Czy dobrze robie?

[85mona]

Czy dobrze robie Ze pozwalam spać mojej 8 miesiecznej coreczce na
spanie ze mną? Zreszto inaczej nie potrafi spać i zasypia tylko przy
piersi. Prbowałam nauczyc jej samodzielnego zasypiania a na nic
wszystko.Ogolnie lubie z nią spać wiec może jej na to pozwolić?

[gacusia1]

To tylko i wylacznie Twoja decyzja.Jesli nie przeszkadza to Tobie
ani partnerowi to czemu nie? Jednak im dziecko
starsze,wieksze,potrzebuje wiecej przestrzeni w lozku.Bedzie Wam
coraz ciasniej.Nie mowiac juz o braku mozliwosci wspolzycia z
partnerem.Dla mnie spanie z dziecmi jest nie do przyjecia.Mam dwoje
dzieci i zadne z nich nie bylo przyzwyczajane do spania w NASZYM
lozku.Oboje karmilam piersia i zdecydowanie wolalam wstawac w nocy
niz meczyc sie z bobasem obok siebie.Probowalam ale czulam sie
fatalnie z wiszacym przy piersi synkiem.Czulam sie,cala jak cycek
ktory tylko do ciagniecia sluzy,a nie jak matka .-) Wiele kobiet
jednak wybiera sypianie z dzieckiem dla wlsnej wygody.

[Gość: Nuria]

Jasne, że dobrze! Jeśli tylko sprawia ci to frajdę, to nad czym się
zastanawiasz?! Ile czasu będzie jeszcze trwała ta wielka
bezwarunkowa miłość i akceptacja ?! w skali całego życia chyba
niezbyt długo:)
Ale jeśli się wahasz (a na to wskazywałoby twoje pytanie), to ważne
dlaczego tak jest. Zdefiniuj swoje obawy i pamiętaj, że to ty
ustalasz kiedy tak naprawdę nadejdzie pora na wyproszenie z
twojego/waszego łóżka maleństwa. Nie kieruj się jedynie "dobrymi
radami", przestrogami, literaturą, ale głównie instynktem, który
każda z nas ma!

[ruta.dl]

ja wiem czy tak dobrze?
po pierwsze co na to partner, jesli sie nie moze do kobiety zblizyc
bo tam taki ssak lezy.
Po drugie za pol roku Mloda Mama (ta czy moze inna) napisze ze co ma
zrobic zeby dziecko spac samo chcialo bo jej sie chce za
przeproszeniem pobzykac z mezem (albo przynajmnije wyspac). Dziecko
jak kazdy czlowiek do dobrego sie szybko przyzwyczaja, a spanie obok
mamy jest dla dziecka na pewno duza przyjemnoscia. Tylko co bedzie
jak trzeba bedzie isc do lozeczka?
Moja kuzynka spala z dzieckiem dla wygody i przyjemnosci. Potem sie
dziecko wyrzucic nie dalo drac sie w nocy jak stare przescieradlo.
Efekt jest taki ze dzieciak ma 8 lat i spi z mamunia, a maz ma
kochanke.
To taka dygresja na boku.

[taleksander]

ruta.dl napisała:

> ja wiem czy tak dobrze?
> po pierwsze co na to partner, jesli sie nie moze do kobiety zblizyc
> bo tam taki ssak lezy.
Zawsze może żona pójść do męża i go poprzytulać a po figlach wrócić do dzidziusia.


> Po drugie za pol roku Mloda Mama (ta czy moze inna) napisze ze co ma zrobic zeby dziecko spac samo chcialo bo jej sie chce za
> przeproszeniem pobzykac z mezem (albo przynajmnije wyspac).
Mój Aleks ma rok i ciągle ze mną śpi i właśnie dzięki temu się wysypiam, bo on ciągle budzi się w nocy, a ja nie muszę wychodzić z łóżka żeby go utulić. 5 min i śpimy dalej. A po drugie mąż też się wysypia, bo Mały go nie budzi. Bzykać można się tylko w nocy w łóżku przy śiącym dziecku? Jest wiele innych ciekawych miejsc.

Dziecko
> jak kazdy czlowiek do dobrego sie szybko przyzwyczaja, a spanie obok
> mamy jest dla dziecka na pewno duza przyjemnoscia. Tylko co bedzie
> jak trzeba bedzie isc do lozeczka?
Lepiej od razu pozbawić własne dziecko przyjemności, tak? Bo co, bo mu za dobrze będzie?


> Moja kuzynka spala z dzieckiem dla wygody i przyjemnosci. Potem sie
> dziecko wyrzucic nie dalo drac sie w nocy jak stare przescieradlo.
> Efekt jest taki ze dzieciak ma 8 lat i spi z mamunia, a maz ma
> kochanke.
> To taka dygresja na boku.
Tylko męża pogratulować. U mnie mąż sam mi mówi że super że Mały może ze mną spać, bo sam pamięta jak miło było się do mamy przytulać w dzieciństwie.

[85mona]

co do męża to nie mam problemu bo sam mowi żeby spać z małą bo widzi
jak ona tego chce a jak i on ma ochotę się poprzytulać to na pare
godzin wskakuje do nas i tak sobie spimy (choć troche nie wygodnie).
Ostatnio probowałam odzwyczajić corke ale bardzo płakała i jednak
będziemy spać razem jeszcze długo, zreszto dzieci szybko dorastają.

[Gość: chircia]

ja śpię z dzieckiem (ma teraz prawie dwa lata) pół każdej nocy.
Zasypiam z mężem, a około godz. 1, 2, jak mała zaczyna się wiercić i
wołac mama, przenoszę się do niej. Uwielbiam z nią spać. Mam wyrzuty
sumienia, bo, jak sądzi większość moich znajmoych, spanie z
dzieckiem to skandal. Próbowałam coś zmienić, ale kończyło sie to
stresem moim i męża i małej. Z drugiej strony nie chce mi się
wierzyć w teorie, które głoszą, że spanie z dzieckiem źle się na nim
odbiją (nawet nie wiem, w jaki sposób). Mój mąż nie ma nic przeciwko
mojemu przenoszeniu się, ale gdyby miał, to pewnie zrezygnowałabym
ze spania z córką.Pozdrawiam!

[Gość: majgośka]

Pozdrawiam mamy przytulanki. ja również spałam z dziećmi i jeszcze
teraz urządzam nocne wędrówki, chociaż młodsza córeczka ma prawie 3
latka. mój mąż był zadawolony, że mógł się sam rozłożyć i dobrze
wyspać, a jak wpadałam na małe co nieco to było super. pomału
dziewczynki przyzwyczaiły się, że jestem przy nich w nocy coraz
mniej, że tata też lubi się przytulać. nie wyobrażam sobie zostawić
płaczącego dziecka w osobnym pokoju, w środku nocy i w ciemności,
kiedy słyszę ciche kwilenie naszej 4-latki, to również się do niej
przenoszę i nic w tym złego. poczucie bezpieczeństwa u dziecka to
podstawa zdrowego snu i przespanych nocy. no i ważne, żeby spania z
dzieckiem nie traktować jako pretekstu do izolacji męża, a nieraz
kusi żeby się odegrać i przespać całą noc z dzieckiem.

[justyna_dabrowska]

Są dwie szkoły. Jedni śpią z dziećmi i potem przeżywają bezsenne noce gdy
dwulatka trzeba "przestawić" na spanie we własnym łóżku.
A drudzy przezywaja bezsenne noce na poczatku wstając do dziecka w nocy
kilkanaście razy.

Ani jedna szkoła ani druga nie jest szkodliwa dla dziecka

Pozdrawiam
JD