berber_rock
24.03.17, 10:26
Mialam taki projekt, zeby nieco pchnac mojego 16 letniego syna w strone samodzielności i zwrocic jego uwagę na fakt, ze już niedługo na własne potrzeby będzie musial zarabiać sam i ze pieniądze na drzewach nie wisza.
Z dwóch chyba powodow:
1. Obydwoje z mezem już w wieku lat 16-17 gdzies tam sobie dorabialiśmy i uważamy, ze jest to w sumie naturalna droga rozwoju młodego człowieka.
2. Syn już za 2 lata będzie na studiach pewnie gdzies w Europie, wiec trochę praktycznego ogarniecia z życiem by mu się przydalo.
Na przeszkodzie jednak stoi tesciowa, która ma zupełnie inne poglądy na te sprawę. I w sumie jej poglądy zupełnie nie powinny mnie interesować, bo przecież nie jest czescia naszej rodziny, a w dodatku mieszka 2000 km stad, ale …
Tesciowa stoi mocno na stanowisku, ze dzieci należy wspierać, dopóki się ucza i dopóki same nie chcą się usamodzielnić. Dobrze to było widać na przykładzie jej corki, która wspierala finansowo (wlasciwie w 80% utrzymywala) do mniej więcej 32-35 roku zycia (corka już na tym etapie miała swoje dziecko i meza), bo studia, bo kolejne studia, bo doktorat, bo …
Wlasciwie zarówno mój maz jak i jego siostra usamodzielnili się dlatego, ze to oni w pewnym momencie tupnęli noga, a nie dlatego, ze zostali odcięci. Tyle ze w przypadku mojego meza było to wieku 22 lat, a w przypadku jego siostry jakichś 35.
A teraz w skrocie jak to się odbywa w naszej rodzinie.
Syn od czasu do czasu na rozne rzeczy zbiera. Odbywa się to glownie za pomocą odkładania tygodniówki. Ewentualnie kupowania swoich wymarzony gadzetow z drugiej reki, okazyjnie, jeśli traci cierpliwość do zbierania.
Zdarza się natomiast, ze czasem przy teściowej napomknie, ze on na cos tam zbiera. Wtedy natychmiast pada pytanie „A ile ci brakuje?” I okreslona kwota kilka dni później laduje na jego koncie.
Oczywiście zabija to wszelka jego motywacje w kierunku się usamodzielniania.
Czemu mnie to martwi. Widze dwa scenariusze jego rozwoju w czasie studiow:
a) Jednak jakiś impuls spowoduje, ze Mlody pojdzie po rozum do glowy i wykorzysta swoje szanse, umieszczając się na studiach gdzies w Europie, nawet jeśli pociąga to za sobą pewne negatywne konsekwencje. Male jednak widze szanse na to rozwiązanie, bo Mlody ma jednak nieco inny charakter niż rodzice i jest bardzo skłonny do chodzenia na latwizne.
b) Mlody wybiera studia w PL i jest w tym intensywnie wspierany przez tesciowa, a tak naprawdę laduje na jej utrzymaniu.
Moje pytanie w skrocie: walczyc o te jego przyszlosc, czy już teraz uznac, ze to jego wybor i się nie wtracac.