zdrobnienia

[Gość: zazula]

dlaczego ,a nie lubię <czy inni też >,jak zamiast mięso ,kapusta ,
ogórki ,niektórzy używają drażniących zdrobnień :kapustka, mięsko ,ogórasie
<brr> i uff- udziki, to już wolę mięcho z dwojga złego

[Gość: kasia_b]

ale ten watek juz byl.. moze innych denerwuja dwa takie same tematy?

[Gość: zazula]

bo wiesz , ja nie mam czasu czytać wszystkich wątków tylko uczę się jak
dobrzeugotować w/w papa

[ampolion]

A te "pychotki", "mniamusie", "palce lizaczki" i co tam jeszcze z forumowych
infantylizmów...

[janek53]

... infantylizmy .. nie do zniesienia na tym Forum.

[igab]

Ale chyba najgorsze są "pieniążki".Dostaję nerwicy jak to słowo słyszę.
Kulinarne zdrobnienia toleruję a nawet stosuję czasem.Pozdro.

[Gość: maria]

wklejam część artukułu psychologa dot. zdrobnień
Plaga zdrobnień

Gdzieś niedaleko „k.. y” w moich mózgowych komórkach leżą słowa zdrobniałe.
Plaga mówienia zdrobnieniami jest dla mnie równie przykra, jak plaga
mówienia „k.. ami”. Nawet przykrzejsza, bo środowisk „k.. ujących” raczej nie
odwiedzam, a na zdrobnienia jestem narażony co krok: w każdym sklepie,
urzędzie, i co najbardziej mnie boli, w moim ulubionym internecie. Koledzy–
internauci, jak z przykrością zauważam, lubują się w pisaniu: stronka, zdanko,
pytanko, ogłoszonko, skrypcik.
Zjawisko to zauważył językoznawca, prof. Witold Mańczak, ubolewając nad
zdaniem: „bileciki do kontroli, proszę”, co u nas jest normalne, ale gdyby
Niemiec–konduktor powiedział tak do pasażerów odpowiednimi niemieckimi
zdrobnieniami, to by (zauważa profesor) „został uznany za niespełna rozumu”.
Niedościgłym wzorem jest język angielski, w którym zdrobnień i spieszczeń
prawie nie ma i właściwie nie wiadomo, jak je wyrazić.

[Gość: maria]

przepraszam nie wszystko "się wkleiło"
Inna forma dominacji

Nie zapomnę kasjera, który przy zakupie kazał mi wybierać: „fakturka czy
paragonik?” Bo zastanówmy się, co u licha wyrażają te zdrobnienia? Co ich
nadawca chce nam przekazać? Bo nie chodzi o to, że on te fakturki, paragoniki,
bileciki, stronki kocha, szanuje i ma do nich w najwyższym stopniu pozytywny i
ciepły stosunek, którym chce się z nami podzielić. Tak przecież nie jest – i to
się czuje. Oczywiście chodzi o coś przeciwnego i niemiłego. Zdrobnieniami
mówimy do dzieci... i to raczej takich, które jeszcze prawidłowej mowy całkiem
nie rozumieją. Tak też zwracamy się do domowych zwierząt... Dodając wykrzykniki
w rodzaju: ciuciu, psipsi, kicikici.
I to jest istota rzeczy! Zdrobnienia służą do obniżenia rangi rozmówcy! Ich
rola jest niemal taka sama, jak marsowych przekleństw. Przekleństwa podwyższają
rangę mówiącego, bo ładują go energią Marsa – zdrobnienia także podwyższają
rangę mówiącego, ponieważ obniżają rangę jego rozmówcy. Sprowadzają go do
poziomu dziecka lub kota. A także rozładowują go, odbierają mu jego marsową
energię.

[Gość: Cynamoon]

Ciekawe.
Chetnie przeczytalabym caly artykul.
Masz moze do niego link?

Szczerze mowiac mnie od tych zdrobnien skora cierpnie...

[Gość: maria]

link i pozdrowienia: www.gwiazdy.com.pl/50_04/25.html

[cynamoon6]

Dzieki :-)

[ampolion]

Po angielsku (U.S.A.) zdrobnienia wyraża się poprez dodanie słowa "little" -
jak w Little Big Man.

[Gość: melisa]

Słabo mi się robi od tych zdrobnień.Mięsko, bułeczka, masełko.....
Prawdopodobnie Ci ludzie kochają to mięso, bułkę...

[apolka]

tak czułam, że ten temat znowu wróci ;)
miałam nawet sama założyć podobny wątek, ale pomyślałam sobie: poczekam ... ;)

Link

[revecca]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=20408184

[karmilla]

coż, ja chora jestem, jak ktoś zdrabvnia moje imię. Na inne zdrobnienia reaguję
podobnie.
Swojego czasu moja mama śmiała sie z pań co to w sklepie prosza o masełko,
chlebek, bułeczki... Aż któregoś dnia będąc z mamą w sklepie słysze jak mama
prosi o chlebek (dobrze, że nie chlebuś), więc jej przypomniałam, z czego się
do niedawna śmiała, a mama na to: bo kiedyś to był chleb, a teraz to takie
małe... Tak mi się to skojarzyło jak czytałam o fakturce i paragoniku - ja bym
raczej zapytała: fakturę czy paragonik? (bo niektóre paragony są takeij
wielkości że z trudem idzie odczytać co tam jest napisane)

[Gość: Sylwia]

Mnie osobiście zdrobnienia nie przeszkadzają, sama często je stosuję... Mam
wrażenie, że dialog prowadzony z ich użyciem jest cieplejszy, uprzejmy i
sympatyczny... Ale to tylko moje zdanie!