Problemy z 16-letnim bratem

[danuta-a5]

Mam 18 lat. Postanowilam napisac, bo martwie sie o swojego 16-etniego brata. Wiec tak: z bratem zawsze mialam dobry kontakt, dobrze sie dogadywalismy. Rodzice wiekszosc czasu spedziali w pracy, teraz tez tak jest. Dbali o nas, pozwalali nam na duzo, a poniewaz nigdy nic zlego nie zrobilismy, to mielismy tej swobody wiecej, niz nasi rowiesnicy. Jednak ostatnio cos sie zmienilo, a dokladniej cos zlego dzieje sie z bratem. Caly dzien chodzi przymulony, nie ma na nic sily, spi bardzo dlugo, chociaz wczesniej nie mial problemow z tym, zeby wstac z samego rana. Poza tym prawie w ogole nie je, bo twierdzi, ze nie jest glodny. Rodzicom i mnie mowi, ze wszystko jest w porzadku, ale ja slepa nie jestem i wiem, ze jest inaczej. Moze nie martwilabym sie az tak bardzo, ale od jakiegos czasu gina mi pieniadze i to spore sumy. Nikt inny nie mogl ich wziac, i tego jestem pewna. Wiem, ile mialam pieniedzy, nie ruszalam ich, a przeciez wyparowac nie mogly. Rozmawialam na ten temat z bratem, ale on twierdzi, ze niczego nie ruszal, a juz tym bardziej pieniedzy. Niestety, nie wierze mu, bo skoro nie on, to kto? Brat nadal do niczego sie nie przyznaje. Moze moje pytanie zabrzmi glupio, ale co powinnam zrobic? Powiedziec o wszystkim rodzicom? Wolalabym tego nie robic, bo pewnie brat bedzie mial mi to za zle, jak juz sie dowie, ale ja martwie sie o niego. Nie chodzi tylko o to, ze gina mi pieniadze, ale o to, ze nie mam pojecia, na co on ich potrzebuje. Bylabym wdzieczna za jakies konkretne rady, bo sama nie wiem, jak dalej postepowac.

[danuta-a5]

Jezeli powiedziec rodzicom, to jak zaczac taka rozmowe?
Przepraszam za te wszystkie pytania, ale sprawa jest dla mnie trudna, tym bardziej, ze dotyczy brata z ktorym zawsze mialam bardzo dobry kontakt.

[71tosia]

zwyczajnie, zauwazylam ze Stasiek jakos dziwnie sie ostatnio zachowuje i bardzo sie o niego martwie...

[danuta-a5]

No to tak zwyczajne nie jest. To nie bedzie latwa rozmowa, tym bardziej, ze musze wspomniec o tym, ze gina mi pieniadze. Zle sie z tym czuje, bo wolalabym nir nadawac na wlasnego brata, ale niestety rozmowy z nim nic nie daja. Nie wynika z nich nic konkretnego, a brat dalej idzie w zaparte i twierdzi, ze on niczego (kasy) nie bierze, a jakby potrzebowal pieniedzy, to by mi o tym powiedzial.
Rozmowy o czyms takim nigdy do latwych nie naleza, a wiem, ze brat bedzie wsciekly

[71tosia]

nie myśl w kategoriach 'donoszenia' na brata bo tu nie chodzi raczej o podbieranie rodzicom papierosow czy pale w szkole, sprawa może być naprawde powazna. Nawet jezeli to ostry atak depresji a nie narkotyki to twój brat wymaga pomocy ze strony rodzicow, nie ma tu miejsca na takie rozterki.

[71tosia]

Oczywiscie ze powinnas porozmawiac i to natychmiast z rodzicami, takze i o tym ze przypuszczasz ze brat podbiera twoje pieniadze, a oni powinni jak najszybciej zrobic synowi testy na obecnosc narkotykow. Podejrzewalabym opiaty. Moze dyskretnie poprzygladaj sie aktywnosci brata na forach spolecznosciowych, jezeli cos bierze to prawie z pewnoscia rozmawia o swych doswiadczeniach ze znajomymi. Jezeli nie narkotyki to moze choroba, moze zmiany hormonalne, tak czy inaczej brat wymaga pomocy ze strony rodzicow.

[panizalewska]

Zgadzam się, że trzeba powiedzieć rodzicom. Tu się rozchodzi o zdrowie i bezpieczeństwo, nie ma miejsca na sekrety. A kasę trzymaj pod kluczem i swój pokój zamykaj na klucz.

[mitoczka]

Nie sadze, zeby czesto w domu rodzinnym pokoje byly zamykane na klucz.
Pieniadze trzymaj w banku, a jakies drobne w portfelu przy sobie.

[danuta-a5]

Pokoju na klucz nie zamkne, ale pieniadze teraz mam juz przy sobie. Niestety, chyba tej rozmowy nie da sie uniknac.

[molly_wither]

Tak, powiedz o swoich spostrzezeniach,ale tak,aby brat sie nie dowiedzial,ze to od ciebie wyplynelo. Jest duze prawdopodobienstwo,ze cos bierze. Dziwne,ze rodzice tego nie widza.

[danuta-a5]

Nie widza, bo wiekszosc czasu spedzaja w pracy. To i kiedy maja widziec? Nawet jak cos zauwaza i zaczynaja zadawac pytania, to slysza to samo, co ja: ze wszystko jest w porzadku. Brat rodzicom nigdy o swoich problemach nie mowil, dlatego to ja mam z nim lepszy kontakt

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Domyślam się jak trudna jest taka decyzja dla Pani i jakim wątpliwościami, często nieracjonalnymi, jest obarczona. Niemniej uważam, że powinna Pani poinformować w rozmowie rodziców o swoich spostrzeżeniach i podejrzeniach. Rodzice moga czegoś nie dostrzec lub dostrzec, ale nie mieć potwierdzenia. A taka wiadomość jako rodzicom im się należy. Bo to oni są odpowiedziani za swoje nieletnie dziecko. I oni powinni wiedzieć jak dalej postępować. Pani nie może wziąć odpowiedzialności za brata. A w ten sposób to Pani zrobi ze wszelkimi konsekwencjami . Pani również nie może ulec lękowi przed wściekłością 16- latka. Szczególnie, że od tego może zależeć jego bezpieczeństwo. Będzie wściekły, trudno. To przechodzi. Rodzice winni też dać Pani ochronę. We własnym domu Pani powinna bezpiecznie trzymać swoje rzeczy. Agnieszka Iwaszkiewicz