Konkurs: Mazurki i Polonezy

[jdrk]

Rozpoczal sie dzis drugi etap konkursu, na ktorym uczestnicy graja Mazurki,
Polonezy i Sonate.

Do tej pory gralo dwoje japonczykow: Hisako Kawamura i Yosuke Kikuchi, a teraz
skonczyl grac amerykanin Ben Kim.

Moge powiedziec, ze nie jest tragicznie, ale jak na razie wszyscy grali "z
wybojami"

Wlasnie zaczal grac Polak, Szczepan Konczal.

A po poludniu wystapi m.in. Kozlova i Levkovich (na konkursie Chopinowskim w
USA zdobyl nagrode specjalna za najlepsze wykonanie Mazurkow - bo to
slowianska krew, a dokladniej Ukrainiec).

[a000000]

A mnie się podobała część czwarta sonaty b-moll w wykonaniu amerykanina. Po
marszu żałobnym, wietrzyk pofiglował między grobami, zakręcił się, opadłe liście
porwał i...przepadł w oddali.

[jdrk]

Ale sam marsz miałem wrażenie mało żałobny był

No i Polak najlepiej Mazurki zagrał, co nie?

[a000000]

Do sklepu wyjść musiałam, a na "słuchawkach" w warunkach ulicznego ruchu nie da
się skupić.
Mazurki powinny być smutne. Nawet te pozornie wesołe powinny nieść ze sobą
smutek tęsknoty za utraconym dzieciństwem sielskim i anielskim.
Słyszałam w radio mazurki Hofmana (tego od samochodowych resorów i wycieraczek),
i nokturn Des. CUDO, ale w konkursie by odpadł, głowę daję. Coś mi się widzi, że
Horowitz też.

[jdrk]

a000000 napisała:
> Mazurki powinny być smutne. Nawet te pozornie wesołe powinny nieść ze sobą
> smutek tęsknoty za utraconym dzieciństwem sielskim i anielskim.
Kortusa raczej takie nie byly, ale za to byly podobne do Mazurkow

A ja sie zalamalem, bo specjalnie wyszedlem z pracy, aby dostac wejsciowke na
dzisiejszy II etap i posluchac na zywo Levkovicha i sie nie udalo Bylem przed
kasa o 15:45, stalem ponad godzine i wejsciowek w koncu w ogole nie bylo
Zostalo tylko kilka biletow po 100 i 120zl. Wszystkie miejsca wykupili albo
japonce, albo Polonia (slyszalem po akcencie jak wchodzili do FN).

Ale najgorsze bylo to, ze nie ma juz biletow na Blechacza (znaczy na niedziele
rano) i z wejsciowkami pewnie bedzie podobnie - czyli nie bedzie ((

[jdrk]

jdrk napisał:
a000000 napisała:
> > Mazurki powinny być smutne. Nawet te pozornie wesołe powinny nieść ze sob
> ą
> > smutek tęsknoty za utraconym dzieciństwem sielskim i anielskim.
> Kortusa raczej takie nie byly, ale za to byly podobne do Mazurkow

Mialem na mysli Konczala oczywiscie, bo Kortus Mazurki mial niestety gorsze - za
to marsz byl zalobny (albo to ja bylem smutny, ze nie dostalem wejsciowki)

[a000000]

Rosjanką się nie zachwyciłam. Polonez - całkiem nie militarny. Mazurki
kujawiakowate. Zresztą coś mi fortepian dziwnie brzmiał.
Podobno sala pęka w szwach, 1000 luda. Dobrze Jarku, ze piszesz o braku
wejściówek, porzucam zatem chęci pojawienia się w filharmonii.
Teraz Japonka gra sonatę h-moll. Zaraz zaśnie.

[jdrk]

a000000 napisała:
> Rosjanką się nie zachwyciłam. Polonez - całkiem nie militarny. Mazurki
> kujawiakowate. Zresztą coś mi fortepian dziwnie brzmiał.
No, ja tez sie zawiodlem, a duzo dobrego o niej slyszelismy - widocznie nie byla
dzis w dobrej formie.

> Podobno sala pęka w szwach, 1000 luda. Dobrze Jarku, ze piszesz o braku
> wejściówek, porzucam zatem chęci pojawienia się w filharmonii.
Jedrku...

> Teraz Japonka gra sonatę h-moll. Zaraz zaśnie.
Amerykanka No, Sonata czasem miala dobre momenty. A nawet podobaly mi sie
Mazurki. Ale Polonez niestety jej nie wyszedl, jakis zbyt delikatny, brak mu
bylo powagi i dostojenstwa.

[maro76]

ale powiedzcie , co to jest za pomysł ze po każdym wykonawcy jest 25 minut
przerwy?? trochę dziwne
a to że nie ma biletów na weekend to wieść doprawdy hiobowa

[kwarantanna18]

A bo po wysluchaniu dwoch sonat, dwoch opusow mazurkow i dwoch polonezach jury
musi odzipnac, bo zwariuje (to zreszta optymalne, potem TRZEBA rozprostowac
kosci i ziewnac gleboko dla nabrania oddechu)

A pani Lee chyba nie spodziewala sie, ze wejdzie do II etapu;-(

[jdrk]

kwarantanna18 napisała:
> A pani Lee chyba nie spodziewala sie, ze wejdzie do II etapu;-(
Chyba tak

[maro76]

kwarantanna18 napisała:

> A bo po wysluchaniu dwoch sonat, dwoch opusow mazurkow i dwoch polonezach jury
> musi odzipnac, bo zwariuje (to zreszta optymalne, potem TRZEBA rozprostowac
> kosci i ziewnac gleboko dla nabrania oddechu)
>
ale po Kozłowej było 30 minut przerwy,potem grała Rachel Naomi Kudo a po niej
znowu 25 minut time-out i dopiero Ka Ling Colleen Lee



> A pani Lee chyba nie spodziewala sie, ze wejdzie do II etapu;-(

ja mam tylko nadzieję,że Lewkowicz się spodziewał, bo sporo sobie
po jego występie obiecuję

[kwarantanna18]

Ale ta przerwa po Kudo byla przewidziana w programie.
Wiec gdyby zostala zlikwidowana, i tak jury musialoby wysluchac trzech osob
ciurkiem - Kudo, Lee i Lewkowicza - wiec potrzebna bylaby druga przerwa, po Lee,
a potem sam Lewkowicz. To juz chyba lepiej, ze tak zostalo.

Podejrzewam zreszta, ze tak bedzie kazdego popoludnia

[jdrk]

maro76 napisał:
> ja mam tylko nadzieję,że Lewkowicz się spodziewał, bo sporo sobie
> po jego występie obiecuję

Lewkowicz sie spodziewal, ale... To sie nazywa "etap prawdy", hihi? Jak dla mnie
to Sonata b-moll op.35 byla bardzo dobra, przemyslana, skonstruowana i zagrana
jako calosc (nie pojedyncze kawalki). Ale ja wole czesc 3. (Marche funebre)
potraktowana powazniej i smutniej. Mazurki za to byly przecudne Ale w
Polonezie As-dur op.53 niestety polegl - zrobil z niego skoczny, lekki taniec (a
gdzie cale dostojenstwo tego Poloneza?).

[a000000]

Lewkowicz mnie nie zachwycił. Spodziewałam się czegoś więcej. Owszem, był dobry,
ale tylko dobry. To jednak jest etap prawdy. Marche Funebre chyba za powoli.
Finale Presto świetnie. Grave.Dopio movimento. Słyszałam lepsze wykonania, o
wiele lepsze. Wogóle to zauważyłam, że pianiści mają wielkie problemy z
kantyleną, z pianem, z miniaturą a świetnie sobie radzą z momentami wymagającymi
doskonałego warsztatu technicznego. Czyżby znak czasu?

[jdrk]

maro76 napisał:
> ale powiedzcie , co to jest za pomysł ze po każdym wykonawcy jest 25 minut
> przerwy?? trochę dziwne
Po takich Mazurkach i Polonezach Komisja musi chyba odchłonąć z doznanego szoku

> a to że nie ma biletów na weekend to wieść doprawdy hiobowa
Czepiasz sie Ja mimo wszystko liczylem na wejsciówki w II etapie.

[kwarantanna18]

Chyba nawet bardzo sie nie spodziewala, bo cos za duzo tych odkrywczo
clusterowych harmonii i nowatorskich linii melodycznych

[maro76]

Boszzz, Sułek Andrzej będzie dziś komentował oprócz MD,KM i MP.
Super!

Kortus, Kozlova

[schaetzchen]

Moje dzisiejsze wrażenia popołudniowe.

Jacek Kortus.
Przykro mi to pisać, ale to jeden z tych pianistów, których nie widziałam w II
etapie – i dziś jego występ tylko mnie w tym przekonaniu utwierdził...
Surowizna jeszcze straszna, ani w tym emocji, ani dźwięku (tylko cicho-głośno),
ani czasu. Tak się zastanawiałam podczas jego występu, czy sam fakt że
siedemnastolatek dość żwawo przebiera palcami, to wystarczający powód do startu
w konkursie...

Ale ponieważ doznań artystycznych nie było, przeto zaczęłam się rozglądać po
sali. No i muszę skomentować “wystrój” czy też “design”. Centralnie wisi jakiś
chyba medal z podobizną Chopina. Wygląda, jakby go ulepili uczniowie klasy IIIa
na zajęciach praktyczno-technicznych (młodzieży wyjaśniam, że był kiedyś w
szkole taki przedmiot, polegający na produkowaniu różnych rzeczy – od szycia,
przez gotowanie, po obróbkę skrawaniem). Nad Chopinem wisi flaga polska. Ona zaś
wygląda tak, jakby ktoś się na niej przespał, potem wyczyścił nią buty no i na
końcu nie użył ace wybielacza nad wybielacze. Wiszą też kartony z autografami
Chopina. Bardzo fajnie jest te nutki odcyfrowywać, ale moją radość wzbudził
fakt, że każdy karton (a raczej zdjęcie nut) jest ozdobiony pieczącią TiFCu. W
dobie Photo Shopa zakrawa to na jakiś żart. Albo kryptoreklamę ))

Olga Kozlova.
Ta pani to kompletnie odjechana wariatka. Niniejszym oświadczam, że miałabym
poważne opory przed zostaniem z nią sam na sam w pokoju. Przewiduję, że skończy
jak Maria Judina.
Jak grała? Wizjonersko. Początkowo myślałam, że jestem w malignie po dostanej
dziś szczepionce przeciw grypie. Ale chyba nie. Bardzo swobodnie poczynała sobie
z tempem, rytmem, dynamiką, wszystkim. Grała bardzo różnorodnie – te zmiany
robione były często, co czasem wprawiało mnie w lekką nerwowość – po prostu nie
nadążałam za jej pomysłami.
Polonez – nie polonezowy, schizofreniczny, ale jedną rzecz miała genialną: jest
taki motyw w taktach 25/26 i potem wiele razy się powtarza – grała go zawsze
jednakowo, z jakąś nieuchronnością, nie wiem jak to opisać, to było potwornie
chwytające za gardło, ciarki mi po plecach szły.
Mazurki – ciosane grubym dłutem (i nie gładzone potem papierem ściernym),
toporne, kanciaste – ale tak toporne jak sztuka ludowa, nie pejoratywnie. Też
jakieś narkotyczne wizje. Nie moje, ale bardzo ciekawe. Często brakowało mi
lewej ręki.
Sonata -nooooo tutaj już kompletnie nie nadążyłam. Zwłaszcza za częścią
sostenuto w Largo... Nie podejmuję sie opisu. Dużo było akcentowanych (wręcz
wybijanych) pojedynczych dźwięków, narracja nerwowa, poszarpana (co często było
wciągające).
Nie wiem jaki mam stosunek do Kozlovej. Ale właśnie chyba takiej perwersyjnej
ciekawości – chciałabym usłyszeć, co będzie się działo w Koncercie...

Tu była przerwa, więc reszta w następnym poście, boję się że system mnie
wyloguje )))

Rachel Naomi Kudo

[schaetzchen]

Rachel Naomi Kudo
przeczytałam w międzyczasie Wasze wrażenia - przerwy były konieczne!!! Nie da
się bez przerw wysłychać pięciu Sonat nawet (a raczej zwłaszcza) gdy są świetne.

Pani Kudo to dla odmiany pianistka bardzo "klasycznie" i z dużym smakiem grająca
Chopina (klasycznie nie znaczy szkolnie). Ma świetny warsztat (szeroko pojęty),
bardzo dobrze pod jej palcami brzmiała yamaha!
Najbardziej w jej występie podobała mi się Sonata. Miała parę, żeby uciągnąc
Finał, miała piękną, zamyśloną część III, radosne (ale takie bezproblemowe
interpretacyjnie) scherzo i dobrą, skontrastowaną część I.
O mazurkach napisałam sobie, że gra jak preludia, ale nie bardzo pamiętam teraz
co autor miał na myśli Zdecydowanie lepiej wypadły jej kujawiaczki niż oberek.
Polonez - więcej blasku! (chciałam krzyknąć). Intermezzo (ja tak nazywam część
po oktawach w lewej, tę spokojną) trochę nieuważnie zagrane - po jej largo z
Sonaty spodziewałam się tutaj więcej. Sprawiła mi zawód tym polonezem.

Informacja dla Panów - pianistka miała na sobie różową suknię i diamentowe
pantofelki Jest jak landrynka w pudrze, śliczna

Tutaj znowu była przerwa, więc i ja przerywam )

[a000000]

Coś długa ta przerwa.

Colleen Lee i Levkovich

[schaetzchen]

teraz na scenie zawitał Steinway.

Ka Ling Colleen Lee
Jednak dobrze pamiętałam, że to ona mi się podobała! Zachwyciła mnie dzisiaj!
Grała pięknym, okrągłym, ciepłym dźwiękiem, cała była muzyką, zamyśleniem, poezją...
Genialny Polonez Fantazja. Cudowna, zachwycająca improwizacja.
Mazurki grała te same co poprzedniczka - i były zupełnie czarodziejskie. Gorzej
wypadł D-dur, ale wynagrodziła mi to ostatnim, absolutnie doskonałym. Te łamane
kwinty pod koniec!!!!!!!
Sonata - też h-moll. Niestety, pani Rachel Naomi przy pani Colleen wymięka.
Jakiż tu był ładunek emocji!!!! Scherzo, zagrane piano, leggiero, i znowu ta
gnąca się fraza. Largo - zagrała wbrew prawom fizyki. Melodia w prawej ręce
grana - dźwięki były idealnie stopione, nie było słychać, że cichną,
wybrzmiewają! Ona jest hipnotyzerką! Nareszcie nie miałam poczucia, że rzeczy
typu 37 takt w III części są grane za szybko i niedotrzymane. A to rzadkość,
nawet u największych pianistów (albo ja i pani Colleen mamy tę samą skłonność do
przesady i sentymentu).
Bardziej podobało mi się też tutaj pierwsze wejście tematu w IV części - po
akordach Presto, ma non tanto temat wszedł Agitato, czyli tak jak w nutach.

Dymitr Levkovich
Pan mnie zaatakował od strony, której najmniej się spodziewałam, czyli III i IV
częścią Sonaty (b-moll).
Ten pianista (też grał na steinwayu) ma dla odmiany potężniejszy dźwięk, jasny,
błyszczący - ale nie szklisty - z dużą ilością alikwotów, taki prawie lisztowski
(można się zastanawiać, czy akurat najlepszy do Chopina). "Współczesny"
BOSKO zagrał Grave w I części Sonaty. Potem mniej mi sie podobał nie
słyszałam pauz w I temacie, które są przecież bardzo smakowite. Ale właściwie
czepiac sie mogę tylko tego I tematu, reszta świetnie.
Rewelacyjne Scherzo. Szczególik, który ZAWSZE mi umykał (ale może to moja
nieuwaga, może inni też tak grają) - rzeczy typu 51 takt - tam jest taki temat z
przednutką i wyrzucaną w górę oktawą - nad oktawą jest kropka i on to tak
zagrał, przez co ta oktawa nie należała do tematu - a to bardzo ten temat
zmieniło na korzyść Nie gubi sie przez to melodia. Tyle lat musiałam czekać
na oświecenie (nie grałam tej Sonaty)
Marsz - tym mnie kupił! Idealnie trafione tempo w częściach skrajnych. Zagrane
cudownie. Środek zaś - nie wierzyłam, że tak można grać na fortepianie. Lewa
ręka grana chyba portato, ale jakimś skrajnym pianissimem i idealnie połączone
te dźwięki były (mimo wrażenia właśnie portato, nie wiem jak to wytłumaczyć). Na
tym tle cudowna, jasno grana melodia... Przy ostatnim zaś wejściu tematu zrobił
wielkie diminuendo i z niego wyłonił się Finał - absolutnie doskonały.
Mazurki - niestety nie podobały mi się. Owszem, tak jak zagrał mógł zagrać jakiś
fragment i byłoby to "ożywcze", a tak... Zagrane jednostajnie, nieładnym
waciatym dźwiękiem i nijaką artykulacją (a pamiętając jego Tarantellę po
Mazurkach spodziewałam sie Bóg wie czego...)
Polonez też mnie rozczarował - był zagrany o włos za szybko i beztrosko.

Nie podejmuję się wskazać zwycięzcy dzisiejszego popołudnia. Mojej taniochowatej
duszy najbardziej podobała się pani Ka Ling Colleen Lee. Ale pewnie usłyszę, że
to sentymentalizm, że "forma jej się rozsypała", że nudno...

[jdrk]

schaetzchen napisała:
> Ka Ling Colleen Lee
> Jednak dobrze pamiętałam, że to ona mi się podobała! Zachwyciła mnie dzisiaj!
Sorry, ale ja mialem ZUPELNIE inne odczucia.

> Genialny Polonez Fantazja. Cudowna, zachwycająca improwizacja.
To my w radio chyba sluchalismy czego innego, bo mnie znudzila tym Polonezem.

> Mazurki grała te same co poprzedniczka - i były zupełnie czarodziejskie.
No, Mazurki to wg mnie pomylila z Walcami

Coz, chyba jednak punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia, bo mie sie ona dzis
na prawde nie spodobala


> Dymitr Levkovich
To pisalem powyzej.

Dziwne te oceny dzisiejsze - co osoba, to inaczej ocenila (np. w radio
zachwylili sie Kudo - podejrzewam, ze ta keracja sceniczna zadzialaa)

[a000000]

Wydaje mi się, że jednak największą wagę mają opinie "na żywo". Bo tylko na żywo
można odebrać całość artystycznego przekazu, włącznie z fuidami emanującymi wraz
z dźwiękami, wraz z kolorami chwili. Czary. W głośniku tego nie ma, są suche
dźwięki. Taki przekaz czarno - biały.

[jdrk]

a000000 napisała:
> Wydaje mi się, że jednak największą wagę mają opinie "na żywo". Bo tylko na żyw
> o można odebrać całość artystycznego przekazu, włącznie z fuidami emanującymi
> wra z dźwiękami, wraz z kolorami chwili. Czary. W głośniku tego nie ma, są suche
> dźwięki. Taki przekaz czarno - biały.
Oczywiscie, ze tak Ja doceniam ocene Schaetchzen (i to bardzo). Ja mialem
inne odczucia - ubozsze (zauwaz, ze ona dostrzegla wiecej, a nie mniej!), bo
wlasnie z radia. Ale, aby odroznic rytm Walca od Mazurka, to nie potrzeba
fluidow ze sceny

[a000000]

Właściwie, to dzisiaj grano i walce, i kujawiaki, i mazurki. Wszystko.
Mnie się nie podobał Lewkowicz w Grave. Grave dopio mivimento. Już pierwsze
dźwięki mnie rozczarowały brakiem ładunku emocjonalnego. Tyle, że może się
rozpłynął w eterze? Marche Funebre dla mnie zbyt wolne, owszem, piano było
słyszalne, w lewej tryle niedopasowane do całości, jedynie ostatni tryl był na
swoim miejscu. Tyle, że te tryle mają być bezemocjonalne, zimne, równiutkie, jak
werble. Ale to jest czepialstwo. Ważny jest wydźwięk ogólny, a tu zachwycona
nie jestem. Chociaż przyznam, że Finale Presto mogło zatuszowć wiele
mankamentów, było wspaniałe. Co mogę powiedzieć? Sonata nie była nudna. A to
bardzo dużo.

Ta sonata jest BOSKA.

[jdrk]

a000000 napisała:

A Ty wiesz, ktora jest godzina?

> Właściwie, to dzisiaj grano i walce, i kujawiaki, i mazurki. Wszystko.
No tak, ale Lee zagrala wszystkie jak Walczyki - takie mialem wrazenie.

> Mnie się nie podobał Lewkowicz w Grave.
Mi sie generalnie cala Sonata podobala - wlozyl w nia duzo serca, emocji, moze
nie wszystko mu wyszlo, ale czuje sie, ze chlopak jest szczery i zyje ta muzyka
Ja lubie takich pianistow. Gdyby jeszcze byl dokladniejszy. Ale moze gdyby
byl dokladniejszy, to nie poruszlaby tak innych swoja muzyka?

No i przyczepie sie do jego Poloneza As-dur - no nie byl w stylu Poloneza i nie
mial tego dostojenstwa, ktore cenie - a moze za duzo emocji w niego wlozyl?

> Ta sonata jest BOSKA.
Hihi )))

[kwarantanna18]

Dimka Lewkowicz ma jedna wielka zalete - jest tworczy. I w czytaniu tekstu, i w
jego oddawaniu. Brakuje mu mistrzowskiego opanowania srodkow, ale to pianista
typowo koncertowy, ktory wzruszy, odkryje swiaty, zaimprowizuje, zaskoczy. W
kazdym badz razie to jedyna osoba z dzisiejszego dnia, na ktorej recital
pobieglabym bez wahania. I wiem, ze bym sie nie zawiodla

trudnosc gatunkowa?

[ondine]

nie z racji bycia polka czy cos, ale nie uwazam by granie mazurkow czy poloneza
bylo wyczynem, a widze z opisow (nei mam czasu sluchac, latam jak szalona ) ze
ludzie sie mecza. kurcze dla mnie 2gi etap byl najfajniejszym ! no i swietnie
mozna sie prezentowac, roznorodnosc gatunku ale i duza forma.
nei myslcie ze to takei trudne, wg mnei trudniejsze sa np eliminacje gdzie w
kortkim czasie kaza ci od razu pojechac etiudy tudziez nawet pierwszy etap,
gdzie skaczesz z kwaitka na kwiatek. drugi etap jest piekny, recitalowy,
oddalabym takiemu jackowi mlodemu tysiaka zeby sie dal zamienic i pograc ten
fajny program
piszcie dalej, bo dzis ide na koncert, tez calkiem smakowity.

[jdrk]

ondine napisała:
> nie z racji bycia polka czy cos, ale nie uwazam by granie mazurkow czy
> poloneza bylo wyczynem, a widze z opisow ze ludzie sie mecza.
Dla Ciebie sa fajne, bo naturalne, bo slowianska krew w tobie plynie, Poloneza
tanczysz na studniowce, itd. Ale kiedys, jak swego czasu uczylem sie tancow
greckich, to mielismy duze problemy z niektorymi tancami, gdzie np. wystepowal
zmienny rytm - to zwalnial, to przyspieszal, ale konsekwentnie tak samo przez
caly utwor - piekne to bylo Mozna sie bylo tego nauczyc, trzeba sie wczuc w
tamte klimaty - ale nie bylo latwe i naturalne. Podobnie musza czuc obcokrajowcy
probujac zrozumiec nasze tance. A poza tym, jak mlodzi ludzie maja grac Mazurki,
skoro nawet Walca nie potrafia porzadnie zagrac?

[kwarantanna18]

No tak, ale kto dzisiaj na dyskotece walca tanczy, a jeszcze roznice miedzy
walcem wiedenskim a angielskim uchwycic potrafi.
A poloneza raz na studniowce tez chyba nie wystarczy zatanczyc. Cale szczescie,
ze Oginski swojego popelnil, bo za model dziatwie umuzykalnionej sluzy.

A jakby zamiast koncertu inauguracyjnego KCH wprowadzic wystep zespolu "Slask"??
Albo chociaz poloneza i mazura Moniuszki naszego niedocenionego. A najlepiej
byloby, gdyby tanczyli uczestnicy konkursu))

[jdrk]

kwarantanna18 napisała:
> No tak, ale kto dzisiaj na dyskotece walca tanczy, a jeszcze roznice miedzy
> walcem wiedenskim a angielskim uchwycic potrafi.
No wiesz! Przeciez to calkiem rozne tance, jak mozna je z soba pomylic No,
ale jak sie ich nie tanczylo...

[kwarantanna18]

jdrk napisał:


> No wiesz! Przeciez to calkiem rozne tance, jak mozna je z soba pomylic No,
> ale jak sie ich nie tanczylo...

No tak, ale jak rozroznic walca od walca?
Otoz walec jedzie, a walca sie tanczy

Nie wiem, jakos nic mi sie dzisiaj nie podoba, poza tym transmisja sie rwie, co
jest bardzo wkurzajace

[a000000]

kwarantanna18 napisała


> A jakby zamiast koncertu inauguracyjnego KCH wprowadzic wystep zespolu "Slask"?
> ?
> Albo chociaz poloneza i mazura Moniuszki naszego niedocenionego. A najlepiej
> byloby, gdyby tanczyli uczestnicy konkursu))

Ażebyś wiedziała!!! Świat dzisiejszy nie czuje ani walców ani polonezów ani
mazurków. Kiedyś, kiedyś, dawno temu, w Polskim Radio PR I, codziennie w
południe, po hejnale z Wieży Mariackiej, nadawane były półgodzinne koncerty
orkiestry Feliksa Dzierżanowskiego. Wyłącznie muzyka ludowa - mazury, oberki,
kujawiaki.....i taki słuchający dzieciak te rytmy miał we krwi ( a nie było
wówczas wszechobowiązującgo ogłupiającego hałasu "muzyki młodzieżowej"). Folklor
w niebyt odchodzi, stąd od 20 lat nie było nagrody za mazurki. Taki pianista
powinien choć raz wziąść udział w wiejskim mazurskim święcie, gdy cycate i
brzuchate baby, pod boki się wziąwszy, przytupują obok basetli...
A polonezy? Gdzie jest buta i duma sarmacka?
Pianiści to wszysko grają doskonale, perliście, każda nutka prezyzyjnie z nutek
na klawisze spada....LITERA. Tylko DUCH gdzieś uleciał niespostrzeżenie...

[kwarantanna18]

Bo my jestesmy okropni, jezeli chodzi o nasza kulture. Bylam na 52 rocznicy
powstania Slaska - odmlodzonego o odkurzonego przez Kilara - toz to REWELACJA!
(teraz profesur Stryjniak mowi o Finlandczyku

[a000000]

Finlandczyk, mówisz? Jakaś nowomowa, czy cuś?

[rumburakk1]

miało być Fińczyk Od siebie dodam tyle: Polak nie zaśpiewa bluesa z delty
Missisipi a Jankes nigdy nie zagra Poloneza tak jak czuje to Polak (no chyba że
urodzi i zakocha sie w Polsce). To samo z mazurkami. Nie znam się na muzyce jak
Wy ale słucham sobie tego konkursu i te mazurki brzmią , przepraszam, jakby
tancerz dopiero uczył się tańczyć mazura cy też wspomnianego poloneza.
Jak pisałem nie jestem fachowcem, ale jak słucham Rubinsteina to czuję swojskie
klimaty. jak słucham konkursowych to słyszę poprawnie zagrane nutki, ale
właściwie nie zostawiają na mnie zadnego wrażenia.

[ondine]

juz kiedys pisalam, jak to jest z tym czuciem i ze mozna miec poprzekrecane. bo
ze enesco mi wiruje latwiej w krwi niz chopin to mala zdrada, ale ze
hiszpanska muzyka wychodzi z biegu, to juz niewytlumaczalne dodajac jeszcze
ze rytmy arabskie i wszystkei juz niskie geograficznie w ogole jakbym miala
wyssane z mlekiem.
wiec wcale mi z taka natura do poloneza nie ejst latwo! wije sie czlowiek a tu
trzeba prostoty, kroku. ale faktem jest ze sie to pieknie gra, jesli tylko sie
przebrnie przez forme (no np w fantazji polonezie to neilatwe ha) . czysta
przyjemnosc. nie to co jakies etiudy.

[jdrk]

ondine napisała:
> ze enesco mi wiruje latwiej w krwi niz chopin to mala zdrada, ale ze
> hiszpanska muzyka wychodzi z biegu, to juz niewytlumaczalne dodajac jeszcze
> ze rytmy arabskie i wszystkei juz niskie geograficznie w ogole jakbym miala
> wyssane z mlekiem.

No tak, mozna miec rozne niespodziewane talenty zupelnie nie zwiazane ze
srodowiskiem, w ktorym sie zyje i wychowuje Ja z kolei dobrze rozumiem
mentalnosc i filozofie chinczykow czy japonczykow - i tez nie wiem skad to mam

A propos - nie wiem, czy pamietacie co powiedzial taki mlody chinczyk (szkoda,
ze nie ma go w II etapie) Peng Cheng He: ze on rozumie, ze Chopin z koniecznosci
mieszkal daleko od swojego kraju i ze ciagle o nim myslal i za nim tesknil - i
taka postawa podoba sie i imponuje chinczykom i dlatego oni tak dobrze go
rozumieja

Powinien dodac (bo Polacy o tym nie wiedza), ze znaczna czesc poezji chinskiej
wlasnie temu jest poswiecona, tesknocie za swoimi stronami rodzinnymi (wladza
wysylala na krance imperium chinskiego swoich urzednikow, aby tam strzegli
nowych podbitych krolestw, a ktorzy niezadko byli poetami, czy artystami
malarzami). Wiec oni taka tesknote tez maja we krwi Ale Polonezow i Mazurkow
niestety nie

>wiec wcale mi z taka natura do poloneza nie ejst latwo! wije sie czlowiek a tu
>trzeba prostoty, kroku. ale faktem jest ze sie to pieknie gra, jesli tylko sie
>przebrnie przez forme (no np w fantazji polonezie to neilatwe ha) . czysta
> przyjemnosc. nie to co jakies etiudy.

Hihi )) Ondine, bo Ty jestes z tych Levkovichowych, dla ktorych technika nie
jest najwazniejsza (i bardzo dobrze) Ale Etiudy tez sa piekne, niektore nawet
wybitne i niektorzy potrafili to ukazac, w I etapie zwlaszcza. Tylko
"szybkobiegacze" podniesli poprzeczke techniki palcowej (i to przez nich do I
etapu nie dostalo sie pewnie wielu wartosciowych pianistow), ale i zdegradowali
je do poziomu Etiud Czernego

[a000000]

jdrk napisał:

>
> A Ty wiesz, ktora jest godzina?

Co mi tam godzina, czy to moja wina, że czas tak szybko gna?

No i mam rozumieć, że Ty spałeś, jak Twój duch pisał post? hehehe

Don Hyek Lim

[jdrk]

Spoznilem sie na jego wystep i slyszalem tylko ostatniego Mazurka - ładny
Azerka, slyszalas go moze?

Ale nie wazne jak gral wczesniej, wazne jak zagral Sonate b-moll! Genialnie!
Mimo, ze jestem w pracy, to nie moglem oderwac sie ani na chwile od ekranu (a
wlasciwie sluchawek)! Juz pierwsze dzwieki wywolaly ciarki po plecach i
zapowiadaly to co sie wydarzy pozniej. No geniusz - bez dwoch zdan! Jeszcze nie
moge ochlonac

[a000000]

NIEEEEEEE!!!

nie słyszałam. Wyleciało mi z głowy że będzie grał. teraz dopiero się
podłączyłam. A i tak za chwilę wychodzę.

powiem słowami nieodżałowanego Koziołka Matołka:

O rozpaczy! król zawołał, to nie przyszło mi do głowy!
I by głowę swą ukarać, tłukł nią w twardy pień palmowy....

Palmy twardej na gwałt guła potrzebuje!!!! A tak się nastawiałam na tego
pianistę, zauważyłam go w pierwszym etapie. Dla mnie to pewniak finałowy.

To powiadasz, ze tak piękna sonata była? Nie dobijaj.

[jdrk]

a000000 napisała:
> To powiadasz, ze tak piękna sonata była? Nie dobijaj.
Piekna to malo powiedziane Po nim za fortepianem zasiadl Mustonen i zaczal
wlasnie od tej sonaty - az mi sie odechcialo go sluchac. I juz skonczyl ta
Sonate, a ja myslami (wlasciwie sercem) wciaz jestem przy tamtym wykonaniu.
Biedny Mustonen, moze i nawet gra niezle, ale ja nie jestem w stanie tego
zauwazyc O, zaczal Mazurki, calkiem ladnie - moze dam sie wciagnac

[a000000]

Finn jest całkiem, całkiem.

Widzisz, jesli chodzi o sonatę b-moll, to ja jestem spaskudzona wykonaniem Ivo
Pogorelića. Pierwszym akordem chwycił mnie za twarz i rzucił na podłogę. A
następne takty pozostawiły mnie na tej podłodze po dobrej woli. I nie słyszałam
tekstowych uhybień, nic się nie liczyło, gul dławił. Od tej pory już nikt na
mnie tak piorunującego wrażenia nie zrobił.
Grave był cięzkie, ponure, zapowiadające....a w doppio movimento "poszły konie
po betonie" w rytmie absolutnie nieziemskim, dechu brakło. Popis bodajże
powiedział, że poczuł się w tym momencie jak zaczadziały. Słusznie Ivo nie
dostał pierwszej nagrody, jemu się należało Grand Prix. Potrafił stworzyć
"klimat", w którym przestaje się liczyć litera tylko duch wszechobecny śpiewa...

Kilka lat po tamtym skandalu pani Hesse Bukowska w wywiadzie się przyznała, że
będąc w Belgii poszła na koncert Pogorelicha i nigdy w życiu tak pięknej
kantyleny nie słyszała. Normalnie: czarował chorobnik....

jestem bardzo ciekawa, jak opisałby tamten występ pan Dyżewski hehehehe.

[arana]

A tak chciałam go usłyszeć!!!! Niestety, nic nie wyszło z moich planów
zniknięcia po angielsku z zajęć, na których stanowiłam tylko tło, ale szefowa
wlepiała we mnie oczy – a może to tylko moje nieczyste sumienie tak mnie
mamiło. W każdym razie będę polować na powtórki. Dajcie znać, gdyby ktoś
wiedział wcześniej.

Don Hyek Lim i Mustonen

[kwarantanna18]

Czy ktos moze mi przelozyc na jabluszka, o co chodzi profesurowi Stryjniakowi z
tym opoznionym dzwiekiem.
A co to za zwierze Finczyk???

[jdrk]

kwarantanna18 napisała:
> Czy ktos moze mi przelozyc na jabluszka, o co chodzi profesurowi Stryjniakowi z
> tym opoznionym dzwiekiem.
Facet w ogole nie ma daru tlumaczenia i gada jakims zargonem akademickim - nie
chcialbym byc jego studentem.

> A co to za zwierze Finczyk???
I to mowi Pan profesor! Hihi

Konkurs w Sali Kameralnej

[arana]

Słyszeliście informację, że można tanio (10 zł.)i przy dobrych głosnikach na
telebimie posłuchać Konkursu?
Czyli w niedzielę jakś tam sznsa jest.

[kwarantanna18]

Telebim to w ogole powinien stac przed Palacem Kultury przez te trzy tygodnie

[jdrk]

arana napisała:
> Słyszeliście informację, że można tanio (10 zł.)i przy dobrych głosnikach na
> telebimie posłuchać Konkursu?
> Czyli w niedzielę jakś tam sznsa jest.
No, wlasnie przed chwila tez sie o tym dowiedzialem z Wyborczej. Telebim jest w
sali Kameralnej FN. W takim razie w niedziele sie wybieram na Rafala

[arana]

Ja też, ale zacznę od polowania na wejściówki, a może?

Nezu Rieko

[a000000]

Zaczęło się całkiem nieźle. Mazurki nie bujały tylko podskakiwały. Sonata
interesująca, nad wyraz, żyła, opowiadała. No i nastąpił czas na część czwartą.
Pianistka z furią zaatakowała materiał dźwiękowy. Pomyślałam: czemu nie? Ale.
Zaczął się polonez, a furia nie ustąpiła (może ta japonka to karateka??) Andante
spianato wybrzmiało jakoś i zwalił się ciężki, bez lekkości i elegancji Wielki
Polonez. Tak, jakby konie poniosły. Według mnie, polonez to pycha i duma
sarmacka, jednocześnie elegancja połączona z pogardą dla profanum.
Ciekawam opinii innych.

No i uważam, że japońskie fortepiany źle brzmią w Chopinie. Żeby nie rzec:
krzykliwie i prostacko.

Druga japonka była lepsza. Oczywiście jest to moja całkowicie subiektywna opinia.

[arana]

Azerko, w Wielkim Polonezie niesłychanie ważne są dla mnie dwie rzeczy.
Po pierwsze - cudowny kontrast między Adante Spianato a samym Polonezem;
pisałam już kiedyś, że zawsze mi wtedy serce zamiera, tzn. powinno zamierać,
gdy jest dobrze zagrany. Tym razem nic mi nie zamarło, nawet nie miało ochoty.

A teraz druga sprawa – piszesz o niej „pycha i duma sarmacka” Ja to
nazywam „sława i chwała pierwszej Rzplitej”. Nie znalazłam tego jeszcze w
Konkursie, no ale nie słyszałam wszystkich Polonezów. Czy ktoś zagrał już, jak
należy?

[a000000]

O tak! Sława i Chwała Rzeczypospolitej Obojga Narodów i Koronie. Dokładnie.

Jak należy to zagrał Zimerman 30 lat temu i Yundi Lee 5 lat temu. Tak po
bożemu. Wszystko było na swoim miejscu i w należytych proporcjach. Aż dusza
rosła. No i ta bezczelna sarmacka pycha z ócz wyzierała hehehehe.

[jdrk]

arana napisała:
> Czy ktoś zagrał już, jak należy?
Jeszcze nie (nie wiem jak Dong Hyek i Mustonen podolali, ale cos slyszalem ze
nie bardzo)

A wlasnie sprawdzilem, kto jeszcze podjal to wyzwanie:
- Yuma Osaki, Japonia - to jeszcze dzis
- Yeol-Eum Son, delikatna koreanka
- Krzysztof Trzaskowski, Polska
- Nobuyuki Tsuji, Japonia (moze byc ciekawie)
- Ingolf Wunder (no, no, no)
- Soo-Jung Ann, Korea Pd.
- Nicolas Bringuier, Francja

Drogi Sherlocku!

[arana]

Skąd masz takie wiadomości? Mam na myśli program poszczególnych artystów.
Podziel się adresem.
Na panią Osaki nie zdążyłam, ale gdybym znała program, postarałabym się, aby
usłyszeć Wielkiego Poloneza, bo to mój ulubiony.

[schaetzchen]

Dr Watson w imieniu Sherlocka:
w necie tego chyba nigdzie nie ma, jest w książce konkursowej - do kupienia w
FN. Jeśli masz ochotę, podaj mi na priv swój adres, wyślę Ci.

[arana]

Wysyłam list pocztą pneumatyczną.

[jdrk]

schaetzchen napisała:
> Dr Watson w imieniu Sherlocka:
Dziekuje Ci Watsonie

[kwarantanna18]

A czy ktos nie moglby sie poswiecic i zeskanowac program i wrzucic na jakis
serwer w necie. Juz upominalam sie u tv, na stronie konkursu tez nie ma, a nikt
mi nie przysle, bo za daleko;-(((

[schaetzchen]

Aż taka poświętliwa nie jestem (bo nie mam skanera), ale mogę sukcesywnie
wpisywać tutaj listę utworów. Tylko czy to nie będzie zaśmiecanie forum?
Czekam na opinie.

[kwarantanna18]

Dla mnie nie, ale demokracja obliguje))
Nie rozumiem, dlaczego nie ma programu ani zyciorysow na stronie KCH. Na stronie
TV w I etapie byly tylko zyciorysy ekipy polskiej, a teraz uczestnikow II
etapu.A prawde mowiac najbardziej intryguja mnie ci wielcy nieznani, ktorzy
przpadli w eliminacjach

[maro76]

kwarantanna18 napisała:

> Dla mnie nie, ale demokracja obliguje))
> Nie rozumiem, dlaczego nie ma programu ani zyciorysow na stronie KCH. Na
stroni
> e
> TV w I etapie byly tylko zyciorysy ekipy polskiej, a teraz uczestnikow II
> etapu.A prawde mowiac najbardziej intryguja mnie ci wielcy nieznani, ktorzy
> przpadli w eliminacjach

Kwarantanno, poszperaj na tej stronie konkursu, są tam mini życiorysy.
W zakładce "serwis prasowy" i dalej "informacje prasowe"

[maro76]

schaetzchen napisała:

> Aż taka poświętliwa nie jestem (bo nie mam skanera), ale mogę sukcesywnie
> wpisywać tutaj listę utworów. Tylko czy to nie będzie zaśmiecanie forum?
> Czekam na opinie.

Schaetz, a nie masz cyfraka?
Bo mam taki patent przećwiczony z innych forów,ze robię zdjęcie w dobrej
rozdzielczości i wklejam do jakiegos darmowego programu, np. www.imageshack.us
Jak druk nie jest zbyt mały i się światło jakoś wrednie nie załamie to powinno
być ok.

[schaetzchen]

No jasne!!! Zaraz zacznę eksperymenty!

[schaetzchen]

Poddaję się (( Spróbuję jeszcze jutro, w dziennym świetle. Póki co tylko
zapowiedź co czeka nas jutro rano:

63. Gracjan Szymczak - steinway
Mazurki op. 59
Polonez As-dur
Sonata h-moll

66. Krzysztof Trzaskowski - yamaha
Mazurki op.17
Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur
Sonata b-moll

67. Nobuyuki Tsujii - steinway
Mazurki op.24
Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur
Sonata h-moll

72. Sławomir Wilk - steinway
Mazurki op. 59
Polonez As-dur
Sonata h-moll

Podaję w wersji skróconej, bez tonacji Mazurków, bez opusów reszty, ale myślę,
że wiadomo o co chodzi?

[schaetzchen]

Acha, te mało elegancko wyglądające numery to po to, że Dwójka organizuje jakiś
plebiscyt na ulubieńca publiczności i ten numer trzeba gdzieś tam smsem wysłać.
Więc na wszelki wypadek podaję.

[maro76]

to jeszcze małe pytanko
czy ktoś zagra mazurki z op.50??

Mazurki op.50

[schaetzchen]

Piotr Banasik
i parę osób, które nie przeszły.

[kwarantanna18]

A ktora sonate bedzie gral Rafal Blechacz? A ktora mial grac Drzewiecki? I
Chinczycy?

Serwis prasowy

[kwarantanna18]

Tak, wiem, ze sa zyciorysy, le zreflektowali sie dopiero po kilku dniach i z
trzech bodaj pierwszych nie ma nic

[jdrk]

Dziekuje Watsonie Sherlock uzupelni reszte:

74. Ingolf Wunder
Mazurki op.59
Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur
Sonata h-moll op.58

75. Takashi Yamamoto
Mazurki op.59
Polonez As-dur
Sonata b-moll op.35

78. Andrey Yaroshinsky
Mazurki op.30
Polonez fis-moll
Sonata b-moll

2. Soo-Jung Ann
Mazurki op.30
Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur
Sonata h-moll

3. Piotr Banasik
Mazurki op.50
Polonez As-dur
Sonata h-moll

5. Rafal Blechacz
Mazurki op.56
Polonez As-dur
Sonata h-moll

6. Nocolas Bringuier
Mazurki op.59
Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur
Sonata h-moll

8. Chio-Ying Chang
Mazurki op.50
Polonez As-dur
Sonata h-moll

13. Alexej Gorlatch
Mazurki op.33
Polonez As-dur
Sonata b-moll

I to chyba wszyscy w tym etapie

[jdrk]

Przepraszam za maly blad:

> 8. Chio-Ying Chang
> Mazurki op.30
> Polonez As-dur
> Sonata h-moll

Merci, merci, merci...

[kwarantanna18]

Beaucoup!!!

[jdrk]

S'il vous plait

[jdrk]

Ale chyba powinienem odpowiedziec: de rien ?

[maro76]

jdrk napisał:

> Ale chyba powinienem odpowiedziec: de rien ?

albo il n'y a pas de quoi

[kwarantanna18]

O, nie...
Je vous en prie, ce fut un plaisir...

[jdrk]

kwarantanna18 napisała:
> Je vous en prie, ce fut un plaisir...

Czyli? "Cala przyjemnosc po mojej stronie"?
Uczylem sie francuskiego, ale chyba z 10 lat temu i juz nic nie pamietam

[kwarantanna18]

Dokladnie (prawie) tak

Komentarze?

[jdrk]

Niewiele dzis komentarzy. Wiem, ze wiekszosc polegla na Mazurkach i Polonezach,
ale moze jednak ktos sie wam spodobal?

W kometarzach radiowych pochwalili troszke Miku Omine, troche Yuma Osaki (no w
tym kawalku, ktory puscili spodobala mi sie), troche Takashi Sato, najbardziej
chyba Shohei Sekimoto (ale zdania tez byly podzielone). Reszta w ogole slabo.

A ja sie utwierdzilem w tym, ze Dong Hyek Lim Sonate b-moll wykonal bosko
Nawet ten chwalony "Marche funebre" w wykonaniu Sekimoto nie byl tak przejmujacy
jak u Dong Hyeka. Ale mimo tego nie wiadomo, czy koreanczyka jeszcze zobaczymy,
bo Polonez, a zwlaszcza Mazurki mu nie wyszly

[a000000]

Sekimoto był dobry. Marsz zagrał pięknym piano legato w lewej. Szkoda, że na Kawaiu.
A tak wogóle, to o czym tu mówić na paryskim bruku???? Ogólnie w miarę
poprawnie, ale ....to mało. Wolę mniej poprawnie, ale porywająco. Toż to jest
kwiat pianistyki światowej.

[jdrk]

a000000 napisała:
> Wolę mniej poprawnie, ale porywająco. Toż to jest
> kwiat pianistyki światowej.

Własnie! Ale gdyby nie te glupie Mazurki i Polonezy, to "kwiat pianistyki"
pokazalby co potrafi!

A ja czekam (jutro o 17:50) na mojego pupila w II etapie, Takashi Yamamoto. Nie
wiem jak mu wyjda Mazurki, ale na pewno bedzie porywajacy

[a000000]

hehehe mazurki nie takie głupie. To są takie miny przeciw-piechotne, pułapki na
zadufanych. Zdaje się - miniatura, byle co, łatwizna. A tu BUUUUM!

[jdrk]

a000000 napisała:
> hehehe mazurki nie takie głupie. To są takie miny przeciw-piechotne, pułapki na
> zadufanych. Zdaje się - miniatura, byle co, łatwizna. A tu BUUUUM!

Hihi, fajne porownanie A mi czesto chcialo sie smiac z wykonan Polonezow. Bo
albo traktuja go niepowaznie i wychodzi lekko i skocznie (tak najczesciej), albo
z kolei zbyt monotonnie i nudno, albo niektorzy wiedza, ze powinien byc dostojny
i patetyczny, i nawet zaczynaja dobrze, z powaga. Ale z uplywem czasu chca coraz
bardziej patetycznie i uderzaja mocniej i mocniej, az nagle widzimy, ze Polonez
zrobil sie nie wiadomo jak skoczny, a dostojenstwo pryslo - tak wlasnie zapedzil
sie dzis w kozi rog Takashi Sato

Gracjan

[kwarantanna18]

Dziecko, przestan sie trzasc przy tej klawiaturze. Lubimy cie i zdolna bestia
jestes, nie boj sie...
Och, rozbolal mnie zoladek z udzielonego strachu

Krzysztof

[a000000]

Takie konkursy to rozdwojenie jażni. Z jednej strony pianista musi być,
muzykalny uduchowiony, czujący, delikatny....a z drugiej strony musi mieć
kamienną psychikę, żelazne nerwy aby znieść obciążenia występów publicznych.
Zwłaszcza konkursowych.
Schiza.

Właśnie zaczął Trzaskowski. Chyba się boi, gubi się. Jakże mi żal tych młodych
ludzi. Praca tytana, talent nieprzeciętny, a tu trema go zjada.
Ale na scenie nie ma zmiłuj. Pianista koncertujący MUSI się odciąć od świata i
pozostać sam na sam z muzyką. Kto tego nie potrafi, źle skończy. Znam jednego,
który nawet psychicznie się załamał.
Okropne to co powiem, ale wolałabym słuchać teraz Żółtego Niemca niż naszego
pianistę.
I nie skomentuję sonaty, w życiu.

mam pomysła

[a000000]

A jakie byłoby Wasze zdanie na temat przeciwdziałania paraliżującej tremie przy
pomocy medycznych sztuczek? Jest taki nowoczesny system poprawiania zdolności
skupiania się na problemie, biofitback. Zakłada się na głowę elektrody i myślami
(czyli bioprądami) steruje się obrazem komputera. Oczywiście to jest
wytłumaczenie dla "widza", bo rzecz polega na obserwacji bioprądów i większa
amplituda tego który odpowiada za np skupienie uwagi jest nagradzana pożądanym
skutkiem na ekranie: np myślami należy powrócić rozlaną powodziowo rzekę do
koryta, lub przeprowadzić coś nad urwiskiem....stopień trudności jest zależny od
wytrenowania umysłu. Podobno rewelacyjne efekty.
O ileż więcej mielibyśmy wspaniałych przeżyć muzycznych, gdyby nie ta parszywa
trema.

[jdrk]

a000000 napisała:
> A jakie byłoby Wasze zdanie na temat przeciwdziałania paraliżującej tremie
> przy pomocy medycznych sztuczek?
[...]
> Podobno rewelacyjne efekty.

Ale czy takie "wycwiczenie" umyslu ukladaniem obrazkow ma jakiekolwiek
przelozenie na emocje odczuwane w "swiecie rzeczywistym" - smiem watpic. No
chyba, ze artysta bedzie na scene wychodzil z elektrodami przyczepionymi do
skroni (aha - no gdzies musialby stac ekranik, zeby wiedzial jak sterowac
emocjami), hihi

> O ileż więcej mielibyśmy wspaniałych przeżyć muzycznych, gdyby nie ta parszywa
> trema.

Trema jest, byla i bedzie Wykorzystana pozytywnie (lekka andrenalina) pozwala
artyscie wzniesc sie na wyzyny

[a000000]

Nie, to uczy koncentracji. Rozumiesz? Mózg trenuje. Potem mózg sam sobie radzi w
sytuacjach stresowych, bo ma zapamiętane mechanizmy.
Jak widzę pianistów dalekowschodnich, spokojnych, pewnych siebie, to odnoszę
wrażenie, że są po treningu.

[jdrk]

a000000 napisała:
> Nie, to uczy koncentracji. Rozumiesz? Mózg trenuje. Potem mózg sam sobie radzi
> w sytuacjach stresowych, bo ma zapamiętane mechanizmy.

Ale tu nie chodzi tylko o koncentracje. Wiem to dobrze na swoim przykladzie. Ja
potrafie skoncentrowac sie na jakims zajeciu bez problemu - kiedys w akademiku,
teraz w pracy, czy gdziekolwiek indziej, potrafie skupic sie i odciac od swiata.
Ale jesli publicznie prowadze jakies szkolenie, czy prezentuje, to sama
umijetnosc koncetracji nie wystarcza. Bo stres jest zupelnie czyms innym i
trzeba umiec sie z nim oswoic i umiec go wykorzystac do wlasnych celow. I jak
juz sie go opanuje, to dopiero wtedy mozna starac sie koncentrowac

> Jak widzę pianistów dalekowschodnich, spokojnych, pewnych siebie, to odnoszę
> wrażenie, że są po treningu.

U nich jest taka prosta metoda, sprawdzona juz ponad 2 tys lat temu, nazywa sie
medytacja

[maro76]

nie ma zmiłuj, opanowywanie tremy musi być ćwiczone tak samo jak utwory
Horowitz chyba powiedział,że o tym stołeczku przy fortepianie,że to "miejsce
największej samotności na świecie", czy jakoś tak
można to chyba dwojako rozumieć
negatywnie - artysta sam jak palec, a wokół tłum stawiający wysoko poprzeczkę
i choć generalnie życzliwy to jednak z trudnością tolerujący wpadki
pozytywnie - artysta sam jak palec, ale świadomie i w sposób kontrolowany
oddzielony od rozpraszającej rzeczywistości, sam na sam z dziełem

[a000000]

myślę, że chodzi o wydźwięk pozytywny - artysta i jego muzyka, i nic się innego
nie liczy, wszystko co nie jest dźwiękiem przepada w otchłani. Zauważyłam, że ci
wielcy, którzy potrafią zaczarować, po skończeniu utworu, jakby się z transu
budzili.

[jdrk]

maro76 napisał:
> artysta sam jak palec, ale świadomie i w sposób kontrolowany
> oddzielony od rozpraszającej rzeczywistości, sam na sam z dziełem

Ladnie powiedziane Granie dla siebie, dla dziela, dla kompozytora - to jest
ideal Artysty. A nie wystepy "pod publiczke" - tego nie lubie.

[a000000]

Boże, grał niewidomy. I to 17 - latek. Tylko podziwiać, i gratulować.

Nobuyuki Tsujii

[jdrk]

a000000 napisała:
> Boże, grał niewidomy. I to 17 - latek. Tylko podziwiać, i gratulować.

Ale jak gral! Az sie wzruszylem jak juz skonczyl i publicznosc bila mu brawa (5
razy wychodzil sie poklonic). Co on musi teraz czuc! Wlasnie dla takich chwil
warto sie poswiecac i tyle lat cwiczyc

[kwarantanna18]

Tak, to nazywa sie medytacja.
A wracajac do Tsujii - do jakiego stopnia w jego grze punkt ciezkosci
przesuniety jest na slyszenie (zanim ona sie pojawi) kazdej najdrobniejszej
nuty. Wszystko u niego odgrywa sie w wyobrazni, bo jak patrzy sie na jego
aparat, wydaje sie niemozliwe, ze tak jednolita (na zewnatrz) artykulacja jest
zdolny polaczyc legato, czy chocby konsekwentnie, trzy nuty.

A przeciez ta nieruchoma reka, chocby ja korcilo, nie ma prawa drgnac.
Wiec wszystko odbywa sie wewnatrz, a on naciska tylko na odpowiednie klapki
(czytaj klawisze), i to jeszcze w sam ich srodeczek.
Potwierdza sie Michalowski i jego olowek

Wspanialy pianista, grajacy z ogromna prostota, a jednoczesnie porywajaco. Choc
w II etapie wydawal mi sie nieco asekuracyjny.

Poza tym Tsujii ma przepiekny swietlisty dzwiek (tak przynajmniej radio dyktuje)
i nieskazitelna muzyczna dykcje.

[jdrk]

a000000 napisała:
> Właśnie zaczął Trzaskowski. Chyba się boi, gubi się. Jakże mi żal tych młodych
> ludzi. Praca tytana, talent nieprzeciętny, a tu trema go zjada.

A wiesz, jak już serio podejrzewałem, że zaraz wstanie i zakończy tą Sonatę
Ale jakoś opanował nerwy (co nie znaczy, że Sonatę).

> Ale na scenie nie ma zmiłuj. Pianista koncertujący MUSI się odciąć od świata i
> pozostać sam na sam z muzyką. Kto tego nie potrafi, źle skończy. Znam jednego,
> który nawet psychicznie się załamał.

Chłopak dopiero w tym roku pisze maturę, więc może będzie z niego koncertujący
pianista - bo ma na to zadatki. A ja go widzę w Mazurkach - i zaraz się okaże,
czy ma je "we krwi"

[jdrk]

kwarantanna18 napisała:
> Dziecko, przestan sie trzasc przy tej klawiaturze. Lubimy cie i zdolna bestia
> jestes, nie boj sie...

Co do Gracjana, to od początku nie słyszałem, ale w Mazurkach powiało polskością

[kwarantanna18]

Nie do konca sie zgodze. Do konkursu trzeba sie przygotowywac w specyficzny
sposob. Nie wystarczy grac, gdy sie jest w formie. Nalezy utrzymac specyficzna
rownowage pomiedzy szarymi komorkami a trzesacym sie cialem.
Czyli: kazda nute nalezy miec wyryta w glowie , zeby mozna bylo sobie wyobrazic
bez instrumentu KAZDY dzwiek i KAZDY ruch palca (bo najczesciej pamiec wysiada).
Nalezy zaczac grac wolniej niz zwykle i dociskajac kazdy klawisz do dna, zeby
rece sie uspokoily. No i miec punkty odniesienia dosc gesto. Jak cos umknie, to
do przodu
I na tym sie skupic. Najwazniejsze, zeby grac od poczatku do konca w miare bez
przeszkod. To jest podstawa.
A wszystko bierze sie z tego, ze na estradzie przy tremie ma sie zupelnie inne
poczucie czasu i stawia sie sobie caly szereg glupich pytan w stylu jaka nuta
ktorym palcem, na ktore nie znajduje sie natychmiastowej odpowiedzi. Jezeli
dojdzie do tego "co ludzie o mnie powiedza", to juz jest koszmar. A jezeli
zacznie sie siebie krytykowac po pierwszym omsknieciu palca, to juz katastrofa.

I wydaje sie, ze tego nasi nie maja. tej prostej wiedzy. To nieprawda, ze
wystarczy ograc program. Jezeli przed ciocia czy na malo znaczacym koncercie
zagrasz sonate 25 razy bez obciazen, to i tak niewiele sie na tym nauczysz, bo
nie nauczysz sie grac z obciazeniem.

[maro76]

no właśnie, chyba Dyżewski obarczył ubóstwo polskiego zycia koncertowego
winą za słabą odporność psychiczną naszych pianistów
częste występy przed publicznością (nie musi być zaraz Filharmonia)są korzystne
w kontekście radzenia sobie z tremą, poza tym pozwalają dopracować utwór

[ondine]

maja te zgrupowania, polskie konkursy, a na nic sie nie zdalo- bo to samemu
trzeba ze soba popracowac, zen, a profesor na odstawke. duzo cwiczenia
wyobrazni i wytrzymalosci psychicznej, granie w calosci calego programu
lentissimo maksimissimo szczegolow i napiecia. obkumany kazdy ruch, oddech,
czynnosci fizyczne. gdy ruchy sa pewne, cialo sie wyuczy, i pokona rozklekotany
leb.
ja mam czesto ochote nawiac juz przed wejsciem na scene, ale za bardzo lubie te
bajery z oklaskami i potem juz samo granie, wiec nei zwiewam. czasem gra mi sie
duper, czasem do bani (zazwyczaj na malo znaczacych koncertach)-na wazne
imprezy zawsze sie skupiam. teraz sobie poza tym dowiodlam ze umiem zagrac bez
wtopy, moglam kontrolowac kazda nute na tych niechlubnych eliminacjach, nie
panikowalam, czulam sie jak w domu. po prostu palce byly pewniejsze niz
kiedykolwiek. efekt tzw dupogodzin ale z i intensywnym mysleniem. duzo ludzi
gra za duzo i za glupio. nie powinno sie cwiczyc wiecej niz 6 godzin dziennie,
bo powyzej tej normy mozg sie lasuje i zaczynamy cwiczyc "do tylu". niestety
polacy lubia cwiczyc bardzo duzo i bardzo glupio (zreszta belgowie podobnie-
azjaci robia to przynajmniej ilosciowo ale tez JAKOSCIOWO; dlatego tez
najgorszy niemuzykalny japonski mitsubischi gra bez wtopy.

no i jeszcze - musi byc wizja opracowana na maksa intelektualna , forma,
zadnych tam przypadkow, inwencja sie rodzi na wiedzy , jesli zas nei ma wiedzy,
pojawia sie na scenie jedyne co wtedy w nas siedzi-strach.

a co do samego stresu- taaa, na dzien przed trzese sie, umieram i choruje. rece
mi za to na scenie raczej nei drza, trzeba kontrolowac oddech jak spiewqacy i
pic duzo wody zimnej niegazowanej, uspakaja trzewia i ten dygot.

literowka-duper mialo byc super:)

[ondine]

[kwarantanna18]

Przypomnialas mi jak kiedys uczylam sie Arietty z sonaty op.111 i wymyslilam
sobie torture w postaci grania jej codziennie na izust z metronomem w tempie
zdychajacego zolwia dwa razy pod rzad. Trwalo to trzy miesiace, ale pozniej byla
taka latwa

[korelli]

Bez Stasia Drzewieckiego cały ten etap jest jak weselne przyjecie bez tortu.
Może komus to opdpowiada, ale dla mnie jest wyłacznie żenujace. To po prostu
policzek dla tych, którzy znają sie co nieco na muzyce i potrafia docenic
fenomenalny talent. A jeśli ktoś ma wątpliwosci co do powyższego niech sobie
kupi płytę Stasia z etiudami op. 10 i koncertem e-moll. Tam znajdzie
potwierdzenie dla mych słów.
Pamietam jak jeden z wielkich jurorow tego konkursu próbowal zagrać koncert e-
moll Chopina w 1958 r lub w 1959 r. tuz po serii recitali w Towarzystwie im.
Chopina i w Filharmonii. Uważałem go wówczas za dobrze zapowiadajacego się
pianistę. Ale ten koncert to była tortura dla ucha kogoś posiadającego nawet
przecietny słuch muzyczny. Juror nie zagrał prawie jednego taktu bez błedu, bez
przerwy gubił rytm i cos grał, a orkiestra swoje, by po opuszczenu kilku
taktów wskoczyć znow na chwile w rytm. I tak do końca. Powinien był podziękowac
publicznosci za przybycie i zejć z estrady po pierwszych wpadkach, ale on nas
męczył przez całe 30 minut. Nie wyjawię jego nazwiska, gdyż do końca nie wiem,
jak głosował, choc przypuszczam, ze był przeciw dopuszczeniu Stasia. Po tym
koncercie ów juror zniknał z estrad na zawsze. I słusznie. Przynajmnniej umiał
wyciagnąć wnioski ze swej gry.
Jeśli pomyślę, że takie muzyczne ciepłe kluski ferują wyroki w sprawie
genialnego pianisty, który najtrudniejsze miejsca koncertu e-moll i siedemnastu
innych koncertów fortepianowych, które ma w repertuarze, bierze z niesamowitą
łatwością, nigdy sie nie zawaha, cudownie moduluje dźwiek, trzyma sie rytmu jak
zegarek i nigdy nie pozwoli tremie, by nim zawładnęła, moge tylko pokiwać
głową. Bo szkoda słów.

[kwarantanna18]

Drogi korelli
Specyfika kazdego konkursu jest to, ze ocenia sie nie zyciorys kandydata, nie
jakosc plyt jakie nagral i nie jakosc recenzji, jakie zamiescil NY Tims, a
ocenia sie pianiste TU I TERAZ grajacego? Anonimowego niemal, bo nawet jezeli
polowa jury zna go na wylot, to druga polowa nie.
Zgoda, jest pewne, ze w II etapie Stanislaw Drzewiecki gralby pewniej niz
niejeden (niejedna) z uczestnikow. Pewniej, ale czy lepiej - nie wiem. Pierwszy
etap nie powa jakos nikogo na kolana, nie bylo zamieszek pod FN, nie bylo
telefonow oburzonych sluchaczy do radia i TV z pretensjami. Jury jest cale i
zdrowe, nikt nikomu o ile wiem nie grozil gilotyna.

Na tle produkcji, jakie slyszelismy w I etapie, wystep Stanislawa Drzewieckiego
nie wzbil sie na wyzyny niezapomnianego. Latwiej wspomni sie Lewkowicza, czy
nieslusznie odrzuconych Chinczykow, Ingolfa Wundera czy nawet Jacka Kortusa nie
Stanislawa D.

W takich przypadkach jury rzadko jest zlosliwe. Nie sadze, zeby w jego decyzji
byla zla wola. Gdyby SD nazywal sie Xiao Xun Li albo Yusuki Kawamoto, nikt by na
niego nie zwrocil nawet uwagi. A gdyby zwal sie Tomasz Nowak i przyjechal prosto
z Wisly-Glebca, zaczeloby sie filozofowanie - coz to za szkola! Jak tak mozna!!!
Jak mozna tak zabijac spontanicznosc w mlodym czlowieku, etc...

Na pewno sposrod grajacych w II etapie sporo jest takich, ktorzy sie tego nie
spodziewali, wiec na estradzie ma miejsce nerwowa Wielka Improwizacja, a imie
jego 32, nie 44, ale nie mozna powiedziec, ze w tym konkretnym przypadku decyzja
dwudziestoosobowego jury jest spiskiem przeciw...

Je rozumiem, ze to co wiesz o SD wplywa na Twoja opinie, ale wierz mi, jak
poczytasz zyciorysy niektorych odrzuconych juz w eliminacjach, nie odbiegaja one
wiele od zyciorysu naszego Wunderkinda. Najprawdziwszego w swiecie zreszta.

Bardzo pieknie i z niejakim zazenowaniem ujal to Jan Popis. Podkreslil, ze po
raz pierwszy Stanislaw Drzewiecki (robiacy zreszta kariere "kanalem
rownoleglym") z grania na koncercie, gdzie jedynym jego zadaniem bylo
potwierdzic poprzedzajaca go fame jest postawiony w sytuacji bezposredniego
konkurowania z innymi, inaczej wyksztalconymi i inaczej uksztaltowanymi
pianistami. I w tym kontekscie wypadl szaro.

[rumburakk1]

romantyczna wizja talentu kawalera Stasia zaczyna mnie już trochę irytować.
Przepraszam, ale ja w nim nie widzę dosłownie nic z rzeczonego Wunderkinga -
raczej młodzieńca który gdzieś po drodze się mocno pogubił. Myślę że ta lekcja
będzie dla niego zbawienna.

[dwakretki]

dla niego, jak dla niego...
ciekawe, czy rodzina przestanie go "szlifować"
jego gra nie jest szczera
i te wszystkie machania łapkami, ta "gestykulacja" dla publiczności w
stylu "uwaga!, kończę"
dobrze, że nie przeszedł

pytanie za pięć groszy

[a000000]

dokąd się spieszył Austriak w Polonezie?

[rumburakk1]

Spieszyć sie Polonezem to rzecz wielce niebezpieczna. Zwłaszcza po polskich
drogach.
W poprzednim poście popełniłem freudowską pomyłkę . Winno być Wunderkinda a ni
kinga. Ot tak coś mnie naszło na wspominki o Poniatowskim. A właściwie to jak to
jest z tym chłopakiem? jakim trafem urodził się w Moskwie? Ma ojca Rosjanina czy
matkę?

[a000000]

Jeśli pytasz o Stanisława Drzewieckiego, to jest synem Tatiany Szebanowej
(Rosja)- II miejsce na Konkursie Chopinowskim w 1980 roku. Ojciec - Marek
Drzewiecki - pianista.

[jdrk]

a000000 napisała:
> dokąd się spieszył Austriak w Polonezie?

Na najblizszy samolot do Zurichu? No dobra, bez zartow. Ale caly jego wystep
byl jakis nerwowy - nie wiem skad to mu sie wzielo. Po Austriaku sie tego nie
spodziewalem

[kwarantanna18]

Nerwowy, moze i tak, ale tak elektryzujacego finalu w sonacie i wygranych
firanek w tym najradosniejszym polonezie jeszcze nie slyszalam. Fenomenalny
muzyk i fenomenalny pianista. Poloneza moze sie i uczyl od ogloszenia wynikow,
bo sie nie spodziewal, jak wiekszosc.

A co do SD Plyty z etiudami chopina nie znam, za to znam te z Lisztem i uwazam,
ze jest swietna.
Ale dajmy mu juz swiety spokoj, przed nami ostatni zakret i meandry prostej.

A, ojciec ma na imie Jaroslaw

[jdrk]

kwarantanna18 napisała:
> Nerwowy, moze i tak, ale tak elektryzujacego finalu w sonacie i wygranych
> firanek w tym najradosniejszym polonezie jeszcze nie slyszalam. Fenomenalny
> muzyk i fenomenalny pianista. Poloneza moze sie i uczyl od ogloszenia wynikow,
> bo sie nie spodziewal, jak wiekszosc.

No, ja sobie troche zartuje - mam taki humor po Yamamoto A tak na serio, to
rzeczywiscie juz w Scherzo byl troche spokojniejszy, bardziej skupiony i
dynamiczny. Largo pieknie zagrane bylo wlasnie zapowiedzia niesamowitego Finale
- dynamiczne, az z fotela podrywalo (tak sobie zapisalem w notatkach)

Aha - bylem dzis w Kameralnej ogladac wystepy na telebimie - polecam! Obraz jak
w kinie i bardzo dobry dzwiek. Atmosfera prawie jak na sali Koncertowej

Niedzielny koncert

[arana]

Jdrk:
Aha - bylem dzis w Kameralnej ogladac wystepy na telebimie - polecam! Obraz jak
> w kinie i bardzo dobry dzwiek. Atmosfera prawie jak na sali Koncertowej

W której kasie kupuje się bilet? Czy był tłok, tzn. czy trzeba jutro przyjść
dużo wcześniej?

[jdrk]

arana napisała:
> W której kasie kupuje się bilet? Czy był tłok, tzn. czy trzeba jutro przyjść
> dużo wcześniej?
W kasie od ul.Moniuszki (tzn. przy sali Kameralnej). Dzis bylo bardzo duzo
miejsc wolnych A kasa czynna bedzie od 9:00. To co, spotykamy sie o 9:30?

[arana]

Od razu na Moniuszki? OK, będę.

[kwarantanna18]

Przesylam Wam moje uszy, bo na pewno nie dojada)))

A co z recenzja schaetzen???

[arana]

Możesz być spokojna,zaopiekujemy się nimi.

[a000000]

kwarantanna18 napisała:
>
> A, ojciec ma na imie Jaroslaw

Zgadza się. Z Bydgoszczy. Dużo tych Drzewieckich. Kiedyś nawet był taki
profesor, Zbigniew, rektor Akademii Warszawskiej - może rodzina?

[kwarantanna18]

Nie, z tego, co wiem, nie rodzina
A Zbigniew Drzewiecki to cala epopeja polskiej pianistyki, nie tylko rektor

[korelli]

rumburakk1 napisał:

> romantyczna wizja talentu kawalera Stasia zaczyna mnie już trochę irytować.
> Przepraszam, ale ja w nim nie widzę dosłownie nic z rzeczonego Wunderkinda -
> raczej młodzieńca który gdzieś po drodze się mocno pogubił. Myślę że ta lekcja
> będzie dla niego zbawienna.
Spokojnie, ani ja ani kwarantanna nie zamierzamy nikogo irytować. Analizujemy
fenomen (zjawisko) Stasia i rózne mysli przychodza nam do głowy.Ona trzyma sie
litery prawa muzycznego, ja ducha muzyki. Mogę słuchać na okrągło płyty Stasia
z etiudami i koncertami. Tu muszesie wam przyznac, że słucham też na okrągło
Ich Troje w najnowszym hicie "Dokąd idziesz Polsko", oczywiscie bez żadnych
odniesień politycznych. Ta pieśń jest przecudna. Co za harmonia w jakże prostym
temacie. A jak wymowne słowa. I jakie fajne wideo. Palce lizac. I nie
wjeżdżajcie na mnie, że na tym forum nie mozna mówic o Ich Troje.
To sum up, polecam Ci płyte Stasia. Spróbuj jej posłuchac, a polubisz
go.Pozdrawiam.

[forresty]

Mam takie wrażenie że chłopak przy owacjach wyglądał na skrajnie wyczerpanego.
Gdyby Chopin grał tak spięty jak oni nie dożyłby chyba tych swoich trzydziestu
paru. Wiadomo - konkurs, ale trochę chyba za dużo tych nerwów i dlatego te
polonezy tak trochę pod górę wszystkie.
Podobał mi sie tem JApończyk . Tak sie wił przy tym fortepianie że myślałem że
zaraz Raya Charles'a odwinie jak mu się zapomni. Założe się że po godzinach
tłucze jazz i szlaja się po knajpkach. Bardzo pozytywna postać. W ogóle to mam
wrażenie że zmienia się trochę cały anturaż imprezy. Z dziecka pamiętam że
standard to był frak, mucha, potem chyba garnitur - mucha a teraz to Japończyk
wychodzi w rozciągnietej marynarce z krawatem prawie na wierzchu. Ledwo co go
było widać zza tej klawiatury taki mikrus z niego. Tyle że występ miał taki
sobie jak dla mnie.
Ogólnie jak napisałem - wszystkie te polonezy i mazury to tka ja jakby ktoś
kazał im tańczyć pod górkę. jakoś dziwnie to brzmi.

[korelli]

kwarantanna18 napisała:

> Drogi korelli
> Specyfika kazdego konkursu jest to, ze ocenia sie nie zyciorys kandydata, nie
> jakosc plyt jakie nagral i nie jakosc recenzji, jakie zamiescil NY Tims, a
> ocenia sie pianiste TU I TERAZ grajacego?
Droga kwarantanno, ja wiem o tym, ale jak przed chwila powiedziałem
ramurrakkowi, jakis potężny dżin wstąpił we mnie z płyty Stasia i nigdy, ale to
nigdy nie przeboleję, ze go utrącili. Powoli zaczyna do mnie docierać, że to
mogło nie mieć żadnego podtekstu, że Stas mógł zagrac ponizej swych możliwosci,
choć dalibóg nie stwierdziłem tego podczas transmisji, którą wysłuchałem od A
do Z. "Fakt" spekuluje, że na grę Drzewieckiego mógł wplynać fakt, że jego
prawie narzeczona, ktora deklarowała swa obecnosc na wszystkich jego
przesłuchaniach, z jakiegos powodu w ogóle sie nie pojawiła na owym feralnym
przesłuchaniu. Mógł z tego powodu miec problemy z koncentracją.
Miałaś racje, ze wystawienie go do konkursu jako ucznia sśredniej szkoły
muzycznej w klasie Tatiany było błędem strategicznym, ale gdybym był Tatianą,
popełniłbym zupełnie swiadomie ten sam bład. Bo któz by z czystym sercem
pozbawił tysiace fanów mozliwosci posłuchania Stasia na Konkursie?!
Natomiast skromna profesorka Jewgienija Kisina nie popełniła tego błędu, gdy
nie wystawiła go do Konkursu Czajkowskiegoi. W ten sposób oszczedziła sobie i
Jewgieniemu strasznych zgryzot i frustracji, bo wiedziała, że tez go utrącą
motywujac swą decyzję "zmanierowaniem" lub innym madrym frazesem. Bo dziś liczy
sie tylko u kogo się studiuje i jakie ten ktoś ma chody w swiecie muzycznym.
Nic wiecej. Zawsze bede ich obu miał przed oczyma, gdy ledwie widoczni za
ogromnymi fortepianami - Kisin 13-latek grajacy w wielkiej sali Konserwatorium
Moskiewskiego od razu oba koncerty Chopina z orkiestra i 13-letni Staś w
koncercie e-moll na festiwalu Eurowizji czarują słuchaczy swa bezbłedną grą.
> Zgoda, jest pewne, ze w II etapie Stanislaw Drzewiecki gralby pewniej niz
> niejeden (niejedna) z uczestnikow. Pewniej, ale czy lepiej - nie wiem.
Mam nadzieję, że tak
> Etap nie powalił jakos nikogo na kolana, nie bylo zamieszek pod FN, nie bylo
> telefonow oburzonych sluchaczy do radia i TV z pretensjami. Jury jest cale i
> zdrowe, nikt nikomu o ile wiem nie grozil gilotyna.
Bo prawie nikt nie miał płyty Stasia, o której mówiłem i nie wiedzą, co
stracili.
> Latwiej wspomni sie Lewkowicza, czy
> nieslusznie odrzuconych Chinczykow, Ingolfa Wundera czy nawet Jacka Kortusa
To jakim cudem Wunder grał dzis w II etapie? Zrobił jakis Wunder? Szkoda ze
Stas tego nie umie.
> Na pewno sposrod grajacych w II etapie sporo jest takich, ktorzy sie tego nie
> spodziewali, wiec na estradzie ma miejsce nerwowa Wielka Improwizacja, a imie
> jego 32, nie 44, ale nie mozna powiedziec, ze w tym konkretnym przypadku
> decyzja dwudziestoosobowego jury jest spiskiem przeciw...
Moze nie spiskiem, ale na pewno świństwem.
> Ja rozumiem, ze to co wiesz o SD wplywa na Twoja opinie, ale wierz mi, jak
> poczytasz zyciorysy niektorych odrzuconych juz w eliminacjach, nie odbiegaja
> one wiele od zyciorysu naszego Wunderkinda. Najprawdziwszego zresztą.
No widzisz?! Nikt nie ma tak fenomenalnej techniki. Sprawdź. Bardziej po
szopenowsku nauczyłby sie grac wystepujac juz jako laureat. A tak co? Zgnoili
człowieka.
> Bardzo pieknie i z niejakim zazenowaniem ujal to Jan Popis. Podkreslil, ze po
> raz pierwszy Stanislaw Drzewiecki (robiacy zreszta kariere "kanalem
> rownoleglym") z grania na koncercie, gdzie jedynym jego zadaniem bylo
> potwierdzic poprzedzajaca go fame jest postawiony w sytuacji bezposredniego
> konkurowania z innymi, inaczej wyksztalconymi i inaczej uksztaltowanymi
> pianistami. I w tym kontekscie wypadl szaro.
Bez serc, bez ducha. To szkieletów ludy.

[kwarantanna18]

Wlasnie skonczyl Piotr Banasik. I dobrze

[kwarantanna18]

korelli napisał:

> Bez serc, bez ducha. To szkieletów ludy.

MLODOSCI!!! Podaj mi skrzydla!!!!

.... kedy zapal czyni cudy

Sam rzekles

[korelli]

kwarantanna18 napisała:

> korelli napisał:
>
> > Bez serc, bez ducha. To szkieletów ludy.
>
> MLODOSCI!!! Podaj mi skrzydla!!!!
>
> .... kedy zapal czyni cudy

> Sam rzekles
Martwi mnie, że tak lakonicznie zbyłaś mój post. Teraz mam nowy pakiet wrażeń,
po tym jak wysłuchałem kreowanego przez wszystkich na geniusza Rafała
Blechacza. Otóz zagrał poprawnie ale niesamowicie szaro i nudno. W trzeciej
czasci sonaty po prostu przysnąłem i obudziły mnie dopiero akordy finału. A
jaki skandaliczny dobór utworów? Mazurek H-dur z opusu 56 gra sie i to tylko we
fragmentach na quizach telewizyjnych, zeby nikt nie mógł zgadnac co to jest.
Nie wiem jak Chopin mógł się podpisac pod takim g. Nastepny C-dur niewiele
lepszy. I takie to wyskrobki wybrał sobie Rafał na II Etap Konkursu. Bóg raczy
wiedziec dlaczego. Nie dopuszczam myśli, że dlatego, aby mądrale z jury nie
potrafili tego ocenic i dali mu 5-ke nie słuchajac. Nawet w polonezie, który
mozna przeciez zagrac porywajaco, Rafal zaprezentował nudną uczniowska
interpretacje. Po prostu zagrał, jak mu pani kazała, bojąc sie panicznie
wzniesc choćby na centymetr nad drętwe stereotypy lansowane przez jury i trójke
malkontentów z II Programu PR jako styl szopenowski. Zeby przypadkiem jakis
koryfeusz nie zarzucił mu manieryzmu. Wszyscy tacy madrale powinni wiedziec,
że Chopin zazdroscił Lisztowi jego sposobu grania swych (Chopina) utworów. A
przeciez wiemy jak w owym czasie grał Liszt. Burza na klawiaturze i precyzja,
co nie wyklucza przecież pieknej ornamentyki tam, gdzie jest na nią miejsce.
Czyli trzeba było grac dokładnie tak, jak zagrałby Staś, gdyby go nie odsunieto
od tej uczty bogów. A ona bez niego śmierdzi nudą. Po pewnym odpadnieciu
wiekszosci Polaków w II etapie pozostałby tylko on jeden, aby jak Samson stanać
w srodku pola i obronic honor Polaków. Nasi opiniodawcy nie dorosli do
zrozumienia tej prawdy. Gott verzeih ihnen.

[a000000]

och, Korelli. Żałość przez Ciebie przemawia. Ja rozumiem, że możesz być
wściekły. Ale ochłoń. To jest konkurs z JURY. I to oni decydują kto przechodzi
dalej. Nie kto jest lepszym pianistą, tylko kto ICH zdaniem lepiej rozumie
Chopina. A to, że Chopinowi podobał się Liszt nie oznacza, że mozna sobie
dowolnie przykładać siłę i masąhuku gnać do przodu.
Może Drzewieckiemu na zdrowie wyjdzie odrzucenie? Może porzuci manierę cudownego
dziecka i stanie się samodzielnym dojrzałym pianistą?

Twój post jest dowodem na względność subiektywnych ocen sztuki. De gustibus non
disputandum est.

[dwakretki]

pięknie powiedziane

[dwakretki]

CO TY WYPISUJESZ!!

[a000000]

dwakretki napisał:

> CO TY WYPISUJESZ!!


Za Chiny z kawałkiem Mongolii - nie wiem, mnie pytasz, czy nie mnie?

[dwakretki]

korellego, przepraszam za nieporozumienie

[a000000]

Wiesz, najlepiej jest wkleić komnetowaną sentencję lub napisać imię, któremu sie
odpowiada. Obraz jest jaśniejszy.

[dwakretki]

jeszcze raz przepraszam, wezbrało we mnie...
poprawię sie

[schaetzchen]

Corelli, weź ty się w coś puknij. Blechacz nudny, Chopin napisał gówna?
Wypisujesz takie androny, że rodzi się we mnie podejrzenie, że jesteś jakąś
jedną wielką podpuchą. No bo jak można być AŻ TAKIM idiotą? Idź lepiej posłuchać
Drzewieckiego z Lisztem, albo Ich Troje.

[a000000]

Korelli, Ty się tak nie gorączkuj. Nie Ty jeden słuchałeś przesłuchań. Występ
Drzewieckiego był poprawny, TYLKO. Muszę przyznać, że spodziewałam się o wiele
mniej, po wysłuchaniu niektórych poprzednich jego produkcji.

Na festiwalu eurowizjii S.D. był małym dzieckiem, i jak na dziecko, zagrał
dobrze. Ale TYLKO jako dziecko. Bo obiektywnie, moim subiektywnym zdaniem,
koncert był zagrany drętwo i technicznie i muzycznie. Piszę to tylko dlatego, że
uważasz, że czarował bezbłędną grą. NIE - grał bez duszy, ale to było tylko dziecko.

Austriak Wunder w pierwszym etapie zagrał znakomicie.

Zgadzam się, że wystawienie S.D. było błędem. Nie powinni ryzykować, S.D. jakąś
tam renomę miał, a konkurs? los szczęścia, zależy od tylku czynników!
Szli na pewniaka? Zarozumialstwo to brzydka cecha.

[dwakretki]

tak, tak, tak
od dziecka (nawet "cudownego") nie wymaga się jakiegoś wielkiego artyzmu i
ekspresji
austyjak sprawił, że sonata h-moll była zwarta - to chyba sztuka

Lim Dong Min

[a000000]

czyżby finalista? Nie słyszałam poloneza.

Chwała i Sława Rzplitej - Rafał Blechacz

[a000000]

Mówi się, że na eliminacjach o stypendium zdeklasował innych kandydatów. Chyba
przyjdzie mi się z tym zgodzić.

POLONEZ - to było T O .
Mazurki - płakały, tęskniły, wspominały, tańczyły. Z prawidłowym podskakiwaniem
na trzeciej części taktu.
Sonata - nie mam się do czego przyczepić. Nie gnała, tylko opowiadała.

Ma talent do czarowania. Aż mi się gorąco zrobiło, gdy w finale sonaty
zaobserwowałam zbytnie rozemocjonowanie.

[jdrk]

a000000 napisała:
> POLONEZ - to było T O .
Wlasnie! )) Jak zaczal pomyslalem: "publicznosc doda ci skrzydel" I w
czasie kiedy gral nagle przypomnialo sie dziecinstwo, kiedy zaczarowal mnie ten
Polonez grany nawet nie wiem przez kogo w radio. Potem jeszcze jeszcze go kilka
razy slyszalem, ale nie wiem do dzis kto gral (koniec lat 70-tych). Pozostal mi
taki wlasnie archetyp Poloneza As-dur, a dzis wrocil dokladnie taki, niesiony
"na skrzydlach Rafala Blechacza"

> Mazurki - płakały, tęskniły, wspominały, tańczyły. Z prawidłowym
> podskakiwaniem na trzeciej części taktu.
I jakie polskie

> Sonata - nie mam się do czego przyczepić. Nie gnała, tylko opowiadała.
Opowiadal wzruszajaco pieknie i romantycznie. Nawet nie pamietam jak gral - bo
on nie gral, tylko wspominal, pokazywal, opowiadal. Zwlaszcza Largo dla mnie
bylo wedrowka po krajobrazie Mazowsza, z momentami zadumy, podziwianiem piekna
przyrody, wspominania chwil spedzonych na łąkach i polach... ))

> Ma talent do czarowania. Aż mi się gorąco zrobiło, gdy w finale sonaty
> zaobserwowałam zbytnie rozemocjonowanie.
Jakiekolwiek muzyczne kryteria oceny nie maja tu zadnego zastosowania, bo do
opisu jego gry potrzebny jest poeta ))

[jdrk]

a000000 napisała:
> czyżby finalista? Nie słyszałam poloneza.
Ja mam z nim problem juz od I etapu, bo z jednej strony mi sie podoba jego gra,
jest bardzo dobry technicznie, dynamiczny, ale potrafi tez wzruszyc, ale z
drugiej jest nierowny i w jednym utworze potrafi zaczarowac, a zaraz potem
zagrac slabo i nudnawo.

Dzis Poloneza potraktowal jako bardzo radosny taniec - rytm mial dobry, ale za
malo w tym bylo poloneza

Z kolei Mazurki zagral wg mnie bardzo dobrze, skocznie, tanecznie - pewnie mozna
sie do czegos przyczepic, ale mi sie podobaly

Sonata h-moll bardzo dobra (mimo, ze Yamaha brzmiala dzis okropnie). Allegro
maestoso dynamiczne, wciagajace sluchacza do dalszych czesci utworu. Moze
opowiadac to on sie dopiero uczy, ale za to jak ladnie pokazuje obrazki
(polskiej przyrody) - co potrafi i tak niewielu uczestnikow

Czy w finale go zobaczymy? Chcialbym, bo chyba nadaje sie do pierwszej 12-tki

[arana]

a000000 napisała:
> Nie słyszałam poloneza.

A ja słyszałam. Rozśmieszył mnie. Jakby tańczyła pszczółka Maja z świerszczem
Filipem, a truteń Gucio pomrukiwał w takt lewej ręki pianisty.

Yamamoto, Yaroshinsky

[jdrk]

Czyz Takashi Yamamoto nie byl dzis porywajacy? )) Ja jestem nim zafascynowany
juz od I etapu - a dzis potwierdzil, ze jest niesamowity. Strasznie do
polubilem, ma jakas taka energie wewnetrzna i jest strasznie sympatyczny )) No
i co najwazniejsze gra niezle, ma swoj styl, dynamike, potrafi nawet pieknie
zagrac marsz zalobny. Wiem, ze moja opinia nie jest obiektywna, ale nawet Walce
mi sie podobaly. A Polonez jaki energetyczny! ))

A po nim zagral Andrey Yaroshinsky. Albo chcial byc bardziej dynamiczny od
Yamamoto, albo byl czyms mocno zdenerwowany, bo walil ten biedny fortepian,
jakby chcial sie na nim wyzyc No i wyszedl z tego duzy halas zamiast muzyki
Najgorsze, ze walil tak w niego przez caly koncert. Gdyby tak jak dzis zagral
"Marche funebre" na pogrzebie, to z pewnoscia obudzilby zmarlego

[korelli]

jdrk napisał:

> Czyz Takashi Yamamoto nie byl dzis porywajacy? )) Ja jestem nim
zafascynowany
> juz od I etapu - a dzis potwierdzil, ze jest niesamowity. Strasznie do
> polubilem, ma jakas taka energie wewnetrzna i jest strasznie sympatyczny ))
> No i co najwazniejsze gra niezle, ma swoj styl, dynamike, potrafi nawet >
pieknie zagrac marsz zalobny. Wiem, ze moja opinia nie jest obiektywna, ale
> nawet Walce mi sie podobaly. A Polonez jaki energetyczny! ))
Masz rację. To na pewno kandydat do jednego z pierwszych miejsc.
> A po nim zagral Andrey Yaroshinsky. Albo chcial byc bardziej dynamiczny od
> Yamamoto, albo byl czyms mocno zdenerwowany, bo walil ten biedny fortepian,
> jakby chcial sie na nim wyzyc No i wyszedl z tego duzy halas zamiast muzyki
> Najgorsze, ze walil tak w niego przez caly koncert.
Ale mazurki grał pięknie. Poloneza fis-moll i sonate zreszta też.

[dwakretki]

nie grał pięknie. łomotał i huczał

drugiego etapu nie komentuje

[ondine]

bo nie mam czasu sluchac, jestem strasznie zajeta.. a dzis , genialna, spalam
kiedy blechacz gral- sromotnie mi sie pomylily dni no i ten sen
sprawiedliwego..zaraz obacze fragmenty na kulturze.
na razie zas francuz ktorego pamietam z dekalazy w preludiach(fuj),dekalazy
ktorych oni (france) sie ponoc tak brzydza (dla laikow- kiedy obsuwa jest
miedzy basem a prawa manieryczna)
no kurcze mazurki sprawily ze mi sie jednak zolc polala- te mazurki to moje
dzieci, wychuchane, wymuskane, od serca, a on je balamuci, leci do przodu nuta
po nucie, nawet czlowiek nie zrobi roznic poczawszy od kazej tonacji nie mowiac
juz o rytmie, artykulacji, rubacie, barwach (ach jak one pieknie moduluja)
jak to jest ze tyle cwiczyl i tego nie dojrzal, to jest w nutach..
o nie, teraz andante zaraz-sie-zepne i wielki polonez, nei lubie tego wyboru
samego przez sie, ale moze lepiej sie wtedy sluchac bo bez emocji do samego
dziela.
ogolnie gra jak francuz, zimno, metrycznie , no i nie ma przy tym geniuszu
cortota czy perlemutera. nie powinnam krytykowac francuzow bo w sumie to
jakbym skalala obecne gniazdo , ale oni sa dobrzy do dawania ci uwag, kiedy
cos grasz nierowno i niespojnie- z reszta idzie sie do rosjan

[jdrk]

ondine napisała:
> na razie zas francuz ktorego pamietam z dekalazy w preludiach(fuj),dekalazy
> ktorych oni (france) sie ponoc tak brzydza (dla laikow- kiedy obsuwa jest
> miedzy basem a prawa manieryczna)

Ja zdziwilem sie, ze w ogole przeszedl do II etapu i sie za wiele nie
spodziewalem. Ale i tak mile mnie zaskoczyl Ma szczescie, ze gral na Kawai,
ktore dzis wyjatkowo ladnie brzmialo. Ogolnie postawil na estetyke, czyli ladne
dzwieki, ladne melodie. I Sonate h-moll w ten wlasnie sposob zagral! Ale nawet w
Etiudach Chopina jest cos wiecej niz melodia, jest glebia! On tego jeszcze nie
zauwazyl.

[arana]

jdrk:
Ogolnie postawil na estetyke, czyli ladne
> dzwieki, ladne melodie. I Sonate h-moll w ten wlasnie sposob zagral! Ale nawet
> w Etiudach Chopina jest cos wiecej niz melodia, jest glebia! On tego jeszcze
nie zauwazyl.

Między jego Sonatą a Rafała była taka różnica jak między sentymetalizmem a
romantyzmem.
U Francuza był "nastrój melancholii i tęsknoty, który nie ma nic wspólnego z
bólem, a przypomina tylko smutek, jak mgła przypomina deszcz."

[ondine]

smutek francuza to gdy rano okaze sie ze zabraklo mleka do kawy albo gdy frytki
sa à la americaine i pas à la francaise- mais merde alors!
przepraszam, ale nie lubie za bardzo tej nacji tak jak np lubie czechow czy
balkancow.
czesto widze jak to sie mecza z interpretacja wlasnie. rozmowy filozoficzne
nie wchodza w gre, zupelnie inna mentalnosc. sam chopin narzekal do konca
swych dni, ze nigdy sie z nimi nie porozumie i ze bynajmniej nie jest to
bariera jezykowa.
ale grywaja ladnie, gustownie, stylowo, zazwyczaj dobrze respektuja nuty.

[arana]

Ondine:
ale grywaja ladnie, gustownie, stylowo, zazwyczaj dobrze respektuja nuty.


Tak właśnie było. Tylko po jego recitalu mogłabym spokojnie iść na obiad lub
zakupy.

[ondine]

najlepiej do francuskiego hipermarketu.
ja sie kapalam, ale jak juz zasiadlam i poszly te quasi mazurki, ja sie
poryczalamµ ze zlosci, ze jury podejmuje takie a nie inne decyzje, ze po prostu
gwalci tym publicznosc i zabiera okazje do kontaktu z piekna sztuka..