polotem a wżyciu są smętnymi,
nieruchawymi grubasami, które najchętniej spędzają czas przed komputerem i
telewizorem.
Coś mi nie działa teza łączenia upodobań kulinarnych i podejścia do życia.

[Gość: Cynamoon]

Alez chodzi o to, tych, ktorzy czerpia z jedzenia zmyslowa przyjemnsoc a nie
zazeraja sie na smierc!
Chodzi o to, by sie delektowac i celebrowac. Aby jedzenie bylo uczta dla wielu
zmyslow, nie tylko smaku.
To tak jak z Francuzami, uznanymi za najwiekszych smakoszy a zarazem
najszczuplejszy narod!

[mamadwojga]

Ależ grubasy też się delektują, oblizują tłuste paluszki, celebrują. Jakby
mogli to by z kuchni nie wychodzili :-)

A jeśli jak piszesz " chodzi o to, tych, ktorzy czerpia z jedzenia zmyslowa
przyjemnsoc a nie zazeraja sie na smierc!" to w takim razie jak
scharakteryzować tych o których napisałam? W końcu oni mają wręcz nabożny
stosunek do jedzenia. Hi hi.

Ja się niestety całe życie odchudzam bo tyję od samego patrzenia na jedzenie i
wskutek tego nie lubię i nie potrafię dobrze gotować. Jedzenie jest dla mnie
utrapieniem bo kojarzy mi się również z tym że spędzam przy garach pół dnia.
Moje dzieci niestety mają duży apetyt i szczególnie teraz, w wakacje bardzo
mnie męczą karząc sobie smażyć naleśniki, gotować budynie, piec bułeczki. Moim
marzeniem jest jadanie poza domem. Gdybym mogła to nie miałabym kuchni w domu.
To może się niektórym wydać straszne ale ja jestem UDRĘCZONA wymyślając menu,
gotując, dzień po dniu, bez przerwy. Niestety nie stać mnie na restauracje,
gotowe potrawy są niezbyt zdrowe szczególnie dla dzieci. Pozostało mi się
męczyć dalej.

Według kryteriów "stosunek do jedzenia a podejście do życia" powinnam być więc
osobą zgorzkniałą, bojaźliwą, leniwą, udręczoną życiem. A tak nie jest. Jestem
bardzo wesoła, otwarta na zmiany, kończę drugie studia o kierunku 180 stopni
różnym od pierwszych (filologia - inżynieria środowiska), chętnie robię wiele
rzeczy ale akurat GOTOWANIE i JEDZENIE to nie jest mój świat.

I co? Jestem chyba tym "wyjątkiem od reguły" :-)))
Pozdrawiam

[Gość: senin]

to chyba die nie zrozumialysmy...

ale powiedz, gdyby cie bylo stac na chodzenie do restauracji, i to roznych, to
jakbys tam jadala?

jedna i ta sama potrawe w okreslony dzien tygodnia?
probowalabys nowinek?
jakichs kuchni regionalnych, czy bylyby to: eee to pewnie kot, czy pies, fe!
nie bede jadla?

co do rumianych tlustych policzkow - swiat sie od nich nie zawali, zwlaszcza
jak sie do mnie usmiechaja

[mamadwojga]

Aaaaaaaaaaaaa, teraz rozumiem :-)
Chodzi o taki stosunek do jedzenia niezaburzony codzienną egzystencją i dietą.

Aaaaaahaaaa

W takim przypadku zjem z ochotą wszystko co nie zawiera w sobie ryb. Tych nie
znoszę. Co do ryb to próbowałam się przekonać milony razy. Ale nawet ślicznego
różowiutkiego łososia żułam i rósł mi w ustach.
Reszta może być. Nie mam uprzedzeń i spróbowałabym nawet ogórka z miodem.
Pozdrawiam

[Gość: Cynamoon]

ogorek z miodem jest cool ;-)
podobnie jak z ziemnymi orzeszkami lub maslem z tychze :-)))
pzdr

zamilowanie do jedzenia = nadwaga?

[Gość: szopen]

Sa osoby ktore musza duzo jesc.
Jesli ja nie jem naprawde duzo to mi waga spada bardzo szybko.

Po zastanowieniu sie przyszlo mi do glowy naprawde sporo znanych mi ludzi
ktorzy tez jedza bardzo duzo, kochaja jedzenie a "spodnie na nich wisza".

Moze to i niesprawiedliwe ale tak juz jest.
(zona mi troche zazdrosci)

[hania55]

Po latach obserwacji mam taką teorię: ludzie, którzy nie lubią ani ryb ani
owoców morza (tzn. wszystko, co z wody budzi w nich wstręt) zazwyczaj mają
paskudne charaktery. Wierzcie mi lub nie, ale każdy wybrzydzający na ryby
okazywał się, prędzej czy później, nieciekawym typem (dotyczy to obojga płci,
rzecz jasna).

[Gość: giezik]

wszelkie generalizowanie nie jest najlepszym podejsciem (mua żonka nie przepada za rybami - znaczy ufa tylko mi jesli chodzi o ich przygotowanie :).

Mysle jednak, ze w watku nieniejszym nie ma sensu porównywac - smakosz jest ok w zyciu (pewnie bywaja upierdliwi dla otoczenia), a za to, niejadek jest negatywistą.
Chodzi chyba o radosc z zycia, prostych przyjemnosci. I pewnie często jest tak, ze Ci ktorym jedzenie (i przygotowanie go) sprawia radosc latwiej ciesza sie z drobnostek w zyciu, zas Ci dla których gotowanie to udreka (trzeba, dla męża dzieci itp) tez do innych rzeczy tak podchodzą. Ale gdy nauczyc ich, ze gotowanie to nie cierpienie polegajace na staniu 10 godzin przy garch moze i przelozy sie to na inne dziedziny zycia.

pal szesc gotowanie...

[Gość: senin]

no wlasnie, pal szesc gotowamnie, (niektorzy wola malowac, a jeszcze inni
zmywac naczynia...

... ale kiedy jedzenie staje sie problemem nie do pokonania (mowie o sytuacji,
gdy odmowienie potrawy laczy sie z dotknieciem gospodzra) to widac, ze jest
spooory problem.

(psychologiczny???/osobowosciowy???)

:)))))

[Gość: senin]

;))) (czyli z przymruzeniem oka, ale cos w tym jest)


chyba sie zgodze,Haniu,
tytlko, ze ja moge to odwrocic : wsrod paru nieciekawych typow, ktore znalam,
wiekszosc kreci nosem na owoce morza...

co gorsze wg zasady "nie lubie, bo/choc nigdy nie probowalam" - taka kuchenna
ksenofobia

[hania55]

Z przymrużeniem oka, rzecz jasna, ale Ci, co robią "Fuuuu, rybyyyyy!",
albo "Fuuuu, krewetkaaaaa!!!".... No coś zawsze z nimi jest nie tak ;-)

PS. Gieziku, Twoja żona przynajmniej je ryby, które Ty przyrządzasz, czyli nie
jest tak, że nie je ryb co do zasady, ale boi się jeść źle przyrządzonych ryb i
tu ją całkowicie rozumiem :-)

[Gość: giezik]

czyli po prostu ciekawosc swiata. Ja mowie fuuu flaki, fuuuu zimne nózki. I pewnie dla niektorych jest ze mna coś nie tak (no na pewno nawet)

[Gość: senin]

moja polowka zimnych nozek do ust nie wezmie, ani majonezu
(olej+jajka=kalorie),
ani kurzych lapek ...
za to wciagnie w calossci niemal rybia glowe wraz z ...

(wrazliwi zolodkiem nie czytac)....z oczami ;(((

nie ruszy natomiast skory z kurczaka.. a jest czlowiekiem chwytajacym zycie za
rogi...ale!!! z wieloma uprzedzeniami (co by potwierdzalo teorie poczatkowa)

niektore jednak "wady" dodaja kolorytu na tyle by "love them (naszych
ukochanych) to pieces" mimo uprzedzen. Ichnich i naszych.

[myshen82]

ja to samo co ty, + jeszcze fuuuuu śledzie (rodzina mnie co roku próbuje
przekonać, ale ja jakoś nie mogę.. może kiedyś... kto wie: kaszę gryczaną
polubiłam dopiero na studiach - wcześniej też była fu;))))

[qubraq]

hania55 napisała:

> Z przymrużeniem oka, rzecz jasna, ale Ci, co robią "Fuuuu, rybyyyyy!",
> albo "Fuuuu, krewetkaaaaa!!!".... No coś zawsze z nimi jest nie tak ;-)

Krzywdzisz ludzi! Czy dlatego, że każdej chwili na Twoje zawołanie polecę do
Ciebie na Twoje gołąbeczki (z półlitrówką dzięgielówki na udobruchanie Twojego
Pana i Władcy!) to jestem OK a dlatego, że nie znoszę czegokolwiek z owocow
morza, móżdżku, flaków, płucek, studzieniny i śledzi w octowej zalewie itd,itd
a przepadam za smażonym serem zgliwiałym to mam być zaraz [ashol] albo inny
[sanawebicz] nawet z przymrużeniem oka - Owszem jestem nieźle porąbany i tu i
tam ale żeby zaraz tak po oczach kwasem nukleinowym, no wiesz!
Uściski
Andrzej

[brunosch]

ale jak się ma alergię na frutti di mare, to co wtedy?
Nie mogę - staram się nie kręcić nosem, tylko wybierać inne potrawy, ale jakbym
tylko spróbował, to chyba zadrapałbym się na śmierć.
Jestem nudziarzem :(

[hania55]

Brunosch, na pewno nudziarzem nie jesteś!!!

A poza tym to chyba nie jest tak, że wszyscy, którzy nie jedzą ryb ani owoców
morza to nudziarze, ale jest tak, że wszyscy nudziarze nie jedzą ryb ani owoców
morza, ale oprócz tego jest zbiór nie-nudziarzy, którzy nie jedzą ryb ani
owoców morza. Ufffff.... Mam nadzieję, że nie zapętliłam się w tych zbiorach
logicznych!!!

Miłych wakacji :-)

troche wątek poprowadze inna sciezka

[giezik]

nieco dluzszy cytat (czy tez raczej wybór) (troche sie skupi na pewnej sferze życia, ale tak wyszło )

"największe wrażenie robia na nas, kobietach, mężczyźni biegli w arkanach sztuki kulinarnej, coś co w przypadku odwrotnym nie funkcjonuje. Gotujący mężczyzna jest sexy, kobieta nie - być może dlatego, że nazbyt wtapia się w domowy archetyp.[...]
smakosze, ktrzy umieją wybrać danie z francuskiego menu, wzbudzają w kobiecie podziw, który łatwo może przekształcić się w wilczy, seksualny apetyt. Nie mamy siły oprzeć się tym, którzy potrafią gotować. Nie chodzi mi o tych partaczy przyodzianych w błazeńskie czapeczki, którzy chcą uchozić za ekspertów i ze znawstwem przypalają na popdwórzu kiełbase na rożnie, ale o autentycznych epikurejczyków, któryz z lubości wybierają najświeższe i najbardziej zmysłowe produkty, przyrządzają je z wyczuciem i ofiarowujw w darze zmysłom i duszy; o tcy, którzy [...] o soczystości, kolorze, delikatności i fakturze filet mignon mówią takim tonem, jakim - tu, przypuszczamy - za chwilę zaczną opisywać nasze wdzięki."


uffff

[nobullshit]

Jako eks-bibliotekarka poproszę o źródło cytatu :)
Z którym się zresztą zgadzam.

Tylko jak pogodzić "kobieta nie jest sexy w kuchni"
z mądrością ludową "przez żołądek do serca mężczyzny"? Chyba że po prostu
WYŁĄCZNIE do serca...

[giezik]

osz w morde, zapomnialem.
I Allende "Afrodyta". 320 stron humoru, rozrywki i epikureizmu

Do G: dzięki, właśnie szukam czegoś na urlop n/t

[Gość: Nobullshit]

polecam

[giezik]

polecam polecam (i napisz swoje wrazenia), bo ja sie wysmienicie bawilem (nie do czytania w komunikacji miejskiej - ze wzgledu na format i nieoczekiwane wybuchy smiechu)

[karmilla]

cytat ciekawy, ale albo nie zgodny z rzeczywistością albo ja jestem nietypowa,
bo dla mnie uiejętności kulinarne faceta nie mają absolutnie żadnego wpływu na
sexapil.
a co do: przez żołądek do serca mężczyzny i aseksualności kobiety gotującej -
nie pokazywać się w kuchni facetowi, jak przyjdzie za wscześnie albo my się nie
wyrobimy na czas z posiłkiem, niehc czeka na koorytarzu, aż jedzenie zostanie
podane na stół, a my będizemy odpowiednio wyszykowane - dopiero wówczas może
wejść i konsumować ;-))

[i.nes]

> nie pokazywać się w kuchni facetowi,

U mnie niewykonalne, bo mam kuchnię otwartą na salon i przedpokój. Mąż wchodzi
do domu, wita się ze mną i... zagląda w gary, co tak ładnie mu pachnie :)))

[Gość: marcia.m]

cytat ciekawy, aczkolwiek sie nie zgodzam z nim. po pierwsze, "mężczyźni biegli
w arkanach sztuki kulinarnej" wcale nie robia na mnie az tak wielkiego
wrazeenia zeby od razu wilczy, seksualny apetyt. ;) robia na mnie wrazenie
OSOBY ktore znaja sie na kuchni bardzo dobrze, ale nie ma znaczenia plec i nie
jest to zwiazane z pozadaniem :).
po drugie, nie do konca tak jest ze kobieta w kuchni nie jest sexy. pewnie, ze
czesto tak, szczegolnie np uwalona sosem ;), ale w kuchni kobieta moze byc
bardzo sexy. to krojenie, probowanie palcami, oblizywanie ;), itd. bardzo latwo
jest z kuchni wyladowac w sypialni, a najlepsze jest wspolne gotowanie :).
a moze ja mam po prostu takiego cudownego faceta, nie wiem :)

[giezik]

allende pisze z takim lekkim przymrużeniem oka. Poza tym wybrany cytat był tendencyjny (chetnie zacytowal bym jeszcze jeden, ale jest przydługawy - oddeje jednak styl pisania i ten usmieszek z tyłu)

[Gość: marcia.m]

no pewnie ze byl z przymruzeniem oka, ale niestety czesto takie cytaty sa brane
przez facetow zbyt serio, chociaz nie tylko przez facetow.
ja tak z przymruzeniem oka (juz nie miedzy wierszami ale w postaci symbolu ;))
sobie odpowiedzialam na prowokacje :).
a jakby ci sie chcialo jednak to zacytuj ten drugi tez :)
pozdrawiam

[giezik]

no dobra to pojade - dalsza czesc dywagacji na temat gotowania przez meżczyzn(troche mi to zajmie) - przepraszam za literówki z góry
"niedawno zadzwonil do mnie z Nowego Jorku Jason, jeden z moich pasierbów, żeby mi oświadczyć, że poznał kobietę swojego życia; jeśli dobrze liczę, to ta będzie siedemnasta. Potrzebował pilnie instrukcji na pierwszą randkę. Jego budżet jest rwnei szczupły, jak jego doświadczenie, nie miało więc sensu polecanie mu dobrej sztuki teatralnej, marokańskiej restauracyjki, a naukoronowanie wieczoru jazdy dorożką, czy jam sessions w Harlemie. Z drugiej strony popdpowiadanie mu, aby sam przygotował kolację dla wybranki, oznaczało wydanie na nią wyroku śmierci. Przypomniałam sobie wówczas tort czekoladowy i przyszło mi do głowy, że okazja taka jak ta usprawiedliwia małe oszustwo; nie zawsze warto być uczciwym, czasem lepiej wykazać się weną twórczą. Tort czekoladowy jest zbyt skomplikowany, żebym mogła bawić się w jego przygotowanie, wiodąc tak niespokojny żywot, dlatego też, gdy oczekuję ważnych gości, kupuję go zawsze w najlepszej cukierni w okolicy, usuwam dekorację, przekładam na talerz z naszego seriwsu, po czym w podskokach okrążam trzy razy stół, aż tort opadnie na tyle, by zyskać wygląd domowego wypieku. Na kupnych tortach, tak jak na głowie prosto od fryzjera, znać dodtyk ręki zawodowca, ale po energicznych podskokach i wstrząsach schodzą do poziomu ciasta domowej roboty"

i dalej dalsze rady dla jasona :)

[Gość: marcia.m]

dzieki ze ci sie chcialo to przeklepac takie dlugie! :)
patent z "w podskokach okrążam trzy razy stół" warty wyprobowania ;-).

[Gość: Nobullshit]

Coś mi się zdaje, że przeczytam jeszcze przed urlopem (wyjazd dopiero 27.08).
Poza tym widzę, ze chyba lepiej czytać tę książkę w domu,
gdzie można zmienić bieliznę osobistą, kiedy człowiek ze smiechu...
no wiecie.

:)))

[giezik]

dwa dni wolnego i po książce. Zwłaszcza że mimo braku akcji jakos nie mozna (a przynajmniej ja nie moglem) sie od niej oderwac

[egipcjanka15]

Ksiazke I Allende rozniez polecam jak najbardziej. Fascynujaca lektura i
natchnienie kuchenne. I jakos tak humor poprawia i skrzydel dodaje.
Ja sie z teza seksownosci mezczyzny w kuchni zgadzam z autorka na 100%. Nie
mowie, ze facet ma non stop w tej kuchni siedziec, ale dla mnie mezczyzna,
ktory niczego nie potrafi ugotowac a kuchnie omija jak najszerszym lukiem jest
nie meski. No, brakuje mu czegos. W zyciu bym takiemu nie zaufala.

[Gość: Cynamoon]

O, mnie tez bardzo kreci jak faceci gotuja...
Bardzo!

[Gość: Nobullshit]

Mnie generalnie kręci, jak facet się na czymś ZNA (może pomijając sport
i samochody). Może to być nawet jakaś totalna abstrakcja typu automatyka
przemyslowa i telemetria. Bo moją najbardziej erogenną strefą jest mózg.

Oj. Chyba jest za gorąco. To nie to forum. Idę wziąć prysznic.

[Gość: marcia.m]

Gość portalu: Nobullshit napisał(a):

> Mnie generalnie kręci, jak facet się na czymś ZNA (może pomijając sport
> i samochody).

ha ha :DDD. fajnie to zabrzmialo, zeby nie powiedziec "feministycznie" ;).

>Może to być nawet jakaś totalna abstrakcja typu automatyka
> przemyslowa i telemetria

a jak takie cos czytam to sie usmiecham szczerze i szeroko, bo ja to walsnie
sie za chwileczke bronie na wydziale mechanicznym politechniki
pozdrawiam :)

golonka

[Gość: zytka]

mój mąż zakumplował się z mężem mojej koleżąnki, bo spodobało mu się, że tamten
też uwielbia goloneczke... lubią podobne potrawy i mają baaardzo zbliżone
charaktery, pogodni jak diabli

[Gość: b]

[pinkink]

Cynamon zaintrygowal, pouwodzil i porzucil /watek/.
Jak dziubanie masla sie interpretuje, bo mnie ciekawosc zre? Prosze dac
wykladnie, bo kazdy dziubie i chce wiedziec w koncu kim jest, prawda?
Nie wolno tak zostawiac ludzi na pastwe niepewnosci. ;)

[Gość: Cynamoon]

Otoz Cynamoonowa maslana psychologia amatorska:

Osobnik ktory dziubie koncem noza tworzac nerwowe dziurki na calej powierzchni
masla jest lekko zahamowana, niesmiala i zakompleksiona.

Osobnik ktorego maselniczka wyglada jakby nigdy nie byla uzywana, choc masla
ubywa ale jest zesmarowywane od scianki do scianki, niemal bez sladow noza,
jest pedantyczny, drobiazgowy, o sklonnosciach do umartwiania sie (co czyni go
cynicznym i zlosliwym), sklonny do tyranii i naglych wybuchow a nawet moze miec
sklonnosci psychpoatyczne

Osoba, ktora bierze maslo na chybil trafil, tworzac chaotyczne wzory, robi w
dziury w niektorych miejscach, umazuje nim pudelko nawet na zewnatrz, ma
sklonnosci arytstyczne, magalomanskie a jednoczesnie spore kompleksy, jest
niestabilna emocjonalnie i fizycznie, zmienna, znerwicowana, nieco szalona, o
bogatej fantazji,podatna na depresje, nieco aspoleczna, ogolnie odbiega od
normy, nie potrafi
funkcjonowac w przewidywalny sposob.

Osoba, ktora wybiera maslo tylko z jednego konca po czym stopniowo przesuwa sie
ku koncowi pudelka jest silnie zblokowana, cierpi na brak poczucia wlasnej
wartosci, przerazaja ja zmiany. Z drugiej strony latwo sie uzaleznia i
ptrzyzwyczaja, ma sklonnosci do paranoicznych stanow lekowych.Nie lubi
analizowac, swientnie funkcjonuje w przewidywalnym srodowisku i pracy od do.

Osoba, ktora zatacza kregi wybierajac maslo wzdluz pudelka na okolo ma
sklonnosci do odkladania wielu spraw na pozniej, do zycia na pol gwizdka, ale
rowniez do popadania w skrajnosci. Wybieranie masla na okolo moze swiadczyc tez
o bezradnosci wobec zyciowej sytuacji i umiejetnosci przeczekiwania trudnosci i
zbierania sil na przyszlosc ale rowniez o sklonnosci do popadania w skrajnosci.

Ufff...
I jak, Pikniku?

[Gość: 100]

To strrrrrrrraszne , co piszesz . Na szczęście nie znalazłam tu opisu mojego
użytkowania masła : wybieram ze środka i po pewnym czasie robią się dwie
połówki . Jestem wyjątkowa czy wszystkiego po trochu :)))

[qubraq]

Gość portalu: Cynamoon napisała:

> Otoz Cynamoonowa maslana psychologia amatorska:
> Osobnik ktory dziubie koncem noza tworzac nerwowe dziurki na calej
> powierzchni masla jest lekko zahamowana, niesmiala i zakompleksiona.
> Osobnik ktorego maselniczka wyglada jakby nigdy nie byla uzywana, choc masla
> ubywa ale jest zesmarowywane od scianki do scianki, niemal bez sladow noza,
> jest pedantyczny, drobiazgowy, o sklonnosciach do umartwiania sie (co czyni
> go cynicznym i zlosliwym), sklonny do tyranii i naglych wybuchow a nawet moze
> miec sklonnosci psychpoatyczne....

Cześć C, a co powiesz o facecie który żre masło łyżeczką i to zarówno na słodko
z czekoladą w proszku lub kakałkiem i śmietaną 36%ową jak i na słono zagryzając
frankfurterką!
Andrzej

[Gość: Cynamoon]

Ze fajny jest!

[Gość: Cynamoon]

100, z czyms takim sie nie spotkalam, musze sie zastanowic jak to przelozyc na
maslany horoskop :-)))

Andrzeju, za szybko mi sie wyslalo, mialo byc, ze fajny jest, ze kocha zycie,
ze nie boi sie zmian i ze ma sklonnsci do ekstremalnych przezyc i ze odroznia
dobre od zlego.

[Gość: pinkink]

Tos cynamonie, chiiiiiiiitry!
Najlepiej przestane w ogole masla zazywac, bo rozpracuja mnie, jak nic!

A co mowisz o swintuchach, ktore wezma , rozsmaruja a potem nadmiar z noza
oddadza do maselniczki? Brzydko, prawda?
Chyba jakies pedofile beda abo co...

Jak mnie nazwalas? pikpik?
no niech Ci bedzie, galko muszkatulowo))

[pinkink]

wpadlam we wlasne sidla. Przepraszam cynamOOn.
smacznego maselka))

[Gość: Cynamoon]

A gdzie ja pikpik napisalam? :-)

Te swintuchy to nie pedofile a skapcy nazywajacy siebie oszczednymi.
I maja oni jeszzce sklonnosci do podjadania i jedzenia resztek w imie tego, co
by sie nie "zmarnowalo"
A jedynymi dewiantami sa Ci co wogole nie smaruja, nawet oliwa, tylko wszytsko
light jedza i zero procent tluszczu
;-))))))

[pinkink]

tak, to straszne swinie! Lajtowcom mowimy gromkie NIE!

A napisalas piknik. Drobiazg.))

[Gość: Cynamoon]

a, sorki. Ale to dlatego, ze piwkiem sie raczylam piszac to ;-)