marianka_marianka
29.09.11, 18:55
Witam, mam czterolatka który zaczął drugi rok bytności w przedszkolu. Pierwszy rok minął bez zastrzeżeń, natomiast od początku drugiego pani przedszkolanka wyjątkowo często i gęsto czyni uwagi na temat zachowania mojego dziecka.
Kilka przykładów:
Drugiego dnia pobytu pani skarżyła się, że dziecko jest senne i pytała przy innych rodzicach, o której chodzi spać.Kolejnego dnia twierdziła, że absolutnym bezsensem jest wykupienie obiadów, ponieważ dziecko nie będzie jadło (po dwóch obiadach!) powinnam zrezygnować.
Następnie zaczęły się uwagi, że się nie słucha, nie potrafi malować, wycinać, nie współpracuje z grupą, nie można z nim nawiązać kontaktu itp. Argument nr jeden, to taki że nie poradzi sobie w szkole (!).
Kiedy syn poszedł panią przeprosić za złe zachowanie, wstydził się i dopiero po chwili cicho przeprosił, pani skomentowała słowami: nie umiesz powiedzieć przepraszam, to wróć z mamą do domu i się naucz. Wypowiedziane to było tonem pogardliwym i podniesionym i w obecności osób postronnych. Generalnie tyrady są wypowiadane dobitnie, głośno i bez zwracania uwagi na to, czy ktoś niepożądany jest w pobliżu, czy też nie. Jestem osobą ugodową, przede wszystkim słuchającą drugiej osoby, staram sie tłumaczyć spokojnie łagodzić konflikty, nie wzniecać niepotrzebnych waśni. W tej sytuacji czuję, że moje dziecko jest upakarzane, ja również. Pani poucza mnie jak niesfornego uczniaka na forum szkoły. Bardzo mnie to stresuje, jadę po dzieci z lękiem, czy znów coś usłyszę. Po ostatniej takiej akcji, poryczałam się w domu.
Syn jest totalnym indywidualistą, jest uparty, krnąbrny, zdarza się mu być nieposłusznym. Radzimy sobie z nim przede wszystkim cierpliwością i spokojem. Reagujemy na każdą uwagę pani o nieposłuszeństwie i odpowiednio pozbawiamy małego przywilejów, a za dobre zachowanie nagradzamy. Z drugiej strony syn jest ciekawy świata, dużo rozmawiamy, uczymy się, gramy w gry. Zna cyferki, literki, potrafi dodawać i odejmować, zna angielski, nie lubi prac manualnych. Ćwiczymy w domu, pani ma pretensje, że widocznie za mało. Jestem mamą dwóch chłopców, niesamowicie się różnią między sobą i charakterem i zamiłowaniem do prac manualnych:)
Mam wrażenie, że pani zapomniała co to znaczy być pedagogiem, że dzieci są różne, zapomina o zasadach kulturalnego zachowania i być może sądzi, że im więcej będzie czynić uwag, tym bardziej się wykaże. Tym bardziej dziwi takie zachowanie, biorąc pod uwagę że pani długo jest przedszkolanką.
Proszę o opinie, co powinnam zrobić.