Kindersztuba

[Gość: mycha]

Gdzie mogę znaleźć informacje, jak powinno zachowywać się dziecko w
różnych styuacjach np. przy rozmowie rodziców z innymi osobami
dorosłymi, przy odwiedzinach - przy stole, powitania itp. Czy są
jakieś podręczniki, poradniki? Takie wychowanie jak kiedyś dawniej
bywało (można to nazwać wychowaniem arystokratycznym od kołyski).
Proszę o informacje.

[asia.sthm]

Najlepiej wynajac jakas hrabianke na nianke dla dziewczynki, a
hrabiego dla chlopca i problem z glowy.

A w sumie to... biedne dziecko :(((

[scher]

Uważasz, że kindersztuba nie jest dzieciom potrzebna?

[verdana]

Kndersztuba - koniecznie. Tyle, ze takiej, jak rodzice uznaja za
stosowne, a nie branej z poradnika dla "dobrze wychowanych
mlodziencow i panienek". Bo to juz nie jest kindersztuba, tylko
cyrk.

[scher]

Nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie korzystał dzisiaj z porad w stylu dziewiętnastowiecznym, ale nie potępiałbym poradników savoir-vivre'u w czambuł. Nie wszystko muszę wiedzieć jako rodzic, nie wszystko muszę czuć prawidłowo - i dokształt nie zaszkodzi.

[verdana]

Obawiam się, ze dzisiejszy całokształt jest o niebo bardziej
skomplikowany, niż calokształt XIX wieczny - wtedy trzeba było znać
wiecej reguł, al byly to reguly okreslone. Terazznacznie więcej
zalezy od domowych obyczajow i wyczucia - wszelkie rady zawarte w
poradnikach moga być albo elementarne, albo nie do zastosowania dla
dziecka, ktore nie wie, kiedy je stosować, a kiedy nie.
Od wielu, wielu lat zbieam XIX-wiczne i wczesno XX wieczne poradniki
savoir-vivre'u. przeglądam tez z ciekawosci obecne i widze, ze są
one kompletnie nie do zastosowania bez osmieszenia się dziecka.

[scher]

verdana napisała:

> przeglądam tez z ciekawosci obecne i widze, ze są one kompletnie
> nie do zastosowania bez osmieszenia się dziecka.

A możesz podać jakieś przykłady?

[verdana]

Nie, bo nie mam przed soba. Pamiętam fragmenty o sztućcach - w sam
raz dla dyplomatów oraz fragment o tym, w jakiej kolejnosci nalezy
witać się z gosćmi - tymczasem zareczam, ze dziecko z gosćmi wita
sie w kolejnosci dowolnej - kto się szybciej dopcha, powienien być
powitany. Powalil mnie tez fragment pewnego dziela, ktory
stwierdzał, ze do osób doroslych nigdy nie mowimy "cześć" ,
tylko "dzień dobry".
Niestety, nie podam z jakich to książek byly brane przyklady...

[scher]

Myślę, że w wychowaniu w ogóle ważne jest pozbyć się dogmatyzmu. Dzieci powinny znać zasady, ale często trzeba wyczucia, trzeba wiedzieć, w którym momencie zaczyna się przesada.

[verdana]

100% racji - problem w tym, ze akurad poradniki dobrego wychowania
propagują sztywne zasady, a odejść od sztywnych zasad umie tylko
czlowiek dobrze wychowany.

[scher]

No i mamy błędne koło :)

[asia.sthm]

verdana napisała:
> odejść od sztywnych zasad umie tylko czlowiek dobrze wychowany.

Amen! Nie tylko umie, ale poniekad powinien. Nie ma co sie
wymadrzac, autorka watku nie zdala egzaminu w temacie.Psssyt.

[scher]

asia.sthm napisała:

> autorka watku nie zdala egzaminu w temacie.Psssyt.

Autorka wątku zadała najnormalniejsze w świecie pytanie. Gdyby więcej rodziców zastanawiało się nad problemem kindersztuby, żyłoby się dużo przyjemniej.

[asia.sthm]

O tym pytaniu mowimy?

>>Gdzie mogę znaleźć informacje, jak powinno zachowywać się dziecko
w różnych styuacjach np. przy rozmowie rodziców z innymi osobami
dorosłymi, przy odwiedzinach - przy stole, powitania itp. Czy są
jakieś podręczniki, poradniki? Takie wychowanie jak kiedyś dawniej
bywało (można to nazwać wychowaniem arystokratycznym od kołyski).
Proszę o informacje.>>


scher napisał:
> Gdyby więcej rodziców zastanawiało się nad problemem kindersztuby,
> żyłoby się dużo przyjemniej.

Absolutna racja
Rodzice powinni swiecic przykladem, sami stosowac sie do zasad owej
kindersztuby, a nie szukac podrecznikow jak powinno zachowywac sie
dziecko.
Nie, to nie bylo najnormalniejsze pytanie :(
Dlatego kubel zimnej wody autorce wylalam. Czas sie ocknac.

[verdana]

A jest jeden wzorzec, jak ma się zachowywac dziecko? Chyba juz po
prostu nie ma...
Kiedys bylo jasne - dziecko ma siedziec cicho i się nie odzywać.
Teraz wszystko zalezy od sytuacji, od tego, kim sa dorosli, od
wymagań i oczekiwań rodziców. Nie sądze, aby znalazł się podrecznik
uwzgledniajacy te wszystkie sytuacje, choć wiem, że jakies poradniki
dla dzieci wychodzily. Bo w "dzisiejszych czasach" do jednej cioci
można powiedzieć "cześć", a do drugiej "dzień dobry" i takich
niuansow zadnek poradnik nie uwzgledni.
Owszem, znalam chlopaka wychowywanego zgodnie z zasadami "dobrych
manier" - brrr..., co za oblesny facet był.
I kiedys wcale nie wychowywano "arystokratycznie" - tylko zgodnie z
oczekiwaniam swojej sfery.

[scher]

Szukaj podręczników, poradników savoir-vivre'u. Jest też forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=10226

Ja uczę dzieci zwykle tak, jak czuję. Na przykład żeby patrzyły na rozmówcę, żeby nie podawały dorosłemu pierwsze ręki na powitanie, żeby nie zamykały drzwi przed nosem sprzątaczce, która przyniosła pismo ze spółdzielni, żeby zaczynały zawsze rozmowę telefoniczną od przedstawienia się, żeby dbały o dobre samopoczucie małych gości, bo gość w domu najważniejszy - i tak dalej.

[verdana]

He, he. Ja do dzis mam odruch, ze nie wypada mnie pierwszej
wyciągnąć reki:))) Biorac pod uwage, ze jestem damą w średnim wieku
i szefową bardzo klopotliwy odruch.
Ja dodaabym jeszcze - ustepowanie miejsca, uprzejme cieszenie się z
niezbyt udanych prezentow (to wyzsza szkoła jazdy, dla nieco
starszych), nie zaczynanie jedzenie, poki wszyscy nie maja nałozone
(wymagam raczej w obecnosci gosci, a nie przy nieformalnym domowym
obiadku).
Do dobrego wychowania nalezy tez nauczenie dzieci sprawnego klamania
w odpowiedzi na pytania "Czy dobrze w tym wyglądam?" , "Czy nie
jestem za gruba", "Czy smakował ci obiadek, co ciocia zrobila", "Czy
się nie nudzisz aby?".
Trudne.

[scher]

verdana napisała:

> Ja dodaabym jeszcze - ustepowanie miejsca, uprzejme cieszenie się
> z niezbyt udanych prezentow (to wyzsza szkoła jazdy, dla nieco
> starszych), nie zaczynanie jedzenie, poki wszyscy nie maja
> nałozone (wymagam raczej w obecnosci gosci, a nie przy
> nieformalnym domowym obiadku).

Uczę i wymagam podobnie.

> Do dobrego wychowania nalezy tez nauczenie dzieci sprawnego
> klamania w odpowiedzi na pytania "Czy dobrze w tym wyglądam?",
> "Czy nie jestem za gruba", "Czy smakował ci obiadek, co ciocia
> zrobila", "Czy się nie nudzisz aby?".

Zdałem sobie sprawę, że w tej dziedzinie muszę się lepiej przyłożyć :)

[Gość: mycha]

Ja się nie wymądrzam, ani nie dyskutję. Usiłuję się tylko czegoś
dowiedzieć, nauczyć.

[rycerzowa]

Mycha, to jest proste. Zachowuj się przy dziecku i wobec dziecka
"arystokratycznie", a wyrośnie ci mały książę lub księżniczka. Słowo.

Przykład:
Przyjechał w odwiedziny rozbisurmaniony 3-latek. Jego zachowanie przy stole
wołało o pomstę do nieba.
Ale wiesz, skoro goście w domu, to przy stole wersal.
Po kilku tygodniach mały grzecznie prosił o soczek, a nie piszczał. Dziękował,
gdy proponowało mu się dokładkę.
Raz nawet - wołany na nocnik - powiedział:
- Babcia będzie uprzejma poczekać.

[kol.3]

Dokładnie tak. Np. przy jedzeniu - podkładka pod talerz, sztućce
rozłożone wg przyjętych reguł, serwetka, osobny talerzyk do pieczywa
itd. Jeśli wszystko to stanie się normą na codzień, nie będzie
problemów w przyszłości.