problem z dziadkiem :(

[wysoki-obcas]

Mam problem z moim ojcem. Jest to człowiek raczej mało skomplikowany
i niezbyt delikatny, z raczej rubasznym poczuciem humoru. Sęk w tym,
że ma również takie podejście do mojego trzyletniego synka.
Najchętniej brałby go na rece i podrzucał, bujał, tarmosi go po
włosach, łaskotał – a mój synek nie znosi takich „pieszczot” i boi
się dziadka.
Dziadek reaguje złością, nazywa małego "bojącym dupkiem", wydaje
jakieś dziwne dźwięki typy „wrrrrrrrrr uważaj bo cie zaraz pogryze”
itp. W rezultacie synek boi się jeszcze bardziej.
Jestem bezradna, i nie wiem jak tłumaczyć to ojcu, próbowałam
unaocznić mu, ze np. jak on czułby się gdyby dwa razy wiekszy i 10
razy cięższy olbrzym chciał go wiecznie tarmosić i podrzucać, ale
nic to nie daje. Ojciec uważa ze powinnam iśc z dzieckiem do
psychiatry po leki uspokajające bo to nienormalne żeby dziecko się
tak bało. Pomocy :-(((((((((((((( nie chce odseparować dziecka od
dziadka ale to jedyne co mi w tej chwili przychodzi do głowy.

[klarci]

ojej, ja miałam takiego wujka, który na siłę podrzucał, łaskotał
itp. więc doskonale rozumiem Twoje dziecko :(

niestety nie jest łatwe powiedzenie tego wprost, ale w takiej
sytuacji, to chyba nie masz wyjścia :(
jezeli nie mieszkacie razem, to po prostu odpuść sobie odwiedziny u
dziadków, a jak oni do Ciebie przyjadą, niech się dostosują do zasad
w Twoim domu.
Twój tata pewnie wychodzi z założenia starej szkoły, że co to za
chłopak, który się boi, mazgai itp. znam niestety takie typy, wrrr
ciężko im wytłumaczyć, że źle robią. uważają, że ktoś się pieści itp.
ale musisz stanowczo powiedzieć, że nie życzysz sobie wyśmiewania
się z dziecka i robienia czegoś na siłę, inaczej dziadek na zawsze
zrazi i straci wnuka :(, a przeciesz szkoda by było
mam nadzieję, ze nie mieszkacie razem ... :(

[wysoki-obcas]

Nie mieszkamy razem, odwiedzamy dziadków co 2-3 tygodnie, dziadek
nigdy nie był u nas w gościach (przyjeżdza tylko sama babacia). W
domu dziadków jest drugi 7 miesięczny wnuczek który stawiany jest za
przykład, że niczego sie nie boi, i generalnie bedzie wychowany wg
koncepcji dziaka na "prawdziwego mężczyzne".

[klarci]

czyli dochodzi jeszcze zawstydzanie porównywaniem :(
wysokiobcas zrobisz jak uznasz za słuszne - ja bym poważnie
porozmawiała z dziadkiem, a jak to nie pomoże, to niestety odpuściła
sobie wizyty, na których Twoje dziecko więcej traci niż zyskuje :(
co do rozmowy, moze pani Justyna Ci pomoże, albo inny psycholog, bo
jak na moje oko, dziadek sam ma jakieś niewyjaśnione sprawy z
własnego dzieciństwa - może miał bardzo surowego ojca. z takimi
osobami rozmawia się trochę inaczej, żeby przypomnieć jak on się
czuł, jednocześnie nie sprawiając przykrości. trudne zadanie. mój
tata miał bardzo ciężkie dzieciństwo, więc wiem, jak trudne są to
tematy. na szczęście z wnukiem postępuje właśnie odwrotnie, nawet ja
nie pamiętam tak czułego i troskliwego ojca (choć inna sprawa, że
nei miał na to czasu, jak teraz). wręcz są spięcia jak uważa, że
jestem zbyt surowa wobec synka. ale każdy inaczej reaguje - jak
pisałam znam mężczyzn z zimnego chowu, którzy uważają, że facet ma
być twardy, nie płakać, być posłusznym itp.
a 7-miesięczniakowi współczuję :(, a co jego rodzice na to - nie
możecie stworzyć wspólnego frontu?

[wysoki-obcas]

Mój ojciec był panienskim dzieckiem, nie zna biologicznego ojca,
wychowywała go matka i ojczym ktory mial tez swoje starsze dzieci.
No i potem doszło mlodsze rodzenstwo ze zwiazku matki i ojczyma.
7 miesieczniak dziadka sie nie boi bo zna go od urodzenia, zreszta
jego dziadek tylko nosi, nie podrzuca, tarmosi itd tak jak mojego
synka...

[klarci]

może się mylę, ale takie odniosłam wrażenie - że sam miał pod górkę
w dzieciństwie.
ale podejrzewam, że on nie robi tego w złych intencjach, prawda?
może właśnie bardzo kocha wnuka i wydaje mu się, że jak mały
się 'zahartuje', to w życiu będzie mniej obrywał.
ale zaczekajmy na inne wypowiedzi - bo ja takie mam wrażenie, a może
się okazać, e dziewczyny maja zupełnie inne zdanie :)

tak czy inaczej, myślę, że rozmowa z dziadkiem Cię czeka, tylko
wywarzona, bo zakładam, że dziadek kocha wnuka i poczuje się
urażony, że chce dobrze a Wy gp krytykujecie. no, tylko dziecko jest
ważniejsze. dobrze byłoby, żeby dziadek zrozumiał, bo szkoda dziecko
odcinać od tak ważnej osoby w życiu chłopca (dziecka), jak dziadek :)

pozdrawiam i życzę sukcesu w załatwieniu tej sprawy

[klarci]

tak myślę, e u nas tak jest, że jako rodzice jesteśmy surowszy niż
jako dziadkowie - niegdy nie zapomnę ś.p. babci - najlepsza na
świecie, złota kobieta - przepraszam, ale tak mnie naszło, szkoda,
że mój syn jej nie poznał, przykład bezpinteresownej miłości w całej
rozciągłości, najcudowniejsza babcia na świecie :) - ehh, każdemu
życzę

[justyna_dabrowska]

No cóż, tacie trzeba powiedziec jasno (a najlepiej by zrobił to ojciec chłopca)
cos w tym rodzaju- "Tato, nie baw sie w taki sposób z Jasiem, on takich zabaw
nie lubi, nie chcemy żeby i ciebie znielubił".
Byc może odwolanie sie wyłacznie do "tu i teraz" z pominięciem całej tej męskiej
ideologii pozwoli dziadkowi troche sie zdystansować.
Jeśli nie to nadzieja w tym, że synek się z czasem będzie umiał po prostu
obronić - krzykiem i protestem i dziadek zobaczy, że to nie jest metoda na
budowanie dobrej relacji z wnukiem.
POwiedziałabym tez ze nie zgadzam się na przezywanie , moze cos w rodzaju:"tato
my nie używamy takich słów wobec dzieci i nie chcemy żebyś ty go tego uczył, on
potem będzie tak mówił do innych i będzie miał z tego powodu kłopoty". Innymi
słowy czasem pomaga pokazanie bezpośrednich konsekwencji ( a czasem nic nie pomaga).
Obawiam sie że nie ma tu innej drogi niż łagodna ale jednak stanowcza konfrontacja
Trzymam kciuki
JD