Tylko do Verdany!

[iza38bp]

[verdana]

Oczywiscie, czekam.

[iza38bp]

No,tak tylko ja nie mam adresu poczty?

[sebalda]

Verdana, a Ty nie zastanawiałaś się nad otwarciem jakiejś praktyki? Realnej lub
wirtualnej? Porady i pouczenia by Verdana:))))
Widzę, że swoją mądrością i rozsądkiem przyciągasz nie tylko mnie. Jestem
ciekawa, ile masz cichych, a ile otwartych wielbicielek-wyznawczyń:) Gratuluję i
podziwiam, ale nie wiem, czy zazdrościć, bo to chyba duża odpowiedzialność.
Adres mailowy, którym można się tutaj posługiwać, to: [e-mail] (tak dla
ułatwienia).

[nick_ze_hej]

Verdana to po prostu fachowiec. O ile się nie mylę jest socjologiem z tytułem
profesora.

[verdana]

Ze mnie nie jest żaden fachowiec - nie jestem profesorem socjologii,
tylko innej dziedziny. Ze mnie jest wyłącznie praktyk - jak sie
psychicznie wykończy kilkoro dzieci (jedno wpedzi w nerwicę, a dwoje
tylko w poczucie winy) i jednego męża, to się ma już zyciowe
doświadczenie:)

Tylko do Verdany!

[mojko-2]

Tak, doświadczenie jest ważne ale bez refleksji i samodoskonalenia na nic by ci
się nie przydało.
Też cenię Verdanę .

[rosapulchra-0]

a ja nie cenię, szczególnie za uwagi bez dogłębnej znajomości tematu, dla mnie
często pisane pod publikę, sorry, ale nie.

[sebalda]

Nie ze wszystkimi opiniami Verdany trzeba się zgadzać, to byłoby nawet nudne i
niedobre, ale że pisze pod publiczkę, to juz zarzut doprawdy kuriozalny. W jakim
celu miałaby to robić? Konkurs jakiś na najpopularniejszego uczestnika forum
ogłoszono, czy co?

[rosapulchra-0]

to jest moje zdanie i nie mam zamiaru się z niego tłumaczyć, ani, jak na razie,
go zmieniać.

[znowuniedziela]

ja Verdanę uwielbiam :) za szczerość, przyznawanie się do błędów i ogląd sytuacji :)

[menodo]

Dla mnie cenna wartoscia moze byc wymiana pogladow z wirtualna postacia w
internecie. Ale uwielbienie???
Nie macie przyjaciol w realu????

[sebalda]

A nie słyszałaś o małżeństwach poznanych przez internet? Ja na forum poznałam
osobę, którą po roku wirtualnej wymiany myśli nazywam dziś przyjaciółką, a nie
jest to określenie, ktorym szastam. Internet to tak samo dobre miejsce na
poznawanie ludzi, jak każde inne. Mam wrażenie, że Verdanę znam lepiej (choć na
pewno nie bardzo dobrze) niż niejedną koleżankę z pracy, z ktorą wymieniam
codziennie błahe uwagi w przy robieniu porannej kawy.

[menodo]

sebalda napisała:

> Verdana, a Ty nie zastanawiałaś się nad otwarciem jakiejś praktyki? Realnej lub
> wirtualnej? Porady i pouczenia by Verdana:))))

Ojezu, az mnie zatkalo

No dobra...

[nat.wroclaw]

z niejakim trudem, bo nie lubię publicznie demonstrować zachwytów - dołączę do fanklubu Verdany.

Pomijam juz, że z większością tego, co piszesz, zgadzam się stuprocentowo, ale zdumiewa mnie zawsze Twoja zdolność jedno - dwuzdaniowych komentarzy, które trafiaja w punkt! Mnie zajęłoby to pewnie ze trzy ekrany.

Dziękuję zwlaszcza za Twoją obecnośc i pomoc na forach dziecięcych. Ktoś z archiwizatorskim zacięciem powinien sporządzić kompilację Twoich myśli o wychowaniu.

Jedno z moich ulubionych: Rodzice powinni widzieć w swoim dziecku nie tylko ucznia, ale przede wszystkim człowieka, ktory ma duszę (czy jakos tak - cytuję z pamięci).

No i jeszcze (juz nie o dzieciach): chcę miec męża, który mnie nie zdradza nie dlatego, ze nie może, ale dlatego, że nie chce (też nieporadnie wygrzebane z pamieci).

Twój biograf mógłby też na podstawie wpisów na forach Gazety pokusic się o zebranie licznej rzeszy najrozmaitszych Twoich znajomych.

W wielu dyskusjach, na przekór utartym schematom, piszesz: "nam kogos tam, który cos tam".

- Znam profesora po zawodówce,
- znam trzy koleżanki, które nie jadają drożdżoweczek,
- znam matki, które ...
- ojców, którzy ...
- znam wypadki, gdy..
- znam wiele sytuacji, kiedy dzieci..
- mam znajomą, która..
- jeden mój znajomy kucharz ...

i tak dalej i tak dalej ;-)

A niech tam.. przyznam się, że kiedyś z ciekawości - po wieści tu na forum, że dostałaś profesora belwederskiego, próbowalam Cie jakoś wyguglać na uczelniach warszawskich. No i właśnie widzę, że kulą w płot, bowiem słowem kluczowym w poszukiwaniach byla oczywiście socjologia :)

Jednym słowem, żyj i pisz nam Verdano sto lat, bardzo wiele osób czerpie z Twojego niezłomnego - najzdrowszego ze znanych mi - rozsądku.

Dziękuję!

[verdana]

Litosci.
Uprzejmie proszę o zakończenie wątku, zanim zorganizuję jednoosobową
demonstrację przed pomnikiem Mickiewicza, Slowackiego albo
Pilsudskiego z żądaniem usuniecia tychże nieistotnych postaci i
zastapienia ich na cokolach moją własną, jakże załużona figurą.

[sebalda]

O, jeszcze nie mówiłyśmy o poczuciu humoru naszej bohaterki.
A w ogóle to moja propozycja: Verdana na prezydenta!!!

Ps.
Sama ponad rok temu pisałam do Verdany na priva, bo cenię obiektywny głos
rozsądku. I choć jej rada nie do końca była mi w smak, bo mam nieco inny
charakter i czasami jestem mniej radykalna i stanowcza, to nie mogłam odmowić
jej racji. A tak BTW. u nas w tamtej kwestii jak dotąd mimo wszystko jest ok.,
córka szczęśliwa, już studentka, nadal zakochana z wzajemnością, jak się wydaje,
już prawie 2 lata, co w tym wieku jest niezłym wynikiem:) Wyjątki się zdarzają.

jest the best

[lejdi111]

[mama_nikodemka]

o matko, moze oltarzyk zrobcie i czcijcie wspaniala Verdane przed kazdym
pojsciem spac...

[verdana]

Ołtarzyk jest OK - można wydrukowac np alfabet czcionką Verdana i
czcić:)
Naprawdę, może na tym zakonczyć?

[marianna72]

Jeszcze tylko ja, nie zawsze sie zgadzam ale lubie czytac wywazone
odpowiedzi.

olaboga jaki fanklub

[foczkaka]

[alinawk]

Verdana wykazuje w swoich postach delikatność słonia w składzie
porcelany, a jej porady nadają się tylko dla masochistów, którzy
lubią jak się po nich jeździ jak po łysej kobyle :P.

Poza tym się cynicznie przyznaje, że sama się nie stosuje do swoich
zaleceń, co jako żywo przywodzi na myśl księdza proboszcza
gromiącego swoje owieczki za rozpustę i grożącemu im mękami
piekielnymi, a który sam ma pięcioro nieślubnych dzieci ;) Albo
molestuje ministrantów.

[kim5]

Verdano, ja też Cię uwielbiam:-)

[sebalda]

Ty to wszystko na poważnie napisałaś, Alinawk? Nie wierzę. Czy można być aż tak
pozbawionym poczucia humoru, dystansu, rozsądku wreszcie, by czynić Verdanie
takie zarzuty?
Nie idealizuję i nie gloryfikuję Verdany. Nie raz i nie dwa się z nią
sprzeczałam bardzo żywo, czasami jej opinie mnie w pierwszym odruchu drażnią,
ale często po namyśle musze jej przyznać rację. A czasami nie, do konca się z
nią nie zgadzam. Czasami trafia w punkt, w dwu zdaniach jak to określiła Nat,
czasami aż mnie zatyka z zachwytu, jak można być tak przenikliwym. Wszystkie te
uczucia razem (i rozdrażnienia i podziwu) sprawiają, że Verdana jest tak bardzo
ciekawa, wielowymiarowa, kolorowa. Czasami zbyt radykalna może, bezpardonowa,
odrobinę brutalna nawet w sformułowaniach, ale one na ogół się należą niektorym,
mają czasami wstrząsnąć. Czy miałoby sens nieustanne głaskanie wszystkich
piszących tutaj. A gdy ktoś popelnia ewidentny błąd w swoim zyciu, czy należy go
jeszcze zachęcać i utwierdzać w tym błędzie? To forum jest żywe, to żywa tkanka
i musi pulsowac emocjami zarówno dobrymi, jak i trudnymi i czasami bolesnymi.
Czasami jest tak, że jak się nie przewrócisz, to się nie nauczysz. W tym często
pomaga Verdana. Ja nie umiem być tak stanowcza jak ona, ale się uczę, bo
stanowczość w życiu jest ważna.

Verdano, wybacz, nie moge skończyć, jak ktoś bredzi jak potłuczony miś:)

[verdana]

Ale ona wcale nie bredzi tak bardzo:)
Fakt, ja stosuję w życiu slynne prawo drogowskazu "Drogowskaz nie
zapieprza tam, gdzie wskazuje".
Dlatego też moje nieszczęsne dzieci się mnie boją. Choć w realu, w
kontaktach miedzyludzkich (z wyjątkiem kontaktow z własnym
potomstwem) jestem nieasertywna i grzecznie staram się przyznawać
ludziom rację, bezlitosnie obsmarowując ich potem za plecami:)
Więc ja w tej wypowiedzi nic takiego strasznego nie widzę, słowo.

[sebalda]

Gdyby było z przymrużeniem oka, to faktycznie nie, jeśli na powaznie, to jednak
nie do konca fajnie. Masz Verdano fajny dystans do siebie, ja też, dziś
przeczytałam w Polityce zdanie: Ludzie potrafiący się śmiac, traktować siebie i
przeszkody, na jekie natrafiają, z odrobiną autoironii - zyją lepiej i dłużej.
To z rozmowy z Adelą Dankowską, szybowniczką, o pasji latania i pogodzie na
późne lata.

[poutpuri]

na mnie Verdana zrobiła olbrzymie, bardzo pozytywne wrażenie, gdy byłam na forum "wychowanie" (może inaczej, już nie pamiętam)i pisała, jak należy traktowac dziecko (nastolatka). Z takim bardzo ciepłym, ludzkim nastawieniem dawno się nie spotkałam.
Chciałabym poznac taką osobę, z którą na podobne tematy mogłabym porozmawiac.
Pozdrawiam Ciebie Verdano, kimkolwiek w życiu jestes, ale na pewno jesteś wrażliwą i rozsądną osobą.

[wespuczi]

a ja dziekuje verdanie ze jako jedna z niewielu nie jeczy 'ach ta dzisiejsza
mlodziez'

[asia.sthm]

Verdana jest Rzecznikiem Obrony Praw Dziecka h.c.

He he, sama na to wpadlam.

Cytuje cie Verdano - wyglosilas wiele madrosci, chociazby to:
- DOM, to nie koszary


Od lat lubie cie znalesc na ktorymkolwiek forum.
No i zeby tak slodko ci nie bylo, to upre sie po raz enty: Kazde klamstwo jest
do dupy. Ha!

Serdecznosci.

OT

[verdana]

E tam. Po namysle doszłam do wniosku, ze kłótnia jest nie o
kłamstwo, ale o jego definicję. Tzn. to Ja - jako wielka, wspaniała
i nieomylna:)- traktuję jako kłamstwo wszelkie niepowiedzenie prawdy
(jako odpowiedź na pytanie, zatajenie to co innego jednak),
półprawdy i wykrętne odpowiedzi. Ci, co "nie kłamią nigdy" uznają za
kłamstwo tylko oczywiste powiedzenie nieprawdy i nie wliczają w to
zrotow grzecznościowych.
Przy czym potwierdzam - uważam kłamstwo za rzecz pożyteczną,
potrzebną i koniczną w życiu - oczywiście używane z umiarem, w
ograniczonych okolicznosciach. Nie wyobrazam sobie prawidłowego
dorastania nastolatka, ktory rodzicom mowi zawsze prawdę i zawsze
odpowie na kazde pytanie zgodnie z rzeczywistoscią.

[menodo]

A ja slyszalam kiedys anegdote o jakims profesorze psychologii albo filozofii,
nie pamietam dokladnie. Mial jakis publiczny wyklad i co jakis czas slyszal glos
z sali - podzielam Panskie zdanie!
Za ktoryms razem wkurzyl sie i powiedzial - prosze panstwa, ja sie bardzo dlugo
uczylem i wiele przezylem, i nie zycze sobie, aby ot tak ktos podzielal moje
zdanie, bo uwazam je za wlasne:))))

[sebalda]

Kłamstwo: dzwoni do mnie koleżanka, ktora ma poważne problemy malżeńskie (dzwoni
kilka razy w tygodniu, mowi nieprzerwanie godzinę, często o tym samym zdarzeniu)
i pyta: czy ja Ci nie przeszkadzam? Akurat mialam w planie obejrzenie filmu, ale
odpowiadam jej: ależ skąd. Kłamstwo numer 1. Po godzinie nawijania: ale czy ja
Cię nie zanudzam moimi problemami? No co Ty, wcale. Klamstwo numer 2, bo chociaż
problem jest poważny, ileż można o tym słuchać? Ona tego bardzo potrzebuje, to
wyżalenie sprawia jej ulgę. Jak mogę jej nie oklamywać w takiej sytuacji? Ten
przyklad dotyczy też kwestii wolności. Człowiek nigdy nie będzie w 100% wolny,
jeśli chce funkcjonować w zgodzie z innymi. Gdybym jej powiedziala, że nie mam
ochoty z nią rozmawiać i że kolejne wysłuchiwanie jej problemow już mnie męczy,
byłabym prawdomowną, wolną, ale podłą egoistką, czyż nie?
A miłosierne klamstwa wobec rodzicow? Młoda kobieta mająca ukochanego nie powie
bogobojnej matce, że jedzie z chłopakiem do hotelu, żeby się z nim kochać,
tylko, że idzie na całonocną imprezę. Ta matka czasami wie, ale takie klamstwo
jest jej potrzebne, własnie tak, jest potrzebne oklamywanej:)
Przy czym uczę dzieci, że tego rodzaju klamstwa należy ograniczać do minimum,
klamstwo z przyzwyczajenia lub dla zaszkodzenia komuś jest absolutnie
niedopuszczalne, pod żadnym pozorem.

[menodo]

Kiedy dzwoni do mnie przyjaciolka i we wstepnych slowach okazuje sie, ze akurat
nic nowego nie przydarzylo jej sie od wczoraj a ja akurat cos ogladam - mowie:
sorry, ale cos tam ogladam, oddzwonie -i oddzwaniam.
Moje przyjaciolki szanuja moj czas, nie musze oklamywac ich, ze mam dla nich
czas wtedy, kiedy chca sobie pogadac, a ja mam wazniejsze sprawy na glowie.
Z drugiej strony moga liczyc na to, ze kiedy naprawde cos waznego dzieje sie w
zyciu - moga liczyc na moje wsparcie o kazdej pory doby.

Tego samego ucze dzieci. Mam doroslego syna i dorastajaca corke.
Oboje sa asertywni i bardzo uczciwi w ralacjach z innymi, a takze ze
mna.Potrafia budowac mile i uczciwe relacje z rowiesnikami.

Zdarza mi sie negocjowanie z 17-letnia corka, ktora od roku jest w zwiazku z
chlopcem zasady jej samodzielnych wypadow. Nie jestem osoba 'bogobojna", ale
tez nie wyobrazam sobie, aby w moich relacjach z corka bylo miejsce na "klamstwo
w dobrej wierze".

[menodo]

Sorry - o kazdej porze doby.

[sebalda]

Będę drążyć. Życie czasem płata nam rozmaite figle i zdarzają się sytuacje,
ktorych nie da się przewidzieć, można mieć ideały, ale czasami dobro wyższe
wymaga ich naginania.
A wracając do przyjaciółki. Ja też mam sporo znajomych, bliższych i dalszych, z
ktorymi mogę być całkowicie szczera i przeprosić, że teraz akurat nie mogę
rozmawiać, a nawet przyznać się, że leci ulubiony serial, ale są osoby, które
albo są delikatne z natury, albo już wystarczająco sponiewierane przez życie,
żeby jeszcze poczuć, że ktoś je lekceważy. Przyklad, który podałam, to taka
właśnie wyjątkowo wrażliwa osoba, ktorej świat zwalił się na głowę. Musialabym
mieć serce z kamienia, żeby jej powiedzieć, że nie mam dla niej czasu albo nie
mam już cierpliwości w kółko słuchać jej narzekań. Ona naprawdę miała poważne
powody do narzekania.
Wiele zależy od relacji z rodzicem. Moja córka mnie nie oklamuje, mimo że ja
akurat jestem "bogobojna" (za to wiem, że ona nie jest i to w jakiś sposób
szanuję, oczywiście "bogobojna" to słowo pisane z ironią), bo nigdy moje
kontakty z nią nie opierały się na mojej krytyce, ścisłych nakazach i zakazach,
staram się być tolerancyjna i ją rozumieć. Pamiętam jednak, że sama, będąc już
znacznie starszą niż moja 19-letnia córka, przez szacunek do mojej mamy, ktora
była osobą starej daty, z zasadami, nie mowiłam prawdy o wypadach z narzeczonym.
A też miałam z nią świetny kontakt, poza tą "sferą" życia mogłam z nią rozmawiać
na każdy temat, o każdym problemie, nie mialam przed nią absolutnie żadnych
tajemnic. Bardzo się kochałyśmy, ale nigdy nie czułam dyskomfortu w związku z
tymi drobnymi klamstewkami, niedomówieniami.
Nie zakładasz w życiu ŻADNEJ sytuacji, ktora zmusiłaby Ciebie do kłamstwa w
dobrej wierze? NIGDY.
W moim odczuciu człowiek absolutnie prawdomowny może w pewnym momencie stać się
bardzo przykry dla otoczenia. Rozumiem, że gdy koleżanka zapyta, jak wygląda w
nowej sukience i widzisz, jak się z niej cieszy, powiesz jej, że wygląda
paskudnie, jeśli tak będzie?

[menodo]

> Nie zakładasz w życiu ŻADNEJ sytuacji, ktora zmusiłaby Ciebie do kłamstwa w
> dobrej wierze? NIGDY.

Zakladam takie sytuacje,oczywiscie. Mamy w domu kilka kotow. Dwoje z nich
staralam sie ratowac, placac mnostwo kasy za chciwosc ew. niefrasobliwosc
weterynarzy. Niestety, odeszly - i musialam o tym powiedziec mojemu Tacie.


> W moim odczuciu człowiek absolutnie prawdomowny może w pewnym momencie stać się
> bardzo przykry dla otoczenia. Rozumiem, że gdy koleżanka zapyta, jak wygląda w
> nowej sukience i widzisz, jak się z niej cieszy, powiesz jej, że wygląda
> paskudniei, jeśli tak będzie?"

Tak, nie wyobrazam sobie, abym swojej przyjaciolce mogla powiedziec ze wyglada
swietnie w czyms, w czym wyglada beznadziejnie. Czesto chodze na za zakupy ze
swoimi przyjaciolkami, akurat znam sie na ciuchach, one sa tego swiadome;
tlusciosci z galerii wychodza na ogol "wyszczuplone" i bardzo szczesliwe:)

[sebalda]

Obawiam się, że się nie dogadamy. Nigdy nie dorównam takiej niezłomnej i
wspaniałej osobie, z takimi żelaznymi zasadami. Jam maluczka, zakłamana i
zwyczajna kobiecina tylko. Gratuluję nieposzlakowanej prawości.
I jednak pozostaję przy podziwie wobec kobiety z krwi i kości (a nie z marmuru),
czyli Verdany:)

[verdana]

Otóż to. Podpisuje sie czterema konczynami.
I jeszcze jedno - absolutne niedopuszczanie do siebie myśli o
klamstwie - swoim i cudzym - jest też kompletnym nieposzanowaniem
intymnosci. Dziecko zapytane "No i co, jak było z Ania na spacerze?"
ma absolutnie prawo odpowiedzieć "OK", nawet jesli z Aanią się
opokłóciło, albo wrecz przeciwnie - zareczyło. jesli jest obowiązek
mowienia prawdy niczego nie wolno zatajać (niech nikt mi nie mowi,
ze odpowiedź "nie będę o tym rozmawiał" nie budzi podejrzeń, albo
nie jest po prostu przyznaniem się do winy).

[sebalda]

Nie mogę się powstrzymać. Jeszcze o kłamstwie i przemilczaniu. Moja corka po
urodzeniu miala zapalenie opon mozgowo-rdzeniowych, potem sepsę, leżała 1,5
miesiąca w szpitalu. Oklamałam swoją mamę i powiedziałam jej, że wnuczka ma
ciężkie zapalenie płuc i dlatego musi być tak długo w szpitalu. Córka
wyzdrowiała, mama nigdy się nie dowiedziala, jak poważnie była chora, że była o
krok od śmierci. Czy i takie klamstwo ocenisz negatywnie? Czemu mialoby służyc
mówienie calej prawdy starej, schorowanej kobiecie, ktora i tak nie mogła w
niczym pomóc?

[verdana]

Mniej dramatycznie - pies moich rodziców dosał zapalenia płu, gdy
rodzice byli na wakacjach. Codzinne jeżdżenie do weterynarza, ktory
kiwał smutno głową. Pies nie wygladał na ciężko chorego, ale
rokowania były powazne. Dopiero drugi lekarz, domowy, wyleczył po
tygodniu psa. Na pytanie rodziców "Jak pies" - odpowiadalam - pies
jak pies, żre i bawi się z kotem.
Powiedziałam o chorobie dopiero jak rodzice wrócili. Mialam im
zepsuć wakacje?
Czasem też, nie ukrywam, kłamie dla własnej wygody. Miałam niegdyś
przyjaciółkę, ktora dzwonila niesustannie, późnym wieczorem i nie
dawała się spławić. Co pewien czas prosilam meża, aby powiedział, ze
mnie nie ma (w koncu zapytała, czy mam kochanka), czasem też
przerywałam rozmowe uzywając nieprawdziwych pretekstów. I nie czuję
się winna - bo inaczej oznaczałoby to, ze jestem zawsze
dyspozycyjna - mam obowiązek rozmowy ile razy ktos dzwoni, albo
obrazilabym przyjaciółkę. A ona obrazala się o byle co - gdy
wreszcie raz uznałam, ze szczerze powiem jej co myslę o jej
zachowaniu - nie odezwała się nigdy wiecej.

[menodo]

Nie wiem jak stara i schorowana musialaby byc moja matka,abym chronila ja przed
naprawde waznymi dla siebie faktami ze swoimi zycia. Sto lat? zaawansowany
Alzheimer? Jakas inna zaawansowana choroba?
Jak mozna miec dobry konktakt z kims, kogo uwaza sie za niezdolnego do dzielenia
z nim waznych dla siebie przezyc?

[sebalda]

Niepokój o córkę dzieliłam z jej ojcem, z przyjaciółmi, rodziną, co daloby
dzielenie się nim ze schorowaną mamą? Nie mogła pomóc, zamartwialaby się,
cierpiala, w imię czego mialam ją na to skazywać? W imię ulżenia sobie?
Rozmowa z Tobą jest naprawdę przykra, bo wykazujesz się całkowitym brakiem
zrozumienia i empatii, a tacy ludzie mnie przerażają. Nie masz prawa oceniać
moich kontaktów w mamą, ktora nota bene zmarła, gdy wnuczka, jedyna jakiej
dożyła, miala 1,5 roku. Łączyła mnie z mamą wyjątkowa więź i to ona nie
pozwoliła mi jej martwić, ale ktoś taki jak Ty nigdy tego nie pojmie. To przykre.

[menodo]

Nie masz prawa oceniać
> moich kontaktów w mamą, ktora nota bene zmarła, gdy wnuczka, jedyna jakiej
> dożyła, miala 1,5 roku. Łączyła mnie z mamą wyjątkowa więź i to ona nie
> pozwoliła mi jej martwić, ale ktoś taki jak Ty nigdy tego nie pojmie."

Nie oceniam zadnych Twoich relacji,zwlaszcza ze ich nie znam.Te postawe polecam
i Tobie w stosunku do mojej osoby.

Czym innym jest niemowienie prawdy po to, by chronic bliskich przed cierpieniem,
czym innym chronienie wlasnej intymnosci, a czym innym - oklamywanie dla
wlasnej wygody, z potrzeby kreowania lepszego wizerunku wlasnej osoby w oczach
innych albo po to,by uciec od odpowiedzialnosci.

[sebalda]

menodo napisała:
"Jak mozna miec dobry konktakt z kims, kogo uwaza sie za niezdolnego do dzielenia
z nim waznych dla siebie przezyc?"
Jeśli to zdanie nie ocenia moich kontaktow z mamą, to mówimy innym językiem
chyba. TO ZDANIE jest ewidentnie oceniające i krytykujące, ale ja jestem z innej
planety. Przeczytaj je proszę.
> Czym innym jest niemowienie prawdy po to, by chronic bliskich przed cierpieniem
> ,
> czym innym chronienie wlasnej intymnosci, a czym innym - oklamywanie dla
> wlasnej wygody, z potrzeby kreowania lepszego wizerunku wlasnej osoby w oczach
> innych albo po to,by uciec od odpowiedzialnosci.
Najpierw występujesz jako osoba radykalnie potępiająca KAŻDE klamstwo, my dajemy
Ci przyklady kłamstwa z troski o innych tudzież chronienia intymności, Ty nadal
to negujesz, po czym piszesz powyższe zdanie. Toż my z Verdaną dokładnie to
mialyśmy na myśli, jasno to artykułowałyśmy, a Ty się zaciekle broniłaś.
Masz taki styl bycia, żeby najpierw zamieszać, aby potem jak gdyby nigdy nic
powiedzieć to samo co adwersarze?

[menodo]

Sorry, chyba po raz pierwszy cos takiego pisze na forum internetowym - ale
wydajesz mi sie osoba glupia i wredna.
Glupia - bo nie potrafisz czytac ze zrozumieniem.
Wredna - bo uzywasz argumentow "ponizej pasa". Smierc Matki????

A juz okreslenie "my z Verdana" rozbawilo mnie. Do poziomu
moralno-intelektualnego Verdany brakuje Ci wielu lat swietlnych. Patrz post
powyzej o Profesorze, z ktorym ktos postanowil podzielic zdanie:)

[verdana]

Bąż łaskawa nie oceniać mojego poziomu intelektualnego i komu
brakuje do niego "lat swietlnych" - na pewno nie Sebaldzie. Na pewno
my z Sebaldą prezentujemy tu to samo stanowisko. jest absolutną
bzdurą przyjęcie, ze bycie profesorem powoduje, ze ktokolwiek (ze
studentami włącznie) moze jedynie podzielać pokornie poglądy -
pomijajac już fakt, ze wielokrotnie z Sebaldą bardzo miło sie
kłóciłyśmy.
Jesli chodzi o moj poziom moralny, to zero o nim wiesz i tyle. Być
może podstawiam nogi staruszkom i uwodzę nieletnich.

[menodo]

Ojezu, widze ze uderzylam w jakis silny internetowy zwiazek emocjonalny.
No to sorry.Pojecie "profesora" przytoczone przeze mnie mnie bylo
anegdotyczne-nie doslowne.
Ale widze Verdana, ze upajasz sie plebejskim uwielbiebiem,czego kompletnie nie
rozumiem.

[verdana]

Cóż, wiem, ze masz silna tendencję dzielenia ludzi na część
plebejską i siebie samą. Ja też jestem plebejska, dzieci kształcę
byle gdzie, grywam w gry komputerowe, czytuje literacki chłam i nie
patrzę na tytuly naukowe przyjaciół.

[menodo]

Hehe, i tu Cie zaskocze. To prawda, ze bardzo dbam o edukacje swoich dzieci.Syn
skonczyl swietna szkole, a corka chodzi do szkoly marzen dla wielu warszawskich
dzieci.
Niemniej, tez czytam co popadnie, zwlaszcza gdy jestem zmeczona, a tytuly
naukowe moich przyjaciol ( w tym moje wlasne, o ktorych nie wiesz nic)
kompletnie olewam.

[verdana]

Wiem.
Jest coś takiego jak Google, a Twoje nazwisko znam. Z naszej
korespondecji - a wiec znalezienie Twoich danych, już dawno, zabrało
mi ok 30 sekund.

[menodo]

verdana napisała:

> Wiem.
> Jest coś takiego jak Google, a Twoje nazwisko znam. Z naszej
> korespondecji - a wiec znalezienie Twoich danych, już dawno, zabrało
> mi ok 30 sekund."

Ojezu, Verdana, naprawde od Ciebie jest ta wiadomosc?

[menodo]

Verdana, ja tez wiem kim jestes w realu, ale kompletnie nie ma to znaczenia dla
mojego funkcjonowania w necie.

Sorry, ale wydaje mi sie, ze ponizsza wypowiedz totalnie Cie kompromituje.

[verdana]

Nie, od kosmity.
To nie jest filozofia, znaleźć kogoś z forum. Nie jest też
przestępstwo. naiwnoscią jest sadzić, ze nie wiemy, kto kryje się
pod nickiem.

[menodo]

Verdana, upilas sie? Zwariowalas?

[menodo]

Verdana, nie moge wyjsc ze zdumienia - do czego potrzebne sa Ci moje dane
osobowe, ktore wygrzebalas w necie?

[verdana]

Do niczego, ale zazwyczaj sprawdzam, z kim rozmawiam.
Moich danych, jak widzisz, też szukano - i jakoś mnie to ani nie
dziwi, ani nie oburza. Nie chcesz, aby Cię zidentyfikowano - nie
przedstawiaj sie imieniem i nazwiskiem. Proste.

[menodo]

Verdana,problem polega na tym, ze Ty sugerujesz, ze wiesz o mnie cos, czego
wiedziec nie mozesz. Co wiecej, na podstawie tego, czego sie dowiedzialas w
swoim 30- sekundowym sledztwie w googlach, najprawdopodobniej utozsamilas mnie z
kims, kim nie jestem. Musialabys miec o wiele wiecej dodatkowych informacji, aby
rzeczywiscie mnie "namierzyc". Nie chce i nie bede Ci tego ulatwiac.

Nie wiem, co tam sobie wyczytalas i czyj wizerunek mi przypisalas,ale wolalabym
abys nie uzywala zdobytej przez siebie "wiedzy"na moj temat w internetowych
pyskowkach sugerujac mi - wiem o tobie wiecej niz wydaje ci sie, ze wiem...

Poza tym, na jakiej podstawie zakladasz, ze przeslanie komus wiadomosci z
adresu, ktory zawiera imie i nazwisko oznacza przedstawienie sie?

[menodo]

verdana napisała:

> Cóż, wiem, ze masz silna tendencję dzielenia ludzi na część
> plebejską i siebie samą."

A to akurat prawda. Przy czym kryterium plebejskosci (wiochy) nie przebiega dla
mnie ani wg kryterium geograficznego, ani finansowego.

[asia.sthm]

verdana napisała:

> E tam. Po namysle doszłam do wniosku, ze kłótnia jest nie o
> kłamstwo, ale o jego definicję.


Ototo, i tu sie zgadzalysmy od samego poczatku. Rozeszlysmy sie sie w
szczegolach....na szczescie ;)

> Nie wyobrazam sobie prawidłowego
> dorastania nastolatka, ktory rodzicom mowi zawsze prawdę i zawsze
> odpowie na kazde pytanie zgodnie z rzeczywistoscią.

Madry nastolatek madrych rodzicow nie musi odpowiedziec na zadne pytanie
niezgodnie z prawda.

Moj dzis dorosly syn nauczyl nas tej sztuki. Dlatego nadal upieram sie.
Sama klamalam w dziecinstwie az sie z uszu dymilo. Robilam to dla dobra ....
dla dobra okolicznych doroslych. Bo na prawde sobie nie zasluzyli.

Wiele lat potrzeba aby zrozumiec, ze naszych klamstw wymagaja inni, do klamstw
jestesmy zmuszani juz od zarania naszej swiadomosci... i tak to, kurde, leci
przez cale, nie daj boze zycie.

Mozna sie ocknac, im wczesniej tym szczesliwiej dla nas samych.

[verdana]

Musi. Musi, bo nastolatek chce zatrzymać dla siebie swoje zycie i
może nie chcieć dzielić się peenymi rzeczami z rodziną. A
odpowiedź "nie chcę o tym mówić" jest podejrzana, a nie neutralna.
Nie bardzo wiem, jak dorosly syn nauczył Was tej sztuki, chyba, ze
na połowę pytań odmawiał odpowiedzi, albo nie traktował
odpowiedzi "nic się nie dzieje", "nic ciekawego nie było', za
klamstwa. Albo nauczył Was, ze pytać w ogole nie nalezy - o nic. A
to z kolei formuła, która ani mnie, ani moim dzieciom nie odpowiada.
Pewnie, ze są dorosli, ktorzy na prawdę nie zasługują. Ale całej
prawdy o drugim człowieku nie powinien znać absolutnie nikt -
najlepszy mąż, rodzic, czy dziecko.

[asia.sthm]

Jak katarynka odpowiem : - nie musi, nie musi klamac zachowujac siebie i swoje
zycie dla siebie. dzieciaki chca sie dzielic i dziela sie jesli sa swiecie
przekonane, ze dorosly jest w stanie zniesc prawde.
Bezpieczny nastolatek jesli powie "nic sie nie dzieje", powie co sie dzieje przy
najblizszej okazji, wygodniejszej mu okazji. Nalezy po prostu odczekac. W
bezpiecznych warunkach trwa to mniej wiecej do nastepnego dnia. Natarczywe
pytania, lub pytania z tzw "obowiazku" typu . co w szkole, sa z reguly zbywane
polgebkiem , i dobrze. Dobra odpowiedz powinna dojrzec do odpowiedzenia.
Cierpliwosc poplaca w wiekszosci wypadkow, kiedy nie dzieje sie nic , albo nic
ciekawego.

Calej prawdy o drugim czlowieku nie da sie znac. Bo coz my o sobie samych sobie
wiemy? W sumie tylko tyle ile wiemy dzis. A jutro? A jutro mozemy sie sami soba
zaskoczyc, prawda?

[verdana]

Nie rozumiemy się - to nie chodzi o "zniesienie przez doroslego
prawdy" - chodzi o to, ze po prostu są rzeczy, ktore chce się
zatrzymać dla siebie, nie ze wzgledu na ocene, krytyke czy czyjeś
samopoczucie - tylko dlatego, ze są własne, intymne i nie ma
potrzeby się pewnymi rzeczmi dzielić. Wtedy na pytanie "I jak bylo z
Ola", dziecie odpowiada "nijak", chocby własnie przed chwilą
zakochalo się śmiertelnie i nieodwracalnie. Tylko nie chce jeszcze o
tym rozmawiać. Może nie chcieć romawiać nie do jutra, ale bardzo
dlugo, czasem aż do odkochania się:) Na pytania "co w szkole"
rodzice - i bardzo slusnie - otrzymują wyłącznie odpowiedzi
kłamliwe, albowiem jest to rekordowo głupie pytanie.
Jesli chodzi o cierpliwość, to ja - być może nietypowo - po prostu
nie mam ambicji dowiedzenia się wszystkiego o życiu własnych dzieci,
nawet malych. Bez specjalnego żalu uznaję, ze spora część ich życia
jest nie tylko poza moją kontrolą, ale i wiedzą. Więc nie czekam na
to "jutro".