Imię dla dziecka

[nata721]

Wczoraj dowiedziałam się ,że brat Krzysia z żoną postanowili swojemu
nienarodzonemu jeszcze dziecku dać imię Krzysiu - na pamiątkę ...po
zmarłym...Nie wiem czy przesadzam ale strasznie mnie to zabolało - to tak
jakby mi ktoś powiedział -nie martw się urodzi się inny Krzysiu i w dodatku o
takim samym nazwisku.Może to jeszcze wszystko za świeże (dziś mija 1,5 roku).
To tak jakby ktoś powiedział - koniec dla jednego Krzysia -jego już nie ma
teraz czas dla innego.Przez usta chyba nie przejdzie mi wypowiedzenie jego
imienia do kogoś innego . A jak o nim będę mówić.Krzysiu był jeden jedyny i
jest nadal.To jakby potwierdzenie , że jest już przeszłością.
Może przesadzam , co myślicie , jak Wy byście się czuli?

[aniawdowa]

Byłam w takiej samej sytuacji jedynie u mnie bylo to wczesniej bo jakies 3 albo
4 miesiące po smierci Pawła. I tez usłyszałam ze jesli urodzi sie chłopiec to
chcieliby dac mu imię Paweł i tak jak Ciebie strasznie mnie to zabolało pamietam
ze sie popłakałam nie potrafiłam przez to funkcjonowac kilka nastepnych dni.
Dlatego spotkałam sie ze szwagrem i tedy jeszcze z jego przyszła zona i
poprosiłam aby dali temu dziecku inaczej imie gdzyż Paweł to dla mnie mój Paweł
i chce aby tak zostało.Uszanowali moja prosbe i kiedy kilka miesiecy pózniej
urodził sie chłopiec dali mu inne imię.
Mysle ze powinnas z nimi porozmawiac.
Pozdrawiam
Ania

[nata721]

Ze mną jest dokładnie tak jak było z Tobą Aniu- nie potrafię funkcjonować i
myśleć o niczym innym no i nocka była "z głowy".Cały czas myślę o tym ,żeby z
nimi o tym porozmawiać , bo w momencie gdy mi otym powiedzieli nie potrafiłam
wykrztusić słowa , łzy stanęły w oczach a oni zmienili temat bo widzieli moją
reakcję.
Pozdrawiam -Danka

[aneri59]

Być może, że dla ciebie jeszcze wszystko jest świeże.
Napewno to był TWÓJ Krzysio.
Pomyśl jednak, inaczej, że zanim byliście razem Krzysiu miał rodzinę,
że był bardzo bliski i wyjątkowy nie tylko dla ciebie, ale i dla nich. Szczególnie musiał być bardzo ważny nie tylko dla brata ale i jego żony,
skoro oboje chcą takie imię dać swojemu synowi.
Moim zdaniem świadczy to o ich wzajemnych braterskich uczuciach godnych pochwały i raczej nie doszukiwałabym się takich powodów o jakich ty myślisz.

[dryfujacabezcelu]

Mnie się wydaje, że brat Krzysia w ten sposób chciałby uczcić Jego pamięć i dać
świadectwo jaki był dla niego ważny...wiem jednak, że dla Ciebie było by to
trudne... ja zanim się dowiedziałam, że będę miała córeczkę pomyślałam kilka
razy, że gdyby był chłopak, to dałabym mu na imię Marek... tylko nie wiem czy
dałabym radę gdyby cały czas wypełniało to imię (bo w głowie huczy cały czas!)
i postanowiłam, że będzie to imię ale na drugie....
Porozmawiaj ze szwagrem, powiedz mu co czujesz i może zaproponuj, żeby dali tak
na drugie maluszkowi...

[aniawdowa]

Kto wie moze gdyby mineło wiecej lat byloby prosciej zaakceptowac i uszanować
ich decyzje. Ale ja nie czułam sie z tym dobrze było mi bardzo przykro i
chciałam aby Paweł został moim Pawłem.
Było to niedługo po wypadku musiałam zaakceptowac wiele sytuacji na które nie
miałam ochoty pół roku po wypadku odbyło sie wesele szwagra ten dzien był dla
mnie bolesny same szczesliwe pary tylko ja jedna sama z tak bolącym sercem. Do
koscioła nie poszłam nie dałam rady.
Kiedy urodził sie ich chłopczyk radowałam sie, ale i powracały
wspomnienia,oczami wyobrazni widziałam Pawła jaki był szczesliwy kiedy rodziły
sie nasze dzieci.
Mysle ze to jest tak ze choc człowiek nie chce to i tak uczucia biora nad nami góre.
Dzis ciesze sie ze mały ma inne imię jest kochanym chłopczykiem.
A kto wie moze kiedys któreś z naszych dzieci da imie po dziadku swojemu synkowi.
Pozdrawiam
ANIA

[luccio1]

Moje pierwsze imię: Łukasz, otrzymałem na tej właśnie zasadzie, po dziecku,
które odeszło na skutek poronienia samoistnego. Według gorącego życzenia Taty
miał to być syn pierworodny (naprawdę było jeszcze za wcześnie na rozpoznanie
płci) - tak wyczytałem całkiem niedawno sięgając do prowadzonych latami przez
Tatę zapisków kronikarskich na drukowanych kalendarzach.
Mama powiedziała mi o tym, że nie byłem pierwszy, dopiero na krótko przed swoją
chorobą, która doprowadziła Ją już prosto w śmierć.

[nella77]

uważam, zę brat chciał po prostu dac to imie na pamiątke, i nie miał nic złego
na myśli. Ja naszemu synkowi dałam bna drugie po tacie. Pierwsze ustaliliśmy
wspólnie jeszcze jak Sławek żył...nie chciałam tego zmieniać

[nata721]

Wiem , że brat męża nie miał nic złego na myśli .
Ja poprostu w taki sposób to odczuwam i nie mogę nic na to poradzić - uczucia
biorą górę.
Poprostu nie wiem czy sobie z tym poradzę , że będzie w rodzinie ( z szwagrem
jestem w bliskich i dobrych stosunkach)drugi Krzysiu .
Od 1,5 roku gdy ktoś z bliskich mówi o Krzysiu wiem ,że wspomina mojego
zmarłego męża .Nie jestem chyba gotowa i nie mogę się znaleźć w tej sytuacji ,
że jego już z nami (fizycznie) nie ma i nigdy już nie wróci , że ktoś
upamiętnia jego pamięć w ten sposób bo nigdy ... nigdy jego już z nami nie
będzie.

[dryfujacabezcelu]

Porozmawiaj zs szwagrem, powiedz o swoich obawach i uczuciach - jestem pewna,
że zrozumie... a może drugie imię będzie dobrym rozwiązaniem dla was
wszystkich..
pozwolę się podpiąć z moim problemem... Jest jeszcze na to dużo czasu, ale mnie
to już bardzo męczy... mianowicie jak ustalaliśmy ślub, to po roznowie z moim i
Marka bratem ustaliliśmy zgodnie, że świadkiem na ślubie będzie Marka brat, a
mójemu bratu dostanie się rola ojca chrzestnego naszego pierwszego dziecka...
szwagier miał być drugiego :( niestety to już będzie niemożliwe... Mój brat z
tą wiadomością chodził prawie 2 lata, od razu jak się dowiedział o ciąży, to
mówił "mój/moja chrześnik/chrześnica". Kiedyś teściowa powiedziała mi, że mój
szwagier jest pewny, że w tej sytuacji będzie chrzestnym :( choć ja mu na ten
temat nic a nic nawet nie wspominałam... wiem, że w tej sytuacji może by
wypadało tak zrobić, ale decyzja zapadła, podejmowana była razem z Mężem i nie
chciałabym jej zmieniać :( nie chciałabym też zranić szwagra... a tym bardziej
brata zmianą decyzji :( chwilami mnie to bardzo męczy, jak wybrnąć z tej
sytuacji....
Z drugiej strony, na razie nasze kontakty ze szwagrem są świetne, ale przecież
nie mogę powiedzieć, że jak moja mała będzie np szła do komunii dalej takie
bedą, bo przecież różnie to bywa... a nie chciałabym jej powiedzieć wtedy, że
chrzestny to ten wujek, który nie utrzymuje z nami kontaktu :) Co zrobilibyście
w tej sytuacji, doradźcie proszę....

[agama30]

Porozmawiaj szczerze o swoich rozterkach z Bratem. Sytuację masz bardzo trudną,
a rozmowa z Bratem może Ci pomóc. Możesz zrobić tak, że chrzestnym będzie Twój
brat i żona Twojego szwagra, albo żona brata i Twój szwagier (o ile mają żony).
Chrzestnym mojej Oli został brat Sławka, nie mój i bardzo tego żałuję, ponieważ
kontakty z nim Oli ograniczają się do spotkania raz w roku i przesłania
prezentu gwiazdkowego przez teściową. Natomiast chrzestna Oli jest osobą z tzw.
przyszywanej rodziny. Jest to wspaniała osoba, która kocha szczerze Olę, często
się z nią widuje i zawsze pamięta o ważnych chwilach w życiu mojego dziecka.
Zawsze służy pomocą i radą. Pozdrawiam Aga

[nata721]

Ciągle przed nami pojawiają się sytuacje , w których musimy same (sami)
podejmować decyzje .Gdyby żyli nasi małżonkowie wszystko byłoby łatwiejsze.
Dziękuję Wam , którzy doradziliście mi co zrobić.Trochę już ochłonęłam po
zaskakującej "nowinie" i w przyszłym tygodniu spotkam się ze szwagrem i jego
żoną ,żeby odbyć ciężką dla mnie rozmowę.
Moniko przed Tobą też trudne rozmowy. U ciebie o tyle jest łatwiej , że
decyzje praktycznie były już podjęte z mężem , no i tak jak pisałaś nie widomo
jak dalej będą przebiegać wasze stosunki ze szwagrem.( Ja mam chrzestną , którą
pamiętam z I komunii i wesela).Myślę ,że powinnaś zostać przy waszej wspólnej
decyzji.
Jak najszybciej porozmawiaj z bratem i szwagrem ,żeby samej nie dręczyć się tą
sytuacją.
Pozdrawiam Danka

[angel_220]

...wiem co czujesz, w chwili, gdy zginął mój mąż byłam w 6 m-cu ciąży...dałam
dziecku na imię Paweł tak jak nazywał sie jego tatuś, jednak był moment iz
żałowałam swojej decyzji a tylko dlatego, że nie potrafiłam do synka powiedzieć
po imieniu, gdy ktoś zwracał sie do niego to tak jakby mówił o mężu, odwracałam
sie i szukałam go...minęło sporo czasu nim oswoiłam się z tym, teraz juz wiem,
że to było najlepsze imie jakie mogłam dać swojemu maleństwu potrzebowałam na
to po prostu czasu....

[luccio1]

Tradycja nadawania imion, z którą się spotkałem w wielu
zaprzyjaźnionych rodzinach:
Syn dostaje pierwsze imię po Dziadku, drugie po Ojcu,
następny - po drugim Dziadku i po Ojcu;
pierwsza Córka - po Babci i Mamie,
druga Córka - po drugiej Babci i Mamie.
Przy większej liczbie Dzieci sięgano wstecz do Pradziadków...